S
SU
SUB
SUBS
SUBS C
SUBS CO
SUBS COR
SUBS CORR
SUBS CORRE
SUBS CORREC
SUBS CORRECT
SUBS CORRECTE
SUBS CORRECTED
A
SUBS CORRECTED AN
SUBS CORRECTED AND
SUBS CORRECTED AND O
SUBS CORRECTED AND OF
SUBS CORRECTED AND OFF
SUBS CORRECTED AND OFFE
SUBS CORRECTED AND OFFER
SUBS CORRECTED AND OFFERE
SUBS CORRECTED AND OFFERED
B
SUBS CORRECTED AND OFFERED BY
SUBS CORRECTED AND OFFERED BY.
SUBS CORRECTED AND OFFERED BY..
SUBS CORRECTED AND OFFERED BY...
O
OF
OFF
OFFi
OFFiC
OFFiCi
OFFiCiA
OFFiCiAL
Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΦΙΛΙΚΟΣ ΓΙΓΑΝTΑΣ
ΟΡΦΑΝΟTΡΟΦΕΙΟ
Ήταν η ώρα με τα μάγια, η ώρα που βγαίνει ο μπαμπούλας...
και εξαφανίζονται άνθρωποι.
Η διευθύντρια πιστεύει πως η ώρα με τα μάγια είναι τα μεσάνυχτα.
Τα κορίτσια λένε, στη μία ή δύο το πρωί.
Εγώ νομίζω πως είναι στις 3 το πρωί, όταν είμαι η μόνη ξύπνια.
Όπως πάντα.
Όπως τώρα.
- Ησυχία! - Ησυχία!
- Το καπέλο σού κρύβει τα μάτια! - Ησυχία...
- Από εκεί είναι... - Ησυχία!
Ελάτε.
- Είναι σκοτεινά, έτσι; - Ησυχία.
Ησυχία.
- Γλεντοκόπι! - Θα σας σκοτώσουμε!
Είστε όλοι μεθυσμένοι!
Φύγετε! Υπάρχουν παιδιά που προσπαθούν να κοιμηθούν!
- Γεια σου, κοριτσάκι! - Μη με λες κοριτσάκι εμένα!
Θα καλέσω την αστυνομία! Θα το κάνω!
ΟΡΦΑΝΟTΡΟΦΕΙΟ
Πρόσεχε το νερό!
Ποτέ μη σηκωθείς απ'το κρεβάτι.
Ποτέ μην πλησιάσεις το παράθυρο.
Και ποτέ μην κοιτάξεις πίσω...
από την κουρτίνα.
Ποτέ μη σηκωθείς απ'το κρεβάτι! Ποτέ μην πλησιάσεις το παράθυρο!
Και ποτέ μην κοιτάξεις πίσω απ'την κουρτίνα...
Εσύ δεν μπορεί να πάει πουθενά...
αν εσύ δεν έχει φτερά.
Εγώ πεινάει! Ώρα εγώ να φάει!
- Πού βρίσκομαι; - Στη Γιγαντοχώρα.
Δεν υπάρχει τέτοιο μέρος.
Κάναμε πολύ μεγάλο ταξίδι.
Ναι, απόσταση μεγάλη.
Τι είναι αυτό;
Γίγαντες.
Υπάρχουν κι άλλοι σαν εσένα;
Ναι... Ο Σαρκομπουκοφάγος, ο Κοκαλομασούλας...
ο Ανθρωπομαγκάνας, ο Παιδομασούλας, ο Κρεατοξίγκης...
ο Καταβόθρας, ο Κοριτσοαλιάδας, ο Αιματομπουκάλας...
- Αιματομπουκάλας; - Ναι, και ο Χασαποπαραγιός!
Χασαποπαραγιός;
Σε παρακαλώ, μη με φας!
Εγώ;
Επειδή είμαι γίγαντας, εσύ νομίζει πως είμαι ανθρωποφαγάνας κανίβελος;
Εγώ να χλαπακίζει ανθρώπινα όντα; Σε παρακαλώ πολύ! Αυτό εγώ ποτέ!
Ποιος είσαι τότε; Τι είδους τέρας είσαι;
- Εσύ με παρεξήγησε. - Εσύ με άρπαξες.
Ναι, σ'αυτό έχει δίκιο εσύ.
Τέλος πάντων, δεν σε έκλεψα και πολύ.
Εσύ είναι μόνο ένα ανθρωπάκι.
Εγώ δεν μπορεί να μη σκέφτεται τη φτωχή μητέρα και τον πατέρα σου.
- Θα έχουν σκάσει. - Δεν έχω μητέρα ούτε πατέρα.
Δεν έχεις;
Κι οι δυο πέθαναν όταν ήμουν μωρό.
Εσύ είναι νορφανή;
Ναι, από ορφανοτροφείο με πήρες. Δεν το ήξερες;
Εγώ δεν το ήξερε αυτό.
- Εσύ ήταν ευτυχισμένη εκεί; - Όχι, το μισώ.
H διευθύντρια είναι ανίκανη και έχει τρελούς κανόνες.
Και σε τιμωρεί πολύ!
Πώς τιμωρεί;
Σε κλειδώνει σε σκοτεινό κελάρι. Κι υπάρχουν αρουραίοι εκεί κάτω.
H βρομερή γριά γκιόσα!
Οι άλλοι γίγαντες είναι κι αυτοί καλοί σαν εσένα;
Όχι, λυπάμαι που το λέω, τα αγόρια θα σε έκανε μια χαψιά.
Τα οκτώ μέτρα μου; Μισή μερίδα για τη Γιγαντοχώρα.
Κι εδώ είναι εσύ τώρα, στη Γιγαντοχώρα.
Μα γιατί με έφερες εδώ; Γιατί άρπαξες εμένα;
Έπρεπε να σε αρπάξω...
Το πρώτο πράγμα που εσύ θα έκανε θα ήταν να το βάλει στα πόδια...
και να λαλήσει ότι είχε δει στ' αλήθεια έναν γίγαντα.
Και τότε θα γινόταν τρομερό αναμπουμπούλιασμα.
Οι άνθρωποι όλοι θα έψαχνε να βρει τον γίγαντα που εσύ είδε.
Και όλοι θα άναβε άγρια.
Και θα με κλείδωνε σε ένα κλουβί να με βλέπει όλοι.
Ξέρεις, με όλους εκείνους τους ιπποταμίσους...
και κορκοδείλους και καμηλοπαπαρδέλες.
Και τότε ένα μεγάλο γιγαντοκυνήγι θα άρχιζε για όλα τα αγόρια.
Δεν θα το πω. Εμένα δεν θα μ' ακούσει κανείς.
Είμαι ένα αναξιόπιστο παιδί.
- Ναι, θα το πεις! - Όχι, δεν θα το πω!
- Ναι, θα το πεις. - Όχι, δεν θα το πω.
- Θα το πεις. - Δεν θα το πω.
Θα το πεις σε όλον τον κόσμο.
Από το τηλεχαζοκουβεντόκουτο και το ραδιοφωνάδικο πιθανότατα.
Δεν θα το πω. Ποτέ δεν θα το έλεγα.
Σε παρακαλώ, γύρνα με στο σπίτι. Φοβάμαι. Θέλω να πάω σπίτι.
Όχι.
Αυτό είναι απαίσιο.
Θα πρέπει εσύ να μείνει εδώ μαζί μου για όλη μας τη ζωή.
Για όλη μου τη ζωή, εννοείς. Την υπόλοιπη δική μου ζωή.
Εσύ δεν είσαι ψυγείο κρύα;
Με τη νυχτικιά σου;
Θα το σκάσω!
Άκου, άκου εσύ.
Εγώ σε προειδοποιεί.
Μην ποτέ εσύ ξεμυτίσει από τη σπηλιά χωρίς εγώ να είναι μαζί σου.
Εσύ θα βρει ένα τρισαθλιωμένο τέλος!
Δεν μπορείς να με σταματήσεις. Το έχω σκάσει χιλιάδες φορές.
Έχω ένστικτα!
Ένστικτα; Εγώ νόμιζα πως οι άνθρωποι είναι γεμάτοι μυαλό.
Εσύ δεν είναι πολύ έξυπνη. Εγώ μπορεί να σε σταματήσει.
Αυτοί οι γίγαντες θα καταπιεί εσένα...
σαν ένα κομμάτι καλοκυθόπιτα.
Κολοκυθόπιτα, όχι καλοκυθόπιτα!
Οι καμηλοπαπαρδέλες είναι καμηλοπαρδάλεις.
Οι κορκόδειλοι είναι κροκόδειλοι και οι ιπποταμίσιοι, ιπποπόταμοι!
Εγώ δεν μπορεί να μη λέει τα πράγματα λιγάκι αλαμπουρνέζικα.
Εγώ δεν μπορεί να είναι συνέχεια ακριβός.
Πολύ συχνά, εγώ είμαι φτηνός αντί για ακριβός.
Συγγνώμη, δεν ήθελα να είμαι αγενής.
Ναι.
Το τι εννοεί εγώ και το τι λέει...
είναι, κάποιες φορές, δύο διαφορετικά πράγματα.
Εσύ τι διαβάζει;
Τον "Νίκολας Νίκλεμπι".
Τι έχουν μέσα αυτές οι γυάλες;
Όνειρα.
Τα όνειρα δεν είναι πράγματα.
Εγώ δεν ονειρεύομαι. Έχω αϋπνία.
Ακριβός;
Τα όνειρα είναι πολύ μυστήριο πράγμα.
Όλη την ώρα, αυτά ψάχνει...
για κοιμισμένους ανθρώπους.
"Με φλέβες πεταγμένες και καυτό δέρμα, μάτια άγρια και βαριά..."
Ξέρεις να διαβάζεις!
Ναι.
"Με σκέψεις ανάκατες και βιαστικές..."
"ένιωσε πως διέκρινε στο φως μια προσβολή..."
"και απρόθυμα αποσύρθηκε από την ημέρα..."
"σαν να ήταν τρομακτικό και φρικτό..."
"θέαμα."
Βοήθεια!
Όχι! Βοήθεια!
Βοήθεια! Βοήθεια!
Εσύ το έκανες αυτό!
Σε αυτό εσύ έχει δίκιο.
Σου είπα, δεν ονειρεύομαι. Ήταν πιο τρομακτικό απ' όσο έπρεπε.
Ήταν ανάγκη.
Κούτσικα μικρά μαξουμάκια σαν εσένα...
δεν θα έπρεπε να αντιμιλάει σε έναν γέρο σοφό σαν εμένα.
Οι Γίγαντες είναι όλοι ανθρωποφαγάνες κανίβελοι.
Αυτοί καταπίνει ανθρωπίδια σαν να είναι ζαχαρόκυβοι.
Ανθρωπάκια, όχι ανθρωπίδια.
Καλά, θα σε έτρωγαν έτσι κι αλλιώς.
Τι είναι αυτό το πράσινο ποτό με τις φυσαλίδες;
Μπουρμπουλάδα.
Όλοι οι γίγαντες πίνει μπουρμπουλάδα.
Οι φυσαλίδες πάνε ανάποδα.
Οι δικές μας φυσαλίδες πάνε πάνω.
Πάνω; Πάνω;
Οι φυσαλίδες προς τα πάνω προκαλεί ένα βρομερό ρευτικό ρέψιμο!
Και πού το κακό να ρεύεσαι πού και πού;
Είναι σιχαμενώδες!
Μα αν οι φυσαλίδες στην κοιλιά σου πηγαίνουν προς τα κάτω...
και βγουν έξω από κάπου αλλού...
αυτό θα έχει ακόμα πιο βρομερό αποτέλεσμα.
Αεροστρακαστρούκα!
- Αεροστρακαστρούκα; - Ναι.
Είναι σημάδι πραγματικής ευτυχίας.
Αχ, όχι...
Είναι γλύκα!
Κοντοστούπη!
Είναι εσύ στο σπίτι, Κοντοστούπη;
Όχι.
Εσύ μιλάει φλύαρα.
Σε ποιον μιλάει φλύαρα εσύ, Κοντοστούπη;
Γιατί εσύ μιλάει βροντερά πρωϊνιάτικα;
Γιατί εσύ δεν κοιμάται σήμερα;
Γιατί εσύ με κρατάει ξύπνιο με τη φλυαρία σου.
- Εγώ έχει μιμί. - Ίσως αργότερα.
Τώρα, Κοντοστούπη!
Καλά, εγώ θα το δει.
Τώρα εμείς πρέπει να φέρει λίγο νερό.
Όχι. Όχι νερό.
Όχι νερό.
Κρύψου πίσω από κάτι. Πίσω από εκεί.
Εντάξει, δώσ' το.
Δώσ' το. Δώσ' το εδώ.
Εσύ έχει καινούργιο ζωάκι κουτσουλιά;
Όχι!
Εγώ μυρίζει ανθρωπάκι, Κοντοστούπη. Εγώ θα τον βρει...
- Ακίνητος. - Εγώ θα το χλαπακίσει!
Εσύ κάνει μεγάλο λάθος. Δεν έχει ανθρωπάκι εδώ.
Εγώ πεινάει.
Γιατί εσύ δεν τρώει αυτό το καγγούρι;
Αυτό είναι ένα πεντανόστιμο καγγούρι. Φρέσκο.
Εσύ τρώει σκουπιδιάσματα, Κοντοστούπη.
Μην κάνεις έτσι. Το έχεις δοκιμάσει, Σαρκομπουκοφάγε;
Ποτέ.
Εγώ χλαπακίζει νύχτα μέρα αυτό το πολυκλεπτινόστιμο καγγούρι.
Γι' αυτό εσύ δεν πάει καλά.
Το έξω είναι τρομοξέσπασμα.
Αλλά το μέσα μυρίζει κάτι...
γλυκά οικείο.
Ναι, συνέχισε, αγόρι μου!
Πάρε μια δαγκωματιά. Είναι πολύ νόστιμο!
Στάσου!
Εσύ σιχαίνεται λαχανικά! Εσύ τρώει μόνο ανθρωπίδια!
Εγώ σιχαίνεται τα λαχανικά, εγώ τρώει μόνο ανθρωπίδια!
- Ναι! - Ναι!
Αυτό είπε κι εγώ.
Αυτό λέει κι εγώ.
Εγώ σιχαίνεται φρούτα και λαχανικά!
- Και το νερό! - Και το νερό!
Και το νερό!
Εγώ παίρνει αυτό.
Εσύ είναι προσβολή για τους γίγαντες.
Γεια!
Καίει! Καίει!
Και κάτι να φορέσω;
Τι;
Πού βρήκες αυτό το πανωφόρι;
Στα παλιόρουχά σου. Είναι ωραίο.
Μήπως... συμβαίνει κάτι;
Όχι, απλώς... Άσ' το.
Πού πας;
- Για δουλειά. - Τι δουλειά κάνεις;
Τώρα εσύ μου ζητάει να σου πω πολύ μεγάλα μυστικά!
Δεν θα το πω σε ψυχή.
Πώς θα μπορούσα; Είμαι παγιδευμένη εδώ για όλη μου τη ζωή.
Εγώ πιάνει όνειρα.
- Θέλω να έρθω! - Ναι, εγώ είναι σίγουρος.
Όχι. Εσύ θα μείνει εδώ.
- Όχι, δεν μένω! - Ναι, εσύ είναι ανθρωπίδιο.
Τα ανθρωπίδια είναι για τους γίγαντες σαν φραουλόπαστες με κρέμα.
Γι' αυτό εσύ θα μείνει εδώ, σ' αυτό το ασφαλές μέρος.
Αδύνατον.
Εγώ πάει να πιάσει όνειρα όπως κάθε μέρα.
Εγώ πάει μόνος. Εγώ είναι φλάσμα της συνήθειας.
Μα θα με αφήσεις εδώ μαζί τους! Θα με φάνε!
Εγώ τους ακούει κοιμισμένους.
Εγώ θα έρθει για ονειροκυνήγι.
Εγώ θα πάει μόνος.
Εσύ θα φωλιάσει πολύ αναπαυτικά εκεί.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΝΙΚΛΕΜΠΙ
Πύρινος δακτύλιος Πεταλουλούδιες
Θεούλη μου!
Δεν μπορείς να έχεις μυστικά από μένα! Πολύ αργά πια!
- Πρέπει να με πάρεις μαζί. - Όχι.
Δεν μπορούμε να έχουμε μυστικά. Θα σου πω τα δικά μου.
Κι εγώ τριγυρνώ τις νύχτες. Κλέβω μερικές φορές και λέω ψέματα.
Είμαι μοναχή τον περισσότερο καιρό.
Δεν είχα ποτέ καλύτερη φίλη. Όπως ούτε κι εσύ, είμαι σίγουρη.
Εσύ θα το ξεπεράσει.
Τέλος πάντων, εμείς πρέπει να συνεχίσει.
Εγώ έχει εφεύρει αμάξι που κινείται με οδοντόπαστα
Εγώ είναι το αόρατο αγόρι
Θα έρθει ο Σαρκοκεφάλας να με φάει. Θα έχεις το κρίμα στο λαιμό σου.
Εσύ πάντα πηγαίνει ενάντια στην όρθια κρίση μου, κοριτσάκι!
Έχω δίκιο γι' αυτό. Το υπόσχομαι.
Βλέπεις; Αυτοί ξαπλώνει κατάχαμα.
Κράτα τις ανάσες σου, σταύρωσε τα δαχτυλίδια σου και πάει εμείς!
Πρέπει να περάσουμε τους κοιμισμένους γίγαντες...
να ανεβούμε όλα αυτά τα σκαλιά...
μέχρι εκεί πάνως.
Κοντοστούπη!
Για πού το έβαλε εσύ μέρα μεσημέρι, Κοντοστούπη;
Εσύ ξέρει ότι εγώ πηγαίνει στη δουλειά μου!
Μπορεί να σε δει κατάσκοποι και να κάνει γιγαντοκυνήγι!
Εμείς δεν θέλει γιγαντοκυνήγι, έτσι;
Άσε με κάτω, Σαρκομπουκοφάγε. Άσε τα παιδιά να κοιμηθεί τη μέρα.
Τώρα εμείς είναι ξύπνιοι και μπορεί να κάνει...
Τρελίτσες!
Ναι, μπορεί εμείς να κάνει τρελίτσες.
- Τι είναι "τρελίτσες"; - Τρελίτσες... Ξέρει εσύ...
Τρελίτσες... Ναι...
Μην το δέχεσαι! Κάνε κάτι!
Καταβόθρα, τρέξε!
Γιατί εσύ δεν κυνηγάει με εμάς, Κοντοστούπη;
Εσείς να δει τα σύννεφα. Βροχή έρχεται.
Ανθρωπίδιο!
Τώρα...
Δεν πρέπει να τους αφήνεις να σου φέρονται έτσι.
Κανείς δεν πρέπει.
Εγώ ζει με εννέα ανθρωποφαγάνες γίγαντες.
Αυτοί παίρνει, εγώ δίνει πίσω. Εγώ φυσάει όνειρα.
Αυτό μόνο ξέρει εγώ να κάνει.
Κάτι κάνει εγώ, ε;
Κάτι κάνει.
Επιτέλους, έφτασε εμείς.
Εσύ τώρα είναι στην Ονειροχώρα, δεσποινίς μου.
Εγώ μοιράστηκε μυστικό μαζί σου.
Κοίτα τα αστέρια!
Μερικές φορές, όταν η νύχτα είναι πολύ καθαρή...
εγώ ακούει μακρινή μουσική από αυτά τα αστέρια στον ουρανό.
Αλήθεια; Και τι άλλο;
Τα μυρμηγκάκια που τα λέει μεταξύ τους καθώς τριγυρνάει μες στο χώμα.
H κάμπια είναι μία από τις μεγαλύτερες γλωσσούδες.
Μαλώνει όλη την ώρα μεταξύ τους ποια θα γίνει η πιο ωραία πεταλουλούδια.
Συνέχισε, σε παρακαλώ.
Εγώ ακούει τα βήματα από μια λαμπρίτσα...
καθώς περπατάει πάνω σ' ένα φύλλο.
Τις πιο παράξενες ιστορίες εγώ άκουσε από τα φυτά και τα λουλούδια.
Αυτά ζει και μεγαλώνει, γελάει, τα λέει μεταξύ τους.
Ακριβώς όπως εσύ κι εγώ.
Έλα, κατέβα.
Εγώ ακούει όλα τα θαυμαστά και όλα τα φοβερά.
Φοβερά πράγματα.
Όλους τους μυστικούς ψιθύρους του κόσμου.
Σοβαρά;
Εσύ νομίζει ότι εγώ κοροδεύει εσένα;
Όχι... Απλώς είναι μάλλον δύσκολο να το πιστέψει κανείς.
Κάποτε, κάποιος...
Κάποιος με είπε Μεγάλο Φιλικό Γίγαντα.
Εγώ πώς να σε λέει, κοριτσάκι;
Με λένε Σόφη.
Πήδηξε, Σόφη.
Εδώ είναι όπου όλα τα όνειρά μου αρχίζει.
Θεούλη μου!
Καθώς ένα όνειρο στριφογυρίζει...
είναι τόσο απαλό...
που κάνει έναν μικρούτσικο σιγοτραγουδιστό βόμβο σαν μουσική.
Χίλιοι μύριοι σατανάδες!
Είναι μια ονειροπτασία!
Δεν συμβαίνει συχνά σ' εμένα να βλέπει τέτοια πια!
Πίσω σου! Στον αγκώνα σου!
Όχι, τον άλλον αγκώνα!
Στο πόδι σου τώρα!
Το άλλο πόδι!
Είναι στον πισινό σου!
Εγώ το έπιασε.
Μοιάζει να σε ξέρει, κοριτσάκι.
Κοίτα.
Είναι μια φαντασμαγορική ονειροπτασία.
- Μακάρι να μπορούσα να ακούσω. - Ορίστε.
Είναι πολύ απαλό.
Ακούς πραγματικά τι λένε αυτά τα όνειρα;
Ναι, εγώ ακούει.
Αυτό εδώ σου ταιριάζει.
Γεια σου, όμορφο όνειρο.
Είναι...
Κοίτα.
Έλα, εσύ πρέπει να φανεί χρήσιμη, τζιτζιμιτσικότσιρα.
Δεν μπορώ.
Εσύ μπορεί. Κράτα τις ανάσες σου. Σταύρωσε τα δαχτυλίδια σου.
Το Όνειρο της Σόφης
- Έπιασα ένα! - Άφησέ το, Σόφη.
Δώσε το εδώ. Δώσ' το μου.
Δώσ' το μου.
Έλα, δώσ' το.
Φωτιά στα μπατζάκια μου!
Εγώ νομίζει ότι αυτό είναι κακό, κακό όνειρο.
Υπάρχουν κι εδώ κακά όνειρα;
Είναι τερατομπάμπουλο.
Τι θα το κάνεις;
Εγώ το κλειδώνει...
Κακιασμένο τερατοτέρας!
Τι λέει το κακό όνειρο;
Λέει...
"Κοίτα τι έκανε εσύ..."
"Και συγχώρεση δεν θα έχει."
Πού είσαι;
Δεν σε βλέπω.
Μεγάλε Φιλικέ Γίγαντα!
Μεγάλε Φιλικέ Γίγαντα...
Εγώ θα σε λέω... ΜΦΓ.
Εσύ να με λέει όπως θέλει.
Πού θα πας τώρα;
Για ονειροφύσημα. Το μόνο καλό που κάνει εγώ.
Γιατί εδώ;
Γιατί εγώ ακούει μια καρδούλα.
Τι θα έδινε χαρά σ' εσένα, κοριτσάκι;
Να κάνουμε όλα τα παιδιά ευτυχισμένα.
ΜΦΓ, η μητέρα ή ο πατέρας σου σου έμαθαν τα όνειρα;
Οι γίγαντες δεν έχουν μητέρες ή πατεράδες.
Ποτέ;
Πόσων χρονών είσαι;
Ίσως τόσο γέρος όσο η Γη.
Εγώ είναι λίγο ρυτιδιασμένος.
Αλλά εμείς οι γίγαντες συνεχίζει να ζει σαν αεράτοι καιροσκόποι.
ΜΦΓ...
Άκουσες τη δική μου καρδιά στο ορφανοτροφείο;
Ναι, εγώ την ακούει και τώρα.
Τι λέει το όνειρο;
Το αγοράκι ονειρεύεται να χτυπάει το τελήφωνο στο σπίτι του.
Ο μπαμπάς του το σηκώνει και λέει:
"Εμπρός; Γκούλας εδώ."
Και μετά ξεροκαταπίνει σαν να έχει αστακό κολλημένο στον λαιμό του.
Και λέει: "Ποιος; Τι; Ναι, κύριε, καταλαβαίνω."
"Αλλά σίγουρα σ' εμένα επιθυμείτε να μιλήσετε, όχι στον μικρό μου γιο."
Το πρόσωπό του ασπρίζει, τα μάτια του πετάγονται έξω.
Και λέει: "Ναι, κύριε. Εδώ είναι, κύριε. Ναι, κύριε."
Και δίνει το τελήφωνο στο αγοράκι.
"Ξέρει εσύ τον Πρόεδρο των Hνωμένων Πολιτειών;", ρωτάει.
"Όχι", λέει το αγοράκι. "Αλλά εγώ φαντάζεται ότι έχει ακούσει για μένα."
Και το αγοράκι παίρνει το τελήφωνο.
Και έχει μεγάλη κουβεντούλα στο τελήφωνο με τον Πρόεδρο.
"Άσε εμένα να το φροντίσει, κ. Πρόεδρε. Όχι, όχι, όχι..."
"Εσύ θα τα κάνει μούσκεμα εάν το κάνει με τον δικό σου τρόπο."
Και τα μάτια του μπαμπά πετάγεται έξω.
Και τότε η μαμά του μπαίνει στο δωμάτιο.
Και ο μπαμπάς τής λέει.
Και τα λοιπά και τα λοιπά.
Τα όνειρα είναι πολύ γρήγορα!
Ναι, απ' έξω.
Αλλά κρατούν πολύ από μέσα.
Τι;
Εγώ ακούει θρήνο.
Το μεταξένιο μαντιλάκι κάποιου κλαίει για το μονάκριβό του.
Κοίτα!
Τέρατα.
Πρέπει να τα σταματήσουμε.
Δεν μπορείς να συνεχίσεις να ζεις έτσι, ΜΦΓ.
ΜΦΓ, τι έκανες την κουβέρτα μου;
Νόμιζα πως την είχε εσύ.
Πού είναι; Στην άλλη κάπα μου;
Νομίζω ότι μου έπεσε στη Γιγαντοχώρα.
Σου έπεσε στη Γιγαντοχώρα;
Γιγαντοχώρα...
Με πήρε ο ύπνος;
Γιατί μου δίνεις ένα όνειρο;
Σου έπεσε η κουβέρτα.
Τώρα αυτοί ξέρει ότι εσύ ήταν εδώ. Εσύ όχι ασφαλής μαζί μου, κοριτσάκι.
Και λοιπόν; Εσύ δεν είναι ασφαλής μαζί μου.
Δεν πειράζει τώρα.
Ήταν ένα αγοράκι.
Του άρεσε να διαβάζει. Μου έμαθε να διαβάζω.
Εσύ φοράει το μικρό κόκκινο πανωφόρι του.
Εγώ ακούει τη μοναχική καρδιά του όπως εγώ ακούει τη δική σου.
Και τότε, με είδε. Όπως με είδε εσύ.
Γι' αυτό έπρεπε εγώ να τον βγάλει απ' τη μέση στο άψε σβήσε.
Εγώ μπορούσε να τον φέρει στο σπίτι.
Αλλά ήταν πολύ αργά.
Δεν θα γίνει έτσι.
Θα σταματήσουμε τους γίγαντες. Θα τους διώξουμε για πάντα.
Ήταν φοβισμένο το αγοράκι;
Ναι, τελικά.
Εγώ δεν είμαι.
Γενναία Σόφη!
Δεν είμαι!
Δεν είμαι! Δεν είμαι!
ΜΦΓ, είπες ότι ακούς τα μυρμήγκια να τα λένε μεταξύ τους...
και τις αράχνες να μιλάνε.
Κι ότι ακούς τα αστέρια.
Εμένα με ακούς ακόμα;
Νιώθω ότι είσαι εδώ. Ξέρω ότι είσαι εδώ.
ΜΦΓ...
Πήδηξε, Σόφη!
Εγώ είναι γυμνός στη δουλειά Χρειαζόμαστε ένα σχέδιο...
Εγώ είναι γυμνός στον γάμο μου Χρειαζόμαστε σχέδιο...
Σκέφτεσαι κανένα σχέδιο;
Εγώ δεν έχει την παραμικρή ιδέα στον κόσμο.
Συνέχισε να προσπαθείς.
Κοντοστούπη!
Σόφη, κρύψου.
Κοντουστούπη, εσύ είναι σπίτι;
Εγώ είναι γυμνός στο σχολείο Εγώ είναι γυμνός στον γάμο μου
Γρήγορα! Γρήγορα!
Εγώ έχει μιμί.
Εσύ είναι μεγάλο αγόρι. Εσύ να τα φροντίζει μόνος σου τώρα.
- Εγώ θα το κάνει. - Θα το κάνει!
Εσύ έχει ένα ανθρωπίδιο.
Ακριβός. Έξω!
- Ας το βρούμε. - Ας το βρούμε.
- Ώρα για κυνήγι. - Ώρα για κυνήγι.
Ψάξτε καλά, αγόρια!
Βρείτε μου το παιδακάκι!
Όχι, όχι!
Όχι, μη!
Αυτό είναι η δουλειά μου! H δουλειά μου, παιδιά!
Κοιτάξτε με!
Κάποτε, εμείς οι γίγαντες ήταν ευγενείς.
Πέρασε αυτές οι μέρες.
Πού είναι το νόστιμο γλωσσούδικο ανθρωπίδιο;
Εμπρός! Έξω! Όλοι σας!
Αυτός βρήκε το τελευταίο.
Εγώ θα βρει αυτό.
Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΦΙΛΙΚΟΣ ΓΙΓΑΝTΑΣ ΚΙ ΕΓΩ
Κέρδισα τον διαγωνισμό ονειροπτασίας Ονειροανακατέματα του ΜΦΓ
Αυτό είναι το σπίτι μου!
Καίει! Καίει!
Εσείς μην ξανάρθει εδώ!
Εμπρός, εσείς έξω!
Καταραμένος να είναι εσύ, Κοντοστούπη!
Έξω! Αυτό είναι το σπίτι μου!
Εσύ είναι προσβολή για τους γίγαντες!
Είναι κι άλλα πολλά όνειρα που χάθηκε σε χαράματα.
Σε χαραμάδα.
Οι λέξεις είναι τραβολογαργαλιστικό πρόβλημα για μένα σε όλη μου τη ζωή.
Εγώ ξέρει ακριβώς τι λέξεις θέλει να πει.
Αλλά αυτές πάντα βγαίνει μεθυζαλισμένες ένα γύρω.
Μην ανησυχείς. Στον καθένα συμβαίνει αυτό.
Όχι όπως συμβαίνει σ' εμένα. Εγώ μιλάει τα πιο απαίσια αγγλικά.
Εγώ νομίζω πως μιλάς όμορφα.
Έτσι νομίζει;
Πραγματικά εσύ το νομίζει;
Απλά, όμορφα.
Αυτό είναι το ωραιότερο δώρο που έχει δώσει ποτέ κανείς σ' εμένα!
- ΜΦΓ... - Πόσο χαραδόσιμο!
ΜΦΓ...
Πόσο... Πώς το λένε; Πόσο τέλεια μεθυστικό!
- ΜΦΓ! - Εγώ χάνει τα λόγια του!
ΜΦΓ!
Ναι... Τι;
- Έχω ένα σχέδιο. - Σχέδιο;
Θα πάμε στη Βασίλισσα. Χρειαζόμαστε πραγματικά τη βοήθειά της.
Θα είμαστε εκεί την αυγή.
Ακριβός.
H Βασίλισσα θα περάσει ένα φοβερό, κοψοχολιάστικο τερατομπάμπουλο!
Είναι ανάγκη. Όσο πιο τρομακτικό μπορείς.
Παιδακάκια.
Τα αγώρια
H Βασίλισσα θα ονειρευτεί...
ότι και οι εννέα γίγαντες είναι στην Αγγλία.
Και τρώνε μικρά παιδάκια.
Η Ταξιαρχία
Φρόντισε να βάλεις και λίγο στρατό.
Φρόντισε να βάλεις κι εμένα λιγάκι.
Ακριβός.
Έβαλες τον εαυτό σου;
Η Αυτής Μεγαλειώδης η Βασίλισσα
H Βασίλισσα θα ονειρευτεί ότι ένα κοριτσάκι κάθεται στο περβάζι της.
Μετά, θα ξυπνήσει και θα είμαι εκεί... Εμείς θα είμαστε εκεί.
Και μετά τι γίνεται;
Μετά, ένας Μεγάλος Φιλικός Γίγαντας βγαίνει μπροστά...
υποκλίνεται και λέει:
"Μεγαλειοτάτη, είμαι ταπεινός σας δούλος."
Εσύ θέλει να πει ότι αυτή θα δει εμένα πραγματικά;
Όχι, ποτέ των ποτών των ιπποτών, κοριτσάκι.
ΜΦΓ, σταμάτα! Θα με ρίξεις!
Εγώ προσπαθεί να ακούσει την ανάσα άντρα και γυναίκας.
Όχι.
Όχι, όχι, δεν είναι...
Είναι φρικτό... Μη... Σταματήστε τους.
Σταματήστε τους!
Γίγαντες;... Φρικτό!
Ανθρωποφάγοι γίγαντες! Όχι!
Όχι, σταματήστε! Όχι! Όχι!
Μεγαλειοτάτη.
Τι συμβαίνει;
Μαίρη...
Ονειρεύτηκα το πιο τρομακτικό όνειρο!
Ένα όνειρο ήταν μόνο;
Θα σας φέρω το τσάι σας.
Ονειρεύτηκα ότι αγόρια και κορίτσια...
αρπάχτηκαν απ' τα κρεβάτια τους στο οικοτροφείο.
Και τα έφαγαν... οι πιο φρικιαστικοί γίγαντες.
Ήταν... πάρα πολλοί!
Ήταν ο Σαρκομπουκοφάγος...
Και ο Καταβόθρας...
Και ο Κρεατοξίγκης...
Και ο...
Χασαποπαραγιός.
Ο Χασαποπαραγιός!
Συγγνώμη.
Οι γίγαντες έβαζαν τα χέρια τους μέσα από τα παράθυρα...
κι έβγαζαν τα παιδιά έξω με τα δάχτυλά τους!
Ήταν τόσο αιματηρό, τόσο ζωντανό, τόσο πραγματικό!
Τόσο πραγματικό, Μαίρη.
Τα παιδιά εξαφανίστηκαν!
Μυστηριώδης εξαφάνιση παιδιών στην Κεντρική Αγγλία
Θεούλη μου!
Τι συμβαίνει, αγαπητή μου; Έχεις γίνει άσπρη σαν χαρτί!
- Κάθισε, Μαίρη. - Ναι...
Εσύ τρέμεις. Τι συμβαίνει;
Είναι απλώς... πολύ παράξενο, κυρία. Πάρα πολύ παράξενο.
- Δεν έχετε δει τις εφημερίδες; - Όχι ακόμα.
Ορίστε... Δείτε.
Είναι ακριβώς όπως το όνειρο που είδατε.
Παιδιά εξαφανίστηκαν τη νύχτα. Χάθηκαν. Τα άρπαξαν.
Όχι από γίγαντες, όμως!
Δεν θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο, κυρία.
Τράβηξε τις κουρτίνες.
Μάλιστα, κυρία.
Δεν το πιστεύω.
Ένα κοριτσάκι κάθεται στο περβάζι.
Έτσι δεν είναι, κύριε Τιμπς;
Πράγματι, κυρία.
Στέκεται ακριβώς εκεί, κυρία.
- Δεν το ονειρευτήκατε. - Μα αυτό ακριβώς ονειρεύτηκα.
Πώς στο καλό βρέθηκες εκεί;
- Εγώ... - Αφήστε το σ' εμένα, κυρία...
- Κατέβα... - Όχι, μην το κάνεις αυτό!
Ένας γίγαντας σε έβαλε εκεί.
Έτσι έγινε, κυρία.
Περιμένει στον κήπο τώρα.
- Ώστε έτσι; - Ώστε έτσι;
Είναι ο καλύτερος φίλος μου. Σας έκανε να ονειρευτείτε.
- Ώστε έτσι; - Ώστε έτσι;
Στον κήπο της Βασίλισσας, στο πίσω παράθυρο, παρακαλώ.
Γιατί εσύ κι ο γίγαντάς σου ήρθατε να με δείτε;
Νομίζω ότι θα το θυμόσασταν, Μεγαλειοτάτη.
Αν το ονειροανακάτεμα πήγε καλά.
Ναι, θυμάμαι.
Έχετε σχέδιο. Με χρειάζεστε.
Ναι, σας χρειαζόμαστε. Να τον καλέσουμε τώρα;
Θα έπρεπε, μάλλον.
Υπόσχεστε ότι δεν θα του κάνετε κακό, κυρία;
Στον πίσω κήπο, παρακαλώ.
Είμαι έτοιμη.
ΜΦΓ!
ΜΦΓ, η Βασίλισσα θα ήθελε πολύ να σε γνωρίσει!
Δεν θα τον βάλετε στο χαζοκουβεντόσπιτο.
Κατέβα από εκεί πάνω, παιδί μου.
- Μαίρη, πήγαινέ την για πρωινό. - Έλα, χρυσό μου.
Κύριε Τιμπς, μάθε από πού μας έρχεται.
Όχι, όχι! Απλώς φοβάται.
Δεν έχει ξανακάνει ποτέ κάτι τέτοιο σε όλη του τη ζωή.
ΜΦΓ, φέρσου γενναία!
Υποσχεθήκατε ότι δεν θα του κάνετε κακό.
Κύριε Τιμπς, πες στους φρουρούς να αποχωρήσουν.
Κύριε Τιμπς.
Αποχωρήστε, κύριοι, παρακαλώ. Αποχωρήστε.
Χρυσό μου, έλα εδώ.
"Μεγαλειοτάτη, εγώ είμαι ταπεινός σας δούλος."
Μεγαλειώδη...
εγώ είναι πετεινός σας δούλος.
Χαίρομαι πολύ που σας γνωρίζω.
Ω, Μεγαλειώδη! Ω, Μονάρχη!
Ω, Κυβερνήτα...
Κυβερνήσεων!
Εγώ έρχεται εδώ με τη μικρή μου φίλη Σόφη...
να δώσει εσάς ένα...
ένα...
Να μου δώσετε τι;
Έναν χοίρο βοηθείας!
Ευχαριστώ. Είμαι σίγουρη, αλλά όχι φορώντας τη ρόμπα μου.
Γίγαντες, Μπόρις. Ανθρωποφάγοι γίγαντες!
Έχουν εξαφανιστεί άνθρωποι;
Έχουμε επαληθεύσιμες πληροφορίες.
Θα χρειαστούμε άδεια για τα αεροπλάνα. Θα επικοινωνήσω ξανά μαζί σου.
Νάνσι, είναι εκεί ο Ρόνι;
Τότε...
Ξύπνα τον!
H Αυτού Μεγαλειότητα η Βασίλισσα!
Από εδώ, κύριε. Ακολουθήστε με.
Έτσι μπράβο, κύριε.
Εμπρός... Προσεκτικά... Εμπρός...
Και στοπ.
Κλίνατε επ' αριστερά, κύριε.
Προσοχή στις αντίκες, κύριε!
Και πάνω... πάνω.
Προσεκτικά... Πάνω... Αυτό είναι.
Επ' αριστερά.
Και εμπρός...
Ψυχραιμία!
Μάλιστα.
Χίλιοι μύριοι σατανάδες! Τι ήταν αυτό;
Αυτό ήταν στιλ Λουδοβίκου 14ου.
Λυπάμαι πάρα πάρα πολύ, Μεγαλειοτάτη.
Δεν έχει μπει ποτέ του σε σπίτι μέχρι τώρα.
Την κάπα σας, κύριε.
Τι αχανίνωτο πελωριανό δωμάτιο είναι αυτό!
Τη βαλίτσα σας, κύριε.
Μεγαλειοτάτη.
Τόσο γιγαντένιο δωμάτιο που εγώ χρειάζεται ματοκυάλια και τηλεσκούπες...
για να δει τι γίνεται στην άλλη πλευρά!
Πάντα έτσι μιλάει;
Μάλιστα, Μεγαλειοτάτη. Δεν έχει πάει σχολείο.
Κύριε.
Παρακαλώ, ΜΦΓ. Ξεκίνα.
Μόνο μία λέξη υπάρχει γι' αυτό, Μεγαλειώδη.
Πολυκλεπτινόστιμο!
Αυτό είναι σκέτη γλύκα!
Αντίο, καγγούρι!
Τι είναι το καγγούρι;
Αυτό το απαίσιο βρομερό λαχανικό. Το μόνο που έχει να φάει, φοβάμαι.
Δεν φαίνεται να του έχει κόψει την ανάπτυξη, όμως.
Σερβίρετε τον καφέ του ΜΦΓ, παρακαλώ.
Τι είναι αυτό; Τι είναι αυτό το μαύρο πράγμα;
Τι είναι αυτό;
Πού βρήκε εσύ αυτόν τον αφρό;
Είναι υπέροχος ο γίγαντάς σου.
Σόφη, αγαπητή μου, ξεκίνα!
Θα έχεις πεθάνει της πείνας.
Είναι κλεπτινόστιμο!
Γλιαξ!
Παρακαλώ, Μεγαλειώδη...
Τι είναι αυτό το τρομερό απόπλυμα που εγώ ήπιε, Μεγαλειώδη;
Θα προτιμούσε τσάι;
Εγώ θα προτιμούσε μπουρμπουλάδα.
- Μπουρμπουλάδα; - Ναι.
Ένα δωράκι για εσάς, Μεγαλειώδη.
Κλεπτινόστιμη αφρούλα μπουρμπουλάδα.
Είναι προσωπικό μου ευχάριστο γλυκύποτο.
Πολύ ευγενικό.
Μεγαλειώδη, μήπως εσείς κάνει σ' εμένα την τιμή...
με μια γουλιά;
Οι φυσαλίδες πάνε ανάποδα.
Οι δικές μας φυσαλίδες πάνε πάνω.
Μπορούμε εμείς να έχει θεσπέσια, αεροστρακαστρούκικη μουσική;
Του αρέσει η μουσική; Έχουμε πίπιζες.
Οι στρατηγοί ενημερώθηκαν, κυρία.
Αυτή η ιστορία είναι απίστευτη, αλλά δεν έχουμε χρόνο.
Πάμε στη Γιγαντοχώρα.
Ο ΜΦΓ θα σας υποδείξει την πορεία.
Στρατηγοί, από 'δώ ο ΜΦΓ.
Σε δέκα ώρες, οι γίγαντες θα βγουν ξανά για κυνήγι.
Κι εγώ σκοπεύω να τους σταματήσω.
Και πού ακριβώς είναι η Γιγαντοχώρα;
Επακριβός... Για να δούμε...
Εκεί.
- Τι; - Εκεί.
Κύριοι, οι άντρες σας θα ακολουθήσουν τον ΜΦΓ.
Του υποσχέθηκα ότι θα πάτε μόνο μία φορά στη Γιγαντοχώρα.
Εσείς δεν θα τη βρει δεύτερη φορά.
Δείτε αυτές τις φυσαλίδες.
Εγώ πιστεύω στον ΜΦΓ.
Στον ΜΦΓ!
Στον ΜΦΓ.
Θαυμάσιες φυσαλίδες!
Στη Γιγαντοχώρα!
Θα περιμένουμε εδώ.
ΜΦΓ, ρωτούσα αν έχεις σχέδιο.
ΜΦΓ, έχεις σχέδιο;
ΜΦΓ! Έχεις σχέδιο;
Το τερατομπάμπουλο που έπιασα, το δίνεις στους γίγαντες;
Ναι, εγώ έδωσε στα αγόρια το πιο τρομοξεσπασμόνειρο απόγνωσης.
Αν το όνειρο πιάσει, αυτοί θα ξυπνήσει με τις πιο σαπιάρικες τύψεις.
Αν αυτά τα πτερόλικα κάνει τη δουλειά του...
εμείς έχει ελπίδα, εγώ νομίζει.
"Κοίτα τι έκανε εσύ και συγχώρεση δεν θα έχει."
Είναι ανάγκη. Τώρα εσύ κάνει πίσω, κοριτσάκι.
Κοίτα τι έκανε εσύ και συγχώρεση δεν θα έχει.
Βερνικοκέρατα
Το Όνειρο της Σόφης Επιθυμία μιας καρδιάς
Εμείς έφερε το κυνήγι στη Γιγαντοχώρα.
Τι είναι το όνειρο της Σόφης;
H φαντασμαγορική ονειροπτασία σου.
Εγώ δεν βλέπει πολλές τέτοιες πια.
Μα τι λέει;
Λέει την ιστορία ενός μικρού κοριτσιού.
Ένα παιδακάκι με όλη τη ζωή μπροστά της.
Με μια δική της οικογενειάδα.
Και τα δικά της παιδακάκια που θα αποκτήσει μια μέρα.
Μεγάλες επιτυχημείες και μεγαλοχαρές την περιμένει...
Την αλήθεια να πει εγώ, μια σταλιά μόνο λύπη.
Οι καιροί θα είναι σκληροί. Οι καιροί θα είναι μαλακοί.
Περιπέτειες θα έρχεται και θα φεύγει.
Αλλά τελικά...
εκείνη θυμάται τις καλές πράξεις.
Τώρα, Σόφη, εγώ ξέρω...
Αυτή η ιστορία είναι επιθυμία της καρδιάς σου.
Εγώ το ξέρει.
Το όνειρο ήρθε σε σένα, έτσι;
Είναι το όνειρο της Σόφης.
Μα μετά ξυπνάω.
Μετά εσύ ξυπνάει.
Αλλά όχι εδώ.
Όχι.
Εσύ έχει πιο πολλά όνειρα να πιάσει, μικρέ μου τζιτζιμιτσικότσιρα.
Αλλά όχι στη Γιγαντοχώρα.
Μα θα σε έχω ακόμα; Θα με ακούς όταν σε φωνάζω;
Μήπως ξεχνάς κάτι;
Μήπως ξεχνάς αυτά;
Είναι ώρα, ΜΦΓ.
Μα πού έβαλε εγώ...
Εγώ άφησε την τρομπέτα μου στης Μεγαλειώδης.
Εγώ είναι πολύ μπερδεμένος...
ταρακουνημένος γίγαντας πολλές φορές.
Εγώ την έκανε πάλι από κούπες!
Σόφη;
Όχι! Όχι, Σόφη!
Και τι έχει εμείς εδώ;
Εσύ είναι κανίβελος!
Εγώ είναι κακός!
Εσείς να λυπηθεί τον καημένο τον γίγαντα!
Είσαι πολύ κακός γίγαντας.
Εγώ δεν έχει τύψεις.
- Κοντοστούπη! - Τρέξε, Σόφη! Τρέξε!
Όλα τελείωσε, Σαρκομπουκοφάγε. Όλα τελείωσε, αγόρι μου.
Ώρα να σταματήσει τώρα εμείς.
Εγώ πάντα πεινάει.
Εδώ ζώνη προσγείωσης!
Ελήφθη!
Ελάτε, παιδιά!
Πάρτε τον!
Εμπρός!
Καλυφθείτε!
Οι γίγαντες οδηγήθηκαν πολύ μακριά...
σε ένα μέρος που δεν έχετε ακουστά κι όπου δεν θα πάτε ποτέ.
Η Βασίλισσα τούς έδιωξε μαζί με τους σπόρους καγγουριών.
Ήταν το μόνο που θα είχαν να φάνε.
Κι έπρεπε απλώς να το πάρουν απόφαση.
Ώρα να ξυπνήσεις, αγάπη μου.
Καλημέρα, Σόφη.
Είδα ένα όνειρο, χθες το βράδυ.
Στο όνειρό μου, με ξύπνησε ένας ωραίος σιγοτραγουδιστός βόμβος...
πάνω από το κρεβάτι μου.
Πήγα στο παράθυρο και διέκρινα στον ορίζοντα...
τα μακριά του πόδια ν' αναπηδούν, τη βαλίτσα και την τρομπέτα στο χέρι.
Το Όνειρο της Σόφης Η επιθυμία μιας καρδιάς
Έβλεπα μέχρι τη Γιγαντοχώρα.
Έβλεπα το περιβόλι του ΜΦΓ.
Είχε φρούτα και μούρα, κουνουπίδια και ντομάτες.
Αρνήθηκε να έχει λαχανάκια Βρυξελλών, όμως.
Και καγγούρια φύτρωναν ακόμα δίπλα στο σπιτάκι του.
Πώς αλλιώς να φτιάχνει μπουρμπουλάδα;
Είδα την πέτρινη πόρτα και τα σκυφτά παράθυρα.
Η κάπα του ήταν κρεμασμένη στην πόρτα.
Είδα το παρατηρητήριο και το κρεβάτι του σε σχήμα καραβιού.
Είδα την κουνιστή πολυθρόνα του και τη φωτιά στο τζάκι...
όπου μαγείρευε ένα πολύ πιο νόστιμο φαγητό.
Έβλεπα τις σκόρπιες σελίδες του βιβλίου που έγραφε.
"Μπράβο σου!", φώναξε η Σόφη. "Μπράβο σου!", είπε χαμογελαστά ο ΜΦΓ.
Ήταν ευτυχισμένος κι εγώ ήμουν ευτυχισμένη.
"Εσύ έσωσε τη ζωή όλων μας."
Όταν νιώθω μοναξιά, κι αυτό δεν συμβαίνει συχνά όσο παλιά...
του μιλάω κι εκείνος με ακούει πραγματικά.
Γιατί ο ΜΦΓ ακούει...
όλους τους μυστικούς ψιθύρους του κόσμου.
Καλημέρα, ΜΦΓ!
ΣTH ΜΕΛΙΣΣΑ ΜΑΣ