(อิงจากนวนิยายของสตีเฟน คิง)
คุณผู้หญิง ผมนึกว่าเราตกลงกันแล้วซะอีก
แต่ดูเหมือนคุณจะไม่เข้าใจ ว่าเรื่องนี้มันซีเรียสขนาดไหน
ถึงผมจะคิดว่าซากอีกาตายในตู้จดหมาย
จะทําให้คุณเข้าใจอะไรๆ ได้ง่ายขึ้น
เดี๋ยวคุณได้เจอผมแน่
ไอ้เวรจิมมี่
คุณผู้หญิง พูดจาไม่เพราะเลยนะ
เพลงนี้น่ารักที่สุดเลยเนอะ
ดูนี่สิ
(กัปตันแบล็ก Empty Devils)
เห็นข้อความที่อยู่ด้านข้างไหม กัปตันแบล็กกับ Empty Devils
กัปตันแบล็กมีโยโย่วิเศษ
คุณรู้อยู่แล้วแหละ
โยโย่แบบอันนี้ เป็นของแถมที่ทางสํานักพิมพ์ทําแจก
ผมซื้อมาจากอีเบย์และเรียนรู้ วิธีเล่นมาบ้าง เหมือนกัปตันแบล็กเลย
ดูนะ ผมจะเล่นท่าสลีป
และนี่ก็ท่าพาหมาไปเดินเล่น
ฉันหิวน้ํา
ปัญหานั้นเราแก้ได้
รู้สึกดีขึ้นไหม
ฉันจะรู้สึกดีขึ้นเมื่อคุณกลับไปแล้ว
ก็ฟังขึ้นนะ
ผมจะไม่รบกวนเวลาคุณมากเกินไป
ไม่ว่ายังไงเราก็มัวเอ้อระเหยไม่ได้ คุณผู้หญิง
แต่ผมอยากอยู่ต่อจัง
ที่นี่น่าอยู่ดี
ใช่ว่าผมอิจฉาเขานะ เขาคืออัจฉริยะตัวพ่อ
เขาทําเงินทุกแดงได้ ด้วยพรสวรรค์แสนพิเศษของเขา
ของขวัญที่พระเจ้ามอบให้เขา และคุณไม่ทําอะไรนอกจากนอนร่วมเตียง
มันทําให้คุณเหมือนพวกปรสิต ว่าไหม
คุณดูลีย์ เรา... เราเป็นคู่รักกันนะ
เราพึ่งพากันและกัน
และเรารักกันด้วย
และนั่นคือสิ่งที่แดชมีล เหมือนจะไม่เข้าใจ
รู้ไหมพวกเขาพูดว่าไง ความคิดเห็น ก็เหมือนกับรูตูด ทุกคนมีมันทั้งนั้น
พรสวรรค์ของสก็อตต์ไม่ใช่แค่พิเศษ แต่มันยิ่งกว่าพิเศษ
ผมอ่านหนังสือของเขาทุกเล่ม จารย์อาจจะเคยบอกคุณแล้ว
รู้ไหมผมชอบเรื่องไหนที่สุด
เรื่องที่มีโยโย่ Empty Devils น่ะ
ไม่ใช่ คุณผู้หญิง
เล่มนั้นก็ดี แต่ไม่ดีเท่ากับ Coaster's Daughter
ผมไม่ใช่แค่ชอบมัน แต่ผมรักมันและ... ผมอ่านมันซ้ําแล้วซ้ําเล่า
ตอนที่ผมชอบคือ ตอนจีนบอกพ่อที่แสนระยําของเขา
ว่าเขาจะไม่มีวันกลับมาอีก
คุณรู้ว่าเขาพูดอะไร คุณ... คุณจําได้ใช่ไหม
จีน... จีนบอกว่า พ่อเขาไม่เคยเข้าใจหน้าที่ของความรัก
นั่นแหละ
ถูกเผงเลย
เขาไม่เคยเข้าใจหน้าที่ของความรัก
มีกี่คนที่รู้สึกอะไรแบบนั้น และไม่เคยพูดอะไรออกมา
สก็อตต์สมควรได้อยู่ในที่แบบนี้
แต่ตอนนี้เขาจากไปแล้ว
น่าเสียดาย และคุณช่างหน้าไม่อายที่ยึดครอง
สิ่งที่โลกนี้อยากเห็น
"ผู้หญิงมองกันและกันในแบบที่ผู้หญิง บางคนทํา แต่ผู้ชายไม่มีวันทําแบบนั้น
เพราะผู้ชายมองการณ์ไกลกว่า และเห็นอะไรชัดเจนกว่า"
"เห็นอะไรชัดเจนกว่า"
มีเพียงสก็อตต์ที่เขียนแบบนั้นได้ และไม่เคยมีใครได้เห็น
มันถูกเก็บแช่อยู่ในกล่องมืดๆ เพราะคุณคนเดียว
รู้ไหมว่าผู้หญิงคนนี้ มองเห็นอะไรตรงหน้าเธอตอนนี้
หัวขโมย
คุณบีบให้ผมต้องทําแบบนั้น คุณผู้หญิง
ทีนี้ฟังผมให้ดี คุณฟังผมอยู่ไหม
โลกสมควรได้เห็นงานพวกนี้
และเราตกลงกันแล้ว แต่คุณไม่ทําตามที่พูด
หมายความว่าไง
คุณเอางานเขียนมาให้ผม และผมเอามันไปให้จารย์
เขาจะตีพิมพ์ให้คนทั้งโลกได้เห็น
ผู้คนจะได้เข้าใจ ว่าสก็อตต์ แลนดอนยิ่งใหญ่ขนาดไหน
คุณ... คุณดูลีย์ เรา... เรา... เราไม่เคยตกลงอะไรกันเลย
- เคยสิ - เราไม่... เราไม่เคย...
เคยสิ เราตกลงกันแล้ว แต่คุณโกหก ถูกไหม
แล้วงานชิ้นอื่นๆ อยู่ที่ไหน
งานชิ้นลับอยู่ที่ไหน
- คุณเก็บไว้ไม่ยอมให้จารย์ - เปล่านะ
- ไม่ยอมให้โลกนี้ - ขอทีเถอะ
ไม่ยอมให้ผมด้วย
ขอละ ได้โปรดๆ
ผมทําใจไม่ได้ และมันทําให้ผมโมโหเหลือเกิน
ฉันสัญญานะ ฉันสัญญา
- คุณเอาไปได้หมดเลย - ชู่ว
เงียบเลย คุณผู้หญิง
เลิกทําตัวตอแหลได้แล้ว
ขอโทษที่ต้องใช้คํานั้น แต่ผมเชื่อ ในการเรียกสิ่งต่างๆ ด้วยชื่อของมัน
"ความลับ ความลับไม่ใช่เรื่องสนุก ความลับ ความลับทําให้คนต้องทุกข์"
ผมมีบางอย่างที่เราควรฟัง มาจากเรื่อง Battle Flags
เรื่อง Relics มีภาคต่อด้วย
ไม่ มันมีแค่บทเดียวกับโครงเรื่อง
ผมเจอมันในนั้น คุณผู้หญิง
คุณคือคนขี้โกหก และคนขี้โกหกต้องถูกลงโทษ
จารย์ควรติดต่อมาหาผม ภายในสี่ทุ่มพรุ่งนี้
เขาไม่มีทาง...
เขาไม่มีทางติดต่อคุณได้
เขาติดต่อคุณไม่ได้
เขาไม่มีทางติดต่อคุณได้
เขาไม่มีเบอร์คุณ
- เขาไม่มีอีเมลคุณ เขาติดต่อคุณไม่... - ภายในสี่ทุ่มพรุ่งนี้
ไม่งั้นคราวหน้า คุณได้เจ็บตัวหนักกว่านี้แน่
เขาไม่มีทางติดต่อคุณได้
ไม่นะ
อย่า
เงียบซะ คุณผู้หญิง
ลีซีย์ ไม่นะ
โธ่ ไม่นะ ไม่
โธ่
ลีซีย์
โอย บ้าจริง
(ถ้าบอกคนอื่นว่าผมมาที่นี่ ผมจะฆ่าคุณซะ)
(แต่ผมจะฆ่าพี่น้องของคุณก่อน)
(เชื่อมือได้เลย จากเพื่อนของคุณ จิม แดนดี้)
ทุกคนในตระกูลแลนดอน เป็นพวกหายป่วยไวมาก
เราต้องเป็นแบบนั้น
ฉันเป็นคนตระกูลแลนดอน จากการแต่งงานเท่านั้น
ไม่นะ
- ผมไม่น่าเล่าให้คุณฟัง - ไม่
พ่อบอกว่าเราไม่ควรขุดคนตายขึ้นมา
ไม่
ไม่ คุณต้องบอกฉันนะ คุณต้องบอกฉัน
คุณต้องเล่าให้จบ และฉันสัญญาว่า เราจะไม่คุยเรื่องนี้กันอีกเด็ดขาด
ผมรักเขา ลีซีย์
ฉันรู้ค่ะ
เกิดอะไรขึ้น มีอะไรเหรอ
ไม่เป็นไร
คุณทําได้เป็นธรรมชาติ
นี่มันอะไรกัน
เราอยู่ที่ไหน
สวีตฮาร์ตฮิลล์
เราต้องอยู่เงียบๆ
พอได้แล้ว
ลีซีย์
หวัดดีค่ะ แดน
หวัดดีครับ คุณแลนดอน
คุณเป็นอะไรรึเปล่า น้ําเสียงคุณแปลกๆ
ฉันไม่เป็นไร ฉัน... ฉันง่วงน่ะ ก็แค่ง่วง
ฉัน... ฉันกําลังจะเข้านอนพอดี
ผมขอโทษที่โทรมารบกวน
ผมแค่อยากให้คุณรู้ไว้
ว่าร็อดดี้ บอยน์ทันจอดรถอยู่ริมถนน เผื่อว่าคุณต้องการอะไร
- ขอบคุณมากค่ะ - ฝันดีนะครับ คุณแลนดอน
โอเค บาย
บอกฉันทีเถอะ ว่าเธอไม่เชื่อเรื่องเหลวไหลพวกนั้น
ไม่แม้แต่วินาทีเดียว
ปกติเธอเป็นพวกอยู่กับความจริงนี่นา
และสระน้ํานั่นไม่ได้รักษาโรคเท่านั้น แต่มันมีพลังที่ทําให้ลุ่มหลงด้วย
(เพิ่งออกจากบ้านอแมนดา เอาปืนมาแล้ว)
(ดีมาก)
(เอาไปโยนทิ้งในแม่น้ําเลย)
(โอเค อย่างน้อยเธอก็น่าจะล้างจานบ้างนะ)
ฉันควรทํายังไงกับดูลีย์ดี สก็อตต์
อแมนดาอีกคน
คุณพอจะคิดอะไรออกไหม
ที่รักจ๋า
สก็อตต์
สก็อตต์เหรอ
สก็อตต์
ฉัน... ฉันรักคุณ ฉันช่วยชีวิตคุณไว้
ฉันเป็นน้ําแข็งคอยดับไฟ
แม่ฉันบอกมา
แม่บอกว่า ลูกชาย จงระวังให้ดี
มีสิ่งหนึ่งที่เรียกว่าความรัก
มันอยู่ทุกหนแห่งรอบกาย
แม่บอกว่า
- เธอจะทําให้ใจลูกสลาย - ทําให้ใจลูกสลาย
- และทําให้ลูกทุกข์ระทม - และทําให้ลูกทุกข์ระทม
ตั้งแต่ฉันเจอสาวน้อยคนนี้ เย่
ฉันรู้สึกว่ามันเกิดขึ้นแล้ว และขอบอกให้เธอรู้ว่า
- มันสายเกินไปที่จะย้อนเวลา - มันสายเกินไปที่จะย้อนเวลา
ฉันเชื่อ ฉันเชื่อ เชื่อว่าฉันตกหลุมรัก
ฉันพบว่าตัวเองเรียกหาเธอ อย่างน้อยวันละสิบหน
รู้ไหม มันชักผิดปกติแล้ว
ที่ให้ฉันทําแบบนี้ต่อไป
จะบอกเธอว่าฉันนอนไม่หลับทั้งคืน
ไม่นะ ไม่ ไม่ๆ
- อยากกอดเธอไว้แนบกาย - อยากกอดเธอไว้แนบกาย
ฉันพยายามโน้มน้าวตัวเองให้ได้
ว่าความรู้สึกนี้มันไม่ใช่
- เย่ โอ้ เย่ - มันสายเกินไปที่จะย้อนเวลา
ฉันเชื่อ ฉันเชื่อ เชื่อว่าฉันตกหลุมรัก
ฉันไม่ว่าอะไร
ถ้าได้รู้ว่าเธอก็รักฉันเช่นกัน
แต่ฉันไม่อยากคิด ว่าฉันรักไปเองอยู่ฝ่ายเดียว
และไม่มีอะไรที่ฉันทําได้เลย ไม่
- มันสายเกินไปที่จะย้อนเวลา - ที่จะย้อนเวลา
ฉันเชื่อ ฉันเชื่อ เชื่อว่าฉันตกหลุมรัก
เพราะว่าฉันตกหลุมรัก
- มันสายเกินไปที่จะย้อนเวลา - โอ้
ฉันเชื่อ ฉันเชื่อ เชื่อว่าฉันตกหลุมรัก
มันสายเกินไปที่จะย้อนเวลา
ฉันรักคุณ ฉันช่วยชีวิตคุณไว้
ฉันเป็นน้ําแข็งคอยดับไฟ
ฉันรักคุณ ฉันช่วยชีวิตคุณไว้ ฉันช่วยคุณถึงสองครั้งได้
ฉันช่วยชีวิตคุณไว้
ฉันช่วยคุณถึงสองครั้งได้
คืนนี้และพรุ่งนี้ เราจะ...
แมนดา
ปิดประตูด้วย ลีซีย์ นี่เธอเกิดในกระบอกไม้ไผ่รึไง ให้ตาย
ออกไปทําอะไรข้างนอก
ตามที่พ่อหนุ่มรูปหล่อคนนั้นพูด โรเบิร์ต ฟรอสต์พูดถูกจริงๆ
โลกนี้จะถึงจุดจบเพราะน้ําแข็ง ไม่ใช่ไฟ
ดีนะที่สก็อตต์เดินทางไปตะวันตก ที่แอลเอน่าจะสัก 21 องศา
เขายกเลิกการทัวร์แล้ว
อะไร นักเขียนดาวเด่นแนวหน้าเนี่ยนะ
เขามีบางอย่างผิดปกติ
หรือเป็นมาตั้งแต่คริสต์มาสแล้ว
เขาไม่เป็นตัวของตัวเอง และอาการก็แย่ลงเรื่อยๆ
แล้วเธอมาบอกฉันเพราะ...
อ๋อๆ อ๋อ เข้าใจแล้ว แหงละ เพราะฉันเป็นคนบ้าในครอบครัวนี้
เพราะฉันต้องการคนคุยด้วยต่างหาก
แหงละ แต่ไม่ใช่ดาร์ลาสินะ
เพราะนางไม่ใช่คนที่จิตหลุดเหมือนฉัน
และต้องนอนแช่อยู่บนเตียงเป็นวันๆ...
บ้าจริง เปล่านะ เพราะเขาคุยกับเธอต่างหากล่ะ
นอกจากฉันแล้ว เธอคือคนเดียวที่เขาคุยด้วย
เขาได้บอกอะไรเธอไหม เขาบอกเรื่องที่เขาเครียดไหม
เรื่องที่เขาตัดขาดจากโลกความจริง
ไม่ เขาดูไม่เหมือนเดิมนิดหน่อย
แต่ไม่ใช่ตั้งแต่คริสต์มาสหรอก ฉันว่าตั้งแต่ก่อนวันขอบคุณพระเจ้าละ
เขาเคยคุยกับเธอ เรื่องวัยเด็กของเขาไหม
เขาเคยพูดอะไร เกี่ยวกับเรื่องนั้นบ้างไหม
ไม่เคย เขาบอกอะไรกับเธอล่ะ
- พูดจริง ไม่มีเหรอ ไม่เคยเหรอ - ไม่ เขา... ไม่ใช่ เขา... เขาบอก
เขา... เขา... เขาเคยคุยเรื่องนั้นกับฉันครั้งนึง
นานแล้วล่ะ ตั้งแต่เราแต่งงานใหม่ๆ
เขาบอกว่าคนตระกูลแลนดอน มีประวัติของการไม่ยึดติด...
อยู่กับโลกความจริง
เขาเรียกมันว่า "การดับสูญ"
คงเครียดมั้ง
เขาทํางานได้ดีเวลาเครียด เขาเลยชอบเครียดมากๆ
แต่มันไม่ใช่แค่นั้น มันเหมือนโรคมากกว่า มันเหมือน...
ความวิกลจริตมีสองประเภท
แบบชั่วร้ายกับแบบดับสูญ
มันอยู่ในสายเลือดเรา
มีบางอย่างอยู่ในสายเลือด
เธอมาหาฉันเพราะฉันเป็นคนบ้า
ไม่ใช่ ฉันมาเพราะว่าฉันกลัว
และฉันไม่อยากเสียเขาไป
เวลาที่ฉันหนีความจริง...
มันเป็นเพราะว่าฉันกลัว
ฉันกลัวอนาคต
กลัวว่าต้องตายอย่างโดดเดี่ยวในบ้าน โดยไม่มีใครเสียใจนอกจากน้องสาวสองคน
เพราะงี้บางทีฉันเลยกลับไปอยู่ในอดีต ตอนที่ฉันยังเด็ก
ตอนที่ชีวิตแม่งยังไม่ซับซ้อนแบบนี้
แล้วบางที เวลาที่ฉันกลับมา...
มันยากไหมที่... ที่จะกลับมา
ถ้าฉันกรีดตัวเอง...
ความเจ็บปวดจะพาฉันกลับมา แต่บางทีก็ช่วยไม่ได้
บ้าจริง อย่าพูดแบบนั้นสิ
- อย่าทํา อย่ากรีด... - เธอไม่อยากได้ยิน
- เธอไม่เชื่อ แต่มัน... - อย่ากรีดตัวเองอีก
ฉันต้องกลับแล้ว เพราะมันเริ่มจะมืด
ฉันไม่อยากขับรถตอนมืดๆ
เธอไม่อยากทิ้งเขาอยู่คนเดียว
ใช่ไหม
งั้นก็ทําให้ถูกต้องซะ
อยู่ข้างๆ เขาไว้ ลีซีย์ เขารักเธอนะ
และถ้าจะมีใครสักคน ที่ทําให้เขาอยู่กับโลกความจริงได้...
คนนั้นคือฉันเอง
ต้องเป็นฉันแน่ๆ
สก็อตต์
เฮ้ ข้างบนนี้หนาวเป็นบ้า
คุณกลับเข้ามาข้างในบ้านเถอะ
เฮ้
ทําอะไรอยู่เหรอ
เฮ้
สก็อตต์
โอเค นี่ อย่ามัวโอ้เอ้อยู่สิ มาเร็ว
คุณทําให้ฉันกลัวนะ
ที่รัก
เฮ้ๆ ที่รัก
คุณโอเคไหม
เฮ้
คุยกับฉันสิ
ถ้าคุณอยู่ตรงนั้น...
กลับมาเถอะนะ
กลับมาเถอะ
คุณไปที่ไหน
คุณจําได้ไหม ตอนที่คุณทําให้มือตัวเองเลือดออก
- คืนที่ผมทะเลาะกับร้านซักผ้า - และ... ใช่
และคุณก็มาล้างแผลที่อ่าง เหมือนอย่างที่พอลเคยทําให้คุณดู
พอลทําแบบนั้นใช่ไหม ตอนที่พ่อกรีดเขา หลังจากที่บังคับให้คุณโดดจากยุ้งฉาง
เปล่า นั่นมันหลังจากนั้น
และรอยกรีดของพอลสาหัสมาก มันไม่ใช่แค่ร่องบาด แต่มันหนักมาก
พ่อกรีดลึกมาก แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณอยากถาม
ค่ะ
- ถามสิ่งที่คุณอยากถาม แล้วผมจะตอบ... - โอเค โอเคๆ
- แต่คุณต้องถาม - โอเค
ตอนที่คุณโดดลงมา จากหน้าต่างบนยุ้งฉาง...
พ่อหอมผมด้วย
การหอมคือรางวัลของพ่อ
พ่อปล่อยความชั่วร้ายออกมาจากตัวพอล แล้วมันก็จบ
เกมล่าสมบัติ จบแล้ว
อย่างน้อยก็สําหรับวันนั้น
แต่นั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่คุณอยากถาม
เขาหายเจ็บได้ยังไง
เขาดีขึ้นได้ยังไง
มีสถานที่แห่งนึง
เขาเรียกมันว่า...
บูยามูน
เราเรียกมันว่าบูยามูน
ผมพาเขาไปที่นั่นเวลาเขาบาดเจ็บ
และผมพาเขาไปตอนที่เขาตายแล้ว
ผมฝังเขาไว้ที่สวีตฮาร์ตฮิลล์
ที่ที่เราไปกันวันนี้ นั่นคือสถานที่ของเรา
ถามคําถามของคุณสิ ผมรู้ว่ามันคืออะไร
แต่คุณต้องถามออกมา
มันมีจริงไหม...
ที่ที่เราไปกันวันนี้...
หรือมันเป็นแค่จินตนาการของฉันเอง
จากนั้น... เขาก็พาฉันไป
ถ้าคุณต้องการ...
ผมจะพาคุณไปที่นั่นอีก
ค่ะ
ฉันอยากไป
- คุณคิดถึงอะไรเหรอ - ต้นหลิว
ดีเลย ดีกว่าพอลอีก
ตายจริง ดอกไม้พวกนั้น ฉันจับได้ไหม ปลอดภัยรึเปล่า
ครั้งนึงผมเคยเด็ดกลับไปดอกนึง แต่มันตายทันทีเลย
- อีกไม่นานจะมืดแล้ว - ที่นี่ไม่เคยมืดหรอก
ตรงนั้นจะมีดวงจันทร์อยู่เสมอ เหนือเส้นขอบฟ้า
ลีซีย์ ดูสิ
พอลสร้างไอ้นี่ขึ้นมาจากลังไม้
สระน้ําคือสิ่งที่ดีที่สุด ลีซีย์
- ที่นี่มีคนอื่นอีกไหม - มี
แต่พวกเขาแตกสลาย
อะไรน่ะ
คิดอะไรสักอย่างสิ ลีซีย์
บางอย่างที่อยู่ในห้อง
เมื่อกี๊มันอะไร มะ... มันคือตัวอะไร
เด็กชายผอมสูง
ผมไม่เคยเห็นมันใกล้ๆ เลย ผมไม่เคยอยากด้วย
ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่
เรารู้จักกันมานาน ผมกับไอ้ตัวนั้น
คุณจําได้ไหม ตอนที่ผมต้องพาพอลไป เพราะพ่อกรีดเขาจนบาดเจ็บสาหัสมาก
วันนั้นอยู่ใกล้มันมาก
เราแอบมองมันผ่านต้นไม้
มันสูงเหลือเกิน
ไม่มีที่สิ้นสุด
และความรู้สึกที่มันนํามาด้วย
ความสิ้นหวัง
ความเศร้าโศก
- มันรู้ - รู้อะไร
ผม
มันเรียกหาผม
มันผ่านเข้ามาได้ไหม มันผ่านเข้ามาถึงตัวเราได้ไหม
น่าจะไม่ได้
บางทีผมก็ได้ยินเสียงมัน เวลาเขียนหนังสือ
ความคิดของมันสื่อมาถึงผม
และคืนที่ผมนอนไม่หลับ ผมจะได้ยินเสียงมันมาหา
ผมมองเห็นมันในกระจกหรือแก้ว และผม... ผมเห็นใบหน้าของมัน
มีหลายใบหน้า
และผมอยาก...
จริงๆ นะ บาง... บางทีผมก็...
แต่ตอนนี้ผมมีคุณแล้ว ลีซีย์
และคุณช่วยให้ผมอยู่ที่นี่
คุณคือที่ยึดเหนี่ยวของผม
มีที่ยึดเหนี่ยวที่นี่และที่นั่น
ที่ยึดเหนี่ยวและสองร่าง
หมายความว่าไง
บางทีผมก็มีสองร่าง
แต่พอลไม่เคยมี
แต่มีอีกหลายอย่างที่ผมไม่รู้ ซึ่งผมได้แต่เดา
อย่างเช่นน้ําเชื่อมโยงบูยามูน เข้ากับโลกของเราได้ยังไง
- คุณไปได้ ทําไมคนส่วนใหญ่ไปไม่ได้ - เพราะฉันมีคุณคอยช่วยฉัน
แต่สระน้ําช่วยรักษาได้
เรื่องนั้นผมมั่นใจ
นั่นคือที่ที่ผมพาพอลไป ตอนที่พ่อกรีดเขา
- เราอยู่บนเส้นทางไปยังสระน้ํา - คุณทําให้เขาดีขึ้นได้
คุณทําให้เขาดีขึ้น เหมือนที่คุณทําให้ตัวเองดีขึ้น
หลังจากที่คุณกรีดแขนตัวเอง
ใช่
แล้วมันก็มา
เด็กชายผอมสูงน่ะ
ไป ไปให้พ้น
และอย่าพยายามมาหลอกฉัน เรื่องน้ําบ้าบอนั่นอีก
สก็อตต์ คุณได้ยินไหม
อะไรน่ะ
ไม่รู้สิ
- ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่ - ไม่เป็นไร
พอล จะไปไหนน่ะ
พอล ทางนี้ต่างหากล่ะ พอล
พอล
จะไปไหนน่ะ พอล
ด้วยเหตุผลอะไรสักอย่าง พอลเดินเข้าไปหามันไม่หยุด
พอลๆ อย่าไปตรงนั้นนะ
พอล
พอล กลับมาก่อน
พอล
ฉันบอกว่าอย่าไปตรงนั้น ฉันบอกนายแล้ว
มันเล่นงานแขนฉัน มันเล่นงานแขนฉัน
ไม่เป็นไรนะ พอล สระน้ําจะช่วยให้นายหายดี
สระน้ําช่วยได้ทุกอย่าง เหมือนที่มันเคยทํามา
มาเร็ว เร็วเข้า
แล้วมันก็จากไป
แต่มันหมายหัวเรา
มันรู้จักเรา
เราไปที่นั่นอีกหลายครั้งก่อนพอลตาย
และตอนนี้เวลาผมนึกถึงมัน...
มันก็นึกถึงผมด้วย
งั้นก็อย่าสิ
อย่าไปนึกถึงมัน
ฉันต้องรู้อีกเรื่องนึง เกี่ยวกับพี่ชายคุณ
ไม่เอาแล้วๆ ไม่เอาแล้วๆ ไม่เอาแล้วๆ
- ทําไมมันถึงกลับด้าน - เพราะเธอกรีดไว้บนแขนตัวเอง
(ช่วยฉันด้วย ลีซีย์)
เพราะนางกรีดไว้บนแขนตัวเอง
รู้ไหมว่านี่อะไร
คุณยังอยู่ไหม
บีบมือฉันสิ
ถ้าคุณยังอยู่ก็บีบมือฉันหน่อย
คุณอยู่ที่สระน้ําเหรอ
คุณไปที่สระน้ํา เพื่อให้รู้สึกดีขึ้นเหรอ
คุณอยากกลับมาไหม
ฉันอยากกลับมา
จากที่ไหน ที่... ที่...
- ฉันอยากกลับบ้าน - โอเคๆ
คุณอยากกลับบ้านไหม
งั้นคุณต้องช่วยฉันนะ
ฉันไม่รู้ต้องทํายังไง ถ้าไม่มีคุณ
บอกฉันหน่อย
ช่วยฉันที โอเคไหม
ช่วยฉันนะ
ช่วยฉันสิ ช่วยฉัน
มีอีกหลายอย่างที่ผมไม่รู้ ซึ่งผมได้แต่เดา
น้ําเชื่อมโยงบูยามูน เข้ากับโลกของเราได้ยังไง
คุณไปได้ ทําไมคนส่วนใหญ่ไปไม่ได้
คุณทําได้เป็นธรรมชาติ
คําบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี