.:: GrupaHatak.pl ::.
Tłumaczenie: Vieslav Korekta: Igloo666
.:: Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
15 lat temu wskutek nieudanego eksperymentu
powstała rasa inteligentnych małp.
Wirus znany jako "małpia grypa" zgładził większość ludzi.
Nadeszła nowa małpia cywilizacja, której przewodził Cezar,
a ocalali ludzie usiłowali żyć w zgodzie.
Lecz buntownicza małpa Koba wzięła odwet na ludziach,
co ostatecznie doprowadziło do wybuchu walk.
Ludzie poprosili o pomoc bazę wojskową z północy,
gdzie zebrane były resztki armii USA.
Okrutny pułkownik Sił Specjalnych wraz ze swoim oddziałem
wyruszył, aby wytrzebić małpy.
Cezar, który od dwóch lat unika pojmania,
podobno dowodzi walkami/ z ukrytej w lesie bazy,
a wojna przybiera na sile...
WOJNA O PLANETĘ MAŁP
MAŁPOBÓJCA
DOBRANOC, BONZO
ZAGROŻONY GATUNEK
Kapitanie.
To okop?
Wygląda, że w środku jest ich więcej.
Echo 2-6 do bazy.
Pułkowniku, trzy małpy na północy. Jedna uzbrojona.
Osioł wypatrzył kolejny okop. Może mają tu bazę.
Tak jest.
Zrozumiałem, pułkowniku.
Ośle.
Preacher.
Ta z bronią.
- Gdy ją zdejmie, rozwalcie okop. - Tak jest.
Ognia!
Ruszamy!
Przeładowanie!
Odwrót!
Pułkowniku, słyszy mnie pan?
- Kto mówi? - Preacher.
- Podaj swoją pozycję. - Nie znam jej.
- Co widzisz? - Nic.
Straciliśmy wielu ludzi. Kapitan nie żyje.
- Spokojnie. Teraz ty dowodzisz. - Tylko kim?
Chyba zostałem sam.
Raczej nie przeżyję.
- Bardzo mi przykro. - Zabij ich jak najwięcej.
Nie!
Sześćdziesięciu trzech nie żyje.
To ty. Jesteś Cezar.
Od dawna cię szukaliśmy.
Słyszeliśmy, że masz ukrytą bazę, ale nie mogliśmy jej znaleźć.
Niektórzy zaczęli myśleć, że nie żyjesz,
- ale nie pułkownik McCullough. - Zabijcie nas.
No co? To zwierzęta. Wyrżną nas.
Nie ja rozpętałem tę wojnę.
Małpa, która to zrobiła, nie żyje.
Nazywał się Koba. Zabiłem go.
Teraz walczę jedynie w obronie małp.
A on?
Mamy takich dziesięciu.
Znam te małpy. One podążały za Kobą.
Usiłowały mnie zabić.
Boją się tego, co im zrobię.
Dlatego teraz służą wam, aby przeżyć.
Nie boję się ciebie.
Bój się.
Myślisz, że jak długo las da ci schronienie?
Ludzie cię zniszczą.
Ich pułkownik ma całą władzę.
Dla nich on kimś więcej niż tylko człowiekiem.
On jest wszystkim.
Mówi: "Najpierw Cezar umrze, potem cała reszta".
Zimo, zabierz stąd tego zdrajcę.
Co zrobimy z ludźmi?
Puszczasz nas?
Powiedz pułkownikowi, że mnie widziałeś.
Mam dla niego wiadomość.
Zostawcie nam las, a zabijanie się skończy.
Myślisz, że przekażą wiadomość?
Oni są wiadomością, Maurice.
Zrozumie, że nie jesteśmy dzikusami.
Zdrajca mnie zaatakował i uciekł!
Koba wciąż nie daje nam spokoju.
Powinienem był wiedzieć,
że nigdy nie wybaczy tego, co ludzie mu zrobili.
Nikt nie mógł wiedzieć, jak wiele mroku się w nim kryło.
Ojcze!
Witaj w domu, Rocket. Wyglądasz na zmęczonego.
- Podróż była długa. - Ojcze, coś znaleźliśmy.
Chodźmy.
Matko!
Corneliusie, przywitaj się z bratem.
Spójrz, kto tu jest, synu.
Jezioro...
Tak, ojcze.
Możemy zacząć od początku. Nowy dom.
Co jest za tymi górami, synu? Pokaż im, Rocket.
Pustynia.
Podróż będzie długa, ale ludzie nas nie znajdą.
Musimy wyruszyć dziś wieczorem.
Wieczorem? To niemożliwe!
Ile możemy czekać, Jezioro?
- Żołnierze się zbliżają. - Zimo!
Twojego syna nie było z nami, Cezarze.
Nie wie, jak było nam ciężko.
Wiem, że się boisz.
Wszyscy się boimy, ale wciąż planujemy...
Tak.
Musimy znaleźć bezpieczne wyjście z lasu.
Was było tylko dwóch, ale nas jest wielu.
Wydostaniemy się stąd.
Małpy razem silne.
Zostań tu, synu. Chroń matkę i brata.
- Cezarze, co się dzieje? - Ilu na patrolu?
- Pięciu? Sześciu? - Idź po ich!
Luca, weź też Rocketa.
Oddział do bazy. Pułkowniku...
Rocket, co się stało?
Słyszałem, jak rozmawiał. Jest tu Pułkownik.
99, cel osiągnięty.
King Kong nie żyje.
Wynośmy się stąd.
Cezarze, nie ma Zimy.
Bał się. Myślę, że nas zdradził.
Znalazłeś Corneliusa?
Wciąż go szukamy.
Poszukajmy synka Cezara.
Cornelius.
Nic ci nie grozi.
Jezioro, kochałaś mojego syna.
Opiekuj się jego bratem do mojego powrotu.
Nie idziesz z nami do nowego domu?
Nie.
Jezioro zabierze cię stąd.
Cezarze, nie będziesz chyba ich ścigał?
- Ich nie, tylko jego. - Jesteś naszym przywódcą.
- Bez ciebie nie odejdziemy. - Musicie.
- Żołnierze wkrótce wrócą. - Ojcze!
Gdy go odnajdę, żołnierze ruszą za mną.
Wtedy będziecie mogli uciec z lasu.
Dokąd on idzie?
Cezarze!
Żołnierze wciąż przenoszą swój obóz.
Moja straż chyba go odnalazła.
- Zaprowadzę cię. - Będę cię osłaniał.
Nie!
Proszę.
Wiem, jak to jest stracić syna.
Mogę już nie wrócić.
Dlatego ja również idę.
Upewnię się, że wrócisz.
Straż uważa, że są tu żołnierze. Wciąż pali się ogień.
Nikogo nie ma.
Przeszukajcie okolicę.
Tylko to odłożę.
- Dlaczego był tu sam? - Może to dezerter?
Rozejrzyjcie się dookoła.
Zabierzcie, co zdołacie.
Coś z nią nie tak. Chyba nie potrafi mówić.
Chodź.
Sama tutaj nie przeżyje.
Nie możemy jej zabrać, Maurice.
Rozumiem, ale nie mogę jej zostawić.
DOBRY MAŁPISZON TO MARTWY MAŁPISZON
Widzisz Pułkownika?
Nie.
Zima.
OSIOŁ
Gdzie Pułkownik?
- Nie ma go. - Nie ma?
Rano odszedł. Razem z nim sporo ludzi.
Od północy nadchodzą żołnierze.
Pułkownik spotka się z nimi na granicy.
Jakiej granicy? Po co?
Nie wiem. Reszta wyrusza jutro.
Osły uważają, że żołnierze z północy
przybywają, by ostatecznie wykończyć małpy.
Tego dnia po bitwie na wzgórzu,
pojmany osioł obiecał, że Pułkownik mnie oszczędzi,
jeśli powiem im, gdzie się ukrywasz.
Wybacz mi.
Mój syn...
Moja żona...
Nie żyją.
- Co robimy? - Poczekamy na żołnierzy.
Zaprowadzą nas do Pułkownika.
Koba.
Małpa nie zabija inna małpa.
Żołnierze odchodzą.
Zatrzymali się. Skryjcie się.
Do czego strzelają?
Nie wiem.
Dlaczego do was strzelali?
Jak ona. Nie potrafi mówić.
Umrze od ran.
Luca.
- Dokąd poszli żołnierze? - Zima mówił, że na granicę.
W którą to jest stronę?
Zła... małpa.
Zła małpa.
- Kim jesteś? - Co tutaj robisz?
Chyba nie rozumie.
Nie poznaję go. To nie jest jeden z nas.
Jesteś tu sam?
Zimno?
Zimno.
Widzę dziewczynkę. Chyba człowiek.
Ale wy małpy. Jak ja.
Nie. Odłóż to.
- Długo tu jesteś? - Od dawna.
Dom.
Stary dom.
ZOO SIERRA
Są tu też inne?
- Małpy z zoo? - Wszystkie martwe.
Już od dawna.
Ludzie zachorować. Małpy stać się mądre.
Ludzie zabili małpy, ale nie mnie.
Ja uciekłem.
- Nauczyłeś się mówić? - Słuchałem ludzi.
"Zła małpa"!
Zła małpa.
Nie dotykać.
To moje.
Jestem cały.
Niesamowite...
Myślałem, że jesteśmy jedyni.
Ciekawe, czy jest więcej? Małp takich jak my.
Jeść.
Nowi przyjaciele. Wyjątkowy dzień.
OŚRODEK GRANICZNY TOWER ROCK
Skąd to masz?
Złe miejsce. Znalazłem dawno.
Po zoo ja szukam jedzenia. Znaleźć ludzkie zoo.
Zoo dla chorych.
Duże ściany. Chorzy ludzie wspinali się.
Źli ludzie zabili.
Potem wszyscy chorzy. Już nie żyją. Dawno temu.
- Dawno temu. - Źli ludzie?
Żołnierze?
- Żołnierze. - Opuszczony obóz wojskowy.
Na granicy.
Może tam idzie Pułkownik i żołnierze?
- To daleko? Zaprowadzisz nas? - Ludzkie zoo?
Nie! Nie wracać tam...
Wszyscy nie żyją. Tutaj bezpiecznie.
- Nie wrócę. - Musisz nas tam zabrać.
Nie!
Nie mogę tam zabrać.
Zobacz!
Więcej śniegu. Trzeba zostać.
Wy jeść, odpocząć. Zostać ze mną.
Dla ciebie.
Dla niej.
Kim jest...
dziecko?
Nie wiem.
Ale... ona z tobą.
Nie ma nikogo.
Widzę, że na nią patrzysz.
Jesteś smutny.
Ty mieć dziecko?
Jedno.
Drugie zabił człowiek.
Żołnierz?
Miałem... dziecko.
Myślisz, że go znajdziesz...
w ludzkim zoo?
Żołnierza?
Nie wiem.
Może.
W takim razie...
może cię zaprowadzę.
Spragniona.
Luca, podejdźmy bliżej. Pilnuj ich.
- Co oni robią? - Nie wiem.
To patrol?
Nie widzę jeźdźców.
Stój!
Widziałem, jak się zbliżali.
Przynajmniej tym razem zdołałem cię ochronić.
Cezarze...
To musi się skoczyć. Możemy dołączyć do pozostałych.
Nie możemy zawrócić!
- Luca oddał życie. - Proszę.
Muszą zapłacić.
Teraz przypominasz Kobę.
Źle zrobiłem, zabierając was. To moja walka.
Sam to zakończę.
Ruszajcie.
Dołączcie do pozostałych.
Co się stało?
Pojawili się znikąd.
Zaatakowali nas.
Myśleliśmy, że nas zabiją, ale Pułkownik ich powstrzymał.
Miał obłęd w oczach!
Powiedział, że przed śmiercią nas wykorzystają.
Potem przyprowadzili nas tutaj!
Wykorzystać?
Zmuszają nas do pracy.
Jakiej pracy?
Jest tutaj mój synek?
Grant i Lee.
Wellington
i Napoleon.
Custer...
i Siedzący Byk.
Zapewne nie jesteś zapalonym czytelnikiem,
ale to ważna chwila.
Gdzie byłeś?
Natknęliśmy się na twoje stado. Mieliśmy szczęście.
Byłem zaskoczony, że nie było cię z nimi.
Obyś nie żałował, że darowałeś mu życie.
Całkiem dobrze strzela.
Przybyłeś na ratunek swoim małpom?
- Przybyłem po ciebie. - Po mnie?
- Kogo zabiłem tamtej nocy? - Moją żonę.
Mojego syna.
Przykro mi. Chodziło mi o ciebie.
Boże.
Te twoje oczy. Prawie takie jak u człowieka.
- Skąd wiedziałeś, że tu jestem? - Tak mi powiedziano.
Że posiłki z północy dołączą tu do ciebie.
- Dołączą? - Żeby nas wykończyć.
Na dobre.
Kto ci to powiedział?
W porządku.
Chodźmy.
Ojcze!
Jezioro.
Wybacz im. Wiele przeszliśmy.
Ojcze!
Co ja uczyniłem?
Oddział, stać!
- Krew! - Użyźnia trawę!
- My! - Krew przelewamy!
- Jesteśmy początkiem! - I końcem!
POCZĄTEK I KONIEC
Odkąd tu jesteśmy, nie jedliśmy i nie piliśmy.
Po co im mur?
Osioł! Zajmij się nim!
Zostaw go!
- Niech wracają do pracy. - Małpy potrzebują jedzenia i wody.
- Powiedz im. - Daj im jedzenie i wodę.
Pięć.
Cztery.
Trzy.
Dwa.
Szybko! Wracajcie do pracy!
Przywiąż go, ośle.
Złe miejsce.
Złe, złe miejsce.
Co widzisz?
- Trzeba ich uratować. - Ale jak?
Pomyślmy. Co zrobiłby Cezar?
Nie!
Dlaczego oni mali?
Co obiecał ci Pułkownik?
Myślisz, że pozwoli ci żyć, gdy nas już nie będzie?
Pozwalasz mówić na siebie "osioł".
Jesteś małpą!
Pułkownik chce cię widzieć.
HISTORIA
Przeszkodź w pracach raz jeszcze, a wyrżnę wszystkie małpy.
Zrozumiałeś? Potrzebuję tego muru.
- Małpy potrzebują jedzenia i wody. - Dostaną je, gdy skończą.
Daj małpom jedzenie i wodę.
- Inaczej nie skończą budowy. - Jesteś bardzo uczuciowy.
Skąd pomysł, że możesz wysuwać żądania?
- Dobra. Wracamy. - Żołnierze, którzy się zbliżają,
nie chcą do ciebie dołączyć, prawda?
Widziałem, jak ludzie na murze przygotowują się do bitwy.
Mówili, że jesteś mądry, ale to było imponujące.
Nie, nie dołączą do mnie.
- Nie są po twojej stronie? - Obawiają się mnie.
Dlaczego? Bo zabijasz swoich?
Znaleźliśmy ciała. Coś dolega tym ludziom.
Chryste, robisz wrażenie.
Pewnie nie masz o mnie najlepszego zdania.
Myślę, że nie znasz litości.
Przybyłeś mnie zabić.
- Ty okazałbyś mi litość? - Okazałem ją,
gdy darowałem życie twoim ludziom.
Zaproponowałem wam pokój, a ty zabiłeś mi rodzinę.
Litość?
Wiesz, co ta wasza litość by z nami zrobiła?
Jesteście od nas silniejsi. Cholernie inteligentni.
W końcu zajęlibyście nasze miejsce. Takie jest prawo natury.
Jak na ironię to my was stworzyliśmy.
Próbowaliśmy wpłynąć na naturę.
Od tamtej pory natura karze nas na naszą arogancję.
10 miesięcy temu wysłałem ekipę na poszukiwanie waszej bazy.
Mój syn był jednym z żołnierzy.
Pewnego dnia nagle przestał mówić. Stał się prymitywny jak zwierzę.
Skontaktowali się ze mną. Uważali, że postradał zmysły.
Że wojna go przerosła.
Mężczyzna, który się nim opiekował, też przestał mówić.
Ich lekarz wysnuł pewną teorię, zanim sam zamilkł.
Uważał, że wirus, który omal nas nie wybił,
wirus, którego nosicielem jest każdy człowiek,
nagle się zmienił. Zmutował.
I jeśli się rozprzestrzeni, tym razem zniszczy ludzkość.
Nie zabije nas, lecz pozbawi tego, co czyni nas ludźmi.
Naszej mowy, rozumowania.
Zmieni nas w zwierzęta. I ty mi mówisz o litości?
Co ty byś zrobił?
Wtedy wszystko stało się dla mnie jasne.
Zrozumiałem, że muszę poświęcić jedynego syna, aby ludzkość przetrwała.
Bardzo długo trzymałem broń w ręku.
Wycelowałem w swojego jedynaka.
Spojrzał na mnie z ufnością w oczach...
Nawet w jego prymitywnym spojrzeniu...
poczułem to.
Miłość.
Pociągnąłem za spust.
To mnie oczyściło. Wyjaśniło mi mój cel.
Rozkazałem zabić wszystkich zarażonych.
Spalić ich rzeczy i wszystko, co mogłoby rozsiać infekcję.
Niektórzy kwestionowali moją decyzję.
Prosiłem ich, by robili to samo. Poświęcili przyjaciół i rodzinę.
Rzecz jasna odmówili.
Ich też musiałem zabić.
Inni razem z dziećmi uciekli do lasu.
Jeden z tych tchórzy uciekł do moich przełożonych na północy.
Przekonywali mnie, że medycznie powstrzymają tę plagę.
Zrozumiałem, że nasza przeszłość nie nauczyła ich niczego.
Ich też zabiłeś?
Co zrobiłem, Preacher?
Pozbawił ich pan głów.
Jednego oszczędziłem, aby dostarczył wiadomość.
Jeśli chcą odebrać mi dowództwo,
będą musieli przyjść tutaj i zrobić to osobiście.
Kiedyś był tu skład broni.
Z początkiem kryzysu zmienili go w obóz relokacyjny.
Broń wciąż tu jest. Wewnątrz góry.
Ilu ludzi przybędzie?
Pewnie wszyscy, ale nic nie kombinuj.
Bardziej ode mnie boją się tylko was, małp.
To święta wojna.
Historia ludzkości zmierzała do tej chwili.
Jeśli przegramy, będziemy ostatnimi z naszego gatunku.
To będzie planeta małp, a my zostaniemy waszym bydłem.
Spójrz na siebie.
Uważasz, że jestem chory, czyż nie?
Nie chciałem zabić twojego syna.
Ale skoro miał odziedziczyć wasze niegodne królestwo,
cieszę się, że to zrobiłem.
Cofnij się!
Taki uczuciowy!
Targają tobą emocje. Pogubiłeś się w swoich celach.
Złościsz się na mnie o coś, co było czynem wojennym.
Bierzesz to wszystko zbyt bardzo do siebie!
Jak sądzisz,
co moi ludzie zrobiliby małpom, gdybyś mnie zabił?
A może zabicie mnie jest ważniejsze?
Wszędzie są żołnierze. Jak tam wejdziemy?
Jakoś musimy!
Wejść?
Nie! Nie wchodzić!
Przyjaciele! Nie wchodzić!
Przyjaciele.
Dziękuję, przyjacielu.
Ocaliłeś nam życie.
Chorzy ludzie musieli tędy uciec.
Nie, nie, nie. Nie wspinać się.
Co widzisz?
MAŁPOKALIPSA
Ciekawe, gdzie jesteśmy.
Nie, przyjacielu...
Nie!
Chodź.
Nie. Chodź. Wracaj.
Koba!
Śpij.
Nie uratujesz ich.
Małpy tutaj zginą.
- Nie. - Tak.
Dołącz do mnie.
Jeśli rano wciąż będzie żył...
ma pracować jak pozostali. Albo go zastrzelcie.
Chodźcie.
Ona wejść.
Spragniony?
Schowaj się. Szybko.
Ludzie ją zabiją!
Wiem, co zrobić. Chodź!
Są tam też inni?
Przeszukajcie teren.
Do zagrody z nim.
Lepiej się czujesz?
To dobrze. Porozmawiajmy o ucieczce.
Ucieczka.
Małpy razem silne.
- Jesteśmy początkiem! - I końcem!
Wciąż żyje.
Wyślijcie go do kamieniołomu. Samego.
Moment.
Co to?
Skąd to się tam wzięło?
Zabrać go do pracy.
Trzydzieści siedem.
Pięćdziesiąt pięć.
Trzydzieści siedem kroków do klatki z dorosłymi.
Pięćdziesiąt pięć do dzieci.
OSIOŁ
Wiesz, że Pułkownik zabije małpy, gdy mur skończony.
Ten mur to szaleństwo. On go nie ocali.
- Tak samo jak i ciebie. - Sam się uratuję.
A zostało w tobie coś do ratowania?
Do góry.
Małpy wracają do klatek?
Jesteś... bardzo odważna.
- Odważna? - Odważna!
Odważna!
Małpa?
Ja? Małpa?
Jesteś...
Nova.
Chodź zobaczyć.
34, 35, 36, 37!
37!
Ja zrobić.
Co teraz?
Co?
Nie!
Nie, nie, nie!
Dobrze.
O tej małpie mówiłem.
Dziękuję.
Zła małpa.
Zła, zła małpa.
Co się stało?
Nie możemy kopać. Woda zaleje tunel.
Inaczej nie dostaniemy się do dzieci.
Musimy patrzeć w dół. Znajdziemy inny sposób.
Musimy iść. Zbliżają się żołnierze.
Ludzie zniszczą się nawzajem. A my zginiemy z nimi.
- Musimy wydostać dzieci! - Ale jak?
Zwierzęta!
Kto to zrobił?
Kto to zrobił?!
Kto to był?!
To ty?
Kocham cię, synu.
Teraz.
Pośpieszmy się.
Cezarze, co się dzieje?
- Musicie już ruszać. - Nie bez ciebie.
Maurice miał rację.
Jestem jak Koba.
Nie był w stanie pozbyć się swojej nienawiści.
Ja również nie potrafię.
Idźcie.
Ognia!
Pułkowniku!
Gdzie on jest?!
Szybciej.
Na ziemię.
Ładuj!
Pułkowniku, jest tam pan?
Wyważać!
Ośle, dawaj granatnik!
Cholera, ośle! Dawaj ten granatnik!
Nie!
Nie martw się.
Maurice.
Jesteście w domu.
Małpy są silne...
ze mną...
lub beze mnie.
Syn dowie się...
kim był ojciec.
Oraz co...
Cezar zrobił
dla nas.
Cezar.
Tłumaczenie: Vieslav Korekta: Igloo666
.:: GrupaHatak.pl ::.
.:: Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.