Kim olduğumu unutmalıyım. Sen asla unutma.
Önceki bölümlerde... - Beni buraya kilitledin!
Dünya senin istediğin gibi bir yer olmayacak!
- Boku yedik. - Buradan defolup gidelim!
Gidelim! Hadi! Hadi!
- Arkamızda... harika bir gelecek var. - Bana yeni bir günün şafağı gibi geliyor.
Hadi, gidiyoruz. Acele edin.
Siz de kimsiniz?
Ölüleri sizler mi soyuyorsunuz?
Gidiyoruz.
Kaçma!
Bu ne? Ben neredeyim?
Burada neler oluyor?
Beni nereye götürüyorsunuz?
Kapıyı aç!
Buraya gel!
Büyük bir hata yapıyorsun!
Şahane, değil mi?
George Hockley'e aitti, Sam Houston'ın arkadaşı, İkiz Kız Kardeşler'in komutanı.
- Kılıcın tarihi 1812 Savaşı'na kadar uzanıyor. - Bela istemiyorum.
Arkanı dön.
Yavaşça.
Sen de kimsin?
Ben Victor Strand.
Peki, sen kim oluyorsun?
Çeviri: d3d3 İyi seyirler.
Bu bir çeşit kandırmaca mı?
Yakandın, sana yemek ve içecek verdik.
Ne kandırmacası?
Bunun karşılığında ne istiyorsun?
Bir kaç soru.
Sadece bu kadar mı?
Sadece bu kadar.
Adın ne?
Will.
- Daha önce ne yapıyordun, Will? - Ölüler yürümeye başlamadan önce mi...
- ...yoksa birisi kafamı uçurmaya karar vermeden önce mi? - Her ikisi de.
Senatör yardımcısıydım. Ona benzer bir şey.
- Hangi senatör? - Elias Vazquez. Bir demokrat.
- Onun için ne yapıyordun, Will? - Halkla ilişkiler.
Kampanya stratejisi.
- Nerelisin? - Aslen Oklahoma.
En son bizi patlamadan koruyan bir yerleşim yerindeydik.
- ''Biz'' derken? - Ben, Senatör Vazquez ve birkaç yardımcı daha.
- Şuan neden onlarla değilsin? - Yolunda gitmeyen şeyler oldu. Bende kaçtım.
Ya Senator Vazquez?
Başaramadı.
Ne kadardır dışarıdasın?
Aşağı yukarı 50 gün.
- Ne gördün? - Kimi gördün?
Çok fazla şey gördüm ancak fazla insan görmedim.
Gözcülerim, ölüleri soyan insanlardan bahsettiğini söyledi.
Çöpçüler.
Ben olsam onlara öyle derdim.
Birkaç kez onları gördüm, ölülere sinsice yaklaşıyorlardı.
- Neden öyle yapıyorlar? - Bunu henüz çözemedim.
Onlar kim?
Ortada yüz yok, maske takıyorlar.
En son ne zaman dışarı çıktın?
Neden dışarıya çıkayım ki, aradığım her şey burada var, yanlış mıyım?
Gel.
Sana göstereyim.
Güzel vuruş, Toby.
Bu taraftan.
- Onca şey nereden geldi? - Supermarketler, müzeler.
Korucularım değerli bir şey var mı diye her yeri aradılar. Korumaya değer her şey burada.
Ya onlar? Daha önce de birlikte miydiniz?
Onları da senin gibi içeri aldık.
- Kalmalarına izin verdin. - Değerliyseler tabii.
- Nasıl yani? - Soruları soran o.
Ya burası?
Korucularımın karşılaştığı aylakların fotoğrafı.
Yürümeyenler de dahil.
Özellikle aradığın biri mi var?
Bazı sakinlerimin hala dışarda sevdikleri var.
Dışarı çıkma isteklerini kırdığını düşünüyorum.
Seni kastediyorum.
Aradığın biri mi var?
İstediğim her şey burada var.
Gördüğün her şey, yetiştirdiğimiz her şey büyük yıkımdan sonra meydana geldi.
Dünya ateşi, külü yıkımı gördü.
Bize gelişme, canlılık ve yeni bir başlangıç armağan edildi.
Burası ilk geldiğimde bomboştu.
Howard hariç tabii.
Ufka birlikte baktık, dünya gözlerimizin önünde yok olurken izledik.
Bunun son olduğunu düşündük.
Ama ortalık yatıştığında hala ayaktaydık.
Tıpkı burası gibi.
Hava durumu serpintiyi bizden uzaklaştırdı.
Burası kilometrelerce yer arasında yaşanabilecek tek yer, bunu söylememe gerek yok zaten.
Yaptığımız şey, yeni bir uygarlığın temellerini atmaktan başka bir şey değil.
Tarih yazıyoruz.
Bütün bunları bombalar patladığından beri mi yaptın? Nasıl?
Aynı şekilde buraya gelerek. İç güdelerim sayesinde.
Kendinden emin gibi konuşuyorsun.
İçgüdülerin benimki gibi olsaydı, sen de yapardın.
Bu yüzden sana veda etmem gerekecek.
Biri eşyalarını çatıya çıkarabilir mi lütfen?
- O yakında aramızdan ayrılacak. - Bekle. Beni gönderiyor musun?
- Eşyalarını getirin. - Korkarım ki öyle.
- Bütün sorularını cevapladım. - Cevapladın.
- Aradığım şey sende yok. - İstediğin cevapları vermedim diye mi?
Kişisel bir şey değil, Will. Sadece bir his.
Kendine iyi bak. Dışarıda bol şanslar.
Lütfen, beni gönderme. Dışarda başaramayacağım.
Üzgünüm.
- Üzgün falan değilim.- Kalmamı istemiyorsan neden etrafı gezdirdin?
Neden bu kadar zahmete girdin?
Yaptıklarıma katılıp, katılmadığını öğrenmek istedim. Ama katılmadın.
Taptaze.
Bunu orada buldum.
Bir kez okunduğunda... Bu... insanların ağır yükleri taşımasına yardımcı olmak içindir.
Sanırım buna benden daha çok ihtiyacın olacak.
Pekala, hadi gidelim.
Bekle. Bunu nereden buldun?
- Dışarıda bulduğumu söylemiştim. - Nerede?
- Sana bir kez daha soracağım. - Ölülerden birinin üzerinde buldum.
- Yalan söyleme. - Söylemiyorum.
Bana iyi şans getireceğini düşündüm.
Sana çok bile.
- Beni, onu bulduğun yere götürebilir misin? - Bilmem, olabilir.
Seninle bir anlaşma yapacağız, Will. Beni, bunu bulduğun yere götürür...
...ve sahibini bulmama yardım edersen...
...seni dışarıdaki bu sefil hayattan kurtarıp buraya taşınmana izin vereceğim.
Anlaştık mı?
Güzel. Kılıcımı getirin.
Radyasyon seviyesi düşük. Maskelerimizi çıkarabiliriz.
Patlamada ölenler için endişelenmenize gerek yok. Radyasyondan ölenler tehlikelidir.
Bu ilk rodeom değil.
Dışarı hiç çıkmadığını söylemiştin.
Bu ilk değil.
- Daha ne kadar var? - Bir milden az kaldı.
Dışarıya dönmek istememeni anlayabiliyorum. Spagetti ve viski gibi değil.
Geldiğin yerleşim yerine neden dönmüyorsun?
Yerleşim yeriniz hoş karşılanmadığım ilk yer değil.
Neden?
Kendi isteğimle ayrılmadım. O zamandan beri o insanlarla barışmanın bir yolunu bulmaya çalışıyorum.
- Başarı en iyi intikamdır, Will. - Almadım?
Bir şeyleri düzeltmek için zamanını boşa harcama. Onlara yanıldıklarını göster.
- Neden öyle yapayım ki? - Çünkü ancak böyle kazanabilirsin.
Bizimle yaşamayı hak edersen geçmişinizden kimseyi hatırlamanıza gerek olmadığını göreceksiniz.
Tarih galipler tarafından yazılır. Bunun biz olduğundan emin olacağım.
Bu madalyonu tam olarak nerede buldun?
- Maskeleri takmamız gerek! - Hemen maskelerinizi takın!
Yağmur havadaki kirleri toplar. Yerleşkeye dönelim!
Olmaz! Artık çok geç! Başaramayız!
- Ne yapacağız o zaman? - Beni izleyin!
Burası yeterince güvenli.
- Burası ne böyle? - Son 50 günüm.
- Ev. - Ev gibi.
Kesin şunu! O benim.
Hey Vic!
- Bunlar o bahsettiğin insanların eseri mi? - Çöpcüler.
Burada aslında ne yapıyoruz?
Pardon?
- Madalyonun ait olduğu kişiyi tanıyorsun, değil mi? - Tanısam ne fark edecek?
Komik.
Komik olan bir şey göremiyorum.
- İhtiyacın olan her şeye sahip olduğunu söylemiştin. - Söyledim.
Neden o kadını arıyorsun?
Sana bir kadın aradığımı söylemedim.
Beyler, beyler, sahte iddialarla tuzağa düşürüldüğümüze inanıyorum.
Konuşmaya başlasan iyi olur. O nerede?
- Kim? - Alicia.
Cevap ver.
Çöpçüler!
Ayağımdan vuruldum!
Buradan gitmeliyiz.
Sorumu cevaplayana kadar olmaz.
- Cevaplamıştım. - Gerçeği!
- Alicia nerede? - Bilmediğimi söylemiştim.
- Alicia nerede? - Onun kim olduğunu bilmiyorum.
Franklin... Teddy onu oraya götürdü.
İlk defa haklıydım. Sana ihtiyacım kalmadı.
- Bu yolculuğa tek başıma çıkacağım. - Bekle. Bekle, bekle, bekle.
Bunu yaparsan asla seni affetmez.
- Bunu yapmak istediğimi sana düşündüren nedir? - Kim olduğunu biliyorum, Victor. Bana anlatmıştı.
- Bence onunla aranı düzeltmek istiyorsun. - Güzel deneme. Ama hayır.
- O zaman neden onu bulmak için bunca riske girdin? - Ona her konuda yanıldığını göstermek istiyorum.
- İşte bu şekilde kazanıyorum. - Bekle, bekle, bekle.
Victor!
Otel Franklin.
Bingo.
Olduğun yerde kal!
- Beni nasıl buldun? - Buralarda saklanılacak pek fazla yer yok.
Pekala, sorularımı cevaplamaya ne dersin?
- Pekala. - Otur!
Hey, hey, hey.
Bugün beni iki kez öldürmeye çalıştın.
Mütevazi yerleşkenin rahatını bıraktın.
Korucularının her birini Alicia'yı bulmak...
...ve ona ne kadar büyük olduğunu göstermek için mi feda ettin.
Sana inanmıyorum. Beni kandıramazsın, Victor.
Beni gördüğün anda kim olduğumu anladın ama yine de yalan söyledin.
- Haklısın, aynen öyle yaptım. - Neden?
- Çünkü Alicia güvenilmez biri olduğunu söyledi. - Demek doğru zamanı bekliyordun.
- Hayır. Seni deniyordum. - Ne için?
Söylediklerinin doğru olduğunu görmek için.
Ona kuleyi göstermenin senin hakkındaki fikrini değiştireceğini düşündüren ne?
O kule benim sayemde başarılı oldu.
- Pekala. - Benim tercihlerim.
- Benim iç güdülerim sayesinde. - Başarılar demek?
Orada yaşadığın tüm o insanların gerçekten seni umursadıklarını mı düşünüyorsun?
Onlar sadece haddini aştıklarında olacaklardan korkuyorlar.
Sanki kötü bir şeymiş gibi söylüyorsun.
Bu liderlik değil.
Senatör için çalıştın diye bu konuda bir otorite olduğunu mu sanıyorsun?
Bunu ondan öğrendim.
Ondan çok şey öğrendim.
Alicia... o sığınakta olmak istemiyordu.
Üzerimize bomba atan o psikopat tarafından hapsedilmişti.
Arkadaşlarıyla birlikte kilit altındaydı...
...ayrıca senin gibi alaycı bir pislik de değil.
Neden biliyor musun? Çünkü Vazquez'in ne bildiğini biliyordu.
Tek başına liderlik edemezsin. İnsanların sana inanmasını istiyorsan...
...senin de onlara inanman lazım.
Onun mükemmel biri olduğunu düşünüyorsan neden onunla birlikte değilsin?
Madalyon hala sende mi?
Gerçek şu ki, buna senin kadar benim de ihtiyacım vardı.
Benden bir şey yapmamı istedi ama ben yapamadım.
Senden ne yapmanı istedi?
- Ne önemi var. - Neden istediğini yapmadın?
O hariç oradaki herkesi koruyacaktı.
Seni kovduğuna göre çok kötü olmuş olmalı.
O zamandan beri her gün bir dönüş yolu arıyorum.
Madalyonu bulacağımı düşünmemiştim.
Sonra senin kulende gözlerimi açtım. Düşündüm ki, belki...
...seni ona götürürsem beni tekrar kabul eder.
Ama bugün gördüklerimden sonra seni tanıyacağından bile şüpheliyim
Hayır.
Öyle düşüneceğini sanmam.
Sana söyledimi bilmiyorum ama...
Bunu ona veren bendim.
Söyledi. Dikkatini çekeceğini biliyordum.
Kim olduğunu hatırlaması için onu ben verdim.
Çünkü aynısını kendim için yapamayacağımdan korktum.
Sanırım ikimiz de pazarlıkta üzerimize düşeni yaptık.
Alabilir miyim?
Bu üçüncü kez oluyor, Victor.
- Ne yapıyorsun? - Seni oraya götürürsem, bizi bir araya getirebileceğini düşündüm.
Ama o sensiz daha iyi. Millet.
Will. İçeri gir.
- Ne yapmaya çalışıyorsun? - Onları tanıyorum. Sığınaktan.
Kötü bir şey olmuş olmalı.
Alicia.
Bu mümkün değil.
Yeraltındaydık. 10 yıl yetecek kadar yiyeceğimiz vardı.
Hava ve suyu filtreliyorduk. O yer hepimizden daha uzun ömürlü olacak şekilde inşa edilmişti.
- Onu gördün mü? Yoksa... - Hayır, hayır. Aralarında onu göremedim.
Öyleyse bulalım.
Bekle, bekle, bekle.
Önünüzü iki metreden fazla göremeyiz. Ama görmemizi sağlayabilirim.
Bu işe yaramayacak.
Dizelin yanma ihtimali bile milyonda bir.
Bu, dışarıda yapacağımızdan daha iyi. Hadi.
Başla!
İşte böyle! Işığı takip et!
Lanet olsun.
Will?
Hadi ama!
Victor!
Yere yat!
O muy...?
Göremedim.
Otele gitmeliyiz.
Bekle. Beni neden kurtarmadın? Kaçman gerekiyordu ancak kaçmadın.
Onu hala önemsiyorsun.
Birine bir şey ispatlamak için bu şekilde sisin içine girmemeliydin.
Bunu, onları kurtarmak istediğin için yapıyorsun.
Hadi kurtaralım o zaman.
- Demek efsanevi Franklin bu? - Evet. Ondan geriye kalanlar.
Hayalet şehir.
Her ne olduysa bir süre önce oldu.
- Burada kaç kişi yaşıyordu. - 128.
Bend, Senatör Vazquez, Teddy'nin gözcüleri burayı bulmadan önce birkaç personel daha vardı.
Onlara ne oldu?
Ben hava filtresine bakım yaparken gözcüler herkesi öldürdü.
Hepimiz burada kilitli kalana kadar servis koridorlarında kaldım.
Alicia!
Onlar Çöpçü değildi. Hiçbir şey almadılar.
- Saldırdıklarını düşünmüyorum. - O zaman ne oldu?
Bu daha önce burada değildi.
O mu yaptı?
Evet. Bence o yaptı.
Padre ne demek?
- Önemli bir şey değil. - Neden?
Muhtemelen onu öldürecek.
- Bir adam mı? Bir mekan mı? Ne? - Bilmiyorum, bilmiyorum.
Kimse bilmiyor. Hatta öyle bir şey olmayabilir.
- Şey derken? - Daha iyi bir şey. Büyük olasılıkla.
Onu önce ben bulursam, o bulmak zorunda kalmaz diye düşündüm ancak...
Onlara, ona bir şey olursa...
...bu benim yüzümden olacak.
Bunu bilemezsin.
Burada olmalıydım.
Burada olup onun gönlünü almalıydım.
Ona aşık oldun.
Artık ne fark eder.
Her şey bir hiç için.
Bir hiç için değildi.
Haklıydın. Bu ona bir şey kanıtlamakla ilgili değildi.
Kendime bir şeyi kanıtlamakla ilgiliydi.
Ne?
Ona ihtiyacım yok.
Ama ihtiyaç duyuyorum. Senin gibi.
Belki de tüm bunların amacı budur.
Belki de onu bulmamız gerekiyor. Birlikte.
Ya da o bizi bulur.
- Nereye kadar ulaşır? - 15 mil.
Görünüşe göre aşkınız birkaç ay önce bitmiş.
Görecektir.
Bunu takip edip, burayı bulacaktır.
Alicia, aileme en yakın şey, Will.
Ona aşık olan tek sen değilsin.
Ona söyleme şansım hiç olmadı...
...ama onu bulduğumda söyleyeceğim.
Ve belki de bana bir zamanlar olmaya çalıştığım adamı hatırlatacak.
Hala hatırlatıyor.
O olmana yardım edebilir.
Burayı asla terk etmemeliydim. Neredeyse ölüyordum.
Öleceğime dair bir his vardı...
İçgüdülerime güvenemedim.
Bunun tekrar olmasına izin veremem. Burada kurduğum her şeyi yok edebilir.
Bu doğru değil. Burayı daha iyi hale getireceksin.
Bunu birlikte yapacaksınız.
Tek başına yönetemeyeceğini söylemiştin.
Yanılıyorsun. Tek yolu bu.
- Yanılmıyorum. - Yanılıyorsun.
Başkalarını böyle bir yer inşa etmeye çalışırken izledim, birbirlerine çok yaklaştılar...
...ama hepsi de aynı sebepten başarısız oldu.
Nasıl?
Aşk.
Sevgi seni daha güçlü yapmaz, Will.
Seni yok eder.
O ışık Alicia'yı buraya çekmek için değil mi?
Hayır.
Onu ve diğerlerini mümkün olduğunca uzak tutmak için.
Bu işe yaramaz.
Burayı bulup, sana ulaşacak.
Hayır, ulaşamayacak.
Bundan sonra benimle bir ilgisi olmayacak.
Resim çekmesi için birini göndermemi ister misin?
Burada yaşayanlardan hiç kimse onu aramıyor.
Dışarıdan birileri olabilir.
Bu ölüden fazlasını çekecek.
Belki daha önce birlikte olduğu insanlardan bazıları.
- Morgan Jones gibi insanlar. - Onun için endişelenmiyorum.
- Ya da başka birisi için. - Neden?
Bana ulaşmaya çalışan herkes...
...öncelikle onları geçmek zorunda kalacak.
Gerçekten kalıcı olacak başka bir şey inşa edebiliriz.
Tek bir adım daha atarsan, seni vururum.
Morgan!
Annen burada. Annen burada.
Bunu neden yapmam gerektiğini biliyorsun!
Benden her şeyi alabilirsin!