BUNGA JAKO NIANIA
Uwielbiam zapach zebr o poranku.
To woń śniadanka.
Dogo, Kijana, macie okazję wypróbować to, czego się uczyliśmy.
Odciąganie maluchów od reszty stada?
Bo są młode i łatwo je oszukać?
Tak. Zagońcie, zwabcie…
A potem złapcie!
My spłoszymy stado, a wy znajdziecie sobie maluchy.
Ruszamy.
Czujesz to, Fuli?
Tak.
Nie pachnie dobrze.
To nie ja! Jestem za wami.
To nie ty, Bunga. To szakale.
- Ono? - Spróbuję coś wypatrzyć.
Hapana.
To szakale! Atakują zebry.
Musimy wkroczyć.
Aż po kres Lwiej Ziemi…
Lwia Straż was obroni!
Panikuj i uciekaj!
Panikuj i uciekaj, Hamu!
No przecież panikuję!
Ale uciekasz za szybko.
Widzicie tego malucha? Wiecie, co robić.
- Tak, mamo. - Jasne!
Zaczekajcie na mnie.
O nie! Szakale odłączyły Hamu od stada.
Hamu! Te śmierdzące szakale!
Bunga, ty i Ono pomóżcie Hamu.
- Rozkaz! - Zuka zama.
Fuli, Beshte, my pomożemy reszcie zebr.
Zaczekajcie na mnie!
Ty jesteś szakalem!
Tak, ale przyjaznym. Chcę się pobawić.
- Serio? - Tak.
Pobawmy się w berka.
Lubię berka.
Wolniej, żebym mógł cię zjeść.
Huwezi.
I kto zwolnił?
Nie zebry.
Twende kiboko.
Pobawmy się w berka-niespodziankę. Zamknij oczy.
Hamu! Za tobą!
Lwia Straż? Nie psujcie mi niespodzianki!
Zuka zama.
Co to za zabawa?
Ostatnia w twoim życiu, zebro.
Wcale nie!
W berku nie używa się kłów.
Szakale tak robią.
Hamu, kopnij go!
Tak!
Berek!
Jesteś berkiem.
Dobrzy, dwa. Szakale, zero.
Poddaj się, Reirei!
Tylko ty się trzymasz.
Tak?
Już nie.
Gdzie jest Hamu?
Hamu! Hamu!
Tutaj, mamo!
- Bunga mnie uratował. - Sam się uratowałeś.
Bunga kazał mi kopnąć i tak zrobiłem.
Słyszałeś, Kion? Mała zebra zaatakowała mojego syna.
Nie martw się, Reirei.
Na twojej Złej Ziemi wstrętne zebry nie będą ci dokuczać.
Nie ma sprawiedliwości dla szakali.
Chodźcie, dzieci.
- Goigoi! - Idę, kochanie!
Wołałaś tylko dzieci.
Brawo dla wszystkich.
Lwia Straży! Zaczekajcie!
- Muhimu, o co chodzi? - Nie możecie odejść. Zaatakowali nas.
Szakale odeszły. Już dobrze.
Nie trzeba panikować ani uciekać.
Wiem, ale…
Jestem zdenerwowana.
Potrzebujesz odpoczynku, Muhimu. Odrobiny czasu dla siebie.
Chętnie. Ale co mam zrobić z Hamu?
A może Hamu zostałby z Bungą?
Dobrze się dogadują.
- Ma zostać ze mną? - Mam zostać z Bungą?
Ale super!
Co ty na to, Bunga?
Mógłbyś się zaopiekować Hamu?
Jasne! Czemu nie?
Dziękuję.
Mogę odpocząć wiedząc, że mój synek jest z kimś odpowiedzialnym.
Hamu! Chcesz poskakać z wodospadu Hakuna Matata?
Tak!
Czy ona powiedziała „odpowiedzialny”?
- Kion, tak sobie myślę… - O czym, Ono?
Martwię się, że Bunga nie jest z nami.
Nie martw się. Bunga doskonale sobie poradzi z Hamu.
Ja się martwię o nas.
Bunga jest dla nas oparciem.
Jego smrodki i kiepskie żarty?
Fuli, Bunga jest najodważniejszy.
I najlepiej się wspina.
A jeśli ktoś utknie na drzewie albo w innym wysokim miejscu?
Masz rację, Ono. Musimy poćwiczyć.
Chodźcie.
Widzicie tamten kamień?
To nasze uwięzione zwierzę.
Kto je sprowadzi?
Kion, gepardy się nie wspinają!
Spróbuj.
Huwezi.
Fakt. Gepardy nie potrafią się wspinać.
Powiedziałam tylko, że się nie wspinamy.
Już wiemy, dlaczego.
Ja też nie umiem się wspinać.
Ale mogę polecieć na ratunek.
Cześć, zwierzątko w opałach!
Pomogę ci stąd zejść.
Ono, nic ci nie jest?
Potwierdzam.
Ja dałbym radę podnieść ten kamień.
Twende kiboko.
Czekaj, Beshte!
No dobra.
Kończymy ćwiczenia ze wspinaczki.
Dobrze.
Juhudi, przestań biegać!
Juhudi, nie pluskaj się w błocie.
Juhudi, uważaj na tego góralka!
Juhudi!
Już nieważne.
Przepraszam.
Nareszcie.
Jesteś taka spokojna, Muhimu. Gdzie twój synek?
Bunga opiekuje się Hamu, żebym mogła odpocząć.
Miodożer Bunga? Ten z Lwiej Straży?
Juhudi!
Mówiłam, żebyś się nie bawiła z jeżozwierzem!
Może zająłby się też Juhudi?
Tym razem skacz do wody na przednie kopytka.
Robi się.
Zuka zama!
Bunga, czy możesz zająć się też naszymi dziećmi?
Mógłbyś, Bunga? Możesz?
No nie wiem. Więcej dzieci to większy plusk i hałas.
Rozumiem, że to za duży kłopot.
Żartujesz? To brzmi fantastycznie!
Dzieciaki, wskakujcie!
No dobrze. Wrócimy przed zmierzchem.
Kiedy chcecie!
- Co teraz, Bunga? - Można tu robić coś jeszcze?
Żartujesz?
Wodospad Hakuna Matata ma mnóstwo atrakcji!
O ile wiecie, jak teke, ruka i teleza.
Teke, ruka i teleza?
Tak! Teke, czyli kop!
Teke!
Leci do ciebie, Bunga! Teke!
Brawo! A teraz chodźcie!
Ruka, czyli skacz!
Ruka!
Było super!
To teraz teleza! Ślizgaj się!
Teleza!
Widzicie? Gdy umiecie kopać, skakać i się ślizgać, możecie wszystko!
Pokażę wam!
Hej, wstawajcie wszyscy Pora na zabawę
Pokażę wam coś Zdobędziecie wprawę
Już mamy słowa trzy
A teraz będzie gra
Popatrzcie na mnie i
Róbcie to co ja
- Teke! - Teraz mocno kop
- Ruka! - Teraz w górę skacz
- Teleza! - Teraz szybki ślizg
- Tak - Kop, skok, ślizg
Teke, ruka, teleza
O to właśnie szło Skoro ruchy znacie
Nie przejmujcie się Tylko dobrze bawcie
Już mamy słowa trzy
A teraz będzie gra
Popatrzcie na mnie i
Róbcie to co ja
- Teke! - Teraz mocno kop
- Ruka! - Teraz w górę skacz
- Teleza! - Teraz szybki ślizg
- Tak - Kop, skok, ślizg
Teke, ruka, teleza
- Teke, ruka, teleza - Jeszcze raz!
Właśnie tak!
O to chodzi!
Już to macie!
Dalej! Już mamy słowa trzy
A teraz będzie gra
Popatrzcie na mnie i
Róbcie to co ja
- Teke! - Teraz mocno kop
- Ruka! - Teraz w górę skacz
- Teleza! - Teraz szybki ślizg
- Tak - Kop, skok, ślizg
Teke, ruka, teleza
- Dalej! - Teke, ruka, teleza
Teke, ruka, teleza
Teraz kop, teraz skok, teraz ślizg
Kop, skok, ślizg
Teke, ruka, teleza
Dzieciaki. Znajdźcie malucha i oddzielcie go od stada.
Żaden z nich nie jest mały, mamo.
Nie szkodzi. Ja będę maluchem. Możecie mnie gonić.
Wasz tatuś jest słodki.
Niezbyt mądry, ale słodki.
Gońcie go jak obiad!
I jak, mamo?
Bardzo dobrze, dzieci.
Chyba już czas wrócić na Lwią Ziemię.
Ale tam jest Lwia Straż.
Zostaw ich mnie.
Wymyślę coś, żeby nie wchodzili nam w drogę.
Już po wszystkim?
Czy następnym razem ktoś inny może udawać malucha?
Chyba nigdy nie byłam taka zrelaksowana.
Próbowałaś tamtej trawy?
Nie. Jest smaczna?
Pychota. Spróbuj.
Masz rację. Bardzo dobra.
Prawie tak smaczna jak akacja.
Chodźmy dalej. Tu są tylko dorosłe zwierzęta.
Idziemy po nasze maluchy?
Maluchy?
Po co? Świetnie się bawią przy wodospadzie Hakuna Matata.
Niech się bawią.
Słyszeliście?
Przy wodospadzie Hakuna Matata są maluchy.
Tego nam trzeba!
Pokażecie, co potraficie.
Maluchy!
Mniam!
Nie tak szybko.
- Trzeba jakoś zająć Lwią Straż. - Masz plan?
Ty wymyśl, jak odwrócić ich uwagę.
A my zapolujemy na maluchy.
Je też jestem głodny.
Coś dla ciebie zostawimy. Chodźcie, dzieciaki.
Reirei uważa, że umiem coś wymyślić.
Będzie ze mnie dumna.
Mam nadzieję.
Na drzewach nikogo nie ma.
I dobrze. Mam dość wspinania.
Warto próbować czegoś nowego.
Nie, kiedy Beshte na ciebie spada.
Już wiem, że nie umiem się wspinać.
Nie sądziłam, że to powiem, ale ucieszę się, gdy Bunga wróci.
Sprawdźmy, jak sobie radzi z Hamu przy wodospadzie Hakuna Matata.
Poa, na pewno się dobrze bawią.
Wodospad Hakuna Matata?
Akurat tam nie powinni iść.
Myśl, Goigoi. Staraj się jak nigdy dotąd.
- Słyszeliście? - Brzmiało jak szakal.
Dźwięk dochodzi stamtąd.
Aż po kres Lwiej Ziemi…
Lwia Straż was obroni!
Ściągnąłem ich uwagę!
Ruka! Zuka zama!
Teraz moja kolej!
Dobra! Szykuj się!
Ruka!
Aż zbyt idealnie.
A co z Bungą?
Zostawcie go mnie. Jesteście głodni?
Ja też. A mamy pod nosem mnóstwo maluchów.
Zostawimy coś dla taty, prawda?
Oczywiście, słoneczko.
Goigoi, co ty robisz?
Ono! Ja… gonię antylopę!
Cała Lwia Straż mnie nie powstrzyma.
Reirei się dowie…
Ono, co widziałeś?
Tam jest Goigoi.
- Kogo goni? - Rzecz w tym, że nikogo.
Ratunku!
Hejka, Kion. Miło cię tu spotkać.
Co ty robisz, Goigoi?
Po prostu gonię antylopę.
Tu nie ma antylop. Sprawdziłem.
Serio? No to musiała mnie wykołować.
W to mogę uwierzyć.
Spokojnie, wyciągniemy cię.
Poważnie? Podacie mi pomocną łapę? Albo skrzydło?
Jasne. Ale najpierw powiedz, gdzie są Reirei i dzieci.
Raczej nie mogę. Miałbym kłopoty.
Wisisz do góry nogami otoczony przez Lwią Straż.
Może być gorzej?
- Reirei może się wściec. - Fakt, to gorzej.
Pomóżcie mi. Kręci mi się w głowie.
Po prostu powiedz, Goigoi.
No dobra.
Są przy wodospadzie Hakuna Matata.
Heyvi kabisa!
Musimy pomóc Bundze i Hamu.
A co ze mną?
Musicie…
Dzięki.
Gdyby Reirei pytała, nie widzieliście mnie.
Jesteście gotowi?
Potrójne salto do wody ze stania na głowie!
Wybaczcie, że psuję zabawę, ale już bardzo dawno nic nie jedliśmy!
Wynoś się, Reirei! Jeszcze jeden krok i pożałujesz.
Naprawdę?
Myślisz, że sam pokonasz tyle głodnych pyszczków?
Właśnie tak! Jestem najdzielniejszy w Lwiej Straży!
Zmykajcie, dzieciaki. Biegiem!
Bunga! Otoczyli nas!
Teke, dzieciaki. Teke!
Teke!
Tak! A teraz się rozproszcie!
Słuchajcie Bungi. Rozproszyć się!
Nie uciekniecie tak łatwo. My ćwiczyliśmy.
Naprawdę.
Twoje maluchy nie mają szans.
Nie bądź taka pewna, Reirei.
Juhudi, teke!
Teke!
- Nic nie widzę. - Ja też.
Tu jesteśmy!
Tak. Brawo, dzieciaki!
Myślisz, że to powstrzyma moje dzieci?
Szkoliły się.
Chyba niezbyt dobrze.
Małpko, teleza!
Rozumiem! Teleza!
Świetnie!
- Hamu! - Wszystko gra!
Wiem, co robić.
Zaraz cię złapię!
- Ruka! - Ruka!
Tak się to robi nad wodospadem Hakuna Matata.
Właśnie, Reirei.
Moje dzieciaki pokonały twoje szakale.
Co? Niemożliwe! To tylko maluchy!
Dzielne maluchy.
Tak!
Dzielne jak Bunga.
Dzieciaki gotowe?
Zuka zama.
Bunga, Hamu, nic wam nie jest?
- Cześć. - Wygląda, że wszystko gra.
Masz więcej dzieciaków, nie tylko Hamu.
Co się stało?
Rozniosło się, jaka ze mnie niewiarybungagodna niania.
Kion, patrz, co te okropne maluchy zrobiły mnie i moim dzieciom.
Nieźle!
Musicie nas ratować.
Pomożemy ci, Reirei.
Tylko obiecaj, że nie będziesz polować na maluchy z Lwiej Ziemi.
Dobrze. Chodźcie, dzieci.
Tu nie jesteśmy mile widziani.
Racja. Nie chcemy was tu.
Idziemy już, mamo?
- Proszę. - Tak.
Biegnijcie, dzieci!
- Poradziłeś sobie z maluchami, Bunga. - Żaden problem.
Są nasze maleństwa.
Jak ci minął dzień, złotko?
Było super!
To trzeba było widzieć!
Maluchy pokonały stado szakali!
Szakali?
Nie było łatwo.
Robiliśmy teke, ruka i teleza.
Tak, jak Bunga nas nauczył.
Nauczyłeś nasze dzieci, jak się bronić?
No jasne.
Jesteś najlepszą nianią na świecie!
Poważnie?
Co mam powiedzieć? Zawsze to wiedziałem.
Nadchodzi Lwia Straż
Napisy: Karolina Jaszczuk