โซโลมอน
โซโลมอน!
จะไปไหนครับคุณ
มีอะไรในกระเป๋าครับ
ก็แค่เสื้อผ้าของใช้
ทุกท่านยืนขึ้น
นั่งลงได้
ศาลที่เคารพ พนักงานอัยการยื่นฟ้องจำเลย
โซโลมอน คาลูชิ มาห์ลานกู
เพศชาย อายุ 21 ปี เกิดที่แอฟริกาใต้
อาศัยอยู่บ้านเลขที่ 2445 บล็อกซี2 มาเมโลดี พริทอเรีย
ในข้อหาฆ่าผู้อื่นสองกระทง
ในข้อหาพยายามฆ่าสองกระทง
ร่วมกันใช้ความรุนแรงในที่สาธารณะ
และใช้ความรุนแรงต่อทรัพย์สิน
จำเลย
พนักงานอัยการยื่นฟ้องคุณ ข้อหาฆ่าผู้อื่นสองกระทง
ข้อหาพยายามฆ่าสองกระทง
ร่วมกันใช้ความรุนแรงในที่สาธารณะ
และใช้ความรุนแรงต่อทรัพย์สิน
ข้อหาสุดท้าย แต่สำคัญที่สุดคือ
กระทำการร่วมกัน
กระทำการร่วมกัน ในจุดมุ่งหมายร่วม
และประโยชน์ต่อบุคคลอื่น คือนายมอนดี้ ม็อทลอง ซึ่งไม่ได้มาในที่นี้
ในการกระทำการ
ขอบคุณ ศาลที่เคารพ
คุณเมเลอร์ได้ทำความเข้าใจคำฟ้อง กับลูกความแล้วใช่ไหม
เรียบร้อยครับ ศาลที่เคารพ
จำเลยให้การว่ายังไง
ข้อหาฆ่าผู้อื่นสองกระทง ข้อหาพยายามฆ่าสองกระทง
เราให้การปฏิเสธ
ในข้อหาอื่นๆ
เราให้การปฏิเสธ
นัดพิจารณาคดี วันที่ 13 กุมภาพันธ์
โอนย้ายจำเลยไปที่เรือนจำ ฟอร์ทพริซันในโจฮันเนสเบิร์ก
จนกว่าการพิจารณาคดีจะเสร็จสิ้น
ทุกท่านยืนขึ้น
นี่คือครอบครัวผม แม่ผมมาร์ธา และพี่ชายลูคัส
เป็นผู้คุมนักโทษ ที่บางทีก็เป็นพ่อ
พวกเขาต่างปรารถนาดีกับผม
และเตรียมผมให้พร้อมเข้าสู่วัยหนุ่ม
ที่มีความรับผิดชอบ ผมขอบคุณอย่างสุดซึ้ง
สำหรับช่วงพิธีกรรมเปลี่ยนผ่าน ในทรานสวาลตะวันออก
ตอนที่เราถูกบังคับให้ออกจากที่ดินเรา ไปสู่ความยากจน
เราทิ้งร่างของพ่อ ฝังอยู่ในผืนดินที่แห้งแล้ง
เมื่อสามัคคี เราย่อมรอด สำคัญที่เราต้องช่วยเหลือกัน
เราถูกกดขี่จากความยากจน
และการศึกษา จะช่วยปลดปล่อยครอบครัวของผม
วันที่หกเมษายนครับ ครู... ปี 1652
ดูเบ อึไม่เสร็จอีกรึเนี่ย
ไอ้บ้ามาห์ลานกู ไปไกลๆ เลย!
ไมล์ส เดวิสกล่าวไว้ว่า
"แจ๊สเป็นพี่ใหญ่ของการปฏิวัติ การปฏิวัติจึงตามติดไป"
- สบายดีไหม โซลลี - ดีครับ คุณล่ะ
วันนี้ได้เงินเยอะนะ
อัลฮัมดุลิลลาฮ์
ใช้เงินซื้อข้าวของที่ดีๆ อัลลอฮ์จะทรงคุ้มครอง
- ลาก่อน - บาย
ระยำเอ๊ย!
เอซโพธิ์ดำ!
ลงมาเลย สองแรนด์
เอซโพธิ์ดำ
- มอนดี้ - ลงเลย ที่รัก เฮงแน่
ถ้าเธอชนะ เดี๋ยวฉันซื้อ เครื่องยืดผมสลวยให้เลย
- มอนดี้ - อะไร
- ทำไมไม่ไปโรงเรียน - อย่ายุ่งน่า กำลังหากิน
ไปกันเถอะ
ตำรวจ! รีบเผ่นเร็ว!
หยุดนะ!
เบรนด้า ริเวียร่า
เธอไม่ได้อยู่โลกเดียวกับเรา
เธอเลือกจะเป็นส่วนหนึ่ง
พวกนายมาช้าจัง
เธอฉลาด เธอสวย
- เบรนด้า ขอโทษ - และเป็นแฟนผม
เบรนด้า
เฮ้ย แฟนนายเป็นอะไรไป
รู้อะไรไหม
ถ้าเกิดพวกนายติดคุก อดเรียนหนังสือไม่แย่เหรอ
นี่ เบรนด้า แมนเดลาก้อยุ่ในคุกนี่
เขาก็เรียนหนังสือนี่
ทุกคนที่เป็นผู้นำล้วนมีการศึกษา
แต่ดูนายสิ โดดเรียนหน้าตาเฉย
แถมใส่ชุดนักเรียนด้วย บ้าชะมัด
ทั้งที่มีสอบประวัติศาสตร์ แต่นายก็ไม่อ่านหนังสือ
ทำไมฉันจะไม่รู้ประวัติศาสตร์
เดี๋ยวจะพูดให้ฟัง ฟังก่อน
รู้ไหมเกิดอะไรในปี 1652 ที่ยอน วอน รีเบคมาขึ้นฝั่ง
เขาทำให้ที่นี่เต็มไปด้วยคนหลากเชื้อชาติ
ต่อมาวัชกู ดา กามา ก็มาที่นี่ ด้วยเรือยักษ์และถล่มเครื่องเทศใส่เรา
ทุกอย่างที่เรากินเลยเผ็ดน่าดู
เธอรู้จักชากา ซูลูไหมฮึ คงไม่สิ
รู้จักราชินีม็อดยาดจิไหม ราชินีแห่งสายฝน
ไม่รู้จักสิ รู้จักเฮล็ตชวาโยไหม
"เค็ตชวาโย" ย่ะ
เออ นั่นแหละ
รู้ไหมใครฆ่ากษัตริย์ฮินตซา
แฮร์รี่ สมิธ ใช่ไหมล่ะ
ใครจะทำไม ฉันจะพูดดังๆ พวกบัวร์ไปตายซะ!
พ.ร.บ.การศึกษาบันตู บ้า!
- ไปตายซะ... - นี่!
คนเดินไปมาตั้งเยอะแยะ
อยากให้เราตายเพราะนายตะโกนรึไง
ระวังหน่อย เดี๋ยวมีคนไปฟ้อง
ตอบมาซิ พันธกิจพวกนั้นคืออะไร
เอ่อ... พันธกิจคือ... คือ...
ข่มขืนและปล้นสดมภ์ หนุ่มมอนดี้!
- เบรนด้า สบายดีไหม - ดีค่ะ
พ่อรู้รึเปล่าว่ามานี่น่ะ
โซลลี มาห์ลานกู ว่าไง ได้อะไรมาน่ะ
"ไมล์ส เดวิส"
พระเจ้า
นี่มันอะไรรู้ไหม ไอ้น้อง
พวกสมัยนิยม
พวกมันไม่บอกนายหรอก
พวกมันจะอ้างว่าเป็นการตั้งธุรกิจการค้า
ทางตอนใต้แอฟริกา ส่วนที่ขาดการพัฒนาที่สุด
เขาชื่อโธมัส มาซูกู
แต่เรารู้จักเขาในชื่อ ทอมมี่ ลอนดอน
นักเคลื่อนไหวท้องถิ่นมาเมโลดี ฮีโร่ผู้ท้าทาย
ลอนดอนกำลังเชิญชวน นักเรียนไปร่วมกับพรรคเอเอ็นซี
เพื่อประท้วงใหญ่ต่อต้านการปกครอง
ผมไม่เข้าใจความคิดเขา แต่เขาเป็นผู้วางแผน
ลอนดอนไม่ใช่พวกอันธพาล แต่เป็นบุคคลอันตราย
และเขาพูดอังกฤษได้คล่องมาก ทอมมี่ ลอนดอน
ดีเลย
ใช่ เราอยากให้คน มาร่วมเคลื่อนไหวเพื่อสู้กับระบอบนี้
จะมีการเดินขบวนวันมะรืน
วันที่ 16 มิถุนาที่โซเวโต ไปนะ
- ตกลง - เดี๋ยวจะหารถบัสมา
อยากให้ทุกคนไปร่วม โอเคนะ
ชวนคนอื่นไปร่วมด้วยยิ่งดี
ได้เลย พี่ที ผมไปแน่
- ฉันจะไปด้วย - นี่ เราไม่ไปนะ
- ก็จะไป - เราไม่ไปนะ
โซลลี พ.ร.บ.การศึกษาบันตูมันเรื่องตลก
ไม่เข้าใจรึ พวกมันกำลังล้างสมองนาย
พวกมันอยากให้รู้ภาษามัน จะได้เข้าใจคำสั่งมันไง
"ครับนาย ไม่ครับนาย ขอโทษครับนาย"
รอเดี๋ยวนะ มีอะไรจะให้
นี่ ไอ้หนู...
ออกมา
ลุงลอนดอน ขอเล่นหน่อย
ออกมาเร็ว ผู้ใหญ่จะคุยงานกัน
เร็วเข้า
เดี๋ยวซื้อลูกอมให้
พวกนายเอาไปหน่อย ช่วยกันแจก
"ไม่เอาภาษาแอฟริกานส์"
แล้วเจอกันที่ป้ายรถบัส หลังสถานีรถไฟ
- วันที่ 16 มิถุนา - เอาละ พี่ที ขอแผ่นเสียงคืน
ไว้ค่อยไปเอาวันที่ 16
ที่โซเวโต
- ไปกันเถอะ - อย่าคิดมากน่ะ ไปเถอะ
ไปกันเถอะ
- ไมล์ส เดวิส สุดเจ๋ง - โชคดี ทอมมี่
เอาละ ไอ้หนู เข้าไปเล่นได้
เฝ้ารถให้ด้วยล่ะ
"การชกมวยเหมือนดนตรีแจ๊ส
ยิ่งดี ยิ่งมีคนชื่นชมน้อย"
จอร์จ โฟร์แมนว่าไว้
พี่ลูคัส
สบายดีไหม
ดี
ร่างกายฟิตดีไหม
ก็ดี
สุขสันต์วันเกิด
นายจำได้รึเนี่ย
จะลืมได้ไงล่ะ
ชอบไหม
รุ่นเฮฟวีเวท
ขอฟังแผ่นนะ
ไปเลือกฟังเลย
เยี่ยม
แม่ผม
เป็นคนรับใช้ในบ้าน หาเงินเพื่อจุนเจือครอบครัว
ที่ชานเมืองพริทอเรีย
- สวัสดีฮะ แม่ - สวัสดี ลูก
แหม ลูกโตเป็นหนุ่มแล้วนะ เหมือนพ่อจังเลย
จริงเหรอ แม่
วันนี้เป็นไงบ้าง
ก็ดีนะ แต่คนบัวร์นี่ใช้อย่างกับทาส
พี่ งานเป็นไง
งานก็คืองาน โซลลี ทำหน้าที่ไปได้เงิน ก็ไม่มีอะไร
แล้วนายล่ะ
- ก็ดีฮะ แต่ตำรวจ... - โซลลี พวกเขาก็ทำหน้าที่
เป็นหนุ่มแล้วรู้สึกไงบ้าง เรื่องบนเตียงคงหนักน่าดูสิ
พี่ลูคัส ไม่รู้สิ...
- เป็นรักร่วมเพศงั้นรึ - โธ่ ลูคัส
ต้องรีบไปทำงานแล้ว ไปล่ะ
สาวๆ ท่าจะเยอะนะ เฮ้ ขอให้ได้โชคนะน้อง
พี่ลูคัส...
ดูนั่น ลูกชายรูปหล่อมาแล้ว
อ้าว แม่
- ลูกจะไปที่ไหนล่ะ - ผมจะไปมาราบาสตัด
ดี ซื้อยานัตถุ์ให้แม่ด้วย จะหมดแล้ว
- เดี๋ยวซื้อให้ - ซื้อให้เหรอ
ขอบใจลูก อย่าลืมพาสปอร์ต
โธ่ แม่
- โชคดี - ครับ แม่
โซล เป็นไงเพื่อน
- หวัดดี มอนดี้ - หวัดดี
- มากับใครน่ะ - จะใคร ไมล์ส เดวิสไง
แล้วเดินขบวนวันที่ 16 จะไปไหม
- มอนดี้ ฉันไปไม่ได้ - ไปได้สิ
- ฉันต้องทำงาน - แค่พ่อค้าหาบเร่
ฉันต้องช่วยแบ่งเบาให้แม่กับพี่ชาย
พี่ชายรึ เขาหาเงินได้พออยู่แล้ว ทำงานให้ศัตรู
นี่ ระวังปากหน่อย
เวรเอ๊ย กระจอกเดินเร่ขายของ ไอ้คนทรยศ
ฮะ ว่าอะไรนะ
- โซลลี... - อย่า เฮ้ย!
เวรเอ๊ย
ลืมแล้วรึ ใครดูแลนาย ตอนพิธีแรกรับสู่วัยรุ่น
แล้วก็ พี่ที
แผ่นเสียงฉันล่ะ
แล้วคนอื่นๆ ล่ะ หือ
ใครกัน
ไอ้น้องเอ๊ย เพราะคนขี้ขลาดอย่างนาย
ที่ยอมให้พวกผิวขาว มันปกครองเรา
ไม่ใช่ พี่ที คนขี้ขลาด คือคนที่ฆ่าคนผิวดำด้วยกันเอง
สไปเดอร์มันสวะทรยศ
ถ้าสไปเดอร์มันเดินมาตอนนี้ ฉันก็จะฆ่ามันอีกรอบ
นายจะฆ่าใครก็ได้ ที่ถูกตราหน้าว่าทรยศงั้นรึ
งั้นฆ่าฉันสิ มอนดี้มันเรียกฉันว่าไอ้ทรยศนี่
- ไร้สาระน่า ไอ้น้อง - งั้นรึ
ถูกแล้ว ระวังตัวด้วย
- มอนดี้ ไปเหอะ - ไปตายซะ
ทำไมเธอเงียบจัง
- พูดอะไรหน่อยสิ - อ้อ ได้สิ
พวกเขาสอนอะไรในพิธีแรกรับเหรอ
นี่ เบรนด้า ทุกอย่างในพิธีแรกรับไม่ควรพูดน่ะ
- ทำไมล่ะ บอกหน่อยสิ - เรื่องผู้ชายน่ะ
ฉันจะไปบอกใครที่ไหนเล่า
- บอกแล้วไง เรื่องผู้ชาย - ไม่บอกใครหรอก
เป็นเรื่องของหนุ่มๆ จ้ะ
มานี่สิ
ถ้ายังไม่ยอมเล่าให้ฟัง
ฉันก็ไม่ยอมเหมือนกัน
- ที่รัก ไม่เอาน่า - ไม่ยอมนะ
อ้อ คิดว่าตัวเองเจ๋งกว่า พวกผู้ชายที่โดนพวกมันจับไปงั้นสิ
เบรนด้า...
นี่ พ่อฉันตายเพราะพวกบัวร์ ไอ้พวกอำมหิต
ฉันเจอมากับตัวเอง เลยไม่อยากพูดถึง เข้าใจนะ
ฉันนึกว่าเธอไม่กลัวซะอีก
เบรนด้า ฉันไม่ได้กลัวซะหน่อย
ฉันจะไปเดินขบวน ไม่ว่าเธอจะไปด้วยหรือไม่
การที่ได้รัก
ได้รักเธอ
ทำให้ความใฝ่ฝันที่ยิ่งใหญ่ในชีวิต
ปรากฏเป็นตัวตน
(สตูดิโอถ่ายภาพสตีฟ)
(16 มิถุนายน 1976)
หัวหอม มะเขือเทศ แอปเปิ้ล...
แล้วก็กล้วย
อ๊ะ โซลลี ขาดไปสองแรนด์
ไม่ใช่ นายค้างฉันสองแรนด์อาทิตย์ก่อนไง
- อุตตรัน เราติดโซลลีสองแรนด์รึ - ใช่ ถูกแล้ว
- แล้วเจอกัน - เฮ้ย โซลลี!
(เฉพาะคนผิวขาว)
- เสร็จแน่ เด็กเปรต! - เฮ้ย!
แกเสร็จฉัน ไอ้หาบเร่
ไม่นะ ไปให้พ้น!
ไปให้พ้น!
คิดว่าจะวิ่งหนีเราได้งั้นรึ
คิดว่าจะรอดรึ ไอ้เปรต!
ดูซิว่าจะวิ่งได้แค่ไหน ตอนท้องมันจุก
เอ้า ลากมันขึ้นมา เร็วๆ
เดี๋ยววิ่งให้ดูหน่อย
- ได้โปรด... - เอ้า กินเข้าไป
กินซะ!
กินเลย
อ๊ะ อย่าคาย อย่า กลืนลงไป
ได้โปรด...
กินซะ เร็ว กินเข้าไป
- โอเค - กินเซ่!
กินให้หมด
ดีไหม ว่าง่ายๆ
กินสิวะ
- ผมกินไม่ไหวแล้ว - ไม่ไหว ทำไม
ได้โปรด ไม่ไหวแล้ว
สงสัยควรให้ไอ้นี่พักหน่อยจริงไหม
ที่โซเวโตเกิดการนองเลือดน่ะ
พระเจ้า โอ้
โซลลี เราจะไปกันแล้ว ภายในสองวัน
จะไปกับเราไหม ลัคกี้ก็จะไปด้วย
ฉันไป
ว่ายังไง เดวิส จะไปด้วยไหม
โซลลี อย่าไปกับพวกเขานะ
ไปกันเถอะ
โซลลี ฉันขอโทษ
ฉันน่าจะเชื่อเธอ
ยกโทษให้ฉันด้วยที่ฉันไม่เชื่อเธอ
ไม่นะ เบรนด้า ฉันเองที่ขี้ขลาด
อย่าพูดอย่างงั้นสิ
ฉันปล่อยเธอไปเดินขบวนคนเดียว
ได้แต่หลบอยู่ข้างหลัง
คนประเภทไหนที่ทำแบบนั้น
ฉันขอโทษนะ
พวกมันฆ่าเด็กๆ ที่บริสุทธิ์
พวกนั้นใช้หมา...
แก๊สน้ำตา
มีการขว้างก้อนหิน... ปลิวว่อนไปหมด
เสียงร้องโหยหวนไปทั่ว
แล้วก็เงียบลง
เงียบสงัด
ช่างสยดสยอง
เหมือนฉันได้ยิน เสียงเนื้อหนังถูกฉีกกระจายออกจากร่าง
ได้ยินเสียงลมหายใจที่ถูกดูดพรวดจากร่าง
จากนั้นก็ได้ยินเสียงปืนรัวสนั่น แม้ตอนนี้... เสียงปืนยังก้องอยู่ในหัว
เสียงรัวปืน เด็กๆ พากันล้มลง
เสียงยิงกระหน่ำ เด็กๆ ก็ล้มระเนระนาด
เลือดไหลท่วมนองสยดสยองที่สุด
ทำไมพวกบัวร์ถึงเกลียดเราขนาดนี้ เราไปทำอะไรให้รึ
ทำไมพวกมันไม่สงสารเราบ้าง เราไปทำอะไรให้
ถ้าคุณไม่ได้ร่วมขบวนวันที่ 16 ทำไมถึงต้องลี้ภัย
ผมทนไม่ไหวแล้ว
โกรธแค้น
ครอบครัวผมถูกบังคับ ให้ออกจากผืนดินบรรพบุรุษ
มันฆ่าพ่อผม ผมต้องเข้าไปช่วยแม่
ผมถูกละเมิดความเป็นชาย ผมทนไม่ไหวอีกแล้ว
เป็นคุณจะทำยังไง
นอกจากนั้น
เรารู้ชัดถึงความสามารถพวกคุณ
- ใคร - ระบอบเหยียดสีผิวแอฟริกานเนอร์
ความสามารถในการฆ่านักเรียนที่เดินขบวน
- อันธพาลกับผู้ก่อจลาจล อาชญากร... - เด็กๆ
เดินขบวนเพื่อเสรีภาพ
เหตุการณ์ที่โซเวโตสร้างความโกรธแค้น ผมรู้สึกโกรธแค้น
เมื่อนึกถึงภาพ เพราะผมไม่ได้อยู่ที่นั่น
ตำรวจเข่นฆ่าเด็กๆ
เราอ่อนล้าที่ได้แต่ขว้างก้อนหินตอบโต้ ขณะที่พวกคุณสาดกระสุนใส่เรา
เราจึงเริ่มจับปืนสู้กับปืน
ทำไมลูกไม่กินล่ะ
ผมไม่หิว แม่
โซโลมอน
นี่ไม่ใช่ชีวิต
นี่ไม่ใช่วิถีชีวิตที่พระเจ้าประสงค์ต่อเรา
คาลูชิ ลูกไม่ควรสงสัยในพระเจ้านะ
พระเจ้าทรงมีวิธีของพระองค์
แบบไหนล่ะ แม่
มองหน้าผมสิ
พระเจ้าย่อมไม่ยอม ให้เด็กๆ ถูกทุบตีและถูกยิงตายหรอก
ผืนดินเรา... ชีวิตพ่อ
อย่าเอาเรื่องพ่อมารวมสิ
นี่ ผมแน่ใจถ้าพ่อยังอยู่
เราจะไม่ต้องทนอยู่กันแบบนี้
โซโลมอน
อย่าพูดกับแม่แบบนั้น
ลูคัส โซโลมอน พระเยซูทรงพระชนม์ ขอให้ศรัทธา
เอ้า กินซะ ลูก
แม่...
ยังรอพระเยซูอีกงั้นรึ
รอพระองค์กลับมาแก้ปัญหาให้เรางั้นรึ
พระองค์ไม่มีวันกลับมา
พระองค์สิ้นพระชนม์แล้ว
พวกนั้นบอกในพิธีแรกรับ
ว่าพอเราตาย ก็จะไม่กลับมาอีก
ลูคัส! เดี๋ยวเขาตายหรอก!
อะไรทำให้คิดแบบนี้
วันข้างหน้าลูกจะเสียใจที่พูดแบบนี้นะ
ปล่อยเขาไป แม่
อย่าไปนะ
(มาห์ลานกู)
โซลลีอยู่ไหนวะ
เร็วเข้า ขึ้นมา
มีอะไรในกระเป๋าใบเขื่องน่ะ เอาอะไรมาวะ
ทำไมถึงช้าจัง
- แม่ - หือ
- โซโลมอนไปแล้ว - ไปแล้ว ไปไหน
เขาเขียนจดหมายไว้
"พี่ลูคัส... เอ่อ พี่ลูคัส
ผมไปแล้ว ได้โปรดอย่าตามหาผม"
เขาไปแล้ว แม่
เขาไปขายของบนรถไฟ ทำไมต้องเขียนจดหมายบอกด้วย
วันนี้ที่โบสถ์มีงานสำคัญ แม่สายแล้ว
แม่ โซโลมอนไปแล้ว!
นี่ ไปตามเขามา
พอแม่กลับมาจากโบสถ์ หวังว่าจะเจอลูกทั้งสองคนนะ
ลูกๆ ทำเอาฉันจะบ้าแล้ว
เดี๋ยวก็จบเห่กันหมด
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ทอมมี่ รถมันวิ่งไม่ได้
นี่มันกลางทางที่ไหนไม่รู้เนี่ย
ตำรวจเป็นโขยงกำลังไล่ล่าเราอยู่นะ
อาจเป็นหม้อน้ำก็ได้
ไม่ล่ะ ไม่มีเวลามาซ่อมบ้าบอ
นี่ เดวิส แผ่นเสียงของนาย
เอาของออกจากรถ
เร็วเข้าเซ่ ต้องรีบไปกัน
ทอมมี่ เราน่าจะลองซ่อม...
ไม่มีเวลาแล้ว เสียเวลาตายห่า
คุณออกจากประเทศไปยังไง
เราใช้เส้นทางธรรมขาติ ข้ามฝั่งไปโมซัมบิก
เราเดินขบวนกันเต็มไปหมด แล้วพวกบัวร์ก็ยิงใส่
เดินกระจายหลายสายเลย
ฉันก็หวังว่านายจะมาร่วมเดินขบวน
นึกว่านายน่าจะเปลี่ยนใจน่ะ โซลลี
นี่ เดวิส เราแค่อยากรู้ มันเกิดอะไรขึ้น
นายอยู่กับสาวอีกคนงั้นรึ เพราะเบรนด้าอยู่กับเรา
เราต่างออกไปเพื่อสู้ เพื่อเสรึภาพของผู้คน ของนายด้วย
แต่นายกลับไม่มาร่วม
ถึงตอนนี้ก็ไม่ยอมบอกว่าเกิดอะไรขึ้น
นี่ ลอนดอน ฉันไม่ได้ขอให้นายสู้เพื่อฉันนี่
จบได้รึยัง
- ก็แค่อยากรู้ - พอเหอะ
เฮ้ โซลลี...
ช่างเขาเหอะ กระเป๋าเขาคงมีผลไม้เพียบ
พี่ที เดินกันมาตั้งนานแล้วนะ นี่ที่ไหนเนี่ย
เกือบถึงแล้ว มอนดี้
เดินลงไปตามทางนี้ ไปเรื่อยๆ ก็จะถึงแม่น้ำ
แล้วพอไปถึงชายแดนก็...
- จะบอกให้ว่าคือที่ไหน - เวรเอ๊ย!
พระเจ้า! เสื้อตัวนี้ตั้ง 50 แรนด์!
โธ่ นึกว่าเรื่องร้ายแรงอะไร เพื่อน
พี่ที นี่เสื้อยี่ห้อดังนะ
เสื้อยี่ห้อดังบัดซบสิ เดี๋ยวค่อยไปหาใหม่ที่โมซัมบิก
โมซัมบิกงั้นรึ นี่มันรุ่นพิเศษ
แน่ใจรึว่าไม่มีจระเข้น่ะ
ไม่มีหรอก เดินไปเหอะ
ระวังก้องหินด้วยล่ะ
เร็วเข้า!
- มีงูรึเปล่าเนี่ย - ไม่มี ไปเร็ว
มาเร็ว เกือบถึงแล้ว
ว้าว!
เย้!
ทุกคน ขอต้อนรับสู่โมซัมบิก!
วอร์สเตอร์ ไอ้ชาติชั่ว!
เรากลับไปล้างแค้นแน่!
เฮ้ย พวกแก! ยกมือขึ้น!
- นั่งลงเว้ย! - อย่ายิง!
- อย่ายิง อย่าๆ - ที่นี่โมซัมบิก
เรารู้ เราเป็นพวกเอเอ็นซี สหาย
- มันจะเอากระเป๋าเรางั้นรึ - เดี๋ยว สหาย
- อะไรวะ - เราเป็นเอเอ็นซี พวกเอเอ็นซี สหาย
นั่งลง!
- คาลาโด! มีกี่คน! - ควาโตร สี่คน
- กี่คน! - แค่เราสี่คน
หุบปาก!
อ้าว สวัสดี
(ค่ายผู้ลี้ภัยซายซาย โมซัมบิก)
(20 มิถุนายน 1976)
สวัสดี
มอนดี้
มอนดี้ ตื่นๆ
ดื่มนี่หน่อย
ดื่มเลย อย่างงั้น
เราอยู่่ที่ไหน
เราอยู่ในโมซัมบิก
ลอนดอนกับลัคกี้อยู่ด้านโน้น
เราทำสำเร็จ
ใช่แล้ว
มอนดี้ เดี๋ยวนายก็ดีขึ้น
- เดวิส - หวัดดี ลัคกี้
พวกซองก้าจะฆ่าเอานะ นี่ไม่ใช่พริทอเรีย
เอาเหอะ
ขอบคุณมาก
ขอบคุณนะ ป้า
เด็กตามตูดนั่นชื่ออะไร
อ้อ ไม่รู้สิ
นี่ ชื่ออะไรล่ะ
โอเค เอ่อ...
มอนดี้ ลัคกี้
และ ทอมมี่ ลอนดอน
ฉันโซโลมอน
- พูดสิ โซโลมอน - "โซโลมอน"
ใช่ เก่งนี่ แล้วเธอล่ะ
ผมไม่มีชื่อ
เฮ่ย โกหกแล้ว ทุกคนก็ต้องมีชื่อทั้งนั้น
ไม่นะ พี่ที ฉันว่าเขาพูดจริง
ง่ายออก ก็ตั้งชื่อให้เขาซะ
- โคคา-โคลา - โคคา-โคลารึ
ดี โคคา-โคลา
- ไม่เอาน่า - โคคา-โคลารึ
ไม่เอาน่า
ตลกแท้ๆ
ชื่อแฟนต้าแล้วกัน
- ไม่เอา! - ดีกว่าเยอะ
นั่นสิ เติมสีสันให้เด็กน้อยน่าสงสารไง
พ่อหนูดำซะขนาดนี้ คงเป็นชาวต่างชาติแน่
แบบว่า "ดำแบบฉันเลย"
ไงจ๊ะ คิงไซส์
โคคา-โคลา
- เห็นไหมล่ะ - ชอบชื่อนี้งั้นรึ
- โอเค มานี่สิ - โคคา-โคลา
สวัสดี โคคา-โคลา
โคคา-โคลา
โซโลมอน โคคา-โคลา
โคคา-โคลา
ใช่ โอ้ พระเจ้า
- หนึ่ง - "หนึ่ง"
- สอง - "สอง"
- สาม - "สาม"
- สี่ - "สี่"
ห้า
หือ "ขนมปัง" รึ
นายก็ได้ยินงั้นใช่ไหม
เอาละ ทุกคน เรา... เราอยู่นี่กันมาหลายเดือนแล้ว
เราจะแอบหนี หรือจะยัดเงินเพื่อไปจากนี่
มีทางเลือกแค่นี้
พี่ที เห็นด้วยเลย
อาหารที่นี่มันห่วยแตก
ส้วมก็เหม็นหึ่ง
ดูขนมปังนี่สิ ใช้แทนลูกบอลได้เลย
แถมชักว่าวไม่ขึ้นเลย สุดเศร้า
มอนดี้ นี่เรื่องจริงจังนะ
ฉันก็พูดจริงนี่
เราต้องส่งข่าวถึงลูซากา พวกเขาจะได้มาพาเราไป
ฉันมีแผน เรามีเงินกันเท่าไหร่
โซลลี นายล่ะ...
โอ้ ไมล์ส เดวิส ว่าไงฮึ นายก้าวเจ็ดขั้นสู่สวรรค์ได้นี่
แผนบี
พี่ที
ครั้งหน้าช่วยคิดให้รอบคอบนะ
เราจะได้ไม่มาจมอยู่ในสถานการณ์แบบนี้
ได้ภาษาอังกฤษนิดหน่อย นึกว่าเจ๋งตาย
กระจอก
นี่ๆ โคลา ไปเลย
ไปเลย
ด้วยความช่วยเหลือของโคคา-โคลา
แผนยัดเงินให้เจ้าหน้าที่จึงสำเร็จ
และเริ่มแผนส่งจดหมาย ถึงพรรคเอเอ็นซีในมาปูโต
ให้ส่งข่าวถึงลูซากา
เราแอบส่งจดหมายทุกสัปดาห์
เพื่อขอความช่วยเหลือ
หกเดือนที่ค่ายซายซาย โมซัมบิกเริ่มส่งผลเสียกับเรา
แต่เราก็ไม่ยอมแพ้
โอเค ทีนี้ดูตรงนี้...
อ๊ะ เจ้าเล่ห์นี่
พี่ที
เราติดอยู่ในหลุมขี้นี่ มาร่วมหกเดือนแล้วนะ
พาเรามาเพื่อจมอยู่นี่กันเนี่ยนะ รึไง
รัฐบาลโปรตุเกส กลุ่มต่อต้านเฟรลีมู เด็กชื่อโคคา-โคลา
ยุงก็รุมกัด เด็กๆ ก็ร้องงอแง ฝนก็ตกไม่ยอมหยุด
พี่ที...
ทำอะไรสักอย่างสิ
จบรึยัง
นั่นทำอะไรน่ะ
นี่มันเสื้อฉันนี่
- ตอบมาเซ่! - อะไรวะ!
- บ้ารึ! - เฮ้ย หยุดนะ!
มอนดี้ นายเป็นอะไรไป!
นั่นเด็กนะ! บ้ารึไง!
ไปไกลๆ เลย ไอ้หมาบ้า
จะได้หายบ้า
นี่ โคลา
อย่าไปสนใจเขาเลยนะ
ผมต้องไปตามหามอนดี้
ที่นี่เป็นแม่น้ำตอนน้ำไหลบ่า
แม่เคยเอาผมมาอาบน้ำตรงนี้
เลยนึกถึงแม่
ช่วงก่อนสงครามน่ะ
เธอคิดถึงแม่สินะ
ใช่
- มีกี่คน - สี่
- พาไปหน่อย - ได้ครับ
มาจากแอฟริกาใต้ใช่ไหม
ได้ยินรึเปล่า!
- ใช่ - ใช่
เก็บข้าวของซะ
- อะไรนะ - เธอว่า "เก็บข้าวของซะ"
เฮ้ย พวก เอเอ็นซีตอบจดหมายเราแล้วไง
ไปกันเร็ว!
- ไปกันเร็ว! - ไว้เจอกันนะ อาหารขยะ
เด็กนี่ล่ะ
- เขาอยู่นี่ได้ เป็นเด็กกำพร้า - ไม่ ผมไม่อยู่
ไม่นะ เขาต้องอยู่กับผม
เฮ้ กฎเอาตัวรอดข้อแรก ต้องคิดถึงตัวเองไว้ก่อน
ถ้าอยากรอด ต้องเชือคำสั่งฉัน
ไปได้แล้ว
ขอโทษครับ มันไม่ถูกต้องนะ
- เด็กอยู่นี่ - เขาต้องอยู่กับผม
- ไม่นะ ไม่!
- ต้องอยู่กับผม! - ไม่! โซโลมอน!
- โซโลมอน! - ไม่ อย่า!
- โซโลมอน! - เขาต้องอยู่กับผม!
- อย่าทิ้งผม! โซโลมอน! - โคคา-โคลา!
- โซโลมอน! - โคคา-โคลา!
โซโลมอน! อย่าทิ้งผม!
โซโลมอน!
(พื้นที่ใกล้เมืองลูอันดา แองโกลา 27 เมษายน 1977)
ตามฉันมา
ขึ้นไป
ไม่เกี่ยวกับพวกนายหรอก
พวกกบฏยูเอ็นไอทีเอ
ความขัดแย้งของเอ็มพีแอลเอกับยูเอ็นไอทีเอ
ตามฉันมา
นี่คือบ้านพวกนายตลอดสองสามเดือนนี้
เชิญตามสบาย
สหาย นี่เป็นค่ายวิศวกรรม
เดี๋ยวเราจะเริ่มฝึกกัน
ทุกคน อย่างที่เห็นกัน
เราต้องตื่นตัวไว้
คอยระวังให้เพื่อน คอยระวังให้กันและกัน
สหาย เราจะเริ่มเข้าสู่ การต่อสู้และปฏิบัติการทางทหาร
- เอเอ็นซี จงเจริญ! - จงเจริญ!
- ธรรมนูญแห่งเสรีภาพจงเจริญ! - จงเจริญ!
- อำนาจ! - เป็นของเรา!
- อำนาจ!
ฉันเพิ่งได้รับข่าว
สหาย ผู้บัญชาการสูงสุดของเรา นายพลโอ อาร์ ทัมโบ
มีข่าวสำคัญจะบอกเรา
ล้อมวงเข้ามาเลย สหาย
ผู้ควบคุม ผู้ปฏิบัติ หัวหน้าหน่วย ในแองโกลา จงเจริญ
- จงเจริญ! - จงเจริญ!
- เราทุกคนในโมซัมบิก จงเจริญ - จงเจริญ!
- เพื่อนร่วมชาติในแองโกลาจงเจริญ - จงเจริญ!
- กองกำลังหอกแห่งชาติจงเจริญ - จงเจริญ!
ปืนเอเค-47 ยิงได้ 3 โหมด
แบบห้ามไก
ให้กดตรงนี้ลง และยิงกึ่งอัตโนมัตนัดเดียว ปัง
และแบบปืนกล
โหมดอัตโนมัติ ยิงเร็วต่อเนื่อง
ว่าไง
หัวหน้า เมื่อไหร่เราจะได้ใช้ ปืนคาลาชนิคอฟ
อีกไม่นาน สหาย พวกนายจะได้ถืออาวุธในไม่ช้า
ว่าไง
หัวหน้า เราจะกลับไปเมื่อไหร่ จะเริ่มต่อสู้เมื่อไหร่
สหาย ต้องจำไว้ว่า นี่เป็นส่วนสำคัญของการฝึก
การจับอาวุธนั้นอันตราย หากไม่รู้จักวิธีใช้มัน
พวกนายไม่ใช่ทหารรับจ้าง แต่เป็นนักสู้เพื่อเสรีภาพ!
- เข้าใจไหม - ครับผม
- เข้าใจไหม! - ครับผม!
การต่อสู้กับระบอบพวกผิวขาวของวอร์สเตอร์
เพื่อแก้แค้นการสังหารนักเรียนผู้บริสุทธิ์นับพัน
- ที่ขอแค่ "ไม่เอา" ภาษาแอฟริกานส์ - ยิง!
เพื่อนร่วมชาติ เราไม่ใช่นักฆ่า แต่คือนักปฏิวัติ
การปฏิวัติจงเจริญ
- อำนาจ! - เป็นของเรา!
- อำนาจ!
- กลัวพวกมันไหม! - ไม่ ไม่กลัว! จัดการมัน!
- อำนาจ! - เป็นของเรา!
- อำนาจ!
- เป็นของเรา!
- อำนาจ!
พอได้แล้ว สหาย
มีลลีปัปเย็นชืดชะมัด
เฮ่ย นั่นมันภาษาพวกกดขี่
สหาย
พ.ร.บ.การศึกษาบันตูเป็นเครื่องมือ ของเวอร์วูร์ด ตอนนี้ก็วอร์สเตอร์
เพื่อให้เป็นแรงงานไร้สมอง รับใช้พวกมันจนตาย
นั่นแหละวิธีปกป้อง ศูนย์อำนาจของพวกบัวร์ จบ!
เห็นด้วย คือ...
ระบอบนี้เป็นปรปักษ์ต่อชาวแอฟริกา และจิตสำนึกชาวแอฟริกา
แต่ก็เป็นเป็นปรปักษ์ต่อ พวกคนขาวเองด้วย
เห็นด้วย เราเกิดมามีอิสรภาพนี่
นี่ เพื่อน
นายพูดแอฟริกานส์อีกแล้วนะ
อ๊ะ อะไรวะ!
(ตำราพิชัยสงคราม: ซุนวู)
(แถลงการณ์กองกำลังหอกแห่งชาติ)
สหาย
ธรรมนูญเขียนไว้เพื่อปกป้อง ชาวแอฟริกาใต้ทุกคนในแผ่นดิน
ทั้งคนผิวดำผิวขาว คนอินเดียหรือผิวสี
ไม่เกี่ยวว่าใครเป็นผู้ให้กำเนิด
สิ่งสำคัญคือ เราเป็นส่วนหนึ่งของทางออก
ในการโค่นล้มลัทธิจักรวรรดินิยม
พวกนายจึงมารวมตัวกัน
กองกำลังหอกแห่งชาติ มีความหมายยังไงกับนาย
เป้าหมายอะไรที่เราต้องการ
ลักษณะการต่อสู้เราเป็นแบบไหน
เอ่อ... ก็เราเป็นหอกแห่งชาติ
เป้าหมายคือต่อสู้กับพวกปรปักษ์
ใช่ แต่... เราเป็นยิ่งกว่าผู้ต่อสู้
เราเป็นผู้ที่รัก
เช เกวาราเคยกล่าวไว้ว่า การปฏิวัติคือการแสดงความรักที่ยิ่งใหญ่
รักผู้คนในชาติ รักชาติบ้านเมืองของตน
นั่นแหละคือเราเอ็มเค
นั่นแหละแรงดลใจ ความรัก
โซโลมอน
คุณได้รับการฝีกที่ไหนในแองโกลา
ที่ค่ายวิศวกรรมนอกเมืองลูอันดา
กรุณาบอกกับศาลด้วย
ตอนคุณเข้ารับการฝึกนั้น มีการสอนให้หลีกเลี่ยง
การบาดเจ็บของพลเรือนใช่ไหม
ใช่
มีการย้ำตลอดเวลา ให้เราหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บของพลเรือน
ศาลขอพักสักครู่
ระวัง
ยิง!
หยุดยิง! สหาย! สหาย!
หยุดยิง!
เป็นอะไรวะ ไอ้บ้า! มีปัญหาอะไรฮึ!
เป็นบ้าอะไรวะ ฮึ!
มีปมด้อยจู๋เล็กงั้นรึ! ทำไมไม่หยุดยิงวะ!
ถ้าใครขืนทำบ้าๆ อย่างงั้นอีก เจอทีมยิงเป้าแน่
- เข้าใจไหม! - ครับผม
แกเข้าใจไหม
ครับผม
ไอ้ตุ๊ดเอ๊ย
พักได้!
สหาย ขอคุยด้วยหน่อย
ฉันเสียใจเรื่องเพื่อนนายโคคา-โคลา
แต่เขารอดแน่
ฉันเคยเป็นแบบโคคา-โคลา
แต่เพื่อนนายมอนดี้เสียสติแล้ว ต้องคอยดูเขานะ
ที่เกิดขึ้นก็เพราะ... เพราะความเชื่อแรงกล้าต่อบางอย่าง
นายเชื่อในอะไรล่ะ
ผมเชื่อในการเปลี่ยนแปลง
เราได้แต่ตะโกน โหยหา... แต่ก็ว่างเปล่า
น่าจะถึงเวลาทำอะไรนานแล้ว
ดีที่มีใจมุ่งมั่น
ไงก็ตาม จำไว้ว่าการปฏิวัติ ต้องพร้อมที่จะฆ่าหรือถูกฆ่า
นายเคยฆ่าใครรึยัง
ยัง
อย่ารีบเร่งที่จะฆ่าใคร
นายคงไม่อยากเห็นใคร ต้องเสียชีวิตต่อหน้า
เห็นวิญญาณล่องลอย...
จากน้ำมือนาย
จิตสำนึกนายไม่ต้องการแบบนั้นหรอก
ไปได้
ครับผม
หัวหน้า ผมขอคุยเป็นการส่วนตัวได้ไหมครับ
- รอก่อน สหาย - ไม่ คงไม่ได้ หัวหน้า
เป็นเรื่องภารกิจกลับเข้าประเทศเรา
หัวหน้า ผมเข้าใจ ว่าภารกิจนี้สำคัญขนาดไหน
ก็เลย... ไม่อยากร่วม กับสมาชิกบางคนในกลุ่ม...
การตัดใจมาจากระดับสูงสุด
นี่เป็นเรื่องปฏิบัติงาน ต้องไปกับกลุ่มจากพื้นที่เดียวกัน
- ไม่ ผมเข้าใจ แต่... - นี่เป็นคำสั่ง สหาย
ดำเนินการตามที่ประชุมกัน
สหาย ได้รับการฝึกก่อวินาศกรรมแล้วใช่ไหม
ใช่ ครับผม
ทุกคนรู้วิธีทำระเบิดโฮมเมด จากวัสดุที่มีทั่วไปแล้ว
- เข้าใจปฏิบัติการทางทหารใช่ไหม - ครับผม
เป้าหมายคือฝ่ายรัฐ หลีกเลี่ยงการบาดเจ็บของพลเรือน
ทำลายบริการพื้นฐาน เช่นไปรษณีย์
- สถานีตำรวจ - สถานีไฟฟ้าทุกแห่ง
ในสามสัปดาห์หน้า พวกนายจะได้รับคำสั่งต่อไป
หลีกเลี่ยงผู้คน สหาย จำไว้ อย่าตื่นตระหนก
ทุกคน ตอนนี้พวกนาย เป็นกลไกการเมืองทรานสวาลของเอ็มเค
ต้องจำไว้เสมอ ว่าพวกนายอยู่กับกลุ่มรัฐแนวหน้า
สหาย เกาะติดวิทยุไว้
อย่าให้สูญหาย
หากมีอะไรเกิดขึ้น นั่นคือกุญแจสู่ทางรอด
พวกนายต้องไปทางนี้แหละ
ขอให้โชคดี
- โชคดี - โอเค
เฮ้ สหาย นั่นกล่องดีแอลบี มาเร็ว
สหายมอนดี้
สหายลัคกี้
มีอย่างอื่นด้วย
ระยำ! หาที่กำบัง!
พี่ที เป็นไรรึเปล่า
- ตามองไม่เห็น! - ใจเย็น
- ไปกัน - สหาย เอาของไปให้หมด
เพื่อป้องกัน กล่องดีแอลบีถูกวางกับดักติดไว้
สหายลอนดอนลืมนึกถึงเรื่องนี้
เห็นใครบ้างไหม มีคนอยู่ไหม
คิร่า! ไปให้พ้น!
ไงครับ ให้ช่วยอะไรเหรอ
เรามาหาแอปเปิ้ล
- เท่าไหร่ - สี่ กำลังรออีกหนึ่ง
พระเจ้า ลอนดอนเอง ผมรอตั้งแต่เมื่อวาน
- เข้ามา - สหาย เร็ว
มาเร็วสหาย เร็ว
ให้ตายสิ พวกนายไปไหนกันมา
เอกสารเดินทางพร้อมตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
ขอโทษที เราโดนสกัดน่ะ
สหาย ลอนดอนเสียเลือดมาก พวกนายต้องไปโดยทิ้งเขาไว้นี่
ฉันช่วยพวกเขาข้ามไปได้นะ
นี่ แผลแค่นิดเดียวเอง เถอะนะ ดาวูด
ลอนดอน ผมรักษาผู้ปฏิบัติการ มาหลายปีแล้วนะ
โรงพยาบาลที่มันซินี ก็ห่างไปตั้งห้าชั่วโมง
ฉันเป็นคนพาพวกเขามา เข้าใจนะ
- ก็ต้องรับผิดชอบ - ไม่
สหายดาวูดพูดถูก นายเดินทางไม่ได้แล้ว
และเรายังต้องเดินทางอีกไกล
พี่ที เราทิ้งนายไว้นี่ไม่ได้
ใช่ พี่ที มอนดี้พูดถูก
ใช่ๆ พวก ฉันจะพาพวกนายข้ามไป...
สหายลอนดอน
สหายดาวูดเพิ่งบอกไง ว่านายไม่สามารถเดินทางได้
ฟังคำแนะนำเขาเถอะ
เพิ่งคุยกับลูซากาน่ะ
บอกเขาแล้ว เรื่องอุบัติเหตุกับสถานการณ์ตอนนี้
เราต้องทำดีแอลบีให้ปลอดภัยกว่านี้ นี่ไม่ใช่ครั้งแรก
พวกเขายังกำชับว่า สหายลอนดอนต้องอยู่พักฟื้นก่อน
ไม่นะ แล้วภารกิจล่ะ
ภารกิจยังเดินหน้า
นี่ เราช้าไปหนึ่งวันแล้ว ฉันรู้จักทรานสวาลตะวันออก
ฉันเกิดที่นั่น เขากับฉันเข้าพิธีแรกรับที่นั่น
- ฉันนำไปได้ - ดี
ฉันจะแจ้งกองบัญชาการสูงสุด ว่าสหายคาลูชิเป็นหัวหน้านับจากจุดนี้
นี่ อะไรนะ
มีปัญหาอะไรรึ สหาย
ใช่ มีปัญหา นายมันพิ้เศษยังไง
- ญาติฉันอยู่ที่นั่น - แล้วไง นายพิเศษยังไง
- ฉันพร้อมกว่าที่จะนำ... - พร้อมกว่ารึ พร้อมไงวะ!
สหาย!
นายไม่เคยมีวินัย...
- วินัยอะไร! - อยู่ในความสงบ!
เฮ้ย!
นี่ สรุปแล้วไง
สหายคาลูชิจะนำพวกนาย ข้ามชายแดน เข้าใจไหม
ตามที่แจ้งสหายลอนดอนไป เอกสารเดินทางพร้อม
- เหลือแค่รูปถ่าย - ตกลง
คนต่อไป
(ตำรวจชายแดน)
(ราชอาณาจักรสวาซิแลนด์)
เอาละ สหาย จำไว้ว่าตำรวจสวาซิแลนด์จู้จี้มาก
อย่าทำอะไรให้สงสัยเด็ดขาด
โชคดี เพื่อน
นี่เงิน 1,000 แรนด์
นี่คำสั่งสำหรับดีแอลบีถัดไป แล้วก็รู้ว่าทำไงต่อ
เดินหน้าการต่อสู้ สหาย
ขอบใจ สหายดาวูด
(เฉพาะผู้ชายผิวดำ)
(สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง)
- ชื่ออะไร - ไบรอน ซิโคซานา
- อะไรนะ - ไบรอน ซิโคซานา
มาทำอะไรในแอฟริกาใต้
ผมมาเยี่ยมญาติครับ
(กรมตำรวจ: ประกาศจับ)
หัวหน้า คิดว่าไงครับ
เขาเหมือนผู้ก่อการร้ายนะ
- ขอต้อนรับสู่แอฟริกาใต้ - ขอบคุณ
- ชื่ออะไร - จาบุลานิ ซิโคซานา
(มิดเดิลบวร์ก)
เนื่องในวันครบรอบ 16 มิถุนายน อีกสี่วันข้างหน้า
ตำรวจและทหาร ได้เพิ่มกำลังดูแลความสงบ
ทุกเส้นทางสายหลักสู่โซเวโต มีการตรวจเข้ม
รายงานแจ้งว่าทหารสองกองพัน พร้อมอยู่ในที่ตั้งใกล้เคียง
- โซลลี มีแผนแล้ว - แผนอะไร
- เราต้องไปโซเวโต - ภารกิจอยู่ที่เทมบิซา
- ใครอยู่ที่เทมบิซา - ภารกิจอยู่ที่เทมบิซา ไม่ใช่โซเวโต
ไม่ได้ยินวิทยุรึไง เราต้องไปที่โซเวโต
ถ้าพวกหัวหน้า ทำภารกิจอยู่ในโซเวโตล่ะ
ช่างพวกมันสิ
ฟีเนียส ฉันมาห์ลานกู เปิดที
ใครวะ เคาะอย่างกับตำรวจ
มีอะไร
น้องชาย ไม่ได้เจอตั้งนาน สบายดีไหม
ก็ดี ฟีเนียสล่ะ
สบายดี
มอนดี้ เจอนายครั้งสุดท้ายที่พิธีแรกรับ นายไปไม่สุดนี่ ลูกหมา!
อย่ามางี่เง่าน่า
เหรอ ทำไมขึงขังกันจัง
นั่นใคร
ลัคกี้น่ะ นี่ฟีเนียส นั่นลัคกี้
โอเค
เข้ามาสิ ดื่มกันอยู่น่ะ
ทำไมดูเครียดจัง
ข้างนอกมันหนาวน่ะ
พวกนายนั่งจับกลุ่ม... ดื่มเหล้า
ฟีเนียส เนี่ยรึลูกผู้ชาย
ก็แค่ดื่มกันเพลินๆ
ทุกคน
มัวแต่นั่งบ่น
ว่าถูกกดขี่ในแผ่นดินตัวเอง ก็ไม่ช่วยอะไร
ถึงเวลาลุกขึ้นสู้แล้ว
ถึงเวลาที่จะศึกษา
สร้างวินัยให้ตัวเอง
ถึงเวลาลุกขึ้นสู้ ถึงเวลาฆ่าพวกหมาบ้านั่น
ไม่ใช่ การฆ่าไม่ใช่ทางออก แต่ต้องสร้างวินัย
ว้าว พวก...
พวกนายพูดจริงงั้นรึ
ฟีเนียส เสรีภาพเป็นเรื่องจริงจัง
นี่
อีกชั่วโมงรถไฟจะออกแล้ว ไปเถอะ
อะไรกันวะ
(สถานีตำรวจเทมบิซา)
นี่ นายลองดูเองสิ
ในเทมบิซาไม่เห็นมีการเคลื่อนไหว
โอเค พวกนาย อยากไปทำอะไรที่โซเวโต
เราถูกฝึกมาแล้วนี่ ไอ้รูปหล่อ
ไปให้ความหวังพี่น้องเราเหอะ
มอนดี้กับลัคกี้มีเป้าหมาย
เราเป็นทหารแล้ว เราสมควรไปอยู่แนวหน้า
ไปกันเหอะ
ไป
โซเวโต
แอปเปิ้ล กล้วย
เอากล้วยไหม
รถไปดูเบ ดูเบ
ดูเบๆ
- ออร์แลนโด - คันนี้ไปออร์แลนโด
อีกสองคนใช่ไหม
นี่
ใจเย็น เกือบถึงแล้ว อีกคนนะ
จะไปไหนครับคุณ
อ้อ ไปออร์แลนโด
มีอะไรในกระเป๋าครับ
ก็แค่เสื้อผ้าของใช้
ตายห่า!
โซลลี! เจอที่จุดนัดพบ!
โอเค เยี่ยม มอนดี้ล่ะ!
มอนดี้!
- เร็วเข้าเซ่! - เวร!
มอนดี้!
เร็วเข้า มาเร็ว!
- เฮ้ย! - ปล่อยสิวะ!
เฮ้ย!
ปล่อยเขา! ปล่อย!
- มึงตายแน่ - อย่าขยับ
อย่ายิง
อยากตายรึวะ ไอ้เปรต!
มอนดี้... ไปเร็ว มอนดี้!
โซลลี ลุกขึ้น!
หนีไป โซลลี!
มอนดี้!
หนีไป โซลลี หนีไป!
โซโลมอน!
มันอยู่ไหน โซโลมอนอยู่ไหน!
เฮ้ย ไปลงนรกซะ มึง...
นี่มันก่อการร้าย
เราจะแต่งตั้งใครทำงานนี้
ท่านนายกฯขอให้ฉัน เดินทางจากพริทอเรียมานี่ด้วยตัวเอง
เพื่อให้แน่ใจว่า...
มา ออกมา!
- ดำเนินการได้ถูกต้อง - หุบปาก!
ลุกขึ้น!
อย่าทำเป็นชักช้าสิวะ!
แบกมันไป!
โซโลมอน...
เราอยากได้คนฉลาด
คนที่หลักแหลม
ท่านรัฐมนตรี ผมขอแนะนำ
สารวัตรใหญ่ เอริค แวน เฮียร์เดน
- เดินไป - ปิดประตู!
เลิกแหกปากซะที!
เขาจะดูแลคดีนี้ครับ
แวน เฮียร์เดน เราไม่อยากให้เกิดปัญหาใดๆ
คุณต้องทำคดี ตามจุดประสงค์และมีประสิทธิภาพ
- เข้าใจตรงกันไหม - ครับ ท่านรัฐมนตรี
โชคดีนะ ทุกคน
จะบอกรึยังวะ!
นึกว่าฉลาดนักรึไง!
โซโลมอนคือใคร!
เพลินดีไหมล่ะ จาบุลานิ
อยากให้พอรึยัง
บอกมา โซโลมอนคือใคร
ไบรอนว่าให้มาถามนาย
ไม่ยอมพูดงั้นรึ
ฉันจะถามแกอีกครั้ง
โซโลมอน... คือ... ใคร
ไม่ยอมบอกรึ วอนนัก!
ไอ้มืดสวะ!
- หวัดดี - หวัดดี เกิดอะไรขึ้น
- หมายถึงอะไร - ผมมาเก็บข้อมูลทำคดี
คุณอัดพวกเขาซะเละ ขณะที่ผมอยากได้คำตอบ
เราแค่บีบเค้นให้มันคายข้อมูล
โซโลมอน คาลูชิ มาห์ลานกู
นายเรียนหนังสือที่ไหน
ผมให้ปากคำไปแล้ว
อยากให้เอาตัวเพื่อนนายกลับมาไหม
โอเค
ลูคัส มาห์ลานกูตำแหน่งผู้คุมนักโทษ
อาศัยอยู่กับมาร์ธา ที่มาเมโลดี
ครอบครัวนาย
แล้วก็ยังมี เอ่อ... สาวผิวสี
เบรนด้า
แฟนนายใช่ไหม
ครอบครัวผมไม่เกี่ยวอะไรด้วย
ผมก็แค่ถาม
- นายเรียนที่ไหน - พวกเขาไม่รู้เรื่องด้วย
"พี่ลูคัสๆ
ผมไปแล้ว ได้โปรดอย่าตามหาผม"
หลังจากเขียนจดหมายให้ลูคัส นายไปที่ไหน
ผมหนีออกจากบ้าน
จริงเหรอ
แล้วไปอยู่ที่ถนนก็อช พร้อมอาวุธสงครามได้ยังไง
ที่ประชาชนบริสุทธิ์สองคนตายน่ะ
โอเค
นายเรียนที่ไหน
มาเมโลดีไฮสคูล
มาเมโลดีไฮ
ฟีเนียส
พร้อมจะพูดรึยัง
ออกมา
เดินไป
พวกคุณ ผมต้องกลับไปศาล ขอสั้นๆ นะ
สอบปากคำม็อทลองหนักเกินไป
ครับท่าน ด้วยความเคารพ เขาอยู่ในสภาพนั้นแต่แรกที่ท่านมอบหมาย
ใช่ แต่ผลทางปฏิบัติล่ะ
ให้อีกคนไปขึ้นศาลได้ไหม ชื่ออะไรนะ
- มาห์ลานกู - ใช่ เอามาห์ลานกูขึ้นศาลได้ไหม
ได้ แต่ท่านครับ พยานส่วนใหญ่ชี้ไปที่ม็อทลอง
เฮ้อ ม็อทลอง มาห์ลานกู ชื่อพวกมืดบ้าบอ
ผมไม่สนใจพวกพยาน จะมีใครถูกแขวนคอหรือไม่
- ท่าน... - เราจะสื่อสารออกไปว่ายังไง
คนขาวสองคนตาย ถูกฆาตกรรมอย่างเลือดเย็น
มีสองเหตุผล ที่ไอ้มาห์ลานกูควรถูกแขวนคอ
ท่านครับ แต่ถ้าเรา ไม่สามารถพิสูจน์ว่ามาห์ลานกู...
ช่างแม่มสิ แวน เฮียร์เดน
เขาเป็นหนึ่งในกลุ่มไอ้มืด ที่วิ่งพล่านบนถนนในโจฮันเนสเบิร์ก
ยิงปืนกลและขว้างระเบิดมือใช่หรือไม่ล่ะ
- คนขาวสองคนตายใช่หรือไม่ - ครับท่าน
อย่าประเมินอำนาจทางกฎหมายต่ำไปสิ
เดินไป
ขอต้อนรับสู่ เรือนจำกลางพริทอเรียที่เข้มงวดสูงสุด
ถ้าหนีออกไป ก็ต้องเจอโลงศพ
โอเค ช่วยอธิบายหน่อย
เธอหนีไปได้แล้ว ทำไมถึงย้อนกลับไป
ผมได้ยินเสียงปืน
และเสียงมอนดี้ร้องให้ช่วย
ผมจึงรู้ว่าเกิดเรื่องไม่ดี
คุณมีโอกาสหนี เพื่อรักษาชีวิตนี่ แต่ดันกลับไป
ผมทิ้งเขาไม่ได้
- เอาเลย! - โซโลมอน ช่วยด้วย!
ไอ้สัตว์นรก!
- โซโลมอน... - เฮ้ย!
เฮ้ย วางลงซะ! ยกมือขึ้น!
- เขายิงใส่เรา - ฉันไม่สน ถอยไป!
- โซโลมอน... - เฮ้ย ถอยไป!
มอนดี้ ทำอะไรลงไปน่ะ มอนดี้
(จอห์น ออร์ส: งานซ่อมบำรุง)
จับมัน!
- โซโลมอน - วางอาวุธ!
- วางอาวุธเดี๋ยวนี้!
ขอโทษ...
เอาตัวพวกมันไป
แล้ว... พวกนั้น ก็จับเราส่งให้จอห์น วอร์สเตอร์
เหตุการณ์เป็นแบบนั้น
ขอดูว่าจะทำอะไรได้บ้าง
งานหินเหมือนเข็นครกขึ้นเขา แต่เราจะสู้นะ
ผมทำงานในโกดังจอห์น ออร์ส งานในโรงซ่อม
ผมเป็นช่าง ช่างเครื่อง
เรากำลังดื่มน้ำชา ในห้องทำงานคุณคาสเนอร์
มีตัวผม คุณคาสเนอร์ คุณวูลเฟนเดล และคุณฮาร์ท็อก
นี่ เจ้าเท็ดน่ะ ดูดีแต่ปัญญาอ่อนว่าไหม
- เจ้าโอเกมันงี่เง่า - ใช่ เขางี่เง่ามาก
งี่เง่าหรือไม่ ผมก็ยังต้องดูต่อ
เรากำลังดื่มชากันในห้องทำงานผม แล้วหนุ่มบันตูก็โผล่มาที่ประตู
- ใคร จำเลยใช่ไหม - ไม่ใช่ อีกคน
อีกคนไหน ม็อทลองใช่ไหม
ม็อทลอง
คุณระบุตัวเขาในขณะนี้ ทั้งก่อนหน้านี้ และตอนชี้ตัวผู้ต้องสงสัย
- ม็อทลอง - ครับ ม็อทลอง
พูดอีกรอบก็ได้นะ เจ้าโอเกมันงี่เง่า
งี่เง่าหรือไม่ ผมก็ยังต้องดูต่อ
โซล!
- ขอน้ำตาลที - โซโลมอน!
ขอบคุณ
เขาอยู่ไหน
ม็อทลองโผล่มาที่ประตู กรุณาบอกศาลว่าจากนั้นเกิดอะไรขึ้น
- เขาว่า "เขาอยู่ไหน" - โซโลมอนอยู่ไหน!
เราก็ไม่รู้ ว่าเขาพูดเรื่องอะไร
- "เขาอยู่ไหน" แล้วเขาพูดอะไรอีก - พูดแค่นั้น
คือต้องเข้าใจนะ เคยมีชาวบันตูมาสมัครงาน
หรือบางทีก็มีชนพื้นเมืองมาก่อกวน
เลยนึกว่าพวกนั้น
แต่ว่า...
- เขาอยู่ไหน - ใคร
- โซโลมอนอยู่ไหน! - อะไร
เข้ามาทางประตูแล้ว...
เขาก็ยกปืนกลขึ้นยิงสาด
- บัดซบ - แล้วปืนก็ดับ เอ่อ มันติดขัด
คุณคาสเนอร์กับคุณวูลเฟนเดล นอนตายอยู่ที่พื้น
ผม... ตอนเขาเริ่มยิง ผมลงไปอยู่ที่พื้นแล้วก็คลาน
กระสุนเฉี่ยวแขนผมไป ผมล้มไปอยู่ใต้โต๊ะ
ผมเห็นปืนเขาติดขัด เลยว่า "เคนนี่ จัดการมัน"
เคนนี่ เร็ว! ปืนติดขัด จัดการเลย!
ผมมองหา...
แล้วก็เจอ... ท่อเหล็ก
เอ่อ มัน... มันอยู่บนตู้เอกสาร
โซโลมอน!
ผมตรงไปหาเขาแล้วก็...
ตีเขา
(จอห์น ออร์ส)
โซโลมอน!
โซโลมอน...
จำเลย เขามาจากด้านหลังโกดัง
โซโลมอน...
แต่ ศาลที่เคารพ
ผมไม่เข้าใจทำไม เขาตกเป็นจำเลย
เขาไม่ได้ทำอะไรนี่
เขาไม่ได้ยิงเราหรือทำอะไร...
คุณแบร็ก พอแล้ว เชิญลงไปได้
ทุกท่านยืนขึ้น
โอเค วันนี้เราทำได้ดี
พยานสำคัญฝ่ายอัยการให้การชัดว่า
เธอไม่ได้อยู่ใกล้จุดเกิดเหตุ ตอนที่มีการยิง
จุดนี้เราชนะ
ที่จริง เขาจำได้ว่า เห็นเธอหลังจากการยิงน่ะ
- ใช่เลย - โอเค อย่าเพิ่งดีใจไป
นี่ พักผ่อนนะ
เท้าเธอเป็นไงบ้าง
อ้อ ดีครับ ดีขึ้นแล้ว
แล้วเจอกันพรุ่งนี้
คุณเมเลอร์
คุณพริสซิลลา
ขอบคุณครับ
ขอบคุณคุณทั้งคู่
ฟีเนียส
คุณอาศัยอยู่บ้านเลขที่ 1112 ถนนเอ็มโซโลซีในมิดเดิลบวร์กใช่ไหม
ครับ นั่นบ้านผม ศาลที่เคารพ
คุณรู้จักจำเลย โซโลมอน มาห์ลานกูใช่ไหม
- ครับ ศาลที่เคารพ ลูกพี่ลูกน้องผม - ถูกแล้ว
จำได้ไหมเกิดอะไรขึ้น เย็นวันที่ 11 มิถุนายน 1977
ที่บ้านของคุณ
ศาลที่เคารพ โซโลมอนมาที่บ้านผม
พร้อมกับมอนดี้ ม็อทลอง และลัคกี้
และจำได้ไหมว่า พวกเขาเอาอะไรมาด้วย
ฟีเนียส พวกเขาเอาอะไรมา
พวกกระเป๋า กระเป๋าเดินทาง ของกินของใช้ ศาลที่เคารพ
ศาลที่เคารพ เพื่อลงบันทึก หลักฐานนำแสดง เอ1 ถึง 10
พวกนั้นคือกระเป๋า นี่คือของกินของใช้
ปืน
กระสุน ระเบิด
สิ่งที่พวกเขานำมา เพื่อคุกคามประชาชนในแอฟริกาใต้
คุณจำสิ่งนี้ได้ไหม ฟีเนียส
(ไมล์ส เดวิส: เซเว่น สเต็ปส์ ทู เฮฟเว่น)
ครับ แผ่นเสียง ศาลที่เคารพ
รู้แล้วว่าเป็นแผ่นเสียง มันเป็นของใคร
ศาลที่เคารพ โซโลมอนทิ้งไว้ที่บ้านผม
ยืนยันได้ว่าเขาอยู่ที่นั่นในวันนั้น
ทีนี้ ฟีเนียส โซโลมอนพูดอะไรกับคุณรึเปล่า
ฟีเนียส เขาพูดอะไรกับคุณรึเปล่า ศาลที่เคารพ ผมขอความช่วยเหลือด้วย
พยานกรุณาตอบด้วย
- พ่อหนุ่ม ตอบด้วย - รู้แล้ว!
ศาลที่เคารพ เขาบรรยายให้เราฟัง
โอเค เขาบรรยายว่าอะไร
ศาลที่เคารพ เขาว่าเราควร เข้าร่วมกับเอเอ็นซี เพื่อจะได้ฆ่าพวกบัวร์
ร่วมกับเอเอ็นซี
เพื่อจะได้ฆ่าคนผิวขาว
นั่นคือเรื่องสุดท้ายที่เขาพูดใช่ไหม
หมดคำถามแล้ว ศาลที่เคารพ
มีคำถามไหม คุณเมเลอร์
ไม่มีคำถามพยานคนนี้ ศาลที่เคารพ
เชิญพยานลงไปได้
หมดหน้าที่แล้ว เชิญคุณลงไปได้
เราทูลขอ ในนามของพระบิดา พระบุตร และพระจิต..
เขาต้องเจ็บปวดมาก...
- ที่ถูกฟีเนียสเปิดโปง - ใช่เลย สายเลือดเดียวกัน
พวกนั้นบอกไหม ว่ามอนดี้เป็นคนยิง
บอกครับ แม่
แต่กฎหมายคอมมอนลอว์บอกว่า
โซโลมอนก็มีความผิด แม้ว่าเขาไม่ได้ยิงคนตาย
กฎหมายพวกมัน
พี่ลูคัส
เบรนด้า
แม่เป็นไงบ้าง
แม่ไม่ไหวแล้ว
เราก็พยายามเข้มแข็ง
แม่เลยไม่ได้มาเยี่ยม
แม่...
ฝากเอานี่มาให้น่ะ
ฝากขอบคุณด้วยนะ จะได้นอนอุ่นขึ้น
นี่
ฉันขอโทษที่ทิ้งเธอไปวันนั้น
ไม่เป็นไร อย่าคิดมากเลย มันผ่านไปแล้ว
ที่บ้านเธอเป็นไงกันบ้าง
ทุกคนสบายดี
ฉันรักเธอนะ เบรนด้า
รักเธอหมดหัวใจ และตลอดไป
ฉันกลัว
อย่ากลัว
ถ้าเธอคิดถึงฉัน
ให้แหงนมองฟ้า... บนสวรรค์
ฉันจะอยู่กับดวงดาว
เราจะเอานายออกจากที่นี่
ฉันรู้จักพวกผู้คุมที่นี่
- พี่พูดเรื่องอะไร - เรื่องหนีไง
พอไปถึงมาเมโลดี ฉันจะคุยกับบรา แฟรงค์
หน้าต่างในคุกใหญ่พอที่จะปีนออกมา
บรา แฟรงค์จะมารอนาย
- พี่ - เบรนด้า
พี่ลูคัส
ฉันทำให้ครอบครัวเดือดร้อนมาพอแล้ว
- เราจะเอานายออกไป - ชู่
มันจะจบที่นี่
ฉันยอมรับสิ่งนี้
พี่ก็ควรทำแบบฉันนะ
ฉันรักทุกคน
หมดเวลาแล้ว
ต้องไปแล้วล่ะ
เราจากบ้าน ลี้ภัยไปเพื่อแสวงหาเสรีภาพ
แต่เสรีภาพนั้นอยู่ภายในใจ
เอ็มเคฝึกเราให้พร้อมทำสงคราม แต่ที่นี่ไม่มีปืน
ไม่มีระเบิด ไม่มีสหาย
- ที่นี่มีโซ่ตรวน - มาห์ลานกู ศาลพร้อมแล้ว
กำแพงและลูกกรงเหล็ก
ที่ไม่มีใครฝึกเราให้พร้อมรับมัน
นี่คือสมรภูมิสุดท้าย
ที่เราจะสู้จนตัวตาย
ขอให้จำเลยยืนขึ้น
ช่วงหลายสัปดาห์มานี้
ศาลได้พิจารณาคดีระหว่าง พนักงานอัยการกับนายโซโลมอน มาห์ลานกู
ศาลจะไม่เสนอถึงพยานหลักฐานทั้งหมด ในการอ่านคำพิพากษา
แต่จะมุ่งเน้น ไปที่สาระของจุดมุ่งหมายร่วม
ศาลอยากกล่าวถึง
ตอนที่จำเลยมีโอกาส ที่จะหลบหนีจากที่เกิดเหตุ
ตรงที่จอดรถแท็กซี่กับลัคกี้ วันที่ 13 มิถุนายน จำเลยก็ไม่หนี
ทั้งนี้จำเลยได้ออกจาก สาธารณรัฐแอฟริกาใต้
เพราะตัดสินใจ ไปเข้าร่วมการฝึกทหาร
และจำเลยได้กลับมา พร้อมกับเพื่อนที่ฝึกทหารอีกสองคน
จึงไม่มีข้อสงสัยเรื่องที่ ทั้งหมดกระทำการโดยมีจุดมุ่งหมายร่วม
พวกเขามีเจตนาร่วม และได้กระทำการตามเจตนา
หากจำเลยมีเจตนาที่จะทิ้งอาวุธ
หรือแยกตัวเองไปจากมอนดี้ ม็อทลอง
เขาน่าจะหนีไป ตอนที่อยู่แถวร้านจำหน่ายสุรา
ด้วยเหตุดังกล่าวนี้ การลั่นไกปืน
อันเป็นเหตุให้ ชายผู้บริสุทธิ์สองคนเสียชีวิตนั้น
จึงเท่ากับเป็นการลั่นไกปืนของจำเลยเอง
เพราะพวกเขาต่างมีเจตนาร่วม และจุดมุ่งหมายร่วม
ด้วยเหตุดังกล่าวนี้ ศาลพิจารณาแล้วเห็นว่า
ไม่มีเหตุให้บรรเทาโทษ
จำเลยมีความผิดตามคำฟ้องทุกข้อหา
จำเลยมีอะไรจะบอกต่อศาลไหม ก่อนอ่านคำพิพากษาลงโทษ
เราแค่ต้องการเสรีภาพ
เราต้องการแค่นั้น
เสรีภาพ
เสรีภาพสำหรับเด็กๆ ในการเรียน
เสรีภาพสำหรับผู้ชายในการทำงาน สำหรับแม่ที่จะรัก
สำหรับชาติเราในการเติบโต นั่น...
นั่นคือสิ่งที่เราต้องการ
ความเท่าเทียม
สำหรับทุกคน
คุณก็รู้ ผมก็แค่ทหารราบนายหนึ่ง
ในจำนวนมากมาย
พวกเขาอีกมากมายจะตามมา
ดังนั้น จึงไม่มีศาลใด
กองกำลังตำรวจ
กองทัพใดๆ
ที่จะหยุดยั้ง กระแสการปฏิวัติที่จะเกิดขึ้น
ไม่มีการลงโทษใด ที่พิพากษาจากศาล
ไม่มีกฎหมายใด ที่ออกโดยรัฐบาล
ที่จะฆ่าปณิธานของประชาชนได้
เพราะเราจะต่อสู้
เราจะเดินหน้าต่อสู้
จนกว่าประชาชนของเราได้เสรีภาพ
วันนั้นเราอาจ ปลดปล่อยพวกคุณจากตัวคุณเอง
แม้ว่าพวกคุณเกลียดเรา
เหยียดหยามเรา
ทรมานเรา และฆ่าเรา
เราก็จะลุกขึ้นสู้
และเราจะเป็นอิสระ
วันหนึ่งเราจะเป็นอิสระ
อำนาจ!
- อำนาจ! - เป็นของเรา!
โซโลมอน คาลูชิ มาห์ลานกู
ศาลพิพากษาให้ลงโทษประหารชีวิต
ศาลจะกำหนดวัน นำตัวจำเลยไปเรือนจำกลางพริทอเรีย
จำเลยจะถูกแขวนคอจนเสียชีวิต
สุดท้าย ไมล์ส เดวิสได้กล่าวว่า
"ถ้ามีคนตัดสินว่า ผมจะต้องตายในอีกหนี่งชั่วโมง
ผมจะขอบีบคอคนขาว
บรรจงบีบอย่างประณีต"
แต่สิงที่ผมจะบอกในวาระสุดท้ายคือ
"เลือดผมจะหล่อเลี้ยงต้นไม้ ที่จะผลิดอกผลแห่งเสรีภาพ
บอกพี่น้องร่วมชาติว่าผมรักพวกเขา และจงเดินหน้าต่อสู้
การต่อสู้ต้องเดินหน้า"
("เลือดผมจะหล่อเลี้ยงต้นไม้ ที่จะผลิดอกผลแห่งเสรีภาพ)
(บอกพี่น้องร่วมชาติว่าผมรักพวกเขา และจงเดินหน้าต่อสู้)
(การต่อสู้ต้องเดินหน้า")
(โซโลมอน คาลูชิ มาห์ลานกู 6 เมษายน 1979)
หลังการประหารชีวิตโซโลมอน คาลูชิ รัฐบาลแบ่งแยกสีผิวแห่งแอฟริกาใต้
ได้สั่งประหารชีวิตผู้คน อีกเกือบ 2,800 ราย
ภายใต้หลักกฎหมายจุดมุ่งหมายร่วม เฉลี่ย 233 รายต่อปี ช่วงปี 1979 ถึง 1989
วันที่ 6 มิถุนายน 1995 มีการยกเลิก โทษประหารชีวิต และปฏิรูปกฎหมาย
ตอนภาพยนตร์ออกฉาย หลักกฎหมายจุดมุ่งหมายร่วม
เป็นส่วนหนึ่งของมาตรา
คำบรรยายโดย กุลวดี โสวัฒนสกุล