Dzień dobry, Straszna pogoda, prawda?
Mieliśmy kolejną dostawę, Pomyślałem, że zaoszczędzę pani wyjazdu.
Nie doskwiera tu pani samotność?
- Mogę jeszcze w czymś pomóc? - Nie, dziękuję.
Co pani o tym myśli?
Podoba mi się.
Horyzont? Zna się pani na malarstwie?
Nie.. ale mi się podoba.
Dobrze się pani czuje?
- Czemu pan pyta? - Bez powodu...
Zastanawiam się, gdzie wczoraj pani była..
Muszę się panu tłumaczyć?
Nie, chyba że pani chce?
Nie chcę.
Witam! Mogę wejść?
O takiej porze zwykle odwiedza pan ludzi?
Niestety, skończyło mi się drewno. Zostawiłem je na zewnątrz, i proszę zobaczyć.
Proszę wejść.
Myślałem, że zamarznę!
Czy to będzie zbyt wiele jak się poczęstuję?
Śmiało.
A ile muszę zapłacić za rozmowę?
Oh, proszę!
Powiem pani, co zrobię, napiję się i będę mówił.
A pani nie musi nic robić, tylko słuchać.
Albo nawet tego nie, wystarczy jak będzie tam pani stać.
O czym chce pan mówić?
O wszystkim!
O moim życiu.. .. Dlaczego zostałem malarzem...
Dlaczego tu przyjechałem szukając samotności...
I dlaczego mam jej już dość.
Nie jestem zainteresowana.
A czy przynajmniej napije się pani?
Chyba nie..
Mam na imię Artur. Mam 37 lat.
Jestem właścicielem jeepa i małego studia. A pani?
- Nie jestem żonaty! - Wystarczy.
I nigdy nie byłem zakochany.
Nie wierzy mi pani?
Nie obchodzi mnie to.
Chciałbym panią namalować.
Czy to przez natchnienie, czy butelkę brandy?
Może to i to, no i czuję się samotny.
- Napił się pan? - Chyba tak.
- Więc na tym koniec? - Tak.
I proszę nie wracać.
Czym mogę służyć?
Skończyło mi się drewno.
Jestem Carla.
Carla?
Nie ma jej tutaj, wyjechała wcześnie rano.
- Gdzie? - Nie wiem.
Zabrała wszystko...
.. Z wyjątkiem tego.
Luis
- Halo? - Cześć moja droga! Jak się masz?
Tu Regina, jak się czujesz dziś rano?
To zależy... o co chodzi?
Tym razem to bardzo ważny klient...
... I bardzo bogaty!
- Ktoś znany? - Nie.
Chcę byś spędziła z nim weekend!
Wiesz, że chcę zaliczkę?
Cześc.
Luis Mendizabel
- Carla - Miło mi.
Dziękuję
Zdjęcia nie oddawały twej urody.
To bardzo miłe!
Często to robisz?
Nudzę się podczas samotnych wyjazdów w interesach,
i nie tylko w interesach...
Co to?
Twoja przyszłość.
Wolałabym nie.
Dlaczego?
To wydaje się sugerować jakieś zobowiązania.
- Halo? - Carla? Tu Lola.
Jesteś tam?
Carla proszę, Wiem, że tam jesteś!
Muszę z tobą porozmawiać.
Dzwoniłam z tysiąc razy. Gdzie byłaś?
Słyszysz mnie?
Carla, proszę!
Proszę, powiedz coś!
Halo?...
Lola, idziemy?
Tak, Luis.
- Dzień dobry panu. - Dzień dobry
- Martini, madam? - Nie.
- Z kim rozmawiałaś? - Z przyjaciółką.
Arthur!
Co za zaszczyt. Pamiętasz mnie.
Co ty tu robisz?
Przyszedłem po drewno.. A ty?
Wsiadaj, zabiorę cię na obiad.
Nie, nie. To ja zapraszam.
Straciłeś na wadze.
To przez szukanie Ciebie!
Chyba nie trudno mnie znaleźć.
Może po prostu jestem głupi!
- Hej! Tutaj jestem! - Ale jak długo?
Obawiam się odwrócić, bo nie wiem czy wciąż tu będziesz.
Nie było powodu zostawać.
Dlaczego?
Nie mów mi, że jesteś aż tak głupi!
Chyba jestem..
.. Odkąd cię poznałem.
Na plaży?
Nie, na szczycie urwiska.
Dlaczego?
Nie mówmy o tym.
Niech zostanie tak jak jest.
"Mam na imię Artur, mam 37 lat.. "
Jestem właścicielem jeepa i małego studia!
Widzisz, od razu lepiej! Chodźmy.
No chodź!
Gdzie?
Jak myślisz?
Nie otwieraj oczu, aż ci powiem.
Teraz!
I jak?
Ładne, prawda?
- Czegoś brakuje? - Tak
Czego?
Tego.
Podoba ci się?
Nie spotkałam jeszcze takiego mężczyzny!
Ani ja takiej kobiety!
Tak, ale widzimy się tylko raz w miesiącu.
Ktoś musi uruchomić tę fabrykę.
Nienawidzę fabryk!
Kochasz mnie trochę?
Gdybym cię nie kochała, byłabym szalona!
Carla, powiedz mi.. Nie chciałabyś ze mną żyć?
Nie Luis, nie nadaję się do tego.
Jeśli mi pomagasz, to dlatego, że chcesz.
Coś więcej mogłoby to popsuć.
- Potrzebuję wolności. - Zapomnij, że pytałem.
Wiedz, że jesteś jedyną osobą, która nigdy mnie nie zraniła.
Zawsze byłeś dla mnie miły.
To prawie jak miłość, prawda?
Dzień dobry, panu
Dzień dobry, pani śniadanie.
Dziękuję, tylko bez masła!
A także...
To ty!
- Carla! - Lola!
Co za niespodzianka!
Wyglądasz wspaniale!
Nie wyobrażasz sobie, jak dużo myślałam o tobie.
To było tak dawno!
A teraz opowiedz mi wszystko o sobie.
Tobie chyba dobrze się wiedzie?
Nie mogę narzekać!
To dzięki trafnym decyzjom biznesowym.
A ty? Chciałaś poślubić inżyniera...
... Mieć dwoje dzieci. - Chłopca i dziewczynkę.
I dom z ogrodem.
Zarabiam na życie.
Nie mów mi, że jesteś właścicielką tego miejsca?
Oczywiście.. Nie wyglądam?
Jesteś bardzo ładna.
To nie wystarczy. Trzeba mieć szczęście.
Też tego szukam.
Nie powinnaś mi usługiwać.
Tutaj mieszkam...
.. Mój dom jest twoim.
- Co ty na to? - Piękny!
- Podoba ci się? - Bardzo.
- Mogę? - Oczywiście!
Przedstawię cię pewnym ludziom.
Gdzie znalazłaś tę ślicznotkę?
- Przedstaw mnie. - Ciebie?
Czemu nie? Czy jest z nią coś nie tak?
Chodźmy.
Co słychać?
- Chcesz coś do picia? - Tak, proszę.
Nie mogłam się doczekać powrotu do domu.
Zapraszali mnie na kolację.
To mili faceci ale musisz być ostrożna.
- Proszę. - Dziękuję.
- Lepiej? - Tak.
- Podoba ci się tutaj? - Oczywiście
- Jesteś szczęśliwa? - Tak
To więcej niż kiedykolwiek marzyłam.
Zastanawiałam się, jak ci się odwdzięczyć.
Nie trzeba.
Jesteś tutaj, przy mnie, to mi wystarczy.
Jestem taka szczęśliwa.
Nigdy mnie nie zostawiaj... nigdy...
Nie zniosłabym tego.
Nie zostawię. Obiecuję.
- Coś się stało? - Nie.
- Na pewno? - Tak!
- Proszę pani - Dziękuję.
Czy to nie jest niebezpieczne?
To dobry pilot, bez obaw.
Halo?
Chwileczkę.
Wyszłam do fryzjera, wrócę później.
Przykro mi, ale nie ma jej. Chce pan zostawić numer?
Jestem Lola
Tak, ta sama.
Pewnie...
Nie, ale chciałabym!
Nie mogę...
To bardzo miło z twojej strony.
Naprawdę nie mogę.
Oczywiście!
Świetne.. Dobrze..
Na razie!
Witam.
Co pan tu robi? Kim pan jest?
Mam odpowiedzieć po kolei, czy na raz?
Nazywam się Luis Mendizabel.
Oh oczywiście... Przepraszam!
Nie poznałam pana... Carla wyszła.
- Nie spodziewałam się pana. - Tak, wiem.
Mam na imię Lola, Jestem przyjaciółką Carli.
Nie wspominała o mnie?
Lola, chcesz ze mną zjeść kolację?
A co z Carlą?
Poszła do fryzjera, Zadzwonię do niej.
Po co?
- Nie boisz się już? - Hm.. Nie!
Nie jestem tego taki pewien!
- Co to jest? - To moja fabryka.
A tam jest morze.
- Cudownie! - Tak...
Proszę pana, będziemy lądować.
Lądujemy.
Ale co tu będziemy robić?
Mówiłem ci - zjemy kolację.
.. I ogród, bardziej niż cokolwiek innego..
Ogród pełan kwiatów i drzew!
Kocham akacje... dzieci mogłyby się tam bawić.
- Chłopiec i dziewczynka? - Skąd wiesz?!
Pewnie ci się wydaje że opowiadam bzdury!
Lubię cię słuchać.
Carla mówi, że za dużo marzę.
Że życie jest inne.
- Ma rację. - Życie ma wiele do zaoferowania, dla ciebie też.
Nie wiem... Jest już późno.
Carla będzie się niepokoić, wracajmy Luis.
Chciałbym się z tobą jeszcze spotkać.
Jestem tu cały czas.
Chciałbym się z tobą spotykać.
A Carla?
Powiesz jej że się widzieliśmy?
Tak, oczywiście.
- Lola... - To był cudowny dzień..
- Lola! - Proszę..
Nie mów jej.
To nie byłoby w porządku Luis, nie mogę..
Tu jesteś!
Mogę wejść?
Właśnie wróciłam.
Jak... się czujesz?
Nigdy nie czułam się lepiej.
A ty?
Zostałam zaproszona na kolację.
Jestem wyczerpana.
Gorąca kąpiel dobrze ci zrobi.
O tak!
Cudownie!
Gdzieś ty do cholery była?
Nigdy więcej tego nie rób!
Hej Lola! To musi być Luis.
Ona wie...
Niemożliwe!
Wydaje ci się.
Nie, mówię ci, że wie.
Cześć! Poznaliście się?
- To jest Lola - Miło mi cię poznać
Co o tym sądzisz? Czyż to nie piękne?
Chcę ci to pokazać.. Nie idziesz?
Nie mów mi, że to nie jest okazja!
Jest po śmiesznie małej wpłacie,
a raty miesięczne są do przyjęcia.
Mogę zająć się resztą. Loli się podoba, prawda?!
To idealne miejsce, można nawet tu pracować.
Nadal nie rozumiem, po co ci dom na prowincji.
To niepojęte! Mężczyzna pyta, dlaczego chcę mieszkać na wsi!
- Oddycham świeżym powietrzem - Tak.. i ogród..
-.. Kwiaty, drzewa.. - Oczywiście, czemu nie?
Wróci. Mężczyźni są do siebie podobni - są głupi.
Ale musisz mi pomóc!
Musimy jej powiedzieć.
Powiem jej.
Nie, zostaw to mnie.
- Na pewno? - Tak
Proszę, umowa stulecia!
Sam nie zrobiłbyś tego lepiej!
- Dobrze. - Jesteś pewny?
Przekonałaś mnie.
Jesteś aniołem! Najlepszy mężczyzna na świecie!
Wypijmy za to!
Ty też, masz teraz swój dom.
Do dna!
- Lola! - Niech idzie.
Lola!
- Luis! - Co się stało?
Miałam taki koszmar.
Juz dobrze.. Uspokój się. Wypij to.
Co za rozczarowanie, Myślałem, że martwisz się o mnie!
Proszę... Nigdy mnie nie zostawiaj.
Pomóż mi!... Potrzebuję cię!
Jesteś całym moim życiem... .. Moim życiem!
Nie mam nikogo innego...
Wierzę ci...
- Mogę ci powiedzieć coś głupiego? - Możesz mi wszystko powiedzieć
- Uczyniłeś mnie prawdziwą kobietą. - A nią nie byłaś?
Hej kolego, może się podzielisz!
Hej, pytałem czy sie nie podzielisz?
- Idioci - Daj spokój, chodźmy.
Nie, to tylko obrazy. Zabieram je jutro do galerii.
Mój portret też?
Nie, jego sobie zostawię.
Zostaw ich, chodźmy.
Hej ślicznotko, gdzie się śpieszysz?
Uważaj!
Bardzo odważny!
Spójrz na niego! Chcesz się popisać przed nią!
Hej, wstawaj.
Co teraz będzie?
Musisz wrócić do domu.
- Dlaczego? - Tak będzie lepiej.
Nie chcę cię do tego mieszać.
Obiecaj, że nie pójdziesz na policję.
Nie martw się, nic się nie stało.
Zostań w domu przez kilka dni. Zadzwonię do ciebie.
"Znany przemysłowiec ginie w katastrofie lotniczej."
"Luis Mendizabel leciał własnym samolotem.. "
Arthur, nareszcie.
Słucham?
Nie.. Kto?
Lola, nie poznałam głosu.
Tak... właśnie o tym przeczytałam.
Nie wiem, czy będę w stanie. Na pewno nie teraz.
Tak, oczywiście, przepraszam.
Nie, nie mogę nic obiecać.
Dlaczego nie tu?
Tak, jestem pewna, Spróbuję.
Carla, to ja, Arthur. Otwórz drzwi.
Myślałam że oszaleję.
Znaleźli ciało, uznali to za pijacką bójkę.
To był najokropniejszy dzień w moim życiu.
Więc to jest twoje małe gniazdko?
Podoba ci się?
Nie jadłem nic od wczorajszej nocy!
Ja też!
A mówią, że stres pobudza apetyt!
Mogę?
Nie radzę.
Zbyt wielu świadków, nie sądzicie?
- Czego chcesz? - Teraz lepiej!
Nie domyślasz się?
Drań!
Ciszej proszę jesteśmy wśród przyjaciół.
Jestem draniem, zgadza się, ale to on zabił człowieka.
To był wypadek!
Może, ale i tak nie żyje.
Ile chcesz?
Panu coś podać?
- Nie, już wychodzę.
Już wiecie. Jutro o 11.. bądź sama
- Mam jechać z tobą? - Nie, powiedział, że mam być sama.
Carla, proszę to niebezpieczne!
Poczekaj na mnie w swoim studio. Wyjedziemy i nigdy nas nie znajdzie.
Teraz mu płacimy, a będzie chciał więcej i więcej.
- Co jeszcze możemy zrobić? - Nie wiem,
- To wszystko moja wina. - Nie martw się kochanie..
.. Wszystko będzie dobrze. Zaczekaj na mnie.
Arthur?
Arth..
- Gdzie jest Artur? - Wyjechał.
Gdzie?
- Kiedy wróci? - Tutaj?
Tak, tutaj.
Proszę... to moje studio, wypożyczyłem mu je.
Zna pan jego adres?
Gdzie mieszka?
Naprawdę nie wiem. Przychodzi, wychodzi...
.. Ale tu nie mieszka, i raczej nie wróci!
Przepraszam, że przeszkodziłam.
Carla!
Dziękuję, że przyjechałaś.
Czułam, że powinnam.
- Nic więcej? - Lola, proszę.. jestem tutaj, prawda?
- W każdym razie, jestem dość zdenerwowana. - Rozumiem.
Naprawdę? Niby jak?
- Znam powody. - Tak myślisz?
Zmieniłaś się.
Starzeję się..
Nie mów tak, wyglądasz cudownie!
Nie zapomniałaś o mnie.
Nie mówmy o tym.
- Proszę pani. - Wszystko to na moją cześć?
Kto zasługuje na to bardziej?
Chcesz papierosa?
Nie
- Czego chcesz? - Porozmawiać.
O czym?
Nie wiem.. o przeszłości.
Gdy byłyśmy prawdziwymi przyjaciółkami.
- Mamy wiele rzeczy do omówienia. - To już nie wróci..
Dlaczego nie?
Mamy teraz więcej niż kiedykolwiek marzyłyśmy.
- Ty masz. - Co za różnica?
Pomogłaś mi kiedyś... teraz ja pomogę tobie...
Gdybyś tylko wiedziała, ile to wszystko mnie kosztowało.
- Zapomnij o tym.. - Ale dlaczego?
Bo już nie jest tak samo.
Nie urodziłam się niczyją służącą, wiesz o tym.
- Jesteś taka dumna. - To wszystko, co mi zostało.
Nadal mi nie wybaczyłaś?
Chciałabym zrobić coś dla ciebie...
.. Pokazać ci...
Nie jesteś już zła?
Zostaw mnie w spokoju!
Co się stało?
To absurdalne! Niczego od ciebie nie chcę.
Wynoś się!
- Gdzie on jest? - Na górze
A to niespodzianka!
Nie mów mi, Carla...
.. że zabrakło ci drewna na opał?
Powiedz jej... .. żeby stąd poszła.
Wynoś się!
Znów to samo..
Jak mnie znalazłeś?
Bardzo łatwo.
- Wyglądasz pięknie. - Dziękuję, nie malujesz już?
Nie. Jestem na wakacjach!
Dzięki kolegom na dole?
Na razie, do zobaczenia jutro!
Jasne dziecinko.
O co chodzi? Czekam.
Ty nędzny skurwysynu.
To wszystko?
Posłuchaj Carla, kobiety mnie lubią bo daję im to, czego pragną.
Z tobą nie poszło zbyt łatwo.
Nie narzekaj, mogłem zarządać znacznie więcej.
W każdym razie, samobójstwo ci nie grozi.
Spójrz na siebie.. dobrze ci się powodzi.
Więc czego chcesz? Jeśli pieniędzy, to możesz zapomnieć.
Mam dla ciebie propozycję.
Propozycję? Lepiej nic nie kombinuj!
Mógłbyś jeszcze raz odegrać swoją rolę..
.. a oboje zarobimy dużo pieniędzy.
Więcej niż sobie wyobrażasz.
- Jeśli się zgadzasz.. - Na co?
Powiesz mi teraz?
To zależy od Ciebie.
Wszystko jest dokładnie tak samo.
I ty też się nie zmieniłaś.
Czemu miełabym się zmieniać?
- Widzisz, wystarczyło do mnie zadzwonić. - Jak za pierwszym razem.
Tak!
- Mogę? - Oczywiście!
Pamiętasz?
"Mam zamiar poznać cię z wybitnymi mężczyznami szukającymi młodych kobiet."
- I było warto! - Naprawdę tak myślisz?
Tak.
Wszystko w porządku?
Wszystko idzie dobrze, dużo się nauczyłaś.
Miałam dobrego nauczyciela.
- Kiedy mam ją poznać? - Dziś, na przyjęciu u Hugo.
- Arthur! - Witaj Carla
- Wspaniałe przyjęcie, prawda? - Znakomite.
Uważaj, Lola to artysta.
Zaraz wracam.
Tylko szybko.
Boisz się malarzy?
I to bardzo!
Wyjdźcie drogie panie, Muszę porozmawiać z Hugo.
Słyszałyście!
Ile lat się znamy Carla?
Całe wieki! Przynajmniej tak się wydaje.
Ale nadal żądasz pieniędzy z góry.
Traktowałabym tak nawet własnego ojca.
Twoja przyjaciółka, jest wciąż w umowie?
Nie ma mowy.
Zapłacę podwójnie, jeśli to zrobi.
Nie licz na to, jest bardzo nieśmiała.
- Mogę spróbować. - Jak chcesz.
Chodźcie dziewczyny!
1-2-3-4-5!
I upiłam się w 5 sekund!
Jeszcze raz!
1-2-3-4, Brawo!
Chodźmy, już wystarczy.
Ale.. to tylko Frappe! W każdym razie tak mi powiedzieli?
Jeszcze raz poproszę!
Muszę przynieść kolejną butelkę!
Dziękuję!
Chodź, zabiorę cię od tego wszystkiego.
Jesteś słodki!
Poznałaś, Artura?
Jest wielkim malarzem, to geniusz!
A teraz panie i panowie! Wielka niespodzianka wieczoru!
Carla
Arthur!
Cholera, wiedziałam że zrobię coś głupiego.
To zależy jak na to spojrzeć.
Dziękuję, że mnie powstrzymałeś.
- Gdzie jest Carla? - Jest na zewnątrz
Pewnie znów ją zdenerwowałam.
Zawsze to samo...
Wszystko idzie dobrze...
.. aż nagle coś popycha mnie do zrobienia jakiejś głupoty.
To nic niezwykłego, w tym otoczeniu!
Nie chodzi o otoczenie, tak jest wszędzie.
W rodzinnym domu... z ludźmi, na których mi zależy..
Wiesz.. Gdy raz..
- I jak było? - Dobrze...
.. Ale chciałbym zobaczyć pełen występ. Nie zapomnij..
Mówiłam ci, że jest nieśmiała. Nie wszyscy będą na twoje zawołanie!
Nie tak jak ty!
Byłem sam od dziecka.
Odkąd powiedzieli mi, że ojciec popełnił samobójstwo.
A twoja matka?
Nigdy jej nie poznałem. Chyba odeszła.
Ojciec nie mówił o niej zbyt wiele. Najdziwniejsze jednak..
Że czasem wydaje mi się jakbym ją pamiętał.
Jak wyglądała?
Nie wiem... Urocza.. piękna..
... jak ty.
Wspaniale! Wyglądacie jak para młodych kochanków!
- Carla, ja... - Wypij to.
- Co jej dałaś? - Nic, jutro o wszystkim zapomni.
Czy to konieczne?
Nie będzie sobie niczym zaprzątać głowy.
Wszystko pójdzie łatwiej i szybciej.
- Byłem gotowy.. - Wiem.. Słyszałam..
I jak wyszło?
Obrzydliwie!
To wspaniała kobieta, lepsza od was wszystkich.
- Cześć. - Cześć, jesteś niecierpliwa.
- Kiedy przyjechaliście? - Przed chwilą.
- Co nasza ofiara miała do powiedzenia? - Pytała o ciebie.
Dałaś mi tylko jedną noc..
I nie rozumiem, gdzie ci się tak śpieszy?
Chcę to skończyć raz na zawsze. Nie znoszę czekania.
- Te rzeczy wymagają czasu. - Wiesz, co masz robić.
To nie jest proste.
Ale warto się trudzić, prawda?
- Arthur przyjechał. - Nasz malarz?
Co on tu robi?
Mówi, że mnie kocha.
To kłamca! Chyba mu nie wierzysz?
Uważaj, to prostak!
Wydaje się inteligentny.
Kochasz go?
Mówi, że możemy zamieszkać razem i że mnie namaluje.
- Tak, ale czy go kochasz? - Nie wiem.
Jeszcze za wcześnie.
Boję się, że popełnię błąd.
Więc nie rób nic, tylko go sprawdź.
Nie sądzisz, że to szaleństwo?
Posłuchaj mnie.
Zależy mu tylko na pieniądzach, przekonasz się.
Nie wiem.
Uważasz, że strzeli?
Tak, jestem pewna. Postarałeś się.
A co z krwią?
Będzie w plastikowej torebce.
Trzymaj ją pod koszulą.
Wystarczy ją zgnieść.
Dobra, mam tylko leżeć i udawać martwego.
- A co potem? - Ja zajmę się resztą...
.. Zostawimy cię w domu, potem powiem ci, co robić.
Co w tym śmiesznego?
Nic. Masz wyobraźnię.
Zrobisz co mówię?
To zależy..
Od czego?
Chciałbym o coś zapytać.
Pytaj.
Dlaczego robisz to wszystko?
Mówiłam ci.. dla pieniędzy.
Niczego więcej?
Czy to nie wystarczy?
- Pamiętaj, wiele nauczyłam się od ciebie! - Zmieniłaś się..
Ale ci nie wierzę.
Dobra, z nienawiści. Zadowolony?
Jak jutro będzie dobra pogoda Będę malował cię na plaży.
Niczym bogini, wyłaniająca się z morza.
Powiedziałam jej.
Dlaczego?
Carla jest moją przyjaciółką.
Nie powinnaś!
Ona nie znosi szczęśliwych ludzi.
Nie mów tak!
Zrobi co będzie mogła by nas rozdzielić.
Nie prawda, nalegała bym tu przyjechała.
To jedna z jej sztuczek!
Nie ufaj jej.
Znam ją... Dobrze ją znam.
Nigdy nie zrozumie czegoś tak pięknego i czystego, jak to, co jest między nami.
Naprawdę mnie kochasz?
Lola...
.. niemal boję się cię dotknąć.
Dlaczego?
Bo nie zasługuję na ciebie.
To ja nie zasługuję na ciebie.
- Gdzie idziesz? - Poczekaj tu na mnie.
Zaufaj mi, jeśli możesz.
- A Lola? - Jest w domu
Nie przyjdzie?
Nie
Czy coś się stało?
Wszystko jej powiedziałem.
Musisz być naprawdę zakochany!
- Powiedziała mi o tobie... - Tak?
Co ci powiedziała?
Brzydzę się tobą.
Gdzie jest pistolet?
Dlaczego chcesz wiedzieć?
No dalej, gdzie on jest?.
Jak ci tak zależy, sam go znajdź.
Jesteś zabawny, chcesz mi powiedzieć, że robisz to z miłości?
Nie zrozumiesz.
Pewnie nie.
Zakochałeś się w niej, i będziesz miał wszystko dla siebie.
Prawda? Zaprzecz, jeśli potrafisz!
Zamknij się
Znowu chcesz mnie oszukać, ale teraz ci się nie uda.
Powiem jej wszystko, o tym czym się zajmujesz.
Nie musisz, już wie o wszystkim.
Nie wierzę ci!
Gadaj, gdzie on jest?
W tej chwili!
Zabiję cię!
O to w tym wszystkim chodzi!
Chciałaś mnie zabić!
Morderczyni!
Lola, pomóż mi!
Zabij go! Zabij go, Lola!
Strzelaj! ... Strzelaj!
Proszę, chodźmy. Musisz mi pomóc!
To dla twojego dobra.
Słyszysz?
Chodź!
- Gdzie on jest? - Nigdy go nie znajdą.
Dziękuję.
Dobrze pływasz.
- Wiele rzeczy robię dobrze! - Tak
Nasmarujesz mnie olejkiem?
Tak
Wszystko co najlepsze.
Tak!
Przyjemnie?
Wiesz, że tak..
Co jeśli powiem, że planowałam śmierć Artura?
Nadal będę cię kochać.
A zrobiłam to dlatego bo chciałam, aby był ze mną.
Jego pragnęłam.
Mogłaś zrobić to prościej..
.. wystarczyło poprosić!
Kocham cię!
Jesteśmy tu aresztować osobę podejrzaną o zamordowanie pani męża.
Złożony przypadek.
- Jego? - Tak
Przyznał się.