NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
- Postawcie ten statek. - To właśnie robimy.
- Nie tam, na kominku. - Będziemy oglądać Cajun Pawn Stars.
- Nieważne. - Zrozum,
że zawsze przestawiamy statek, by widzieć telewizor.
Tylko gdy wpadaliście na kilka dni. Nowa zasada: ruszycie statek, giniecie.
- Przez więzienie zrobiłaś się twarda. - Nie, przez was.
Więzienie to rozkosz.
Zwykle gdy ktoś bliski trafia za kratki, jest mniej radości, a więcej smutku.
Czym tu się smucić?
Widzę Nicka przez godzinę dziennie. I dobrze wykorzystujemy ten czas.
Nie ma telefonu, bo to kontrabanda.
Kiedy rozmawiamy, jest obecny.
Uwięziony.
Nie kłócimy się o kolację, bo menu jest ustalone.
I robimy swoje.
Każde z nas wraca do siebie.
Ty wracasz do domu na plaży, a on do celi.
Odkąd tu jesteście, mój dom na plaży to także cela.
Drwij do woli.
Ten układ pomógł mojemu małżeństwu.
To związek idealny.
Jak kiedyś wytrzymywałam z kimś, kto nie jest zamknięty?
To musi działać, bo promieniejesz.
- Możemy przesunąć statek? - Spróbuj.
Frankie, czy powinnyśmy spotykać się bez Grace?
A co?
Bo powiedziała, że nie powinnyśmy.
Nie szkodzi. Jest w więzieniu, szczęśliwa.
Ucieszy się, że znalazłyśmy producenta do Postaw Się.
Za co? Mamy słodycze, a zero gotówki.
Nie dotarłyśmy do etapu prania forsy,
w którym coś zarabiamy.
Ile słodyczy opchnęłyśmy?
Trzy pudła.
Mojemu bratankowi.
I musiałam go przycisnąć.
Robert zjadł siedem, więc jesteśmy na minusie.
To problem na jutro.
To spotkanie, by oczarować gościa.
My jesteśmy czarusiami w zespole.
Rozumiem. To takie spotkanie zapoznawcze,
gdzie ja opowiadam urocze anegdoty, a oni gapią się mi na piersi?
Dokładnie.
Tak wcześnie nie mówi się o konkretach.
Jako nowe w branży doceniamy powitanie
w społeczności toaleciarzy.
Nie ma za co. A teraz pora na uszczelnianie.
Tak nazywamy przejście do konkretów.
Wie pan, mam uroczą anegdotę, którą chciałabym się podzielić.
O odwadze młodego dziecka podczas Blitzu.
I tak...
to dziecko to ja.
To interesujące, co mówisz. Też kiedyś byłam dzieckiem.
No dobrze, miłe panie. Nie mam czasu.
By rozpocząć produkcję, będę potrzebował 30 procent wpisowego.
Mam konkurencyjne ceny. Za grosze tego nie zrobię.
Oczywiście. A za Abba-Zaby?
Słucham?
Załóżmy, że koszt toalet to 100 000.
Mogłabym zapłacić z góry gotówką, w słodyczach.
Przepraszam. Pogubiłem się.
Słodycze to jakiś szyfr?
Pieniądze.
Więc zapłacicie mi pieniędzmi?
Nie. Słodyczami.
No dobrze. To jakiś żart?
Przysłały was te głąby z David Budin’s Shower & Bath?
Nie! Mówimy poważnie.
Przyjmie pan od nas słodycze o wartości 200 000 dolarów
i zrobi nam toalety? Czy nie?
Nie wierzę, że to zrobiłeś.
Całkiem niezłe.
Mam czas, by się doskonalić.
Chcesz też tatuaż?
Nie, zostanę przy quesadilli.
To „więzień-dilla”.
Kradniemy ser z kuchni
i kładziemy na tortilli z okruchów Cheetosów.
Potem wystarczy mikrofalówka i Palnik.
Po co palnik, gdy macie mikrofalówkę?
Palnik to osoba. Właściciel mikrofalówki.
Koniec odwiedzin. Proszę się żegnać.
Nie chcę uciekać po jedzeniu, ale nasza godzina minęła.
Czas szybko tu leci.
Wręcz przeciwnie.
I nie lubię, gdy odchodzisz.
Wiem. Ja też.
Grace...
Nie chcę zapeszyć, ale rozmawiałem z prawniczką
i jest szansa, że wyjdę, jeśli się przyznam i wypiszę czek.
Wyjdziesz na zewnątrz?
Tak, koniec godzinnych wizyt. Żadnych murów między nami.
Tylko ty i ja.
Tak. To świetnie.
- Na pewno chcesz się przyznać? - Tak! Jeśli stąd wyjdę.
Pewnie, a to wszystko, co mówią
o walce o niewinność i prawdę?
Jestem winny.
Ale nie tak naprawdę.
Naprawdę winny. I tylko tego, na czym mnie przyłapali.
Szyja mnie boli.
Mamy jakąś alternatywę?
Nie wiem.
Może przesuniemy statek?
Słyszałeś Grace.
Zabije nas. A ona nie boi się więzienia.
Ogarnij się, Robert. Nigdy się nie dowie.
Ostrożnie.
Nie mogę patrzeć.
Nie, nie tam. Strącisz go.
Jeśli ci nie pasuje, przestaw go.
Dobrze.
I niech płynie.
Zamknij się.
Co?
Musimy odejść i nigdy nie wracać.
Nasz dom jest niegotowy.
Chcesz tu być, gdy Grace się dowie?
Spakuję się w pięć minut.
Szczerze mówiąc, wolałbym obrzezać się w szpitalu,
ale to wiele znaczy dla mojego taty, więc myślę o brit mila.
Brit mila? Ja przyszedłem pomalować dom.
Żartuję!
To część mojego uroku.
- I zabiorę część twojego. - Jezu.
Jego nie.
Posłuchaj, robię to od 30 lat.
Na trzeźwo przez trzy.
Może jednak zapytamy lekarza.
Lekarza? Oni kasują za to majątek. Ja pracuję za napiwki.
Mam to zrobić teraz? Pójdę po sekator.
Dzwoń do lekarza.
Tym razem naprawdę dałaś ciała.
Co zrobiłam?
Przez ciebie wyszłyśmy na wariatki.
- Nie potrzebujecie mnie do tego. - Właśnie.
Pojechałyśmy na spotkanie. Nie powstrzymałaś nas
i mogłyśmy obrazić gościa od toalet słodyczową ofertą.
Miałaś odwołać to spotkanie.
Nie obracaj kota ogonem.
Ktoś musiał podjąć decyzje,
gdy ty świetnie bawiłaś się w więzieniu.
Nie było mnie dwie godziny.
Ty dłużej zakładasz biżuterię.
To warstwowanie.
Nawet z pieniędzmi nic nie załatwimy,
dopóki mechanik nie przetestuje części.
Nieprawda. Luanne dzwoniła z festiwalu Hot Hot Chili,
gdzie przetestowała naszą toaletę w ciężkich warunkach.
I zdała egzamin.
To najobrzydliwsze dobre wieści, jakie słyszałam.
Grace, masz cudowny kostium.
Frankie, jesteś bardzo urocza.
To Shark Tank?
Miałyśmy tego nie oglądać w tym domu.
To ty zabroniłaś jej oglądać pornosy.
To był wspaniały program.
Nie wypadłam źle?
- Skądże. - Dobrze.
Jak na kogoś, kto zdradził przyjaciółkę
dla mężczyzny, który zdradził podatników.
A jak wypadła toaleta? Co piszą na Twitterze?
To jest najciekawsze.
Wszyscy nienawidzą Grace, ale zachwycają się toaletą.
Pokaż mi to.
Boże, posłuchaj tych komentarzy.
„Gdzie mogę to dostać?” „Mojej mamie takiej potrzeba!”
„Grace to suka”. „Testowałam na festiwalu Chili. Działa”.
Mamy hit, miłe panie! Uczcijmy to.
Nie ma czasu. Musimy kuć, póki toaleta gorąca.
Trzeba zakasać rękawy i skupić się na zadaniu.
- Odwołajmy inne plany. - Nie wiem, czy możemy.
Wiem, że nie chcesz, bym przegapiła strusie rodeo,
i owszem, bilety są bezzwrotne, kosztowały 300 dolarów,
a ja kupiłam ich sześć, ale rodeo może zaczekać.
Nie martwi mnie rodeo.
Możemy mieć drobną przeszkodę, bo Nick może wyjść z więzienia.
- Co? - Tak.
Świetnie. Akurat wtedy, gdy zaczyna się układać,
pojawia się on, by znów wszystko spierdolić.
Nie zrobi tego. Poza tym pewnie nic z tego nie wyjdzie.
- Ale jeśli wyjdzie... - Zajmę się tym.
Jak poprzednio?
Teraz będzie inaczej. Dlatego ci powiedziałam.
Zaufaj mi, ogarnę to.
Po aferze z M’Challah pojechaliśmy obejrzeć dom, który pokazała nam Brianna.
- No i? - Idealny.
Jak gigantyczny, malutki domek.
Czyli dom?
Tak.
Jest świetny.
Ale jest jeden problem.
Brakuje nam około 30 000 do zaliczki.
Pomyślałem, że może mi pożyczysz?
Spłacę cię w niecałe pół roku.
Góra 10 lat.
Chętnie bym ci pomógł, ale myślałeś o sprzedaży części aktywów?
- Nie mogę sprzedawać już spermy. - Nie o tym mówiłem.
Aktywa? Masz mnie za Pana Monopoly, Archibalda J. Peckwitha?
Nie, tylko... Tak się nazywa?
Strzelałem.
- Możesz sprzedać Sacagaweę. - Co? Nie, mam ją od zawsze.
Znalazłeś ją w płatkach.
I co? Mam sprzedać swoją szczęśliwą monetę?
Tak, bo teraz jest warta mnóstwo pieniędzy.
- Dla mnie jest bezcenna. - Dlaczego?
Bo...
- Bo tak. - Stary, to żadne wyjaśnienie.
Jeśli chcesz zrobić ten poważny krok z Jessicą,
musisz być gotowy na równie poważne poświęcenia.
Idę po dolewkę.
- Kiedy naprawią ci fiuta? - Nieprędko.
Nie ma za co.
Słucham?
Otworzyłem ci drzwi.
Nikt cię nie prosił. To był twój wybór.
Moim wyborem była uprzejmość.
Raczej założenie, że potrzebuję, byś otworzył drzwi.
Wybacz, że zauważyłem, że ręce masz zajęte płytą Michaela Bublé.
Masz z nim problem?
Nie z Bublé. Mam problem z tobą.
Co?
Miłego słuchania płyty w drodze do Blockbustera!
Zniszczyłem ją.
Znów trzeba dopompować.
Dobrze, tylko nie wstawaj za szybko...
Głupia pompka nie działa.
Nigdy nie zasnę.
Ja też nie.
Może chcesz tabletkę?
To nie działa.
Ale nie zaszkodzi.
Wchodzę.
Teraz muszę się wysikać.
Rety.
Frankie, skarbie.
Co?
Mam kogoś, kto pomoże nam opchnąć słodycze.
Byłam w Walden Villas na łowach...
Czyli zwykły czwartek.
I znalazłam przystojniaka krzyczącego na sanitariusza.
Cześć, Frankie.
Jak leci, Howard?
Moja piękna dziewczyna mówi, że masz kłopoty.
„Dziewczyna” to przesada.
Zobaczymy po lunchu.
Podobno musicie szybko pozbyć się słodyczy.
Raz nas wystawiłeś. Dlaczego mamy ci znów zaufać?
Bo nie obrabiam tego samego celu dwa razy.
A poza tym łatwo mnie złapać.
Obiecałyśmy zająć się tym po powrocie Grace.
Tylko go wysłuchaj.
Jeśli ci się nie spodoba, odpraw go.
Ale zostanie tu, dopóki nie wróci furgonetka z rampą.
Powiedziano mi też, że będzie lunch.
Masz lunch na swojej koszuli.
Dobra. Opowiedz mi.
Na początku nie byłem pewien, czy mogę wam pomóc.
Jasne, obracałem już słodyczami.
Zebrałem tysiące dolarów dla drużyny baseballowej wnuka.
Imponujące. Jak się nazywa?
- Kto? - Twój wnuk.
Jaki wnuk? To był przekręt, Kojaku.
Gdy w małej lidze to odkryli, pogonili mnie.
A to jest duża liga.
I mam duże rozwiązanie.
Gdy usłyszałem, że zalegają wam Abba-Zaby,
przypomniały mi się słowa dawnego kontaktu.
Norweskiego przemytnika słodyczy, Hummera Von Vuckinschlokera.
Powiedział, że Zaby są niedostępne w Norwegii
i powstał na nie ogromny czarny rynek.
A gdy wciągniemy Von Hamantaschena, co ty z tego będziesz miał?
Będę mógł pomóc tej pannie z klasą.
I spędzę z nią ostatnie cenne chwile na ziemi.
A do tego 40 procent.
Zero procent i masz dziewczynę.
- Robert, obudź się. - Nie.
Robert!
Chyba ktoś się włamał.
Nie wygłupiaj się. Cały czas tu byliśmy.
A niech mnie.
Jak mogliśmy przespać włamanie?
Byliśmy na lekach. Jaką on ma wymówkę?
Musimy opracować strategię.
Możemy dostać skrócony wyrok w lżejszym więzieniu.
Chyba że chcemy wolności, co będzie trudne.
- Lżejsze więzienie. - Wolność.
- Mam zostać za kratkami? - Słyszałeś Elenę.
To nasza jedyna opcja.
- Nie wiem, czy... - Parafrazuję.
Jeśli zaryzykujesz i przegrasz, wyjdziesz na tym gorzej.
Mogą zamknąć cię na długo.
Dobrze mówię?
- Cóż... - Dziękuję.
To nie jak prawdziwe więzienie.
To wersja light. Prawie jak country club.
Grałbyś w tenisa z innymi oszustami.
Już to robię. A jeśli zeznam przeciwko nim, kto ze mną zagra?
Nawiążesz nowe znajomości. Jak z Palnikiem.
Myślisz, że Palniki rosną na drzewach? Ugoda odpada.
Idziemy na ugodę.
- O czym ty mówisz? - Bądźmy poważni.
Jest zbrodnia, jest kara.
Nie, jest zbrodnia, jest zapłata. Tak się mówi?
- Ja nie... - Dziękuję.
- Nie chcesz, bym wyszedł? - Chcę.
Ale nie chcę, byś ryzykował dłuższą odsiadkę.
To nie sytuacja, w której możesz negocjować.
- W zasadzie... - Proszę cię.
Jako żona proszę cię, byś wybrał bezpieczniejszą opcję.
Dla mnie.
Jak pani wniosła tu telefon?
Mam 82 lata. Nie obmacują mnie, nawet jeśli proszę.
Frankie?
Nie mogę siedzieć.
Musi być jakiś sposób, by mnie wyciągnąć.
Grace ma 82 lata?
Mam pomysł.
- Co się dzieje? - Załatwiam naszą sprawę.
Będziesz ze mnie dumna.
Nie mów, że spotykasz się z producentem.
Nie, z norweskim przemytnikiem słodyczy.
Boże.
Musimy pogodzić się, że nie stać nas na ten dom.
Przejemy smutki nachosami i zapomnimy o tym.
Cholera.
Myślałam, że to ten jedyny.
Może to ten.
Możliwe, że mam tutaj...
naszą zaliczkę.
Znalazłem to w płatkach.
Zabawne.
- Co ty robisz? - A co ty robisz?
Zatrzymaj się. Gdzie ona jest?
Dr Dumanis ma nagły przypadek,
ale nie musisz się martwić.
- Dr Green da radę. - Dobrze.
Lubi słuchać muzyki podczas operacji.
Chcesz przejrzeć opcje?
Coś, co nie będzie jej rozpraszać.
- Włączę jej nową płytę. - Świetnie.
Czy to Bublé?
Owszem.
Jak się pan czuje, panie Bergstein?
Trochę się denerwuję.
A jak się pani czuje?
- Dobrze. - Huzzah!
Bierze pan jakieś leki?
Nic mi nie przychodzi do głowy.
- To ty. - Wcale nie.
W porządku. Zaraz do ciebie wrócę.
Bardzo dziękuję.
Nie.
Dlaczego nie mówiłeś, że jest warta 30 000?
Zamierzałem.
Nie wiedziałem, że rzucisz dolarówką.
- Kto tak robi? - Myślałam, że żartujesz.
Mówiłeś, że znalazłeś ją w płatkach.
To początek historii.
U ciebie często to cała historia.
Mam ją w kieszeni od dziecka.
Nie wierzę, że masz ją tak długo.
Przed odwykiem zdarzało mi się iść w tango i...
znikać.
Lata temu byłem na fazie...
i byłem zdesperowany.
Poszedłem do dilera po towar, ale brakowało mi dolara.
Gość był dupkiem, nie chciał zejść z ceny.
Co zrobiłeś?
Sprawdziłem kieszenie.
I znalazłeś monetę.
Ale nadal ją masz.
Gdy na nią spojrzałem, przypomniałem sobie...
jak niesamowicie szczęśliwy byłem.
Znalazłem nagrodę w pudełku płatków.
I nagle byłem gotów ją oddać
za coś, co nigdy mnie nie uszczęśliwiało.
Kazałem gościowi spierdalać.
I poszedłem na odwyk.
Od tamtej pory jestem czysty.
Nie możesz pozbyć się tej monety.
Musisz ją zatrzymać. Choćby nie wiem co.
Nie muszę.
Bo znalazłem coś innego, co mnie uszczęśliwia.
I chcę mieszkać z tobą w tym domu.
Rety.
Mój Boże.
Co?
Też mi stróż.
Nędzny złodziej. Nie zna wartości Tappy.
To najbardziej żenujące przestępstwo, jakie widziałem.
- Van Helsing? - Hummer Von Vuckinschloker.
Howard mówił, że masz słodycze. Przywiozłaś je?
Naciesz oczy, Von Shmucker.
Co to jest?
Słodycze.
A gdzie Kit Katy?
Kit Katy? Podobno Zaby są deficytowe.
Który mamy rok? Od 2018 Zaby są wszędzie.
Teraz chodliwe są Kit Katy.
Nie weszłam w toaletowy biznes,
by handlować słodyczami i słuchać, że mam złe słodycze.
Co tu się, kurwa, dzieje?
Frankie, już po zawodach.
Nie potrzebujemy go.
Na tym czacie piszą,
że gość z Manili szuka Necco Wafers.
- Dość tego. - Ale Grace...
Żadnych „ale”. Nie jesteś przemytniczką. Ani osobą od prania pieniędzy.
Jeszcze nie, ale się staram.
Słyszysz samą siebie? Nawet jak na ciebie to obłęd.
A co z tobą?
Kazałaś byłemu mężowi chować w spodniach pieniądze przed FBI.
Byłam z ciebie dumna, ale odbiło ci.
To jeszcze nic. Właśnie próbowałam zatrzymać obecnego męża w więzieniu.
- Posrało cię kompletnie. - Tak.
I okłamałam FBI.
Ja tak nie robię.
Chodziłam do Szkoły Panny Caterwall
i donosiłam na dziewczyny mamroczące przysięgę!
Jezu, Grace.
Nie jestem z tego dumna.
I nie jestem dumna...
z tego, jak się ostatnio zachowuję.
Kiedy się tak zmieniłyśmy?
Wiesz, co myślę? Zaczęło się, gdy zabrałyśmy forsę z sofy.
- Wiedziałyśmy, że jest brudna. - Udawałyśmy, że nie.
A potem było już tylko gorzej.
Znów byłyśmy tak blisko Postaw Się.
Chciałam przeprowadzić nas za linię mety.
Dotrzemy tam. Ale nie w ten sposób.
To co zrobimy z tymi słodyczami?
DARMOWE SŁODYCZE WOLNE PUERTO RICO
Wiesz co? Od razu mi lepiej.
Ty naprawdę potrafisz ogarniać bałagan.
Mówi to osoba, która pakuje się w bałagan?
Miło mi.
Skoro o tym mowa,
jeśli nie zwrócimy ciężarówki, obciążą nas.
- Nas? - Ciebie. Obciążą ciebie.
Trzeba komuś przyciąć golf? Za serek kasuję dodatkowo.
Jeśli mamy to zrobić, musimy ustalić zasady.
Jasne.
- Ja dotykam ciebie, ty mnie nie. - To pierwsza.
A poza tym żadnych żartów.
Jasne. Dopiero gdy założę szwy, pękniesz ze śmiechu.
Będę szczery, potrzebujesz nowych dowcipów.
- Stać cię na lepsze? - Owszem.
Podrzuć nowe żarty. Wytnę te, które mi nie podejdą.
Miejmy to za sobą.
Słyszysz to, Frankie?
To dźwięk braku brudnych słodyczy.
I wybrednych byłych mężów.
Jesteśmy same.
Nie puka się, kiedy piję.
Nick?
Skąd się tu wziąłeś?
To zasługa Eleny.
Załatwiła mi coś lepszego niż lżejsze więzienie.
Fajne, co? Będziesz to widzieć codziennie,
bo mam areszt domowy z tobą.
I tobą.
Tekst polski: Michal Urbaniak