(ร้านเก่าเก๋ากึ๊ก)
เขาต้องซ่อมลิฟต์นั่น
เรย์
เรย์ คุณเรียกผมตั้งสามปี๊บ
มีเหตุด่วนอะไรเหรอ
(นี่ เฮนรี่ ใส่นาฬิกาบนข้อมือ)
"นี่ เฮนรี่
ใส่นาฬิกาบนข้อมือ"
ได้เลย
ให้ผมใส่ตรงไหนได้อีกล่ะ
- ไง เฮนรี่ - ไม่นะ เรย์เหรอ
ใช่แล้ว ฉันลอยอยู่เหนือข้อมือของนาย
ในแบบโฮโลแกรมด้วย
นายจิ้มตาของฉัน
- ผมขอโทษทีๆ - ฉันล้อเล่น
นายทำอะไรโฮโลแกรมหรือกัปตันแมนไม่ได้
นี่มันเจ๋งมาก เหมือนเราอยู่ด้วยกันเลย
ก็ใช่น่ะสิ
คุณจะไป…
จ๊ะเอ๋
ทีนี้ ถอดสายรัดข้อมือเก่าของนายออกซะ
ได้ ทำไมผมต้อง…
จากนี้ไปฉันจะติดต่อนายผ่านนาฬิกาสุดล้ำนี่
- แล้วให้ผมทำยังไงกับอันเก่า - โยนมันทิ้งไปเลย
- ทำไมล่ะ - เพราะมันจะระเบิดตัวเอง
พระเจ้าช่วย
แปลกแฮะ มันควรจะต้อง…
ฉันเห็นนายใส่กางเกงนอน
ใช่ ก็มันเกือบเที่ยงคืนแล้วนี่ ผมกำลังอ่านหนังสือไปสอบพรุ่งนี้
- วิชาอะไร - ประวัติศาสตร์เปอร์โตริโก
เปอร์โตริโก
ดินแดนแห่ง…
- ชาวเปอร์โตริโก - ถูกต้อง
- มีอะไรเหรอ กูช - มีการโจรกรรม
- ที่ไหน - ที่ร้านขายแก้วโบราณ 24 ชั่วโมง
ร้านแก้วโบราณเหรอ
- ถูกต้อง - ไปเดี๋ยวนี้แหละ
พร้อมมั้ย
เป่าหมากฝรั่งแล้วไปต่อกรอาชญากรรมกัน
- ไปลุยกันเลย คิดแดนเจอร์ - ชนหมัด
ปล่อยตัวได้
รองเท้าของผม
ใช่ เอารองเท้าขึ้นมา
เอารองเท้าขึ้นมา
(ร้านแก้วโบราณ)
นี่ ไอ้หนู เปิดที่เก็บเงินนั่นเดี๋ยวนี้
ผมก็เร็วเท่าที่ทำได้แล้ว ลูกพี่
นี่ ส่งขวดสีลาเวนเดอร์สวยๆ นั่นมาซิ
มันเข้ากับหมวกกันน็อกมอเตอร์ไซค์ของฉันดี
ได้เลย เอาไปเลย
นายน่าจะห่อกันกระแทกให้ฉันด้วยนะ เจ้าหนู
ได้ครับ ได้เลย
ฉันไม่อยากโดนจับได้
ขอโทษที่รบกวน
มีอะไร…
กัปตันแมน
ฉันหวังว่า นายจะจ่ายเงินซื้อขวดลาเวนเดอร์นั่นนะ
ฉันก็หวังด้วย
คิดแดนเจอร์
ใช่
ฉันไม่กลัวแกหรอก
ลองอีกที แขนตรงๆ สิ
สไตรก์ที่สาม
- นั่นมันแค่สไตรก์ที่สอง - โอเค อย่ามาทำฉันขายหน้าต่อหน้าพวกโจรสิ
ไม่นะ
นายอยากสู้กับเราจริงๆ เหรอ
ขอฉันสู้กับเด็กได้มั้ย
- ไม่ นายจะ… - ได้แน่นอน
มาเลย พี่โหด
- ได้ - เดี๋ยว จะทำอะไร…
หมวกนี่เหม็นชะมัด
ไม่ได้ พวกนั้นเอาไว้ตั้งโชว์อย่างเดียว
คิดแดนเจอร์ รับไม้กอล์ฟไป
คุณไม่ได้ช่วยอะไรเลย
- กัปตันแมน คุณอยู่ไหน - ตามเสียงฉันมา
- มาร์โก… - โปโล
หยุดนะ
- มาร์โก… - โปโล
- หยุดเถอะ - มาร์โก…
โปโล
พวกซูเปอร์ฮีโร่ช่วยออกไปทีได้มั้ย
มาร์โก…
ไม่นะ
คิดแดนเจอร์ๆๆ
เขาอยู่ที่ไหน
- ผมตีโดนเขามั้ย - ใช่ โดนสิ
ร้านของผมพังหมดแล้ว
ไม่ต้องขอบคุณเราหรอก
- ขอบคุณเหรอ - ได้เสมอแหละ
- ไปกันเถอะ คิดแดนเจอร์ - เดี๋ยว
ไม่มีใครไปไหนทั้งนั้น
จนกว่าพวกคุณจะช่วยกันเก็บเศษแก้วพวกนี้
ก็ได้
แต่ผมต้องตื่นไปสอบที่โรงเรียน ตอนเจ็ดโมงเช้านะ
นั่นก็แค่ประมาณห้าชั่วโมงเอง
ฉันจะไปเอาไม้กวาดมาให้นาย
(พนักงานเข้าได้เท่านั้น)
เฮนรี่
- เฮนรี่ - เกิดอะไรขึ้น
คุณเลียนิ้วแล้วมาจิ้มหูของผมเหรอเนี่ย
- แฉะมากด้วยแหละ - อะไรนะ
เธอหลับตลอดการสอบ
จริงเหรอ
ทุกคนเห็นมั้ย
นี่คือผลของการเล่นทวิตแฟลช ทวิตเดิลแกรมอะไรนั่นทั้งคืน
- โทษนะครับ ครูเชเพน - อะไรอีกล่ะ
จิ้มหูของผมบ้างได้มั้ย
เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นโดยบังเอิญ
พ่อของผมเป็นนักวิทยาศาสตร์ไร้ความรับผิดชอบ
ผมอยากทำงานหลังเลิกเรียน
และเขาทำให้ผมคงกระพันโดยไม่ตั้งใจ
ผมไปที่ร้านพิลึกนี้
และได้เจอกับผู้ชายที่น่าสนใจ
ฉันจะทำให้นายประหลาดใจ
ตอนนี้ผมปกป้องคนดีของเมืองสเวลล์วิว
- พวกเขาเรียกผม… - และเขาได้กลายเป็น…
นายรู้ชื่ออยู่แล้ว
- กัปตันแมน - ใช่แล้ว เฮนรี่
ไม่นานผมก็พบว่าการเป็นซูเปอร์ฮีโร่ มีเรื่องต้องรับมือเพียงลำพังมากมาย
- เขาต้องการความช่วยเหลือ - ฉันต้องการผู้ช่วย
- ผมเฮนรี่ ฮาร์ต - สาบานว่านายจะไม่มีวันบอกใคร
- ว่าผมเป็นผู้ช่วยลับๆ ของกัปตันแมน - เท่านั้นแหละ
- ตอนนี้เราเป่าหมากฝรั่ง - และต่อกรอาชญากรรม
รู้สึกดีชะมัด
- เอาเลย - ปล่อยตัวได้
รองเท้าของผม
- ไง - ไง
เราดูอะไรอยู่เหรอ
ผ่าตัดแบบธรรมชาติ
ผ่าตัดแบบธรรมชาติมันเป็นยังไง
ก็ผ่าตัดแหละ แต่ไม่ใช้ยาชา
- ไม่มียาแก้ปวดเหรอ - ไม่มี
เห็นมั้ย คนนั้นกำลังผ่าตัดบายพาสหัวใจ
(การผ่าตัดแบบธรรมชาติ)
นี่ เฮนรี่ มาดูรายการนี้สิ
- อะไรอยู่ในแก้วน่ะ - กาแฟ
เพื่อให้มีชีวิตอยู่ต่อไป
- ไม่ๆๆ - อะไร
นี่ เอาคืนมานะ
นายเพิ่งอายุ 13 นายไม่ควรดื่มกาแฟเยอะขนาดนี้หลังเลิกเรียน
- ชาร์ล็อตต์ - ดูสิ แก้วนี้ใหญ่จะตาย
แต่ฉันต้องการมัน
นายเป็นอะไรไป
ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่…
มีอะไรต้องทำหลายอย่าง
เป็นเพราะฮอร์โมนของนายเหรอ
มีอะไรในร่างกายนายเปลี่ยนแปลงด้วยใช่มั้ย
นายฝันแปลกๆ มั้ย
ฉันไม่เคยฝันอะไรทั้งนั้นเพราะไม่ได้นอนเลย
ฉันฝันเหมือนเดิมตลอดเลย
มันเริ่มต้นด้วยฉันได้ม้าเป็นของขวัญวันเกิด จากนั้นแจสเปอร์ก็โผล่มา
แล้วม้าตัวนั้นก็เตะหน้าของแจสเปอร์
แต่ฉันไม่เป็นอะไรใช่มั้ย
ไม่เลย
เราถึงบ้านแล้ว เฮนรี่ มาช่วยแม่หน่อยสิ
เฮนรี่ มาช่วยแม่ของพี่หน่อย
อะไรกันๆๆ
เราได้ทุกอย่างครบสำหรับทำชิลี่บอลมื้อค่ำคืนนี้
ไม่ๆๆๆ ผมอยู่ทำมื้อค่ำคืนนี้ไม่ได้หรอก
เราซื้อทุกอย่างมาแล้วนะ และนี่เป็นคืนของลูก
ครั้งนี้ทำให้เผ็ดด้วยล่ะ
แม่ แต่ผมยุ่งจริงๆ นะ ผมไม่มีเวลาหรอก
ไง ไพเพอร์
ตายจริง แจสเปอร์อยู่ด้วยเหรอเนี่ย
ไพเพอร์ สุภาพหน่อย
แต่แจสเปอร์มาที่นี่ตลอดเลยนะ
หนูไม่ไหวนะ
ฉันจะไปห้องน้ำ
ไม่นะ แม่ แจสเปอร์จะใช้ห้องน้ำของเราอีกแล้ว
ไม่เป็นไรหรอกน่า
- ไง ทุกคน - ไงคะ ที่รัก
- ไงคะ คุณฮาร์ต - ชาร์ล็อตต์
แจสเปอร์อยู่ในห้องน้ำค่ะ
ตายจริง
แล้วเฮนรี่ก็บอกว่าจะไม่อยู่ทำมื้อค่ำ
- อะไรกัน นี่คืนของเขานะ - ผมทำมื้อค่ำก็ได้
เฮนรี่ ก่อนที่ลูกจะเริ่ม…
อะไรเหรอครับ
วันนี้คุณครูของลูกโทรหาพ่อ ครูเชเพน
อะไร… เธอโทรไปหาพ่อตอนทำงานเลยเหรอ
เธอไร้มารยาทจริงๆ
ชัดเจนว่าลูกหลับในห้องเรียนวันนี้ และสอบตกวิชาประวัติศาสตร์เปอร์โตริโก
คือ…
ลูกรู้มั้ยว่าประวัติศาสตร์เปอร์โตริโก มันสำคัญแค่ไหน
รู้ครับ
ขอโทษครับ ผมหลับในห้อง
เธอบอกว่าลูกหลับบ่อยมาก
หลับในห้องเรียน ไม่ยอมทำการบ้าน
ผมรู้ ก็มันยากนี่
เรื่องที่โรงเรียน แล้วก็งานใหม่ของผมที่ร้านเก่าเก๋ากึ๊ก
ถ้าลูกเกรดไม่ดีขึ้น ลูกต้องออกจากงาน
อะไรนะ ผมออกไม่ได้
งานของผมมันสำคัญมากนะ
ที่ร้านขายของเก่า ลูกก็แค่กวาดพื้น
ครูเชเพนบอกให้ผมไปสอบซ่อม ก่อนเข้าเรียนวันศุกร์
พ่อหวังให้ลูกได้เอ
ได้แน่นอน ผมจะขึ้นไปอ่านหนังสือด้านบนเลย
เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน
อ่านหลังจากทำชิลี่บอลสร็จแล้ว
- แต่… - ครั้งนี้ทำให้มันออกมาเผ็ดด้วยล่ะ
ใช่
ได้แล้ว ชิลี่บอล
เสร็จสักทีนะ
ไพเพอร์ ห้ามเล่นคอมพิวเตอร์ที่โต๊ะอาหารนะ
แต่เมื่อเช้าหนูโพสต์ออกความเห็น และมีคนมาตอบความเห็นหนูถึง 45 ครั้ง
ตอนนี้หนูเลยต้องมานั่งตอบทีละอัน
เดี๋ยวลูกจะได้ความเห็นจากพ่อด้วย
อะไรนะ
โทษนะ ผมกินไม่ไหวแล้ว ขอตัวไปนอนก่อน
ที่เหลือก็ของเรา
เฮนรี่ ทำไมยังไม่มาที่นี่อีก
เพราะวันนี้ผมมีปัญหา เรื่องการนอนหลับในห้องนิดหน่อย
แถมยังต้องทำชิลี่บอลอีก
ชิลี่บอลเหรอ
คืนนี้เป็นเวรของผม
มีนักโทษแหกคุกจากเรือนจำสเวลล์วิว ฉันต้องการนาย
ได้ ผมจะไปในอีกสิบนาที
ดีมาก มาให้ไวเลยนะ
เอาล่ะ
ต้องไปเอาหมากฝรั่งวิเศษก่อน
ฉันต้องทำได้ ฉันแค่…
ตื่นๆ
ฉันต้องลุกขึ้นสิ
หรือบางทีก็อาจ…
ไปให้ไวที่สุด
ไปให้ไว
เฮนรี่
เฮนรี่ เปิดสิ
นี่กลิ่นอะไรเนี่ย
กลิ่นของฉันไง
กัปตันแมน คุณมาทำอะไรที่นี่
นายนั่นแหละทำอะไรอยู่นี่
ฉันโทรหาตั้งแต่ 90 นาทีที่แล้ว และฉันบอกว่าเรามีเหตุด่วน
จริงด้วย ผมว่าผมเผลอหลับไป
"ผมว่าผมเผลอหลับไป"
ให้ตายสิ ทำไมตัวคุณเหม็นล่ะ
ฉันเหม็น เพราะเมื่อชั่วโมงที่แล้ว ฉันไล่ตามคนร้ายไปตามท่อน้ำเสียของสเวลล์วิว
นายรู้ใช่มั้ยว่าในท่อน้ำเสียนั้นมีอะไร
- อึเหรอ - ก็ใช่ไง
นี่ เฮนรี่
- น้องสาวของผม ออกไปเร็ว - เราต้องคุยกันอีกยาว
- ออกไปก่อน - อย่ามาไล่ฉันนะ
ไปก่อนเถอะ
ฉันไม่เป็นไร
เมื่อกี้พี่คุยกับใครในนี้
- ไม่มีซะหน่อย - แม่
จะบ้าตาย
ว่าไงจ๊ะ ลูกรัก
เมื่อกี้เฮนรี่คุยกับใครในห้องนี้ก็ไม่รู้ แล้วตอนนี้เขาบอกว่าไม่ได้คุยกับใคร
ก็นะ แม่รู้ว่าเฮนรี่บอกว่าไม่มีใครในนี้…
นี่มันกลิ่นอะไร
- ของไพเพอร์ครับ - อะไรนะ
เธอไม่ได้อาบน้ำเป็นอาทิตย์แล้ว
นั่นมันโกหกแล้ว
เอาล่ะ มาเถอะ ลูก เดี๋ยวเราจะไปอาบน้ำกัน
- หนูไม่ได้อยากอาบน้ำ แม่ - อาบหน่อยน่า
อย่าย่องมาหาผมแบบนี้สิ
คืนนี้นายทำฉันผิดหวัง
ผมทำทุกคนผิดหวัง
ทุกคนควรเรียกผมว่า "ไอ้เด็กไม่เอาไหน"
ก็ได้ บอกฉันสิว่าปัญหามันคืออะไร
เรื่องเวลา เรื่องที่โรงเรียน เรื่องทำงานให้คุณ เรื่องครอบครัวของผม ภาระเต็มไปหมด
ก็นะ ฉันรู้จักคนที่จะกำจัดครอบครัวของนายได้
ว่าไงนะ
ล้อเล่นน่า ฉันอำเล่น
ฉันรู้จักเขาจริงๆ นะ
ฉันว่าฉันแก้ปัญหานี้ให้นายได้
- จริงเหรอ - มาเจอฉันที่ศูนย์บัญชาการพรุ่งนี้
ผมไปแน่
นี่
นี่ใครเนี่ย
แม่ของผม
แจ๋วเลย
- เธอยังอยู่กับพ่อของนายใช่มั้ย - แน่นอน
- เธอเคยรู้สึกเหงาเปล่าเปลี่ยว… - กลับบ้านไปเลย เรย์
- ขอรูปคืนด้วย เรย์ - ใช่ จริงด้วย
(โรงเรียนมัธยมต้นสเวลล์วิว)
เอาล่ะ นักเรียน ทุกคนนั่งประจำที่ นั่งลง
นั่งลง หยุดคุยกันได้แล้ว
- นี่ นายเห็นเฮนรี่มั้ย - ไม่
ให้ตายสิ เฮนรี่ ฮาร์ตไปไหนเนี่ย
- แจสเปอร์ - เขาไม่อยู่นี่ครับ
ครูรู้หรอกน่า
เฮนรี่ไม่สบายอยู่บ้านค่ะ
ไหนเธอบอกว่าไม่รู้เขาอยู่ไหน
ใช่ แต่เรารู้ว่าเฮนรี่ต้องมาโรงเรียน
นอกจากเขาจะป่วยอยู่บ้าน
หรือเขาอาจมีปัญหาบางอย่าง
จริงด้วย
เฮนรี่เป็นโรคตับอักเสบครับ
เจ้าเครื่องนี้มันทำอะไรอยู่
มันกำลังสแกนสมองของนาย
เหรอ เจ๋งดี
หายใจเข้าลึกๆ
แล้วพูด "โอเดิลๆๆ"
โอเดิลๆๆ
ไม่ใช่ นายผิดคีย์แล้ว
แบบนี้ โอเดิลๆๆ
- โอเดิลๆๆ -โอเดิลๆๆ
ทำไมผมต้องทำอะไรแบบนี้ด้วย
- ใจเย็น เจ้าหนู - ไม่ได้หรอก
พรุ่งนี้ผมมีสอบซ่อม ผมต้องกลับไปอ่านหนังสือ
แต่เขากลับให้ผมพูด โอเดิลๆๆ
ไม่ มันต้องแบบนี้ โอเดิลๆๆ
ผมไม่สน ผมไม่มีเวลาพักผ่อนเลย
จริงด้วย ปัญหาของนาย คือเรื่องเวลาไม่เพียงพอ
คิดดูนะ ถ้านายเรียนทุกอย่าง ที่โรงเรียนได้ใน 30 วินาที
ผมจะเรียนอะไรได้ใน 30 วินาที
ด้วยเจ้านี่ไง เครื่องแปลงความถี่สมอง
หรือเราเรียกมันว่าเอชอาร์แซด
เจ้าเครื่องนี้จะส่งผ่านองค์ความรู้ จากแหล่งที่มาของข้อมูลไปยังสมอง
ที่ 90 ล้านดิจิเบิลต่อวินาที
แล้วทำไมผมต้องโดนมัดกับเก้าอี้ด้วย
นายอยากได้เกรดคณิตศาสตร์เปอร์โตริโกดีๆ มั้ย
- ประวัติศาสตร์ต่างหาก - นั่นแหละ
- เราเริ่มกันเลยดีกว่า - ใช่ ลุยกันเลย
เอาล่ะ
ทีนี้ฉันจะตั้งค่าในคอมพิวเตอร์
ให้ดึงข้อมูลทุกอย่าง เกี่ยวกับประวัติศาสตร์เปอร์โตริโกมา
(กำลังอัปโหลด)
ให้ตายสิ ตื่นเต้นจัง มันจะ…
- มันจะเจ็บมั้ย - เจ็บ มากด้วย
ว่าไงนะ
เร่งเครื่องเลย
สุดยอด
เดี๋ยวนะ ผมจะรู้ได้ยังไง…
- มันเจ็บนะ - แค่สนุกไปกับมัน
มันเจ็บนะ
(เอชอาร์แซดส่งข้อมูลแล้ว)
เป็นไง
เจ็บเป็นบ้าเลย
ใช่ แต่ลองเล่าเรื่องเปอร์โตริโกให้เราฟังซิ
ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับ…
เปอร์โตริโกเป็นหมู่เกาะ ที่มีขนาด 9,065 ตารางกิโลเมตร
และมีประชากร 3.6 ล้านคน
ชายหาดอันงดงามและป่าฝน เหมาะสำหรับจัดงานแต่งงาน
มีพิธีฉลองเด็กอายุ 13 ปีของชาวยิว หรือจะปลูกต้นกล้วย
ผมรู้จักเปอร์โตริโกแล้ว
ถูกต้อง
เห็นมั้ยล่ะ ด้วยเจ้านี่ นายเรียนทุกอย่าง ที่นายต้องการได้ภายในไม่กี่วินาที
จริงด้วย
เดี๋ยวนะ แบบนี้มันไม่โกงเหรอ
- ไม่หรอกน่า - ไม่ค่อยแน่ใจ
ผมหวังว่างั้น
ยังไงก็ขอบคุณที่ผมทำเครื่องนี้ให้คุณนะ
- มันเป็นผลข้างเคียง - ผลข้างเคียงอะไร
หลังจากใช้เครื่องเอชอาร์แซด
นายอาจพูดไม่ค่อยรู้เรื่องประมาณสามสี่วัน
คุณควรจะให้เรื่องนี้บอกผมก่อน
สิ่งสำคัญคือตอนนี้นายสอบผ่านฉลุยแน่ๆ
ใช่แล้ว
- ทำไมผม… - นั่นก็ผลข้างเคียงอีกอย่าง
บางครั้งนายจะกรีดร้องเหมือน…
เด็กผู้หญิง
แค่สามสี่วันน่า
ผมจะเป็นเหมือนเด็กผู้หญิง สามสี่วันที่กรีดร้องน่ะเหรอ
เดี๋ยวนะ
นายจะไปกินมื้อเที่ยงมั้ย
- ไปสิ - อะไรเนี่ย
(โรงเรียนมัธยมต้นสเวลล์วิว)
เนื่องจากกองกำลังของนิวแฮมป์เชียร์ มีอุปกรณ์ที่ดีกว่า
กองกำลังของเวอร์มอนต์จึงยอมจำนน และต้องเสียมะพร้าวไปเป็นจำนวนมาก
มะพร้าวในเวอร์มอนต์เหรอ
ดูสิ ฉันวาดรูปตัวเอง
(ฉัน)
เอาล่ะ ทุกคน ออกไปได้
ออกไปได้เลย
เฮนรี่ ครูขอคุยด้วยได้มั้ย
ได้สิครับ
- มีอะไรเหรอครับ - เรื่องเกรดของเธอ
ผม 100 คะแนนเต็มทำได้เลยเหรอ
หมายถึงผมได้ 100 คะแนนเต็ม ในการสอบซ่อมน่ะ
- เธอตอบคำถามได้อย่างถูกต้อง - เยี่ยมไปเลย
นั่นไม่เหมาะสมนะ
แค่ตื่นเต้นน่ะครับ
ครูภูมิใจในตัวเธอ เฮนรี่ ครูอยากกอดเธอนะ ถ้ามันไม่ทำให้ครูโดนไล่ออกน่ะ
- ขอบคุณครับ - ขอให้สนุกกับช่วงวันหยุด
คุณก็กันเหมือน
- ร้อยเต็มเลยเหรอ - ใช่แล้ว
- เดี๋ยวนะ - อะไรเหรอ
เมื่อวานนายไปไหนมา นายไม่เข้าเรียนนี่
บางที่ฉันต้องไปไง
พูดอีกทีซิ
ฉันต้องไปบางที่ไง
ได้สักที
เจอกันไว้
คำบรรยายโดย: ศมบวร ศักดิ์โสภิษฐ์