ไปต่อกรกับอาชญากรรม
และโชคดี เมืองสเวลล์วิว มีผู้ต่อกรอาชญากรรมที่เก่งที่สุด
ฉะนั้นชาวเมืองสเวลล์วิวทั้งหลาย
ในฐานะรองนายกเทศมนตรีของเมืองที่สวยงามนี้
ผมขอมอบเหรียญรางวัลเกียรติยศ สำหรับความกล้าหาญและรับใช้ชุมชน
ให้แก่กัปตันแมนและคิดแดนเจอร์ของเรา
(ยินดีด้วย กัปตันแมนและคิดแดนเจอร์)
และกรุณารับคูปองนี้
สำหรับโฟรเซนโยเกิร์ตถ้วยกลางฟรีหนึ่งถ้วย
- คนละถ้วยเหรอ - เปล่า นายต้องแบ่งกันกิน
ขอบคุณ ท่านรองนายกเทศมนตรี
และขอบคุณชาวเมืองสเวลล์วิว
นี่ ทำไมเฮนรี่ไม่มางานนี้ล่ะ
เขา…
ปลาทองของเขาคลอดลูกน่ะ
ปลาทองอะไร
ฉันไม่เห็นรู้เลยว่าเฮนรี่มีปลาทองด้วย
เขามีสิ และมันก็ท้องอยู่
เรารู้มั้ยว่าใครเป็นพ่อ
และเราขอบคุณสำหรับเหรียญรางวัล
และโยเกิร์ต
ที่เราจะแบ่งกัน
คิดแดนเจอร์ ตานายแล้ว
พวกเรารักคุณ คิดแดนเจอร์
คิดแดนเจอร์แซ่บสุดๆ
ใช่ เธอคงไม่อยากพูดแบบนั้นหรอก
ถึงผมจะเป็นแค่ผู้ช่วยของกัปตันแมน แค่ระยะเวลาสั้นๆ
ผมก็…
อะไรกัน ถามจริง พวกเขาตัดผมออกเหรอ
ฉันว่ามีเวลาจำกัดน่ะ
มองทางนี้ครับ
- สวัสดี - ไงคะ
นี่ แจสเปอร์
นายสังเกตเห็น…
กางเกงยีนส์สกินนี่ตัวใหม่ของเรามั้ย
มันเหมือนกางเกงยีนส์ทั่วไป แต่รัดมาก
- สาวๆ ชอบนะ - ใช่ ไม่รู้สิ
- หวัดดี สาวๆ - สาวๆ
- ขอบใจสำหรับน้ำแข็งไสนะ - ใช่ น่ากินจัง
มาเถอะ ไปเดินเล่นรอบๆ บ่อน้ำสเวลล์วิวกัน
ฉันใส่กางเกงผิดมาตลอดเลย
ปัญหาของนายใหญ่กว่ากางเกงของนายเยอะ
ฉันต้องเริ่มสักที่ล่ะน่า
- นี่ กัปตันแมน รถของเราพร้อมแล้ว - งั้นก็ไปซิ่งกันเลย
เดี๋ยวครับ กัปตันแมนๆ
ว่าไง นายกางเกงหลวม
คุณช่วยเซ็นหุ่นกัปตันแมนให้ผมหน่อยได้มั้ย
ได้สิ เอาขึ้นมาตรงนี้เลย ฉันยินดีจะเซ็น…
- มันกระแทกปากของเขา - ขอโทษครับ กัปตันแมน
ไม่ต้องห่วง ฉันไม่เป็นไร
- กัปตันแมน - มีอะไร
- เลือด - ทำไมนิ้วโป้งของนายเลือดออกล่ะ
ไม่ใช่ คุณปากแตก
จากที่ของเล่นนั่นกระแทกหน้าของคุณ
แต่นั่นเป็นไปไม่ได้ ฉันไม่มีทางบาดเจ็บ ฉันเป็นกัปตันแมนนะ
ก็ริมฝีปากของกัปตันแมนเลือดออก
- เฮนรี่ - ครับ
ฉันไม่โอเคแล้ว
เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นโดยบังเอิญ
พ่อของผมเป็นนักวิทยาศาสตร์ไร้ความรับผิดชอบ
ผมอยากทำงานหลังเลิกเรียน
และเขาทำให้ผมคงกระพันโดยไม่ตั้งใจ
ผมไปที่ร้านพิลึกนี้
และได้เจอกับผู้ชายที่น่าสนใจ
ฉันจะทำให้นายประหลาดใจ
ตอนนี้ผมปกป้องคนดีของเมืองสเวลล์วิว
- พวกเขาเรียกผม… - และเขาได้กลายเป็น…
นายรู้ชื่ออยู่แล้ว
- กัปตันแมน - ใช่แล้ว เฮนรี่
ไม่นานผมก็พบว่าการเป็นซูเปอร์ฮีโร่ มีเรื่องต้องรับมือเพียงลำพังมากมาย
- เขาต้องการความช่วยเหลือ - ฉันต้องการผู้ช่วย
- ผมเฮนรี่ ฮาร์ต - สาบานว่านายจะไม่มีวันบอกใคร
- ว่าผมเป็นผู้ช่วยลับๆ ของกัปตันแมน - เท่านั้นแหละ
- ตอนนี้เราเป่าหมากฝรั่ง - และต่อกรอาชญากรรม
รู้สึกดีชะมัด
- เอาเลย - ปล่อยตัวได้
รองเท้าของผม
(ร้านเก่าเก๋ากึ๊ก)
ไม่เอาน่า กูช เราจะต้องทดสอบอีกกี่อย่างกัน
เงียบน่า ทีนี้ถอดถุงมือข้างขวาออก และชูมือของนายขึ้น
ฉันชักจะหงุดหงิดแล้วนะ
ระวังไฟ
- นายยังเจ็บมืออยู่อีกเหรอ - ก็ใช่น่ะสิ
ฉันไม่เข้าใจเลย
ผ่านไปสองวินาทีแล้ว ตอนนี้ควรหายเจ็บแล้วสิ
เราต้องทดสอบอีก
ไม่ เราตรวจร่างกายส่วนต่างๆ ของฉัน มามากพอแล้ว
แล้วก้นของเขาล่ะ ตรวจก้นของเขาสิ
เราควรตรวจก้นของนาย
ตรวจก้นของฉันเหรอ ยังไง
หันหลังไปและก้มตัวลง
ไม่เอา ไม่ๆ
นายทั้งแทงคอฉัน เทน้ำกรดใส่เท้าและเผามือของฉัน
ฉันว่าทุกคนน่าจะทึกทักได้ว่า ฉันคงเจ็บก้นด้วยนั่นแหละ
นี่ ทุกคน
โฟรเซนโยเกิร์ตนี่อร่อยมาก
โยเกิร์ตครึ่งนึงเป็นของฉันนะ
กูช เกิดอะไรขึ้นกับฉัน
ไม่มีใครทำร้ายฉันได้ตั้งแต่อายุแปดขวบ
นี่ ทุกคน มาดูนี่สิ
มีอะไรเหรอ
ดูคลิปข่าวจากงานรับรางวัลเมื่อวานนี้สิ
ตรงนี้ ฉันจะเล่นภาพช้านะ
นั่นไง เห็นนั่นมั้ย
- คุณเห็นผู้หญิงที่ถือน้ำหอมมั้ย - เธอตั้งใจฉีดน้ำหอมใส่ฉัน
แต่น้ำหอมคงไม่ทำให้พลังของคุณหายไป
ก็จริง
น้ำหอมคงทำไม่ได้
มีแต่น้ำตาของแมลงจอลลี่เท่านั้น
จอลลี่อะไรนะ
นั่นไง แมลงจอลลี่
หนึ่งในแมลงหายากที่มีความสุขที่สุดในโลก
งั้นพวกคุณจะบอกว่า แมลงจอลลี่พรากพลังของกัปตันแมนได้งั้นเหรอ
ไม่ใช่ตัวแมลง
เป็นน้ำตาของมัน
คืองี้ เวลาพวกมันร้องไห้
น้ำตาของมันประกอบด้วยเอนไซม์
เป็นเหมือนกรด ที่ทำลายความหนาแน่นของโมเลกุล
และความหนาแน่นของโมเลกุล เป็นสิ่งที่ทำให้กัปตันแมนคงกระพัน
และพวกคุณคิดว่าน้ำหอมของผู้หญิงคนนั้น…
มีน้ำตาของแมลงจอลลี่
นั่นมันเป็นไปไม่ได้
จะเติมขวดน้ำหอมให้เต็ม ต้องใช้น้ำตาจากแมลงจอลลี่หลายสิบตัว
และพวกมันทั้งหมดจะต้องร้องไห้ด้วย
แต่ถ้าแมลงพวกนั้นมีความสุขมาก อะไรจะทำให้พวกมันร้องไห้ได้ล่ะ
พยาบาลโคฮอร์ต
เพิ่มเสียงหนังให้ดังขึ้นอีก
แต่พ่อครับ
ผมรักเอลเมอร์ มันเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของผม
แต่มันเป็นสัตว์ป่า เราต้องปล่อยมันไป
แต่แม่บอกว่าผมเลี้ยงมันไว้ตลอดไปได้
แม่ของลูกไม่อยู่แล้ว ลูกชาย
และเธอจะไม่กลับมา
ผมรู้
ได้เวลาแล้ว ลูก
ก็ได้ครับ
ไปสิ เอลเมอร์
ไปเดี๋ยวนี้ ไปซะ
ไปเลย
เยี่ยม
แมลงของฉันร้องไห้ทุกตัวเลย
หลั่งน้ำตาออกมาอีก
(ร้านเฮ่ยีนส์)
นี่ ฉันได้ข่าวใหม่แหละ
มันบอกว่ามีเสือหนีออกจากสวนสัตว์
แจสเปอร์ลองใส่กางเกงยีนส์สกินนี่อยู่นะ
เสือกินแม่ของนายได้นะ
มันแน่นเกินไป
ถ้าอยากได้สาวๆ นายต้องใส่ยีนส์นั่นให้ได้
- ฉันพยายามอยู่ - พยายามให้มากกว่านี้สิ
ว่าไง หนุ่มๆ ลองกางเกงยีนส์เป็นไงบ้าง
- เขาใส่มันไม่ได้ - เขาไม่ได้อยากได้มันขนาดนั้น
ฉันอยากได้นะ
เอาล่ะ ไม่ต้องเครียด ฉันมาช่วยแล้ว
เนเวยาห์ แคนดี้ มาช่วยหน่อยได้มั้ย
- คุณเรียกคนมาช่วยเหรอ - ฉันรู้ว่าฉันทำอะไรอยู่
เข้ามาเร็ว
ทุกคน จับและดึง
เอ็ดดี้ เราต้องใช้ช้อนใส่ยีนส์
กางเกงยีนส์นี่เหมือนเล็กไปสองไซซ์
ไม่เล็กไปหรอก
ส่งมา
โอเคๆ ลองนี่ดูเป็นไง
- ดึงแรงขึ้นอีก - โอเค
- สอดเข้าไป - ผมทำอยู่ๆ
สู้เขา แจสเปอร์ๆ
- ผมหายใจเข้าอยู่ - โอเค พูดสิว่า "ผมรักแฟชั่น"
- ผมรักแฟชั่น - "ผมรักแฟชั่น"
ผมรักมัน
ใส่ได้แล้ว
ออกมาให้เพื่อนของเธอดูสิ
นั่นแหละ กางเกงยีนส์สกินนี่
ฉันว่ามันแน่นกว่านี้ได้อีกนะ
กัปตันแมน
นี่ กัปตันแมน
กัปตันแมนมายังฐานลับๆ
- นี่ - มีอะไร กูช
ทำไมนายยังไม่ไปอีก เสือตะลอนไปทั่วแล้ว
- ผมรอเรย์อยู่ - ฉันมาแล้ว
คุณใส่อะไรเนี่ย
ก็แค่เสริมการป้องกันน่ะ
คุณไม่ต้องเสริมการป้องกันหรอก คุณเป็นกัปตันแมนนะ
แต่ตอนนี้ฉันบาดเจ็บได้แล้ว
แต่คุณยังเป็นนักสู้ที่ยอดเยี่ยม
เสือมันดุร้ายได้นะ
ตัวนี้อาจเชื่องก็ได้
ผมหมายถึงไม่เอาน่า อย่าเหมารวมว่าเสือจะเป็นเหมือนกันหมดสิ
นายรู้มั้ยว่าเมื่อคืนนี้ฉันข้ามถนน แล้วผึ้งก็ต่อยฉัน
ตอนนี้ฉันยังมีตุ่มแดงอยู่เลย
คุณไปยั่วโมโหผึ้งเหรอ
ใช่ เฮนรี่ ฉันไปจีบแฟนสาวของผึ้งน่ะ
ฉันแบบว่า "หึ่งๆ" แล้วเธอก็แบบว่า "หึ่งๆ"
เรย์ การปกป้องสเวลล์วิวเป็นงานของเรานะ
ยอมรับซะเถอะ เจ้าหนู ฉันเสียมันไปแล้ว
ฉันปกป้องสเวลล์วิวไม่ได้
ฉันปกป้องเป็ดจากภัตตาคารจีนไม่ได้
เรย์
นายฉายเดี่ยวไปเถอะ
ไปเดี๋ยวนี้ ไปซะ
ฉันกินไม่ลงแล้ว
ได้สิ ฉันยังไหวอยู่
ว่าไง เจ้าหนู นายไปไหนมาน่ะ
ผมดึงผู้หญิงต่างชาติตัวใหญ่ขึ้นมาจากหนองน้ำ
ดึงขึ้นมาเองคนเดียวเลยนะ
เหมือนผมทำทุกอย่างเมื่อสองวันที่ผ่านมา
นายอยากกินเนื้อหน่อยมั้ย
ไม่ ผมไม่อยากได้เนื้อกระป๋องของคุณหรอก
ผมอยากให้คุณลุกขึ้นและกลับมาทำงาน
ผมต้องการกัปตันแมน
ขอโทษที
ทักทายกัปตันโซฟาสิ
ทุกคน ฉันเจออะไรบางอย่าง
- เธอเจออะไร - โอเค
เรย์สูญเสียพลังของตัวเองไป เพราะเขาโดนพ่นน้ำตาของแมลงจอลลี่ใส่
ใช่ๆ ฉันว่าตอนนี้เรารู้แล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้นนะ
บอกเราสิว่าเธอเจอ…
อะไรอีกล่ะ
- ว่าไง - แม่ไปไหน
- ฉันไม่รู้ แต่ฉันคุยตอนนี้ไม่… - ฉันไม่โอเคนะ
เธอก็ไม่เคยโอเคอยู่แล้ว
- ใครโทรมาน่ะ - น้องสาวซื่อบื้อของผม
ฉันได้ยินนะ
ไพเพอร์ ฉัน…
มาร์ล่า เพื่อนของฉันถ่ายรูปฉันและฉันดูแย่มาก
ไม่นะ
แถมเธอสัญญากับฉันแล้วว่าจะไม่โพสต์รูป
แต่เธอกลับโพสต์มัน แถมเธอยังแท็กฉันด้วย
- โห เล่าต่อสิ - นี่เป็นครั้งที่สามแล้ว…
โอเค บอกเราสิว่าเธอเจออะไร
แมลงจอลลี่นั่นกินอย่างเดียว
- อะไร - ปลาแห้งญี่ปุ่น
- ปลาแห้งเหรอ - ใช่
และเมื่อสองสัปดาห์ก่อน
มีการส่งปลาแห้งร้อยปอนด์ มาที่โกดังในเมืองสเวลล์วิวนี้
ปลาแห้งจำนวนขนาดนั้น คงเลี้ยงแมลงจอลลี่ได้หลายสิบตัว
แล้วใครจะต้องมีแมลงจอลลี่เยอะขนาดนั้นกัน
คนที่ต้องการน้ำตาของแมลงจอลลี่จำนวนมาก
มากพอที่จะพ่นใส่กัปตันแมน
- เฮนรี่ นายฟังอยู่มั้ยเนี่ย - แป๊บนะ
หล่อนทำงั้นเหรอ ไม่มีทาง แล้วเกิดอะไรขึ้นอีก
โกดังอยู่ที่ไหน
ใจกลางเมือง ถนนแอ๊บบี้
- เรย์ ไปกันเถอะ - ไม่เอา
ฉันสู้พวกวายร้ายในสภาพนี้ไม่ไหวหรอก
เขาพูดจริงเหรอ
ตอนนี้เขากลัวเพราะเขาบาดเจ็บได้
ใครจะไม่กลัวบ้างล่ะ
แล้วผมล่ะ ผมเป็นผู้ช่วยของคุณ
และผมช่วยคุณทำเรื่องเสี่ยงอันตรายทุกอย่าง
และผมไม่เคยมีพลังอะไรเลย
ผมก็บาดเจ็บได้นะ
ฉันถึงจ้างนายเก้าดอลลาร์ต่อชั่วโมงไง
- เดี๋ยวผมมา - นายจะไปไหน
- ไปทำงานของฉันไง - นั่นแย่ที่สุดเลย
- ใช่ๆ มาร์ล่าแย่มากและเธอสุดยอด - ขอบคุณ
ว่าไงล่ะ ไปกับเขาสิ
ฉันไปไม่ได้
- คุณหมายความว่าจะไม่ไป - เธอเห็นรอยผึ้งต่อยฉันมั้ย
ช่างเถอะ ฉันไม่ต้องการกัปตันโซฟา
ปล่อยตัวได้
ดูสิ ผึ้งต่อยฉันนะ
(ร้านเฮ่ยีนส์)
- ดูเป็นไงบ้าง - นายก็บอกฉันสิ
อยากให้ฉันพูดความจริงมั้ย
ดูดีมาก
พวกนาย ฉันต้องการความช่วยเหลือ
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ฉันถอดกางเกงยีนส์สกินนี่ไม่ออก
เดี๋ยวนะ นายใส่มันมาสามวันรวดแล้วเหรอ
ใช่ และฉันต้องเข้าห้องน้ำ
นายลองดึงมันแรงสุดๆ หรือยัง
- ลองแล้ว - ฉันคิดไม่ออกแล้ว
(ริกบีย์ส แคนเนอรี)
ใช่
ใช่แล้ว เหล่าแมลงของฉัน
ดูหนังเศร้าเข้าไป
ดื่มด่ำไปกับหนังเศร้า
"เฉพาะผู้ได้รับอนุญาต"
ตอนนี้เจ้าเป็นราชาแห่งลามะแล้ว
ไม่นะ เขาตายแล้ว
เยี่ยมยอด
อีกไม่นานฉันจะมีน้ำตาแมลงมากพอ
ที่จะแน่ใจว่ากัปตันแมนไม่มีทางเป็นภัยต่อฉันได้อีก
แล้วยังไงต่อคะ
จากนั้นฉันจะทำอะไรก็ได้ที่เมืองสเวลล์วิวนี้
- แล้วคุณอยากทำอะไรล่ะ - ฉันไม่รู้
เอาล่ะ ทุกคนอย่าขยับ
- เด็กคนนั้นใครกัน - ใจเย็นๆ ไม่ต้องกังวลไป
ก็แค่คิดดัมสเตอร์
แดนเจอร์ต่างหาก
ฉันรู้
ฉันแค่ไม่อยากให้เกียรติน่ะ
ขอฉันแนะนำตัวเองก่อน
ไม่ต้อง ฉันรู้ว่าแกเป็นใคร ดอกเตอร์เมนิแอ็ก
มินยักต่างหาก
ฉันรู้ ฉันแค่ไม่อยากให้เกียรติน่ะ
มันจบแล้ว
ฉันจะพาแกและพยาบาลสุดเซ็กซี่ของแกเข้าคุก
สมุน
และตอนนี้ฉันคิดว่า ฉันควรจะสอนนายเรื่องมารยาทสักหน่อย
ทำไมนายไม่มาสอนฉันล่ะ
กัปตันแมน
คุณหล่อกระชากใจมาก
และคุณพูดถูก
เขาอาจหล่อ แต่ตอนนี้เขาบาดเจ็บได้เหมือนคนทั่วไป
แกจับตัวเด็กผู้ชายไว้
ส่วนแกจัดการไอ้หน้าหล่อนี่
ฉันกลัวกระบองเล็กๆ ของนายจัง
นายจะเอามันมาทำอะไร ตีก้นหนูแฮมสเตอร์เหรอ
ตอนนี้มันใหญ่ขึ้นแล้ว
จัดการเขาเลย กัปตันแมน
ไม่เอาน่า มันจำเป็นน่ะ
กัปตันแมน ระวัง
ระวังหน่อย นี่มันอันตรายนะ
แจ่ม สุดยอดเลย
ขอบใจ
แต่ฉันเจ็บเข่าจัง
ฉันอยากเห็นนายเจ็บมากกว่านี้
แกอย่าจับถ้วยกาแฟของฉันนะ
ไม่
- คิดแดนเจอร์ - ว่าไง
นับนิ้วเท้าของนายซิ
ทีนี้คิดแดนเจอร์กับฉันจะพาแมลงพวกนี้ กลับไปที่สำนักงานใหญ่
และหาทางเอาพลังของฉันกลับคืนมา
นายต้องจับพวกมันให้ได้ก่อน
พวกแมลง
ไม่นะๆ
ลาล่ะ
ลาก่อน แล้วเจอกัน
แล้วฉันจะกลับมาใหม่
- มาเร็ว เราต้องตามพวกเขาไป - ไม่ๆ
นั่นเป็นก๊าซโยโคเนียม มันจะทำลายพวกแมลง
แล้วไง
เราต้องการพวกแมลงเพื่อเอาพลังของฉันคืนมา
เราปล่อยให้พวกมันตายไม่ได้
ไม่นะ
ก๊าซฆ่าตัวนี้ไปแล้ว
นี่จะได้ผลยังไงเหรอ
คืองี้ เวลาพวกแมลงดูอะไรตลกๆ
พวกมันจะหลั่งสารแห่งความสุข
ที่เรานำมาใช้ย้อนคืน ประสิทธิภาพของน้ำตาที่ทำให้อ่อนแรงได้
- นายเริ่มก่อนนะ - นายเรียกฉันว่าไอ้ขี้โกหกเหรอ
ฉันไม่เรียกนายว่านักปิดบังความจริงหรอก
- คลาสสิก - คลาสสิก
และตอนนี้ฉันสกัดของเหลวได้แล้ว
แล้วสารความสุขจากแมลงนี้ จะรักษากัปตันแมนได้จริงเหรอ
- เราก็หวังว่างั้นนะ - ขอให้ได้เถอะ
- มาเถอะ เอาเลย - พร้อมนะ
ระวังสเปรย์
น่าสนใจแฮะ
มันได้ผลมั้ย
มีทางเดียวที่จะรู้ได้
ตั้งค่าความเข้มข้นระดับห้า
ฉุกเฉิน
ใครก็ได้
ช่วยผมที ได้โปรด
ผมถอดกางเกงยีนส์ตัวนี้ไม่ออก
นายได้ยินมั้ย มีเด็กผู้ชายร่อนเร่ ผ่านสเวลล์วิวพาร์ก
ถูกกางเกงของเขาจับไว้
เมืองสเวลล์วิวต้องการคุณ
เอาล่ะ กูช
ได้เวลาตรวจสอบความหนาแน่นของฉันแล้ว
มาดูกันว่าฉันได้พลังกัปตันแมนกลับมาหรือยัง
นายรู้นะว่าถ้าสารแห่งความสุข ของตัวแมลงไม่ได้ผล…
คุณแน่ใจเหรอ เรย์
ยิงฉันเลย
ฉันโอเคดี
คิดแดนเจอร์
น้องสาวของผมน่ะ
- ว่าไง ไพเพอร์ - เฮนรี่ มาร์ล่า เพื่อนของฉันบ้าไปแล้ว
โห เล่าทั้งหมดให้ฉันฟังหน่อย ไปกันเถอะ
- เอาเลย - ปล่อยตัวได้
ฮัลโหล
เฮนรี่อยู่มั้ย ฉันไม่โอเคนะ
คำบรรยายโดย: บุษรัตน์ แซ่โค้ว