Revelation 21.
Aku melihat syurga dan bumi baru.
Kerana syurga dan bumi yang pertama telah meninggalkan kita.
Aku mendengar suara hebat dari syurga...
menyatakan, "Saksikanlah.
Kerana gereja suci Tuhan bersama manusia."
Tuhan juga akan menghapuskan tangisan...
pada mata-mata mereka.
Semuanya okey.
Apabila kita memerlukan, Dia akan memberikan
Dah banyak kali saya baca petikan ini.
Masih ingat ayat seterusnya?
Tuhan akan menghapuskan tangisan pada mata-mata mereka.
Kerana tiada lagi kematian.
Mahupun kesedihan dan tangisan.
Tiada lagi keperitan juga.
Kerana yang telah lepas sudah meninggalkan kita.
Awak tahu maksudnya?
Bagus.
Bila kita boleh kebumikan dia?
Tanah terlalu sejuk untuk digali.
Ayah awak akan dikebumikan pada musim bunga.
Semoga dirahmati.
Kita akan menempuhinya, Joyce.
Berapa banyak yang tinggal?
Daging rusa, elk dan arnab.
Dengan seluruh bandar dicatu?
Mungkin seminggu.
Paling baik pun, dua minggu.
Josiah dan Martin ingat...
mereka nampak rusa pada malam tempoh hari.
Beberapa batu ke timur.
Keadaan gelap.
Kadangkala kita nampak benda yang diharapkan.
Tak kisahlah.
James.
Ya?
Saya dapat merasakan keraguan.
Mereka masih mempercayai awak, David.
Mereka cuma takut.
Bukan daripada mereka.
Saya masih percaya.
Sudah...
Enam bulan lalu sangat sukar.
Untuk kita semua.
Saya perlu tahu kalau awak masih bersama saya.
Ya.
Bagus.
Pergi ambil senapang. Kita akan memburu.
Baiklah.
Awak dahaga?
Saya akan kembali segera, okey?
Biar betul?
Apa pendapat awak?
Saya tak nampak sesiapa.
Boleh kita ambil saja?
Ambil dengan segera. Penembaknya mungkin tak jauh.
Jangan.
Letak senjata!
Sekarang juga!
Pusing belakang dan pandang saya.
Perlahan-lahan.
Kalau ada pergerakan tiba-tiba, saya tembak kepala awak.
Serta kawan awak.
Awak pemburu yang hebat. Kami tak dengar awak datang.
Pusing belakang dan pergi dari sini.
- Okey. - Pergilah.
Saya cuma nak awak luangkan masa 10 saat.
- Saya nak bercakap. - Saya takkan ulang.
Tolonglah, 10 saat saja.
Nama saya David. Ini kawan saya, James.
Kami daripada kumpulan besar.
Ada wanita, kanak-kanak dan mereka semua sangat lapar.
Saya pun daripada kumpulan besar.
Kami juga lapar.
Tapi awak takkan mampu menyeret rusa ini sendirian.
Kami bukan nak minta sedekah.
Kita boleh bertukar barang untuk sedikit rusa ini.
Apa yang awak perlukan? Kami ada kasut but.
Ada ubat?
Untuk jangkitan.
Ada di kampung kami.
Awak boleh ikut kami.
Saya takkan ikut awak ke mana-mana.
Kawan awak boleh ambil.
Kalau dia kembali, awak dapat separuh rusa itu.
Kalau ada orang lain muncul, saya akan tembak...
Awak akan tembak kepala saya.
Tepat sekali.
Pergi tanya Howard.
Dia ada satu bekas dengan sedikit penisilin.
Bawa dua botol dan satu picagari.
Tak perlu fikir panjang, James. Ikut saja cakap saya.
Undur 10 langkah.
Teruskan.
Itu senapang ayah awak?
Dia sakit?
Sebab itu awak keluar sendirian?
Beginilah.
Perlu jalan kaki empat batu untuk kembali ke perkampungan kami.
Pasti agak lama sebelum James kembali ke sini.
Saya ada bawa minyak dan mancis.
Kita boleh buat tempat berlindung dan hidupkan api.
Bawa rusa ini bersama.
Lekas.
Awak tak patut keluar sendirian di sini.
Pada pandangan saya, awak pun tak patut keluar sendirian.
Betul juga.
Siapa nama awak?
Memang sukar untuk mempercayai orang asing...
tapi saya tak berniat jahat.
Sebenarnya...
awak boleh menyertai kumpulan kami kalau awak mahu.
Awak menjemput saya menyertai Kelab Lapar awak?
Tak apalah.
Memang kami lapar...
tapi kami masih ada di sini.
Saya cuma orang baik...
yang cuba menjaga orang yang mengharapkan saya.
Awak ketua mereka?
Bukan pilihan saya.
Mereka yang pilih, tapi...
memang betul.
Mereka memilih untuk dipimpin oleh awak?
Adakah ini kultus pelik?
Mungkin betul tekaan awak.
Saya seorang pengkhutbah.
Tapi cuma berkhutbah ajaran Bible biasa.
Apa?
Seluruh dunia dah berakhir dan awak masih percaya hal karut itu?
Saya mula mempercayainya selepas dunia berakhir.
Sebelum itu, saya guru matematik.
Mengajar budak sebaya awak.
Awak jadi pengkhutbah daripada guru...
sebab awak rasa tugasnya sama?
Tepat sekali.
Cuba ceritakan.
Saya menemui Tuhan selepas malapetaka dahsyat itu.
Mungkin itu masa terbaik atau terburuk untuk menemuinya...
saya sendiri tak pasti.
Apabila Zon Kuarantin Pittsburgh hancur pada tahun 2017...
Firefly dan FEDRA...
saya pergi dengan beberapa orang dan terhasillah kumpulan kami.
- Jauh dari Pittsburgh. - Ya.
Kami buat penempatan di suatu tempat dan kemudian penceroboh datang.
Jadi kami berpindah lagi.
Semasa mengembara...
kami terjumpa orang baru sepanjang jalan hingga...
kami menetap di sini.
Lama-kelamaan tuah awak akan habis.
Tuah?
Tuah tak wujud.
Saya percaya setiap kejadian ada hikmahnya.
Memang betul.
- Betul, saya boleh buktikan. - Okey.
Kami tak sangka musim sejuk ini terlalu sukar.
Tiada apa-apa yang tumbuh.
Haiwan buruan pun sukar ditemui.
Jadi saya hantar empat orang ke bandar berhampiran...
untuk cari apa yang boleh.
Hanya tiga orang yang kembali.
Orang yang tak kembali itu seorang ayah.
Dia ada anak sama macam awak.
Ayahnya dirampas daripadanya.
Rupa-rupanya dia dibunuh oleh seorang lelaki gila.
Awak patut tahu...
lelaki gila itu...
mengembara dengan seorang budak perempuan.
Awak dah faham?
Setiap kejadian ada hikmahnya.
James, turunkan senjata.
Dia yang bunuh Alec, bukan?
Dia tak bunuh sesiapa.
Turunkan senjata.
Awak dah bawa ubatnya?
- Ya, tapi... - Campak ke arah dia.
David.
Berundur.
Saya tahu awak bukan dalam kumpulan.
Dia takkan bertahan lama di luar sana.
Saya boleh lindungi awak.
Awak nak lepaskan dia begitu saja?
Di mana saya nak letak benda ini, Joel?
Joel?
Joel, di mana saya nak letak benda ini?
Tak kisahlah.
Tolonglah.
Cuma tinggal lima.
Apa itu?
Daging rusa.
Apabila kita memerlukan, Dia akan memberikan
Rusa yang besar.
Mungkin awak ada dengar khabar angin.
Ya, kami menemui budak perempuan yang bersama pembunuh Alec.
Apabila matahari terbit...
saya akan pimpin kumpulan untuk menjejakinya.
Tak sukar mencarinya dalam salji.
Kami akan menjejakinya ke tempat mereka bersembunyi.
Kami akan bawa lelaki itu ke muka pengadilan.
Awak patut bunuh dia.
Awak patut bunuh mereka berdua.
Saya tahu awak fikir awak sudah tiada bapa.
Tapi hakikatnya Hannah, awak sentiasa ada bapa.
Awak perlu menghormati dia apabila dia bercakap.
Terima kasih.
Tuhan, berkati rezeki ini.
Kurniakanlah kesyukuran...
daripada kami atas belas kasihanMu.
Ajar kami untuk tahu pemberi makanan kami.
Rahmati kami dengan Christ, kurniaan yang hidup.
Amen.
- Amen. - Amen.
Sentiasa berwaspada.
Kalau dia belum mati, dia berbahaya.
Macam mana dengan budak itu?
Kita bawa dia pulang bersama kita.
Saya tak berniat nak mempersoalkan sifat belas kasihan awak, David.
Kita boleh lepaskan dia.
Kalau kita bawa dia pulang, ada seorang lagi untuk diberi makan.
Kalau kita biarkan dia di luar sana, dia akan mati.
Mungkin ini kehendak Tuhan.
Joel, bangun.
Joel, bangunlah!
Okey, pandang saya.
Ada orang datang.
Saya akan bawa mereka supaya menjauhi awak.
Kalau ada sesiapa tiba di sini...
awak perlu bunuh mereka, okey?
Joel.
Joel, jangan tidur.
Ayuh.
Hei, penyangak!
Tak guna!
Ayuh!
Saya mahu dia hidup!
Marilah kejar saya.
Saya dapat tembak!
Buatlah.
Dua orang ikut saya.
Bawa kuda itu.
Orang lain tunggu di sini dan periksa dari pintu ke pintu.
Awak tak sabar nak balas dendam, bukan?
Lakukannya.
Saya dah mula risau awak takkan terjaga.
Lepaskan saya.
Memang itulah matlamat kami.
Awak lapar?
Kenapa saya dikurung?
Sebab saya takut pada awak.
Awak manusia berbahaya dan awak dah buktikannya.
Orang lain mahu saya bunuh awak atas kejadian yang berlaku.
Awak dengar saya kata orang lain nak bunuh awak?
- Ya. - Saya halang mereka.
Sudahlah.
Apa kata kita mulakan dengan nama awak?
Pergi matilah.
Dengar sini.
Awak tak boleh terus hidup kalau bersendirian.
Tiada sesiapa yang boleh.
Saya boleh bantu awak.
Biar saya lindungi awak.
Saya tak bersendirian.
Betul, kawan awak.
Macam mana keadaan dia?
Nampaknya awak sayang dia.
Jadi pasti memeritkan.
Tapi...
awak perlu terima hakikat.
Kisah hidup awak yang itu akan berakhir.
Saya menawarkan satu permulaan.
Tapi kalau awak tak dapat mempercayai saya...
jadi awak memang bersendirian.
Timothy?
Alamak.
Tolonglah.
Tolong hentikannya.
Berhenti.
Lepaskan dia.
Selepas ini giliran awak.
Tolonglah.
Saya tak tahu mana-mana budak perempuan.
- Tak guna! - Aduhai!
- Marco! - Tidak.
Dia tak boleh bantu awak.
Pandang saya...
sebelum saya pecahkan kepala lutut awak.
Dia masih hidup.
Di mana?
Tak guna!
Di bandar!
Bandar apa?
Tasik Silver.
Tempat itu bukan bandar sebenar...
tapi tempat peranginan.
Tempat peranginan?
Awak akan tunjukkan lokasi kita...
dan lokasi tempat peranginan awak.
Lokasinya mestilah sama dengan lokasi yang kawan awak tunjuk.
Okey.
Kita di sini.
Sumpah.
Tanyalah dia. Dia akan beritahu.
Saya tak tipu.
Tidak!
Oh, Tuhan!
Tidak!
Kenapa awak buat begitu?
Dia beritahu apa yang awak mahu.
Awak memang tak guna.
Saya takkan beritahu apa-apa.
- Tak apa, saya percaya cakap dia. - Tidak!
Ini cuma daging rusa, percayalah.
Awak akan kerat-kerat badan saya.
Sebaiknya tak perlu.
Tolonglah beritahu saya nama awak.
- Kalau awak nak kecam saya... - Kecam awak?
Awak makan manusia, orang gila!
Ya.
Hanya beberapa orang yang tahu.
Tapi lambat laun saya akan beritahu awak.
- Tapi awak dah tahu lebih awal. - Awak kejam.
Ya, kita semua begitu. Itulah tujuan kita hidup.
Ia pilihan terakhir bagi saya.
Awak fikir saya tak rasa malu?
Apa yang saya patut buat?
Biar mereka kelaparan?
Mereka mempercayai saya untuk memastikan mereka hidup.
Mereka mengharapkan saya...
menjaga mereka dan menyayangi saya.
Ya, mungkin juga.
Awak tak percaya semua itu.
Rasanya rakan awak pun takkan percaya.
Bukankah dia membunuh untuk menyelamatkan nyawa awak?
Dia mempertahankan dirinya.
Dia mempertahankan awak.
Awak pun tahu.
Dah banyak yang awak lihat.
Saya pun sama.
Nak tahu apa yang saya nampak bila saya melihat awak?
Diri saya.
Awak mengingatkan saya kepada diri saya.
Awak berbakat menjadi pemimpin.
Awak bijak.
Setia.
Ganas.
Awak tak tahu apa-apa tentang saya.
Saya tahu.
Kalau saya lepaskan awak dari kurungan itu...
dan berikan awak pisau...
awak akan tikam saya serta-merta.
Awak memiliki jiwa yang ganas.
Saya tahu.
Saya sentiasa memiliki jiwa yang ganas.
Dah lama saya mengalami kesukaran untuk menerimanya.
Apabila dunia berakhir...
kebenarannya ditunjukkan kepada saya.
Yalah, oleh Tuhan.
Bukan.
Oleh Cordyceps.
Apa yang Cordyceps buat? Adakah ia jahat?
Tidak.
Kulat itu cuma subur dan berganda.
Makan dan melindungi anak-anaknya.
Serta memastikan masa depan selamat...
walaupun terpaksa bertindak ganas.
Kulat itu menyayangi.
Kenapa awak beritahu saya semua ini?
Sebab awak mampu menanganinya.
Tak seperti orang lain.
Mereka perlukan Tuhan, syurga.
Mereka perlukan seorang bapa.
Awak tak perlukannya.
Awak lebih hebat daripada itu.
Saya penggembala yang dikelilingi kambing bebiri.
Saya cuma mahukan...
seorang yang setaraf.
Seorang kawan.
Macam mana dengan kawan saya?
Seperti yang saya cakap, kesetiaan.
Saya boleh suruh orang saya berhenti memburu dia.
Mereka takkan bunuh dia.
Betul? Mereka akan lepaskan dia?
Ya.
Kalau dia tak ganggu kami, mereka akan lepaskan dia.
Mereka akan ikut arahan saya.
Mereka pengikut saya.
Mereka akan jadi pengikut kita.
Saya sangat memerlukan bantuan.
Lihatlah apa yang dah berlaku.
Bayangkan perkara yang kita boleh buat bersama.
Dengan kekuatan kita.
Kita akan jadikan tempat ini sempurna.
Kita akan bertumbuh dan berkembang.
Kita akan buat segala yang perlu demi pengikut kita.
Bayangkan kehidupan yang kita boleh berikan.
Bayangkan kehidupan yang kita boleh bina.
Budak tak guna.
Saya akan beritahu yang lain sekarang juga.
Ellie.
Apa?
Beritahu mereka Ellie ialah nama budak perempuan...
yang patahkan jari awak!
Apa awak cakap tadi?
"Dikerat-kerat"?
Tidak!
- Lepaskan saya! - Mari sini!
Lepaskan saya!
Tunggu dulu!
Diam.
Tunggu.
Tolong jangan buat!
- Awak dah diberi peluang. - Jangan!
Saya dah dijangkiti!
Saya dah dijangkiti.
Sekarang awak pun sama.
Singsing lengan baju saya. Cuba tengok.
Tengoklah!
Apa ayat awak tadi?
Setiap kejadian ada hikmahnya, bukan?
David.
Tidak.
Sepatutnya dia dah berubah. Semua ini tak betul.
Rupanya macam betul.
Tiada jalan keluar, Ellie.
Pintu sudah dikunci.
Kuncinya ada pada saya.
Ellie?
Ellie.
Saya tahu awak tak dijangkiti.
Orang yang dijangkiti takkan berjuang segigih ini...
untuk terus hidup.
Macam mana awak lakukannya?
Apa rahsianya?
Atau adakah awak istimewa?
Tiada sesiapa suka dimalukan, Ellie.
Awak tak tahu kehebatan saya.
Awak tak tahu apa saya boleh berikan kepada awak!
Awak patut berikan saya peluang!
Ada berita baik untuk awak.
Tiada sesiapa antara kita yang akan mati hari ini.
Saya dah ubah fikiran.
Saya dah buat keputusan yang awak perlukan bapa.
Jadi saya akan jaga awak...
dan ajar awak.
Ellie?
Ellie.
Tak guna.
Saya ingat awak dah tahu.
Saya paling suka pergaduhan.
Jangan takut.
Tiada rasa takut dalam kasih sayang.
Jangan!
Lepaskan saya!
- Ini saya. - Lepas!
Ini saya.
Hei, semuanya okey.
Ini saya.
Semuanya okey.
Semuanya okey, sayang.
Saya ada dengan awak.
Okey.