โอเค
(บี)
โบรอน โอเค อะตอมหมายเลขห้า
หมวดหมู่ธาตุกึ่งโลหะ
ปู่ของเธอมีธาตุกึ่งโลหะในตัวไม่ใช่เหรอ
ใช่ ท่านเลยนั่งไม่ได้ไง
(ซีดี)
คาเนเดียม
คือคนที่มาจากแคนาดา…
เมียม
รูปลักษณ์เป็นชาวแคนาดา
มันคือแคดเมียม อะตอมหมายเลข 48
หมวดหมู่โลหะทรานซิชัน
และอีกครั้งที่ชาร์ล็อตต์ตอบถูก
- เหลือเชื่อเลย - คาดไม่ถึงเลย
ใช่ แย่จริงที่ฉันไม่รู้หมายเลขอะตอม สำหรับพวกเด็กผู้ชายงี่เง่า
ดีสำหรับเธอแล้วล่ะ ชาร์ล็อตต์
นี่ งั้นคืนวันเสาร์นี้เราจะทำอะไรกันดีล่ะ
พวกนายอยากเล่นกอล์ฟจำลองมั้ย
- ไม่ - ไม่
พวกนายอยากเล่นกอล์ฟสนามใหญ่มั้ยล่ะ
ว่าไง
เดี๋ยวเขาก็รู้หรอก
คืองี้ ฉันจะไม่บอกเขาแน่
อะไร
ไม่เอาน่า ไม่มีความลับต่อกันสิ
แฟลชแบ็กล่ะ
นายจะมาถามฉันทำไม
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้รับเชิญมาที่บ้านนายนะ
ก็ได้
เฮนรี่
พวกเราจะไปงานวันเกิดของเด็บบี้ พัตช์กัน
แต่ฉันไม่ได้รับเชิญ
แปลกใจมากนักรึไง
นายก็รู้ว่าทำไม
- เฮนรี่ - มันไม่ยุติธรรมเลย
นายเกือบจะฆ่าเธอนะ
เปล่า ฉันไม่ได้เกือบจะฆ่าเธอ
- ใครมาเหรอ - อาหารของเราไงล่ะ
ซูชิดูชิมาส่งแล้วครับ
นี่บัตรเครดิตแม่ผม
- อย่าโกรธสิ - ฉันโกรธ
นายจะโทษเด็บบี้ไม่ได้
ฉันโทษเด็บบี้ ฉันโทษพ่อแม่ของเธอ
และฉันโทษใครก็ตาม ที่คิดว่ามันเป็นความผิดของฉัน
- นี่ - ครับ
นายโกรธอะไรนักหนาเหรอ
คุณจะอยากรู้ไปทำไม
นี่ พวก แค่เพราะฉันเอาซูชิมาส่ง ไม่ได้หมายความว่าฉันไม่อยากรู้อยากเห็นนะ
- บอกเขาสิว่าเกิดอะไรขึ้น - ไม่
ฉันเล่าเรื่องนี้มาเป็นพันๆ ครั้งแล้ว
- แฟลชแบ็ก - อะไร
เล่าให้เขาฟังสิว่าเฮนรี่เกือบฆ่าเด็บบี้ยังไง
ได้
มันเกิดขึ้นตอนวันเกิดครั้งที่แล้วของเด็บบี้
และมันเกือบเป็นครั้งสุดท้ายของเธอ
เล่าให้ฉันฟังอีกสิ
โอเค ลองนึกภาพตามดูนะ
เด็บบี้กำลังจะอายุ 13
และเธอก็มีทุกอย่างพร้อมสำหรับปาร์ตี้ของเธอ
บนดาดฟ้าคอนโดฯ ของพ่อแม่ของเธอ
เหมือนกับว่ามันจะเป็นปาร์ตี้วันเกิด ที่ดีที่สุดที่เคยมีมา
แม่คะ นี่จะเป็นปาร์ตี้วันเกิดที่ดีที่สุดที่เคยมีมา
มันจะเป็นแบบนั้น ถ้าเราจัดการทุกอย่างให้พร้อมจ้ะ
ขอโทษค่ะ
ฉันอยากให้คุณช่วยถ่ายรูปเด็กๆ ตอนที่ช่วยฉันจัดของให้หน่อยค่ะ
ได้เลยครับ
โอเค ลูกโป่งทุกลูกเป่าลมเรียบร้อยแล้ว
คุณจะให้เราทำอะไรอีกคะ
ขอนึกก่อนนะจ๊ะ
เธอกับพวกเด็กผู้ชายไปดู เครื่องยิงลูกบอลหน่อยสิว่ามันใช้งานได้รึเปล่า
ได้ค่ะ
ทุกคน มาช่วยกันดูเครื่องยิงลูกบอลนี่หน่อย ว่ามันใช้งานได้รึเปล่า
- ได้เลย - ได้เลย
มาลุยกันเลย
ฉันพร้อมแล้ว
ตั้งความเร็วในการยิงบอลให้ช้าหน่อยนะ ระดับสอง
(นี่ มาตีลูกบอลรัวๆ กันดีกว่า)
มีใครเห็นมั้ยว่าลูกบอลไปทางไหน
นายทำลูกบอลหล่นไปโดนรถพริอุสคันนั้น
แล้วก็ไปชนกับรถพริอุสอีกคัน
สวัสดี ทุกคน ขอโทษที่มาช้า
ฉันอยากไปร้านแพร์นี่
ไว้ทีหลังนะ นี่คือน้องสาวผมครับ ไพเพอร์
สวัสดีจ้ะ ไพเพอร์
ขอโทษที่พาเธอมานะครับ แต่คืนนี้ผมต้องดูแลเธอน่ะ
อย่างกับฉันอยากมาที่นี่นักล่ะ
- ไพเพอร์ ฉันมั่นใจว่าเธอต้อง… - ดูโทรศัพท์ฉันสิ
จอมันแตกนี่นา
ไม่ได้ล้อเล่นนะ แม่สาวน้อย
นี่ เด็บบี้ เธออยากตีลูกบอลมั้ย
อยากสิ
"อยากสิ"
ชาร์ล็อตต์
มาช่วยฉันดูถุงของขวัญหน่อยได้มั้ยจ๊ะ
ได้ค่ะ
เฮนรี่ ไปคอยดูเครื่องยิงลูกบอลนะ
ได้ เดี๋ยวฉันไปหยิบขนมก่อนนะ
ฉันอ่านจากหน้าจอบ้าๆ นี่ไม่ได้
โอเค พร้อมนะ สาวเจ้าของวันเกิด
พร้อมแล้ว
เริ่มเลย เฮนรี่
เอาล่ะ มาแล้วนะ
และตอนนั้นแหละที่เรื่องแย่ๆ เกิดขึ้นกับเด็บบี้
เด็บบี้
หยุดถ่ายรูปแล้วโทรเรียก 911 เดี๋ยวนี้เลย
ใช่ จริงด้วย
มันเกิดขึ้นได้ยังไง
เฮนรี่ยิงลูกบอล ด้วยความเร็ว 145 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
อะไร ฉันเหรอ
เฮนรี่ เธอตั้งความเร็วในการยิงลูกบอล ไว้ที่ระดับ 11 เลยนะ
เปล่า ผมไม่ได้ทำนะ
เฮนรี่ นายทำอย่างนั้นทำไม
- ชาร์ล็อตต์ - ฉันตั้งไว้ที่ระดับสอง
และนายเป็นคนเดียวที่อยู่ใกล้เครื่อง
- แต่ฉัน… - ยาม
แต่ผมไม่ได้ทำอะไรเลย ผมไม่ได้แตะเครื่องนั่นเลยนะ
- ผมสาบาน - จากนั้น…
- ผมไม่ได้ทำนะ - เฮนรี่ก็โดนหามออกจากปาร์ตี้
- ก่อนที่งานจะเริ่มด้วยซ้ำ - ได้โปรด
เพราะเฮนรี่ เป็นคนตั้งเครื่องยิงลูกบอลไว้ที่ระดับ 11
จบข่าว
ไม่ใช่ฉันสักหน่อย
แต่เขาบอกว่าเป็นนายนะ
แล้วคุณต้องกินซูชิของเราด้วยเหรอ
ไม่ ฉันไม่ควรกินหรอก
เฮนรี่ นายอาจจะรู้สึกดีขึ้นก็ได้ ถ้านายยอมรับว่านายเป็นคนทำ
พวกนายเห็นความรุนแรงในตัวเขามั้ย
จากที่ที่ฉันมา ผู้ชายที่ทำร้ายสาวสวย บนดาดฟ้าในงานวันเกิดของเธอ
เขาไม่ใช่สุภาพบุรุษ
เธอบอกพวกนี้ได้มั้ยว่า ฉันไม่ได้ตั้งเครื่องนั่นไว้ที่ระดับ 11
- ฉันบอกไม่ได้ - ทำไมล่ะ
เพราะนายเป็นคนทำ
เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นโดยบังเอิญ
พ่อผมเป็นนักวิทยาศาสตร์ไร้ความรับผิดชอบ
ผมอยากทำงานหลังเลิกเรียน
และเขาทำให้ผมคงกระพันโดยไม่ตั้งใจ
ผมไปที่ร้านพิลึกนี้
ได้เจอกับผู้ชายที่น่าสนใจ
ฉันจะทำให้นายประหลาดใจ
ตอนนี้ผมปกป้องคนดีของเมืองสเวลล์วิว
- พวกเขาเรียกผม… - และเขาได้กลายเป็น…
นายรู้ชื่ออยู่แล้ว
- กัปตันแมน - ใช่แล้ว เฮนรี่
ไม่นานผมก็พบว่าการเป็นซูเปอร์ฮีโร่ มีเรื่องต้องรับมือเพียงลำพังมากมาย
- เขาต้องการความช่วยเหลือ - ฉันต้องการผู้ช่วย
- ผมเฮนรี่ ฮาร์ต - สาบานว่านายจะไม่มีวันบอกใคร
- ว่าผมเป็นผู้ช่วยลับๆ ของกัปตันแมน - เท่านั้นแหละ
- ตอนนี้เราเป่าหมากฝรั่ง - และต่อกรอาชญากรรม
รู้สึกดีชะมัด
- เอาเลย - ปล่อยตัวได้
รองเท้าของผม
(ร้านเก่าเก๋ากึ๊ก เปิด)
- ไง - ไง
- คุณโทรหาผมเหรอ - ใช่ ดูสิว่าอะไรอยู่ในกล่องนั่น
ได้ครับ
- นี่มัน… - ฉันอยากให้นายเอาไปซักให้หน่อย
แหวะ ไม่มีทาง
เสียงนั่นหมายความว่าอะไร
หมายความว่ามีของมาส่งน่ะ
(เฮ่พิซซ่า)
- นายสั่งพิซซ่ามาเหรอ - เปล่าครับ
นี่ ดูสิ
"ถึง กัปตันแมน เด็บบี้ลูกสาวของเรา จะจัดปาร์ตี้วันเกิดในคืนวันเสาร์"
ไม่จริง เด็บบี้เนี่ยนะ
"เราจะเชิญคนดังที่เด็บบี้ชื่นชอบ รวมทั้งคุณและมิสสเวลล์วิวด้วย"
เธอร้อนแรงมากเลย
คุณช่วยหยุดอ่านกล่องนั่นได้มั้ย
ไม่ "ถ้าคุณตกลงมาปาร์ตี้ของเด็บบี้
คุณก็เอาเช็คที่แนบมา ไปขึ้นเงิน 12,000 ดอลลาร์ได้เลย"
โอ้โฮ ดูเช็คนี่สิ
มันมีรอยพิซซ่าเปื้อนอยู่ด้วย
ฉันรู้น่า
ก็ได้ ไปปาร์ตี้ของเธอ กับเพื่อนคนอื่นๆ ในห้อง ยกเว้นผม
ทำไมนายไม่ได้รับเชิญล่ะ
เพราะผมไปปาร์ตี้วันเกิดของเด็บบี้เมื่อปีที่แล้ว
และทุกคนคิดว่าผมยิงลูกบอลยางใส่หน้าเธอ และทำให้เธอตกจากดาดฟ้า
หล่นลงไปทับหมาตัวหนึ่ง
ใช่แล้ว ฉันจำได้ว่าได้ยินในข่าว นายเป็นคนทำเหรอ
ไม่ใช่
ทุกคนคิดว่าเป็นผม
เฮนรี่
ตอนนี้มีแค่นายกับฉันนะ
แล้วไง
นายยิงบอลใส่หน้าเด็บบี้ทำไม
ผมไม่ได้ทำ
ให้ตายสิ แม้แต่คุณก็ไม่เชื่อผม
- อยากให้ฉันเชื่อนายงั้นเหรอ - ใช่
ให้ฉันจับหัวนายด้วยนิ้วมือบอกความจริงได้มั้ย
ได้เลย คุณจับหัวผมด้วยอะไรนะ
- มันจะรู้สึกแปลกมั้ย - ไม่
โอเค
ทีนี้ ฉันจะถูปุ่มเล็กๆ บนนิ้วนี่ ให้ทั่วหัวและหน้าของนาย
แล้วมันแปลกยังไงกับคุณ
ดูนะ แสงกะพริบนี่อ่านคลื่นสมองมนุษย์ได้
เหมือนกับเครื่องจับเท็จ แต่มันซับซ้อนกว่านั้นมาก
อะไรก็ช่าง จัดการเลย
เอาล่ะนะ ทีนี้…
นึกถึงปาร์ตี้วันเกิดของเด็บบี้
ปาร์ตี้วันเกิดของเด็บบี้
หนึ่งปีที่แล้ว
ตอนที่ลูกบอลกระแทกตัวเธอตกจากดาดฟ้า
ตกจากดาดฟ้า
เพราะนายเปลี่ยนความเร็วในการยิงลูกบอล จากระดับสองเป็น 11
เปล่า ผมไม่ได้ทำ
นายโกหกทำไม
ผมไม่ได้โกหก
นายรู้สึกว่าตัวเองน่ารักรึไงเวลาที่โกหก
คุณบอกว่ามันจะไม่รู้สึกแปลกนี่
(ผลสแกน: ไม่ได้โกหก หัวข้อ: ความสัตย์จริง)
- ฉันเชื่อนาย - จริงเหรอ
ใช่ แต่ไม่ได้หมายความว่าทุกคนจะเชื่อ
งั้นคุณก็จับหน้าผมโดยเปล่าประโยชน์
ไม่ เราจะไปหาความจริงกัน
แต่คุณก็รู้แล้วว่าผมไม่ได้ทำ
ใช่ แต่ถ้าอยากรู้ความจริงทั้งหมด เราต้องหาว่าใครเป็นคนทำ
มันคือชิ้นพายแห่งความจริง ที่เราต้องประกอบให้สมบูรณ์
เราไปกินพายจริงๆ กันได้มั้ย
ฉันชอบที่นายคิดเรื่องพายนะ
แล้วเราจะรู้ได้ยังไงว่าใครที่เปลี่ยน ความเร็วในการยิงบอลจากระดับสองเป็น 11
ง่ายมาก
เราจะแต่งตัวเป็นคนทำหนังต่างชาติ และสัมภาษณ์ทุกคนที่อยู่บนดาดฟ้า
ตอนที่หน้าเด็บบี้โดนกระแทกด้วยลูกบอล
แล้วเราก็ไปกินพายกัน
ตอนนั้นเธออยู่ที่ไหนตอนที่เด็บบี้ตกจากดาดฟ้า
ใช่ เธออยู่ที่ไหน
ที่ไหน
ฉันรู้ว่าเป็นพวกนาย
พวกไหน
- เราเป็นคนทำหนังชาวเยอรมัน - ใช่ เราเป็นคนเยอรมัน
- เราชอบกินเนื้อชุบแป้งทอด - เราชอบพูดคำว่าเนื้อชุบแป้งทอดด้วย
- เนื้อชุบแป้งทอด - ใช่ เนื้อชุบแป้งทอด
ฉันรู้ว่านายคือเฮนรี่และเรย์ ป.ล. สำเนียงนายห่วยมาก
เธอแค่ตอบคำถามเราได้มั้ย
เราต้องสัมภาษณ์คนอื่นอีกเยอะนะ
เอาเลย
โอเค
เธออยู่ที่ไหนตอนที่เด็บบี้ตกจากดาดฟ้า
เฮนรี่และเรย์
ฉันกำลังช่วยแม่ของเด็บบี้จัดถุงของขวัญอยู่
ฉันไม่ได้อยู่ใกล้เครื่องยิงลูกบอลเลย
นายคิดว่าเราเชื่อเธอได้มั้ย
พวก นี่มีแค่เรานะ เลิกออกสำเนียงได้แล้ว
ให้ตายสิ ทำไมนายต้องขัดคอฉันเรื่อยเลย
ผมกำลังพิสูจน์ว่าผมบริสุทธิ์อยู่นะ
โอเค เล่นวิดีโอที่สี่อีกครั้งซิ
วิดีโอที่สี่
เมื่อปีที่แล้วนายอยู่ที่ไหนตอนที่เด็บบี้ตกจากดาดฟ้า
- ใช่ นายอยู่ไหน - อยู่ที่ไหน
ผมก็อยู่ที่ดาดฟ้าไง
- ฮัดเช้ย - หายเร็วๆ นะ
วิดีโอที่สาม
ครับ ผมชอบเด็บบี้มาตลอด
ยกเว้นครั้งหนึ่งตอนอยู่ประถมสี่
เธอฟ้องครูของเธอว่าผมกับซิดนีย์กินแมลง
นั่นเลยทำให้ผมเกลียดเธอ
โอเค ตอนแรกผมแค่เคี้ยวแมลง แต่ผมไม่ได้กลืน
แต่ยังไงซะ เฮนรี่ก็คือ คนที่เปลี่ยนความเร็วในการยิงลูกบอล
เปล่า ฉันไม่ได้ทำสักหน่อย
วิดีโอที่หก
ไม่นะ ฉันไม่ได้เปลี่ยนความเร็ว ในการยิงลูกบอลงี่เง่านั่น
(ไพเพอร์ ซิดนีย์ แมลง ไอ้ตัวแสบ)
ไปให้พ้นหน้าฉันเลยนะ
ฟังนะ ผมรู้สึกแย่มากตอนที่เด็บบี้ตกจากดาดฟ้า
แม้ว่าเธอเคยล้อเลียนคอลเลกชันถังของผม
ผมเป็นนายพลถัง
(แจสเปอร์ ชาร์ล็อตต์ ถัง)
โอเค ฉันรู้สึกว่าอิจฉานิดหน่อย
ตอนที่เด็บบี้ชนะการแข่งสะกดคำเมื่อปีที่แล้ว
แต่ฉันก็ลืมมันไปแล้ว
ถ้วยรางวัลนั้นมันควรจะเป็นของฉัน
(อิจฉา)
มันเป็นเหตุผลที่นาย เปลี่ยนความเร็วในการยิงลูกบอลใช่มั้ย
ผมต้องการพูดกับทนาย
วิดีโอที่ 15
ผม… ผมไม่รู้เรื่องอะไรเลย
(แมลง ชาร์ล็อตต์ อิจฉา ความสัมพันธ์)
ใครก็ได้ไปตามผู้จัดการผมมาที ขอร้อง
ผมไม่คิดว่าพวกนี้เป็นคนเยอรมัน
งั้นฉันจะ…
ฉันจะไปซื้อถุงเท้าหน่อยนะ
ถุงเท้าเหรอ ตอนนี้เนี่ยนะ
ใช่ มันฉุกเฉินน่ะ
แต่เรายังไม่รู้เลยว่าใครทำเด็บบี้ตกจากดาดฟ้า
แต่นี่ นายก็ยังมีข้อมูลกับภาพทั้งหมดจากปาร์ตี้นี่
ตรวจดูหลักฐานพวกนั้นสิ
คุณจะไปปาร์ตี้ของเด็บบี้ใช่มั้ย
ไม่ใช่ ดูภาพไปเถอะ
ได้เลย
ว่าแล้วเชียว ผมรู้ว่าคุณจะไปปาร์ตี้ของเด็บบี้
ก็มิสสเวลล์วิวจะไปที่นั่นด้วยนี่
คุณไม่ควรไป
โอเค ฉันไม่ไปก็ได้
- ดี - ก็ได้
ปล่อยตัวได้
นี่ จากที่ที่ผมมา
ผู้ชายที่โกหกเรื่องถุงเท้า ไม่ใช่สุภาพบุรุษ
(สุขสันต์วันเกิด เด็บบี้)
ขอโทษนะคะ กัปตันแมน
ครับ สวัสดีครับ พลเมือง
เราคือพ่อแม่ของเด็บบี้น่ะ
และนี่คือเด็บบี้ เจ้าของวันเกิดค่ะ
เธอตื่นเต้นมากที่คุณมา
ยินดีที่ได้พบเธอนะ เด็บบี้ และพ่อแม่กระเป๋าหนักของเธอด้วย
คุณจำไม่ได้เหรอคะ คุณกับฉัน เราเคยพบกันเมื่อนานมาแล้ว
จริงเหรอครับ
อะไรนะ
ใช่ค่ะ จำโรดิโอแห่งสเวลล์วิวได้มั้ยคะ
ฉันเป็นสาวเสิร์ฟ และหลังจากโชว์โรดิโอ คุณเชิญฉันกลับไปที่…
อ้อ ใช่แล้ว
ยินดีที่ได้พบคุณอีกครั้ง
กับสามีของคุณ
นี่ ทุกคน หันมาทางนี้
สวัสดี
นั่นเฮนรี่ ฮาร์ต
ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่
เกิดอะไรขึ้นระหว่างคุณกับกัปตันแมน หลังจากโชว์โรดิโอ
โอเค ผมรู้ว่าทุกคนตกใจที่เห็นผมที่นี่ เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อปีที่แล้ว
ร้องเลย "จอมยิงลูกบอล"
ไม่ ผมไม่ได้มาเพื่อร้องเพลง
ผมมาที่นี่เพราะพวกคุณคิดว่าผมทำสิ่งที่ผมไม่ได้ทำ
นายเป็นคนเดียวที่ยืนอยู่ตรงเครื่องยิงลูกบอลนั่น
- ใช่ - นี่ เฮนรี่
นายต้องลองกินมีตบอลพวกนี้นะ
ฟังนะ ผมรู้ว่าทำไมพวกคุณคิดว่า ผมเป็นคนเปลี่ยนความเร็วในการยิงลูกบอล
แต่มันอาจจะไม่ใช่ผมก็ได้
มันอาจจะเป็นคนอื่น
อย่างเช่นชาร์ล็อตต์
คนที่เอาแต่อิจฉา ตั้งแต่เด็บบี้เอาชนะเธอ ในการแข่งสะกดคำในสเวลล์วิว
แหม ทุกคนก็รู้ว่าถ้วยรางวัลควรเป็นของฉัน
หรืออาจจะเป็นแจสเปอร์
ผู้ซึ่งไม่เคยลืมว่า เด็บบี้เคยเยาะเย้ยเรื่องถังของเขา
ไม่เคยลืมเลย
หรืออาจจะเป็นไพเพอร์
นี่ ฉันไม่ได้อยากมาปาร์ตี้นี้เลยนะเมื่อปีที่แล้ว
หรือปีนี้
ฉันมาทำอะไรที่นี่
หรืออาจเป็นซิดนีย์ หรือโอลิเวอร์
พวกเขาโดนคุมประพฤติหลังจากที่เด็บบี้ ฟ้องครูเรื่องที่พวกเขากินแมลง
ประเด็นก็คือ
ผมรู้ว่าใครเป็นคนที่เปลี่ยนความเร็ว ในการยิงลูกบอลและกระแทกเด็บบี้ตกดาดฟ้า
และผมก็มีหลักฐานด้วย
- งั้นก็เอามาให้เราดูสิ - ผมทำแน่
แต่ก่อนอื่น ผมจะไปกินมีตบอลก่อน
เดี๋ยวกลับมาหลังจากไปพักแป๊บนึง
แล้วทุกคนจะได้รู้ความจริง
ร้องเพลง "คอลมีเมย์บี" ให้ฟังหน่อยสิ
ฉันไม่ร้องเพลง
โอเค
ก่อนอื่น ผมอยากบอกว่ามีตบอลอร่อยมากครับ
และตอนนี้ หลักฐานของวันนี้เมื่อหนึ่งปีที่แล้ว
ผมไม่ใช่คนที่ต้องรับผิดชอบ ในการทำให้เด็บบี้ตกจากดาดฟ้า
ผมจะให้ทุกคนได้ดูรูปจากโทรศัพท์ของผม
ที่ถ่ายก่อนปาร์ตี้ของเด็บบี้เมื่อปีที่แล้ว
รูปแรก
ในนี้ คุณจะเห็นแจสเปอร์
เช็ดมือที่เปียกบนตัวชาร์ล็อตต์
และทางซ้าย
เราจะเห็นซิดนีย์กับโอลิเวอร์กำลังกินแมลง
ซึ่งไม่ประหลาดใจเลย
ฉันไม่ได้กินแมลงมาตั้งนานแล้วนะ
ตอนนี้ฉันกำลังกินแมลงอยู่เลย
แต่ดูให้ดี
สิ่งที่เราเห็นในภาพเบื้องหลังคืออะไร เป็นไงล่ะ
นั่นคือน้องสาวผม ไพเพอร์ ที่หงุดหงิดกับบางอย่างอยู่เป็นประจำ
รูปที่สอง
เรามีภาพที่ชัดขึ้นของไพเพอร์
และคุณก็เห็น เธอโมโหมากที่โทรศัพท์เธอหน้าจอแตก
เธอก็เลยโยนมันไป
แล้วไง
ฉันดีใจที่เธอถามนะ รูปที่สาม
ตรงนี้ คุณจะเห็นผม
ยืนไม่รู้อีโหน่อีเหน่อยู่ข้างๆ เครื่องยิงลูกบอล
และตอนที่ผมซูมไปใกล้ๆ
จะเห็นโทรศัพท์ของไพเพอร์โดนปุ่มเลข 11
พระเจ้า
ไพเพอร์เป็นคนทำ
ยาม
แต่… แต่ว่า…
มันไม่ใช่ความผิดของฉัน
ฉันไม่รู้เลยว่าโทรศัพท์จะไปโดนปุ่มนั่น
ฉันเป็นเหยื่อนะ หยุดสิ
ฉันเป็นเหยื่อนะ
ฉันต้องการคุยกับทนาย
มิสสเวลล์วิวครับ เพราะผมเดาว่าคงไม่มีมิสเตอร์สเวลล์วิวแล้ว
ผมสงสัยว่าคุณอยากจะ…
(มิสสเวลล์วิว มิสเตอร์สเวลล์วิว)
ไปให้พ้น
เฮนรี่
เราขอโทษจริงๆ ที่กล่าวหาเธอนะ
โดยเฉพาะฉัน
ฉันขอโทษนะที่น้องสาวของฉันเกือบฆ่าเธอ
นี่ อะไรก็เกิดขึ้นได้
- ใช่ นั่นก็จริงครับ - ใช่แล้วๆ
แม่คะ หนูจะไปกระโดดแทรมโพลีน ที่วางอยู่ขอบดาดฟ้านะคะ
ขอให้สนุกนะ ลูกรัก
- นี่ คุณนายพัตช์ครับ - อะไรจ๊ะ
ลูกโป่งมันขึ้นไปติดอยู่ข้างไฟนั่น
- ใช่ มันอาจจะติดไฟได้นะ - ใช่ครับ
นี่ ไม่ต้องเป็นห่วงครับ ผมจะปีนขึ้นไปเก็บเอง
ไม่รู้สิ
มันอาจเป็นอันตรายได้นะ
เด็กคนนี้จัดการกับอันตรายได้ครับ
ฝากมีตบอลไว้ก่อนนะครับ
เย่
นี่เป็นวันเกิดที่ดีที่สุดที่เคยมีมาเลย
ผมเก็บลูกโป่งได้แล้ว
ขอบใจจ้ะ
นี่ เฮนรี่ กระโดดลงมาเลย
โอเค
เด็บบี้
วิสเคอร์ส
- ไม่ เดี๋ยว - เด็บบี้
วิสเคอร์ส
เป็นอะไรมั้ยจ๊ะ
- วิสเคอร์ส - ฉันไม่ได้ชื่อวิสเคอร์ส
คำบรรยายโดย: ภัทรภร ภูธนารัตน์บวร