ΤΖΑΚΑΡΤΑ, ΙΝΔΟΝΗΣΙΑ 24 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2003
Ζητώ συγγνώμη για το γεύμα σας.
Δεν χρειάζεται.
Μόλις τελείωνα.
Συγγνώμη, κύριε.
Διέπραξα κάποιο έγκλημα;
Όχι, βέβαια.
Έχετε το σωστό άτομο;
Είστε η Ιμπού Ράτνα.
Καθηγήτρια Μυκητολογίας,
Πανεπιστήμιο Ινδονησίας.
Έχουμε το σωστό άτομο.
Ιμπού Ράτνα, μπορείτε να εξετάσετε το δείγμα, παρακαλώ;
Ίσως παρατηρήσετε...
Θα βγάλει μόνη συμπέρασμα.
Αυτό είναι ophiocordyceps.
Γιατί χρησιμοποιήσατε χλωραζόλη στην αντικειμενοφόρο πλάκα;
Είναι η διαδικασία για δείγματα που λαμβάνονται από άνθρωπο.
Το Κόρντισεπς δεν επιβιώνει σε ανθρώπους.
Αν νιώσετε αδιαθεσία,
παρακαλώ, βγείτε γρήγορα.
Στο αριστερό πόδι, κάτω.
Το δάγκωμα είναι από άνθρωπο;
Πότε συνέβη αυτό;
Πριν από 30 ώρες, περίπου.
Πού;
Σ' εργοστάσιο σιτάλευρου, δυτικά της πόλης.
Το τέλειο υπόστρωμα.
Και μετά;
Μια φυσιολογική γυναίκα έγινε ξαφνικά βίαιη.
Επιτέθηκε σε τέσσερις, δάγκωσε τρεις.
Την κλείδωσαν σε μια τουαλέτα, πήγε η αστυνομία...
προσπάθησε να επιτεθεί και την πυροβόλησαν.
Τι απέγιναν αυτοί που δαγκώθηκαν;
Τους πήραν για παρακολούθηση.
Λίγες ώρες αργότερα...
έγινε αναγκαίο, βάσει διαδικασίας
να τους εκτελέσουν.
Ποιος τη δάγκωσε;
Δεν γνωρίζουμε.
Άρα, βρίσκεται ακόμα εκεί έξω.
Αγνοούνται άλλοι εργαζόμενοι;
Δεκατέσσερις.
Ιμπού Ράτνα,
σας φέραμε εδώ για να μας βοηθήσετε να αποτρέψουμε την εξάπλωση.
Χρειαζόμαστε εμβόλιο.
Ή ένα φάρμακο.
Όλη μου τη ζωή μελετάω αυτά τα πράγματα.
Γι' αυτό, σας παρακαλώ, ακούστε με προσεκτικά.
Δεν υπάρχει φάρμακο.
Δεν υπάρχει εμβόλιο.
Οπότε, τι κάνουμε;
Βομβαρδίστε.
Ξεκινήστε τους βομβαρδισμούς.
Βομβαρδίστε αυτή την πόλη...
και όλους όσοι βρίσκονται σ' αυτή.
Με συγχωρείτε.
Μπορεί κάποιος να με πάει σπίτι;
Θα ήθελα να είμαι με την οικογένειά μου.
Καλημέρα.
Δείχνω μολυσμένη;
Δείξε το χέρι σου.
Δεν χειροτερεύει, έτσι;
Αφού είμαστε στην πόλη, γιατί δεν ορμάνε;
- Μην ανησυχείς. - Θ' ανησυχήσω μετά.
Τι το ήθελε η Μαρλίν μολυσμένο παιδί;
Δεν είμαι μολυσμένη.
Με βρήκε αφού με δάγκωσαν.
- Και δεν σου έριξε; - Προφανώς όχι.
Με κλείδωσε, κι έλεγχαν κάθε μέρα
αν θ' αρρωστήσω.
Πώς σ' έλεγχαν;
Κατουριέμαι.
Πώς... σε έλεγχαν;
Μετρούσα ως το 10, άπλωνα το χέρι,
το 'χα σταθερό.
Μα τους εντυπωσίαζε
που δεν μεταμορφωνόμουν σ' ένα γαμημένο τέρας.
Μπορώ να πάω τώρα;
Καλώς.
Εκεί πίσω θα βρεις μέρος.
Πάρε εδώ.
Κόψε μερικές σελίδες.
Δεν έχει τίποτα κακό εδώ;
- Μόνο εσένα. - Πολύ αστείο.
Σπασμένο.
Ράγισμα θα 'ναι.
Θα επουλωθεί αμέσως.
- Έβγαλε τη νύχτα. - Δεν έχει σημασία.
Θα συμβεί αργά ή γρήγορα.
Είμαστε κοντά στο τείχος. Τη γυρίζουμε
και βρίσκουμε αλλιώς μπαταρία.
Είναι η καλύτερη ευκαιρία μας.
Αν τη γυρίσουμε πίσω, θα δει κάποιος το χέρι της
και θα τη σκανάρουν.
- Θα τη σκοτώσουν. - Καλύτερα αυτοί από εμάς.
Μη μιλάς γι' αυτή
λες κι έχει ζωή μπροστά της.
Πεινάς;
Μπορείς να πάρεις απ' τα δικά μας.
Ευχαριστώ, μου έδωσε δικά μου η Μαρλίν.
Κοτόπουλο είναι αυτό;
Ναι.
Το παίρνουν από λαθρέμπορους.
Μάλλον όχι από εσάς.
- Όπα! - Γιατί...
Γιατί είσαι τόσο σημαντική για τη Μαρλίν;
Μην πεις ψέματα.
Αλλιώς σε πάμε πίσω.
Τότε, δεν θα πάρετε την μπαταρία.
Το άκουσες αυτό;
Άρα άκουσες ότι θέλει να σου ρίξει.
Θα σου μιλήσω σαν να 'σαι ενήλικας.
Εντάξει;
Δεν είμαστε καλοί άνθρωποι.
Το κάνουμε για εμάς.
Γιατί προφανώς αξίζεις κάτι.
Αλλά δεν ξέρουμε τι, αφού δεν ξέρουμε τι έχουμε.
Γι' αυτό, απάντησέ μου.
Ζήτησε να μην το πω
κι εγώ το λέω στους πρώτους που...
Υπάρχει καταυλισμός Λαμπυρίδων, κάπου στα δυτικά.
Με γιατρούς. Δουλεύουν πάνω στη θεραπεία.
Το έχω ξανακούσει.
Αυτό που μου συνέβη
- είναι... - Κλειδί για εμβόλιο.
Γι' αυτό μιλάμε;
Τα 'χουμε ξανακούσει.
Εμβόλια, θαυματουργές θεραπείες. Δεν δουλεύουν ποτέ.
Δεν το ζήτησα εγώ, ρε.
Ούτε εγώ.
Δεν θα έχει καλή κατάληξη αυτό, Τες.
Πρέπει να γυρίσουμε.
Ας το τελειώσουμε.
Δεν έχει σημασία αν είναι αυτό που λένε ή όχι.
Αν πιστεύουν ότι είναι,
τότε... παίρνουμε αυτό που θέλουμε.
Αν κουνηθεί έστω και λίγο...
Μη!
Ναι, εντάξει.
Εντάξει;
Εντάξει.
Να πάρω όπλο;
- Με τίποτα. - Όχι.
Καλά, ντε. Έλεος.
Θα τους πετάω σάντουιτς.
Ελεύθερο το πεδίο.
Ναι.
Φαίνεται αλλιώς τη μέρα.
Να πηγαίνουμε.
Σαν σεληνιακό τοπίο που γαμήθηκε.
Εδώ βομβάρδισαν;
Ναι.
Έτσι χτύπησαν τις μεγάλες πόλεις.
Για να επιβραδύνουν την εξάπλωση.
Εδώ δούλεψε, αλλά στα περισσότερα μέρη όχι.
Εκεί απέναντι είναι η βουλή.
Δέκα λεπτά περπάτημα σε ευθεία.
- Άρα... - Τον μακρύ ή τον σύντομο δρόμο;
Δηλαδή, τον μακρύ ή τον "είμαστε νεκροί" δρόμο.
Ψηφίζω τον μακρύ,
βάσει αυτών των λίγων πληροφοριών.
Θα τσεκάρουμε απ' το ξενοδοχείο.
Εντάξει.
Μα πού στο καλό είναι;
Θα τους καταλάβεις.
Όχι σαν τις προάλλες.
Πώς δαγκώθηκες;
Ξέρεις το εμπορικό στην Καραντίνα;
Εκείνο που έκλεισαν και σφράγισαν και δεν πρέπει να μπαίνουμε;
Εκείνο λες;
Τέλος πάντων, μπήκα κρυφά.
Ήθελα να δω πώς είναι.
Δεν περίμενα να έχει κάτι.
Αλλά μου όρμησε ένα από το πουθενά.
Νόμιζα πως ξέφυγα αλλά...
Μόνο εσύ ήσουν εκεί μέσα; Μόνη;
Ναι.
Πόσο χρονών είσαι;
Δεκατεσσάρων.
Πω πω.
Έχεις κότσια, κοπελιά.
Ευχαριστώ.
Δεν θα σε αναζητάει κανείς, έτσι;
Καμιά μαμά; Μπαμπάς, αγόρι;
Είμαι ορφανή.
Και, όχι.
Έλεγαν ότι γίνεται χαμός στην πόλη.
Ορδές Μολυσμένων που τρέχουν πέρα δώθε.
Δεν είναι ακριβώς έτσι.
Στον κόσμο αρέσουν οι ιστορίες.
Άρα, δεν υπάρχουν υπερμολυσμένοι που σου πετάνε σπόρια μύκητα;
Ελπίζω πως όχι.
Ούτε με ανοιγμένα κρανία που βλέπουν στο σκοτάδι σαν νυχτερίδες;
Τι ήταν αυτό;
Ας συνεχίσουμε.
Μου κάνεις πλάκα!
Έχετε μείνει σε τέτοιο;
Μας έπεφτε ακριβό.
Πώς ξέρεις τι είναι;
Έχεις ακουστά τα βιβλία;
Θα μπούμε μέσα;
Πρέπει να φτάσουμε στη σκάλα απέναντι.
Δεν ξέρω κολύμπι.
Σοβαρά;
Είχαμε πισίνες στην Καραντίνα;
Όχι, εξυπνάκια. Εννοούσα...
Πού να το 'ξερα εγώ, δηλαδή;
Αηδία, μιλάμε!
Δείτε εδώ.
Ντιν, ντιν!
Κύριε, θα ήθελα την καλύτερη σουίτα σας.
Ναι, κυρία. Να πάρω τις αποσκευές σας;
Μάλιστα, κυρία μου. Αμέσως.
Είσαι παράξενο παιδί.
Εσύ είσαι παράξενο παιδί.
Γαμώτο!
Συγγνώμη.
Είσαι καλά;
Ναι.
Γαμάτα!
Γαμώτο. Έλεος.
Δεν ήταν τόσο ζόρι.
Ανέβα εσύ δέκα ορόφους με τα δικά μας γόνατα.
Πότε έγινε αυτό, γαμώτο;
Μήπως αυτή;
Όχι.
Καλά, ίσως μπορώ να σκαρφαλώσω εκεί πάνω.
Και θα προσπαθήσω να την ανοίξω από μέσα.
Είμαι μικροκαμωμένη.
Θα περάσω πιο εύκολα.
Αλλά θα πεθάνεις και δεν θα πάρουμε τίποτα. Μείνε.
Θα δώσεις ένα χέρι;
Όλα καλά εκεί πάνω;
Ναι.
Γίνεται ψιλοπανικός, θα χρειαστώ λίγα λεπτάκια.
Ωραίο μαχαίρι.
Πού το έμαθες αυτό;
Στο τσίρκο.
Από πού είσαι;
Από Τέξας.
Και η Τες;
Ντιτρόιτ. Στο Μίσιγκαν είναι.
Πάω σχολείο, ξέρω πού είναι.
Εσείς οι δύο είστε...
Πάσο.
- Πώς κατέληξες στη Βοστώνη; - Πάσο.
Τέλος οι ερωτήσεις για μένα.
Πόσο ζουν οι Μολυσμένοι;
Νόμιζα πως πας σχολείο.
Είναι άθλιο σχολείο.
Μερικοί αντέχουν έναν-δύο μήνες.
Άλλοι περιφέρονται ανάμεσά μας 20 χρόνια.
Σκότωσες ποτέ κανέναν;
Έχω σκοτώσει πολλούς.
Ήταν δύσκολο;
Να ξέρεις ότι ήταν άνθρωποι;
Καμιά φορά.
Κι ο τύπος χθες βράδυ;
Κατέβασε το όπλο, Τζόελ.
Τι κάνουμε τώρα;
Είναι τόσοι πολλοί.
Την τελευταία φορά, ήταν χωμένοι στα κτίρια.
Θα πέρασε κόσμος που έψαχνε την Καραντίνα.
Μπήκαν μέσα να προστατευθούν
κι έτσι κατακλύζουν την πόλη. Λίγο-λίγο, κάθε χρόνο.
Είναι συνδεδεμένοι.
Δεν φαντάζεσαι πόσο.
Ο μύκητας αναπτύσσεται και υπόγεια.
Μακριές ίνες, σαν καλώδια, που φτάνουν το ενάμιση χιλιόμετρο.
Πατάς ένα κομμάτι κόρντισεπς σ' ένα μέρος,
και ξυπνάς μια ντουζίνα Μολυσμένους σε άλλο σημείο.
Τώρα ξέρουν πού βρίσκεσαι κι έρχονται.
Δεν είσαι απρόσβλητη στο να σε ξεσκίσουν.
Καταλαβαίνεις;
Είναι σημαντικό.
Θέλω να σε κρατήσω ζωντανή.
Άρα δεν πάμε από εκεί.
Όχι.
Και τι κάνουμε;
Τον σύντομο δρόμο;
Το μουσείο.
Μου κάνεις πλάκα.
Έχει πέρασμα για απέναντι στον τελευταίο όροφο.
Μια χαρά, λοιπόν.
- Περνούσαμε συνέχεια από κει. - Καλά.
- Ήταν όντως μια χαρά. - Τέλεια.
Έχει ξεραθεί.
Ίσως είναι επιτέλους νεκροί μέσα.
Αμάν...
Η Μαρλίν σου έβαλε τέτοια ή μόνο σάντουιτς;
Ναι.
Ωραία. Κι άλλοι βασικοί κανόνες.
Θα πηγαίνουμε αργά.
Αν δεις κάτι, έρχεσαι πίσω μας
και μένεις εκεί, εντάξει;
Ναι.
Έχω έξτρα χέρι.
Συγχαρητήρια.
ΜΟΥΣΕΙΟ ΒΟΣΤΩΝΗΣ ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ
ΕΙΔΗ ΔΩΡΩΝ - ΑΝΟΙΚΤΟ ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ
Ναι, τελειωμένοι.
Επιτέλους, και λίγη τύχη.
Έπρεπε να ερχόμασταν από δω, εξαρχής.
Αμάν!
Τι σκατά το έκανε αυτό;
Ίσως...
Ίσως του επιτέθηκαν έξω
και σύρθηκε απ' τις πόρτες.
Η πόρτα ήταν ανοιχτή. Αυτός θα ήταν.
Δεν ακούω τίποτα.
Ποιον θ' άκουγες;
Δηλαδή, Μολυσμένος το έκανε;
Μου επιτέθηκε Μολυσμένος και δεν ήταν έτσι η φάση.
Λοιπόν, στο εξής,
είμαστε σιωπηλοί.
Όχι ήσυχοι. Σιωπηλοί.
- Πάντως... - Δεν έχει ερωτήσεις.
Απλώς το κάνεις.
ΑΙΘΟΥΣΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ
Δεν βλέπουν, αλλά ακούνε.
Τρέξε!
Τρέξε.
Είσαι καλά;
Ένα στραμπούληγμα, αλλά...
Ναι.
Εσύ καλά;
Δεν τα 'κανα πάνω μου, οπότε...
Μου κάνεις πλάκα, μωρέ;
Αν ήταν να συμβεί σ' έναν από εμάς...
Πού 'σαι. Πάμε να φύγουμε από δω.
Τύλιξε το χέρι σου.
Ευχαριστώ.
Εκεί πέρα;
Ξέρω ότι είναι τρομακτικό.
Πολύ τρομακτικό.
Ξύλο είναι.
Περίμενε εκεί.
Δώσ' μας ένα λεπτό.
Θα έχει κι άλλους παρακάτω.
Θα το αντιμετωπίσουμε τότε.
Το 'χω.
Και η μικρή;
Δεν την έπιασε η πρώτη δαγκωνιά. Αλλά η δεύτερη;
Γιατί δεν δέχεσαι τα καλά νέα;
Μπορείς να το κάνεις;
Σου κακοφαίνεται η σκέψη ότι ίσως νικήσουμε;
Πήγαινε και πρόσεχέ την.
Είναι αυτό που έλπιζες;
Δεν έχω αποφασίσει.
Όμως, η θέα είναι το κάτι άλλο.
Ελάτε. Να φτάσουμε πριν νυχτώσει.
Πού είναι αυτοί;
Μείνετε πίσω.
Τζόελ;
Τι στον διάολο γίνεται;
Δεν ξέρω.
Μπήκαν μέσα.
- Έλα. - Τες.
Τες!
Γαμώτο.
Χριστέ μου.
Εντάξει.
Κάπου θα υπάρχει ασύρματος ή κάτι τέτοιο, σωστά;
Ποιος τους σκότωσε; Η FEDRA;
Όχι.
Δαγκώθηκε ο ένας.
Οι υγιείς πολέμησαν τους άρρωστους, έχασαν όλοι. Τες.
Τι κάνεις;
Πού είπε η Μαρλίν ότι θα σε πήγαινε;
Έλι;
Δεν ξέρω. Δυτικά.
Δυτικά. Γαμώτο!
Εντάξει, κάποιος απ' αυτούς θα έχει κανέναν χάρτη μαζί του. Σωστά;
Τζόελ; Βοηθάς λίγο;
Όχι!
Τες, τελείωσε.
Γυρίζουμε σπίτι.
Δεν είναι σπίτι μου εκεί!
Θα μείνω εδώ.
Άλλωστε,
κάποτε θα ξεμέναμε από τύχη.
Γαμώτο.
Μολύνθηκε.
Δείξε μου.
Τζόελ...
Ουπς, έτσι;
Βγάλε τον επίδεσμο.
Κοίτα.
Τζόελ.
Είναι αληθινό.
Τζόελ, είναι αληθινή.
Πάτε στους Μπιλ και Φρανκ.
- Όχι. - Θα την αναλάβουν.
Θα το χειριστούν.
Όχι, δεν μπορώ. Δεν θα την αναλάβουν.
Θα το κάνουν, γιατί εσύ θα τους πείσεις.
Δεν ζήτησα ποτέ τίποτα. Ούτε να νιώσεις όπως εγώ,
- ούτε να... - Όχι.
Βούλωσέ το. Δεν έχω χρόνο.
Είναι η ευκαιρία σου.
Πήγαινέ την.
Κράτα τη ζωντανή.
Και διόρθωσέ τα όλα.
Όλα όσα κάναμε.
Σε παρακαλώ, πες ναι.
Γαμώτο!
- Πόσοι; - Όλοι τους.
Ίσως ένα λεπτό.
Τι κάνεις;
Για να μη σας ακολουθήσουν.
Τζόελ.
Σώσε όσους μπορείς.
Όχι!
Δεν θα την αφήσουμε!
Άσε με, ρε μαλάκα!
Δεν έρχομαι μαζί σου!
Υποτιτλισμός: Πέγκυ Μπαρούνη