(อิงจากนวนิยายของสตีเฟน คิง)
(ตำรวจคลีฟส์มิลส์)
(ตำรวจท้องถิ่นรัฐเมน)
นี่ห้า เปลี่ยน
นี่ฐาน เปลี่ยน ว่าไง แดนนี่
สถานการณ์ที่บ้านแลนดอนดูปกติดี ผมจะกลับบ้านไปนอนพักหน่อย
เบคแมน เลิกปฏิบัติหน้าที่ เวลา 1.25 น. รับทราบ
ผมจะแวะไปบ้านพี่สาวเธอระหว่างทาง เธอ…
เธอไม่อยู่บ้าน
(สู่สุคติ)
ถ้าเขาเข้าใกล้เกินไป ฉันอยากให้แกแทงเขา
แทงเข้าที่คอเลย โอเคไหม
ผมรักพ่อนะ
ฉันก็รักแก ไอ้หนู
(พอล แลนดอน)
อแมนดา…
มันร้อนนะ ฉันจะถือให้ โอเคไหม
สก็อตต์ให้ฉันดื่ม แต่ไม่ใช่โกโก้
มันคือน้ำเย็น
น้ำที่แสนสดชื่น
ฮอลลีฮ็อกส์นี่ ไปเร็วอีก
ฮอลลีฮ็อกส์นี่ ฮอลลีฮ็อกส์
ฮอลลีฮ็อกส์นี่ ฮอลลีฮ็อกส์นี่
ลีซีย์
(เธอยังอยากกลับบ้านอยู่ไหม)
อยาก
(นึกถึงงานของสก็อตต์เข้าไว้)
รูปภาพ ประภาคาร
อแมนดา
(ฉันอยากให้เธอช่วยฉัน)
ฉันจะช่วยเธอ ลีซีย์
ขอแค่พาฉันกลับบ้านก็พอ
พาฉันกลับบ้านนะ ลีซีย์ พาฉันกลับบ้านที
ได้ๆ ฉันจะพาเธอกลับบ้าน
ดีแล้ว
(ช่วยฉันด้วย ลีซีย์)
ช่วยฉันด้วย
เฮ้
เธอโอเคไหม
เขามาที่นี่ใช่ไหม
โอเค ถ้าเขากลับมาอีก เราก็มีของพร้อมใช้
นี่คือสิ่งที่ฉันเจอ
นี่น่ะ ฉันคิดว่ามันคือสเปรย์พริกไทย
และ…
นี่ก็สเปรย์พริกไทยยี่ห้อเมซ ฉันว่านะ
พี่สาวเราเป็นแฟนตัวยงของเมซ อันนี้ก็… เหมือนจะเป็นปืนพริกไทยเมซ
ฆ่าเขาด้วยพริกไทย
ฉันว่าอันนี้น่าสนใจ มันเรียกว่าเครื่องร้องกรี๊ด
และฉันว่ามันเสียงดังน่าดูเลยละ
เราอาจจะทำให้เขากลัวจนหนีกระเจิง หรือทำให้เขาหูหนวก หรือไม่ก็…
ส่วนนี้ก็ปืนช็อตไฟฟ้า ที่ฉันเคยบอกเธอ เพราะงั้น…
"ขอบคุณมาก ดาร์ลา" อ้อ ยินดีเสมอ โอเค
เธอเป็นไงบ้าง
ฉันมั่นใจว่าคงเจออย่างอื่นอีก
แต่บ้านนางที่ไม่มีนางอยู่ มันยิ่งหลอนกว่าเดิมซะอีก
ว้าว เธอเก็บของไปเยอะแล้วนี่ คืบหน้าจริงๆ ด้วย ดีแล้ว
เธอเองก็เป็นที่ยึดเหนี่ยวได้
ฉันยอมเสี่ยงให้พี่น้องทั้งสองคน ของฉันเตร่อยู่ที่นั่นไม่ได้
อ้อ อือ
ฉันยังไม่ได้ดื่มกาแฟเลย
ลีซีย์
ไม่เอาน่า เธอหายไปไหนเนี่ย
โธ่ เวรเอ๊ย
ลีซีย์ ลีซีย์ๆ
ดอกไม้พวกนั้น ฉันจับได้ไหม ปลอดภัยรึเปล่า
ครั้งนึงผมเคยเด็ดกลับไปดอกนึง แต่มันตายทันทีเลย
ลีซีย์
ดาร์ลา
ลีซีย์ เกิดอะไรขึ้น เธอไปไหนมา
ฉันรู้ว่าเธอคงไม่เชื่อฉัน ถ้าฉันไม่สาธิตให้เธอเห็น
สก็อตต์พูดถูก น้ำคือสิ่งที่ดีที่สุด
- ยังไง - ฉันไปบูยามูนมา
- ไม่จริง ไม่ๆ - จริง
อแมนดาก็อยู่ที่นั่น ส่วนนึงของนางน่ะนะ
อือ โอเคๆ เธอ… เธอ… เธอเริ่มจะทำให้ฉันกลัวแล้วนะ
ดูสิ ฉันเอาไอ้นี่กลับมาให้เธอ
- เล่นกลใช่ไหม - เปล่า
- ฉันเกลียดอะไรแบบนี้จริงๆ ลีซีย์ - ฉันรู้ ฉันรู้ว่าเธอไม่ชอบ ขอโทษนะ
ฉันอยากกลับบ้าน
- ไม่ๆ - ฉันอยากกลับบ้านสักแป๊บนึง
- ฉันอยากกลับไปนอน - ไม่ได้ ฉันต้องการเธอกับอแมนดา
ฉันต้องการพี่น้องของฉัน
เขาจะฆ่าเรา
- ดูลีย์เหรอ - ใช่ ดูลีย์
นี่คือเรื่องจริง
- ครับ - ศาสตราจารย์แดชมีล ฉันลีซา แลนดอน
ผมไม่อยากคุยกับคุณ ผมอธิบายให้คุณฟังไปแล้วนี่
ฉันแค่อยาก… ฉันแค่…
ฉันแค่อยากบอกคุณว่าฉัน…
ฉันกำลังพิจารณาว่าจะฟ้องร้องคุณ ห้าแสนดอลลาร์ข้อหาคุกคาม
คุณแลนดอน ผม…
ทนายฉันอยากให้ฟ้องสามล้านดอลลาร์
แต่ฉันบอกว่า "เขาไม่มีปัญญาจ่ายมากขนาดนั้น
แต่ถ้าห้าแสน เขาอาจจะขายหุ้นทิ้ง
ถอนบัญชีเงินออมเพื่อเกษียณทั้งหมด และขายบ้าน ก็น่าจะพอจ่ายไหวใช่ไหม"
- คุณแลนดอน ผมขอโทษ ผมเสียใจจริงๆ - โอ้โฮ
รู้ไหมสก็อตต์จะพูดว่าไง
เขาคงบอกว่า "ถ้าคำขอโทษคือเม็ดฝน ทะเลทรายซาฮาราคงจมน้ำไปแล้ว"
แต่มีบางอย่างที่คุณน่าจะพอทำได้ เพื่อให้ฉันเปลี่ยนใจ
แน่นอนครับ ได้ทุกอย่างเลย
โอเค ถ้าเกิดว่าดูลีย์ติดต่อมาหาคุณ…
คุณแลนดอน ผมบอกคุณไปแล้ว…
ฟังฉันก่อน ฟังฉันๆ
ฟังก่อน
ถ้าดูลีย์ติดต่อมาหาคุณ
ให้บอกเขาว่าฉันเปลี่ยนใจแล้ว ฉันได้สติแล้ว
และเขาควรมาพบฉันคืนนี้ตอนสี่ทุ่มตรง ที่ห้องทำงานของสามีฉัน
คุณฟังดูเหมือนคน
ที่กำลังจะแกว่งเท้าหาเสี้ยนจริงๆ คุณแลนดอน
คุณ… คุณก็รู้ดีไม่ใช่เหรอ
โอเค ประเด็นที่สองก็คือ นี่เป็นการโกหกล้วนๆ
แต่ฉันคิดว่าในเมื่อคุณบอกทุกคนแล้ว
ว่าคุณช่วยชีวิตสามีฉันมาตลอดหลายปี
คุณก็คงโอเคกับเรื่องนี้
ฉันอยากให้คุณโทรหากรมตำรวจ คลีฟส์มิลส์ คุยกับผู้กำกับริชาร์ดส์
และบอกเขาว่าหมาบ้าของคุณโทรมาหาคุณ
และบอกว่าเขากลัวตำรวจเลยหนีไปแล้ว
คุณเข้าใจสิ่งที่ฉันขอให้คุณทำไหม
- ครับ ผม… แต่ว่า… - คุณเข้าใจนะ
คุณเข้าใจฉันใช่ไหม
คำขู่ของคุณใช้ไม่ได้ผลหรอก ผมจ้างทนายแล้ว และเขาบอกว่า…
โห คุณมีทนายด้วยเหรอ ได้ ฉันก็มีหลายคนไม่แพ้กัน
และฉันมีเงิน 60 ล้านด้วย
ถ้าเราตัดสินใจจะเล่นงานคุณ คุณคงไม่มีวันได้ลืมตาอ้าปากแน่นอน
คุณดูลีย์ นี่ลีซา แลนดอนนะ
ฉันจะไปเยี่ยมพี่ฉันที่ออเบิร์น
- แต่มาพบฉันที่นี่ตอนสี่ทุ่มตรง… - โอเค หยุดเลย ไม่ๆ
กรอกลับก่อน ห่วยแตกมาก
คุณดูลีย์ นี่ลีซา แลนดอน อย่าทำร้าย ฉันเลย คุณชนะแล้ว คุณเอาไปได้หมด
เอิ่ม มาเจอฉันตอนสี่ทุ่มตรง และฉันสัญญาว่าจะไม่…
- เกลียดชะมัด ฉันทำไม่ลง - ไม่ได้เรื่องเลย
คุณดูลีย์ นี่ลีซีย์ แลนดอน
คุณชนะแล้ว ฉันจะให้ทุกอย่างตามที่คุณต้องการ
มาเจอฉันที่นี่ตอนสี่ทุ่มตรง ฉันจะไม่โทรหาตำรวจ แต่อย่าทำร้ายฉัน
อย่าทำร้ายฉันอีก
รอบนี้ดีแฮะ
ไม่ ไม่มี… ไม่มีอะไรดีสักนิด
เธอรู้ใช่ไหมว่าทำอะไรอยู่
ทุกครั้งที่สก็อตต์เริ่มออกทัวร์ เพื่อไปพูดโปรโมตหนังสือของเขา
เขามักเริ่มต้นพูด ด้วยแนวคิดแบบเดียวกัน
พูดถึงการดิ้นรน
บอกว่านิยายทุกเรื่องมีการดิ้นรน ระหว่างนักเขียนและเรื่องราว
และนักเขียนมักพยายามยึดมั่นเข้าไว้
แต่พอถึงจุดนึง เขาก็ต้องปล่อยไป และให้เรื่องราวมันเล่าตัวเองออกมา
นั่นคือสิ่งที่ฉันพยายามทำอยู่ตอนนี้
เรื่องนี้มีจุดจบที่แฮปปี้ใช่ไหม
ไม่รู้สิ
หวัดดีค่ะ เรามาเยี่ยมพี่สาวเราค่ะ
ได้เลยค่ะ อ้อ คุณอาจจะอยากรู้
อแมนดา คุณเดบุชเชอร์น่ะค่ะ เริ่มพูดนิดหน่อย แต่ตอนนี้หยุดแล้ว
ดร.โกลด์บอกว่าเราอาจต้องใส่สายสวน ปัสสาวะให้ เพราะเธอไม่ขยับไปไหนเลย
โอเคๆ ขอบคุณมากค่ะ
แหงละ นางจะขยับไปไหนได้ไง นางอยู่ที่อื่นนี่นา บูลีมูนใช่ไหม
ใช่ มีอีกหลายคนเป็นแบบนาง หลายพันคนเลยด้วย
แต่นางก็ยังอยู่ที่นี่
ใช่ เพราะนางมีสองร่างไง
- อย่าลืมว่านางคือที่ยึดเหนี่ยวด้วย - อือ
โทษที ฉันไม่เข้าใจสักนิด
เธอไม่ต้องเข้าใจหรอก
- ใช่ ฉันไม่ต้อง แต่ฉันอยากเข้าใจ - บ้าจริง หยุดทีเถอะ โอเคนะ
เฮ้
เฮ้ อแมนดา นี่ดาร์ลานะ
มองฉันหน่อยสิ
เรือโจรสลัด เป็นสิ่งที่เด็กผู้หญิงเล่นได้
แต่นั่นมันนานมาแล้ว
เราอยากได้เธอกลับมา
เรื่องราวของเธอจะจบแบบนี้งั้นเหรอ
ให้นางอยู่ที่นี่ไปอีก 20 ปี และได้แค่ฉี่ใส่ถุง
(ฮอลลีฮ็อกส์)
สก็อตต์รู้จักเธอในแบบที่เธอเป็น ถูกไหม
เขารู้ว่าเธอเป็นพวกชอบกรีดตัวเอง
เหมือนเขาเลย
เขารู้ว่าเธอคือหนึ่งในคนที่ดับสูญ
เขาไปตามหาเธอ ครั้งล่าสุดที่เธอหายไป
เขาทำอะไรสักอย่าง แต่เขารู้ว่ามันอาจเกิดขึ้นอีก
เขาจึงเว้นที่ที่นี่ไว้ให้เธออยู่
ฉันคิดว่าเขาเห็นทุกอย่างล่วงหน้า
รวมทั้งจิม ดูลีย์
ถ้าเธอได้ยินฉัน ก็แสดงให้ฉันรู้ทีได้ไหม
เขาทำอะไร อแมนดา
เขาพาเธอกลับมายังไง
ในความชั่วร้าย
นั่นคือตอนที่คุณกรีดตัวเอง
เพื่อระบายมันออกมา
ผมเข้าใจทุกอย่างดี
ผมเรียนรู้เมื่อนานมาแล้ว ตอนที่ผมยังเด็ก
นี่คือเรื่องระหว่างเราสองคน
จูบฉัน
ว่าไงนะ
มันคือน้ำเย็น น้ำที่แสนสดชื่น
เขาบอกว่าเอามาจากสระน้ำ
ที่อยู่ในบูยามูน
ได้ไงกัน ฉันมองเห็นพวกเธอ ฉันมองเห็น… ฉันมองเห็นพวกเธอ
ฉันลุกไม่ได้ มันเลวร้ายเหลือเกิน
มันแย่มาก
แต่เขาบอกว่าเธอจะ… เธอจะมาช่วยฉัน
เพราะเธอไปช่วยเขา และเธอก็มาช่วยฉัน
- เธอมาจริงๆ - สก็อตต์เหรอ สก็อตต์
สก็อตต์บอกเธอแบบนั้นเหรอ
เขา… เขาบอกเธอตอนไหน
ก็ตอน… ตอนที่…
หลังจากที่ฉันสติแตกครั้งสุดท้าย ไม่นานก่อนที่เขาจะตาย
แต่เขาบอกว่า… ว่าฉันควรกลับมา
และฉันควรกลับบ้าน เพราะเธอต้องการฉัน
- ใช่ - เธอต้องการฉันจริงๆ
ฉันต้องการเธอจริงๆ
ฉันต้องการเธอด้วย ฉันต้องการเธอ
ฉันต้องการเธอทั้งสองคน เพราะมีคนพยายามจะทำร้ายฉัน
- มีคน… มีคนพยายามจะฆ่าฉัน - ว่าไงนะ
- โอเค แล้วเราจะบอกหมอว่าไง - อะไรกัน
สก็อตต์บอกเขาไปว่าไง
สก็อตต์…
สก็อตต์
เฮ้
ทำอะไรอยู่เหรอ
นั่นใช่ The Night People รึเปล่า
ใช่ ผมเพิ่งได้คืนมาจากคาร์สัน บ.ก.ที่น่ายกย่องของผมเอง
ดูนี่สิ
"เดินเรื่องช้าไปหน่อยพ่อหนุ่ม" งั้นเหรอ
ไม่อยากเชื่อว่าเขาจะพูดแบบนั้น คุณจะแก้ไขต้นฉบับหรือค้านกับเขาล่ะ
น่าจะแก้ไข เขาพูดถูก
ฉากกลับมาพบกันใหม่ มันน่าเหลือเชื่อไปหน่อย
แต่ในอีกด้านนึงนะ ดูนี่สิ
น่ารักจังเลย
(ราล์ฟได้กลับบ้านแล้ว หลังผ่านไปสามปี)
แต่ฉันไม่รู้ ว่ามันเกี่ยวกับ บ.ก.ของคุณยังไง
คุณคิดว่าไง ถ้าเจ้าหมาคอร์กี้ ที่ชื่อราล์ฟมาโผล่ในหนังสือของผม
เขาคงบอกว่ามันเดินเรื่องช้าไปหน่อย
นักเขียนนิยายอย่างเรา เราต้องห่วงเรื่องแรงจูงใจ
ระวังเรื่องเหตุบังเอิญ
และอธิบายถึงสถานการณ์ต่างๆ ซึ่งเป็นเรื่องเหลวไหลสิ้นดี
ชีวิตจริงมันไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย ไม่เคยเลยสักนิด
ความจริงคือไอ้หมาตัวนั้น เดินทางไกลถึง 1,500 ไมล์
แล้วโผล่หน้ามาที่บ้านหลังหายไปสามปี
ราล์ฟคือความจริง
เหมาะจะเอาไปทำสติกเกอร์ติดกันชน
เต้นรำกับผมหน่อยสิ ที่รักจ๋า
ไม่ได้ ฉันต้องเข้าเมืองไปทำธุระ
- ฉันจะกลับมาตอนบ่า… - ช่างหัวในเมือง ช่างธุระสิ
ชีวิตคนสั้นจะตาย เต้นรำกับผมนะ ที่รักจ๋า
ราล์ฟ
โอเค
โอเค ระวังนะ เราจะลงบันไดแล้ว ลงเลย
ไม่เป็นไรๆ
เรียบร้อย
คุณเดบุชเชอร์
ขอพบ ดร.อัลเบอร์เนสหน่อยค่ะ ฉันจะกลับแล้ว
เรามาเยี่ยมนาง เราแค่…
เราแค่คุยกับนางอย่างที่คุณแนะนำ และ… และนางก็มีสติขึ้นมา
เกิดขึ้นแบบนั้นจริงๆ เหรอ
ใช่ค่ะ และฉันต้องกลับบ้านได้แล้ว
ผมว่านั่นคงไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุด…
เฮ้ นั่นใช่คุณไหม
ใช่ครับ
ฟิตปั๋งเลยนะเนี่ย
ขอบคุณครับ
สิ่งสุดท้ายที่คุณจำได้คืออะไร อแมนดา
ฉัน… ฉันกรีดตัวเอง
ฉันอยู่ในบ้านฉัน
ฉันกรีดตัวเอง ลีซีย์มาหา แล้วก็ดาร์ลา น่า… น่าจะมาทั้งสองคน
แล้วฉันก็ตื่นขึ้นมา… ที่นี่
มัน… มันรู้สึกเหมือนได้ตื่น
และฉัน… ฉันคิดว่า เป็นเพราะพวกเขาเรียกฉันกลับมา
ผม…
ผมเคยได้ยินอะไรแบบนั้นมาก่อน
มี… มีหลายกรณีที่ระบุไว้ในหนังสือ Psychological Types ของคาร์ล จุง
แต่ผมไม่เคยเห็นเลยสักแบบเดียว
บอกตามตรง ผม… ผมรู้สึกทึ่งมาก
โว้ว! บรูซ สปริงสทีนเหรอ
นั่นมัน… นั่นมันเดอะบอสนี่นา ฉันหมายถึงว่า…
คุณ… คุณได้เจอตัวจริงด้วยเหรอ
ครับ ใช่ บัตรผ่านเข้าหลังเวที อแมนดา…
แล้วเขานิสัยดีไหม หรือทำตัวเหมือนศิลปินดัง
อ้อ นิสัยดีมาก
อแมนดา ผม… ผมคิดว่า คุณควรอยู่สักสองสามวันก่อน
เพื่อให้แน่ใจว่าทุกอย่างโอเคดี
ฉันซาบซึ้งใจ… ที่คุณดูแลฉัน ดร.อัลเบอร์เนส
แต่ฉัน… ฉันต้องไปแล้ว
เราจะอยู่กับนางทั้งวันทั้งคืนค่ะ ดร.อัลเบอร์เนส
- ฮิวจ์ - ฮิวจ์
และแน่นอน ฉันจะนัดดูแลรักษานางอย่างต่อเนื่อง
แต่ฉันไม่คิดว่า ฉันต้องดูแลรักษาอย่างต่อเนื่อง…
ไม่ ฉันว่าเธอต้องการ การดูแลรักษาอย่างต่อเนื่อง
ฉันจะคุยเรื่องนี้กับฮิวจ์ และหมอคนอื่นๆ
- ไม่ ลีซีย์… - นั่นคือสิ่งที่เธอต้องการ
ก็ได้
โอเค แบบนี้มันผิดปกติมากๆ ผมว่าอย่างน้อยก็ควรทดสอบอะไรหน่อย
ไม่
ฮิวจ์ คุณรู้ไหมว่า สก็อตต์จะพูดยังไงกับเรื่องนี้
"อย่าวิเคราะห์ จงปฏิบัติใช้"
ยอมรับในพรที่ได้
อัล กอร์ ฉันรักเขา
ฉันโหวตเลือกเขาด้วยละ
เขาทำสิ่งที่ยอดเยี่ยมมาก รู้ไหมเขาได้รางวัลออสการ์ด้วย
คุณรักษาเขาด้วยรึเปล่า ฉันรู้ว่าคุณบอกไม่ได้ แต่ฉันอยากรู้
สก็อตต์ก็รักเขาเหมือนกัน
ภาพนี้ดูดีมากเลย
หล่อมาก
เรียบร้อย เขาเป็นไอ้งั่งจริงๆ หรือฉันคิดไปเอง
เขาเป็นไอ้งั่งจริงๆ
อัล กอร์
กางเกงในฉันงี้แฉะไปหมดแล้ว
อือ ลืมไปแล้วว่าตอนเธอตัวแข็งทื่อ มันเงียบสงบขนาดไหน
โอเค นางออกมาแล้ว นี่ต่างหากที่สำคัญ เราพานางออกมาได้
ไม่ๆ มันเป็นการอยู่โดยสมัครใจ พวกเขารั้งฉันไว้ที่นั่นไม่ได้
ตายจริง ซึ้งในบุญคุณกันด้วยแน่ะ
ฉันซาบซึ้งจริงๆ
พวกเธอไม่รู้หรอก ขอบใจมากนะ ทั้งสองคนเลย ขอบใจนะ
ไม่เป็นไร
อือ
- ไม่ๆ ไม่ๆ ทางนี้ - ไม่นะ ไม่ๆ เธอจ๋า
รถอยู่ทางนี้
ฉันรู้ตัวว่าฉันกำลังไป
และฉันแค่… ฉันหยุดมันไม่ได้ แล้วก็…
ฉันนึกว่าฉันจะติดอยู่ที่นั่น ไปตลอดกาล และ…
โธ่ บ้าจริง
เธอช่วยชีวิตฉันไว้ ลีซีย์
เพราะนางต้องการเธอน่ะสิ เราทั้งคู่แหละ
เรารักเธอนะ มนุษย์ป้ามากปัญหา
จอดหน่อย ลีซีย์ ตรงนี้เลยนะ
- จอดรถๆ ลีซีย์ จอดตรงนี้ - อะไร ไม่นะ ไม่ได้ ฝนจะตกห่าใหญ่ละ
ไม่ ฉันอยากดูพายุ
- จอดหน่อยนะ ลีซีย์ ขอร้อง - โอเค โอเคๆ
และฉันอยากให้เธอบอกฉันทุกอย่าง
ก่อนที่ฝนจะตก
เธอเข้าใจทุกอย่างที่ฉันบอกเธอไหม
เขามันคนเสียสติดีๆ นี่เอง
เขาหึงเธอ เขาแอบสนใจเธอด้วย มีอะไรไม่เข้าใจตรงไหน
เธอเข้าใจใช่ไหม ว่าทำไมนางถึงแจ้งตำรวจไม่ได้
อือ ฉัน… อือ ฉันเข้าใจๆ ฉันมีปืน
ไม่ เธอไม่มีปืน เพราะดาร์ลาโยนทิ้งแม่น้ำไปแล้ว
- เธอไม่มีปืนอีกแล้วละ - พวกเธอสองคนบ้าไปแล้ว
จะเรียกมันว่าบาเนลลาหรือบูลีมูน อะไรก็ตาม แต่มันไม่มีจริง
- ดาร์ลา เธอก็เห็นฉันไปที่นั่น - ฉันเห็นเธอสำรอกน้ำใส่ปากนาง
อ้าว แค่เนี้ยเหรอ เธอเห็นแค่นี้เนี่ยนะ
- พอเลย โอเคนะ - ไม่
ไม่ เขาทำร้ายฉัน เขาหาเรื่องฉัน
ถ้าเขาหาเรื่องฉันอีก มันจะเป็น ครั้งสุดท้ายที่เขาได้หาเรื่องคนอื่น
ถูก เธอเป็นเหมือนเหล็กกล้า ที่ช่วยให้เขาเข้มแข็งตั้งแต่แรก
อ้อ สก็อตต์มีความกล้าเยอะอยู่แล้ว
ใช่ ในวัยเด็กน่ะสิ เขาต้องใช้มัน เพื่อให้รอดตายจากวัยเด็กของเขา
เขาบอกอะไรเธอ อแมนดา เขาเล่าอะไรให้เธอฟัง
- เขาอาจจะฆ่าฉันไปแล้วก็ได้ - ฝนมาแล้ว
- ว่าไงนะ - เขาอาจจะฆ่าฉันไปแล้วก็ได้
มันไม่ใช่แค่…
ไฟเปิดอยู่หรือมีจานชามอยู่เต็มอ่าง หรือไม่ได้เก็บที่นอนให้เรียบร้อย
แต่มันมีเศษอาหารอยู่ทั่ว…
มีอาหารอยู่บนเคาน์เตอร์ครัว เพราะเขากินอาหารของเธอ แมนดา
อย่างกับคนเหลือขอ
บ้านฉันเหรอ เขาเข้าไปในบ้านฉันเหรอ เขา…
- เราต้องฆ่าเขา - แถมยังมีกลิ่นด้วย
ฉันไม่รู้ว่าเป็นกลิ่นเหงื่อ หรือกลิ่นเท้าเขา แต่มันมีกลิ่น และ…
ดูลีย์อยู่ที่นั่น เขาอยู่ที่นั่นตอนฉันแวะไปเอาปืน
น่าจะเคยไปที่นั่น เขาน่าจะไปที่นั่น เพราะเขามันงี่เง่า
พนันได้เลยว่าเขาจับตาดูฉันตลอดเวลา
ไม่อยู่ใต้เตียงก็อยู่ในตู้เสื้อผ้า
เราต้องฆ่าเขา
อแมนดา ให้ตายสิ
บ้าเอ๊ย
ลีซีย์
เธอว่าเธอจะฆ่าเขาได้จริงๆ เหรอ
ใช่
แล้วเอาศพไปทิ้งที่นั่นน่ะเหรอ
ใช่
- ฉันช่วยได้ไหม - ได้
ได้สิ
- อแมนดา - แจ๋วเลย ใช่
- อแมนดา - อแมนดา
เธอจะช่วยเราฆ่าเขาไหม
เอาสิ ฉันไม่มีปัญหากับการเชือดเขา
ฆ่าแม่งให้ตายเลย
- ฆ่าแม่งให้ตาย - ฆ่าแม่งเลย
ฆ่าแม่งให้ตายเลย
- เย่! - ฆ่าแม่งให้ตาย
เอาสิวะ เอาแม่งให้ตาย
คุณดูลีย์ นี่ลีซีย์ แลนดอน คุณชนะแล้ว
ฉันจะให้ทุกอย่างตามที่คุณต้องการ
มาเจอฉันที่นี่ตอนสี่ทุ่มตรง ฉันจะไม่โทรหาตำรวจ
แต่อย่าทำร้ายฉันอีก
ดูเหมือนคุณติดฝนมานะ
ใช่ค่ะ และฉันเพลินมากด้วย คุณเป็นไงบ้าง
- ก็ดีครับ - เหรอคะ
ผู้กำกับริชาร์ดส์บอกว่า เรื่องไร้สาระพวกนี้ใกล้จะจบลงแล้ว
เขาได้คุยกับศาสตราจารย์
และเขาบอกว่าคนที่แอบตามคุณ ออกไปจากพื้นที่นี้แล้ว
เป็นข่าวที่ดีมากจริงๆ
ครับ
แต่คุณเชื่อแบบนั้นไหม
คุณคือคนที่บอกว่า คนพวกนี้โผล่มาแล้วก็ไปไม่ใช่เหรอ
ครับ แต่เขาอาจจะหลอกเราก็ได้
คืองี้นะครับ คืนนี้สถานีเรามีเจ้าหน้าที่ไม่พอ
ผม… ผมอยู่แถวนี้ต่อได้ไม่เป็นไร
คุณควรไปพักบ้างนะคะ
ได้ครับ คุณมีเบอร์ผมในปุ่มโทรด่วน และเบอร์สถานีด้วยใช่ไหมครับ
ใช่ค่ะ ฉันจะโทรหาคุณคนแรกเลย ถ้าเกิดอะไรขึ้น โอเคนะคะ
- ครับ ตกลงตามนั้น - ขอบคุณมาก
เช็ดตัวให้แห้งและขอให้ปลอดภัยครับ
บอกเขาว่าฉันจะโทรหา ถ้าฉันต้องการตัวเขา
ฉันไม่ชอบให้พวกเธออยู่ในอันตรายเลย
เราคงตกอยู่ในอันตรายน้อยกว่านี้ ถ้าดาร์ลาไม่ได้เอาปืนฉันไปทิ้งน้ำ
ลืมเรื่องปืนไปก่อนเถอะ โอเคไหม เรารู้แล้วว่าต้องทำอะไร ใช่ไหมล่ะ
อือ เขาคงไม่ได้คาดคิด ว่าจะเจอสามรุมหนึ่ง
- ใช่ - โอเค อือ
ประเด็นเดียวนะ ลีซีย์
คือเส้นทางที่เธออยากให้เราไป มีเถาวัลย์พิษห้อยอยู่สองฟาก
บ้าจริง งั้นก็อย่าไปจับมันสิ
และแค่… และพานางกลับไป… ไปบ้านเธอ อย่า… อย่าไปบ้านอแมนดา
เออน่า ฉันไม่ได้โง่นะ
แวะไปร้านอาหารในเมืองก่อน
ฉันอยากกินชีสเบอร์เกอร์ กับเฟรนช์ฟรายส์ไหม้ๆ แบบที่ฉันชอบ
อือ ฉันรู้ว่าเธอชอบกินแบบไหน
ฉันรู้ว่าเธอชอบแบบไหน
พูดเรื่องอะไรของเธอ
- เจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบ - โอ๊ยตาย
- เธอแอบจิ๊จ๊ะกับตำรวจ - เปล่าซะหน่อย ฉัน…
อย่ามาเยาะเย้ยผม
เขามาแน่
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี