ЏАКАРТА, ИНДОНЕЗИЈА 24 СЕПТЕМВРИ 2003
Се извинувам за вашиот ручек.
Нема потреба.
Само што завршував.
Извинете, господине.
Дали сум извршила кривично дело?
Не, се разбира не.
Дали ја имате вистинската личност?
Вие сте Ибу Ратна.
Професорка по микологија,
на универзитетот во Индонезија.
Ја имаме вистинската личност.
Ибу Ратна, би можеле ли да го испитате подготвениот примерок, ве молам?
Може да забележите...
Таа сама ќе донесе заклучоци.
Ова е офиокордицепс.
Зошто користевте хлоразол за да го подготвите слајдот?
Бидејќи тоа е препаратот што се користи за примероци земени од човек.
Кордицепсот не може да преживее во луѓето.
Ако се чувствувате лошо,
ве молам, излезете брзо.
Долниот дел од левата нога.
Дали е ова гризнување од човек?
Кога се случило ова?
Пред околу 30 часа.
Каде?
Во фабрика за брашно и жито на западната страна на градот.
Совршен супстрат.
А потоа?
Нормална жена, а потоа наеднаш насилна.
Нападнала четворица колеги, гризнала тројца од нив.
Ја заклучиле во тоалет, дошла полиција...
се обидела да ги нападне и тие ја застрелале.
Што се случи со луѓето што ги гризнала?
Беа однесени на набљудување.
Неколку часови подоцна...
стана неопходно според процедурата
да ги погубиме.
Кој ја гризнал неа?
Не знаеме.
Значи, тие уште се таму некаде.
Дали недостасуваат други работници?
Четиринаесет.
Ибу Ратна,
ве доведовме овде за да ни помогнете да го спречиме ова да се рашири.
Ни треба вакцина
или лек.
Го поминав животот проучувајќи ги овие работи.
Затоа, ве молам, слушајте внимателно.
Нема лек.
Нема вакцина.
Па, што да правиме?
Бомба.
Започнете со бомбардирање.
Бомбардирајте го овој град...
и сите во него.
Извинете ме.
Ако може некој да ме одвезе до дома, ве молам?
Би сакала да бидам со моето семејство.
Добро утро.
Изгледам инфицирана?
Покажи ни ја раката.
Да, не се влошува, нели?
Ако сме надвор во отворениот град, зошто не не' напаѓаат?
- Не грижи се за тоа. - Па, ќе се грижам.
Што правела Марлин со инфицирано дете?
Не сум инфицирана.
Таа ме најде откако ме гризнаа.
- И не те застрела? - Очигледно не.
Ме заклучи и нејзините ме тестираа секој ден
дали се разболувам.
Како те тестираа?
Морам да мочам.
Како... те тестираа?
Да бројам до 10, да ја испружам раката
и да ја држам мирно.
Но, ги импресионираше
фактот што не се претворив во проклето чудовиште.
Сега, може ли, ве молам?
Добро.
Таму назад, може да најдеш место.
И еве.
Скини неколку страници.
Нема да има ништо лошо овде?
- Само ти. - Смешно.
Скршена е.
Можеби малку.
Брзо ќе заздрави.
- Таа ја преживеа ноќта. - Не е важно.
Ќе се случи порано или подоцна.
Добро? Уште сме близу до Ѕидот. Ќе ја протнеме во КЗ,
ќе најдеме друг начин да набавиме акумулатор.
Ова ни е најдобрата шанса.
Ако ја вратиме во КЗ, некој ќе ѝ ја забележи раката,
ќе ја скенираат.
- Потоа ќе ја убијат. - Подобро тие отколку ние.
Престани да зборуваш за детево
како да има некаков живот пред себе.
Гладна си?
Може да ти дадеме од нашата.
Фала. Марлин ме испрати со моја.
Дали е тоа пилешко?
Да.
Марлин рече дека го добиваат од шверцери.
Изгледа не од вас.
- Еј. Еј. - Зошто...
Зошто си ѝ толку важна на Марлин?
И не лажи ме.
Или ќе те вратиме назад.
Ако ме вратите, ќе немате акумулатор.
Го слушна тоа?
Тогаш си слушнала дека тој сака да те застрела.
Ќе разговарам со тебе како да си возрасна.
Добро?
Џоел и јас не сме добри луѓе.
Ова го правиме за нас.
Затоа што, очигледно, вредиш нешто.
Но, не знаеме колку вредиш ако не знаеме што имаме.
Затоа одговори на моето прашање.
Рече да не кажувам никому,
а сега им кажувам на првите луѓе дека...
Светулките имаат база некаде на запад.
Со доктори. Тие работат на лек.
Сум го слушнал ова.
И што и да ми се случи
- е клучот... - За пронаоѓање на вакцината.
Тоа ли е ова?
Сме го слушнале ова милион пати.
Вакцини, чудотворни лекови. Ништо не функционира. Никогаш.
Носи се. Јас не го побарав ова.
Ниту јас.
Ова нема да заврши добро, Тес.
Треба да се вратиме назад.
Ајде само да го завршиме ова.
Не е важно дали таа е или не е тоа што велат Светулките.
Ако веруваат дека е,
тогаш... ќе го добиеме тоа што го сакаме.
Ако само се згрчи...
Немој.
Да. Добро.
Добро?
Добро.
Ќе добијам пиштол?
- Апсолутно не. - Не.
Добро, леле, во ред.
Ќе морам да им фрлам сендвич.
Чисто е.
Да.
Изгледа поинаку на дневна светлина?
Треба да се движиме.
Како разнесена месечина е.
Тука ли бомбардирале?
Да.
Вака ги нападнаа повеќето големи градови.
Мораа некако да го забават ширењето.
Успеа тука, но не успеа на повеќето места.
Па, Претставничкиот дом е отспротива.
Десетминутно пешачење ако одиш право.
- Па... - Долгиот или краткиот пат?
Мислам, или е долгиот пат или патот „мртви сме, ебате“.
Јас гласам за долгиот пат.
Врз основа на тие ограничени информации.
Прво треба да провериме од хотелот.
Добро.
Каде се тие веќе, т'ибам?
Ќе знаеш кога ќе бидат близу.
Не знаев минатиот пат.
Како те гризнаа?
Го знаеш стариот трговски центар во КЗ?
Оној што е запечатен и забарикадиран и никој не треба да влегува никогаш?
Тој?
Сеедно. Се прикрадов.
Сакав да видам како е.
Не мислев дека ќе има нешто таму.
И потоа, еден само се појави од нигде никаде.
Мислев дека побегнав, но...
Значи, само ти беше таму? Сама?
Да.
Колку години имаш?
Четиринаесет.
Леле.
Па, мислам, храбра си, сестро.
Фала.
Никој нема да те бара, нели?
Како мајка, татко, момче?
Сирак сум
и, не.
Сите велеа дека отворениот град е луд.
Дека сурии од инфицирани трчаат насекаде.
Не е баш така.
Луѓето сакаат да раскажуваат приказни.
Значи, нема супер-инфицирани што експлодираат спори од габа врз вас?
Срање, се надевам дека не.
Или такви со расцепени глави што гледаат во темнината како лилјаци?
Што беше тоа?
Да продолжиме да се движиме.
Се шегувате со мене.
Сте биле на вакво место?
Не. Малку е прескапо за нас.
Како воопшто знаеш што е ова?
Си слушнал за книги?
Чекајте, ќе влеземе таму?
Да, мораме да стигнеме до скалите од другата страна.
Па, не знам да пливам.
Сериозно?
Мислиш дека имаме базени во КЗ?
Не, сезнајке, мислам...
Не знам како требаше да го знам тоа.
Ова е толку одвратно.
Видете го ова.
Ѕрн, ѕрн!
Да, господине. Би го сакала вашиот најдобар апартман, ве молам.
Да, госпоѓо. Дали би сакала да го земам вашиот багаж?
Да, госпоѓо. Веднаш, госпоѓо.
Ти си чудно дете.
Т'ибам!
Извини.
Добро ли си?
Да.
Проклето фантастично.
Т'ибам. Да му се сневиди.
Ајде, не беше толку лошо.
Пробај да искачиш 10 ката со нашите колена, види како ќе се чувствуваш.
Па, кога се случило тоа, бре?
Можеби онаа?
Не.
Во ред. Па, мислам, можеби би можела да се искачам таму.
Да си го пробијам патот и да ја отворам однатре.
Не. Јас сум најмала.
Би ми било полесно да поминам.
Но ако умреш, не добиваме ништо. Ти ќе останеш.
Ќе ми помогнеш?
Добро си таму горе?
Да.
Малку е хаос, па ќе ми требаат неколку минути.
Добар нож.
Каде го научи тоа?
Во циркусот.
Од каде си?
Тексас.
А, Тес?
Детроит. Во Мичиген е.
Одам на училиште. Знам каде е Детроит.
Па, вие двајцата сте...
Прескокни го.
- Како заврши во Бостон? - Прескокни го.
Нема повеќе прашања за мене.
Колку долго живеат инфицираните?
Мислев дека одиш на училиште.
Многу лошо е.
Некои живеат околу еден месец или два.
Но, има и други кои шетаат наоколу 20 години.
Си убил некој некогаш?
Да, сум убил многу од нив.
Дали беше тешко?
Знаејќи дека некогаш биле луѓе?
Понекогаш.
Што е со типот од синоќа?
Спушти ја пушката, Џоел.
Што сега?
Има толку многу.
Последниот пат кога бевме тука, уште беа длабоко во зградите.
Но, изгледа доволно луѓе дошле да ја бараат КЗ.
Влегле внатре, барајќи засолниште
и така добиваат се' повеќе од градот. Дел по дел, од година во година.
Тие се поврзани.
Повеќе одошто мислиш.
Габата исто така расте под земја.
Долги влакна, како жици, некои од нив се протегаат над 1,5 км.
Ако на едно место згазнеш на парче кордицепс,
можеш да разбудиш десетина инфицирани од некое друго место.
Сега знаат каде си и доаѓаат.
Не си имуна на распарчување.
Разбираш?
Важно е.
Се обидувам да те одржам во живот.
Значи, нема да одиме по тој пат.
Не.
Што ќе правиме тогаш?
По краткиот пат?
Музејот.
Се заебавате со мене.
Па, има пат преку највисокиот кат.
Тогаш изгледа е во ред.
- Порано постојано одевме оттаму. - Добро.
- Па, во ред беше. - Супер.
Суво како барут.
Може да значи дека сите се конечно мртви таму.
Леле.
Марлин ти спакува една од овие или само сендвичи?
Да.
Добро, па, уште основни правила.
Ќе одиме полека.
Ако наидеш на нешто, ќе застанеш зад нас
и ќе останеш таму, добро?
Да.
Имам слободна рака.
Честитки.
БОСТОНСКИ МУЗЕЈ ДОБРЕ ДОЈДОВТЕ
ПРОДАВНИЦА ЗА ПОДАРОЦИ - ОТВОРЕНО ДОБРЕ ДОЈДОВТЕ
Да, готови се.
Конечно, малку среќа.
Изгледа требаше да тргнеме наваму пред се'.
Срање.
Што го направило тоа, бе?
Можеби...
Можеби бил нападнат надвор
и доползил низ вратата.
Вратата беше отворена. Има шанси да бил тој.
Не слушам ништо.
Кој би го слушнале?
Велиш дека некој инфициран го направил тоа?
Бидејќи ме нападна еден и не беше така.
Добро, од овој момент натаму,
ќе молчиме.
Нема да бидеме тивки, ќе молчиме.
- Па... - Без прашања.
Само направи го тоа.
САЛА НА НЕЗАВИСНОСТА
Не можат да гледаат, но можат да слушаат.
Бегај!
Бегај! Бегај!
Добро си?
Шинат глужд, но...
да.
Ти добро си?
Па, не ги наполнив гаќите, па...
Ме заебаваш?
Мислам, ако требаше да се случи на некој од нас...
Еј, ајде да се губиме одовде.
Стави го на раката.
Фала.
Онаму?
Да, знам дека изгледа страшно...
Тоа беше страшно.
Ова е дрво.
Само чекај таму.
Почекај не' минута.
Веројатно ќе има уште.
Па, ќе се справиме со тоа тогаш.
Можам, можам.
Што е со детето?
Можеби првото гризнување не се фатило, но што е со второто?
А, само да ги прифатиш добрите вести?
Можеш да го направиш тоа?
Не сакаш да помислиш барем еднаш дека можеме да победиме?
Само оди. Оди и чувај ја.
Дали е се' на што си се надевала?
Уште не сум одлучила.
Но, не можеш да го порекнеш тој поглед.
Ајде да стигнеме таму пред да се стемни.
Каде се тие, т'ибам?
Останете таму.
Џоел?
Што се случува, бре?
Не знам.
Влегле внатре.
- Ајде. Ајде! - Тес.
Тес!
Мајко мила.
Боже.
Добро.
Мислам, мора да има некакво радио или нешто слично, нели?
Кој ги убил? ФЕДРА?
Не.
Еден од нив бил гризнат.
Здравите се бореле со болните. Сите изгубиле. Тес.
Што правиш?
Каде рече Марлин дека ќе те носи?
Ели?
Не знам, само на запад.
Само на запад. Т'ибам.
Добро. Па, мислам, еден од нив мора да носи мапа со себе, нели?
Џоел? Ќе ми помогнеш?
Не!
Тес, готово е.
Ќе си одиме дома.
Тоа не е мојот проклет дом!
Останувам.
Мислам,
среќата мораше да не' напушти порано или подоцна.
Т'ибам.
Таа е инфицирана.
Покажи ми.
Џоел...
Упс, нели?
Тргни го завојот.
Погледни.
Џоел.
Ова е реално.
Џоел, таа е реална, бре.
Однеси ја кај Бил и Френк.
- Не. - Тие ќе ја преземат од тебе.
Ќе се погрижат понатаму.
Не можам. Нема да ја земат. Тие нема да ја земат.
Ќе ја земат. Зашто ќе ги убедиш. Да, ќе ги убедиш.
Никогаш ништо не барам од тебе. Да не се чувствуваш како мене,
- да не... - Не.
Ќе замолчиш ли, бре? Зашто немам време.
Ова е твојата шанса.
Однеси ја таму.
Одржи ја во живот.
И ќе поправиш се'.
Сите срања што ги направивме.
Те молам кажи да, Џоел. Те молам.
Т'ибам!
- Колку? - Сите.
Можеби една минута.
Што правиш?
Се погрижувам да не' ве следат.
Џоел.
Спаси кого можеш.
Не!
Не ја оставаме!
Тргни се од мене, дркаџијо!
Не доаѓам со тебе!
Преведено од: Елена Самандова