Mutanci...
obdarzeni niezwykłymi zdolnościami,
a jednak błądzący po omacku jak dzieci
szukające przewodnika.
Dar często bywa przekleństwem.
Dajesz komuś skrzydła, a on leci za blisko słońca.
Dajesz mu dar przepowiadania,
a on będzie się bał przyszłości.
Dajesz mu największy z talentów,
niewyobrażalną moc,
a on uzna, że powinien władać światem.
DOLINA NILU, ROK 3600 P.N.E.
Teraz będziesz rządził wiecznie, panie.
Śpij.
Niech rozpocznie się przeniesienie.
Śmierć fałszywemu bogu!
Strzeżcie go!
Świat dowiedział się o mutantach
w trakcie paryskich rozmów pokojowych w 1973 roku.
Sześć dni później jeden z mutantów,
Erik Lehnsherr, zaatakował prezydenta
i ministrów przed Białym Domem.
Życie ocaliła im młoda mutantka.
Lehnsherr zbiegł i zajął pierwsze miejsce na liście najbardziej poszukiwanych.
Ona także zniknęła.
Stała się jednak symbolem nowej epoki,
twarzą odmienionego świata...
Mrugasz do mojej dziewczyny?
Twojej dziewczyny?
Mógłbyś być jej ojcem.
Panowie,
chcecie się czymś podzielić z resztą?
Mogę wyjść do toalety?
Mam coś z oczami.
Dobrze, Scott.
Wstąp też do dyrektora i powiedz, że znów przeszkadzałeś na lekcji.
Znasz drogę.
O tak.
Nie! Zaraz! Stop!
Większość z was miała wtedy
około siedmiu lat.
Summers!
Wiem, że tu jesteś.
Już płaczesz?
Zanim skopałem ci dupę?
Chcesz się pogapić na moją dziewczynę?
BERLIN WSCHODNI
Tak!
Dziesięć walk,
dziesięć zwycięstw.
Skrzydlaty Wojownik,
Drapieżny Ptak,
Anioł Śmierci.
ANGEL!
Brawa dla grubasa!
Jego kolejny rywal...
przyjechał prosto...
z cyrku w Monachium.
Panie i panowie,
do walki z Aniołem może stanąć
tylko sam Diabeł.
Przed wami
nadzwyczajny,
fantastyczny
NIGHTCRAWLER!
Uwaga!
Wysokie napięcie!
Wybaczcie, mutanci.
Zgubiłaś się, myszko?
Ring jest tam.
Walcz! Inaczej obu nas zabiją!
Robi się ciekawie.
Chodzi ci o to?
Nightcrawler!
Wybacz...
Wybacz!
Tam uciekli!
Możesz...
zmieniać postać.
To ty.
- Bohaterka. - Jestem nikim. Żadna bohaterka.
Uciekajmy stąd.
PRUSZKÓW, POLSKA
Dobry dzień?
Teraz lepszy.
Gdzie Nina?
Za domem, z koleżankami.
Skąd znasz tę piosenkę, tato?
Śpiewali mi ją rodzice.
A im - ich rodzice.
A ich rodzicom - ich rodzice.
Pewnego dnia
zaśpiewasz ją swoim dzieciom.
A co się stało
z twoimi rodzicami?
Odebrali mi ich,
kiedy byłem mały.
Ale wciąż są tutaj.
We mnie.
I tutaj.
W tobie.
Czy ciebie też mi ktoś odbierze?
Nigdy.
A jednak jesteśmy podobni.
Nie słucha nas.
On po prostu... jest...
Scott.
Spróbuję.
SZKOŁA PROFESORA XAVIERA DLA UZDOLNIONEJ MŁODZIEŻY
Czuć tu starzyzną.
To szkoła czy muzeum?
Jeszcze jeden. I ostatni.
I już.
Na razie.
Patrz, jak idziesz.
Nie mogę.
Z kim rozmawiasz?
Ze mną.
- Usłyszałem cię w głowie. - Jestem telepatką. Czytam myśli.
Moje zostaw. Nie chcę w nich jakiejś wariatki.
Spokojnie, Scott. Nie ma w nich nic ciekawego.
Zaraz! Nie przedstawiłem ci się.
To prawda.
Alex Summers?
Hank McCoy!
A gdzie wielki, niebieski futrzak?
Zapanowałem nad nim.
To mój brat, Scott.
Cześć. Hank McCoy. Uczę tu.
Gdzie profesor?
"By przyszła krwawa wolność, trzeba zniweczyć przeszłość
i zacząć od nowa.
Lepszy nowy start
bez wspomnień
niż życie dniem wczorajszym i jutrzejszym jednocześnie".
Co naszym zdaniem autor miał na myśli,
pisząc te słowa?
To będzie wasze zadanie na jutro.
Samych piątek. Koniec lekcji.
Alex.
- Miło cię widzieć. - Ciebie też.
- Dobrze wyglądasz. Kopę lat. - Fakt. Ty też się nieźle trzymasz.
Dziękuję.
Mój brat, Scott.
Witaj w szkole dla obdarowanych przez los.
Trudno to nazwać darem.
Początkowo zawsze tak uważamy.
Pierwszym krokiem do zrozumienia własnej mocy
jest poznanie jej granic.
To pomoże nam w nauce panowania nad nią.
Jeśli zostaniesz, obiecuję ci,
że ukończenie szkoły pozwoli ci wrócić do świata
i stać się jego produktywną cząstką. Zdejmij bandaż,
zobaczmy, z czym mamy do czynienia.
Alex, ustaw go twarzą w odpowiednim kierunku.
Za wodą stoi tarcza.
Spróbuj trafić.
Otwórz oczy, Scott.
Nie ma się czego bać. Jest...
Cofnij się!
Mój dziadek zasadził to drzewo, mając 5 lat.
Bujałem się
na jego konarach.
To chyba moje ulubione drzewo.
Zostanę wydalony?
Przeciwnie.
Przyjmuję cię.
KAIR, EGIPT
Sprzedajesz dywany?
Tu nie wolno wchodzić.
Ten dywan jest na sprzedaż?
Powiedziałem...
- Wracaj do łóżka, skarbie. - Znów to robi.
Wracajcie do łóżek.
Jesse, proszę cię.
Ciach-ciach, wracamy do łóżek. Carrie Anne, uciekaj.
Nigdy tak źle nie było.
Widzę.
Odganiaj stąd dzieciaki.
Jean.
Widziałam koniec świata.
Czułam...
wszechobecną śmierć.
To tylko sen.
Był taki rzeczywisty.
Wiem.
Jeszcze nie widziałem tak potężnego umysłu. Wmawia sobie...
Nie, nie... to nie tylko czytanie w myślach czy telekineza.
To coś więcej.
Jakaś mroczna wewnętrzna moc, która rośnie w siłę.
Niczym płomień.
Miało być lepiej.
I jest.
Będzie.
Cierpliwości.
Nie! Nie wiesz, co to znaczy bać się zamknąć oczy.
Być uwięzionym we własnej głowie.
Oj, chyba wiem.
Nie tak dawno temu i mnie prześladowały głosy.
Ich cierpienie.
Ich ból.
Ich tajemnice.
Boję się, że któregoś dnia zrobię komuś krzywdę.
Połóż się.
Każdy boi się tego, czego nie umie pojąć.
Nauczysz się panować nad mocami.
A gdy tak się stanie...
już nie będą ci obce.
Jej koszmary były inne.
Może ma to związek z tym, co widziałem w laboratorium.
Drgania. Jakiś wybuch energii.
Zarejestrował go wskaźnik.
Myślisz, że wywołała go Jean?
Nie, coś innego.
Może na to reagowała.
Epicentrum po drugiej stronie ziemi.
- Serio? - Może rzucisz okiem.
Popatrzmy, co da się wykryć.
Witaj, Profesorze.
Źródło było w Kairze.
Wprowadzę współrzędne.
Muszę się stąd wydostać.
Zdać raport.
Co? O co chodzi?
Coś się tu stało. Powiem im, że to prawda.
To ona.
Kto?
- Moira. - Co?
Moira MacTaggert?
Podaj szczegóły.
Wygląda świetnie. Ani o dzień starzej.
Nie! Chcę wiedzieć,
co tam robi.
Co ma do tego CIA?
Wraca do Langley, żeby przedstawić raport.
Udam się tam.
Może wie coś o drganiach.
Chcesz ją zobaczyć.
Sprawdzę ją i ocenię
sytuację.
Moira MacTaggert.
Jak zjawa z przeszłości.
Uratowałeś mu życie.
Nie w tym rzecz.
Ujawniłem siebie i nas. Musimy uciekać.
To jest nasz dom.
Dom naszej córki.
Nasz dom to my.
Powiedziałem ci, kim jestem, kiedy się poznaliśmy.
Zaufałem ci.
Teraz ty musisz mi zaufać.
Nie możemy tu zostać.
Pójdę po Ninę.
Skarbie...
Nie ma jej w pokoju.
Na podwórku też.
Nina, nie...
Nie, proszę cię. Błagam.
Błagam.
Tylko nie moje skarby.
Tylko nie one.
Tego ode mnie chcecie?!
Czy taki właśnie jestem?
Wiesz, co robimy ze złodziejami?
Która dłoń?
Dość.
Jeśli jesteś z nią, lepiej odejdź,
póki jeszcze możesz chodzić.
Odejdź!
Kto rządzi tym światem?
Co to za język?
O co ci chodzi, błaźnie?
Zjeżdżaj!
Wybacz mi.
Nic nie czujesz, prawda?
Teraz czujesz.
CENTRALNA AGENCJA WYWIADOWCZA
Tyle lat jej nie widziałeś?
Nie próbowałeś jej podglądać przez Cerebro?
Alex! Masz mnie za jakiegoś zboczeńca?
Raz to zrobiłem. Dwa razy.
Ale dawno temu.
Jak się rozstaliście? Ma do ciebie żal?
Nie.
Przerwa w pracy.
Usunąłem jej pamięć o nas.
Plażę, Kubę,
tamte czasy.
To było tak dawno temu.
Zanim świat odkrył mutantów,
czułem, że tak będzie dla niej najlepiej.
A dla ciebie?
To, co lepsze dla mnie, było bez znaczenia.
Moira...
MacTaggert, witam!
- Przedstawię się: profesor... - Charles Xavier.
- Wiem. - Naprawdę?
Jasne.
Czytałam wszystkie pańskie publikacje.
Miło mi wreszcie poznać.
Moira MacTaggert.
- Alex Summers. - Proszę siadać.
Niech pan to zestawi.
Miło znów cię widzieć...
Poznać panią. Znów. Pierwszy raz. Ma pani syna?
Tak.
Ma męża?
Ma pani męża?
Miałam.
Ale trudno godzić pracę z domowymi kolacjami.
Świetnie.
Trzeba dokonać wyboru.
Tak, to prawda.
- Profesorze... - Tak.
Tak.
Chciałem... chcieliśmy spytać,
co się wczoraj stało w Egipcie.
Obawiam się, że to ściśle tajne.
I nie chcę być niegrzeczna, ale jak tu się dostaliście?
Mam przepustkę 5. stopnia.
Odkąd świat poznał prawdę o mutantach w '73 roku,
tworzą się sekty, wierzące, że to drugie przyjście
albo znak od Boga.
Badałam jedną z nich.
Nosi nazwę Aszir En Saba Nur,
na cześć istoty, która według nich była pierwsza.
Pierwsza...?
Była pierwszym mutantem.
Mutanci ewoluowali w naszym stuleciu.
Tak mówi teoria, ale ci ludzie wierzą,
że pierwszy mutant urodził się dziesiątki tysięcy lat temu.
Wierzą w jego powrót.
Szukają jego śladów w starożytnych osadach świata.
Te hieroglify
opisują szereg mocy, jakich nie miał żaden człowiek.
Wierzą, że wciąż żyje?
Tak i nie. Wierzą, że przenosił
świadomość z ciała na ciało.
Kiedy był bliski śmierci, zmieniał ciało na nowe.
Niektóre należały do mutantów,
od których przejmował moce.
Z biegiem lat powiększał swój potencjał.
- Wszechmocny mutant. - Właśnie.
Gdziekolwiek był, zawsze
towarzyszyła mu czwórka uczniów.
- Opiekunów, których obdarzał mocami. - Jak czterech jeźdźców
Apokalipsy. Zainspirował się Biblią.
Albo Biblia nim.
Jego rządy, gdziekolwiek był, kończyły się katastrofą.
Kataklizmem. Czymś w rodzaju...
Apokalipsy.
Końca świata.
To prawda, Apollo.
Wspaniale potrafisz imitować ludzkie zachowanie.
Ja jestem Apollo.
Nigdy nie widziałam tu innego mutanta.
Mówisz po egipsku?
Po arabsku?
Po angielsku?
Jestem naukowcem.
Specjalizuję się...
Wielka wojowniczka.
Moja bohaterka.
Chcę być jak ona.
Jest tu trochę jedzenia. Niewiele.
To nie do wiary.
Kochasz mnie.
Kocham cię?
To nielogiczne.
Nie jestem prostą dziewczyną, którą możesz oczarować.
Nie kocham cię bardziej,
niż mogłabym kochać odkryty właśnie... szczep bakterii.
Co robisz?
Uczę się.
Tłumy wyrażają złość wobec radzieckiej inwazji w Afganistanie.
- Braterstwo gatunku... - Kilka demonstracji.
Jedna z nich przebywała w Bostonie. Kulisy zna Bruce Morton.
Od czasu wynalezienia broni nuklearnej USA nigdy nie były agresorem...
Broń.
Ludzkość nie dysponowała dotąd taką siłą.
ZSRR i USA to supermocarstwa...
Supermocarstwa.
Słabi
posiedli ziemię.
W tym celu... zostałem zdradzony.
Fałszywe bóstwa.
Bożkowie.
Koniec z tym.
Powróciłem.
Nowe jutro,
które rozpoczyna się dziś.
10. rocznica
Skąd przybyłeś?
Z czasów, kiedy człowiek nie zgubił jeszcze drogi.
Witaj w latach osiemdziesiątych.
Ten świat musi być...
Oczyszczenia.
Co?
Ocalony.
Nie da się ocalić świata,
zabijając ludzi.
Od tego są prawa i systemy.
Dziecko...
dlaczego dajesz się zniewalać?
- Co robisz? - Czynię cię silniejszą.
Moja bogini.
Afrodyto.
- Miałaś rację. - Tak.
Miałaś rację.
Te czasy minęły.
Nie ma już miejsca dla bogów.
- Nie mogę iść z tobą? - Pracuję solo.
Czekaj tam.
Jak zawsze miło cię widzieć. Nawet z cudzą twarzą.
Papiery i transport dla jednej osoby.
Dokąd się ten pan udaje?
Nie wiem, wisi mi to. Ratuję mu życie. Co z nim zrobi, jego sprawa.
Mystique, najemniczka.
Nie nazywaj mnie tak.
Choć udajesz kogoś innego,
Caliban wie, kim jesteś.
Jeśli warto coś o mutantach wiedzieć,
Caliban to wie.
Mystique.
Spytaj jasnowidzów, czym grozi dokręcanie mi śruby.
Czym?
Psylocke bywa zazdrosna.
- Ale Caliban cię lubi. - Lubi pieniądze.
Lubi cię tak bardzo,
że daje ci informacje gratis.
O jednym z dawnych przyjaciół. Z czasów, gdy ich miewałaś.
Czy pamiętasz niejakiego...
Erika Lehnsherra?
Dziewczyny namierzyły go w Polsce. Zostawił po sobie sporo trupów.
W tym własnej żony i córki.
Niedługo podadzą to w wiadomościach.
Caliban daje ci fory.
- Jak jesteś szybki? - Co?
Dokąd możesz się przenieść?
Tam, gdzie sięgam wzrokiem lub gdzie byłem.
Chodź ze mną, Crawler.
Nightcrawler.
A naprawdę nazywam się...
Kurt Wagner.
Soczewki z rubinowego kwarcu
zapewnią refrakcję fal
i zamkną je w ich polu wektorowym.
Załóż.
Spróbuj.
Czekaj. Wybacz, nie.
Teraz?
Dobra.
Widzę.
Dzięki.
Profesorze, jest pan genialny.
Nie.
Nie jestem profesorem. Chciałbym.
Kto to?
Znasz ją. Jean Grey. Wpadłeś na nią zaraz po przyjeździe.
- To ona? - Tak.
Widzisz.
Tak. Nie jest tu tak źle.
Odmieniec.
Trzeba ostrzec nowego.
Wciąż się mnie boją.
- Mam już specjalne okulary! - Nie boją się ciebie,
tylko mnie.
Nie tylko ty nie masz kontroli nad swoją mocą.
Więc...
kiedy w nocy zatrząsł się budynek,
to twoja sprawka?
Przykro mi, nie jesteś tu największym odmieńcem.
Wreszcie jakaś odmiana.
Raven.
Ja... Jesteś...
Nie niebieska?
Oboje tacy byliśmy.
Chciałem powiedzieć, że jesteś...
z powrotem.
Nie myślałem, że się tu spotkamy.
Ja też nie.
Ja jestem niebieski.
Kurt.
No tak...
Kurt Wagner.
Witaj.
Zamknięte.
Poczułem nagły chłód.
Jak się tu dostałaś?
Sami weszliśmy.
Szukamy mutantów.
Wiesz, gdzie są, więc przyszliśmy do ciebie.
Caliban cię nie zna.
Szukamy tych o największej mocy.
- Wszystko dobrze? - Tak, Psylocke.
Macie pieniądze?
Nie.
Jak powiedział Caliban:
zamknięte. Tak?
Potrzebuję twojej pomocy, dziecko.
Nie wyglądasz na ojca Calibana. Może odrobinkę tutaj.
Jesteście moimi dziećmi...
I pobłądziliście, wierząc wiodącym was ślepcom.
Fałszywym bogom.
Systemom stworzonym przez słabych.
Zniszczyli mój świat.
Dość.
Czego chcesz?
Chcę, byś
poczuła pełną siłę własnej mocy.
Miałaś jedynie przedsmak tego, co potrafisz.
W przeciwieństwie do innych, którzy chcą cię kontrolować,
ja chcę dać ci wolność.
Wiem, jakich mutantów szukasz.
I wiem, gdzie ich znaleźć.
1. raz jestem w USA.
Chcę poznać waszą kulturę.
Tu jej nie zobaczysz.
Chociaż to miejsce też należało do Brytyjczyków.
To jest Scott.
Też jest tu nowy.
I już marzę o ucieczce.
Weźmy niebieskiego na wycieczkę.
Jest tu pewnie centrum handlowe.
A co to?
Co?
Duma narodowa. Obywatelska powinność.
Scott.
Siedzisz tu w zamknięciu.
A Profesora akurat nie ma.
Chciałbym pojechać do centrum handlowego.
Spróbować.
Dobra.
Gdzie trzyma auta?
A może mam powiedzieć: "Spieprzajcie!"?
- To ten facet? - Kiedyś nim był.
Nie wiedziałam, że jego skrzydła...
Chodźmy.
Już nie może walczyć.
Nieprawda.
Co jest?
Chcę ci coś dać.
Nie masz nic, czego bym chciał.
Owszem, ma.
Tak, mój synu...
Tak.
Powstań, mój aniele.
Powstań.
Ponaddźwiękowy, odporny na ostrzał, technologia stealth.
Imponujące.
Jak go stąd wyprowadzisz?
Spokojnie.
Boisko ma otwierany dach.
Budujesz tu samolot bojowy.
Myślałem, że po Waszyngtonie wrócimy tu
i powołamy X-Menów, jak planowaliśmy.
Ale...
Charles chce uczniów, nie żołnierzy.
Wierzy w ludzi.
Ma nadzieję.
A ty?
Powinniśmy być dobrej myśli.
I szykować się na najgorsze.
Świat potrzebuje X-Menów.
Skoro wróciłaś, pomożesz mi go przekonać. Zrobimy to razem.
Jestem tu dla Erika.
No tak. Erik.
Tak, jasne.
Jasne.
Może mieć kłopoty.
Poważne.
A kiedy ich nie miał?
Ktoś rozmawiał z milicją
o tym, co tu wczoraj widzieliście.
Chcecie poznać moje moce...
dowiedzieć się, kim jestem...
zobaczyć, co potrafię?
Pokażę wam.
Pomyślcie o najbliższej wam osobie.
O żonie...
matce...
córce.
Ta osoba dowie się, czym jest strata kogoś najbliższego.
Będzie żyć z tym bólem.
Zawsze.
Nie mam na imię Henryk.
Nazywam się Magneto.
A ty to kto?
Nie podchodź.
Kimkolwiek jesteś, nie przeszkodzisz mi ich zabić.
Nie o nich mi chodzi.
Jestem tu dla ciebie.
Chodź i zobacz.
Tu się narodziła twoja moc.
I tu zgładzono twój naród.
Nie powinieneś mnie tu zabierać.
Dlaczego?
Boisz się tu przebywać?
Nie uciekniesz od tego, Eriku.
Kim ty jesteś?
Elohim, Szen, Ra...
Nosiłem liczne imiona w licznych wcieleniach.
Zrodziłem się ze śmierci.
Przyszedłem rozpalić
i podsycić płomień przebudzenia ludzi.
Zakręcić kołem cywilizacji.
A kiedy las próchniał,
i trzeba było go uprzątnąć pod nowe życie,
byłem tam, by strawić go ogniem.
A gdzie byłeś,
kiedy zgładzono tu moją matkę i ojca?
We śnie.
W pułapce ciemności.
Nie mogłem ci pomóc, synu.
Ale teraz jestem przy tobie.
Nie znasz swojej własnej siły, ale ja ją znam.
Sięgnij w dół.
Wyczuj metal
w ziemi.
Sięgnij tak głęboko, jak potrafisz.
Odkryjesz w sobie moc
zdolną poruszyć Ziemię.
Wszystko... co zbudowali... upadnie!
A z popiołów ich świata
zbudujemy lepszy świat!
Lehnsherr został rozpoznany wczoraj w tym polskim miasteczku.
Przywódcy całego świata apelują do obywateli o spokój.
Policja i wojsko robią wszystko, by odszukać Lehnsherra...
MAGNETO ZBIEGŁ
... zanim znów zaatakuje.
Jeśli ktoś wie coś na temat Lehnsherra,
znanego również jako Magneto,
powinien natychmiast powiadomić o tym władze
i zachować czujność.
- Jest uważany za wyjątkowo... - Peter!
Co jest?
Sprawdzam, co robisz.
Gram w Pac-Mana.
A czy na pewno nie oglądałeś tego?
... w chwili, gdy świętujemy 10-lecie rozejmu
między mutantami i ludźmi.
Chcesz go wytropić, prawda?
Narzekałaś, że nie wychodzę z domu.
Nie powstrzymam cię. Ani ja, ani nikt inny.
Ale to się dobrze nie skończy.
To u niego norma.
Nie boję się go.
A powinieneś.
SZKOŁA MŁODYCH TALENTÓW
Tyle o tym miejscu czytałam.
Ale teraz wydaje mi się jakoś dziwnie...
znajome.
Niezwykłe.
Owszem.
Wysiadamy?
POWRÓT JEDI
Imperium to najlepsza część.
Najbardziej złożona i głęboka. Nie bali się mrocznego zakończenia.
Ale gdyby nie pierwsza część, nie byłoby pozostałych.
Ale możemy się zgodzić, że trzecia jest zawsze najsłabsza.
Hank. Jesteś tu?
Chcę ci przedstawić...
Moira.
Raven.
Czy my się znamy?
Hank. Agentko MacTaggert,
przepraszam na chwilę.
Oczywiście.
Dlaczego mnie nie rozpoznała?
Kiedy zostawiłaś mnie na kubańskiej plaży,
wymazałem jej wspomnienia. Usiądź.
Szczęściara.
Miło cię widzieć.
- Witaj w domu. - To nie jest mój dom.
Kiedyś był.
Był twój, ja tu tylko mieszkałam.
Ledwo go poznaję.
Wiążę z nim plany.
Chcę tu stworzyć prawdziwy campus.
Uniwersytet.
I to nie tylko dla mutantów, ale i dla ludzi.
Będą tu mieszkać i pracować,
rozwijać się we wspólnocie.
Po Waszyngtonie wierzyłam,
że możemy ich zmienić po aferze w Waszyngtonie.
Zmieniliśmy.
Nie. Wciąż budzimy nienawiść i lęk.
Ukrywają to pod maską grzeczności. Mam dość życia w kłamstwie.
I dlatego nie jesteś w swojej naturalnej, niebieskiej postaci.
Nie będę twarzą nieistniejącego świata.
Jest poprawa. Świat się zmienił.
Może w Westchester. Gdzie indziej mutanci uciekają,
kryją się, żyją w strachu.
Brak wojny nie oznacza pokoju.
Ucz tego dzieciaki,
ucz je walczyć.
Inaczej zostaną tu do końca życia.
Wciąż mówisz tak jak on.
Jakbym słuchał Erika.
Dlatego tu jestem.
Ujawnił się.
Miał żonę i córkę.
Zostały zabite.
Razem z grupką policjantów.
Cały świat będzie go szukał.
Pomóż mi go znaleźć, nim mnie ubiegną.
Proszę, żebyś zachowała to w tajemnicy.
Nawet nie wiem, co to takiego.
Cerebro.
Nowy model.
Barwą nawiązuje do...
Nieważne.
Co to za światełka?
To wszyscy ludzie żyjący na świecie.
A te...
to mutanci.
Łączę się z ich umysłami.
CIA mogłaby zabić, żeby to mieć.
Wiem o tym.
Gdzie jesteś, Eriku?
Charles?
Witaj, stary druhu.
Tak bardzo mi przykro.
Czuję twój ból.
I twoją stratę.
Myślisz, że wchodząc do mojego umysłu,
poznajesz jego emocje?
Szukasz w złym miejscu.
To, co je spotkało, było wielką niegodziwością.
Wróć do nas,
mogę ci pomóc.
Pomóc mi?
Pomyśl o żonie i córeczce.
Czego by chciały?
Chciałyby żyć.
Próbowałem żyć po twojemu.
Próbowałem być jak oni.
Żyć jak oni.
Ale koniec jest zawsze taki sam.
Odebrali mi wszystko.
A teraz...
my im wszystko odbierzemy.
Hank...
Nie jest sam.
Niezwykłe.
Co widzisz?
Odpowiedź.
Charles, czekaj.
O mój Boże.
Dzięki, że mnie wpuściłeś do środka.
Charles, wyjdź.
Nigdy nie czułem takiej mocy.
Wyjdź stamtąd.
Co się dzieje?
Zdaje mi się...
że ktoś przejął Cerebro.
- Zawładnęli nim. - Po co?
By nawiązać łączność.
Zawsze to samo.
A teraz to wszystko...
Nie będzie już kamieni.
Nie będzie już włóczni.
Nie będzie już proc.
Nie będzie już mieczy!
Nie będzie już broni!
Nie będzie systemów!
Nie będzie ich!
Nie będzie supermocarstw.
Charles!
Hank!
Co się dzieje?
Kto przekręca klucze?
Ludzie.
Kto zezwolił na odpalenie?
Hank, zrób coś!
Nie wyłącza się!
Straciliśmy łączność z okrętami podwodnymi.
Lotnictwo zgłasza to samo.
Pokładają tyle wiary w swoich narzędziach
i swoich maszynach.
Rosja, Chiny,
Anglia, Izrael, Indie...
Wszyscy odpalili rakiety nuklearne.
Cel?
Dokąd lecą?
W górę. Prosto w górę.
Alex...
- Co? - Zniszcz go.
Zniszcz wszystko! Zniszcz Cerebro!
Siej spustoszenie!
Możecie posyłać swoje strzały
z wieży Babel,
ale nigdy nie zdołacie razić Boga!
Już dobrze?
Erik.
Charles!
Alex!
Dupku!
Wszystko się ujawni, dziecko moje.
Stop!
Nie!
Skąd się tu...?
Szukałem profesora, nie mieszka tu?
Zabrali go.
To ta. To ona.
Na pewno?
Pomoże nam?
Szanują cię.
A teraz
potrzebują cię.
Nie tego potrzebują.
Super!
Co się stało?
Gdzie Alex?
Gdzie mój brat?
Wyprowadziłem wszystkich.
Alex był najbliżej wybuchu.
Alex...
Kilometr.
Chłopaki, zaczynamy.
Scott.
Pomoc medyczna jest w drodze.
Proszę zachować spokój.
Pomoc medyczna jest w drodze.
Hej! Moira MacTaggert!
CIA! Chwała Bogu!
Czekaj!
Ognia!
Brać ją...
Jego.
- I ją. - Tak jest!
Dzieciaki zostawcie!
- Co robimy? - Siedzimy cicho.
Ostatnia inspekcja terenu.
Dawać ich do śmigłowca!
Czysto!
Brawo, Jean. Teraz musimy im pomóc.
- Przerzucisz nas tam? - Do środka?
A jak nas zobaczą?
Wierz mi, nie zobaczą.
Trzymajcie się.
Kurt, zabierz nas stąd!
Nie mogę!
Zamknęli drzwi, pojawiło się jakieś pole elektryczne.
Jak w Berlinie.
Zabroń pilotom startować.
Nie dam rady. Nie mogę do nikogo dotrzeć.
Są też doniesienia z Europy i z Azji.
Wydarzenie objęło nie tylko USA.
Cały świat został pozbawiony broni nuklearnej.
Pociski odpalono
w Rosji, Wielkiej Brytanii, Izraelu i Chinach.
- Patrzcie! - Tam!
Jak dotąd nie ma żadnej reakcji z Białego Domu.
Z całego globu napływają doniesienia.
Władze nie wiedzą, czy to działania pokojowe czy wojenne.
Nasz drogi Ojcze...
ześlij na mnie światło Pana.
To powinienem być ja.
To on miał czegoś w życiu dokonać.
Od zawsze.
On tak nie myślał.
Przeczuwał, że to ty dokonasz czegoś wyjątkowego.
Że wpłyniesz na świat.
Może nawet go zmienisz.
Skąd wiesz, co czuł?
Wiem, co każdy z was czuje.
Ześlij na mnie światło Pana.
Chroń przed niebezpieczeństwem.
Zbaw mnie za Twoim rozkazaniem.
Wysłuchaj mojej modlitwy.
I miej mnie w swej opiece.
Blokujesz mnie.
Jak?
Odgradzam ich umysły od twojej mocy.
Jeden z wielu talentów, które nabyłem przez tysiąclecia.
Ale móc zajrzeć
do czyjegoś umysłu...
zapanować nad nim...
to twój dar.
Widziałeś to, prawda?
Chwałę tego, co nadejdzie.
Weźmiesz udział w tym zabijaniu
i sianiu zniszczenia?
Tylko to potrafię.
Nieprawda.
Zapomniałeś.
Nie, Charles, pamiętam.
Twoja metoda się nie sprawdza.
Pokazałem mu lepszą drogę.
Lepszy świat.
Wykorzystałeś jego gniew i ból. Nic więcej.
Od początku ci powtarzam, że nie jesteś taki zły.
Masz w sobie także i dobro.
Jeśli roiło ci się, że coś we mnie widzisz,
pogrzebałem to
z moją rodziną.
Co?
Co z tobą?
Wszyscy się tacy staniemy?
Zostawiłem leki.
Gdzie jesteśmy?
Witaj, Mystique.
Major Stryker.
Pułkownik. Nie zbliżaj się do ściany.
To może wywołać pewien dyskomfort.
Moira MacTaggert, starszy agent CIA.
Wiem, kim jesteś, agentko MacTaggert.
Nie możesz mnie przetrzymywać...
Mogę.
Fenomen parapsychiczny zniszczył cały arsenał nuklearny świata.
Jego emanacja miała miejsce tam, gdzie cię znaleźliśmy.
W domu największego telepaty świata.
Więc powiesz mi, gdzie jest Charles Xavier?
To nie on wam zagraża.
Jest ktoś inny. O wiele bardziej potężny.
Jeśli nas uwolnicie, możemy wam pomóc.
Łudzisz się, że ci uwierzę?
Możesz zmieniać twarze, ale wiem, kim jesteś.
Czym jesteś.
Moira...
O kim myślałaś, mówiąc, że jest potężniejszy od Charlesa?
Potem weźmiemy się za tych.
Co tak długo?
Nie wejdę.
Otoczyli go polem, jak helikopter.
Trzeba by odłączyć zasilanie.
Charles...
przekażesz wiadomość każdemu żywemu umysłowi.
Powiesz, że ziemia zostanie obrócona w perzynę,
i że ja, En Saba Nur,
ześlę na nich zagładę.
A teraz...
dostarcz im moje przesłanie.
Nawet gdybym chciał,
nie dotrę do tylu ludzi bez Cerebro.
Nie potrzebujesz maszyny, by zwielokrotnić swoje moce.
Masz mnie.
Słuchajcie, to może być droga ucieczki.
Znasz go? Magneto?
Znałam.
Teraz nie wiem.
Jaki był?
Był taki, jak mówią? Czy był...
czarnym charakterem?
Nie.
To znaczy tak. Był...
Czemu pytasz? Słuchałeś jego mowy w TV?
Tak, ale...
To mój ojciec.
Co?
- On i mama... - Wiem.
Jesteś pewien?
Tak. Odszedł od mamy, zanim się urodziłem.
Spotkałem go 10 lat temu, ale nie wiedziałem, że to on.
Kiedy się domyśliłem, było za późno.
Teraz zobaczyłem go znów w TV
i poszedłem do tamtego domu, żeby go odszukać.
Ale kiedy tam dotarłem...
Znów było za późno.
Jak na kogoś tak szybkiego, wiecznie się spóźniam.
Oby nie tym razem.
Tak.
Poważnie.
Słuchajcie mnie, mieszkańcy tego świata.
- Co to? - To wiadomość.
To profesor...
Skierowana do kobiet, mężczyzn i mutantów tego świata.
Zgubiliście drogę.
Ale powróciłem.
Nadszedł dzień sądu.
Wszystkie wasze gmachy...
Wasze wieże i świątynie...
Upadną.
Wstanie świt nowej ery.
Nie możecie zrobić nic,
by to powstrzymać.
Jeśli mnie słyszysz, skup się na moim głosie.
Kair. Odszukaj nas.
Odszukaj nas.
Ta wiadomość ma jeden cel.
Powiadomić najsilniejszych...
Tych, obdarzonych największymi mocami...
że ta ziemia będzie wasza.
Kto ma największe moce,
niech chroni tych, którzy ich nie mają.
Oto moja wiadomość dla świata.
Jak tego dokonał bez Cerebro?
Co to za głos?
Znam go.
To Xavier. Co się dzieje?
Nie wiemy!
Przemówił do mnie.
I do wszystkich innych.
Też go słyszałem.
Przekazał mi ukrytą wiadomość. Którą tylko ja mogłam usłyszeć.
Wiem, gdzie oni są.
Słychać strzały. Skąd?
Intruzi w 6. kwadrancie.
Wysłać straż i zlikwidować.
Generator. Spróbować warto.
Kurt.
Jest tu jakieś zwierzę.
To nie zwierzę.
To człowiek.
Kto to?
Odebrano mu część własnego ja.
Jak to?
Przerobili go... na broń.
Znaleźliście ich?
Wyłączyć.
Ognia!
Broń X wyszła z zamknięcia.
To na pewno nie zwierzę?
- Jest w głównym holu. - Zaatakujemy sektor 5.
- Co oni robią? - Co jest?
- Brak łączności. - Co się tu dzieje?
Zaraz wracam.
Nie!
Stój, gdzie stoisz!
Czekaj!
Mogę ci pomóc.
Jean.
Logan.
Co mu zrobiłaś?
Znalazłam fragment jego przeszłości i oddałam mu go.
Kilka wspomnień, do których mogłam dotrzeć.
Obyśmy już go więcej nie zobaczyli.
Kurt.
- Co? - Co?
Odejdźcie od...
Od czego?
Od drz...
Odejdźcie od...
Drzwi!
Na trzy.
Raz... dwa...
Wiemy, gdzie jest Profesor.
I jak stąd wyjść.
- Nie próżnowaliście. - Ktoś nam pomógł.
Chodźmy.
Jezu!
Przepraszam!
Tędy!
To miał być środek wszechświata,
zanim mnie zdradzono.
Teraz...
będzie...
Piękny.
Hank, dasz radę tym sterować?
Jakoś to rozkminię.
Koledzy.
Kombinezony.
Masz swój samolot bojowy.
Czas na bój.
Dar
z przeszłości, którą porzuciłeś
i przyszłość, która nadejdzie.
Sięgniesz w głąb, synu mój.
Głęboko pod ziemię.
Obrócisz wszystko, co zbudowali, w pył.
Oczyścisz ten świat.
I poprowadzimy tych, którzy przetrwają.
ku lepszemu światu.
A ja?
Jaką gram rolę w tym obłędzie?
Twoja rola jest najważniejsza ze wszystkich.
Bałaś się?
Tego dnia w Waszyngtonie?
Nie.
Ale bałam się podczas pierwszej misji.
Siedziałam w samolocie z przyjaciółmi. Byliśmy w twoim wieku.
Nazywaliśmy się X-Menami.
Był tam twój bratl.
Nazywaliśmy go Havoc.
Niezłe było z niego ziółko.
Ale koniec końców był bardzo dzielny.
Co się stało z resztą tych dzieciaków?
Z X-Menami?
Ocaleliśmy tylko Hank i ja.
Nie umiałam ich uratować.
Żadna ze mnie bohaterka.
Dla nas jesteś bohaterką.
Tamto wydarzenie odmieniło moje życie.
Moje też.
I moje.
Wciąż mieszkam u mamy w piwnicy, ale, wiesz...
Cała reszta
pozostała bez zmian.
Jestem ofiarą losu.
Obserwujemy magnetyczny fenomen
o znacznie większej skali niż w Auschwitz.
Ziemia jest pełna pierwiastków magnetycznych.
Żelazo, nikiel, kobalt.
Są też na dnie oceanu.
To się już rozpoczęło w głębinach.
Masy lądu spowolnią proces, ale nie na długo.
I w końcu miasta, siedliska,
wszystko co zbudowano od epoki brązu
zostanie zniszczone.
Zginą miliardy ludzi.
Mówi o całym pieprzonym świecie.
Jesteś fałszywym bożkiem.
Kiedy to się skończy, wyznawcy
znów cię zdradzą.
Mylisz się, Charlesie.
Pierwszy raz od tysiąca wcieleń
mam ciebie.
Mam tak wiele darów, ale wciąż brakuje mi tego najpotrzebniejszego.
Móc być
wszędzie.
Móc być
wszystkimi.
Siódmy cud, na dwunastej.
Przetrzymuje profesora we wnętrzu piramidy.
Przekaże swoją świadomość ciału profesora.
A wówczas
będzie miał władzę nad każdym umysłem.
A to co takiego?
To Erik.
Pomożecie Nightcrawlerowi wejść do piramidy.
Odbijcie Charlesa, ja się zajmę Erikiem.
Jak przez to przejdziesz?
Wprowadzę cię.
Przyjechałem tu po niego, chcę pomóc.
Pozostali zabierają stąd Charlesa.
- Bez was nie odlecimy. - Spokojnie. Dogonimy was.
Uwaga.
Hank, idź z młodymi,
- Moira zaczeka w samolocie. - Zaraz.
No co?
Nie panujemy w pełni nad mocami.
Więc nie panujcie.
Musicie je zaakceptować.
Jak my wszyscy.
Idź. Dołącz do reszty.
Ochraniaj mnie do zakończenia przenosin.
Jest wejście. Czysto.
Kurt! Biegnij!
Do piramidy, już!
Szybko!
Rozdziel ich.
Profesor...
Pośpiesz się!
Staram się. Ale to jest jak labirynt.
Kurt, nie!
Za silne pole, nie wejdziemy.
Erik!
Mystique.
Wiem, uważasz, że straciłeś wszystko.
Ale to nieprawda.
Masz mnie.
Masz Charlesa.
Masz większą rodzinę, niż ci się wydaje.
Nie dane ci było uratować bliskich.
Teraz masz szansę.
Przyszłam ci to powiedzieć.
A ty?
Jestem twoim...
Ja też jestem tu dla rodziny.
Precz! Precz!
Precz!
Auf Wiedersehen.
Tracimy go.
Zaraz wracam.
Okulary!
Szybko!
- Namierzony. - Dobra.
Psylocke!
Co to było?
Kurt!
- Chwyćcie się Nightcrawlera! - Za dużo ludzi...
Wyciągnij nas stąd.
Szybko!
Kurt!
Charles...
Żyje?
Jego energia... znikła.
Wyjdź.
Wyjdź!
Już dobrze. Jesteśmy z panem.
Już dobrze.
Idę walczyć o to, co mi zostało.
A ty?
Masz w sobie więcej, niż myślisz.
Nie tylko ból i złość.
Jest też dobro. Wyczułem je.
Nie tylko mnie chcesz porzucić.
Tu możesz stać się częścią czegoś większego od siebie.
I jesteś temu czemuś potrzebny.
Nieprzydatny.
Charles.
Wiem, że mnie słyszysz.
Wciąż jesteśmy połączeni.
Charles!
Pokaż się!
Głupi dzieciak.
Peter.
Wykończ go.
Raven.
Wielka bohaterka.
- Idę tam. - Ja też.
Nie.
Chce mnie.
Nie poddawaj się.
Będzie cię miał, będzie miał nas.
Cały świat.
Jesteś słaba.
Jak tamci.
Charles!
Chodź!
Ratuj swoje cherlaki!
Oddaj za nie życie!
Nie...
Miał rację.
Wciąż jestem z nim połączony.
Wejdę do jego głowy.
Czy nic nie zrobisz?
Dzięki, że mnie wpuściłeś.
Chcesz mieć to, co mam?
Czuć to, co czuję?
Witaj w moim świecie.
Teraz jesteś u mnie.
Spraw sobie większe lokum.
Zdradzasz mnie?
Nie.
To ich zdradziłem.
Skaczemy.
Co?
Osłaniaj mnie.
Ochronię cię.
Dalej!
Brak im sił, Charles.
Jean.
Chodź tu.
Ratuj...
mnie.
Zostań tu.
Nie powstrzymają go.
Jean.
Ratuj.
Hank!
Już po wszystkim, Charles. Przegrałeś.
Jesteś mój.
Nigdy nie zwyciężysz.
A dlaczegóż to?
Bo jesteś sam.
A ja nie jestem.
Odpuść
wreszcie.
Uwolnij swoją moc, Jean.
Bez lęku.
Wyzwól swoją moc!
Odpuść, Jean!
Jean, już!
Wymyka się nam.
Wszystko zostało odkryte.
Charles! Charles!
Już po nim!
- Nie żyje. - Nie, Charles.
Nieprawda.
Wciąż go wyczuwam.
Dziękuję ci.
Charles?
Wiesz, gdzie jesteś?
Na plaży.
Na Kubie.
Z tobą.
Na jakiej plaży?
Charles Xavier.
Wybacz.
Nie powinienem ci ich odbierać.
Zaraz!
Co mnie ominęło?
Chyba tylko za sprawą Boga
kataklizm zniszczeń
się zatrzymał.
Agentka specjalna CIA Moira MacTaggert
ujawniła komisji śledczej...
...że znany telepata, Charles Xavier, zbiegły Erik Lehnsherr
...pomógł pokonać swego oprawcę.
Nasze modły zostały wysłuchane.
Dziękuję, panie prezydencie.
...ich niszcząca siła
...stanie się zarzewiem nowych antagonizmów i sporów,
kiedy mutanci zostaną pełnoprawnymi mieszkańcami świata.
Mystique mówiła, że to twój ojciec.
Powiesz mu o tym?
Może.
Kiedyś.
A tymczasem zostanę tu na trochę.
Ja też.
Świat zaczął już odbudowywać swoje arsenały.
Natura ludzka, Charles.
Nie tracę nadziei.
No tak.
"Nadzieja".
Miałem rację co do Raven.
Nawet co do ciebie.
A reszta świata?
Nie budzi cię to w środku nocy?
Przeczucie, że kiedyś przyjdą po ciebie...
i twoje dzieciaki?
Zdarza się, fakt.
I jak się z tym mierzysz na jawie?
Czuję wielką litość dla biedaka,
który przyjdzie do mojej szkoły, by szukać guza.
Nie namówię cię, żebyś został?
Jesteś telepatą.
Namówisz mnie do wszystkiego.
Do widzenia, stary druhu.
Powodzenia, profesorze.
Zapomnijcie wszystko, co waszym zdaniem wiecie.
To, czego nauczyliście się w szkole...
to, co wpajali wam rodzice.
To wszystko nie ma żadnego znaczenia.
Już nie jesteście dziećmi.
Nie jesteście uczniami.
Jesteście X-Menami.
BROŃ X
Tłumaczenie: E. Gałązka-Salamon, Michał Wojnarowski