(ร้านเก่าเก๋ากึ๊ก)
เดี๋ยวๆ กูช ชวอซ อย่าเพิ่งไป
มาอยู่ปลอบใจเรย์ก่อน
โธ่ ไม่เอาน่า ทุกคน พวกคุณไม่คิดจะหันกลับมามองผมด้วยซ้ำ
- กูชกับชวอซวิ่งหนีอะไรกัน - เรย์น่ะ เขากำลังอารมณ์เสียสุดๆ
- ทำไมล่ะ - เพราะวันนี้เป็นวันครบรอบการเป็นซูเปอร์ฮีโร่
ซูเปอร์…
วันครบรอบตอนที่เขาแปดขวบ
แล้วเขาถูกควบแน่นและกลายเป็นคงกระพัน
- น่าสนุก เราน่าจะฉลองกันนะ - ไม่
ฉันก็ว่า "ไม่" แหละ
แต่ทำไมล่ะ
เรย์เกลียดวันครบรอบการเป็นซูเปอร์ฮีโร่
ทำไมล่ะ
เพราะตอนที่พ่อเรย์รู้ว่าเขาคงกระพัน
พ่อเรย์เลยให้เขาออกจากโรงเรียน แล้วเริ่มฝึกเขาให้เป็นซูเปอร์ฮีโร่น่ะสิ
แล้วไง
และตอนนี้เขาเลยรู้สึกว่า ตัวเองพลาดความสนุกแบบที่เด็กทั่วไปเขามีกัน
- โธ่ น่าสงสารจัง - ใช่
เขาไม่เคยได้ไปตั้งแคมป์
เล่นรถไฟเหาะ
เขายังไม่เคยหัดขี่จักรยานด้วยซ้ำ
ลุงรอสโก้ของฉันก็ไม่เคยหัดขี่จักรยานเหมือนกัน
ทำไมล่ะ
เพราะตอนที่ลุงยังเด็ก ลุงก็หนัก 181 กิโลกรัมแล้ว
จักรยานรับน้ำหนักไม่ไหวหรอก
สงสารจักรยานจัง
สวัสดี ให้ช่วยอะไรมั้ย
ฉันแค่สงสัยว่าจะขอลองเปียโนที่อยู่ตรงนั้นได้มั้ย
ได้สิ เชิญเลย
- นี่ ช่วยฉันจัดไม้ไผ่พวกนี้ที… - นี่ๆๆ
เสียงดังเอะอะอะไรกันข้างนอกนี่
อ๋อ แค่ลูกค้ามาลองเปียโนน่ะ
เฮ้ย นี่ เธอ
เธอยังเล่นเพลงห่วยแตกนั่นไม่เป็นอีกเหรอ
- เรย์ - นี่คุณจำเป็นต้องทรมานเด็กด้วยเหรอ
ลืมไปซะให้หมดเลย
วันครบรอบการเป็นซูเปอร์ฮีโร่โง่ๆ ฉันไม่…
ขนาดปุ่มจับยังหลวมเลย
(แปลกสุดๆ)
ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมกูชกับชวอซถึงรีบออกไป
นั่นสิ ใช่มั้ยล่ะ
(ปิด)
ขอโทษที เด็กๆ
ฉันลืมเงินแปดพันเหรียญไว้ กับม้วนหนังสือพิมพ์ เธอเห็นบ้างมั้ย
- ไม่ครับ - เสียใจด้วยค่ะ
ไม่นะ ฉันไม่เป็นไรๆ
- นายเชื่อเขามั้ยล่ะ - ไม่
- สมัยนี้ใครเขายังอ่านหนังสือพิมพ์กัน - นั่นสิ
เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นโดยบังเอิญ
พ่อของผมเป็นนักวิทยาศาสตร์ไร้ความรับผิดชอบ
ผมอยากทำงานหลังเลิกเรียน
และเขาทำให้ผมคงกระพันโดยไม่ตั้งใจ
ผมไปที่ร้านพิลึกนี้
และได้เจอกับผู้ชายที่น่าสนใจ
ฉันจะทำให้นายประหลาดใจ
ตอนนี้ผมปกป้องคนดีของเมืองสเวลล์วิว
- พวกเขาเรียกผม… - และเขาได้กลายเป็น…
นายรู้ชื่ออยู่แล้ว
- กัปตันแมน - ใช่แล้ว เฮนรี่
ไม่นานผมก็พบว่าการเป็นซูเปอร์ฮีโร่ มีเรื่องต้องรับมือเพียงลำพังมากมาย
- เขาต้องการความช่วยเหลือ - ฉันต้องการผู้ช่วย
- ผมเฮนรี่ ฮาร์ต - สาบานว่านายจะไม่มีวันบอกใคร
- ว่าผมเป็นผู้ช่วยลับๆ ของกัปตันแมน - เท่านั้นแหละ
- ตอนนี้เราเป่าหมากฝรั่ง - และต่อกรอาชญากรรม
รู้สึกดีชะมัด
- เอาเลย - ปล่อยตัวได้
รองเท้าของผม
(ร้านเก่าเก๋ากึ๊ก)
ฉันถอดผ้าปิดตาออกได้หรือยัง
- ยัง - แต่ฉันมองไม่เห็นอะไรเลย
- ไม่ต้องห่วงน่า - เราไม่ปล่อยให้คุณล้มหรอก
แล้วทำไมฉันขอแค่…
- เธอวางมันทิ้งไว้ - เปล่านะ ฉันบอกให้นายเอาไปไว้ตรงนั้น
นี่คือเซอร์ไพรส์ใช่มั้ย
พวกเธอปิดตาฉันเพื่อพยายามฆ่าฉันใช่มั้ย
- ไม่ใช่สักหน่อย - โทษที เราพลาดเอง
เอาล่ะ เรย์
ทีนี้ก็ถอดผ้าปิดตาออกได้แล้ว
สุขสันต์วันครบรอบการเป็นซูเปอร์ฮีโร่
ฉันงงไปหมดแล้ว
คุณจะได้ฉลองสุดสัปดาห์แห่งความสนุกของเด็กๆ
อะไรกัน พวกเธอพูดเรื่องอะไรเนี่ย
เพราะว่าคุณพลาดชีวิตแบบเด็กทั่วไป…
สุดสัปดาห์นี้เราจะมาสนุกกัน กับกิจกรรมแบบเด็กๆ ที่คุณไม่เคยเล่น
อะไรนะ จริงเหรอ
ใช่แล้ว ดูสิ เรามีอุปกรณ์ตั้งแคมป์
ตั๋วเข้าไปเล่นสวนสนุกซิกซ์โพลส์ที่สเวลล์วิว
จักรยานสุดเท่คันใหม่
เดี๋ยวนะ
ฉันขี่จักรยานไม่เป็น
กูชบอกเราแล้ว
เราเลยจะสอนคุณเอง
พูดจริงเหรอ
- จริงสุดๆ - ใช่
- นี่ เธอทำเสื้อยืดทีมให้เราด้วยเหรอ - ใช่
ถูกแล้ว
เพื่อความสะดุดสุดสัปดาห์ของเรย์
(ความสะดุดสุดสัปดาห์ของเรย์)
สะดุดเหรอ
ร้านทำเสื้อยืดพิมพ์ผิดน่ะ
อ้อ โอเค แต่ทำไมมีเสื้อยืดห้าตัวล่ะ
บอกเรย์ไปสิว่าจะมีใครมา
แจสเปอร์ เพื่อนของเราเอง แล้วก็ไพเพอร์ น้องสาวของเฮนรี่
โธ่ ไม่นะ ทำไมล่ะ
ก็ไพเพอร์ข้อเท้าเคล็ดน่ะ
แล้วไง
เธอต้องใช้ไม้เท้าค้ำยัน เพราะงั้นตอนที่เราไปสวนสนุกซิกซ์โพลส์
เราจะได้ลัดคิวไปอยู่แถวหน้าทุกเครื่องเล่น
แล้วทำไมนายต้องให้เพื่อนบ้าถัง มือชุ่มเหงื่อของนายมาด้วย
เพราะว่าอุปกรณ์ตั้งแคมป์นั่นเป็นของแจสเปอร์
และเดี๋ยวพอคุณได้รู้จักเขาจริงๆ จะรู้ว่าเขาเป็นคนที่สะดุดมากเลย
ทีนี้คุณก็ใส่เสื้อยืดแล้วมาสะดุดกันได้แล้ว
พวกเธอใจดีมากจริงๆ ที่ทำเพื่อฉันขนาดนี้
ตอนนี้ได้เวลาเหมาะ ให้ฉันใส่เสื้อยืดสุดพิเศษหรือยัง
- ได้สิ เอาเลย - ใช่ ใส่ได้เลย
มีคนกดกริ่งที่ด้านบน
เดี๋ยวฉันไปดูเอง
(ภาพประตูหน้าฝั่งตะวันออก)
แจสเปอร์กับไพเพอร์น่ะ ฉันจะเปิดให้พวกเขาเข้ามาเอง
(ภาพประตูหน้าฝั่งตะวันออก)
(ความสะดุดสุดสัปดาห์ของเรย์)
ตัวนี้คงเป็นของไพเพอร์
ถอยไป ฉันเจ็บอยู่นะ
ก้าวร้าวจริงๆ
นี่ เฮนรี่ นายอยู่ไหนน่ะ
เร็วเข้า
เธอรู้มั้ย สักวันฉันก็อยากจะเปิดร้านของตัวเองบ้าง
น่าเบื่อ
นี่ ด้านหลังนี้มีสวิตช์เยอะแยะเลย
ปุ่มนี้เขียนว่า "ไดโนเสาร์พ่นไฟ"
สุดยอด ฝีมือฉันเอง
ใช่ คนโตแล้วเขาเล่นกันแบบนี้
แล้วปุ่มนี้ก็เขียนว่า "ปล่อยกลองชุด"
ฉันสงสัยจังว่าคืออะไร
นายเกือบจะปล่อยกลองทั้งชุดลงมาบนหัวของฉัน
ไม่ใช่กลองทั้งชุดสักหน่อย ฉันไม่เห็นฉาบนะ
แปลกจัง ปุ่มนี้เขียนว่า "ล็อกดาวน์ฉุกเฉิน"
อย่าสับสวิตช์นั้นนะ
นี่ ที่นี่ฉันโตสุดนะ
(เปิด)
เกิดอะไรขึ้น
ฉันก็ไม่รู้ แต่ฉันขอให้ไม่ใช่อย่างที่ฉันคิดแล้วกัน
นายทำอะไรลงไป
ฉันก็สับสวิตช์ไง
ฉันบอกนายแล้วว่าอย่าสับสวิตช์
ฉันน่าจะเชื่อเธอ
นี่ไง
เกิดอะไรขึ้น
ลองเช็กดูซิว่าลิฟต์ใช้ได้มั้ย
- รับทราบ - ได้เลย
- ปุ่มนี่ช็อตมือฉัน - ไม่มีทาง
ปุ่มนี่ช็อตมือฉัน
เฮนรี่ ลองเฟืองตัวใหญ่สิ
ชาร์ล็อตต์ ลองไปดูซิว่าประตูลับเปิดอยู่มั้ย
โธ่ มันไม่ขยับเลย
ทำไมประตูนี่ไม่เปิด
อะไรกัน ท่อก็ไม่ทำงานเหมือนกันเหรอ
ใช่แล้ว
เรากำลังถูกล็อกดาวน์ฉุกเฉิน
นั่นหมายความว่าไง
มันเป็นส่วนหนึ่งของระบบรักษาความปลอดภัย
ถ้ามีวายร้ายเกิดรู้ขึ้นมาว่าฉันทำงานอยู่ข้างล่างนี่ แล้วพยายามบุกรุกเข้ามา
กูชจะสับสวิตช์ด้านบน
และที่นี่ก็จะถูกล็อกทั้งหมดเลย
แต่ตอนนี้คนที่อยู่ข้างบนก็มีไพเพอร์กับ…
- แจสเปอร์ - แจสเปอร์
นายโทรหาใครน่ะ
- แจสเปอร์ จะได้บอกให้เขา… - ไม่
อะไร
ระบบล็อกดาวน์ฉุกเฉินจะปิดกั้นการรับ และส่งคลื่นทุกชนิด รวมทั้งมือถือด้วย
ไพเพอร์ เงียบน่า ฉันพยายามเปิดประตูอยู่
แต่มือถือของฉันไม่มีสัญญาณเลย
งั้นก็ลองเดินหาดูสิ
เธอเห็นนั่นมั้ย
มันเหมือนมีสนามพลังที่กั้นฉันออกจาก…
นี่ เธอเดินได้โดยไม่ใช้ไม้ค้ำยัน
แล้วไง
เธอไม่ได้ข้อเท้าเคล็ด
ไม่สน
เธอโกหกทำไม
เพราะเราจะไปเล่นรถไฟเหาะ ที่สวนสนุกซิกซ์โพลส์ไง
แล้วเวลาที่นายใช้ไม้ค้ำยัน พวกเขาก็จะให้นายลัดคิวมาอยู่แถวหน้าได้
เธอร้ายมาก
คุณยกเลิกระบบล็อกดาวน์ไม่ได้เหรอ
ไม่ได้
ต้องรอไปอีก 48 ชั่วโมง
นั่นมันสองวันเลยนะ
ใช่
เธอนี่คำนวณเก่งนะ
- แต่ผมไม่เห็นเข้าใจเลยว่าทำไมเราไม่… - ฟังนะ ระบบล็อกดาวน์มาพร้อมการตั้งเวลา
พอนายสับสวิตช์ปุ๊บ ที่นี่ก็จะแปรสภาพ เป็นเหมือนห้องนิรภัยของธนาคาร
ปิดตาย
ไม่มีใครเข้าหรือออกได้ทั้งนั้น
อะไรในโลกนี้ก็เปลี่ยนแปลงกฎข้อนี้ไม่ได้
ยกเว้นชวอซ แต่ตอนนี้เขาอยู่กับกูชในปาล์มสปริงส์
- งั้นร้านเก่าเก๋ากึ๊กข้างบนก็ล็อกด้วยเหรอ - ใช่แล้ว
ซึ่งก็หมายความว่า
แจสเปอร์กับไพเพอร์ก็ติดอยู่ข้างบนด้วยกัน
ให้ตายสิ
- นี่เป็นความผิดของนาย - ฉันไม่รู้นี่
นายทำทุกอย่างพังหมดเลย
ฉันไม่รู้
นายพยายามจะใช้กลองชุดฆ่าฉัน
ฉันไม่รู้
(ร้านเก่าเก๋ากึ๊ก)
แล้วก็เหลือแค่ต่อแบตเตอรี่อีกลูกเท่านั้น
- โอเค เซ็ตแผงควบคุมเรียบร้อยแล้ว - ดีเลย
ตอนนี้ก็หวังว่าแบตเตอรี่พวกนี้ จะมีกำลังไฟพอส่งให้ท่อสักอันทำงาน
เราจะได้ออกจากตรงนี้สักที
ใครจะใช้ท่อนี่ขึ้นไป
ก็ต้องเป็นชาร์ล็อตต์
ทำไมล่ะ
เพราะกำลังส่งมีไม่มาก แล้วเธอก็ตัวเบาสุด
ใช่แล้ว ตุ้ยนุ้ย
โอเค ชาร์ล็อตต์ ขึ้นไปเลย
คุณไม่ต้องบอกฉันซ้ำหรอก
เธอกลับมาช่วยเราด้วยนะ
- และเอาพิซซ่ามาด้วย - พิซซ่าถาดใหญ่
ให้ฉันออกจากที่นี่ให้ได้ก่อนเถอะ
เตรียมพร้อม
ดีล่ะ ทีนี้ก็เอาเลย
ปล่อยตัวได้
เพิ่มพลังดูด
บาย
- ได้ผล - เราทำสำเร็จ
- บูม - บูม
เธอไม่ได้เอาพิซซ่าถาดใหญ่มา
ใช่ ฉันไม่ได้เอาพิซซ่าถาดใหญ่มา
เปิดสิ ให้ตาย
เปิด
ไพเพอร์ กลับมานี่เถอะ
ลิฟต์ไม่ยอมเปิด
แล้วไง เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าลิฟต์นั่นไปโผล่ที่ไหน
แค่รู้ว่าพาฉันให้ไปไกลๆ จากนายก็พอแล้ว
ทำไมเธอไม่นั่งลงทำใจเย็นๆ ก่อน
โทรศัพท์ของฉันไม่มีสัญญาณมาแปดชั่วโมงแล้ว
ฉันจะเช็กข้อความ
หรือทวิตแฟลชของฉันก็ไม่ได้
กระแสไหนกำลังแรงฉันก็ไม่รู้
(เปิด)
แทนที่จะตะโกนใส่ฉัน
เรามาคุยกันเรื่องอาหารของเราไม่ดีกว่าเหรอ
ใช่ ฉันหิวจะตายอยู่แล้ว
ฉันก็หิว
แล้วเรื่องอาหารของเราเป็นไง
เราก็ไม่มีอะไรให้กินไง
ไม่ต้องห่วง…
เราควรรีบออกไปจากที่นี่ก่อนสองคนนั้นจะฆ่ากัน
สองคนนั้นไม่ฆ่ากันหรอก
ไพเพอร์จะฆ่าเขาต่างหาก
กะแล้วเชียวว่าฉันไม่ควรตื่นเต้น กับวันครบรอบการเป็นซูเปอร์ฮีโร่บ้าๆ นี่เลย
นี่ ฉันเสียใจด้วยจริงๆ ที่แจสเปอร์ทำให้เราติดแหง็กอยู่นี่
และทำให้สุดสัปดาห์สนุกๆ ที่เราวางแผนไว้ให้คุณต้องมาพัง
ไม่ใช่ความผิดของพวกเธอหรอก
วันครบรอบการเป็นซูเปอร์ฮีโร่ ของฉันมันต้องคำสาป
นี่
บางทีสุดสัปดาห์นี้อาจยังไม่พังนะ
- นายหมายความว่าไง - นายหมายความว่าไง
ทุกอย่างที่เราวางแผนไว้ เพื่อวันครบรอบการเป็นซูเปอร์ฮีโร่
ก็ยังเกิดขึ้นได้ที่ฐานลับนี่
ไม่ได้หรอก
- พูดจาภาษาอะไรของนาย - ภาษาคนไง
เราเอาของเจ๋งๆ นี่ติดมาด้วย
แล้วก็ยังมีของเหลือแถวนี้ที่เอามาใช้ได้
เจ้าหนู…
เรายังตั้งแคมป์ในร่มกันได้นะ
แถมที่นี่ยังมีที่เหลือเฟือไว้สอนเรย์ขี่จักรยาน
ความกระตือรือร้นของเขานี่ติดต่อกันได้เนอะ
คุณจะว่าไง เรย์
ฉันว่า…
เรามาสะดุดกันดีกว่า
- ลุยกันเลย - โอเค ไชโย
- อย่าเพิ่งปล่อยสิๆ - คุณไม่เป็นไรหรอก
คุณยังคงกระพันอยู่นะ
ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังไม่อยากล้ม
แค่มองไปข้างหน้า หลังตั้งตรง เกร็งสะโพกไว้
แล้วโยกขาของคุณขึ้นลงจนกว่าจะไปถึงชาร์ล็อตต์
ได้
ฉันขี่จักรยานได้
ฉันทำสำเร็จแล้ว
ฉันขี่จักรยานได้
มาสิ ขอให้ฉันสักขีดก็ยังดี
เธอหาสัญญาณไม่ได้หรอกน่า
ฉันก็ต้องลองดู
พอฉันจัดการประกอบกลองชุดเรียบร้อยแล้ว
ฉันจะพาเราทั้งคู่ออกไปจากที่นี่
ยังไง
ฉันจะเล่นให้ดังระเบิด
บางทีอาจมีคนได้ยินแล้วโทรไปแจ้งตำรวจ
แล้วตำรวจก็จะมาทุบประตูและช่วยเราออกไป
ขนาดไอเดียที่ว่าดีของนายยังดูไม่ได้เรื่องเลย
ทีนี้พอฉันเริ่มเล่นแล้ว
เธอก็ค่อยตะโกนว่า "ช่วยด้วย ช่วยเราด้วย"
ได้ๆ
แล้วก็หนึ่ง สอง สาม สี่
(ร้านเก่าเก๋ากึ๊ก)
ช่วยด้วย
ช่วยเราด้วย
เอาล่ะ เรย์ ถอดล้อเสริมออกแล้ว
พร้อมมั้ย
- พร้อมเดินทางแล้ว พวก - โอเค
เอาเลย
- คุณทำได้ - คุณขี่ได้ เรย์
ฉันขี่จักรยานได้
ฉันขี่แบบสองล้อได้ด้วย
เรย์ ขี่ต่อไป อย่าหยุด
ฉันไม่เป็นไร
เอาล่ะ ไพเพอร์ พร้อมมั้ย
พร้อมเรื่องอะไรล่ะ
ฉันจะตีกลองให้ดังที่สุด แล้วเธอก็ตะโกนขอความช่วยเหลือ
แล้วถ้าฉันไม่อยากทำล่ะ
เธออยากออกไปจากที่นี่ เธอจะได้ใช้โทรศัพท์ได้มั้ยล่ะ
หรือเธออยากติดแหง็กอยู่กับฉันในนี้ตลอดทั้งคืน
ช่วยด้วย
แล้วก็หนึ่ง สอง สาม สี่
ช่วยด้วย
ใครก็ได้ช่วยด้วย
- ช่วยด้วย - ใครก็ได้
- ช่วยด้วย - ช่วยด้วย
นี่เป็นการคัพเวอร์เพลง "ช่วยด้วย" ที่ห่วยสุดที่ฉันเคยได้ยินมาเลย
- ช่วยด้วย - เรย์
มาเถอะ เราพร้อมแล้ว
ขอต้อนรับสู่…
- สวนสนุกซิกซ์โพลส์ที่สเวลล์วิว - สวนสนุกซิกซ์โพลส์ที่สเวลล์วิว
คุณพร้อมจะไหลลงรางหรือยัง
พร้อมสิ
รางคืออะไร
- ลงเรือไปเถอะ - นั่นมันถังน้ำแข็ง
- คิดซะว่าเป็นเรือแล้วกัน - ฉันจะเข้าไปในเรือ
- ลงไปในนั้น - แล้วคุณจับไว้…
- โอเค - วางเท้าลงไป
- แบบนี้เหรอ - ใช่แล้ว โอเค
เรียบร้อย
แล้วไงต่อ
โปรดเก็บมือและเท้าของคุณ ไว้ภายในตัวเรือตลอดเวลา
ขอบคุณ
ทีนี้ก็ดึงสลักได้เลย
(ราง)
น้ำกระเซ็น
ใช่เลย
สะดุดสุดๆ ไปเลย
ฉันหิวจะตายอยู่แล้ว
ฉันกินได้…
หมดทุกอย่างเลย
(อันตราย)
ไพเพอร์ เธอจะทำอะไรน่ะ
เงียบเลย พิซซ่า
ฉันไม่รู้เลยว่าการตั้งแคมป์ ต้องมีมาร์ชแมลโลว์รอบกองไฟด้วย
- นี่สุดยอดเลย - ใช่แล้ว
คุณแน่ใจนะว่าเราก่อกองไฟในนี้ได้
ได้สิ ในเมื่อฉันเองก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว
และฉันก็คอยดูแลความเรียบร้อยอยู่ด้วย
คุณกำลังบอกว่าไม่ควรให้เด็กทำแบบนี้ โดยไม่มีผู้ใหญ่ดูแลเหรอ
ใช่เลย
แล้วคุณสนุกมั้ย
เพราะรู้มั้ยว่าที่จริงนี่ก็ออกจะผิดแผนไปหน่อย
พวกเธอล้อเล่นรึไง
นี่มันสุดยอดจะตาย
พวกเธอสอนให้ฉันขี่จักรยานแล้วก็ชนจนยับ
พวกเธอยังให้ฉันได้ไถลลงราง แล้วเราก็ตั้งแคมป์กัน
นั่นสิ และผมหวังว่าจะช่วยให้คุณลืมอดีต ที่ว่าคุณไม่เคยได้ใช้ชีวิตแบบเด็กทั่วไปนะ
ใช่
ลืมสนิทจนนายพูดเรื่องนั้นขึ้นมา
ตายล่ะ
เกิดอะไรขึ้นกับไฟ
เครื่องกำเนิดไฟฟ้าคงจะหยุดทำงาน
น่าจะมีไฟฉายอยู่ในตู้ตรงนั้น
เดี๋ยวผมไปดูให้
นี่ นี่อะไรน่ะ
นายถืออะไรอยู่
นาฬิกาที่มีสายไฟห้อยออกมา
ขอฉันดูหน่อย
มีอะไรเขียนไว้ข้างหลังด้วย
ลายมือชวอซนี่
"เครื่องจับเวลาระบบล็อกดาวน์ ห้ามแตะต้อง"
เครื่องจับเวลาเหรอ คุณบอกว่าระบบนี้จะล็อกไว้นาน 48 ชั่วโมง
แล้วก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้
ใช่ แต่ถ้านาฬิกานี้ คือเครื่องจับเวลาของระบบล็อกดาวน์…
ลองหมุนเข็มไปข้างหน้าสิ
(ตู้ขนมอัตโนมัติ)
(ร้านเก่าเก๋ากึ๊ก ปิด)
ลิฟต์ใช้งานได้แล้ว
เฟืองของฉันก็ด้วย
บาย ปล่อยตัวได้
ฉันไม่เคยหิวขนาดนี้มาก่อนเลย
ทำไมพวกเขายังอยู่นั่น พวกเขายังออกไปไม่ได้ ทั้งที่ระบบล็อกดาวน์สิ้นสุดแล้วเหรอ
ใช่ แต่ฉันว่าพวกเขาคงหิวจนเพ้อไปแล้ว
โอเค งั้นแผนนี้เป็นไง
อะไร
ถ้านายยอมให้ฉันกินนิ้วโป้งของนาย
ฉันจะยอมให้นายกินนิ้วโป้งของฉัน
(กล้องด้านในสี่)
ตกลง
พระเจ้าช่วย
พวกเขาจะแลกนิ้วโป้งกันกิน
- เรารีบขึ้นไปกันเถอะ - รีบเป่าหมากฝรั่งแล้วไปกัน
ได้เลย
หยุดกินนิ้วโป้งนั่นเดี๋ยวนี้
นั่นกัปตันแมน
แล้วก็คิดแดนเจอร์ด้วย
ใช่ เรามาแล้ว
ทำไม…
ทำไมพวกเขามองเราอย่างนั้นล่ะ
ฉัน…
ฉันก็ไม่รู้
ทำไมพวกเขาถึงปรี่มาหาเราแบบนั้น
- ฉันไม่รู้ แต่พวกเขาดูหิวนะ - วิ่งเลย
คำบรรยายโดย: ปิยะนุช ชัยสิริรุ่งเรือง