บ้าจริง
- ต้องทำแบบนี้ทุกชั่วโมงเลยเหรอ - น้ำมันก็เสื่อมสภาพไปตามเวลา
ในถังนี่แทบเหลือแต่น้ำแล้ว
สมัยก่อนเติมน้ำมันถังเดียว ขับได้ตั้ง 10-12 ชั่วโมง
- เราไปไหนก็ได้ - แล้วคุณไปไหนบ้าง
แทบไม่ได้ไปไหน
- เยี่ยม เจ้านี้ใช้หลักการอะไร - นี่คือกาลักน้ำ
เมื่อของเหลว...
เดินทางต้านแรงโน้มถ่วง เพราะแรงดัน...
- คุณไม่รู้สินะ - ฉันรู้ว่าใช้ได้จริง
ห้ามเดินเตร็ดเตร่นะ
"น้ำมันเบนซิน อันตราย"
โอเค
งั้นครั้งนี้คุณพลาดเองนะ
"ไม่ว่าคุณจะพยายามสักแค่ไหน
แต่เข็มทื่อก็สักไม่เข้า"
"ไม่เล่นคำเลยสักนิด" เล่นสอง ของวิล ลิฟวิงสตัน
สังเกตดี ๆ นะ "เล่น" ไม่ใช่ "เล่ม"
- เล่นคำไง - ให้ตายเหอะ
"คณิตศาสตร์สาขาใดที่หวานฉ่ำ"
พีชคณิต
ลูกพีชไง
- "ฉันไม่ได้นอนทั้งคืน - ไม่
เฝ้าคิดว่าพระอาทิตย์หายไปไหน
จนเช้าคำตอบถึงโผล่ขึ้นมา"
- ไปรอในรถก่อนก็ได้นะ - โอเค
แต่รู้ไว้นะ คุณหนีวิล ลิฟวิงสตันไม่พ้นหรอก
เขาจะกลับมา คุณหยุดเขาไม่ได้หรอก
รถพวกนี้คงแรงน่าดู
พวกเขาเคยติดตั้งใบมีดดันขนาดใหญ่ ไว้เคลียร์ถนนให้พวกรถถัง
- ฉันอยากเห็นรถถัง - ได้เห็นแน่
รถถัง เฮลิคอปเตอร์ อะไรพวกนั้น
ที่จริง ๆ สร้างไว้ปราบอย่างอื่น พวกมันกระจัดกระจายไปทั่ว
เจอของดีแล้ว
นี่ เห็นแล้วนึกถึงความหลังมั้ย
"แฮงก์ วิลเลียมส์"
เพลงนี้ก่อนฉันเกิดอีก
- โอเค - แต่ก็เจ๋งอยู่ดี
ให้ตายสิ
มีอย่างอื่นอีก
"แบร์สกิน"
ไม่ค่อยมีอะไรให้อ่าน แต่มีรูปที่น่าสนใจ
- ไม่ วางลงเลย นั่นไม่ใช่ของเด็ก - โห ใหญ่ขนาดนี้เดินไหวเหรอ
- โยนมันทิ้งไปเลย - ใจเย็นก่อนน่า
ฉันแค่อยากรู้ว่ามันเด็ดจริงมั้ย
แล้วทำไมหน้ากระดาษ ถึงติดกันไปหมด
ฉันแค่อำเล่นน่า
บ๊ายบาย เพื่อน
"เลิฟส์ ดีเซล ไร้สาร อาร์บีส์"
เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้
- กินช้า ๆ ก็ได้ - นี่ก็ช้าแล้ว
ฉันกินอะไรอยู่เนี่ย
นั่นคือราวิโอลียี่ห้อเชฟโบยาร์ดี อายุ 20 ปี
- เชฟเก่งจริง ๆ - เห็นด้วยเลย
- เราจะอยู่แถวนี้อีกนานแค่ไหน - คืนนี้ฉันว่าจะนอน
พรุ่งนี้ค่อยขับรถทั้งวันทั้งคืน ให้เราไปถึงไวโอมิงในเช้าวันถัดไป
- เราก่อไฟได้มั้ย หนาวแทบแย่แล้ว - รู้มั้ยว่าทำไมฉันต้องปฏิเสธ
- เพราะผู้ติดเชื้อจะเห็นควัน - ไม่ เชื้อราไม่ได้ฉลาดขนาดนั้น
ยังไงที่นี่ก็ห่างไกลจากผู้ติดเชื้อ
เพราะคนเหรอ
พวกเขาจะทำอะไร ปล้นเราเหรอ
พวกมันต้องคิดมากกว่าเรื่องนั้นแน่
โอเค
ที่จริงกลิ่นก็หอมดีนะ
งั้นนั่นคงเป็นของแฟรงก์
โจล
- โจล - อะไร
- ขอถามอะไรจริงจังหน่อยได้มั้ย - ได้สิ
ทำไมหุ่นถึงต้องไล่กา
ก็เพราะกาลักน้ำยังไงล่ะ
ตาบ้าเอ๊ย
- แอบอ่านมาใช่มั้ย - เปล่า
ทีนี้ก็นอนซะ
คนพวกนั้นที่คุณพูดถึง
คงไม่มีใครรู้ว่าเราอยู่ที่นี่
จะไม่มีใครโผล่มาเจอเราที่นี่ใช่มั้ย
จะไม่มีใครโผล่มาหรอก
โอเค
นี่มันคืออะไรเนี่ย
เธอไม่ชอบกาแฟเหรอ
ร้านสตาร์บัคส์ในคิวซี เคยขายของพวกนี้จริงเหรอ
เมล็ดกาแฟของพวกเขา สดกว่าที่บิลตุนไว้
แต่ใช่ สมัยก่อนก็ขายเจ้านี่แหละ
กลิ่นเหมือนอึไหม้ ๆ เลย
ตามองแผนที่ไว้
วิ่งเส้น 76 ไปทางตะวันตก ต่อด้วย...
เส้น 70 ทางตะวันตกไปตลอดกาล
น้องชายคุณอยู่ที่ไหนในไวโอมิงนะ
การติดต่อครั้งสุดท้าย มาจากหอวิทยุใกล้ ๆ โคดี้
โคดี้
- โคดี้ ให้ตาย เข้าไปลึกมากเลย - ใช่
ถ้าเขาไม่อยู่ที่นั่นล่ะ
งั้นเขาก็อาจอยู่ใกล้นิคมสักแห่ง
น่าจะอยู่ใกล้กับอีกเมือง ไวโอมิงไม่ค่อยมีนิคมนักหรอก
ชีแอนน์
- ไชแอนน์ - ไช... จริงเหรอ
ไชแอนน์
ลารามี
แคสเปอร์
เขาชื่ออะไร
- ใคร - น้องชายคุณ
- ทอมมี่ - น้องหรือพี่แล้วนะ
- น้อง - ทำไมไม่อยู่ด้วยกัน
- เรื่องมันยาว - นานกว่า 25 ชั่วโมงมั้ย
เพราะเรามีเวลาขนาดนั้นเลยแหละ
ทอมมี่คือพวกที่อยู่ตัวคนเดียวไม่ได้
ฝันอยากเป็นฮีโร่
เขาเลยสมัครเข้ากองทัพ หลังจบมัธยมปลาย
ไม่กี่เดือนต่อมา ก็ถูกส่งไปสมรภูมิพายุทะเลทราย
ก็แค่ชื่อของสงครามน่ะ
ประเด็นคือการอยู่ในกองทัพ ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเหมือนเป็นฮีโร่
จากนั้น 12 ปีต่อมาเกิดโรคระบาด
เขาโน้มน้าวให้ฉันเข้าร่วมกลุ่ม เพื่อเดินทางไปบอสตันซึ่งฉันก็ตกลง
หลัก ๆ ก็เพื่อจับตาดูเขา รักษาชีวิตเขาไว้
เราเจอเทสที่นั่น
และทั้งทีมของเรานั่น เรา...
กับทุกอย่างในตอนนั้นถือว่าโอเค
แล้วทอมมี่ก็พบกับมาร์ลีน
เธอกล่อมให้เขา เข้าร่วมกลุ่มไฟร์ฟลาย
ก็ความผิดพลาดเดิม ๆ เหมือนตอนเขาอายุ 18 ปี
เขาอยากกอบกู้โลก
ฝันลม ๆ แล้ง ๆ ทั้งเขา ไฟร์ฟลาย ทุกคนเลย
เพ้อเจ้อทั้งนั้น
แน่นอน ล่าสุดได้ยินว่า เขาออกจากกลุ่มไฟร์ฟลายด้วย
ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนสักแห่ง เพียงลำพัง และ...
ฉันต้องไปหาเขา
ถ้าคุณคิดว่าโลกไร้ความหวัง แล้วจะพยายามต่อไปทำไม
ยังไงก็ต้องลองดูใช่มั้ย
เธอไม่เคยเห็นโลกจริง ๆ เธอเลยไม่เข้าใจ
คนเราพยายามกันเพื่อครอบครัว
- แค่นั้นเลย - ฉันไม่ใช่ครอบครัว
ใช่ เธอคือของที่ต้องไปส่ง
แต่ฉันสัญญากับเทสไว้
แล้วเธอก็เป็นเหมือนครอบครัว
- ถ้าคุณหาเขาไม่เจอล่ะ - เจอแน่
- คุณรู้ได้ยังไง - ฉันตื๊อเก่ง
เธอตื่นเช้ามาก ถ้าอยากนอนต่อ...
ฉันไม่เหนื่อยเลยสักนิด
อย่าไปไหนนะ
"ใต้ วิชิทา เหนือ ดิมอยน์ ดาวน์ทาวน์ ถัดไป 5 ทางออก "
- เราอยู่ที่ไหน - แคนซัสซิตี
เราต้องย้อนกลับไปไกลแค่ไหน ถึงจะอ้อมตรงนี้ได้
ช่างเถอะ
คุณทำอะไรน่ะ
หาทางเลี่ยงอุโมงค์นี้ไง
ขึ้นทางเลียบถัดไป
แป๊บเดียวก็กลับเข้าถนนใหญ่ได้
แล้วทางหลวงอยู่ไหนเนี่ย
ดูไม่ออกเลย ฉันงงไปหมดแล้ว
- อย่าดูแผนที่ใหญ่ ดูที่มันลงละเอียด - ก็ตอนนี้ไม่รู้เราอยู่ไหน
ฉันนั่งรถนี่มาสองวันเองนะ
เรากำลังขึ้นเหนือใช่มั้ยเนี่ย
ต้องไปทางขวาแน่
บ้าจริง
หยุด
นั่นคือคิวซีใช่มั้ย
แล้วเฟดราหายหัวไปไหนเนี่ย
เฮ่
ช่วยด้วย
คาดเข็มขัดซะ
- เราจะไม่ช่วยเขาเหรอ - ไม่
- บ้าเอ๊ย เอาเลย ๆ - โจล
บ้าจริง
- เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย - ค่ะ
- ไม่บาดเจ็บใช่มั้ย - คิดว่าไม่นะ
ปลดเข็มขัด เร็ว
ฉันเห็นแกแล้ว ไอ้สารเลว
ส่งข้าวของที่มีให้เรา แล้วแกจะรอด เราสัญญา
นี่ เห็นโพรงนั่นมั้ย
เบียดตัวเข้าไปได้หรือเปล่า
โอกาสสุดท้าย
พอบอกว่าไป เธอคลานไปที่ผนังนั่น
แล้วเบียดตัวเข้าไป อย่าออกมา จนกว่าฉันจะบอก โอเคมั้ย
แล้วพวกมันจะไม่ทำอะไรเธอ มองฉันสิ
พวกมันจะไม่ทำอะไรเธอ
หมอบไว้ ก้มต่ำไว้ แล้วก็เงียบไว้
- โอเค - โอเค
ไป
ไอ้สารเลว
คราวนี้แกจะต้องชดใช้สิ่งที่แกทำไป
แกฆ่าตัวตายเองนะ ไอ้สารเลว
ไม่ ๆ ไม่ต้อง ไม่มีอะไรแล้ว
มันจบแล้ว เราไม่ต่อสู้กันแล้ว
ฉันจะกลับบ้าน บอกทุกคนว่าเธอไม่ใช่คนเลว
ฉันต้องทำยังไงเนี่ย
ฉันขยับขาไม่ได้
แม่ฉันอยู่ไม่ไกล ถ้าเธอพาฉันกลับไปหาแม่
เราแลกเปลี่ยนสิ่งของกันได้นะ
เราเป็นเพื่อนกันได้ ฉันพลาดไปแล้ว
ฉันไบรอัน ฉันไบรอัน
เธอชื่ออะไร
เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน
เอานี่ไปสิ มีดนี่ดีมากนะ
กลับไปอยู่หลังผนังซะ
ไม่ ๆ ผมขอโทษ ผมขอโทษ ได้โปรด ขอร้อง
เราคุยกันได้นี่ ผมขอโทษ ผมขอโทษ
ขอเถอะ ขอร้อง ไม่นะ ไม่ ได้โปรด ไม่ ได้โปรด
ได้โปรด ผมขอโทษ
ผมขอโทษ ได้โปรด
อย่าทำแบบนั้นเลย ผมขอโทษ ผมขอโทษ ได้โปรด
ไม่นะ ไม่ เราคุยกันได้ คุยกันก่อนนะ แม่ครับ แม่ แม่ครับ
เอลลี่ ฉันต้องเข้าไปในนั้น แต่ตัวฉันใหญ่ไป
- มีของขวางประตูอยู่ - ขยับได้มั้ย
- ดันเลย เร็ว - โอเค
ฉันไม่เป็นไร ฉันไหว
ในนี้ยังมีอาหารนะ มีไฟฉายของคุณด้วย นั่นแหละ
- แล้วไงต่อ - เราจะขึ้นไป
- จะได้เห็นเมืองชัด ๆ เหรอ - เผื่อหาเส้นทางหนีได้
- อยู่ใกล้ ๆ กันไว้ - ได้เลย
ไบรอัน
มีคนตาย มีคนตาย พวกมันฆ่าไบรอัน
บอกแล้วไง มีแค่ฉันจริง ๆ
ฉันไม่เห็นคนพวกนั้นเลยตั้งแต่คืนนั้น
เธอยังอยากให้ฉันพูดอะไรอีก
ไม่รู้สิ ความจริงล่ะมั้ง
แคทลีน
ครอบครัวเบิร์กควิสต์ล่ะ
ไม่รู้เหรอ
มาร์ค แอนโทนี ฮาลปิน
แคร์รี ชไรเบอร์ ไม่เห็นพวกนี้เลยเหรอ
ครอบครัวแชน
เฮนรี เบอร์เรล
โอเค
คุณรู้ว่าเฮนรีอยู่ไหน
สิทธิ์พบทนาย
"เฟดรา"
รับการรักษาพยาบาล
ครอบครัวเข้าเยี่ยม
สงสัยจังนี่ใช่ห้องขัง...
- ที่พี่ชายฉันถูกซ้อมจนตายหรือเปล่า - เธอเข้าใจผิดแล้ว
และฉันก็เสียใจ
แต่เรื่องนี้มันเลยเถิดมากไปแล้ว
มันต้องหยุดเสียที
หมายถึงต้องหยุดตอนนี้สินะ
ตอนนี้ที่คุณอยู่ในคุก
แต่ก่อนหน้านี้ การมีคนล้มตายเป็นเรื่องที่รับได้
ตอนคุณปลอดภัย ได้รับการคุ้มครอง และขายเพื่อนบ้านให้พวกเฟดรา
พวกเขาเอาปืนจ่อหัวฉัน
นี่ไง
ฉันทำแบบนี้แล้วคุณจะพูดได้หรือยัง
แคทลีน ให้ตายเถอะ
ฉันเป็นคนทำคลอดเธอนะ
ฉันเคยโอบอุ้มเธอ
ฉันไม่เคยพูดเรื่องพี่ชายเธอ กับพวกเขา
แต่เฮนรีพูด
และเรารู้ว่าเขายังอยู่ในเมือง
และฉันคิดว่าคุณก็รู้เหมือนกัน
เขาอยู่ไหน
คิดว่าฉันไม่กล้าทำเหรอ
ฉันเป็นหมอที่ดูแลเธอมา
ใครเป็นคนทำ
เราคิดว่าเป็นคนนอก
เราเจอรถกระบะ ของเต็มคัน
ไม่ใช่รถของเฟดรา แต่ของเพียบเลย
อาจเป็นทหารรับจ้าง
ถ้าเฮนรีมีวิทยุสื่อสาร เขาอาจไปเจอคนข้างนอกนั่น
เขาอาจเรียกคนพวกนี้มา
เขาจะรอดมั้ย
ถ้าฉันมีหมอล่ะ
ไม่มีทางรอด เสียใจด้วย
เปิดเลย
นี่คือผลงานของเฮนรี เข้าใจมั้ย
และเขาจะไม่หยุด จนกว่าเราจะหยุดเขา
ไปหาตัวคนทำมาให้ได้
หาตัวผู้สมรู้ร่วมคิดทุกคน
แล้วฆ่าพวกมันให้หมด
"เราคือประชาชน"
"วิ่งสิ"
"ไฮโลบาร์"
ไม่ใช่เฟดรา ไม่ใช่ไฟร์ฟลาย แล้วคนพวกนี้เป็นใคร
ผู้คน
พวกเราอยู่ในนี้ได้ใช่มั้ย
ก็ได้สักพักแหละ
เหมือนพวกมันจะไล่ดู ตามอาคารที่พักอาศัยก่อน
แต่อีกไม่นานพวกมันต้องผ่านมาทางนี้
มีตึกสูงมาก ๆ อยู่ห่างไปสี่ช่วงตึก
- ใช่ เห็นแล้ว - ตึกนั้นเหรอ
ทันทีที่เราไม่ได้ยินเสียงรถ เราจะรีบไป
ให้เร็วสุดเท่าที่จะทำได้
คุณโอเคใช่มั้ย
ฉันไม่เป็นไร
- แล้วเธอโอเคมั้ย - ค่ะ
เรื่องของเรื่องคือฉันไม่ได้ยิน ตอนเจ้าหมอนั่นโผล่มา
เธอไม่น่าจะต้อง...
นั่นแหละ
แต่คุณดีใจที่ฉันทำแบบนั้นใช่มั้ย
เธอยังเด็ก
ไม่ควรต้องรับรู้ความหมายของ...
แต่เธอก็ไม่ได้ฆ่าเขาหรอก
แต่การยิงปืน หรือ...
ฉันเข้าใจความรู้สึก
ครั้งแรกที่เราทำร้าย...
คนอื่นแบบนั้น
ถ้าเธอ...
ฉัน...
- ฉันไม่เก่งเรื่องนี้เลย - แน่นอนที่สุด
เรื่องนี้ความผิดฉันเอง
เธอไม่น่าต้องทำแบบนั้น
และฉันขอโทษ
มันไม่ใช่ครั้งแรกของฉันหรอก
จับปืนให้ดูหน่อย
เอานิ้วออกจากไกปืน
ใครสอนเธอมาเนี่ย
- โรงเรียนเฟดรา - นึกแล้วเชียว
นิ้วโป้ง
วางทับนิ้วโป้ง
มือซ้าย
บีบมือขวาไว้
เข้าใจมั้ย
นั่นแหละ
ดูนะ
โอเคมั้ย
เอาใส่กระเป๋าสะพาย
เดี๋ยวก็ยิงก้นตัวเองกระจุยหรอก
เราผ่านมันไปได้แน่
ฉันรู้
ไม่มีวี่แววพวกมันเลย คุณล่ะ
เหมือนกัน
"ร้านซักผ้าหยอดเหรียญ"
อาหารหมดแล้ว
เฮนรีไม่ปล่อยให้แซมอดแน่
เพิ่มกำลังทหารรอบเสบียง เป็นสองเท่า เขาอยู่ใกล้มาก
- ฉันสัมผัสได้ - ได้
มีอะไร
บ้าจริง
โอเค
ให้ตายสิ
"ห้องเก็บของ"
เราจะบอกคนอื่นเมื่อไหร่
ยังก่อน
จัดการเรื่องที่เราต้องจัดการก่อน
- เรื่องนี้ไว้ว่ากันทีหลัง - แคทลีน
ไว้ทีหลัง
ปิดทางเข้าออกอาคารไว้ก่อน
โอเคนะ
ได้
ต้องวางเท้าไว้ตรงนี้ หนึ่ง สอง...
- โอ๊ย ตาย ๆ - ดันตัวขึ้นไป ฉันจับเธออยู่
"รับส่งสินค้า"
- โอเค เข้ามาได้แล้ว - เดินดูรอบ ๆ ก่อนนะ
เอลลี่ ให้ตายสิ
ถ้าไม่มีฉัน คุณจะไปไหนรอด
ตอนนี้ถึงไวโอมิงแล้ว
ใช่ รนหาที่เองแท้ ๆ
"บี 3- 42 ขึ้นดาดฟ้าไม่ได้"
โอเค เราจะขึ้นไปข้างบน
แล้วพอตอนเช้า ฉันจะสำรวจตัวเมืองแล้วหาทางหนี
- เราจะเดินขึ้นบันได 42 ชั้นเหรอ - สี่สิบห้าชั้น
แต่ไม่หรอก
- ไม่ขึ้นไปบนสุดหรอก - แล้วกี่ชั้น
เท่าที่ฉันจะเดินไหว
นี่ ตอนผู้ชายคนนั้นบอกว่า เขาบาดเจ็บ
คุณรู้ได้ไงว่าเป็นกับดัก
ฉันเคยอยู่มาทั้งสองฝั่ง
เรื่องนานมาแล้ว เราทำสิ่งที่ต้องทำเพื่อความอยู่รอด
คุณกับเทสเหรอ
และผู้คนที่เราอยู่ด้วย
รวมถึงน้องชายฉันด้วย
คุณเคยฆ่าคนบริสุทธิ์หรือเปล่า
มาเถอะ
ให้ตายเถอะ
- โอเค - สามสิบสามชั้น พอแล้ว
ก็ต้องได้แล้วล่ะ
- มาเร็ว - ขอเวลาเดี๋ยว
ลุกขึ้นเถอะ ตาลุงขี้เกียจ
ตาลุงขี้เกียจ
ฉันอายุ 56 แล้วนะ ยัยเด็กแสบ
โจล
- อะไร - คุณทำอะไรน่ะ
ฉันไม่อยากให้ใคร แอบย่องเข้ามาตอนเราหลับ
อ๋อ เข้าใจแล้ว เสียงกรอบแกรบสินะ
- แน่ใจนะว่าคุณจะได้ยิน - ต้องได้ยินสิ ถึงทำแบบนี้ไง
โอเค
งั้นก็ราตรีสวัสดิ์
อืม ราตรีสวัสดิ์
- นี่ - ว่าไง
ตอนเราคุยกันเรื่องทำร้ายคนอื่น
เธอหมายความว่ายังไง ที่ว่าไม่ใช่ครั้งแรก
ฉันไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้
ตามนั้น
ไม่ต้องพูดก็ได้
ฉันแค่จะบอกว่า...
มันไม่ยุติธรรมเลย อายุระดับเธอ...
ที่ต้องรับมือกับเรื่องพวกนี้
พออายุมากขึ้น มันก็ง่ายขึ้นงั้นเหรอ
เปล่า ก็ไม่เชิง
แต่นั่นแหละ
ที่ฉันถามว่าคุณจะได้ยินเสียงแก้วมั้ย
เพราะฉันสังเกตว่า คุณไม่ค่อยได้ยินเสียงจากฝั่งขวามือ
เพราะคุณเคยถูกยิงเหรอ
คงเพราะฉันยิงคนอื่นมากกว่า
ถ้าเธอไม่อยากหูหนวก ก็ใช้มีดเล่มนั้นต่อไป
โจล
คุณรู้มั้ยว่าท้องเสียส่งผลต่อพันธุกรรม
- อะไรนะ - จริง
เพราะมันทำยีนส์คุณเหม็นหึ่ง
ให้ตายเหอะ
- มุกบ้าเลย - คุณหัวเราะนะ ตาบ้า
- ฉันไม่ได้หัวเราะ - หัวเราะสิ
- พระเจ้า ฉันจะบ้าตาย - บ้าไปแล้วจริง ๆ นั่นแหละ
- นอนเถอะ - คุณนั่นแหละนอน
โจล