И тоа е вашата најголема грижа?
Да, каков било вирус,
но најверојатно нешто слично на грип.
Поради воздушното пренесување?
Преку воздухот, да, кашлање...
Извинете, мислев на луѓето во авиони.
Тоа го опишавте во вашата книга.
Да, нов вирус во Мадагаскар,
да речеме, би можел да биде во Чикаго за неколку недели
и да завршиме во глобална пандемија.
„Пан“ што значи се'. Целиот свет се разболува одеднаш.
И, д-р Њуман, вие исто така сте епидемиолог.
Претпоставувам дека можноста за вирусна пандемија и вам ве држи буден ноќе?
-Не. Не. -Не?
Во ред, таква е нашата емисија.
Не, човештвото е во војна со вирусот од самиот почеток.
Понекогаш милиони луѓе умираат, како во вистинска војна,
но на крајот, ние секогаш победуваме.
Но... Само да бидеме појасни, мислите дека микроорганизмите претставуваат закана?
О, во најстрашни услови.
-Бактериите? -Не.
-Сакате да велите не. -Да.
Не бактериите, не вирусите, па...
Габата.
Да, тоа е вообичаениот одговор.
Габите изгледаат прилично безопасни.
Многу видови знаат дека тоа не е точно.
Бидејќи постојат некои габи кои не сакаат да убијат,
туку да контролираат.
Да ве прашам,
од каде добиваме ЛСД?
Од каде добивате вие?
Се добива од ергот, габа.
Псилоцибин, исто така габа.
Вирусите можат да не' разболат,
но габите можат да ни влијаат на свеста.
Постои габа што ги инфицира инсектите.
Влегува во мравка, на пример.
Патува низ нејзиниот циркулаторен систем
до мозокот на мравката и потоа го преплавува со халуциногени,
така потчинувајќи го умот на мравката под нејзината волја.
Габата почнува да го насочува однесувањето на мравката,
кажувајќи ѝ каде да оди, што да прави,
како куклар со марионета.
И се влошува.
На габата ѝ треба храна за да живее,
па почнува да го гнете својот домаќин одвнатре.
Заменувајќи го месото на мравката со своето.
Но, не дозволува нејзината жртва да умре. Не, таа...
Ја одржува својата марионета во живот со тоа што го спречува распаѓањето.
Како?
-Од каде добиваме пеницилин? -Од габа.
Д-р Шенхајс, во неволја сте.
Габичната инфекција од овој вид е реална, но не кај луѓето.
Точно, габите не можат да преживеат
ако внатрешната температура на нивниот домаќин е над 34 степени.
И во моментов, нема причини
габите да се развиваат за да можат да издржат повисоки температури.
Но, што ако тоа се промени? Што ако...
на пример, светот стане малку потопол?
Па, сега, постои причина да се развива.
Еден ген мутира, и аскомицет,
кандида, ергот, кордицепс, аспергилус,
која било од нив би можела да стане способна да навлезе во нашиот мозок
и да преземе контрола, не на милиони од нас, туку на милијарди од нас.
Милијарди марионети со затруени умови,
трајно фиксирани на една обединувачка цел,
да ја рашират инфекцијата до последниот жив човек,
по секоја цена.
И нема терапија за ова.
Нема превенција. Нема лекови.
Не постојат. Не е ни можно да се направат.
Значи, ако се случи тоа?
Ние ќе изгубиме.
Ќе се вратиме.
Аларм.
Каде е смесата за палачинки?
О, дали јас требаше...
Да, требаше. Извини.
Ќе ти направев палачинки за роденден. Се колнам.
Знаеш дека не сакам баш палачинки.
Знам дека не ги сакаш.
За мене се.
Витамин Ц.
Ја заврши домашната задача?
Дропки?
Колку години рече имаш?
Триесет и шест.
Наскоро ќе мораш да носиш пелени.
Кој вели дека не носам веќе?
Лушпа.
Калциум.
Прекрасно.
Има ли доволно за чичко ти Томи?
Ќе имаше.
Еј.
Уште си жив, старо копиле.
-Те сака. -Зависен е од мене.
Не е исто.
-Јас мислам дека е исто. -Дефинитивно е исто.
Мислев дека ќе јадеме палачинки.
Ќе ти земеме нешто по пат.
-Момците со бетонот ќе бидат таму? -Да, рекоа можеби.
„Можеби“? Не можеме да поставиме рамка додека не истуриме и нема да ни платат.
Може да викнеме некој друг, да ја завршиме побрзо работата.
Не, не. Не ја делам оваа работа. Не ни сакам баш да ја делам со тебе.
Можеме да работиме двојна смена.
Буквално?
-Денес? -Знам, ќе завршам до девет.
До девет, нели?
Да.
Ќе донесам торта.
Ветувам.
Продолжени немирите во Џакарта,
но се советуваат граѓаните на САД...
Џакарта. Каде е тоа, Средниот Исток?
Не ми звучи познато. Дефинитивно е земја.
-Можеби е дел од Азија? -Џакарта не е земја.
Да се биде дел од Азија не е меѓусебно исклучиво со тоа да се биде земја,
и всушност, тоа е главен град на Индонезија.
Срање. Уште постои надеж за нас.
Во ред.
Заврши брзо, ќе те префрлиме.
-Се' уште си ги јадам лушпите од јајца. -Имаш седум минути.
Маицата ти е наопаку.
Срање.
Го губи умот.
Сара!
Еј, сосетке.
Здраво.
Кони те бараше.
Бидејќи немаш наминато некое време.
Тоа ќе го усреќи.
Можам да наминам по училиште, но само накратко?
Таа ќе прифати што ќе ѝ понудиш.
Може да печете, или што и да е.
Зборувајќи за...
Имаме премногу овде. Сакате ли бисквити?
Тато, ти обожаваш бисквити.
Да.
Но, јас сум на Аткинс.
-На што си? -Тоа е...
Знаеш што? Мораме да одиме.
Но, Сара ќе намине подоцна. Ќе остане додека сакате.
Ќе ви каже се' за Аткинс.
Одлично, ќе ја известам Кони.
Супер.
Не можам да опишам колку беше возбудливо да се слуша тој разговор.
Изгаси ја.
Среќен ти роденден.
ОПЕРАЦИЈА ПУСТИНСКА БУРА ВОЕН ВЕТЕРАН
ОСТИН, ТЕКСАС 26 СЕПТЕМВРИ
Сакам да го напишете овој дијаграм точно како мене.
Секогаш подмет и прирок.
Глагол и именка.
Добро, реченицата е: „Каде одиш ти?“
Подметот е „Ти“.
Ти одиш...
Прирок.
„Каде.“ Прилог.
Го гледате тоа? Добро, стекнувате знаење, негодувате.
Се колнам ќе го користите ова подоцна во животот.
Верувајте ми, затоа сме тука.
Добро? Значи, „Ти“ е подметот...
Да, треба да го знаете ова.
Да, ќе биде на вашиот тест следната недела.
Домашната задача треба да се предаде до крајот на часот утре.
20 долари.
Толку е?
Во ред, 30 долари.
Доста се 20.
Федер е. Ќе го направам сега.
Цел ден.
Се колнам.
Затвораме.
Завршивме за денес.
Сега е 15.15, затвораме во 19 часот.
-Многу ми е жал, не може да заврши. -Веќе сум готов.
Треба да си одиш дома.
Тука си, срце.
Извинете.
Почнав да се загрижувам.
Земав нешто за татко ми.
Здраво, Мерси.
Еј, дали е се' во ред?
На вестите?
Во врска со што, душо?
Па, не, денес само имаше многу полиција и работи на патот.
Па, тоа е така секој ден, нели?
Луѓето треба да се искупат пред Исус.
Три клинци плус еден крст е еднакво на простување.
Мислев да направиме колачиња.
Со чоколадни парчиња?
Суво грозје.
Ајде, мамо.
Зелено е. Го обожаваш тоа.
Почнуваме.
Не знам зошто зборувам со неа.
Таа е потполно глува.
Сакаш да ми помогнеш?
Веднаш ќе дојдам.
Еј, г-ѓо Адлер?
Може ли да го позајмам овој?
Да, секако. На Дени е.
Знаете што? Татко ми наскоро ќе се врати, треба да си одам.
-Сигурно? -Да.
Па, ќе земеш неколку колачиња.
Нема коментар денес од полицијата на Остин
во врска со бранот од насилни инциденти низ градот.
Некои имплицираат дека вината лежи во нова улична дрога.
Повеќе за тоа кога ќе се вратиме со Мануела Санчез што известува во живо од...
Барем еднаш си ја заклучила вратата.
Браво.
Да.
-22 часот е. -Знам.
Ни кажаа погрешна големина за носечките греди.
Тоа не ти значи ништо тебе. Жал ми е.
Каде е тортата?
Срање.
-Ајде бе, човече. -Ќе ни земам утре.
Заколни се, или нема да го добиеш подарокот.
Ми купи подарок?
Заколни се.
Во мојот живот.
Па...
Ти го поправив.
Навистина?
-Што? -Не слушам ништо.
Тоа беше тапа.
-Ти си тапа. -Да, знам.
Од каде најде пари за ова?
Дрога.
-Продавам тешкa дрога. -Подобро е од тоа што јас го работам.
Само 20 долари беше.
Што ти ги украдов.
Можев да украдам 60, но го вратив кусурот назад,
бидејќи сум чесен крадец.
Плус, важна е намерата.
И ти никогаш немаше да го сториш тоа за себе. Па...
Благодарам.
Има уште еден.
Го позајмив од Адлерови.
КУРТИС И ВАЈПЕР 2
Овој е оној со избришаните сцени.
Да. Замисли колку лоши би требало да бидат.
Ајде, пушти го.
Додека се' уште ти е роденден.
Немој да заспиеш.
Секако дека нема. Премногу е возбудлив.
Ало?
Џоел, јас сум. Добро сум.
Да?
Но, во затвор сум.
Да му се сневиди.
Овој пат не беше моја вина.
Бев во барот. Еден тип полуде, почна да ја удира келнерката.
Се вмешав, го онесвестив. Полицијата се појави.
Не е важно, мора да ме извлечеш.
-Сега? -Петок е.
Ако не ме извлечеш вечерва, ќе бидам тука цел викенд.
Лудница е, Џоел. Морам да излезам.
Кој затвор? Округот Травис?
Да, на 10-та.
Да му се сневиди, Томи.
Жал ми е.
Те молам.
Добро.
Т'ибам идиотот.
Тато?
НАЦИОНАЛНО ПРЕДУПРЕДУВАЊЕ ПРИМАРНИОТ СИСТЕМ ЗА ВЛЕЗ
ИЗДАДЕ ИЗВЕСТУВАЊЕ ЗА ВОНРЕДНИ МЕРКИ
...внатре. Полицијата и итните служби се во областа
и ќе бидеме во контакт со дополнителни инструкции.
Останете внатре. Полицијата...
Смири се, смири се, Мерси.
Што правиш овде, момче?
Ајде. Ајде да те вратиме дома.
Ајде, Мерси, те молам.
Мерси!
Г-ѓо Адлер?
Помогни ми.
Влези во камионетката! Веднаш! Тргни!
Што ќе правиме, Џоел?
Ја уби.
Душо, жал ми е.
-Џоел, мора да одиме. -Сара, слушај ме.
Не се само Адлерови. Но, ќе бидеме храбри.
И ќе се извлечеме од ова.
Еј. Да одиме. Ајде.
Влези.
Џоел?
Дениз, врати се во куќата!
Заклучи ги вратите, веднаш!
Ајде, ајде. Влези.
Стави го појасот.
Држете се.
Господе, Џоел!
-Оди по седумдесет... -Седумдесет и прва, знам.
-Тато... -Не знаеме.
Велат дека е вирус. Некаков паразит.
-Дали е од терористи? -Не знаеме.
-Дали сме ние болни? -Не, секако дека не.
-Зошто работите ескалираа? -Нема мобилни, нема радио.
-Пред минута, новинарот не замолчуваше. -Како знаеш?
Што?
Како знаеш дека не сме болни?
Велат дека главно се луѓе во градот.
Затоа го блокираа автопатот.
О, Боже.
Тоа е домот на Џими.
Адлерови ја носеа Нана во градот.
Во болницата за прегледи.
Така е. Ја носеа. Веројатно затоа.
Но би требало често да се оди, нели?
Ние сме добро. Верувај ми.
Во ред.
Еј! Тука, тука! Еј!
-Што правиш? -Имаат дете, Џоел.
-Имаме и ние. Продолжи да возиш. -Еј! Чекај, не!
-Може да ги ставиме назад. -Не, не, не!
Не, не, не, те молам!
Те молам!
Ќе наиде некој друг.
Да т'ибам!
Сите ја имале истата проклета идеја.
-Не можам да поминам. -Добро.
Ајде да размислиме. Ќе размислиме.
-Т'ибам! -Добро, оди низ полето.
Ќе пресечеме и ќе се приклучиме на... На западната страна.
Да, да. Запад. Запад. Добро. Добро, држете се.
О, срање!
-Проклетата армија! -Зарем тоа не е добро?
Добро е за нив. Но, тоа е автопатот до кој се обидуваме да стигнеме.
Добро, продолжи. Тргни кон север.
-Може да има многу луѓе. -Не можеме да одиме на југ,
не можеме на исток, не можеме на запад. Каде да одиме, жити се'?
Томи, ајде!
Да, го знам тоа место. Ова може да успее.
-Да, но што потоа? -Не знам.
Мексико. Само далеку...
Најдалеку што можеме. Колку бензин има?
-Три четвртини резервоар. -Добро.
Ќе одиме низ градот, теренот за голф покрај реката, попреку,
ќе се качиме на автопатот од другата страна на блокадата,
а потоа сме надвор.
Можеби го има насекаде.
Можеби нема каде да се оди.
Што, да т'ибам?
Срање. Мораме да одиме одоколу.
Грабни нешто.
Добро, продолжи, продолжи.
Срање! Томи!
Томи, не можеш да застанеш тука.
Не можам да возам низ сите нив.
Сериозен ли си? Само продолжи!
Назад, назад, назад, назад, назад!
-Назад, назад, назад! -Се обидувам!
Томи, оди побрзо!
-Мораме да одиме! -Се обидувам да одам.
-Најди уличка. -Која уличка? Има луѓе насекаде.
Прегази ги. Мораме да се тргнеме од улицава, веднаш.
-Тоа се трудам да направам, Џоел. -Ќе бидеме добро. Продолжи да возиш.
Тато?
Срање.
Тргни.
Тргни!
Сара. Сара.
Остани таму, не мрдај.
Томи, добро си?
Да, добро сум.
Сара, не гледај.
Гледај во мене, добро?
Жал ми е, душо. Знам, знам.
Дојди овде. Стави ги рацете околу мене. Дојди овде, дојди овде.
Те држам.
Добро ли си?
-Добро ли си? -Глуждот.
-Во ред, добро. -Мора да се тргнеме од улицата!
Срање!
Томи?
Томи!
Упатете се кон реката. Ќе најдам излез!
Извлечи ја одовде, Џоел. Оди!
-Не можеме да го оставиме. -Ќе биде добро. Можеш да трчаш?
Не.
-Гледај ме мене. -Добро.
-Добро? -Добро.
Не гледај на друго место.
Во ред.
Во ред е, душо. Безбедна си.
Не мрдај.
Ќерка ми е повредена.
-Нејзиниот глужд. -Застани таму.
Добро.
Полека сега.
Не сме болни.
Имам двајца цивили покрај реката.
Еден од нив е повреден.
Глужд.
Што е со чичко Томи?
Прво ќе те однесеме некаде на безбедно.
Потоа ќе се вратиме по него, во ред?
-Добро. -Добро.
Извинете, повторете?
Еј! Никој не ти рече да мрднеш.
Да, господине.
Не сме болни.
Господине...
Не сме болни!
Жал ми е.
Те молам, немој.
О, Боже.
Не, не.
Не, не, не.
Добро. Добро си.
Добро си. Мрдни ја раката, душо.
Мрдни ја раката.
Не, знам, душо. Знам, знам, знам, знам.
Знам дека боли.
Ајде, ајде, ајде, ајде.
Ајде, душо.
Добро си, добро си.
Знам, знам, знам, знам, душо, знам, знам.
Знам дека ова боли.
Ќе бидеш добро. Во ред.
Душо... Душо, душо, слушај ме.
Морам да те кренам, добро?
Морам да те кренам.
Во ред?
Ајде.
Ајде. Знам, душо.
Знам, знам, знам, знам. Знам, знам, знам, знам!
Томи, помогни ми!
Џоел...
Ајде, душичке.
Ајде, душичке, морам да те кренам.
Ајде.
Ајде, стани.
Ајде, душичке.
Ајде.
ДВАЕСЕТ ГОДИНИ ПОДОЦНА
БОСТОН 2023
Не сакаме да паднеш од столот.
Како се викаш?
Сама си?
И...
Како го доби ова?
Малку ќе те скокотне. Тука.
Што ако ти кажам дека откако ќе ти дадеме лек,
ќе ти ја најдеме омилената храна за јадење?
Дали би го сакала тоа?
А потоа ќе ти дадеме нова облека
и играчки, колку што сакаш за играње.
Тоа е само мала игла.
Во ред е.
Безбедна си.
Не можам.
Десет.
Имаш нешто друго?
Ништо денес.
Утре имаме чистење на улица...
или одржување на канализацијата.
Кое плаќа повеќе?
Тоа би било она со срањето.
Ноќна екипа. Почеток во 16 часот.
ПОЛИЦИСКИ ЧАС 18.00 - 06.00
СЕКОЈ НА УЛИЦИТЕ БЕЗ ОДОБРУВАЊЕ ОД ФЕДРА ВЕДНАШ ЌЕ БИДЕ УАПСЕН
ПРИЈАВИ ЗНАЦИ НА ИНФЕКЦИЈА СО КОРДИЦЕПС
ВРВЦИ ЗА ЧЕВЛИ ЕДНА ЗА 1 БОН ЗА ХРАНА ВРВЦИ ЗА ЧИЗМИ ЕДНА ЗА 2 БОНА ЗА ХРАНА
Џејсон Чои, прекршување на И-Ем-Си 342.3,
неовластено излегување од карантинска зона.
Марија Елисијано,
прекршување на И-Ем-Си 342.7,
неовластено влегување во карантинска зона.
На секој од вас му се судеше во воен суд на правдата,
и секој од вас беше прогласен за виновен од одборот на воениот суд.
И со смртна казна со егзекуција,
како што е овластено од И-Ем-Пи-Еј,
Член 1, ставка 5...
Ајде.
Или би можел само да те застрелам.
Да, но тогаш што би направил?
Ти фалат пет.
-Окси? -Хидро.
-Колку се стари? -Три месеца.
Од Атланта се?
Не знам од каде ги добива, само знам дека се вистински.
Ако е вистинско, од Атланта е.
ФЕДРА има фабрика таму во карантинската зона.
Наводно прави само две работи.
Апчиња и куршуми.
-Куршуми и апчиња. -Колку повеќе пукаш во луѓе,
толку е потешко да се спие, претпоставувам.
О, претпоставуваш?
Ги сакаш или не?
Ми треба ќесето назад.
-Како стоиме со возилото? -Се' е средено.
Само треба да убедиме уште еден тип во складот.
Добро, колку?
Четворица од нив во таа смена, плус јас...
Вкупно 600.
Слушај, тие камиони се крш со причина.
Немаат акумулатори. Знам.
Можам да најдам 200 за другите момци,
200 за тебе.
Договорено.
Еј, направи си услуга.
Држи се настрана од улиците следниве неколку ноќи.
Проклетите Светулки дигаат во воздух се' цела недела.
Двајца од нашите беа застрелани утрово.
Шефот не' натера да работиме дупли смени.
Момците се нервозни и уморни.
Лесно е да се згреши во темнината.
Чувај се.
Да, и ти.
КОГА ЌЕ СЕ ИЗГУБИШ ВО ТЕМНИНАТА, БАРАЈ СВЕТЛИНА
Што сакаш да кажам, Тес?
Не барам ништо да кажеш.
Секако.
Не е дека планирав...
да те ограбам.
Види, извини.
Па...
А, само да го заборавиме тоа?
Што друго ќе направиш?
Ќе ме држиш овде?
-Ќе ме убиеш? -Тес. Ајде.
Тогаш, Роберт, што сакаш?
-Сакам да заборавиш дека ова се случило. -Готово.
-Гледаш, не прави го тоа. -Што?
Тоа е само акумулатор за камион.
Ти платив за тоа, ти го продаде на друг и ги потроши моите пари.
Мислиш дека никогаш не сум направила такво нешто?
-Моите момци те претепаа. -Да, па дисциплинирај ги.
Пресечи прст или што и да сакаш, т'ибам, не ми е гајле.
Тие се твои проклети момци.
Што е со твоето момче?
Зашто кога ќе те види, мислам...
-Стави се на мое место. -Види, тој ми одговара мене.
Значи, ти давам збор дека нема да те повреди.
Ќе му кажам дека ме нападнаа...
„некои момци“.
А потоа ти и јас може да продолжиме понатаму.
Сега твоето срање прилично ми ја уништи неделата.
И би сакала да си одам дома и да пијам додека лицето не престане да ме боли.
Па, завршивме ли?
Да...
Сите граѓани мора веднаш да го напуштат подрачјето.
Не враќајте се додека властите на ФЕДРА не дозволат.
Сите граѓани мора веднаш да го напуштат подрачјето.
Не враќајте се додека властите на ФЕДРА не дозволат.
Сите граѓани мора веднаш да го напуштат подрачјето.
Не враќајте се додека властите на ФЕДРА не дозволат.
Сите граѓани мора веднаш да го напуштат подрачјето.
Не враќајте се додека властите на ФЕДРА не дозволат.
Сите граѓани мора веднаш да го напуштат подрачјето.
Не враќајте се додека властите на ФЕДРА не дозволат.
Срање.
-Светулки, горе, долу! -Оди, оди, оди!
Ослободете го Бостон сега, копилиња!
Тие пукаат.
-Пукаат во нас. -На колена. На колена.
Не, не, не сум Светул...
Не сум... Не сум Светулка!
Број полека и јасно од еден до десет.
-Еден, два, три, четири... -Полека. И јасно.
Еден.
Два.
Три.
Четири.
Пет.
Шест.
Седум...
Осум...
Еби. Се.
И испружи ги...
Кажи го твоето име.
-Полека. -Вероника.
Исто како вчера.
И дента претходно.
И дента претходно. И...
Еј, ќе дојдат да ме бараат луѓе.
Луѓе од ФЕДРА, ме слушате?
Пуштете ме надвор или ќе платите, копилиња!
Јас не треба да бидам тука!
КОГА ЌЕ СЕ ИЗГУБИШ ВО ТЕМНИНАТА
Еј, има ред.
„Кажи му на тато дека е девојче,
тоа би било добро, нели?
Сакаше внука.
Со љубов, Бека.“
Крај на пораката. Прочитај ми ја.
Точно.
73-Кеј Орландо, се одјавува.
Ништо?
Има ли шанси да се јавил ноќе?
Си спиел и си го пропуштил?
Кога спијам, Габриела слуша или син ми, паметниот,
не другиот, Бог да го благослови.
Ако Томи одговореше, ќе знаевме.
-И разговараш со кулата? -Секој ден.
Му ја пренесоа пораката. Не го виделе, ни слушнале оттогаш.
Тоа е тоа.
-Не помина толку долго. -Поминаа три недели.
Никогаш не му требало повеќе од еден ден да одговори.
Сигурен сум дека е добро.
Покажи ми каде е кулата.
Мора да се шегуваш.
Џоел, во Вајоминг е.
Целиот овој отворен предел...
Ти си способен човек,
но има и полоши работи од инфицирани таму.
Слушам се' на ова.
Има ограбувачи, има трговци со робови...
Но, ти си „сигурен“ дека Томи е добро.
Тоа е...
Тоа е кулата Коди.
Кју-Бар 4, но не знам точно каде...
Следниот!
Знаеш што, Џоел...
Џоел!
Ме нападнаа неколку момци.
-Кои момци? -Неколку тинејџери.
Кажав некои гадни работи, веројатно не требаше.
Ајде. Знаеш, овие момци се родени по епидемијата.
Никогаш не научиле како да се караат, почнуваат со удирање.
Проклети 19-годишни ѓубриња.
Чудо е што си жива.
Чудо е што кој било од нас е жив.
Овие не се нови.
Не.
Бев во притвор на ФЕДРА цел ден.
Како и да е, не е важно.
-Треба да земеш здив. -Што?
-Џоел. -Што?
Момците кои ме нападнаа беа со Роберт.
Му го продал акумулаторот на некој друг.
Ништо не е изгубено.
Вакви срања се случуваат.
Сега да го оставиме тоа
и да си ги вратиме боновите или акумулаторот.
Ми треба акумулаторот, Тес.
Камионот не работи без него
и ако не стигнам кај Томи наскоро, тој ќе умре таму!
Добро, заеби. Ќе си ги вратиме парите и акумулаторот. Но, Џоел, слушај.
Роберт е преплашен од тебе.
Па, ако измаршираш одовде како Клинт Иствуд,
тој ќе дознае и ќе избега.
Треба да се смириш.
Кому му го продал?
-Не знам. -Па, каде е тој?
Не знам.
Се' уште.
Но, ќе дознаеме тивко.
Разбираш?
Сега, му ветив на Роберт дека нема да го повредиш.
Но, многу би сакала да го повредиш.
Па, ајде да го уловиме тоа копиле
и да си го земеме акумулаторот и нашиот камион.
И потоа ќе одиме да го најдеме Томи.
Во ред?
Во ред.
Ајде да видиме што има повеќе смисла...
Тимот е на позиција на Југоисток 3?
Ги задржав.
Имам некои прашања.
Добро.
Разнесуваме безначајни цели на ФЕДРА
распространети низ цела КЗ две недели.
Веќе изгубивме четири лица и ние сме...
Која е поентата на ова?
Дали е тоа твоето прашање?
Тоа е едно од нив.
Мојот одговор е да следите проклети наредби.
И зошто имаш непознато девојче заклучено во соба?
И момците што ја чуваат, не ми кажуваат ништо.
Нашите луѓе прашуваат што се случува, а јас не знам што да им кажам.
Кажи им да следат проклети наредби.
Вие двајца, одете во Југоисток 3. Сега.
-Ким. -Марлин.
Ние сме во војна против воена диктатура
за да ги вратиме демократијата и слободата. Дали тоа звучи точно?
-Да. -Дали победуваме?
Дали ја победуваме ФЕДРА тука? Дали Светулките некаде ја победуваат ФЕДРА?
За бунт е потребно време.
Ако се бориш 20 години и не си постигнал ништо, не си бунтовник.
Само прскаш боја.
Не ја напаѓаме ФЕДРА насекаде во зоната.
Ги напаѓаме тука, тука, тука, тука, тука.
Каде сме сега?
Ја сакам ФЕДРА секаде освен овде.
Сакам да бидат што повеќе расеани, затоа што вечерва,
сите Светулки во Бостон ќе се соберат во оваа зграда
и ќе ја напуштиме КЗ. Засекогаш.
Се откажуваме?
Не, ќе го однесеме она девојче заклучено во собата на запад.
Од нашиот тип во радио кулата во Салем.
Вистина ли е ова?
Верувам дека е.
Не раскажувај.
Што и да ти треба.
Се' што е потребно.
Ќе ја однесеме каде што треба.
Еј, пријателе.
Не грижи се. Не сакам ништо.
Но, ако се чувствуваш изгубено...
Кажи ми „да ја барам светлината“ и ќе ти ја скршам вилицата.
Па, не' чинеше неколку бонови, но го најдовме.
Тој наводно го носи акумулаторот во зграда со црвена ознака.
Но, слушај го ова,
аголот на Стилман и Крос.
-Оној што го користеше Мигел? -Да, така мислам.
Можеме да одиме низ тунелот од метрото под Хејмаркет,
да влеземе во зградата одоздола и неочекувано да го нападнеме Роберт.
Да му вратиме на копилето.
Ајде.
Копиле едно!
Еден, два, три, четири...
Не се плашиш?
Тогаш отклучи ме.
А да започнеме со „благодарам“?
За што?
Што ти го спасив животот.
Јас сум таа што им рече да не те стрелаат, ако се сеќаваш.
Зошто ги спречи?
Ќе дојдеме до тоа.
Па, Вероника...
како се чувствуваш?
Исто.
Ќе се случи ли?
Не.
Па, може ли да одам?
Не.
Нема да кажам никому за ништо од ова, се колнам.
Каде ќе одиш?
Назад во военото училиште на ФЕДРА? Сакаш да бидеш војник?
Мислиш дека јас го избрав тоа место?
Ме ставија таму кога бев бебе.
За сирачиња е.
„Тие“ не те ставија таму.
Јас те ставив.
Ели.
Ти си ми мајка или така нешто?
Дали личам како твоја мајка?
Не, не личиш.
Се викам Марлин.
Јас сум водач на Светулките во бостонската карантинска зона.
Зошто терорист би ме фрлил во ФЕДРА?
Бидејќи таму би била најбезбедна.
И беше безбедна таму додека не реши да се искрадеш.
И „терористка“?
Дали Рајли беше терористка?
Зошто не ме пуштиш да си одам дома?
Затоа што имаш поголема цел отколку што некој од нас би можел да замисли.
Затоа, заминуваме вечерва и ќе те земеме со нас.
-Тој е тука. -Пет минути.
Тоа што ќе ти го кажам не може никому да му го повториш.
Бидејќи ако го направиш тоа,
те уверувам...
ќе умреш.
Добро.
Подготвен?
Да.
Оној е.
Да т'ибам!
Срање.
Овој е готов.
Да.
Знам, само... не го очекував тоа.
Претпоставувам не беше тука претходниот пат?
Не.
Мислиш дека дошол долу откако бил инфициран?
Можеби овде долу бил инфициран.
Ајде да продолжиме.
Изгледа дека ја смениле целата структура.
Веројатно во осумдесеттите.
Сите ја намалуваа големината на становите за да продадат повеќе станови.
„Ова беше Градежното катче со Џоел Милер.“
Колку нагоре ќе одиме?
Дотука.
Значи, ова... Ова се отвора во ходникот.
Што, да т'ибам? Некој ставил клавир пред ова?
Го мирисаш тоа?
Да, барут.
Тес.
Па, акумулаторот не чини.
Сепак се обиде да го продадеш.
Двапати.
Алчно копиле.
Помогни ми да станам.
Срање.
Господе.
Само... Во ред.
Срање, ајде.
Да т'ибам.
Џоел?
Марлин?
-Добро си? -Да.
Ели.
-Срање! -Не, во ред е. Ќе бидам добро.
И не можеш да бидеш вака глупава.
Значи, за оваа не' зафркна Роберт?
Че Гевара од Бостон?
Војната сигурно оди прилично лошо
за да купуваш од ѓубриња како него.
Да, така некако е. Производот беше лош.
И очигледно, тој не прифати „одеби“ за одговор.
-Дај ми го ножот. -За што ти треба акумулатор за кола?
-Немој. -Не во неа.
Насочи го кон мене.
И да ти одговорам, ми треба за подобра причина од тебе.
Без навреда, но Томи е само еден човек.
-Наше е да ги знаеме работите. -„Да ги знаете работите.“
Вие сте причината за тоа. Вие го свртевте брат ми против мене.
-Во ред, Џоел. -Тоа беше многу пукање.
-ФЕДРА ќе дојдат. -Знам.
Вечерва ќе ја извлечевме Ели надвор од зоната.
Нема да стигнеме никаде вака. Не за некое време, секако.
Така, сега размислувам...
-вие ќе го сторите тоа. -Како да не.
-Не одам со нив! -Дозволи ми да ја земам.
-Тес, немаме време за ова. -Вие немате време?
Која е таа?
-За вас? Таа е карго. -Не шверцуваме луѓе.
-Извини. -Можам да го сторам тоа.
Ким, немаш уво на проклетата глава!
Престани, те молам?
Има тим од Светулки кои ја чекаат во стариот Претставнички дом.
Знам што има таму.
Ќе одевме со цел ескадрон токму поради таа причина.
Но, сега немам камион, немам ескадрон,
ФЕДРА ќе дојде за пет минути. Тоа што имам сте вие.
И знам за што сте способни и двајцата.
Во добро и лошо.
За што се способни?
Однесете ја таму безбедно, тие ќе ви дадат што ви треба.
Не само акумулатор. Целата работа.
Наполнет камион, оружје, залихи, сето тоа.
Се колнам.
Кретен!
Дали ѝ веруваш?
Не, ниту јас. Но, изгледа очајна.
Возило од Светулките обично значи пренаменети работи од ФЕДРА.
Значи, имаме подобри шанси да стигнеме кај Томи во него.
Во моментот кога ќе го предадеме детето...
Разговарајте, но ве молам, сетете се дека крвавам.
Добро, ваков е договорот.
Ќе ја однесеме кај вашата екипа во Претставничкиот дом.
Но, пред да ја предадеме, да ни дадат се' што сакаме.
Ако не, ќе ја убиеме на лице место.
-Договорено. -Навистина? Толку брзо?
Само ти си важна.
Мојот тим нема да го загрози тоа.
Запомни што ти реков. Сега земи си го ранецот.
Веднаш, Ели.
Да одиме.
Џоел...
немој да го зафркнеш ова.
Те молам.
Остави не' накратко, добро?
Што, да т'ибам?
Па, каков е планот?
Мислам, нема многу опции, има краток или долг пат.
А краткиот пат е прилично ужасен.
Може да баталиме, да одиме кај Бил и Френк.
Да собереме се' што ни треба.
КНИГА ЗА БРОЈ ЕДЕН ХИТОВИ НА БИЛБОРД
Ќе заминеме откако ќе се стемни. Остани со детето.
Чекај, зошто јас треба да...
Тес.
Тес!
Б-Ф 60 - НИШТО ВНАТРЕ
70 - НОВА ЗАЛИХА 80 - Х
Па, кои се Бил и Френк?
Радиото е код за шверц, нели?
Песна од шеесеттите, немаат ништо ново.
Седумдесеттите, добиле нови работи.
Што е осумдесеттите?
Што правиш?
-Тепам време. -Па, што да правам јас?
Сигурен сум дека ќе смислиш нешто.
Саатот ти е расипан.
Мрмориш во сон.
Никогаш не сум била од другата страна на Ѕидот.
Погледни колку е темно.
Често одите таму?
-Претпоставувам. -Кога бевте последен пат?
-Можеби пред една година. Што е важно? -Но, знаете каде да одите.
Значи, ќе бидеме добро.
Да.
Па, што е работата со тебе?
Ќерка си на некоја голема ѕверка или така нешто?
Така нешто.
Радиото се вклучи кога спиеше.
Што? Која беше песната?
Тој постојано велеше...
Нешто како: „Разбуди ме пред да одиш да танцуваш“?
Срање.
Те фатив.
Осумдесеттите значи неволја.
Шифрата е пробиена.
Слушај...
Местото под Ланкастер изгледа добро.
Имаш палто во ранецот?
-Да. -Добро, земи го.
Време е да одиме.
Почитувајте го задолжителниот полициски час за борба против инфекцијата и бунтот.
Леле мајко! Јас сум всушност надвор.
-Господе. -Срање.
Добро. Ќе одиме по левиот крај околу тампон зоната.
Ти остани близу и следи ме.
Да, да, секако.
Да одиме.
Што, да т'ибам?
Еј, еј, не... Не мрдајте.
Не мрдајте!
Мора да ме заебаваш.
Добро, ајде да разговараме за ова.
-Свртете се, клекнете на колена. -Сега, чекај...
Клекнете на колена, т'ибам.
-Чекај. -Што ти кажав, бре, човече?
Реков да останете дома.
Клекнете на колена.
Само клекнете на колена, само клекнете на колена.
Слушај, ако ни дозволиш да одиме,
-ќе ги поделиме боновите со тебе. -Да?
-Да. -Благословен сум.
Рацете на глава. Очите напред.
Рацете на глава!
-Навистина, човече? -Да. Ќе го направиме ова според правилата.
Господе Боже.
Во ред. Што викаш за три четвртини?
Неовластено излегување. Ќе ве обесат поради тоа.
Добро. Се' од овој пат и сите апчиња на половина цена.
Половина? За беспари.
Да си ја ризикувам работата за половина. Луд си.
-Ели! Ели, што... -Да т'ибам!
Проклета кучка.
Тргни ми се!
Можеме да го поправиме ова.
Тргни се!
Тргни се.
Не, не. Не, не сум болна.
-Џоел! -Не сум болна!
-Џоел! Џоел! -Не сум болна, види!
-Види, ова е старо три недели. -Т'ибам.
Никој не издржува повеќе од еден ден! Ти изгледа ли тоа старо еден ден?
Ќе ме убиевте.
Треба да те убијам! Кога се случило тоа?
Не е важно! Мора да ми веруваш.
Ќе не' фатат ако не бегаме.
Џоел, мора да тргнеме!
Мора да тргнеме, Џоел!
Џоел!
ФЕДРА ПРЕДУПРЕДУВАЊЕ
БИОЛОШКИ КОНТАМИНИРАНА ОБЛАСТ НЕ ПРОДОЛЖУВАЈ
Преведено од: Елена Самандова