(อิงจากนวนิยายของสตีเฟน คิง)
(ดอกไม้เบ่งบาน เพื่อความสุขของตัวมันเอง)
(ออสการ์ ไวลด์)
เขาพานางไปเหรอ
ไม่ใช่ นางพาเขาไป
แล้ว… นานแค่ไหน คือว่า… นาง… นางจะกลับมาตอนไหน
นางอาจไม่ได้กลับมา เธอก็รู้ไม่ใช่เหรอ
ไม่รู้ ฉันไม่รู้อะไรเลย เลิกทำให้ฉันสติแตกซะที
เธอสติแตกไปแล้วต่างหาก
เราทำได้แค่รอ
ฉันละชอบเธอ ตอนตัวแข็งทื่อมากกว่าอีก จริงๆ นะ
โห พูดจาโคตรทุเรศเลย
เอาละ ฉัน… ฉันจะไปเปิดไฟ เธอโอเคนะ
ไม่
ลีซีย์
ทางนี้
มาเลย
มองผมสิ
คุณทำอะไรผม
คุณทำอะไรผม นังสารเลว
ผมคือบุตรแห่งสก็อตต์ แลนดอน
ผมคือผู้พยากรณ์
ผมคือประภาคาร
ยิงผมขึ้นไปเลย สก็อตตี้
อ๊ะ ลีซีย์
- ลีซีย์ที่รัก - อ้าว เฮ้
- ตายจริง - โธ่ ลีซีย์ เรากลัวแทบแย่แน่ะ
- เธอไม่เป็นไรใช่ไหม - อือ และเขาก็ตายไปแล้ว
- แน่ใจนะ - แน่สิ
ดีแล้ว
เธอโกหกเรื่องปืน
ใช่ ฉันโกหก เธออยากคุยเรื่องนี้ตอนนี้ไหม
ไม่
เอาละ คิดซะว่าพวกเธอไม่ได้มาที่นี่ เข้าใจไหม
- อือ - อือ
สก็อตต์อยู่ที่นั่นเพื่อช่วยเธอ คอยนำทางให้เธอตลอด ถูกไหม
ใช่แล้ว
โถ แดน
โธ่เอ๊ย
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
ตำรวจคลีฟส์มิลส์ เจ้าหน้าที่รอรี่ ฮอลล์รับสายครับ
หวัดดีค่ะ ฉันลีซา แลนดอน
เกิดเรื่องเลวร้ายขึ้น
เป็นอะไรไหมครับ คุณแลนดอน
ไม่ค่ะ ฉันสบายดี ฉันแค่ออกมาตรวจดู ความเสียหายจากพายุและ…
ฉันอยากให้คุณมาที่นี่เดี๋ยวนี้เลย
ครับ ได้ครับ
ค่ะ ขอบคุณนะคะ
- ครับ เราจะรีบไป - โอเคค่ะ
(ฆาตกรฆ่าเจ้าหน้าที่แดเนียล เบคแมน ยังคงลอยนวล)
ลีซีย์ ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
ได้ค่ะ
ไว้ไปเจอกันที่ร้านอาหาร เธอจะเอาพายไหม
บลูเบอร์รีนะ
- อยู่ต่อหน้าคณะลูกขุนครั้งแรกสินะ - ค่ะ
กลัวไหม
ก็ไม่เชิง พวกเขาแค่อยากรู้ว่าฉันเจอ เจ้าหน้าที่เบคแมนยังไง ฉันก็บอกไป
คุณออกมาตรวจดูความเสียหายจากพายุ
ใช่ค่ะ มีอะไรให้ฉันช่วยอีกไหม
คุณไม่เคยถามเลย
เรื่องอะไร
เรื่องจิม ดูลีย์
ใช่ พวกเขาเจอตัวเขารึยัง
ยัง เจอรถที่เขาขับแล้ว
แต่ไม่มีสัญญาณที่จะเจอตัวเขาเลย
เขาอาจจะรู้สึกกลัวหลังจากยิงแดน เขาเลยหนีไป
เดินเท้าเนี่ยนะ คุณคิดงั้นเหรอ
คุณคิดอะไรอยู่เหรอ เคร็ก
คือว่า…
แดน เบคแมนเป็นตำรวจน้ำดี และเป็นเพื่อนที่ดีด้วย
ดูลีย์ยิงเขาเหมือนหมูเหมือนหมา
ถ้าเกิดอะไรขึ้น กับคนที่ลงมือทำแบบนั้น
ผมคงไม่นอนร้องไห้กลางดึกแน่ๆ
คุณล่ะ ลีซีย์
ไม่เลยสักนิด
เขาอาจจะตายไปแล้วก็ได้
อาจจะใช่
ถ้าเป็นงั้นจริง หวังว่าในที่สุดจะมีคนพบศพเขา
ฉันว่าไม่มีใครเจอหรอก
ไม่เหรอ
แค่รู้สึกแบบนั้นน่ะค่ะ
มีอะไรที่คุณไม่ได้บอกผมไหม
มีค่ะ
คุณไปกินพายของคุณเถอะ
ทานให้อร่อยนะครับ
ขอให้สนุกกับพี่น้องของคุณนะ
ขอบคุณค่ะ
ฉันเล่นเกมล่าสมบัติอยู่
ความเศร้าโศกคือเกมล่าสมบัติ
คุณไขปริศนาทั้งหมด…
(ที่รักจ๋า!)
ค้นหาคำใบ้ทั้งหมดให้เจอ…
แล้วคุณก็จะได้รางวัล
ฉันจำได้อย่างนึง
(ที่รักจ๋า- กระต่ายน้อยจะช่วยคุณ ในเกมล่าสมบัติ!)
สิ่งที่สก็อตต์พูด
อะไรสักอย่างเกี่ยวกับเรื่องราว เขาบอกว่ามันคือเรื่องราวของลีซีย์
(สู่สุคติ)
รางวัลของฉัน คือการเรียนรู้ที่จะอยู่ตัวคนเดียว
(มหาวิทยาลัยเมน)
ครบแล้วครับ คุณแลนดอน คุณอยากตรวจดูอีกรอบไหม
ไม่ค่ะ ฉันเชื่อมือคุณ ฉันมั่นใจว่าคุณทำได้ดีแล้ว
(สก็อตต์! ช่วงปีแรกๆ! ต้นฉบับที่ตีพิมพ์แล้ว)
ต้นฉบับของเขาจะถูกเก็บรักษาอย่างดี ที่ห้องสมุดโฟเกลอร์
ค่ะ ฉันมั่นใจว่าเป็นงั้นแน่ มั่นใจสุดๆ
ฉันอ่านหนังสือทุกเล่มของสามีคุณเลย คุณแลนดอน
ฉันอ่าน Relics ตั้งห้ารอบ เขาช่วยให้ฉันผ่านช่วงเวลายากๆ ไปได้
ฉันเสียใจ กับการสูญเสียของคุณด้วยนะคะ
ขอบคุณค่ะ
(เมน)
ฉันอยากให้เธอบอกฉัน เรื่องคนที่ห่มผ้าห่อศพ
เพราะพวกเขาไม่ได้ตัวแข็งทื่อใช่ไหม และพวกเขาไม่ได้อยู่ในภาวะโคม่าด้วย
พวกเขาไม่ได้ถูกความชั่วครอบงำ และพวกเขาไม่ได้ดับสูญ
พวกเขาตายแล้ว
ส่วนใหญ่ได้ไปต่อ
แต่บางคนก็ยังอยู่ที่นั่น
พวกเขายังรั้งตัวเองไว้ อย่างน้อยก็สักพักนึง
ฉันรู้
ฉันเข้าใจดี ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร
นี่ดาร์ลา กรุณาฝากข้อความทิ้งไว้
เฮ้ น้องสาว
ฉันจะฝากข้อความไว้นะ
เพราะฉันรู้ว่าเธอมักปิดโทรศัพท์ เวลาที่เธอเล่นโยคะ
ยังไงก็เถอะ ฉันต้องไปแล้ว
อแมนดาอาจจะบอกเธอไปแล้ว ฉันไม่รู้
แต่ฉันจะกลับมา หวังว่างั้นนะ
แต่ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับอแมนดา
เธอก็ช่วยประคองนางให้เป็นปกติด้วย โอเคไหม
ฉันรู้ว่าเธอทำได้ ฉันเชื่อมือเธอนะ
นี่ ฉัน… ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำ ให้เธอเป็นห่วง อาจจะทำไปแล้ว โทษที
ฉันรักเธอนะ
ฉันรักเธอทั้งสองคนเลย
(สก็อตต์ แลนดอน Relics)
เขาบอกว่ามันคือเรื่องราวของลีซีย์
แต่เขาไม่เคยอุทิศหนังสือให้เธอ ไม่ใช่เหรอ
เขาทำเพื่อฉันทั้งหมด
(เกมล่าสมบัติ! จบเกม)
(ลีซีย์)
(Lisey’s Story โดยสก็อตต์ แลนดอน)
- กาลครั้งหนึ่ง ลีซีย์… - กาลครั้งหนึ่ง ลีซีย์…
มีพี่น้องสองคนอาศัยอยู่ในฟาร์ม ที่อยู่ห่างไกลในเพนซิลเวเนีย
ช่วงฤดูใบไม้ร่วงปีหนึ่ง พี่ชายได้ถูกความชั่วร้ายครอบงำ
เรียกได้ว่า เขากลายเป็นคนที่อยากฆ่าผู้อื่น
พ่อของเด็กชายคนนั้นจึงต้องฆ่าเขา
น้องชายฝังร่างเขาไว้ บนไหล่เขาที่ต้องมนตร์
และชีวิตในฟาร์มที่อยู่ห่างไกล ก็ดำเนินต่อไปเรื่อยๆ
แต่พอถึงเดือนพฤศจิกายน…
แซนด์วิชฉันอยู่ไหน
กำลังมาครับพ่อ ใกล้เสร็จแล้ว
ชีวิตของสองคนที่เหลือ ไม่ได้มีอะไรมากมายนัก
อเมริกากำลังจะตกนรก พี่น้องทั้งหลาย
โลกทั้งใบกำลังจะตกนรก คุณไปที่ไหนก็มองเห็น
การบูชาสิ่งที่ไม่ควรบูชา และเสียงดนตรีของพวกนอกรีต
แซนด์วิชฉันอยู่ไหนวะ
สาบานเลยนะ ถ้าแกไม่รีบเอาแซนด์วิชมาให้ฉัน…
ไหนคือทางกลับบ้าน พระเยซูไง
พระเยซู
แต่หนทางสู่สวรรค์ที่แท้จริง มีเพียงหนึ่ง
ข้าคือหนทาง ข้าคือความจริง ข้าคือแสงสว่าง
ทางไปต่อนั้นมีแน่
มีหนทางก้าวข้าม แต่คุณต้องยอมอุทิศ
คุณต้องละเลิกการพนัน
มีราขึ้นด้วย ราขึ้นน่ะ เห็นไหม
อ๊ะ จริงด้วย ผมไปร้านของมิวลี และซื้อขนมปังก้อนใหม่ได้นะครับ
ในกระป๋องมีเงินอยู่
แกกินเข้าไป
พ่ออะ
"พ่ออะ" อะไร ฉันบอกให้แกกินเข้าไป
แค่รานิดเดียวเอง
ฉันบอกว่าให้กินเข้าไป กินซะสิ กินซะ
เคี้ยวเลย อย่านะ แกอย่า… อย่าลองดีเชียว ทีนี้ก็กลืนมันลงไป
ถ้าแกคายออกมา ฉันจะให้แกกินมันเข้าไปใหม่
กลืนสิ
ลองจินตนาการว่านั่นไม่ใช่แค่มือคุณ แต่เป็นทั้งร่างกายคุณ
คุณอยู่ข้างล่าง กรีดร้องว่า "ปล่อยฉันเถอะ"
ดีมาก
เอาละ ออกไปได้แล้ว ฉันไม่…
ได้ยินไหม
อย่ามาตอแหลใส่ฉันนะ ฉันรู้ว่าแกได้ยิน
คะ… ครับพ่อ
- ได้ยินไหม - ครับพ่อ
- รู้ไหมว่านั่นใคร - ไม่รู้ครับ
พอลไง
- ไม่ใช่นะพ่อ ก็แค่เสียงหนูหรือลม - ใช่สิ แกก็รู้ว่ามัน…
หนูกับผีสิ และมันไม่ใช่เสียงลมด้วย อย่ามาโกหกฉัน นั่นมันพอล
แกบอกฉันว่าแกจะเอาเขาไปฝัง
แกได้ฝังเขาไหม
ครับ
- ลึกไหม - ครับ
เอาละ เอาละๆ โอเคๆ ได้
ไปให้พ้นหน้าฉัน
- ขอเสียงฮาเลลูยาห์ - ฮาเลลูยาห์
- ขอเสียงอาเมน - อาเมน
ขอเสียงฮาเลลูยาห์
พ่อจะกลับไปทำงานเร็วๆ นี้ไหมครับ
อะไร แกแต่งหนังสืออยู่รึไง
เปล่าครับ
ไม่ ฉันไม่กลับไปทำงานแล้ว ฉันจะไม่กลับไปทำงานอีก โอเคนะ ไม่ไป
ผมว่ามันคงไม่ใช่ธุระอะไรของผม ผมไปที่ร้านขายของดีกว่า
สกูตเตอร์
สกูตเตอร์ ไอ้หนู มานี่หน่อย
แกจำตอนที่แกโดดลงมาจากยุ้งฉางได้ไหม
วันนั้นแกกล้าหาญมาก ไอ้ลูกชาย
- ครับพ่อ - ต้องกล้าหาญเข้าไว้
เพราะไม่ว่ามันจะเป็นอะไร ถ้ามันเป็นลมพัด หรือมันเป็น… หนู
หรือจะเป็นผีหรือ… พอล…
ฉันจะไม่ยอมให้มันทำร้ายแกได้อีก
ฉันจะไม่ทำร้ายแกอีก โอเคไหม
ครับ
แต่แกต้องกล้าหาญเข้าไว้
ได้ครับ
ถึงเวลาของแกแล้ว
ผมรู้ครับพ่อ
เอาละ ฉันขออยู่คนเดียวหน่อย
ไอ้พวกระยำ
มันเป็นแบบนั้นต่อไปอีก… ไม่รู้สิ สักหนึ่งหรือสองสัปดาห์
แล้วเช้าวันหนึ่ง เวลาประมาณเก้าโมง…
พ่อครับ นั่นอะไรเหรอ
รถน่ะสิวะ สกูตเตอร์ มันเสียงเหมือนอะไรล่ะ
เสียงเหมือนฉันกำลังจะซวยน่ะสิ มันจบแล้ว พวกเขารู้เรื่องหมดแล้ว
พวกเขามาจับฉัน ต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆ
ไอ้เวรแฟรงก์นี่หว่า
ไอ้บ้าแฟรงก์ ชอบแส่เรื่องของคนอื่นอยู่เรื่อย
- เขามาทำอะไรที่นี่ - พ่อ อย่ายิงเขานะ
มานี่
แกไม่อยากให้ฉันยิงเขาใช่ไหม แกชอบอ่านหนังสือบ้าๆ พวกนี้เหรอ
แกชอบอ่านนักใช่ไหม แกควรแต่งเรื่องให้ดีๆ ทำให้ได้สิ
ผมจะทำให้เขากลับไปเอง
ทำให้ได้ละกัน
หวัดดีเจ้าหนู นายคงเป็นหนึ่งในลูกของสปาร์กี้สินะ
ใช่ครับ ผมเป็นลูกเขาเอง
ฉันแฟรงก์ ฮอลซีย์จากโรงโม่ หัวหน้าฝ่ายบุคลากร
ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมชื่อสก็อตต์
เราคิดถึงพ่อของนายน่ะ
เด็กฝึกงานของเขาแค่เปลี่ยนหลอดไฟ ยังทำไม่เป็น ถ้าไม่มี…
คู่มือการใช้งาน
เขาไม่ได้โทรจากฟิลลี่ ไปหาคุณเหรอครับ
เปล่านี่ เจ้าหนู เขาไม่ได้โทรมา
คือ… เขาเป็นห่วงเรื่องพี่สาวของเขา
เธอเป็นโรคเดียวกันกับที่คร่าชีวิต นักบอลชื่อดังจากทีมแยงกีส์
ลู เกห์ริกน่ะครับ
อ้าว เธอเป็นโรคนั้นเหรอ
โถ แย่จัง ฉันไม่รู้มาก่อนเลยว่าเขามีพี่สาว
แล้วใครคอยดูแลนายกับพี่ชายล่ะ
คุณโคล จะ… จากบ้านท้ายถนนครับ
เธอแวะมาที่นี่ทุกวัน
อีกอย่าง พอลรู้วิธีทำมีตโลฟตั้งสี่วิธี
สี่เลยเหรอ หา
ฉันคงต้องขอให้เขาสอนเมียฉันบ้างละ
นายว่าสปาร์กี้จะกลับมาตอนไหน
ผะ… ผะ… ผมไม่แน่ใจ
เธอเดินไม่ได้แล้ว
และเธอหายใจแบบนี้
โอย ตะ… ตายจริง
นี่คงเป็นเรื่องเลวร้ายที่สุด ที่ฉันเคยได้ยินมา
ครับ
ถ้าเขาโทรกลับมาละก็ บอกให้เขาโทรหาฉันหน่อยนะ
ได้ครับ
- ผมจะบอกให้ - เรากำลังจะวางแผนกัน
บริษัทไม่อาจเสียช่างไฟฝีมือดี อย่างแอล แลนดอนไปได้
งั้นก่อนที่ฉันจะไป…
เอ้านี่ เอาสิ รับไว้เถอะ
ฉันให้นาย
และนี่อีกใบให้พี่ชายของนาย
เรื่องแปลกที่สุด เกิดขึ้นในคราวเดียวกันเลย ลีซีย์
ผมอยากให้พ่อผมฆ่าเขาเหลือเกิน
ขอบคุณครับ
ไม่เป็นไร นายแค่บอกให้เขาโทรหาฉันละกัน
- นะ - ได้ครับ
ดีมาก
ฟังนะ ฉันภูมิใจในตัวแกมาก
แต่มันจบแล้ว สกูต ฉันเสร็จแน่ เขาจะไม่ใช่คนสุดท้าย
เราคนนึงจะต้องตายที่ฟาร์มนี้ สกูต
แกรู้ดี และฉันก็รู้ดี
จะเป็นคนไหนกันนะ ฉันหรือแก
ผมไม่รู้ครับพ่อ
ฉันทำเกมล่าสมบัติให้แก
เหมือนที่พอลเคยทำ
หาคำใบ้ รับรางวัล เรามาดูกันว่ามันจะออกมาเป็นแบบไหน
(เราต้องดื่ม ถ้าเราอยากสุขภาพดี)
บางคำใบ้ก็มาจากเกมล่าสมบัติ ที่ดีที่สุดที่พอลเคยทำ
ไปให้พ้นหน้าฉันได้แล้ว
แกฆ่า… แกฆ่าผีไม่ได้หรอก รู้ไหม
แกฆ่าผีไม่ได้
(คำใบ้สุดท้ายอยู่ในห้องนั่งเล่น ไปรับรางวัลสิ)
ขอโทษนะ สก็อตตี้
ขอโทษจริงๆ
โอยตาย
(ฆ่าฉัน เอาฉันไปไว้ที่เดียวกับพอล ช่วยหน่อยนะ สก็อตต์)
ผมพยายามพาเขาไป ลีซีย์
แบบเดียวกับที่ผมพาพอลไป มันคือสิ่งที่เขาต้องการ
ผมพยายามครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็ทำไม่ได้
วันถัดมา ผมไปที่ร้านของมิวลีและบอกว่า
"พ่อผมพาพี่ชายไป ผมเดาว่าพวกเขาหนีไปและทิ้งผมไว้"
เฒ่ามิวลีพาผมไปหานายอำเภอเคาน์ตี นายอำเภอก็พาผมไปสถานสงเคราะห์เด็ก
ผมนึกว่าพวกเขาจะถามอะไร แล้วพวกเขาคงหาตัวพ่อเจอ แต่เปล่าเลย
คุณคือคนเดียวที่รู้จักผม ที่รักจ๋า
คนเดียวที่นำพาแสงสว่างมาสู่ผม และเข้าใจความมืดมนในตัวผมดี
ตอนนี้คุณได้รู้ตอนสุดท้าย ของเรื่องราวแล้ว
และการได้บอกเล่าออกมา มันปลดปล่อยผมเป็นอิสระ
คุณเป็นที่ยึดเหนี่ยวที่ช่วยให้ผม อยู่บนโลกใบนี้ โลกของเรามานานมาก
คุณคอยช่วยชีวิตผมเสมอเลย ลีซีย์
ผมจึงทิ้งเกมล่าสมบัติไว้ให้คุณ คุณจะได้ช่วยอแมนดาได้
และเผื่อว่ามีคนอย่างโคล มีคาวบอยเมายามาตามตอแยคุณอีก
แต่หลักๆ แล้ว ผมทิ้งเกมไว้ เพื่อให้คุณได้จดจำและใช้ชีวิตต่อ
- นั่นคือรางวัลที่แท้จริงของคุณ - "นั่นคือรางวัลที่แท้จริงของคุณ"
และตอนนี้ที่คุณมีทุกอย่าง เกี่ยวกับผมแล้ว ผมรู้ว่าคุณทำได้
จุ๊บๆ
อย่างน้อยก็พันครั้ง
นี่ ลีซีย์…
ผมรักคุณนะ
ฉันก็รักคุณ สก็อตต์
ฉันก็รักคุณเหมือนกัน
ฉันอยากพบเขาอีกสักครั้ง
ตายจริง
เก็บนี่ไว้สิ
สก็อตต์
ที่รัก
ที่รักจ๋า
เมื่อบานประตูปิดลง ก็เหมือนโลกนี้มีแค่เรา
มีแค่คุณกับผม ลีซีย์
ฉันรักคุณ
ผมก็รักคุณ
คุณคิดว่าไง ที่รักจ๋า
เราจะแต่งงานกันไหม
ที่รักจ๋าคิดว่าตกลงตามนั้นเลย
ขอเชิญคุณจูบเจ้าสาวได้
เรื่องราวคือสิ่งเดียวที่ผมมี
และตอนนี้ผมมีคุณด้วย
คุณคือทุกเรื่องราว
คุณคือหัวใจของผม สาวน้อย
นี่คือช่วงเวลาของเราแล้ว
คุณกับผม
เราสามารถสร้างโลกของเราได้
ลีซีย์
ผมรักคุณ
แฟนกับทอง
แฟนกับทอง โจรสลัดกับทอง
แฟนกับทอง แฟนกับทอง
- เด็กๆ มานี่เร็ว - แม่แสนดีคะ
เดฟขี้โอ่
เฮ้ เด็กๆ เราสร้างไอ้นี่ไว้ให้ ในโรงรถ หวังว่าจะชอบนะ
เย่!
นั่นฮอลลีฮ็อกส์ นั่นฮอลลีฮ็อกส์
(ฮอลลีฮ็อกส์)
- เหมือนกะลาสีเรือจริงๆ เลย - ขอบคุณค่า
- รักพ่อนะคะ - ขอบคุณค่า
นั่นฮอลลีฮ็อกส์ นั่นฮอลลีฮ็อกส์
ไม่อยากเชื่อเลยว่าพ่อสร้างมันขึ้นมา
อแมนดา ลีซีย์ มองทางนี้
ระวังนะ เหมือนมีสัตว์ประหลาดในทะเล อยู่ตรงนั้น
โจรสลัดกับทอง โจรสลัดกับทอง
หนูรักฮอลลีฮ็อกส์จังเลยพ่อ
ลูกๆ มีทองเยอะเลยเหรอ
เรามีหีบสมบัติทั้งใบเลยละ
มีสัตว์ประหลาดในทะเล แต่หนูกับลีซีย์และอแมนดาฝ่ามันมาได้
- ดื่มให้ฮอลลีฮ็อกส์เลย เด็กๆ - ดื่ม ลีซีย์
ดื่ม
มาทำอะไรที่นี่
เราอยู่ที่นี่มาทั้งวันแล้ว เธอโอเคนะ
อือ ฉันไม่เป็นไร
สก็อตต์ยังอยู่ที่นั่นไหม
ไม่ เขาจากไปแล้ว
แต่ฉันยัง
อยากกินอะไรหน่อยไหม
- เอาสิ - ไปกินมื้อเย็นที่ร้านเด็บบีส์กัน
- เด็บบีส์อีกแล้วเหรอ - ทำไมล่ะ
ก็ได้
- เดี๋ยวฉันตามไป - โอเค
ฉันอยู่ได้
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี