‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎เธอทำได้ดีกว่าเดิมอีก เกรซ
‎พาร์มิจานาเต้าหู้นั่นอร่อยเลิศ
‎- มีเคล็ดลับอะไร ‎- ไก่น่ะ
‎ขอบคุณสำหรับอาหารค่ำที่สุดยอด
‎หลังจากที่คุณช่วยเราไม่ให้เดือดร้อน ‎จากความโกรธแค้นของประกัน
‎นี่เป็นสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่เราทำได้
‎ผมไม่รู้สึกผิดเลยกับการกินที่เหลือให้เกลี้ยง
‎โอ๊ะ ไม่ได้ๆ ฉันเก็บไว้ให้แมวน่ะ
‎- เราไม่ได้เลี้ยงแมวนี่ ‎- ถ้าฉันเอาไปวางข้างนอกก็เท่ากับเลี้ยงแหละ
‎ขอยืมสายชาร์จได้มั้ย เกรซ
‎แบตเตอรี่คุณเต็ม 87 เปอร์เซ็นต์แล้ว
‎สายชาร์จฉันมันไม่ดีตรงไหน
‎สายชาร์จของฉันก็คือของเธอแหละ
‎หลังซอลใช้เสร็จ ฉันขอใช้ได้มั้ย
‎มาแล้ว
‎อืม...
‎ฉันไม่อยากเป็นคนไม่รู้คุณคนนะ
‎แต่คุณไม่คิดเหรอว่าคุณควรล้างชามคาสเซอโรล
‎ถึงผมล้าง คุณก็ล้างใหม่ทุกที
‎ผมเลยคิดว่าผมข้ามขั้นตอนนั้นไปเลยดีกว่า
‎ปกติเกย์จะเป็นคนเจ้าระเบียบไม่ใช่เหรอ
‎เวลามีคนเลี้ยงอาหารขอบคุณ
‎ดูเหมือนการ "ขอบคุณ" ‎น่าจะรวมการล้างจานด้วยนะ
‎เมื่อก่อนเราก็ล้าง นี่เป็นระบบใหม่น่ะ
‎ก็ได้ ผมล้างเอง
‎โอ้ ขอบคุณ
‎แช่ทิ้งไว้ก่อน
‎(หนึ่งเดือนต่อมา)
‎โอ๊ย อีตาบ้านั่น
‎เขาเอาอีกจานซ้อนไว้ใต้ชามคาสเซอโรล
‎- ใจแข็งไว้ ‎- แค่ฉีดครั้งเดียว
‎- ให้ฉันทำเถอะ ‎- ไม่ นี่แหละจุดเริ่มต้น
‎แค่ฉีดครั้งเดียว
‎พอรู้ตัวอีกที ก็ฉีดไปอีกรอบ
‎จากนั้นก็ฉีดอีก แล้วก็ฉีดอีก ฉีดแล้วก็ฉีดอีก
‎ฟังเหมือนเพลงเด็กฉบับลามกไงไม่รู้
‎โอ้ พระเจ้า เกรซ อย่าตกใจนะ
‎แต่เธอแก่นะเนี่ย เห็นโคนผมสีขาวเลย
‎ใช่ แฟรงกี้
‎มันจะเป็นอย่างนั้นเวลาเราไม่ย้อมผม
‎เธอนี่เหมือนแฟรงกี้ เบิร์กสตีนเลย
‎เธอคือเกรซ แฮนสันไม่ใช่เหรอ
‎นั่นแหละประเด็น
‎นี่คือตัวตนจริงๆ ของฉัน
‎ตั้งแต่เมื่อไหร่
‎ตั้งแต่ฉันเลิกปล่อยให้สีผม ‎เป็นตัวชี้วัดความรู้สึกสาวหรือแก่ของตัวเอง
‎งั้นก็เลิกดึงหน้าด้วยสินะ
‎ไว้ค่อยคิดอีกที
‎โอ้ พระเจ้า
‎โทรศัพท์ฉันเหลือสี่เปอร์เซ็นต์ ‎อีตาคนไม่มีหัวคิดนั่นดึงปลั๊กออก
‎ดูซิว่าจะเขาล้างมั้ย
‎- แล้วเธอจะไปไหน ‎- ไปที่แสนสุขของฉันสิ
‎เรือนจำไง
‎เธอเป็นคนเดียวที่ฉันรู้จักที่หนีไปเรือนจำ
‎ฉันชอบเรือนจำมาก
‎มันเปลี่ยนความสัมพันธ์ของฉันกับนิก
‎เขาดีใจทุกครั้งที่เจอฉัน ‎แล้วถ้าฉันก็เริ่มรำคาญเขา
‎ฉันก็แค่ตะโกน "ยาม" พวกนั้นก็จะเอาตัวเขาไป
‎ไม่รู้จะใช้วิธีนี้กับโรเบิร์ตกับซอลได้มั้ยนะ
‎ยาม
‎ผมรู้ครับพ่อ
‎แย่มากเลย พ่อ
‎ไว้อีก 20 นาทีค่อยคุยกันตอนพ่อโทรมาอีกรอบนะ
‎คุยกับใครน่ะ
‎พ่อโทรมาทุกนาทีที่ 20 และ 40 เพื่อบ่นเรื่องแม่
‎แล้วแม่ก็โทรมา กว่าแม่จะคุยเสร็จ
‎- ก็ได้เวลาให้พ่อโทรมาอีก ‎- นี่
‎หมอบอกว่าเครียดน้อย ‎อาการภูมิแพ้ผิวหนังก็จะน้อย
‎- คุณน่าจะเลิกรับโทรศัพท์ ‎- ผมรู้ๆ ผมรู้แล้ว
‎เราจะเซอร์ไพรส์พวกเขา ‎ด้วยวิฟเฟิลวาฟเฟิลมื้อสาย
‎วิฟเฟิลวาฟเฟิลอะไร
‎วิฟเฟิลวาฟเฟิลมื้อสายเป็นธรรมเนียมโบราณ ‎ของเบิร์กสตีน-แฮนสัน
‎ตั้งแต่สมัยปลายทศวรรษ 90
‎ครอบครัวคุณกินมื้อสายมากกว่าใครเลยนะ
‎วิฟเฟิลวาฟเฟิลมื้อสายน่ะไม่ใช่มื้อสายธรรมดานะ
‎พอทุกคนเมาน้ำเชื่อม ก็จะจำได้ว่า
‎เรารักกันมากแค่ไหน พอปรับความเข้าใจกันแล้ว
‎ทุกคนก็จะเลิกโทรหาบั๊ด
‎ครับ แม่
‎ผมรู้ครับ แม่
‎แย่มากเลย แม่
‎บ้านหลังสุดท้ายนั่น
‎มันใช่เลย
‎เหมือนบ้านในเรื่องปู่ซ่าบ้าพลังมั้ยล่ะ
‎แล้วครัวสีเขียวย้อนยุคนั่น แล้วยังรั้วไม้อีก
‎แล้วก็ประตูหน้าสีเหลือง
‎สีเหลืองสำหรับคนมีความสุขนะ
‎แถมในย่านนั้นก็มีโรงเรียนตั้งสองแห่ง
‎คุณก็รู้ว่ามันหมายความว่าไง
‎- อาชญากรทางเพศ ‎- ครอบครัว
‎ไม่เอาน่า บริอันนา ฟังนะ ผมชอบบ้านนั้นมาก
‎แต่คุณไม่เอาอะไรสักอย่าง
‎- นี่เรากำลังหาบ้านกันจริงจังรึเปล่า ‎- จริงจังสิ
‎ฉันแค่ไม่อยากอยู่ในที่ที่มีเพื่อนบ้าน
‎แล้วก็ทางเท้า บุรุษไปรษณีย์ แล้วก็...
‎เพื่อนบ้าน
‎อย่างบังเกอร์หลบภัยเหรอ
‎ฟังดูดีใช่มั้ยล่ะ
‎ไม่เลย
‎ผมชอบคุยกับเฟรด
‎- เฟรดเป็นใคร ‎- บุรุษไปรษณีย์ของเรา
‎- คนที่ใส่ขาสั้นกับหมวกซาฟารีน่ะเหรอ ‎- พระเจ้า
‎ผมไม่รู้จะอธิบายยังไง
‎แต่ไม่ว่าเราจะย้ายไปไหน ‎ก็ต้องมีคนส่งไปรษณีย์ให้เราอยู่ดี
‎เพราะงั้น...
‎หลังจากกินมื้อสาย คุณจะช่วยกลับไปที่บ้านหลังนั้น
‎แล้วดูใหม่อีกสักรอบได้มั้ย
‎- ก็ได้ ‎- ขอบคุณ
‎ถ้าคุณบอกเฟรดให้ใส่กางเกงนะ
‎เกิดอะไรขึ้นๆ
‎เรย์ โดโนแวนของฉันหายไปไหนหมด
‎พอดีที่มันเต็มน่ะ ผมเลยล้างข้อมูลทิ้ง
‎คุณไม่ล้างนี่ นั่นมันหน้าที่เรย์
‎แล้วก็เลิกกินแอ๊บบ้าซาบ้าของฉันซะที
‎ก็คุณมีตั้งแปดล้านกล่อง
‎ถ้าอยากกิน ก็ใส่ชุดฮัลโลวีน ‎มาหาฉันวันที่ 31 ตุลาคมนะ
‎ไม่นะๆๆ หยุดหมานั่นที
‎เจ้าหนูแรงเยอะของพ่อนี่ใคร
‎นั่นมันรองเท้าเจอร์รี่ การ์เซียของฉัน
‎แฟรงกี้ ฉันกลับจากคุกแล้ว
‎หยุดนะ
‎เอานิ้วยัดตูดมันสิ ปากมันจะได้อ้าให้หลุดออก
‎ผมกลัวจะมีอย่างอื่นหลุดมาด้วยน่ะสิ
‎โรเบิร์ต ทำไมของประดับโรงละครของคุณ ‎ถึงมาอยู่ตรงที่ที่ควรจะเป็นเรือของฉัน
‎เกรซ แทปปี้น่ะเป็นรางวัลหนึ่ง ‎ที่ชาวละครเวทีใฝ่ฝันกันมากที่สุดเลยนะ
‎- ก็แค่รองเท้าทาสี ‎- คุณอิจฉาน่ะสิ
‎คุณเคยชนะอะไรบ้าง
‎ก็บ้านหลังนี้ไง
‎- ทำอะไรหน่อยสิ ‎- คาร์ลอยากได้ขนมมั้ย
‎- โรเบิร์ตอยาก ‎- เอารองเท้าคุณให้มันสิ
‎วิธีนี้น่าจะได้ผล
‎- นี่ฮัวราจีคู่ที่ดีที่สุดของผมเลยนะ ‎- พระเจ้าช่วย ยกให้มันไปเถอะ
‎เกรซ อย่านะ
‎- เซอร์ไพรส์ ‎- ไปคาบมา
‎ไม่นะ รางวัลแทปปี้ของฉัน
‎- นั่นอะไร ‎- อะไรเนี่ย
‎กลับมานี่
‎ทุกคน เกิดอะไรขึ้น
‎มาทำอะไรกันที่นี่
‎เราเอามื้อสายมาฝาก
‎เอาวางไว้ในครัวก่อนกลับนะ
‎บั๊ด โอเค ฟังที่แม่นายบอกละกัน
‎ผมฟังเธอบ่นมาทั้งวันแล้ว ถึงได้มานี่ไงล่ะ
‎วันนี้เป็นวันครอบครัว
‎นี่ ยัดนิ้วในรูก้นได้ผลจริงๆ ด้วย
‎จะมีใครว่าอะไรมั้ย ถ้าฉันจะล้างชามนี่ ‎หรือใช้โทรศัพท์
‎อย่านะ แม่บอกว่าห้ามใครแตะต้องชามนั้น
‎- ไม่งั้นแม่จะสาป ‎- เธอมีพลังวิเศษด้วย
‎ทำฉันกลายเป็นนางมารได้น่ะ
‎ผมเพิ่งมาใหม่ เลยอยากรู้ความเป็นมา
‎- ของวิฟเฟิลวาฟเฟิลมื้อสาย ‎- เข้าใจถามนะ
‎- และขอบคุณที่ใส่ใจ ‎- เลิกใส่ใจสักที
‎ธรรมเนียมนี้เริ่มขึ้นตอนเรายังเด็ก ‎เรากินวาฟเฟิลด้วยกัน
‎แล้วเราก็เล่นตีลูกวิฟเฟิลกันที่หาด
‎แต่พอถึงอินนิ่งที่สามของเกมแรก ‎แม่ฉันก็บังเอิญเหวี่ยงไม้วิฟเฟิล
‎ไปโดนหัวแม่เขาเข้า
‎- งานกร่อยเลย ‎- ห่างไกลนะ
‎ไม้ตีน่ะเบาออก แล้วผ้าโพกหัวแม่ผมก็หนา
‎แล้วเราไม่เล่นวิฟเฟิลกันเหรอ
‎วิฟเฟิลวาฟเฟิลไม่เกี่ยวกับลูกวิฟเฟิลแล้ว แบร์รี่
‎ผมพกรองเท้ากีฬามาทำไม
‎ที่สำคัญก็คือ คุณพกความกระตือรือร้นมาด้วย
‎เราต้องใช้มัน
‎เพราะวันนี้เราจะให้กำลังใจกันและกัน
‎ทุกคนจะได้เลิกวุ่นวายกับผมสักที
‎ฉันสับสนนะ ทำไมสองครอบครัวถึง ‎กินมื้อสายด้วยกัน ถ้าเกรซกับแฟรงกี้
‎- ทนอีกฝ่ายไม่ได้เลย ‎- พ่อๆ อยากให้เราอยู่ด้วยกัน
‎อย่างน้อยก็สักครั้งในหนึ่งเดือน กินวาฟเฟิลเสร็จ
‎พวกเขาก็จะไปต่อโมเดลเครื่องบิน
‎ฉันไม่ยักรู้แฮะ
‎- คุณเคยต่อกับพวกเขามั้ย ‎- ไม่เคย
‎ที่จริง ผมไม่เคยเห็นโมเดลเครื่องบินเลยด้วย
‎พวกเขาโป๊งชึ่งกันน่ะ
‎ฉันต้องอธิบายทุกอย่างเลยมั้ย
‎แล้ววาฟเฟิลล่ะมีมั้ย
‎หวัดดีค่ะ
‎- ไงครับ พ่อ ‎- นั่นไงมาแล้ว
‎คนโปรดคนใหม่ของพ่อ
‎กับลูกชายอีกคนนึงของพ่อ
‎ลูกชายคนโปรดด้วย
‎ลูกชายของเมียคนโปรด
‎ไง โคโยตี้
‎ไง แฟนเก่าบั๊ด
‎ไง ริอานน่า
‎ดีมาก
‎ทันกันดีนะ
‎ไหนบอกหน่อยซิ ลูกได้บ้านนั้นรึเปล่า
‎- บ้านอะไร ‎- ไม่สำคัญหรอก เราเสียมันไปแล้ว
‎มันลงตัวสุดๆ เลย
‎บ้านหลังเล็ก มีทางเดินหินน่ารักๆ และรั้วไม้
‎- โทษทีนะ ผม... ‎- เอาทิชชู่ให้เขาหน่อย
‎- ก่อนที่เขาจะใช้วาฟเฟิล ‎- พ่อคงใช้ทิชชู่หมดแล้ว
‎ตอนเช็ดนิ้วน่ะ แต่จะไปดูให้นะ
‎นี่ โชคร้ายจังเลยนะเรื่องบ้าน
‎แต่นายก็รู้ที่เขาว่ากัน ‎เมื่อประตูหนึ่งปิด ประตูสีเหลืองจะเปิด
‎ฉันว่าเขาไม่ได้พูดกันแบบนี้นะ
‎ไม่หรอก เธอพูดถูก
‎ดูสิ
‎ว้าว น่ารักจังเลย
‎- พวกเธอเสนอราคารึยัง ‎- ฉันก็อยากเสนอ
‎- แต่แบร์รี่ไม่ชอบน่ะ ‎- อะไรนะ ทำไมล่ะ
‎- เหมือนบ้านในเรื่องปู่ซ่าบ้าพลังเลย ‎- ฉันก็พูดแบบนั้น
‎มีรั้วไม้ด้วย
‎คุณก็รู้จักแบร์รี่ เขาเกลียดรั้วจะตาย
‎ยังไงก็เถอะ
‎ฉันจะส่งรายละเอียดไปให้
‎อย่าพูดเรื่องนี้ตอนกินมื้อสายนะ
‎ถ้าฉันยังไม่เลิกพูดถึงมัน ‎โคโยตี้จะไม่ใช่คนเดียวที่ร้องไห้
‎ผมดีใจที่เราทุกคนมาที่นี่
‎แค่ขัดใจที่มัลลอรี่ไม่ยอมสไกป์มา
‎จากซานฟราน แต่...
‎ฉันไม่ยักรู้ว่าใช้วิธีสไกป์มาได้ด้วย
‎ยังไงเราก็มาแล้ว
‎เอาล่ะ วิฟเฟิลวาฟเฟิลมื้อสายครั้งแรกของเรา ‎หลังจากวิฟเฟิลวาฟเฟิลมื้อสายครั้งสุดท้าย
‎ใครอยากเล่าเรื่องโปรดที่จำได้ ‎เกี่ยวกับวิฟเฟิลวาฟเฟิลบ้าง
‎ครั้งนี้แหละเรื่องโปรดของฉัน จนถึงตอนนี้นะ
‎เร็วเข้า ทุกคน ความทรงจำน่ะ ไม่ต้องเขิน
‎แม่ครับ
‎นึกอะไรไม่ออกเลย
‎- แม่ ขอร้องล่ะ ‎- ก็ได้
‎ฉันจำได้ตอนที่โรเบิร์ตสำลักลูกกีวี
‎และเกรซต้องรัดตัวเขา ‎ด้วยการจับเขาพาดกับเก้าอี้
‎และทำกระดูกซี่โครงผมหัก
‎เก้าอี้ฉันก็หักด้วย
‎คลาสสิกมาก
‎- ผมก็มีเรื่องตลกนะ ‎- ไม่จริงหรอก
‎ไม่มีแน่
‎มีสิ
‎จำตอนที่นกนางนวลตามจิกขนคิ้วพ่อได้มั้ย
‎ตลกมาก
‎- นั่นไง เกรซหัวเราะ ‎- เกรซหัวเราะกับความเจ็บปวดของผมเสมอ
‎มีใครอีก
‎ก็ได้ ผมเล่าอีก
‎ใช่ จำตอนที่โคโยตี้เมายา
‎แล้วเอามือจุ่มแป้งวาฟเฟิลได้มั้ย
‎แล้วจำตอนที่โคโยตี้เมายา
‎แล้วเข้าผิดบ้านไปกินวาฟเฟิลของคนอื่นได้มั้ย
‎จำตอนที่ปลาวาฬระเบิด
‎แล้วโคโยตี้ก็มีฟองเต็มตัวได้มั้ย
‎ผมจำอะไรไม่ได้เลย
‎คงเพราะคุณเมายาน่ะ
‎- ผมจำได้ตอนที่เกรซฆ่า... ‎- โรเบิร์ต
‎จิตวิญญาณของบั๊ดน่ะ
‎- ก็ทุกมื้อสายเลยไม่ใช่เหรอ ‎- ผมมีจิตวิญญาณที่ฆ่าไม่ตายนะ
‎- ถามแอลลิสันสิ ‎- เขาเก่งบนเตียง
‎ฟังไว้นะ เกรซ
‎เดี๋ยว เรากลับไปคุย ‎เรื่อง "แม่ฆ่าอะไรสักอย่าง" ได้มั้ย
‎- ฉันจะฆ่าตัดตอนบทสนทนานี้ ‎- ทุกคนต้องเห็นเอง
‎ไม่แฟร์เลย คุณเริ่มแล้วนะ
‎ใช่ บอกเราเถอะ
‎เรื่องมันนานมาแล้ว
‎แล้วก็มีเทพีจำกัดเสรีภาพด้วยใช่มั้ยล่ะ
‎พระเจ้า
‎ฉันพร้อมฟังแล้ว
‎น่าจะสัก 25 ปีมาแล้ว
‎ไม่มีอะไรเลยจริงๆ
‎- แค่เหตุการณ์เล็กๆ ‎- อุบัติเหตุน่ะ
‎อุบัติเหตุเล็กๆ
‎เรื่องเริ่มที่เรามาบ้านริมหาดวันนั้น
‎แล้วเกรซก็ไปเหยียบขี้กระต่ายของบั๊ดเข้า
‎ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย
‎กระต่ายงี่เง่าสกปรกขี้เลอะเทอะไปหมด
‎โรเบิร์ตๆ
‎พระเจ้า เกรซ
‎คุณทำอะไรของคุณ
‎คุณฆ่ากระต่ายของบั๊ดเหรอ
‎ฉันตะคอกมันนิดเดียว...
‎- เอง ‎- เธอตะคอกมันจนตาย
‎เราตะคอกใส่อะไรจนตายได้เหรอ
‎ฉันว่าไม่ได้หรอก
‎- พ่อฉันยังไม่เห็นตายเลย ‎- ไม่ นี่เรื่องจริงนะ
‎ผมเคยเสียนกไปเพราะแบบนี้
‎คิดถึงนะ ชิค แจ็คเกอร์
‎เธอเป็นฆาตกร เกรซ
‎- ยาม ‎- แม่ก็ไม่ได้ขาวสะอาดเหมือนกัน
‎แม่โกหกผมเรื่องนี้
‎เราหากระต่ายไม่เจอ ‎ก็เลยต้องบอกอะไรลูกสักอย่าง
‎บั๊ด นายควรรู้ด้วยนะ นายไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของท่าน
‎พ่อแม่บอกผมว่าฝีมือมายากลของผม ‎ทำให้กระต่ายหายไป
‎ฉันนี่แหละทำให้กระต่ายหายไป
‎ไม่มีศพ ก็ไม่มีความผิด
‎- คุณทำอะไรกับ... ‎- เอาเป็นว่าโชคดีที่น้ำขึ้น
‎เราตามหากระต่ายตัวนั้นทั้งวันเลย
‎- คุณก็มาช่วยหาด้วย ‎- ผมต้องมีส่วนร่วมสิ
‎ผมเป็นนักแสดงนี่
‎คุณน่ะเจสสิก้า เชสเตนแท้ๆ เลย
‎ส่วนเธอ เธอก็ยืนมองเราโกหกลูก
‎ไม่เกี่ยวกับเรานี่ เธอทำเอง
‎เราไม่เคยให้เธอบอกลูกชาย ‎ให้คิดว่าตัวเองเป็นเดวิด คอปเปอร์ฟิลด์
‎เขาต้องมีอะไรมาถมช่องว่าง ‎หลังจากโดนคัดออกจากทีมเชียร์
‎พ่อแม่ลองเป็นฐานปิระมิดดูสิ
‎ไม่อยากเชื่อเลย ตลอดหลายปีมานี้ ‎พวกคุณไม่เคยสารภาพเลย
‎ขอแก้ตัวหน่อย ก็ผมไม่อยากสารภาพน่ะ
‎แบบนี้เหรอ ความใกล้ชิดสนิทสนมที่นายใฝ่ฝัน
‎ตอนเรากลับมาบ้านริมหาดวันนั้น
‎คุณสองคนยังไม่ได้มาที่นี่ด้วยซ้ำ
‎- มันเป็นไปได้ยังไง ‎- ปล่อยผ่านเถอะ ซอล
‎ก็ใช่ว่าจะเป็นโกหกกลบเกลื่อน ‎ครั้งใหญ่แห่งศตวรรษนี่
‎สิ่งที่เราต้องทำคือ ‎การโกหกกลบเกลื่อนครั้งใหญ่แห่งศตวรรษ
‎โอ้ รู้แล้ว
‎เอาขี้กระต่ายนั่นมาให้ผม
‎อะไร
‎คุณจะทำอะไรน่ะ ฉันเพิ่งทำความสะอาดเองนะ
‎ผมจะทำให้ดูเหมือนว่ากระต่ายของบั๊ด ‎หนีไปเพราะเรื่องนี้
‎ถ้าเป็นอย่างนั้น ในใจฉันก็ขอบคุณ
‎ที่คุณทิ้งขี้ไว้เป็นทางทั่วบ้านเลย
‎แต่ปากฉันไม่ยอมพูดหรอก
‎โอเค เราต้องเผ่นจากที่นี่ ‎ก่อนที่พวกเขาจะกลับมา
‎- ใช่ ‎- เราต้องแยกย้ายไปเจอกัน
‎ที่สตาร์บัคส์เพื่อเตี๊ยมเรื่องให้ตรงกัน
‎- เราเอารถมาคันเดียวนะ ‎- คุณก็เดินสิ
‎คุณอยู่ที่สตาร์บัคส์จนแน่ใจว่าเรากลับมา
‎ที่บ้านริมหาดแล้ว
‎แล้วคุณก็เข้ามาทีหลังเรา ‎เพื่อจะได้ดูเหมือนไม่รู้เรื่องรู้ราว
‎- อัจฉริยะใช่มั้ยล่ะ ‎- นี่มันหนักกว่าคดีวอเตอร์เกตอีก
‎มีการไตร่ตรองไว้ก่อน
‎- มีการวางแผน ‎- แถมไม่มีกาแฟมาฝากเราด้วย
‎- ผมต้องบอกว่าผมช็อคสุดขั้วหัวใจเลย ‎- มื้อสายของครอบครัวเป็นแบบนี้ตลอดเลยมั้ย
‎จากประสบการณ์ของผม ใช่
‎- หยุดเกาได้แล้ว ‎- หยุดไม่ได้
‎ผมบอกสาวทุกคนที่ผมเจอจนอายุ 25
‎ว่าผมเสกให้กระต่ายหายไปได้จริงๆ
‎ที่จริงตอนคุณบอกฉัน คุณอายุ 33 แล้วนะ
‎เรื่องโกหกนี่เปลี่ยนชีวิตผมเลย
‎ผมไปเข้าค่ายมายากลก็เพราะผมคิดว่าตัวเอง
‎มีความสามารถพิเศษ ทั้งที่ใจผมไม่อยากเท่าไหร่
‎ผมอยากเข้าค่ายเดี่ยวไมโครโฟน ‎แบบเด็กเท่ๆ เขาทำกัน
‎มองในแง่ดี คุณก็เป็นทนายหย่าร้าง ‎ที่ประสบความสำเร็จนะ
‎เยี่ยมตอนนี้ผมทำให้คนอื่นร้องไห้ ‎แทนหัวเราะแล้ว
‎ฉันหัวเราะนายนะ
‎เพื่อนผมที่ตลกน้อยกว่านี้เยอะ จอห์น มูลานีย์ ‎ไปเข้าค่ายเดี่ยวไมโครโฟนนั่น
‎- และดูเขาตอนนี้สิ ‎- ฉันเสียใจ
‎สิ่งที่เราทำมันผิด
‎และไม่มีข้อแก้ตัว
‎แต่ฉันมีข้อแก้ตัว
‎ฉันกับโรเบิร์ตมีเวลาแค่วันเดียว ‎ที่จะพักผ่อนในบ้านริมหาด
‎ทำไมเธอถึงมีแค่วันเดียว
‎เราต้องรีบกลับเพื่อหลีกทาง ‎ให้เธอฉลองใหญ่วันมาคัลลาห์ไงล่ะ
‎และเราก็ไม่อยากให้งานมาคัลลาห์คุณกร่อย ‎นี่ผมยังออกเสียงผิดอยู่มั้ย
‎- ต้องทำเสียงเหมือนขากน่ะ ‎- มาคัลลาห์
‎ใช่
‎ขอโทษนะ มาคัลลาห์คืออะไร
‎- วันหยุดแบบยิวน่ะ ‎- ฉันเป็นยิว แต่ไม่เคยได้ยินเลย
‎ก็เป็นวันหยุดที่คนรู้จักน้อยน่ะ ‎แต่มีอยู่ในปฏิทินยิวนะ
‎ฉันเคยอิจฉาบั๊ดกับโคโยตี้มาก รู้สึกมันจะตรงกับ
‎- วันกีฬาสีที่โรงเรียนตลอดเลย ‎- มันจะมาเวลาที่เราต้อง
‎ทำเรื่องภาษีประจำไตรมาสด้วย ‎และตอนที่เราต้องตรวจสอบบัญชีนั่น
‎แปลกนะ เพราะมาคัลลาห์ ‎มักจะตรงกับวันเกิดฉันเสมอ
‎ฉันลองหาในกูเกิลแล้ว สิ่งเดียวที่โผล่มา ‎คือบาร์แห่งหนึ่งในเปอร์โตริโก
‎โอ้ พระเจ้า เธอกุขึ้นมาเอง
‎เธอกุวันหยุดขึ้นมาเองอยู่ตั้งหลายปี ‎เพื่อจะได้ไม่ต้องทำอะไรร่วมกับเรา
‎ไม่ เราไม่ใช่แบบนั้นหรอก
‎คุณรู้มั้ยว่าผู้พิพากษาและทนายฝั่งตรงข้ามกี่คน
‎- ที่ผมอวยพร "สุขสันต์วันมาคัลลาห์" ‎- ผมจะไปล้างชามคาสเซอโรล
‎นั่งลง
‎เดี๋ยวนะ นี่จะบอกผมว่ามาคัลลาห์ไม่มีจริงเหรอ
‎- มันเป็นงานเลี้ยงขนมปังนะ ‎- ใช่
‎เราสวดมนต์ จุดเทียน ‎แล้วก็กินขนมปังคัลลาห์ฉลองวันมาคัลลาห์
‎โอเค ก็ได้ เรากุขึ้นมาเอง
‎- แต่ทุกครอบครัวก็มีวันหยุดที่คิดเองทั้งนั้น ‎-ไม่มีครอบครัวไหนคิดวันหยุดเองหรอก
‎- มีสิ ‎- ไม่มี
‎นี่มันบ้าสุดๆ ผมยอมไม่ไปสอบเนติบัณฑิต ‎เพราะมันตรงกับวันมาคัลลาห์
‎พูดความจริงเถอะ ลูกไม่พร้อมต่างหาก
‎นี่คือสาเหตุที่ ‎ผมโดนไล่ออกจากโรงเรียนฮีบรูเหรอ
‎- เพราะผมยืนยันว่ามีวันมาคัลลาห์ ‎- โรงเรียนฮีบรู ใช่
‎แต่ไม่ใช่ประถมสาม
‎แหมๆๆ
‎- คดีพลิกได้อย่างน่าสนใจใช่มั้ยล่ะ ‎- โอ ไม่เลย
‎เรื่องของเราห่างไกลจากเรื่องของคุณมาก
‎โอ๊ย นกเขาผมๆๆ
‎ไอ้นั่นของเขาดูจะแย่กว่าของคุณมาก
‎- ลูกสบายดีมั้ย ‎- ท่าทางเขาดูสบายดีเหรอ
‎- นกเขากวนใจเขาอยู่น่ะ ‎- ลืมผมซะ ทุกคนสนุกกันต่อเถอะ
‎เราจะกลับบ้านแล้ว ไปก่อนนะทุกคน
‎ผมต้องไปแล้ว
‎ทำไมคุณไม่เจ็บนกเขาบ้าง ฉันจะได้กลับ
‎ผมเป็นริดสีดวง จะให้ป่าวประกาศเหรอ
‎รู้มั้ย นายหน้าค้าบ้านส่งข้อความมา
‎เราไปดูบ้านที่มีประตูสีเหลืองได้
‎- เว้นแต่ว่าคุณอยากอยู่ต่อ ‎- ไม่
‎คุณบอกพวกเขาเรื่องบ้านเหรอ
‎ฉันบอกรึเปล่านะ
‎พวกผู้ชายน่ะ หนูคิดถูกใช่มั้ยล่ะ
‎ตอนนี้ไม่น่าเหมาะที่จะคุยว่าใครจะเก็บล้างสินะ
‎ฉันรู้ว่าคุณโกรธ แต่คุณเพิ่งฝ่าไฟเหลืองมานะ
‎- ก็เหมือนที่คุณฝ่าประตูเหลืองไง ‎- ฉันขอโทษ
‎ฉันไม่ควรทำอะไรลับหลังคุณ ‎ฉันเกลียดบ้านหลังนั้น
‎คุณสัญญาแล้วว่าเราจะกลับไปดู
‎เรายังไปได้นี่
‎ผมรู้ว่าเวลาคุณบอกว่าเปิดใจน่ะ
‎แปลว่าคุณไม่เปิดใจจริงๆ
‎ฮัลโหล นี่บริอันนาไง
‎ฟังนะ...
‎ฉันขอโทษ ฉันแค่ติดบ้านตัวเองอย่างหนักน่ะ
‎ฉันคิดเสมอว่าสักวัน หากพระเจ้าประสงค์เช่นนั้น ‎ทางการจะพบศพฉันที่นั่น
‎ฮัลโหล นี่แบร์รี่ไง และไม่ควรจะมีคน ‎มาเจอผมนอนตายในบ้านตัวเองเหมือนกันเหรอ
‎แต่ฉันชอบอะไรสมัยใหม่ ‎ส่วนคุณชอบอะไรที่ไม่เข้าท่า
‎เราต้องเจอกันครึ่งทางระหว่าง ‎"อะไรที่ไม่ไม่เข้าท่า" กับสมัยใหม่
‎ก็ได้ ฉันยอมถอยก็ได้
‎คุณรู้ใช่มั้ยว่าถ้าคุณยอมถอย ‎คุณจะได้แค่ 95 เปอร์เซ็นต์
‎ของที่ต้องการน่ะ
‎ใช่
‎และฉันโอเคกับตัวเลขนั้น
‎เอางี้นะ...
‎คุณเลือกย่านแล้วให้ฉันเลือกบ้านดีมั้ย
‎ก็น่าจะแฟร์ดี
‎ตกลง
‎เห็นๆ กันอยู่ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับว่าย่านไหน
‎เห็นๆ กันอยู่
‎บอกหมอไปสิว่ามันเจ็บแค่ไหน
‎อ๋อ หมอรู้แหละ เธอได้ยินคุณแหกปากว่า ‎ไอ้จ้อนคุณเจ็บแสบไปหมด
‎โอเค ค่ะ ขอบคุณ
‎ข่าวดี ภาพช่วยได้จริงๆ หมอเคยเห็นมาก่อน
‎แล้วไง
‎เธอพูดอย่างเป็นทางการไม่ได้ ‎เพราะคุณต้องเข้าไปตรวจ
‎แต่หมอแน่ใจว่าโรคภูมิแพ้ผิวหนังของคุณ ‎มันไปรัดไอ้จ้อนของคุณน่ะ
‎- แล้วไหนข่าวดี ‎- มันรักษาให้หายได้
‎- อะไร ผมต้องกินยาปฏิชีวนะเหรอ ‎- ไม่จำเป็น
‎- ทาขี้ผึ้งเหรอ ‎- ไม่ใช่
‎แล้วแผนคืออะไร
‎เธอคิดว่าคุณต้องขลิบน่ะ
‎ผมว่าผมต้องไปหาหมออื่นซะแล้ว
‎ฆ่ากระต่ายเราแล้วโยนศพลงทะเล ‎ใครเขาทำกัน
‎คนที่เราอยู่ด้วยไง และนกฮูก
‎เรื่องใหญ่ที่ไหน
‎เราฆ่ากระต่ายโดยไม่ได้ตั้งใจครั้งเดียว
‎พวกเขาฉลองวันหยุดปลอมซ้ำๆ ซากๆ ‎เพื่ออยู่ห่างจากเรา
‎มาคัลลาห์
‎เหมือนขนมปังเนี่ยนะ
‎เหมือนกุวันหยุดชาวคริสต์ ‎ชื่อ "คริสต์มิสเซิลโท" เลย
‎พวกเขาวางแผนกลบเกลื่อนอย่างเป็นระบบ
‎เธอฆ่าสัตว์ด้วยเสียงล้วนๆ
‎ก็ที่คุณเคยพูดเสมอว่าเธอคือครูเอลล่าน่ะ
‎นี่แหละข้อพิสูจน์
‎เธอไม่ได้เอาขนกระต่ายไปทำเสื้อโค้ทซะหน่อย
‎คุณรู้ได้ยังไง
‎เราไม่เคยเห็นศพนะ
‎เธอไม่ใช่ปิศาจนะ ซอล
‎อย่าว่าเธอแรงนักเลย
‎คุณลืมไปแล้วเหรอว่า ‎เธอเคยทำแย่ๆ กับคุณแค่ไหน
‎เปล่า
‎แต่ฉันก็กุเรื่องวันหยุดและโกหกลูกตัวเอง ‎เพียงเพื่อจะเลี่ยงเธอ
‎ฉันก็มีอะไรเยอะแยะที่อยากจะหนีให้พ้น
‎ฉันน่าจะนึกถึงมาคัลลาห์ขึ้นมาบ้าง
‎คุณเคยเกลียดแฟรงกี้มาก ‎ผมแปลกใจนะที่คุณไม่เคยคิด
‎- ฉันเคยทำแย่ๆ กับเธอมาก ‎- คุณก็ไม่ได้ดีกับผมเท่าไหร่เหมือนกัน
‎แต่เธอไม่ควรเจออะไรแบบนั้น
‎ถ้าเกรซรู้ก่อนว่าฉันทำอะไร
‎คุณคิดว่าเราจะมาเป็นเพื่อนกันได้มั้ย
‎ถ้าแฟรงกี้รู้เรื่องที่ฉันทำตอนนั้น
‎คุณว่าเราจะมาเป็นเพื่อนกันได้มั้ย
‎ผมไม่คิดว่ามีอะไรที่จะขวางคุณสองคน...
‎ไม่ให้เป็นเพื่อนกันได้
‎ฉันน่าจะไป...
‎ขอโทษเธอ
‎ดื่มมาร์ตินี่อีกแก้ว แล้วขอโทษเธอ
‎ผมรู้ว่าคุณคอแห้งแค่ไหนเวลาคุณเมายา
‎- ขอบคุณ ‎- ด้วยความยินดี
‎เอาล่ะ ผมต้องถามหน่อย
‎ตลอดหลายปีมานี่ ทำไมคุณไม่เล่าให้ผมฟังเลย
‎ซอล ผมโกหกเกรซหลายต่อหลายเรื่อง
‎ที่มันหนักกว่านั้นมาก อย่างเรื่องของเรา
‎ผมรู้สึกว่าผมต้องซื่อสัตย์กับเธอสักครั้งในเรื่องนี้
‎ผมเข้าใจ
‎ผมก็โกหกซ้ำซากเรื่องมาคัลลาห์เพื่อแฟรงกี้ ‎เพราะรู้สึกผิดเรื่องของเราเหมือนกัน
‎เราดีกันแล้วนะ
‎ไม่นับเรื่องที่ผมคอแห้งมาก
‎ผมว่าเราไม่มีปัญหาแล้ว
‎นี่...
‎รู้มั้ยว่าเราควรทำอะไร
‎อะไร
‎เกรซ
‎ฉันขอโทษนะ
‎ฉันก็เหมือนกัน
‎สิ่งที่เกิดขึ้นกับกระต่ายของบั๊ด ‎จะไม่เกิดขึ้นอีกเด็ดขาด
‎ฉันไม่นั่งโกรธแค้นเรื่องฆ่ากระต่าย
‎หรือโกรธชาวโลกอีกต่อไปเพราะเธอ
‎เธอทำให้ฉันเป็นคนที่ดีขี้น อารมณ์ดีมากขึ้น
‎อารมณ์ดีอาจจะเว่อร์ไปหน่อย
‎ฉันอยากให้เธอรู้ว่า ฉันจะไม่กุวันหยุด
‎เพื่ออยู่ห่างจากเธอแล้ว
‎แต่ฉันจะกุวันหยุดเพื่อให้ได้อยู่กับเธอ
‎มานี่มา
‎เกรซ
‎เธอคิดว่าเกิดอะไรขึ้นกับนกเขาลูกชายฉัน
‎ฉันพยายามจะไม่คิดถึงมันอยู่นะ
‎เราอุตส่าห์ทำขนาดนี้เพื่อให้คุณล้างจาน
‎คุณต้องดีใจที่รู้ว่าผมล้างโทรศัพท์ด้วย
‎มันเหลือสี่เปอร์เซ็นต์
‎ขอยืมสายชาร์จคุณได้มั้ย
‎นี่ไง
‎โอ้ พระเจ้า
‎นี่... แบบนี้เรียกว่าสะอาดแล้วเหรอ
‎ให้ตายสิ
‎คำบรรยายโดย ขีดขิน จินดาอนันต์