ZEBRANIE NA SAWANNIE
Nie wywinie się.
Zabierz mu owoc baobabu, Fuli!
- Ja złapię! - Serio?
Ale ubaw!
Nic wam nie jest?
Nic. Dzięki, Beshte. Nie podchodź do krawędzi.
Sucho tutaj.
Zbliża się pora sucha.
Wyschnięta górka nie zepsuje nam zabawy.
Gdzie ten owoc?
- Tutaj! - Wracaj, Mtoto!
Dorwę go!
Mtoto, wróć do domu przed zmierzchem.
Dobrze, mamo. Niedługo będę.
To mama. Mówi, żebym wrócił przed zmierzchem.
- Widzicie gdzieś jego mamę? - Nie.
A trudno nie zauważyć słonia.
Porozumiewają się poddźwiękami.
Bobo-dźwiękami? Mtoto nie jest już taki mały!
Nie bobo, tylko poddźwiękami.
Niektóre zwierzęta porozumiewają się niższymi dźwiękami.
Słyszą się z bardzo daleka.
Nie żartujesz?
Poa!
Słonie tak już mają.
Niewiarybungagodne!
Słyszysz dźwięki z całej Lwiej Ziemi?
- Na przykład co? - Dajcie mi posłuchać.
- Idę do Lwiej Skały. - To chyba…
Ma Tembo. Idzie do Lwiej Skały.
- Ma rację! - Nieźle, Mtoto.
Co jeszcze?
Przepraszam, muszę dotrzeć do Lwiej Skały.
Słyszę Twigę.
Ona też zmierza do Lwiej Skały!
Tak. Twiga jest w drodze.
Pewnie idą na Zebranie Sawanny.
Zebranie Sawanny?
Król zwołuje przywódców zwierząt,
żeby omówić ważne sprawy Lwiej Ziemi.
Tata mówi, że porozumienie zwierząt jest dobre dla Kręgu Życia.
Zwłaszcza, gdy zbliża się pora sucha.
Próbuję usłyszeć to, co Mtoto.
To chyba nie tak działa, Bunga.
O nie!
Słyszę, że do Lwiej Skały zmierza krokodyl.
Krokodyl?
Hapana! On ma rację. To Makuu!
Na pewno chce zakłócić Zebranie.
Nie obchodzi go Krąg Życia. Chodźcie!
Aż po kres Lwiej Ziemi…
Lwia Straż was obroni!
Tato, uważaj!
Nie zepsujesz Zebrania Sawanny, Makuu.
Kion!
- Ojej. - Uspokój się, mały. Mam zaproszenie.
Tak?
To prawda, Kion. Sam go zaprosiłem.
Doceniam to zaproszenie.
Poważnie traktuję moje obowiązki przywódcy krokodyli.
Bardzo poważnie.
Chyba mu nie ufam.
Tato, możemy porozmawiać?
- Sam na sam. - Dobrze.
Przepraszamy.
Nie martw się, Kion.
On się stąd nie ruszy.
Tato, Makuu sprawia nam wiele kłopotów.
Nie ufam mu.
Krokodyle są częścią Lwiej Ziemi, Kion.
Makuu to ich przywódca.
Ale żeby zapraszać go na Zebranie Sawanny?
Obok tych przyjaznych zwierząt?
Zawsze zapraszaliśmy krokodyle na Zebranie Sawanny.
Gdy ich przywódcą był Pua.
Ale Makuu? Ma więcej wrogów niż przyjaciół.
Kion, zebrania to nie pogaduszki z przyjaciółmi.
Tutaj zmieniamy konflikty w sojusze.
Budujemy zaufanie. Myślę, że Makuu jest gotowy.
Panie, czas na obrady.
Dziękuję, Zazu.
Kion, ty i Straż musicie być w gotowości.
Inne zwierzęta mogą nie chcieć przyjąć Makuu.
No jasne, tato.
Proszę o uwagę!
Udamy się teraz do gaju Mizimu, by rozpocząć spotkanie.
Zaproszono Makuu? Po tych wszystkich sprawkach krokodyli?
Właśnie. I jeszcze mamy go traktować z szacunkiem?
Powinniśmy porozmawiać.
Nie ociągajcie się.
Zebranie Sawanny króla Simby czas zacząć.
Witam dziś tu wszystkich Nadstawiajcie uszy
Mamy co omawiać Wkrótce pora suszy
By móc współpracować Zwołaliśmy zebranie
Chcemy żyć w pokoju Więc budujmy zaufanie
Zbierzmy się w spokoju Wszelkie zwierząt gatunki
Opowiedzmy na zebraniu Jakie są nasze frasunki
Czas się uczyć i pracować
Zaufanie budować
Mnóstwo spotkań zrobimy
Póki spraw nie zakończymy
Okażemy dobrą wolę Zasiadając przy obrad stole
I każdy mile widziany jest tu
Słuchajmy się wzajemnie Tutaj każdy równy jest
Nie musimy być tacy sami Najważniejszy dobry gest
Słonie, żyrafy, gazele Ważny jest tu każdy zwierz
Każdy będzie wysłuchany
Tak, krokodyle też
Zbierzmy się w spokoju Wszelkie zwierząt gatunki
Opowiedzmy na zebraniu Jakie są nasze frasunki
Czas się uczyć i pracować
Zaufanie budować
Mnóstwo spotkań zrobimy
Ale z nikim nie walczymy
Okażemy dobrą wolę Zasiadając przy obrad stole
I każdy mile widziany jest tu
O tak, każdy mile widziany jest tu
Poa. Na razie chyba się dogadują.
Tak. Nawet Makuu się dobrze zachowuje.
No nie wiem. Makuu może grać przed moim tatą.
Ja mu nie ufam. Musimy go mieć na oku.
Byłoby łatwiej, gdyby tu był.
- Co? Gdzie on jest? - Lwia Straży!
- Co się dzieje, Mtoto?
Słyszałem Makuu. Jest przy wodopoju.
Chyba jest wściekły.
Właśnie tego się obawiałem. Chodźcie!
Zaczekajcie!
Bupu, w porze suchej krokodyle śpią.
Będziecie udawać, że śpicie, żebyśmy stracili czujność.
Mieliśmy negocjować, by działać w duchu porozumienia.
Duch porozumienia u krokodyla?
Zaraz mi powiesz, że pora sucha jest mokra.
- Co? - Już ja was znam, krokodyle.
I wasze krokodyle metody. Nie, dziękuję.
O ty…
Dosyć, Makuu!
- Beshte. - Przyjąłem, Kion.
Obaj odetchnijcie głęboko, zanim coś powiecie
albo zjecie nieopatrznie.
Chciałem się z nim dogadać.
Ale z tak nerwową antylopą się nie da.
Tu masz rację!
Makuu, ostrzegam cię.
Nie pozwolę nikomu zepsuć Zebrania Sawanny.
- Szczególnie tobie. - Szczególnie mnie?
No dobrze.
Nie chcę kłopotów.
Pomyśli dwa razy, nim zadrze z antylopą.
Mało brakowało.
Oj tak. Simba by się zdenerwował,
gdyby na zebraniu Makuu zjadł Bupu.
- Dobrze, że zdążyliśmy. - Tak. Dziękuję, Mtoto.
Co? Fajnie, że mogłem pomóc.
Mtoto, mógłbyś tak nadstawiać ucha do końca zebrania?
I ostrzec nas w razie czego?
Tak jest!
Myślę, że Makuu coś kombinuje.
Musimy być gotowi na wszelkie okoliczności.
Muszę słuchać. Nasłuchiwać, czy coś się nie dzieje.
Vuruga Vuruga… Makuu.
To brzmi jak kłopoty.
Co dokładnie Twiga mówiła o Makuu?
- Nie jestem pewny. - Raczej nic dobrego.
Krokodyle i żyrafy się nie dogadują.
Pewnie Makuu zaatakuje Twigę!
I zepsuje zebranie.
Myślę, że to był jego plan.
Aż po kres Lwiej Ziemi…
Lwia Straż was obroni!
Odsuń się, Makuu!
Makuu?
- Nie bój się, Twiga! Obronię cię. - Przed czym?
- Przed Makuu. Gdzie on jest? - Tu go nie ma.
- Mtoto go słyszał. - Właściwie nie.
Słyszałem, jak Twiga mówi o Makuu.
Ja? Nic nie mówiłam o Makuu.
- Ty coś mówiłaś? - Nie. Po co?
Skąd mam wiedzieć?
Ja tylko podjadam gałązki. Jak to żyrafa.
Ja też. Pyszne gałązki.
Vuruga Vuruga, ty chyba wolisz trawę?
Bawoły jadają, co im pasuje.
No dobrze.
Czyli nic ci nie jest, Twiga?
Wszystko w porządku. Dziękuję, że pytasz.
- Na pewno macie ważniejsze sprawy. - Tak, chodźmy.
To było dziwne, prawda?
- Zakłóciliśmy im posiłek. - Chyba nie w tym rzecz, Mały B.
Były zdenerwowane.
Zwłaszcza, gdy wspomnieliśmy Makuu.
Może im groził i boją się o tym powiedzieć?
Nam? My jesteśmy Lwią Strażą.
Musiał je bardzo wystraszyć.
Obecność Makuu szkodzi zebraniu.
Na szczęście Mtoto wszystko słyszy.
Chciałbym mieć taki słuch jak ty, Mtoto.
Byłoby niewiarybungagodnie!
Postaram się.
Na pomoc!
Chyba łapię. Słyszałem właśnie…
- Zazu! - Tak, ale…
- Wszyscy słyszeliśmy. - Tam!
Mbeya, musisz wstać.
Nie dokończę portretu, gdy siedzisz.
Gdzie Zazu? Ma kłopoty?
Makuu go zjadł?
Niech Zazu sam wytłumaczy.
- Dobrze? - To nie jest śmieszne, Rafiki!
Tu masz rację.
Nie wstanę, dopóki nie przeprosisz.
Ja mam przepraszać?
To mnie nosorożec siedzi na głowie.
Czy to miał na myśli król,
mówiąc o kłopotach na zebraniu?
- Chyba nie. - Nazwał mnie niezdarą.
Nie. Ja cię tak nazwałem.
Jak było, Rafiki?
O nie, Kion. Lwia Straż sam musi dotrzeć…
do spodu sprawy.
Spód! Rozumiem.
Czy ktoś mi powie, co się stało?
Świetnie się bawiłem, gdy nagle ten…
hipek z rogiem na mnie wpadł.
Kogo nazywasz hipkiem? Jestem nosorożcem, pawianie!
Kogo nazywasz pawianem?
Jesteś pawianem.
Racja.
Nieważne, co się stało. Złaź ze mnie!
Światło widzę!
Myślałem, że już go nie zobaczę.
Mbeya, te piórka nie zrobią z ciebie baletnicy.
Słuchajcie, to był wypadek.
Masz rację. Wybacz, Mbeya.
Nic nie szkodzi.
Wybacz, że na tobie usiadłem, Zazu.
Jakoś się z tym pogodzę.
Rafiki, obiecaj, że to się nie znajdzie na portrecie.
Na oficjalnym nie.
Lwia Straż! To Makuu!
No dobra, Bupu, tego już za wiele!
Jest przy Lwiej Skale i znów krzyczy na Bupu!
Chodźmy!
Właśnie, Bupu. Masz…
- Mam cię! - Kion! Co ty robisz?
Tata? Usłyszeliśmy…
Negocjowaliśmy, mały.
Prawie się porozumieliśmy,
żeby krokodyle mogły spać przy wodopoju antylop.
Bupu, Makuu, gdybyśmy mogli…
Zapomnij! Jak mam wam zaufać, jeśli wy nie ufacie mnie?
Całe to zebranie to żart!
Makuu, tak mało brakowało.
Nie martw się, Bupu. Spróbujemy jeszcze raz.
Wasza Wysokość, nie widzę już sensu.
Zrobiłem, co mogłem.
Ale krokodyle nie są zdolne do negocjacji.
Nieprawda.
Mówiliśmy o tym, Kion.
Wiem, tato. Ale coś tu się dzieje.
- Nie wiem co, ale Makuu… - Jest nowym przywódcą.
Musi mi zaufać.
Dlatego zaprosiłem go na zebranie.
On je ciągle psuje.
Ty omal go nie zepsułeś!
Ja… Przepraszam, tato.
Wymyśl, jak to naprawić.
Wracam do gaju Mizimu. Spróbuję uratować to zebranie.
W porządku, Kion?
- Poważna sprawa. - To fakt.
Czym Simba się tak zdenerwował? Przecież uratowałeś Bupu.
Wcale nie.
- Bupu nie potrzebował ratunku. - Nie?
Ale myślisz, że Makuu coś knuje?
Już nie wiem.
Muszę to przemyśleć.
Dziadku Mufaso.
Tak, Kionie?
Tata jest na mnie zły.
Martwię się, że zepsułem zebranie.
Nie chciałem, ale…
Byłem pewien, że Makuu je zepsuje.
Co zrobił Makuu, że tak uważasz?
No bo… On…
Właściwie to nic.
Ale czuję, że stanie się coś złego.
Powinienem powstrzymać Makuu, prawda?
Wiesz, co Rafiki mawia o pochopnym wyciąganiu wniosków.
„Pochopne wnioski to płacz i troski”.
Może powinieneś się dowiedzieć, co się tak naprawdę dzieje?
Bez wyciągania pochopnych wniosków.
Dziękuję, dziadku. Postaram się.
Wiem.
Kion, Kion!
Mtoto słyszał, że Makuu atakuje.
- Musimy iść! - Makuu atakuje? Mtoto?
Słyszałem coś o ataku.
Nie wiem, kto atakuje kogo.
To na pewno Makuu. Kto inny?
Spokojnie, Bunga. Bez pochopnych wniosków.
Mtoto, posłuchasz jeszcze raz?
…zapłaci. Zrobimy to dziś po zmierzchu!
Zrobią to dziś po zmierzchu.
- Kto co zamierza zrobić? - Tego nie wiem.
Wiadomo, że to spisek Makuu!
W każdym razie to się stanie dziś w nocy.
Do tej pory Makuu nie zrobił nic złego.
Ale wszystko, co Mtoto dziś słyszał, dotyczy jego.
On się z nikim nie dogaduje.
Masz rację, Fuli.
Makuu ma tu wielu wrogów.
Wydawało się, że chce to zmienić.
Ale nawet jeśli on jest gotowy na zmiany, inni niekoniecznie.
A to znaczy… Co?
No jasne! To wcale nie Makuu coś knuje!
On jest celem.
Lwia Straż! Musimy znaleźć Makuu i go uratować.
Makuu!
Daj mi spokój, mały.
Makuu, posłuchaj.
Coś ci grozi!
Znów na mnie skoczysz?
Spokojnie, Makuu. Będziemy cię chronić.
Wy będziecie chronić mnie?
Jestem krokodylem.
Przed czym moglibyście mnie obronić?
Hapana! To pułapka!
Kion, on się zsuwa!
Trzymaj się, Makuu.
A co niby robię?
Wszyscy razem!
Dzięki, mały.
Nie ma sprawy.
To ma być pułapka?
Raczej kiepska.
Kto miałby wpaść…
- Bunga! - Nic mi nie jest.
Co to za zapach?
Chyba zgniłe owoce.
Nie są tak całkiem zgniłe.
Ktoś chciał, żebym wpadł do dołu
pełnego gnijących owoców.
Mówię, że nie są tak bardzo zgniłe.
Kto to zrobił?
Nie jestem pewien.
Ale mam pomysł, jak możemy się dowiedzieć.
Zwierzęta z Zebrania Sawanny,
mam smutne wieści.
Nie wiem, jak to powiedzieć, ale chodzi o Makuu.
Wieczorem wpadł do dołu.
Poważnie się poranił.
Próbował się wydostać.
Walczył dzielnie, jak na krokodyla przystało, ale…
Z przykrością zawiadamiam, że Makuu
zakończył swą podróż po Kręgu Życia.
- Co? - To okropne.
Już prawie zawarliśmy umowę.
Nie chciałyśmy, żeby coś mu się stało.
Miał tylko wpaść w zgniłe owoce.
Powtarzam. Wcale nie są takie zgniłe.
Myśleliście, że jeden dołek mnie załatwi?
Dosyć tego wzdychania.
Makuu?
Makuu, nic ci nie jest!
Bunga, przecież wiedziałeś.
No tak.
Nie chciałyśmy cię skrzywdzić.
Miałeś tylko śmierdzieć.
Rządziłeś się tu. Chcieliśmy ci dać nauczkę.
Przybyłem tu, żeby pokazać, że jestem dobrym przywódcą.
By przysłużyć się mojemu stadu i Lwiej Ziemi.
Nie daliście mi szansy.
Za moje starania otrzymałem to!
Spisek…
godny krokodyla.
Sam bym tego lepiej nie zrobił.
Niech Zebranie Sawanny króla Simby trwa dalej!
Brawo, Kion.
Uratowałeś to zebranie.
- Najpierw prawie je zepsułem. - Makuu.
Może ty i stado spędzicie porę suchą, śpiąc koło naszego wodopoju?
Co ty mówisz? Krokodyle będą spały przy naszej sadzawce.
Nie. Powinny być koło nas.
Wybacz, synu.
Muszę się tym zająć, zanim coś się rozpęta.
- Mtoto! - Mama! Zapomniałem.
Już biegnę do domu. Cześć wszystkim!
Cieszę się, że nie słyszę tak, jak Mtoto.
Nie chcę się pchać w cudze sprawy.
A poza tym
głupio byś wyglądał z takimi wielkimi uszami.
Nadchodzi Lwia Straż
Napisy: Karolina Jaszczuk