เอาล่ะ ต่อไป
นี่คืออะไร
นั่นคือสิ่งน่าขยะแขยงไง
มันคือตับมนุษย์ยังไงล่ะ
ซึ่งน่าขยะแขยงมากๆ
เอาล่ะ ต่อไป เรามี…
- แป๊บนะ - ลองนี่สิ…
นี่ เรากำลังเรียนอยู่นะ นายอยากสอบตกวิชาชีวะหรือไง
เดี๋ยวสิ เธอต้องดูรายการเรียลลิตี้ใหม่นี้นะ
มันชื่อรายการ "สนทนามื้อเช้าตามประสาดาราในลิฟต์"
เมื่อเช้านี้ฉันกินไข่ขาวกับกล้วยสองคำ
- แล้วฉันก็กิน… - นี่ๆ ผมก็อยากให้คุณพูดให้จบนะ
แต่ตอนนี้ผมอยากเล่าว่ามื้อเช้าผมกินแพนเค้ก
ผมนี่อัจฉริยะจริงๆ
- โอเค รายการทีวีเดี๋ยวนี้ไม่สร้างสรรค์เลยนะ - ผมนี่อัจฉริยะจริงๆ
นี่ พวกเธอ
พวกเธอได้ข่าวมั้ย พวกเธอดูข่าวคืนนี้หรือยัง
ทำไมเราต้องดูข่าวด้วยล่ะ
เราดูเหมือนคนอายุ 40 หรือไง
แก๊งวอลล์ด็อกส์ไปป่วนที่ห้องสมุดสเวลล์วิวน่ะ
- จริงเหรอ - มีห้องสมุดสเวลล์วิวด้วยเหรอ
มีสิ
พวกเขาไม่น่าไปพ่นสีสเปรย์ใส่ห้องสมุดนะ
ไม่ต้องห่วงหรอก ตำรวจกำลังตามจับพวกเขาอยู่
ดูสิ
นี่ พวกมือบอนทั้งหลาย พวกนายโดนแน่
ใช่แล้วล่ะ เทรนต์
เมื่อคืนนี้แก๊งมือบอนชื่อแก๊งวอลล์ด็อกส์
ได้พ่นสีสเปรย์ใส่ห้องสมุดเมืองสเวลล์วิว
ละเลงไปทั่วผนังอาคารทิศใต้
เป็นครั้งที่เก้าในเดือนนี้ที่แก๊งวอลล์ด็อกส์ออกป่วน
และตอนนี้ตำรวจกำลังตอบโต้พวกเขาอยู่
แม่นแล้ว เทรนต์
ตอนนี้ตำรวจได้ตั้งรางวัลหนึ่งหมื่นดอลลาร์
แก่ผู้แจ้งเบาะแส ที่นำไปสู่การจับกุมแก๊งวอลล์ด็อกส์
เมื่อกี้คุณพูดว่า "แม่นแล้ว" จริงๆ เหรอ
(ช่องเคแอลวีทีเซเว่น)
นายได้ยินกันแล้วใช่มั้ย
ถ้าเราเจอแก๊งวอลล์ด็อกส์
เราจะได้ตั้งหมื่นเหรียญเลยนะ
ฉันก็ไม่รู้สินะ
ไม่เอาน่า ฉันต้องการเงินนะ
เอาไปทำอะไรล่ะ
ฉันอยากเข้าผ่าตัดลดขนาดเท้าน่ะ
เพื่อน การมีเท้าใหญ่มันไม่แปลกหรอก
แปลกสิ เวลาฉันวิ่งออกกำลังมันเจ็บนะ
แถมพวกมันยังทำฉันให้ปวดหลัง
แล้วบางทีเวลาที่ฉันคุยกับคนอื่นนะ
ฉันสังเกตว่าพวกเขาชอบมองเท้าน่ะ
- นายวิ่งออกกำลังกายตั้งแต่เมื่อไหร่ - นั่นสิ ฉันไม่เคยเห็นนายวิ่งเลยนะ
ช่างมันเถอะ ลุยกัน
เรามารวมกลุ่มจับแก๊งวอลล์ด็อกส์
แล้วเอาเงินรางวัลกันเถอะ
- ไม่ - ไม่เอา
แค่ลองเก็บไปคิดดูก่อนก็ได้
เพราะฉันคิดจริงๆ ว่าเราทำได้…
- ชาร์ล็อตต์ - ว่าไง
ตาของฉันอยู่บนนี้นะ
เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นโดยบังเอิญ
พ่อของผมเป็นนักวิทยาศาสตร์ไร้ความรับผิดชอบ
ผมอยากทำงานหลังเลิกเรียน
และเขาทำให้ผมคงกระพันโดยไม่ตั้งใจ
ผมไปที่ร้านพิลึกนี้
และได้เจอกับผู้ชายที่น่าสนใจ
ฉันจะทำให้นายประหลาดใจ
ตอนนี้ผมปกป้องคนดีของเมืองสเวลล์วิว
- พวกเขาเรียกผม… - และเขาได้กลายเป็น…
นายรู้ชื่ออยู่แล้ว
- กัปตันแมน - ใช่แล้ว เฮนรี่
ไม่นานผมก็พบว่าการเป็นซูเปอร์ฮีโร่ มีเรื่องต้องรับมือเพียงลำพังมากมาย
- เขาต้องการความช่วยเหลือ - ฉันต้องการผู้ช่วย
- ผมเฮนรี่ ฮาร์ต - สาบานว่านายจะไม่มีวันบอกใคร
- ว่าผมเป็นผู้ช่วยลับๆ ของกัปตันแมน - เท่านั้นแหละ
- ตอนนี้เราเป่าหมากฝรั่ง - และต่อกรอาชญากรรม
รู้สึกดีชะมัด
- เอาเลย - ปล่อยตัวได้
รองเท้าของผม
(ร้านเก่าเก๋ากึ๊ก)
(ปิด)
พวกเธอมาทำงานสายนะ
- ตอนนี้สามโมง 31 นาทีเองนะ - เราสายแค่นาทีเดียวนะ
ใช่ นายรู้มั้ยว่ามีคดีอาชญากรรมเกิดขึ้นกี่คดี ภายในหนึ่งนาที
- ไม่รู้ - กี่คดีล่ะ
ฉันก็ไม่รู้
แต่เราจะไม่พัก จนกว่าเราจะจับไอ้แก๊งวอลล์ด็อกส์นี่ได้
- โอเค ใจเย็นๆ - ก็แค่แก๊งกราฟิตี้มือบอน
ก็ใช่น่ะสิ และกราฟิตี้เป็นอาชญากรรมนะ
คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
เพราะเราไม่เข้าใจว่าทำไมคุณถึงหัวเสีย กับเรื่องกราฟิตี้ขนาดนี้
นายอยากจะเข้าใจใช่มั้ย ใช่หรือเปล่า
- ฉันไม่รู้ - ผมก็ไม่สนใจหรอกนะ
เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อ 30 ปีที่แล้ว
ก่อนที่ร่างของฉันจะคงกระพันเช่นนี้
วันนั้นน่ะนะ
เยี่ยมเลยๆ วันนี้ช่างสนุกจริงๆ เลย
ไง ว่าไง
อ้าว ว่าไง ฉันชื่อเรย์นะ
- พวกนายอยากเล่นด้วยกันมั้ย - เอาสิ
เราอยากเล่นด้วย
เฮ้ยๆ
- พ่นใส่บ้านเด็กเล่นของเขาเลย - เอาให้งามไส้เลย
ไม่ อย่าทำบ้านเด็กเล่นของฉันนะ
อย่านะ ไม่เอาลายกราฟิตี้นะ
ฉันจะไม่มีวันลืมเรื่องนี้แน่
ฉันไม่เคยลืมเลย
ก็ได้ ไม่ต้องห่วงนะ พวก
พวกเราจะตามล่า และเราจะหยุดแก๊งวอลล์ด็อกส์ให้ได้
แต่ว่ากันว่าพวกนั้นมีกันหลายคนนะ
เราจะหยุดทั้งหมดได้ยังไง
ง่ายจะตาย ถ้าพวกเธออยากจะฆ่างู พวกเธอต้องทำยังไง
หาปืนลูกซองไง
ไม่ใช่ ให้ตายสิ
ฉันจะสื่อว่าถ้าอยากจะหยุดทั้งแก๊ง
เราก็ต้องจับหัวหน้าแก๊งของมันไงล่ะ
- นั่นสินะ - นั่นสินะ
(ค้นหาอาชญากร)
นั่นไง
แหวะ
- นั่นใครน่ะ - แวนเดล
ดูนะ
ฉันคือแวนเดล หัวหน้าของแก๊งวอลล์ด็อกส์
เราไม่ใช่อาชญากร
เราไม่ใช่สัตว์
เราเป็นศิลปิน
และนี่ นี่คืออาวุธศิลปะแห่งการทำลาย
เตรียมตัวโดนพ่นสีซะดีๆ
แวนนี่ ลูกลืมเอาเสื้อผ้าของลูก ที่อยู่ในเครื่องซักผ้าไปตากอีกแล้ว
เดี๋ยวผมจัดการให้ครับ แม่
(บันทึกภาพ วันที่ 14 เมษายน เวลาสี่โมง 22 นาที)
- ตัดตอนนั้นออกด้วย - ได้เลย ไม่มีปัญหา
เอาล่ะ เรารู้ว่าเขามีแม่
และช่างตัดต่อวิดีโอสันหลังยาว
โอลิเวอร์อยู่ไหน
ฉันไม่รู้ ฉันเป็นแค่เพื่อน ฉันไม่ได้เลี้ยงดูเขา
นายช่วยเขาแต่งตัวทุกเช้าเลยนะ
แล้วไงล่ะ เขาเป็นคนเลือกเสื้อผ้าเอง
สงสัยจะเป็นเขา
นี่ แล้วเราจะได้เงินเท่าไหร่ ถ้าเราจับแก๊งวอลล์ด็อกส์ได้
- หนึ่งหมื่นเหรียญ - แจ่มเลย
สวัสดี
ยายแว่นนั่นใคร
เธอเป็นญาติของฉันชื่อว่าครีช่า
เธอเป็นคนพิลึกๆ น่ะ
แล้วนายพาเธอมาทำไมล่ะ
เพราะเราจะตามล่าหาแก๊งวอลล์ด็อกส์ และประสาทรับกลิ่นของเธอเจ๋งมาก
กลิ่นเหรอ
ใช่ ครีช่า มาดมปากของแจสเปอร์ที
บอกเราทีว่าเขากินอะไรเป็นมื้อเที่ยง
ไก่
นักเก็ต
นั่นถูกเผงเลย
- โอเค เธอจะเข้ากลุ่มของเราก็ได้ - ใช่ ฉันก็ว่างั้นเหมือนกัน
นั่งบนโซฟาสิ
เอาล่ะ ตอนนี้…
นี่เป็นแผนที่เมืองสเวลล์วิว ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
เดี๋ยว ฉันว่าครีช่าได้กลิ่นอะไรอยู่
กลิ่นอะไรกัน สาวน้อย
มีคนกำลังมา เป็นเด็ก
- ทำไมเธอถึงคิด… - แม่คะ หนูหิวแล้ว
ไพเพอร์ ฉันกำลังประชุมอยู่นะ
- เฮนรี่อยู่ไหน - อยู่ที่ทำงาน
- เขาบอกว่าฉันใช้ที่นี่ประชุมได้ - ทำไมล่ะ
เพราะพ่อแม่ของฉันไม่ชอบเด็กไง
เอาล่ะ ประชุมเลิกแล้ว ออกไปซะ
- เฮ้ยๆๆ - ออกไป ไปซะ ออกไปเลย ให้ไว เดินไป
- ฉันประชุมที่นี่ได้ - ออกไป ออกไปเร็ว
- รีบไปให้ไวเลย - ก็ได้
ได้ แต่ถ้าเราได้เงินหมื่นเหรียญแล้ว
ฉันจะไม่โชว์เท้าใหม่ของฉันให้เธอดู
เงินหนึ่งหมื่นเหรียญอะไร
เงินรางวัลที่เราจะได้จากตำรวจไง
ตอนที่เราจับแก๊งวอลล์ด็อกส์ได้
งั้นก็เข้ามาได้ ไปนั่งซะ
ไปนั่งซะ นั่งเร็ว ไปนั่งสิ ให้ไว นั่งเลย
แล้วใครเป็นหัวหน้าของกลุ่มเล็กๆ นี่
ฉันเอง
ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว
เจ๋ง
ฉันหมายถึงเจ๊งเลย
(บิ๊กพัตส์)
(เครื่องล้างลูกกอล์ฟ)
ผมว่าแก๊งวอลล์ด็อกส์ไม่มาที่นี่หรอก
ชวอซบอกว่าพวกมันมาแน่
ไม่เอาน่า นี่ตีสองกว่าแล้ว กลับกันเถอะ
ไม่
จนกว่าเจ้าพวกน่ารังเกียจวอลล์ด็อกส์ จะมาที่นี่และเราจับพวกมันได้
เราจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
เอาล่ะ รอที่นี่นะ ฉันจะไปฉี่ก่อน
คุณเพิ่งบอกเองนะว่าเราจะไม่ไปไหน
ฉันดื่มน้ำอัดลมไปแกลลอนนึงนะ ก็ต้องปวดฉี่บ้างสิ
ข้าคือปีศาจมือ
เล่นแบบนี้ก็สนุกดีแฮะ
- นี่ มาเร็ว ไปพ่นกังหันลมกัน - จัดไป
(ทางออก)
หยุดนะ แก๊งวอลล์ด็อกส์
เอาล่ะ ตอนนี้…
ฉันมีกุญแจมือแค่อันเดียว
แต่เดี๋ยวกัปตันแมนจะกลับมา และเขามีกุญแจมืออีกเพียบ
เพราะงั้นจนกว่าเขาจะกลับมาที่นี่…
เฮ้ยๆ เดี๋ยว เฮ้ยๆๆ
จับได้แล้ว พวก
ทีนี้ก็อยู่นิ่งๆ ไว้นะ
โห เธอเป็นเกิร์ลด็อกเหรอเนี่ย
ขอบคุณที่สังเกตเห็นย่ะ
จัดการเขาเลย รีโก้
เอาล่ะๆ ไม่มีรีโก้สักตัวสินะ
- ปล่อยฉันนะ - แวนเดลอยู่ไหน
- ใครคือแวนเดล - เธอรู้ดี หัวหน้าของเธอไง
- ไม่เห็นรู้จักเขาเลย - อย่ามาโกหกน่า
พวกเธอออกป่วนทั่วเมืองสเวลล์วิว พ่นสีบนตึกมากมาย
ทีนี้เธอก็เอามือไพล่หลังซะ
นายนี่จ่าเฉยชัดๆ
ฉันไม่ใช่จ่าเฉยนะ
ว่าแต่อะไรคือจ่าเฉยน่ะ
คนทึ่มๆ คนที่ไม่มีน้ำยาอะไรไง
คนที่ไม่เข้าใจจุดยืนของแก๊งวอลล์ด็อกส์
ซึ่งก็คือการต่อต้านอย่างมีศิลป์ไง จ่าเฉย
หรือบางทีเธอก็เป็นแค่ไอ้กุ๊ย
ที่ตะลอนไปทั่วเมืองตอนกลางคืน สวมชุดสีดำกับหน้ากากงี่เง่า
พ่นสเปรย์รูปงี่เง่าเพราะเธอมันขี้แพ้
ไม่เอาน่า โธ่ ฉันขอโทษ อย่าสิ
ฉันไม่ได้ตั้งใจพูดอย่างนั้น
โอเคนะ นี่ๆ ไม่เอาน่า
เฮ้ย อะไรกัน
โธ่ บ้าเอ๊ย
งั้นฉันต้องไปแล้วล่ะนะ
อย่าคิดถึงฉันให้มากนะ
หรือลูกกุญแจของกุญแจมืออันนี้
นี่ยังไม่จบ ถึงเธอจะหนีไปได้ตอนนี้ แต่อีกไม่นานฉันก็จะตามตัวเธอได้
งั้นเดี๋ยวฉันจะทำให้นายตามได้ง่ายขึ้นนะ
คืนพรุ่งนี้มาเจอฉัน
เที่ยงคืน
ใต้ป้ายเมืองสเวลล์วิว
มาคนเดียวนะ
คนเดียวเหรอ
นี่ เธอจะทำอะไร
ไม่นะ เธอห้ามทำนะ ไม่ๆ อย่านะ
แบบนั้นสนุกกว่าต่อสู้กับฉันอีกเนอะ
ไม่เลย
มั้งนะ
อาจเป็นอย่างนั้น ฉันไม่แน่ใจหรอกจนกว่าเธอจะจูบอีกครั้ง
คืนพรุ่งนี้ฉันอาจจูบก็ได้นะ
- ถ้านายมาคนเดียว - แต่ฉัน…
ลาก่อนจ้ะ จ่าเฉย
(ทางออก)
ไง ฉันเพิ่งฉี่เสร็จเมื่อกี้เอง
(ร้านเก่าเก๋ากึ๊ก เปิด)
พวกคุณรีบช่วยถอดกุญแจมือให้ผมได้มั้ย
ผมคันคะเยอเป็นชั่วโมงแล้ว ผมจะเกาก็ไม่ได้
- นายคันตรงไหนล่ะ - เดี๋ยวเราเกาให้นายเอง
ไม่เอา ผมว่าคุณไม่อยากเกาให้หรอก
นี่ ป้อนหมากฝรั่งให้ผมทีสิ
- ลองถอดกุญแจดูหน่อยสิ - ได้ค่ะ
เดี๋ยวก่อน ฉันจะแปลงร่างคืน
โอเค ลองถอดกุญแจของฉันได้แล้ว
- นายรู้มั้ย ฉันไม่เข้าใจนายเลย - ผมทำอะไรลงไปล่ะ
นายปล่อยให้แก๊งวอลล์ด็อกส์หนีไปเฉยๆ
นี่ ผมจับได้คนนึงนะ
จนเธอหลอกผม และใส่กุญแจมือผม ติดกับเครื่องล้างลูกกอล์ฟนี่
เธองั้นเหรอ
นายไม่เคยบอกเลยว่าเธอเป็นผู้หญิง
ก็ใช่ไง และเธอก็โหดมาก
แถมยังสวยด้วย
เธอมีตา…
และหน้า…
อ้อ เธอมีตาและหน้าเนี่ยนะ
แหม อย่างน้อยเราก็รู้รูปลักษณ์ของเธอแล้วนะ
คุณมองผมทำไมเนี่ย
มีอะไรติดปากนายน่ะ
ผมไม่รู้ ผิวริมฝีปากเหรอ
เหนียวข้น
กลิ่นสตรอว์เบอร์รีด้วย
ลิปกลอสเหรอ
นายจูบกับแม่สาววอลล์ด็อกนั่นเหรอ
เปล่านะ
เธอจูบผมต่างหาก
- พระเจ้าช่วย - พระเจ้าช่วย
- อะไรล่ะ - นายไม่ป้องกันตัวเลย
แถมนายยังปล่อยให้ผู้ร้ายหนีไป เพราะผู้ร้ายดันเป็นสาวสวยงั้นเหรอ
เป็นสาวสวยสุดๆ เลยล่ะ
เรียบร้อย ถอดกุญแจมือได้แล้ว
(ตู้ขนมอัตโนมัติ)
เรย์ ผมขอโทษนะ
ผมพยายามจับแก๊งวอลล์ด็อกส์แล้วจริงๆ นะ
ก็ได้
ฉันแค่หวังว่าเราจะได้ข้อมูลมากขึ้น
อย่างแหล่งซ่องสุมของพวกมัน หรือสถานที่ต่อไปที่พวกมันจะไปป่วน
สาวที่จูบนายคนนั้นให้เบาะแส ที่พอจะให้ช่วยเราตามล่าพวกมันบ้างมั้ย
หรือตามล่าเธอ
คืนพรุ่งนี้มาเจอฉัน
เที่ยงคืน ใต้ป้ายเมืองสเวลล์วิว
มาคนเดียวนะ
ไม่ เธอไม่ได้บอกอะไรสักนิด
จริงเหรอ เพราะดูเหมือนนายกำลังคิดอะไรอยู่นะ
ใช่ นายคิดเรื่องอะไรอยู่
พิซซ่าน่ะ
แหม นายกลับมาได้สักทีนะ
แจสเปอร์
นั่นนายเหรอ
ดูสิ ฉันจับวอลล์ด็อกได้
อะไรเนี่ย
ฉันเห็นเขาทาสีบ้านตรงท้ายซอย
นั่นก็เพราะฉันเป็นช่างทาสีไง พวกเขาจ้างฉันมาทาสีโรงรถ
เงียบไปเลย เจ้าวอลล์ด็อก
เขาไม่ใช่วอลล์ด็อก
นั่นเป็นช่างทาสีมืออาชีพ
เอาล่ะ พวกนายมีหน้าที่หาแก๊งวอลล์ด็อกส์นะ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ฉันตามหาพวกแก๊งวอลล์ด็อกส์นั่น แถวสะพานแจนดี้ใหม่ด้วยนะ
แถมมีแมวใจร้ายไล่กวดฉันจนตกแม่น้ำเลยนะ
เรื่องของนายงี่เง่ายิ่งกว่าของเขาอีก
นายโดนอะไรมาน่ะ
ฉัน… ฉันอยู่ที่สเวลล์วิวพาร์ก…
และฉันคิดว่าฉันได้ยินเสียงคนซ่อนอยู่ในพุ่มไม้
ฉันก็เลยเอามือล้วงเข้าไป
และงูฉกมือของฉัน
โอเค ทำไมพวกนายสามคน ถึงได้ห่วยแตกกันขนาดนี้เนี่ย
สวัสดี
นายไปไหนมา
ก็อยู่ในห้องของเฮนรี่ ลองใส่เสื้อผ้าของเขาน่ะ
ช่วยพาฉันไปโรงพยาบาลที
โอเค ลุกขึ้น
ลุกสิ เร็วเข้า ทุกคน ลุกเดี๋ยวนี้
ทีนี้ออกไปได้แล้วล่ะ
และไปหาแก๊งวอลล์ด็อกส์ เพื่อเราจะได้เงินหนึ่งหมื่นดอลลาร์
- ก็ได้ - ฉันว่าฉันกำลังจะตาย
ฉันพูดจริงนะ
อย่ากลับมาจนกว่าจะจับวอลล์ด็อกได้นะ
- โอเค - ฉันจะตายแล้ว
ฉันไปแล้วๆ
(สเวลล์วิว)
ไง
สวัสดี
แม่สาวน้อย
มานี่สิ วอลล์ด็อก
เธอก็รู้นี่ว่าเธอเดินมาหาฉันเฉยๆ ก็ได้
นายมาคนเดียวใช่มั้ย
ใช่ ฉันมาคนเดียว
ดีแล้วล่ะ
นี่ ฉันยังไม่รู้ชื่อเธอเลยนะ
งั้นทำไมนายไม่ลองทายดูล่ะ
จะบอกใบ้ให้นะ เวโรนิก้า
เป็นคำใบ้ที่ชัดเจนมากนะ เวโรนิก้า
เอาไอ้นี่มาทำอะไรน่ะ
มาพ่นป้ายสเวลล์วิวนี่กันเถอะ
อะไรนะ ไม่ เธอจะบ้าเหรอ
นายจะเป็นจ่าเฉยจริงๆ ใช่มั้ยเนี่ย
ฉันไม่ใช่จ่าเฉยนะ
ป้ายนี้เป็นสมบัติของเมืองนะ
และฉันจะไม่ยอมให้เธอทำเรื่องผิดกฎหมายแบบนี้
อ๋อ นายคิดว่าแค่เพราะมันเป็นสิ่งที่ผิดกฎหมาย เลยแสดงว่ามันผิดเหรอ
ก็ใช่น่ะสิ
ฉันเป็นศิลปินนะ
แก๊งวอลล์ด็อกส์เป็นศิลปินกันทั้งนั้น
นายชอบศิลปินใช่มั้ย
แน่อยู่แล้ว
แต่ทำไมทุกคนในสเวลล์วิว ถึงต้องทนดูศิลปะของเธอด้วยล่ะ
งั้นทำไมฉันต้องทนดูป้ายโฆษณายักษ์ ที่โฆษณาสิ่งที่ฉันไม่อยากซื้อด้วยล่ะ
อย่างผ้าอ้อมกับทนาย
บางทีทนายบางคนอาจต้องใช้ผ้าอ้อมน่ะ
ฉันก็ไม่รู้หรอก
บางทีเราควรจะจูบกันอีกทีนะ
เฮลิคอปเตอร์ตำรวจนี่
นายเรียกตำรวจมาจับฉันเหรอ
เปล่าหรอก ฉันเอง
กัปตันแมน
- นายบอกว่านายมาคนเดียวนี่ - ฉันก็นึกว่าอย่างนั้น
- คุณหาผมเจอได้ยังไง - ฉันตามนายมาไง
แล้วฉันก็หลบอยู่หลังพุ่มไม้ตรงนั้น แล้วดูพวกนายสองคนจูบกัน
ฉันรู้ว่ามันอาจฟังดูแปลก แต่มันเป็นหน้าที่ของฉัน
กัปตันแมน มองทางนี้ เราอยู่บนนี้
- ผมรู้แล้ว - เราอยู่ในเฮลิคอปเตอร์
ผมรู้แล้วน่า
(ตำรวจสเวลล์วิล)
คุณไม่น่ามาที่นี่เลย
ส่วนนายก็ไม่น่าโกหกฉัน
พวกเราสักคนต้องปกป้องเมืองนี้ จากขยะสังคมอย่างเธอ
ก็ได้ อย่าเรียกเธอว่าขยะสังคม
ขยะสังคม
เธอไม่ใช่ขยะสังคมนะ
และคุณจะไม่มีวันได้เธอไป
ตาแก่
นายกล้าดียังไง
นายก็รู้ว่าฉันอ่อนไหวเรื่องอายุ
จะว่าไป ฉันอายุแค่ 34 เองนะ
เอาล่ะ เธอต้องเข้าคุก
- มานี่ - ปล่อยฉันนะ
ปล่อยเธอซะ
ทำแบบนั้นไม่ดีเลยนะ
กัปตัน…
ฉันไม่เป็นไร
นายเพิ่งผลักกัปตันแมนตกเขาไปแล้ว
ก็ฉันให้เขาจับเธอเข้าคุกไม่ได้นี่ มาเร็ว เราต้องหนีแล้ว
- แต่เฮลิคอปเตอร์มีไฟ พวกเขาตามเราอยู่ - ฉันไม่เป็นไร ไม่
- ฉันไม่เป็นไร - ไม่หรอกถ้าฉันยิงไฟให้ดับซะ
ไม่โดนเรา
นายน่าจะเล็งก่อนนะ
เขายิงโดนแล้ว รีบบินหนีเร็ว
แล้วรู้สึกยังไงบ้างที่ทำตัวร้ายน่ะ
รู้สึกดีชะมัด
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
คำบรรยายโดย: ปภัสรา เมฆกกตาล