ZŁOTA ZEBRA
Byliśmy pierwsi!
Nie. To my!
Uspokójcie się, proszę!
Każdy się napije, ale trzeba czekać na swoją kolej.
A jeśli wody nie wystarczy?
Poziom nie był tak niski.
A jeśli wodopój wyschnie?
Co wtedy?
Wszyscy potrzebują wody.
Ja… nie wiem.
Ale nie martwcie się. Król na pewno ma plan.
Nie jestem pierwszym królem Lwiej Ziemi,
który boryka się z brakiem wody.
Któryś z poprzedników znalazł rozwiązanie?
Jeśli tak, to obrazy nie dają wskazówek.
Ciekawe. Nie słyszałem o tym wodopoju.
Wiesz, gdzie on jest?
Na pewno nie na Lwiej Ziemi.
Widziałam wodopój podobny do tego.
- Tak? - Znajduje się na Dalekiej Ziemi.
To ogromny wodopój. Jest w nim dużo wody.
To teren, na którym pasą się zebry.
Zebry? To pewnie stado Dhahabu.
Nie wiedziałem, że na ich terenie znajduje się taki wodopój.
Oto rozwiązanie.
Wiedziałem, że tata coś wymyśli.
Mamy zająć teren dla Lwiej Ziemi?
Robi się, brachu!
Znaczy, królu-brachu!
Nie, Bunga. Wcale nie tego oczekuję.
Kion, porozmawiaj z przywódczynią zebr, Dhahabu.
Spytaj, czy podzieli się dostępem do wodopoju.
W sumie tak też się może udać.
Zgodzi się?
Rozumiem, że to poważna prośba.
Spytaj, czego oczekuje w zamian.
Potrzebujemy tej wody, Kion.
I to jak najszybciej.
Nie martw się tato. Nie zawiodę cię.
Musicie być czujni.
Ta Daleka Ziemia należy do lamparta.
Lampart, szlampart.
Damy sobie z nim radę. Dawać go tu!
- Makucha! - Szybko poszło.
Witajcie, Fuli i Lwia Straży.
Dawno się nie widzieliśmy.
Tak. Ostatni raz to było, gdy wygnaliśmy cię z Lwiej Ziemi.
Chętnie się wam odwdzięczę.
Jesteście na moim terytorium.
Więc wynocha!
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć. Jestem cały!
Może wybierzesz kogoś swojego wzrostu?
Sam to zrób!
Nie ma tu nikogo takiego.
Daj spokój, Makucha. Nie szukamy kłopotów.
Chcemy po prostu przejść.
Nie chcesz z nami zadzierać.
Jest nas pięcioro, a ty jeden.
Czworo i pół.
Ej!
Mówił o tobie.
Daj spokój i pozwól nam przejść.
Nie ma mowy.
Zuka zama!
Huwezi!
Dobrze, wygraliście.
Na razie. Pośpieszcie się
i już tu nie wracajcie.
W drogę, ale miejcie się na baczności.
Jakoś mu nie ufam.
Masz rację! To pewnie znowu on!
Wychodź, Makucha.
Wiemy, że tam jesteś!
Makucha? Kto to?
Zebry! Nie bójcie się, jesteśmy dobrzy.
Nie musicie panikować i uciekać.
Nie panikujemy i uciekamy.
My igramy i figlujemy.
Igraj i figluj! Igraj i figluj!
Patrzcie państwo.
Chyba wolę, kiedy panikują i uciekają.
Igraj i figluj!
Przepraszam, zebry.
Wybaczcie, że przeszkadzam.
- Hej! - Tak?
Szukamy tu zebry Dhahabu.
Zaprowadzicie nas?
Oczywiście!
Zrobicie to teraz?
Jasne.
Dlaczego od razu o to nie poprosiłeś?
Chodźcie!
Co tu się dzieje?
Nie mam pojęcia.
Gotowi?
Trzymajcie hipopotama!
Mam go!
Szykujcie się Wnet czeka wielki was szok
Oto jest Dhahabu Oto jest Dhahabu
Jej blask odbiera dech Widok razi wzrok
Oto jest Dhahabu Oto jest Dhahabu
Za chwilę ujrzycie
Dhahabu, Dhahabu Wspaniałą tę złotą zebrę
Oto ona.
Dla mnie sama czerń i biel to zbyt skromny jest styl
Oto jest Dhahabu Oto jest Dhahabu
Inny zestaw mam barw Lubię na skórze błysk
Oto jest Dhahabu Oto jest Dhahabu
Dhahabu, Dhahabu
Już teraz widzicie
Dhahabu, Dhahabu
I powitam was należycie
Zebry, igrajcie i figlujcie!
Na milion jedna to ja O tak!
Wszyscy mnie kochają
- Jak dla nieba tęczy dar? - Tęczy dar?
Blask mój rozświetla świat Co za blask!
Co za błysk!
Dhahabu, Dhahabu
Kto zebry prowadzi
Dhahabu, Dhahabu
Kto złotem tu błyszczy?
Dhahabu, Dhahabu
Jak sami widzicie
Dhahabu, Dhahabu
Powitałam was należycie
Dhahabu, Dhahabu
Hapana.
Dhahabu to złota zebra.
Są rzadko spotykane. Nigdy jej nie widziałem.
Rzeczywiście jest inna. I bardzo ładna.
Wcale nie jest ładna. Jest niesamowita.
Jesteś wprost niewiarybungagodna!
Nie wiem, co to znaczy, ale przyjmuję to jako komplement.
Dziękuję, mała mangusto.
- Bunga jest… - Mangustą.
Skoro ona chce mangusty, będę mangustą.
Dhahabu, dzień dobry. Mam na imię Kion.
Przybyłem tu z Lwią Strażą…
Lwia Straż?
Jesteście tu, by chronić mnie przed lwami?
W Gaju Dhahabu nie spotkacie lwów.
Już tu są. Kion jest przecież Lwem.
Myślałam, że są większe.
Zacznę jeszcze raz.
Jestem przywódcą Lwiej Straży,
a to Fuli, Beshte, Bunga i Ono.
- Hej. - Miło mi.
- Cześć. - My już się znamy.
Przybyliśmy z Lwiej Ziemi, ponieważ…
Lwiej Ziemi? Przybyliście z tak daleka?
Niezwykłe!
Poigrajcie ze mną!
Co rozkażesz, Dhahabu.
Serio?
Kion, mamy na to czas?
Musimy ją spytać o wodopój.
Sam nie wiem, Fuli. Jeśli lepiej poznamy Dhahabu,
może chętniej nam pomoże?
Beshte ma rację. Najpierw musimy zyskać jej zaufanie.
Tata tak radził.
Witajcie w Gaju Dhahabu,
najszczęśliwszym miejscu Dalekiej Ziemi.
Łał, Dhahabu.
Wszyscy wydają się szczęśliwi.
Oczywiście.
Dobry lider dba o poddanych.
W zamian wszyscy go uwielbiają. Prawda?
Tata jest dobrym przywódcą.
Wszyscy go kochają, dba o nasze bezpieczeństwo.
Serio?
Tak. I dlatego tu jesteśmy.
Pora sucha daje się nam we znaki.
Potrzebujemy wody.
To takie smutne.
Tak.
Tata pyta, czy podzielisz się wodopojem?
Naszym wodopojem?
Macie tu wodopój, prawda?
- Tak… - Oczywiście, jest ogromny.
Największy w całej krainie!
Chętnie poznamy inne zwierzęta.
Możemy je zaprosić?
Prosimy?
To uszczęśliwiłoby moje stado, ale…
Chętnie się odwdzięczymy. Powiedz, czego potrzebujesz.
Wiem!
Możecie nam znaleźć welwiczję przedziwną.
Welwiczję przedziwną?
To nasz przysmak, prawdziwy frykas.
Jeśli uważacie, że nie dacie rady, obawiam się, że…
Robi się. Welwiczja przedziwna, raz!
- Naprawdę? - Oczywiście, cokolwiek sobie życzysz.
Niech tak będzie.
Dziękujemy i powodzenia.
Ono. Wiesz, jak wygląda ta welwiczja?
Widziałem kiedyś jedną z lotu ptaka.
To rzadki gatunek.
Odszukanie jej zajmie dnie.
Nie mamy tyle czasu, prawda?
Nie, dlatego zacznijmy od razu.
Lwia Straży, za mną!
Pa, Dhahabu.
- Zauważyłeś coś? - Jeszcze nie.
Godzinami wędrujemy przez Daleką Ziemię.
Daj mu szansę, Fuli. Ono robi, co może.
Mówił, że welwiczja jest rzadka.
Przepraszam, że to trwa. Nadal szukam.
- No i? - Znalazłem ją.
Rośnie bardzo daleko.
Nie wiem, czy zdołamy dotrzeć.
Dla nas nie ma rzeczy niemożliwych.
Jesteśmy Lwią Strażą!
- Tak, wiem… - Znajdziemy sposób.
Liczy na nas wiele zwierząt.
Ono, prowadź.
Potwierdzam!
Ono. Jesteś pewien, że to jedyna droga?
Niestety tak.
Twende kiboko. Twende kiboko.
Twende kiboko.
Beshte, wszystko gra?
Tak myślę.
Dasz radę, Duży B. To proste, widzisz?
- Ostrożnie, Mały B. - Nie martw się o mnie.
Hakuna matata…
- Bunga! - Huwezi!
Dzięki, Fuli.
Przez chwilę myślałem, że po manguście.
Hakuna matata, Bunga.
Welwiczja jest po drugiej stronie cierni.
Chodźmy naokoło, by się nie kaleczyć.
- Nie mamy czasu, żeby iść naokoło. - Przejdźmy przez nie!
Nie wszyscy mamy taką grubą skórę jak ty.
Może jednak da się przejść.
Beshte?
Wszyscy za mną! Twende kiboko!
Patrzcie na niego!
Słyszeliście go, za nim!
Tak! Łooo!
Dobra robota.
Tak. To było niewiarybungagodne.
Jesteś cały?
- Chyba tak. - Świetnie.
Dobrze. Znowu przyda nam się twoja siła.
To jest ta welwiczja przedziwna?
Ono, mówiłeś, że jest rzadka, ale nie… że tak ogromna.
Z góry była mniejsza.
Jak mamy zanieść tego giganta zebrom? To jakieś żarty.
Poważnie?
Ja się tym zajmę!
No dalej, mała roślinko. Chodź tu.
Macie pomysł, jak ją wyrwać?
Skoro nie da się jej wyrwać, to może da się ją wykopać.
Chwila! Już ja prawie mam!
Auć!
Kopmy więc.
Bunga. Wszystko już gotowe.
Jeszcze jedna garść!
Przepraszam.
Nie ma sprawy.
Beshte, twoja kolej.
Robi się, Kion.
Twende kiboko.
Oby tak dalej, Duży B.
Jedna welwiczja gotowa do drogi.
Dobra robota, Beshte. Zanieśmy ją do Dhahabu.
Kochamy cię, Dhahabu!
A ja kocham was, moje zebry!
Niech zgadnę, zaczniecie panikować i uciekać?
Dlaczego niby…?
Zaskoczył nas widok chodzącej welwiczji.
Beshte chodzi za welwiczję. Widzicie?
Proszę, Dhahabu. Welwiczja przedziwna, jak prosiłaś.
Nie sądziłam, że uda wam się ją znaleźć.
- Co? - To znaczy, miałam nadzieję.
Jestem… zaskoczona.
Nie było łatwo, ale dotrzymaliśmy słowa.
Zaprowadzisz nas do wodopoju?
- Zrobimy to! - Nie!
Zrywam umowę. Nie podzielimy się naszym wodopojem.
- Co? - Ale…
- Czemu? - Co masz na myśli?
Bo to… wbrew zasadom.
- Jakim zasadom? - Sekretnym zasadom.
Nie słyszałyśmy o takich.
To dlatego, że są sekretne.
Wam też już nie wolno pić z wodopoju!
Co?
Właśnie! Nikt nie może zbliżać się do wodopoju!
To mój rozkaz!
Nic nie rozumiem. Czemu wysłała nas po roślinę,
skoro nie chciała dzielić się wodą?
Myślę, że Dhahabu coś ukrywa.
Ono, poszukaj tego wodopoju.
Może jest powód, że go ukrywa?
Potwierdzam.
Hapana!
Słuchajcie wszyscy!
Wiem, czemu nie wolno pić z wodopoju!
- Czemu? - Bo wysechł.
Woda musiała wyparować.
Nie ma wody?
- Jest pusty? - Co? Nie!
Ptakowi się myli.
Nic mi się nie pomieszało.
Może jest tam coś, co ukrywasz przed innymi?
Ale z niego zabawny ptaszek.
Czemu nic nie powiedziałaś?
Jesteśmy bardzo… nieszczęśliwe.
Czekajcie! Proszę, wracajcie!
Możemy igrać i figlować!
Wiedziałaś, że wodopój wysechł?
Tak. Zauważyłam to kilka dni temu.
Nie wiem, gdzie podziała się woda.
Czemu nic nie powiedziałaś?
Nie chciałam martwić zebr.
Bez wody wytrzymają jedynie kilka dni.
Miałaś jakiś plan?
Nie.
Miałam nadzieję, że woda wróci.
Poważnie?
Dobry przywódca mówi stadu prawdę.
Nawet jeśli ma złe wieści.
Kiedy pojawia się problem, przywódca stara się pomóc.
Masz rację. Po prostu nie wiem, co robić.
Może cię przytulić?
Na pewno wymyślimy coś innego.
Pójdziemy do wodopoju i sprawdzimy,
co się stało.
Da się coś poradzić?
Nie wiem, ale jeśli się da,
to podzielisz się wodą z innymi?
Tak! Tak, tak, tak!
Lwia Straży! Zobaczmy, co się stało.
Macie pomysł, co tu zaszło?
Kiedyś był tutaj wodospad.
- Myślisz, że to może mieć jakiś związek? - Tak.
- Ono. - Robi się.
Widzę przyczynę!
Kamienie zablokowały wodospad.
Może je odsuniemy i woda popłynie znowu!
Biegniemy na szczyt tego urwiska.
Czekajcie! To terytorium lamparta!
Zaryzykujemy.
Ciągle to robimy.
Weźcie mnie ze sobą.
Nie wiem, czy to dobry pomysł.
Lamparty zwykle nie są zbyt miłe.
Zostaw to nam.
Kion, powiedziałeś:
„Kiedy pojawia się problem, dobry wódz szuka rozwiązania”.
Chcę być dobrą przywódczynią.
Dobrze, Dhahabu, chodź z nami.
- To tu zeszła lawina. - Dzięki, Ono.
Beshte, dasz radę przesunąć te kamienie?
Jasne, Kion.
Nawet o tym nie myśl.
Drzewo właśnie przemówiło.
To nie drzewo.
Nie.
To byłem ja.
Mówiliście, że chcecie tylko przejść.
Teraz jeszcze chcecie odebrać mi wodę?
Nie chcemy jej zabrać, Makucha.
Przesuniemy kamienie, by zebry też miały do niej dostęp.
Nic nie rozumiesz. Ja się nie dzielę.
Wynoście się stąd, bo zaraz wam pomogę.
Zajmę się nim.
Być może nie wiesz, kim jestem.
Wiem, kim jesteś.
Moim obiadem.
Dhahabu, kryj się!
Beshte, przesuń kamienie!
Już się robi, Kion!
Nie wspomniałem,
że tym razem przyprowadziłem przyjaciół.
Spokojnie, Duży B. Zajmiemy się nim!
Z drogi, lamparcie!
Zuka zama!
O nie… Ono! Uważaj!
- Ono? - Hapana!
Dzięki, Kion.
Hej, lamparcie!
Nie tylko ty potrafisz skakać po drzewach!
Zuka zama!
Dalej, Beshte! Dasz sobie z nim radę!
Złaź ze mnie!
Chyba się ich pozbyliśmy.
Jesteś pewien?
Wiecie co?
Wyprawa z wami to nie był dobry pomysł.
Macie odejść albo zebra oberwie.
- Zostaw ją, Makucha. - Ona nic złego nie zrobiła!
Weź mnie w zamian!
Nie, dzięki.
Ostatni raz ostrzegam, Makucha! Dhahabu jest dobrą przywódczynią.
Jakie to ma znaczenie?
Kiedy pojawia się problem, dobry wódz stara się go rozwiązać.
Prawda? Taki jest dobry przywódca.
Nie może bezczynnie się przyglądać.
Właśnie. Nie ona.
Chwila. O kim my mówimy?
Jestem dobrą przywódczynią.
A to mój problem.
I coś z nim zrobię!
Dhahabu! Udało ci się! Odblokowałaś wodospad!
Rzeczywiście udało mi się!
Makucha, jednak się podzieliłeś.
Skoro o tym mowa…
Zwierzęta z Lwiej Ziemi będą mile widziane
przy naszym wodopoju.
Dzięki, Dhahabu. Jesteś dobrą przywódczynią.
Tędy.
Dhahabu i jej zebry chciałyby pokazać wam coś wyjątkowego.
Witamy wszystkich przy naszym wodopoju!
Dla każdego wystarczy wody!
Racja!
Tu jest wspaniale!
Chcę, byście się nim nacieszyli.
Ale najpierw proszę o jedno.
O co?
Macie igrać i figlować.
Igraj i figluj!
Sama radocha.
Chodźcie, Lwia Straży!
Igraj i figluj!
Uważaj, Dhahabu. Zuka zama!
- Bunga! - Fuli, jest impreza!
Dobrze.
Igraj i figluj!
Nadchodzi Lwia Straż
Napisy: Marcin Roszkowski