Η ιστορία της Λίσι
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΟΥ ΣΤΙΒΕΝ ΚΙΝΓΚ
Κυρία, κάναμε μια συμφωνία.
Μάλλον δεν κατάλαβες τη σοβαρότητα,
παρόλο που ένα νεκρό κοράκι
δύσκολα το παρερμηνεύεις.
Θα τα πούμε.
Άντε γαμήσου, Τζίμι.
Κυρία, αυτό δεν είναι ευγενικό.
Δεν είναι τέλειο τραγούδι;
Δες αυτό.
ΚΑΠΤΕΝ ΜΠΛΑΚ ΚΕΝΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ
Βλέπεις τι λέει στο πλάι; Κάπτεν Μπλακ και Κενοί Δαίμονες.
Ο Κάπτεν Μπλακ είχε ένα μαγικό γιογιό.
Το ξέρεις, βέβαια.
Τέτοια γιογιό έδινε ο εκδότης για την προώθηση.
Το πήρα από το eBay κι έμαθα και μερικά κόλπα, όπως ο Κάπτεν Μπλακ.
Κοίτα. Το γυρνάω παρατεταμένα.
Τώρα θα το περπατήσω.
Διψάω.
Κάτι θα κάνουμε.
Νιώθεις καλύτερα;
Θα νιώσω καλύτερα όταν φύγεις.
Κατανοητό.
Δεν θα σου φάω πολύ χρόνο. Δεν μας παίρνει να καθυστερούμε, κυρία.
Αν και θα ήθελα να μείνω.
Είναι ωραίο σπίτι.
Όχι ότι τον φθονώ. Ήταν η απόλυτη ιδιοφυΐα.
Όλα τα λεφτά τα έβγαλε με το ξεχωριστό ταλέντο του.
Το θεόσταλτο ταλέντο του. Εσύ απλώς ζέσταινες το κρεβάτι.
Άρα, είσαι κάπως σαν παράσιτο.
Κύριε Ντούλι, ήμασταν σύντροφοι.
Στηριζόμασταν ο ένας στον άλλο.
Και αγαπιόμασταν.
Αυτό δεν το καταλαβαίνει ο Ντάσμιλ.
Ξέρεις τι λένε. Οι γνώμες είναι σαν τις κωλοτρυπίδες. Όλοι έχουν από μία.
Το ταλέντο του Σκοτ δεν ήταν απλώς ξεχωριστό. Ήταν πολύ ξεχωριστό.
Έχω διαβάσει όλα τα βιβλία του. Θα σ' το είπε ο καθηγητής.
Ξέρεις ποιο μου άρεσε πιο πολύ;
Αυτό με το γιογιό. Το Κενοί Δαίμονες.
Όχι, κυρία.
Καλό είναι, αλλά όχι τόσο όσο η Κόρη του Ακαμάτη.
Αυτό δεν μου άρεσε απλώς. Το λάτρεψα. Το διάβασα ξανά και ξανά.
Ειδικά εκεί όπου ο Τζιν λέει στον μαλάκα τον πατέρα του
ότι δεν θα ξαναγυρίσει.
Ξέρεις τι λέει; Το θυμάσαι;
Ο Τζιν λέει ότι ο πατέρας του ποτέ δεν κατάλαβε το χρέος της αγάπης.
Αυτό.
Αυτό ακριβώς.
Δεν κατάλαβε ποτέ το χρέος της αγάπης.
Πόσοι έχουν νιώσει κάτι τέτοιο, αλλά δεν ήξεραν να το εκφράσουν;
Στον Σκοτ άξιζε ένα τέτοιο σπίτι.
Και τώρα πέθανε.
Τι κρίμα. Και τι κρίμα να κρατάς αυτά που θέλει να δει ο κόσμος.
"Οι γυναίκες κοιτάχτηκαν με τρόπο που οι άντρες δεν κοιτούν,
επειδή βλέπουν μακρύτερα και με περισσότερα χρώματα".
"Με περισσότερα χρώματα".
Μόνο ο Σκοτ μπορούσε να το πει έτσι, και δεν το έχει δει κανείς.
Μένει κλεισμένο σε ένα κουτί εξαιτίας σου.
Ξέρεις τι βλέπει αυτή η γυναίκα τώρα μπροστά της;
Έναν κλέφτη.
Εσύ με ανάγκασες να το κάνω, κυρία.
Άκου με καλά. Μ' ακούς;
Ο κόσμος αξίζει να τα δει αυτά.
Κάναμε μια συμφωνία και δεν την τήρησες.
Τι εννοείς;
Να μου δώσεις τα γραπτά για τον καθηγητή. Αυτός θα τα εκδώσει
κι ο κόσμος θα καταλάβει πόσο τεράστιος ήταν ο Σκοτ Λάντον.
Κύριε Ντούλι, δεν κάναμε συμφωνία.
-Ναι. -Δεν κάναμε…
Φυσικά και κάναμε. Αλλά εσύ είπες ψέματα.
Πού είναι τα υπόλοιπα;
Πού είναι τα κρυμμένα γραπτά;
-Ξέρω ότι τα κρύβεις από τον καθηγητή. -Όχι.
-Από τον κόσμο. -Σε παρακαλώ.
Από μένα.
Σε παρακαλώ.
Δεν μπορώ να το ξεχάσω και με εξοργίζει.
Σ' το υπόσχομαι.
-Θα τα πάρεις όλα. -Σώπαινε.
Σώπαινε, κυρία.
Τέρμα οι πουτανιές σου.
Συγγνώμη για το λεξιλόγιο, αλλά θέλω να λέω τα πράγματα με το όνομά τους.
"Μυστικά, τα μυστικά δεν είναι ωραία. Τα μυστικά πληγώνουν".
Θέλω να ακούσουμε κάτι. Είναι από το Σημαίες Μάχης.
Το Απομεινάρια έχει συνέχεια.
Όχι, ήταν μόνο ένα κεφάλαιο κι η περίληψη. Το έχω εκεί πίσω, κυρία.
Είσαι ψεύτρα. Κι οι ψεύτες τιμωρούνται.
Φρόντισε να έχω νέα αύριο απ' τον καθηγητή.
Δεν έχει…
Δεν έχει τρόπο να σε βρει.
Δεν μπορεί να σε βρει.
Δεν έχει τρόπο να σε βρει.
Δεν έχει το τηλέφωνό σου.
-Δεν έχει το μέιλ σου. Δεν μπορεί… -Μέχρι αύριο στις 10:00.
Αλλιώς, την επόμενη φορά θα πονέσεις πιο πολύ.
Δεν έχει τρόπο να σε βρει.
Όχι.
Σώπαινε, κυρία.
Λίσι. Όχι.
Όχι.
Λίσι.
Θεέ μου.
ΑΝ ΠΕΙΣ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΟΤΙ ΗΜΟΥΝ ΕΔΩ ΣΕ ΣΚΟΤΩΣΑ
ΑΛΛΑ ΠΡΩΤΑ ΘΑ ΣΚΟΤΩΣΩ ΤΗΝ ΑΔΕΡΦΗ ΣΟΥ.
ΠΙΣΤΕΨΕ ΤΟ Ο ΦΙΛΟΣ ΣΟΥ ΤΖΙΜ ΝΤΑΝΤΙ
Οι Λάντον αναρρώνουν γρήγορα.
Έτσι έπρεπε.
Εγώ είμαι εξ αγχιστείας Λάντον.
Όχι.
-Δεν έπρεπε να σ' το πω. -Όχι.
Ο μπαμπάς λέει να μην ξεθάβουμε τους πεθαμένους.
Όχι.
Όχι, έπρεπε να μου το πεις. Πρέπει να μου το πεις.
Να ολοκληρώσεις και μετά σου υπόσχομαι να μην το ξανασυζητήσουμε ποτέ.
Τον αγαπούσα, Λίσι.
Το ξέρω.
Τι συμβαίνει;
Όλα καλά.
Είσαι ταλέντο.
Τι είναι αυτό;
Πού είμαστε;
Στον Λόφο της Αγάπης.
Πρέπει να κάνουμε ησυχία.
Αρκετά.
Λίσι.
Γεια σου, Νταν.
Γεια σας, κυρία Λάντον.
Είστε καλά; Ακούγεστε παράξενα.
Καλά είμαι. Είμαι νυσταγμένη. Λίγο νυσταγμένη μόνο.
Ετοιμάζομαι να πάω για ύπνο.
Συγγνώμη για την ενόχληση.
Ήθελα να σας πω
ότι ο Ρόντι Μπόιντον έχει σταθμεύσει εκεί, αν θέλετε κάτι.
-Ευχαριστώ πολύ. -Καλό σας βράδυ, κα Λάντον.
Εντάξει, γεια.
Πες μου ότι δεν πίστεψες αυτές τις μπούρδες
ούτε για μια στιγμή.
Εσύ ήσουν πάντα πρακτικό μυαλό.
Η πισίνα δεν θεράπευε απλώς. Είχε τη δύναμη να σε συναρπάσει.
ΕΦΥΓΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΑΜΑΝΤΑ. ΠΗΡΑ ΤΟ ΟΠΛΟ.
ΩΡΑΙΑ.
ΠΕΤΑ ΤΟ ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ.
ΕΝΤΑΞΕΙ. ΑΣ ΕΠΛΕΝΕΣ ΕΣΤΩ ΤΑ ΠΙΑΤΑ.
Τι να κάνω με τον Ντούλι, Σκοτ;
Και την Αμάντα;
Έχεις καμιά ιδέα;
Μωρό μου.
Σκοτ;
Σκοτ.
Σε αγάπησα. Σε έσωσα.
Σου έδωσα πάγο.
Μου είπε η μαμά μου
Είπε, παιδί μου, πρόσεχε
Υπάρχει κάτι που λέγεται αγάπη
Είναι παντού, ξέρεις
Μου είπε
-Ότι μπορεί να σου ραγίσει την καρδιά -Την καρδιά
-Και να σου φέρει δυστυχία -Και να σου φέρει δυστυχία
Από τότε που γνώρισα την κοπελιά, ναι
Νιώθω ότι μου συνέβη Και σ' το λέω
-Είναι πολύ αργά να γυρίσεις πια -Είναι πολύ αργά να γυρίσεις πια
Πιστεύω Πιστεύω ότι ερωτεύομαι
Βρέθηκα να τη ζητώ Δέκα φορές τη μέρα
Είναι ασυνήθιστο, ξέρεις
Να φέρομαι έτσι εγώ
Δεν μπορώ να κοιμηθώ τις νύχτες
Όχι.
-Θέλω να την αγκαλιάσω σφιχτά -Θέλω να την αγκαλιάσω σφιχτά
Προσπάθησα πολύ να πείσω τον εαυτό μου
Πως αυτό που νιώθω δεν είναι σωστό
-Ναι -Είναι πολύ αργά να γυρίσεις πια
Πιστεύω Πιστεύω ότι ερωτεύομαι
Δεν θα με πείραζε
Αν ήξερα ότι κι εκείνη Μ' αγαπά πραγματικά
Αλλά δεν θα ήθελα να πιστεύω Ότι είμαι μόνο εγώ ερωτευμένος
Και δεν υπάρχει τίποτα Που μπορώ να κάνω
-Είναι πολύ αργά να γυρίσεις πια -Να γυρίσεις πίσω πια
Πιστεύω Πιστεύω ότι ερωτεύομαι
Ερωτεύομαι
Είναι πολύ αργά να γυρίσεις πια
Πιστεύω Πιστεύω ότι ερωτεύομαι
Είναι πολύ αργά να γυρίσεις πια
Σ' αγάπησα. Σε έσωσα.
Σου έδωσα πάγο.
Σ' αγάπησα. Σε έσωσα. Σε έσωσα δύο φορές.
Σε έσωσα.
Σε έσωσα δύο φορές.
Απόψε και αύριο…
Μάντα;
Κλείσε την πόρτα, Λίσι. Σε στάβλο γεννήθηκες; Έλεος.
Τι κάνεις έξω;
Σύμφωνα με τον ομορφονιό εδώ, ο Ρόμπερτ Φροστ είχε δίκιο.
Τον κόσμο θα τον καταστρέψει ο πάγος, όχι η φωτιά.
Ευτυχώς που ο Σκοτ είναι δυτικά. Στο Λ.Α. έχει 20 βαθμούς.
Ακύρωσε την περιοδεία.
Τι; Ο κύριος συγκεντρωτικός; Ο συγγραφέας ροκ σταρ;
Κάτι του συμβαίνει.
Από τα Χριστούγεννα.
Δεν είναι ο εαυτός του και χειροτερεύει.
Μου το λες επειδή…
Να πάρει. Βέβαια. Εγώ είμαι η τρελή της οικογένειας.
Επειδή θέλω να μιλήσω σε κάποιον.
Βέβαια, αλλά όχι στην Ντάρλα.
Εκείνη δεν χάνεται κάποιες φορές και δεν μένει μέρες στο κρεβάτι…
Έλεος, όχι. Επειδή σ' εσένα μιλάει.
Μόνο σ' εσένα μιλάει, πέρα από εμένα.
Σου έχει πει κάτι; Σου έχει πει ότι δεν είναι καλά;
Ότι αποκόπτεται;
Όχι. Δηλαδή, φάνηκε λίγο περίεργος.
Αλλά όχι από τα Χριστούγεννα. Πριν από των Ευχαριστιών, θα έλεγα.
Σου έχει μιλήσει ποτέ για τα παιδικά του χρόνια;
Σου έχει αναφέρει ποτέ οτιδήποτε;
Όχι. Εσένα τι σου έχει πει;
-Σοβαρά; Τίποτα; Ποτέ; -Όχι. Μου έχει πει.
Μου μίλησε μία φορά μόνο.
Πάει πολύς καιρός. Αμέσως μετά τον γάμο μας.
Είπε πως υπήρχε στην οικογένεια ιστορικό αποκοπής
από την πραγματικότητα.
Το ονόμαζε "φευγιό".
Μήπως στρες;
Του κάνει καλό το στρες. Το λατρεύει.
Δεν είναι αυτό. Μοιάζει με ασθένεια περισσότερο. Σαν…
Δύο είδη παραφροσύνης.
Το κακό και το φευγιό.
Κυλάει στο αίμα.
Είναι κάτι στο αίμα.
Ήρθες σ' εμένα επειδή εγώ είμαι η τρελή.
Όχι. Ήρθα επειδή φοβάμαι.
Και δεν θέλω να τον χάσω.
Όταν εγώ αποσύρομαι…
το κάνω επειδή φοβάμαι.
Φοβάμαι το μέλλον.
Φοβάμαι ότι θα πεθάνω ολομόναχη εδώ και θα με πενθήσουν μόνο οι αδερφές μου.
Μερικές φορές επιστρέφω στο παρελθόν, τότε που ήμουν παιδί.
Τότε που η ζωή δεν ήταν τόσο περίπλοκη.
Και μερικές φορές, ξέρεις, όταν αποσύρομαι…
Είναι δύσκολο να επιστρέψεις;
Αν κοπώ…
ο πόνος με φέρνει πίσω, αλλά κάποτε δεν θα με φέρει.
Θεέ μου. Μην το λες αυτό.
-Μην το κάνεις αυτό. -Δεν ακούς.
-Δεν το πιστεύεις, μα… -Μην ξανακοπείς.
Φεύγω, θα νυχτώσει.
Δεν θέλω να οδηγώ τη νύχτα.
Δεν θες να είναι μόνος του.
Έτσι;
Τότε, διόρθωσέ το.
Κράτα τον κοντά σου, Λίσι. Σ' αγαπάει.
Αν μπορεί κάποιος να τον κρατήσει συνδεδεμένο με τον κόσμο…
Είμαι εγώ.
Πρέπει να είμαι εγώ.
Σκοτ;
Σκοτ!
Έχει παγωνιά εδώ.
Γιατί δεν έρχεσαι σπίτι;
Τι κάνεις;
Σκοτ.
Εντάξει. Ωραία. Άσε την πλάκα. Έλα.
Με τρομάζεις.
Αγάπη μου.
Είσαι καλά;
Μίλα μου.
Αν είσαι εκεί…
γύρνα πίσω.
Μόνο γύρνα πίσω.
Πού είχες πάει;
Θυμάσαι τότε που έκοψες το χέρι σου;
-Το βράδυ που τσακώθηκα με την τζαμαρία. -Ναι.
Και μετά το καθάρισες όπως σου είχε δείξει ο Πολ.
Αυτό έκανε ο Πολ όταν τον έκοψε ο πατέρας σας, μετά που πήδηξες;
Όχι. Αυτό έγινε αργότερα.
Και τα κοψίματα του Πολ ήταν άσχημα. Δεν ήταν γρατζουνιές.
Ο μπαμπάς έκοβε βαθιά. Αλλά δεν θες να μάθεις αυτό.
Ναι.
-Ρώτα αυτό που θες και θα απαντήσω. -Καλά
-Μα πρέπει να ρωτήσεις. -Καλά.
Όταν πήδηξες από τον αχυρώνα…
Ο μπαμπάς μού έδωσε ένα φιλί.
Αυτό το βραβείο έδινε.
Ο μπαμπάς έβγαλε το κακό από τον Πολ και τελείωσε.
Μπουλ. Τέλος.
Εκείνη τη μέρα, τουλάχιστον.
Αλλά ούτε αυτό θες να μάθεις.
Πώς επουλώθηκε;
Πώς έγινε καλά;
Υπάρχει ένα μέρος.
Το έλεγε…
Μπούγια Μουν.
Το λέγαμε Μπούγια Μουν.
Τον πήγαινα όταν ήταν χτυπημένος.
Τον πήγα εκεί κι όταν πέθανε.
Και τον έθαψα στον Λόφο της Αγάπης.
Εκεί που πήγαμε σήμερα. Ήταν το μέρος μας.
Ρώτα αυτό που θες. Ξέρω τι είναι,
μα πρέπει να ρωτήσεις.
Ήταν αληθινό…
εκεί που πήγαμε σήμερα;
Ή ήταν στη φαντασία μου;
Και μετά πήγε εμένα.
Αν θες…
θα σε ξαναπάω.
Ναι.
Θέλω.
-Τι σκέφτηκες; -Την κλαίουσα ιτιά.
Μπράβο. Καλύτερα από τον Πολ.
Θεέ μου, τα λουλούδια. Να τα αγγίξω; Είναι ασφαλές;
Κάποτε πήρα ένα μαζί μου πίσω, αλλά πέθανε αμέσως.
-Θα νυχτώσει σε λίγο. -Εδώ δεν νυχτώνει ποτέ.
Το φεγγάρι είναι πάντα εκεί, ακριβώς πάνω από τον ορίζοντα.
Κοίτα, Λίσι.
Το έφτιαξε ο Πολ από ένα σπασμένο κουτί.
Η πισίνα είναι τέλεια, Λίσι.
-Υπάρχουν άνθρωποι εδώ; -Ναι.
Μα είναι τσακισμένοι.
Τι είναι αυτό;
Σκέψου κάτι, Λίσι.
Κάτι στο δωμάτιο.
Τι ήταν αυτό; Τι ήταν αυτό το πράγμα;
Το μακρύ αγόρι.
Δεν το έχω δει από κοντά. Και δεν θέλω.
Δεν θέλω να είμαι εδώ.
Γνωριζόμαστε από παλιά με αυτό το πράγμα.
Θυμάσαι τότε που έπρεπε να πάω τον Πολ, επειδή ο μπαμπάς τον είχε κόψει πολύ;
Εκείνη τη μέρα ήταν τόσο κοντά,
που σχεδόν το είδαμε μέσα από τα δέντρα.
Ήταν πολύ ψηλό.
Ατελείωτα.
Και τα συναισθήματα που γεννά.
Απελπισία.
Θλίψη.
-Ξέρει. -Τι ξέρει;
Εμένα.
Με φωνάζει.
Μπορεί να περάσει; Μπορεί να φτάσει σ' εμάς;
Πιθανότατα όχι.
Μερικές φορές το ακούω όταν γράφω.
Το μυαλό του καλεί το δικό μου.
Κάποιες νύχτες που δεν μπορώ να κοιμηθώ, το ακούω να έρχεται.
Το βλέπω φευγαλέα στον καθρέφτη ή στο τζάμι και βλέπω το πρόσωπό του.
Πολλά πρόσωπα.
Και εύχομαι…
Ναι, μερικές φορές…
Αλλά τώρα έχω εσένα, Λίσι.
Και με κρατάς εδώ.
Είσαι η άγκυρά μου.
Υπάρχουν άγκυρες και εδώ κι εκεί.
Άγκυρες και σωσίες.
Τι εννοείς;
Μερικές φορές είμαι σωσίας.
Ο Πολ δεν ήταν ποτέ.
Μα υπάρχουν πολλά που δεν ξέρω και μπορώ μόνο να μαντέψω.
Όπως το πώς το νερό συνδέει το Μπούγια Μουν με τον κόσμο μας.
-Πώς μπορείς να πας εσύ, ενώ άλλοι όχι. -Επειδή με βοήθησες εσύ.
Αλλά η πισίνα θεραπεύει.
Αυτό το ξέρω σίγουρα.
Εκεί πήγα τον Πολ όταν τον έκοψε ο μπαμπάς.
-Πηγαίναμε στην πισίνα. -Για να τον κάνεις καλά.
Όπως έκανες τον εαυτό σου καλά μετά που έκοψες το χέρι σου.
Ναι.
Μετά ήρθε.
Το μακρύ αγόρι.
Άντε. Φύγετε.
Μην προσπαθήσετε να με ξεγελάσετε πάλι μ' αυτά τα νερά.
Σκοτ, το ακούς αυτό;
Τι είναι αυτό;
Δεν ξέρω.
-Δεν θέλω να είμαι εδώ. -Όλα καλά.
Πολ, πού πας;
Πολ, από δω είναι. Πολ.
Πολ!
Πού πας; Πολ!
Για κάποιον λόγο, ο Πολ είχε την παρόρμηση να πάει κατά πάνω του.
Πολ! Πολ, μην πας εκεί.
Πολ!
Πολ, γύρνα πίσω!
Πολ!
Σου είπα να μην πας εκεί! Σ' το είπα!
Μου βούτηξε το χέρι. Μου βούτηξε το χέρι.
Δεν πειράζει. Θα το κάνει καλά η πισίνα.
Η πισίνα θα τα φτιάξει όλα, όπως πάντα.
Έλα.
Έφυγε.
Αλλά μας σημάδεψε.
Μας ήξερε.
Πήγαμε κι άλλες φορές πριν πεθάνει ο Πολ.
Τώρα, όποτε το σκέφτομαι…
με σκέφτεται κι αυτό.
Τότε, μην το κάνεις.
Μην το σκέφτεσαι.
Θέλω να μάθω κάτι ακόμα για τον αδερφό σου.
Όχι άλλο. Τίποτα άλλο.
-Γιατί είναι ανάποδα; -Επειδή το χάραξε στο χέρι.
ΒΟΗΘΗΣΕ ΜΕ ΛΙΣΙ
Επειδή το χάραξε στο χέρι.
Ξέρεις τι είναι αυτό;
Είσαι εκεί;
Σφίξε μου το χέρι.
Σφίξε μου το χέρι, αν είσαι εκεί.
Είσαι στην πισίνα;
Πήγες εκεί για να γίνεις καλά;
Θες να γυρίσεις;
Θέλω να γυρίσω.
Από πού; Τι…
-Θέλω να γυρίσω σπίτι. -Εντάξει.
Θες να γυρίσεις σπίτι;
Τότε, βοήθησέ με.
Δεν ξέρω πώς να το κάνω χωρίς εσένα.
Γι' αυτό, πες μου.
Βοήθησέ με. Εντάξει;
Βοήθησέ με.
Βοήθησέ με!
Υπάρχουν πολλά που δεν ξέρω και μπορώ μόνο να μαντέψω.
Πώς το νερό συνδέει το Μπούγια Μουν με τον κόσμο μας.
Πώς μπορείς να πας εσύ, ενώ άλλοι όχι.
Είσαι ταλέντο.
Υποτιτλισμός: Άννυ Ζερβού