"Ik heb veel problemen gekend, dus schrijf ik vrolijke verhalen."
Pardon, ik ben op zoek naar de "Weekly Volcano".
Ik wil Mr Dashwood spreken.
Een vriendin vroeg me om haar verhaal aan te bieden.
Zij heeft het geschreven, ze wil graag meer schrijven.
Geen eerste poging, neem ik aan?
Ze heeft al verhalen aan Olympic en Scandal verkocht.
En een prijs gekregen voor een verhaal in Blarney Stone Banner.
Een prijs?
Ja.
Ga zitten.
We nemen het.
Echt? - Met aanpassingen, het is te lang.
Maar u hebt erin geschrapt.
Ik heb ervoor gezorgd dat enkele zondaars zich bekeren.
Het land komt net uit een oorlog.
Mensen willen vermaakt worden, ze willen geen preek.
Verhalen met een moraal verkopen nu niet. Zeg dat maar tegen je vriendin.
En de vergoeding? Hoe...?
We betalen hiervoor 25 tot 30. Voor deze 20.
U mag het hebben. Doe de wijzigingen maar.
Moet ik tegen mijn vriendin zeggen dat u er meer neemt, als ze beteren heeft.
We zullen ernaar kijken. Zeg dat ze het kort en pikant maakt.
Als de hoofdpersoon een meisje is, moet ze aan het eind getrouwd zijn.
Of dood, het een of het ander. - Pardon?
Welke naam moet ik bij het verhaal vermelden?
Geen, als u het goed vindt.
Zoals ze wil, natuurlijk.
Goedemorgen, meneer.
Een tweepersoonskamer, graag. - Perfect, dat is 4,50 per week.
En dat is een goede prijs. - Is dat niet een beetje duur?
Dit is een pension, geen liefdadigheidsinstelling.
En op tijd betalen.
Goedemiddag, Ms March.
Goedemiddag.
Je bent goed bezig. - Dank je.
Je staat in brand.
Dank je. - Ik heb dezelfde gewoonte, zie je?
Kitty en Minny wachten.
Mijn studenten hebben me nodig. - Altijd aan het werk.
Geld is het doel van mijn geldbeluste bestaan.
Niemand heeft zulke inktvlekken alleen maar vanwege het geld.
Mijn zus Amy is in Parijs en tot ze met een steenrijk iemand trouwt,
is het aan mij om het gezin draaiende te houden.
Tot ziens.
De decadentie heeft Paris kapot gemaakt, als je het mij vraagt.
Die Franse vrouwen kunnen nog geen borstel optillen.
Ik zei: "Die Franse vrouwen kunnen nog geen borstel optillen."
Helemaal waar, tante March.
Hou me niet voor de gek, meisje.
Wat schrijft je probleemfamilie?
Moeder zegt niets over Beth.
Ik vind dat ik terug moet, maar iedereen zegt: blijf.
Je kan niets doen als je teruggaat. Het meisje is ziek, niet eenzaam.
En je kan beter niet naar huis gaan totdat jij en Fred Vaughn verloofd zijn.
Ja, en tot ik klaar ben met mijn schilderlessen, natuurlijk.
Natuurlijk.
Stop de koets.
Hoe gaat het? Je bent zo groot geworden.
Je zou naar het hotel komen.
Ik kon je nergens vinden. - Je hebt niet goed gezocht.
Ik herkende je niet, je bent zo mooi. Ik dacht dat je dat wel leuk vond.
Waar is je grootvader? - In Duitsland.
Nog steeds op reis. Ik ben alleen, heerlijk.
Flirten, gokken en drinken. - Niet tegen je moeder zeggen.
Zit je jonge meisjes door Europa achterna?
Dat Jo je afgewezen heeft, spijt me zo.
Hoeft niet, Amy. Mij spijt het niet.
Kom onmiddellijk terug.
Ik zal u helpen. - Haal hem van me af.
Kom naar het Nieuwjaarsfeest. Iedereen zal er zijn, Fred ook.
Pik me om 20.00 uur op bij het Chavain hotel.
Kom feestelijk gekleed. Hoge hoed en zijde.
Zal ik doen. Ik zal mijn beste zijde dragen.
Dat is Laurie.
Ik weet het.
Twintig meter blauwe zijde en roze.
Iemand komt het later ophalen.
Dat zal je geweldig staan.
Ik weet een goede kleermaker. Je wordt de mooiste vrouw van Concord.
John heeft een nieuwe winterjas nodig en Daisy en Demi nieuwe kleren.
En zijn vrouw heeft een nieuwe jurk nodig.
Ik kan niet... Ik kan het gewoon niet.
Hij zal je zo mooi vinden dat hij niet meer aan de kosten denkt.
Het is toch niet te buitensporig.
Is 18 meter genoeg?
Vijftig dollar? Hoe kan ik zoiets doen?
Ga spelen.
Daar ligt uw weg, naar het westen.
Laten gratie en een goed humeur u vergezellen.
Hebt u geen boodschap voor mijn meester?
Blijf, smeek ik u, zeg me wat gij van mij vindt.
Dat u denkt dat u niet bent wie u bent.
Als ik dat denk, denk ik datzelfde over u.
Denk heeft u gelijk: ik ben niet wie ik ben.
Excuseer me?
Ik spreek alleen Engels.
Wat zei je? - Kom dansen.
Ik weet precies met wie ik wil dansen.
Met wie ga je dansen, Jo? - Je weet dat ik nooit dans.
Waarom kunnen we niet allemaal? Het is niet eerlijk.
Draag gewone schoenen. - Deze pasten afgelopen winter nog.
Mijn neus ziet er niet verfijnd uit.
Ik vind je neus mooi.
Raak me niet aan, ik voel me al belachelijk. Ik wil het niet zien.
Je kan mooi zijn als je het probeert. - Dat wil ik niet.
Ik wil er niet heen, maar ik wil de muziek graag horen.
Ik onthou het en zing het voor je.
Moet dat zo moeten roken? - Het vocht verdampt.
Wat een vreemde geur, net verbrande veren.
Ik haal het eruit en dan heb je perfecte krullen.
Waarom gaat haar haar los?
Het spijt me zo. - Wat heb je gedaan?
Het spijt me, je had het niet aan mij moeten vragen.
Ik kan niet gaan, het is verpest. Mijn haar.
Niet staren, geen handen op je rug,
zeg geen "Columbus," zeg geen "capital",
Geen handen schudden, niet fluiten. - Je ziet er prachtig uit.
Dank je.
Nee, het is nog vroeg. - Goed.
Sorry, ik wist niet dat er iemand was.
Niet erg. Blijf maar, als je wilt. - Stoor ik je niet?
Ik ken hier niet veel mensen. Ik voelde me nogal vreemd in het begin.
Ik ook.
Miss March, toch?
Ik ben niet Miss March, ik ben maar Jo.
En ik ben niet Mr Laurence, ik ben maar Laurie.
Dans je niet? - Ik weet nog niet hoe het hier gaat.
Ik heb bijna altijd in Europa gewoond.
Europa, dat is "capital".
Ik moet zulke woorden niet gebruiken.
Zegt wie?
Meg, mijn oudere zus.
Dat is ze, zie je?
Het meisje in de paarse jurk? - Ze is heel knap.
Ze helpt me om goed te zijn, zodat vader trots op me is als hij terug is.
Waar is hij?
Vrijwilliger in de Union Army. Ik wilde met hem mee gaan vechten.
Ik raak niet over de teleurstelling heen dat ik een meisje ben.
Wil je met me dansen?
Ik kan niet, omdat...
Waarom niet?
Zal je het niet zeggen? - Nooit.
Ik heb mijn jurk verbrand.
Van Meg moet ik stilzitten, zodat niemand het kan zien.
Je mag lachen als je wilt. Het is grappig, ik weet het.
Ik weet hoe we dit kunnen oplossen.
Mijn voet. Mijn enkel doet pijn.
Hoe kom ik thuis?
Het enige dat je kan doen, is een rijtuig nemen of hier blijven.
Rijtuigen zijn te duur. - Ik zal je brengen, het is vlakbij.
Dat kunnen we niet accepteren.
Je moet de mijne nemen, alsjeblieft.
Het is nog zo vroeg, je wilt toch niet nu al vertrekken.
Ik vertrek altijd vroeg, echt waar.
Welke keuze heb je?
Ik zei toch dat die schoenen te klein waren.
Hemeltje lief, wat heb je gedaan.
Ze kan niet lopen. Ze loopt mank.
Maak die stoel vrij. Jullie zouden moeten slapen.
Help je zus en dan weer naar bed.
Maak plaats, Meg is een gewonde soldaat.
Ik heb mijn enkel verzwikt. - Mode wordt nog een keer je dood.
We hebben ijs nodig.
Kom binnen. - Is het goed?
Excuses voor de chaos. Ik hou van bakken in de nacht.
Let niet op de rommel. Dat doen wij ook niet.
Mag ik je Teddy noemen? - Ja.
Je moet met hun theater meedoen.
Ze kunnen wel een extra speler gebruiken. - Ik ben Amy.
...vechten voor de mannenrollen of speel een meisje.
Neem een scone. En ijs.
Hoe gaat het met je enkel? Wil je ijs? - Nee, dank u, mevrouw.
Noem me maar moeder of mammie. Dat doet iedereen.
Droeg je die roze schoenen? - Het is koud.
Maar ze zijn zo mooi. - Meer ijs?
Het voelt alsof ik een deftige jongedame ben: met een rijtuig thuiskomen...
en dienstmeisjes die op me wachten.
Voor de schrijver op zolder.
Omdat je vanavond zo van het toneelstuk genoten hebt, wil ik je dit geven.
Het zal je helpen bij karakterstudies en je pennenstreken.
Ik zou graag lezen wat je schrijft, als je me vertrouwt.
Ik beloof eerlijkheid en intelligentie. Groeten, Friedrich.
Fred, wil je iets drinken? - Graag, dank je.
Wilt u me even excuseren?
Ik heb een uur op je gewacht.
Ik voel me betrapt.
Wil je weten wat ik van je vindt? - Wat vind je van me?
Ik veracht je. - Waarom veracht je me?
Omdat elke keer als je goed, gelukkig en nuttig kan zijn,
je lui, slecht en ellendig bent.
Egoïsten praten graag over zichzelf. - Ben ik egoïstisch?
Ja, heel egoïstisch.
Met je geld, talent, schoonheid en gezondheid.
Je vindt me knap. - Dat vind je leuk, ijdeltuit.
Met zoveel goede dingen om te doen, kan jij alleen maar lummelen.
Ik zal goed voor je zijn, Heilige Amy.
Schaam je je niet voor zo'n hand? - Nee, dat doe ik niet.
Het lijkt erop alsof hij nog nooit gewerkt heeft en die ring is belachelijk.
Jo heeft me die ring gegeven.
Ik heb medelijden met je, echt waar.
Ik had gehoopt dat je het beter kon dragen.
Heb geen medelijden met mij. Op een dag voel jij hetzelfde.
Ik zou gerespecteerd worden als ik geen liefde kan krijgen.
Wat hebt u de laatste tijd gedaan, oh grote "artiste"?
Misschien gefantaseerd over hoe je het geld van Fred Vaughn uitgeeft?
Fred Vaughn, dames en heren.
Fred, het spijt me zo.
Dit zijn maar verhalen.
Maar ik ben bezig met een roman.
En je roman, zal die ook zo zijn? - Tot nu toe wel, in elk geval.
Met zulke plots? Duels en doden?
Het verkoopt, dus...
Waarom onderteken je niet met je echte naam? - Mijn moeder zou het niet leuk vinden.
Het is te smerig voor haar.
Ik wil haar helpen door geld te verdienen, niet bezorgd maken.
Weet je, ik vind ze niet leuk.
Eerlijk gezegd,
denk ik dat ze niet goed zijn.
Ze zijn in de krant gepubliceerd...
en mensen hebben altijd gezegd dat ik talent heb.
Ik denk dat je talent hebt, daarom ben ik zo direct.
Ik ga niet dood van complimenten.
Ben je boos? - Natuurlijk ben ik boos.
Je zegt net dat je mijn werk niet goed vindt.
Ik dacht dat je eerlijkheid wilde. - Ja, dat wil ik.
Heeft nog niemand zo tegen je gesproken? - Ik ben al vaak genoeg afgewezen.
Is er iemand met wie je serieus over je werk kan praten?
En wie ben jij om te bepalen wat goed en slecht is?
Niemand, en... - Waarom doe je dan alsof?
Door je reactie lijkt er een kern van waarheid...
Mijn reactie zegt dat jij een pompeuze blaaskaak bent.
Shakespeare schreef voor de massa.
Shakespeare was de grootste dichter ooit,
omdat hij zijn poëzie in populaire werken verwerkte.
Maar ik ben geen Shakespeare. - Godzijdank hebben we die al.
Als je er zo veel over weet, waarom doe je het dan niet zelf?
Omdat ik geen schrijver ben.
Ik heb jouw talent niet. - Nee, die heb je niet.
Jij zult altijd criticus blijven en nooit schrijver worden...
en de wereld zal vergeten dat je geleefd hebt.
Dat weet ik zeker.
Niemand zal Jo March vergeten.
Dat geloof ik.
Luister, we zijn geen vrienden. Jij bent mijn vriend niet.
En ik wil jouw mening niet horen, want ik vind je niet aardig,
dus praat niet meer tegen me. Dank je.
Josephine, dit is voor jou. - Dank je.
"Kom meteen naar huis. Beth gaat verder achteruit, moeder."
Vrolijk Kerstfeest, wereld.
Vrolijk Kerstfeest.
We zijn al uren wakker. - Wat heb je geschreven?
Ik werd meegesleept door ons toneelstuk over wraak gisteravond.
Nee, geen wraak, het is Kerstmis.
Het is geen Kerstmis zonder geschenken. - Het is afschuwelijk om arm te zijn.
Waarom hebben sommige meisjes zoveel mooie dingen en anderen niet.
Wij hebben vader en moeder en elkaar. - Vader is er niet zolang de oorlog duurt.
Ik wou dat ik bergen geld had en veel bedienden, zodat ik nooit hoefde te werken.
Of je wordt een goede actrice. - Het zijn niet alleen gevallen vrouwen.
Ik kan geen actrice worden.
Ik heb veel wensen, maar het liefst word ik een kunstenaar in Parijs,
maak mooie afbeeldingen en word de beste schilder ter wereld.
Wil jij dat ook, een beroemd schrijver worden?
Maar het klinkt lomp als zij het zegt. - Waarom schaam je je daarvoor?
Mijn wens is samen met vader en moeder in dit huis te zijn.
Beth is perfect. - En je muziek, Koningin Bess?
Die speel ik alleen voor ons. Niemand anders hoeft dat te horen.
Je moet jezelf niet beperken.
Moeder stelde voor om dit jaar geen cadeautjes te doen.
We kunnen niet veel doen, maar wel kleine offers en liefde brengen.
Speel geen moedertje, omdat ze nu niet thuis is.
Jo, dat is zo jongensachtig. - Daarom doe ik het.
Ik haat onbeleefde, niet-damesachtige meisjes.
Ik haat geaffecteerde, kleine ettertjes.
Mijn neus, mijn neus. Die is al niet mooi.
Wat ik denk, kan jullie niets kan schelen,
maar jullie willen toch niet dat moeder jullie zo vindt?
We geven om wat je denkt. Je bent meer onze familie dan tante March.
Niet doen, Jo. - Ik heb honger.
Een arm schepsel kwam bedelen, je moeder ging meteen kijken wat ze nodig had.
Ik wou dat ze anderen ging helpen op beter tijdstip.
Joanna en ik hebben erge honger. - Poppen kunnen geen honger hebben.
Ik heb de climax herschreven. We moeten het repeteren. Amy, haal de kostuums.
Ik heb een goddelijke kroon gemaakt en mijn oude schoenen blauw geverfd,
zodat ze er als een prinses uitziet.
Het melancholische deel is behoorlijk goed. Wacht maar tot de nieuwe toespraak.
Ik snap niet hoe je zulke mooie dingen kan schrijven.
Je bent een echte Shakespeare. - Helemaal niet.
Wil je de flauwval-scène repeteren?
Je bent zo stijf als een hark.
Ik heb nog nooit iemand zien flauwvallen. Ik wil niet bont en blauw worden.
Als ik makkelijk kan vallen, doe ik het.
Anders laat ik me sierlijk in een stoel vallen.
Het kan mij niet schelen als Hugo met een pistool op me afkomt.
Ik acteer niet. - Ik zei niets.
Ik wist wat je ging zeggen. Ik acteer niet.
Jullie moeten hier allebei knielen.
Je moet knielen. - Dat wil ik niet.
Dit is onze special scene.
Niemand kijkt naar ons. - Lachen.
Ik wil het niet. - Je moet.
Ik vind dat Meg de regisseur moet zijn. - Ik vind dat ze moet knielen...
Maar het is onze scene. - Als je knielt en kijkt...
Vrolijk Kerstfeest, meisjes. - Mammie, vrolijk Kerstfeest.
Ik ben blij om jullie zo gelukkig te zien. Hoe is het toneelstuk?
Jo, je ziet er moe uit. Heb je weer de hele nacht geschreven?
Natuurlijk. - Amy, geef me een kus.
Vrolijk Kerstfeest. Hoe gaat het met m'n meisjes?
Moet je dit ontbijt zien. - Ik heb honger als een paard.
Wat is er?
Niet ver hier vandaan woont een arme jonge vrouw.
Haar vijf kinderen liggen in één bed om niet te bevriezen en ze hebben niets te eten.
Willen jullie hen jullie ontbijt als kerstcadeau geven?
Ga je nu zeggen dat vader dit gewild had?
Bedankt.
En dank u, Mr Laurence, om me erbij te betrekken.
Graag gedaan.
Misschien kan je mijn kleinzoon naast wiskunde ook bijles geven in manieren.
De goede engelen zijn tot ons gekomen.
Ik ben terug. En heb eten, dekens en truien.
En we hebben medicijnen meegebracht. - Dus dit zijn mijn meisjes.
Zeg hallo. - Hij voelt zich niet goed.
Meisjes, waarom pakken jullie het eten niet uit...
Wil je hier wat van?
Wil jij er één?
Ja, neem alles. - Zullen we hout halen?
Lekker, toch?
Dit is fijn, hè?
We hebben toch geen tenen nodig. Ik denk dat ik er één verloren ben.
Iemand anders ook?
Dat was fantastisch. - Ik voel me voeten niet meer.
Waren het feeën? - De kerstman.
Nee, tante March. - Mr Laurence heeft het gestuurd.
De opa van Laurie? Waarom?
Hij heeft gezien dat jullie je kerstontbijt weggegeven hebben
en wil dat jullie een mooie dag hebben.
Ik dacht dat hij een gemene oude man was. - Dit is zo gul.
Zijn kleinzoon Laurie heeft hem op het idee gebracht.
Dat weet ik. We moeten vrienden met hem worden.
Jongens maken me bang en dat grote, oude huis ook.
Mr Laurence heeft zijn zoon verstoten nadat hij er...
met een Italiaanse vrouw vandoor is gegaan.
Zijn kleinzoon is nu wees en zit de hele tijd in huis met zijn leraar.
Hij is een vriendelijke man die zijn dochter verloren heeft,
toen ze nog een kind was en nu ook zijn zoon.
Is z'n dochter overleden? - Dat is triest.
Ziet Laurie er niet romantisch uit? Hij is half Italiaans.
Je hebt nauwelijks met hem gesproken.
Ik ben niet verantwoordelijk voor dit feest, maar ik heb een verrassing.
Een brief van vader. - Kon ik er maar heen.
We kunnen onze enige broer niet opgeven.
Het moet erg onaangenaam zijn om in een tent te slapen.
Jo moet achteraan, zodat we haar niet zien huilen
Wanneer komt hij thuis?
Hij blijft daar zolang mogelijk trouw werken.
We gaan hem niet vragen terug te komen voordat hij gemist kan worden.
"Geef ze allen mijn liefde en een kus. Zeg hen dat ik overdag aan hen denk,
en 's nachts voor hen bid,
en altijd mijn troost vind in hun genegenheid.
Een jaar hen niet zien lijkt lang, maar herinner hen eraan...
dat we tijdens het wachten allemaal kunnen werken,
zodat deze moeilijke tijd niet verspild wordt.
Ik weet dat ze liefdevolle kinderen voor je zullen zijn,
die trouw hun plicht doen, moedig tegen hun vijanden vechten,
en zichzelf op mooie wijze zullen overwinnen."
"The Witch's Curse", een toneelstuk door Jo March.
Maak het mooi, snel en sterk...
"Als ik naar hen terugkom, zal ik...
gekker en trotser zijn op mijn kleine vrouwen."
Excuseer me. Uw halte, mevrouw.
Dank u. - Is ze weg? Waarom?
Ik weet het niet. Ze is gewoon weggegaan.
Heeft ze gezegd dat ze terug zou komen?
We hadden geen openhartig gesprek, professor.
Waarom zit je daar maar? Ga alsjeblieft. Stof iets af.
En de meisjes? Ze was de beste lerares die ze ooit hadden.
Ik weet het.
Het is zo moeilijk om weer aan het werk te gaan na zulke goede tijden.
Ik wou dat het elke dag Kerstmis was. - Of Nieuwjaar. Zou dat niet geweldig zijn?
We zijn een stelletje ondankbare meiden.
Zeg niet zoiets achterlijks. - Ik hou van sterke, betekenisvolle woorden.
Ik moet terug naar school en heb geen limoenen.
Alle meisjes verhandelen limoenen en ik heb schulden.
Ik ben heel veel limoenen verschuldigd.
Is dit voldoende? - Waarom doe je dat?
Ik weet wat het is om iets te willen en je minder te voelen dan andere meisjes.
Dit of tekeningen lossen mijn schuld af.
Welke tekeningen? - Niets.
Ik ben blij dat moeder me niet naar die meisjesschool stuurt.
Ik kom te laat. - Na de boodschappen moet je werken aan...
de nieuwe sommen en aan spelling. Ik controleer het als ik thuiskom.
Prima. - Dag.
Josephine. - Ja, hier.
Waarom ben je gestopt met Belsham te lezen? - Het spijt me, ik zal het uitlezen.
Let op jezelf, liefje. Op een dag heb je me nodig...
en dan had je gehoopt dat je je beter gedragen had.
Dank u, tante March, voor uw vele vriendelijkheden,
maar ik wil mijn eigen weg gaan.
Niemand gaat zijn eigen weg. Niet echt.
Zeker een vrouw niet. Je moet goed trouwen.
Maar u bent niet getrouwd. - Dat komt omdat ik rijk ben.
Ik heb ervoor gezorgd dat ik mijn geld behield, in tegenstelling tot je vader.
Dus de enige manier om ongehuwd te blijven, is rijk zijn?
Vrouwen hebben maar weinig mogelijkheden om geld te verdienen.
Dat is niet waar. Je kan een bordeel openen, of op het podium staan.
Dat is vrijwel hetzelfde.
Buiten dat hebt u gelijk. Vrouwen hebben maar weinig mogelijkheden.
Daarom zou je naar me moeten luisteren.
Dat ik moet trouwen?
Nee, dat je een beter leven kan leiden dan je arme moeder.
Maar Mammie houdt van haar leven. - Je weet niet waar ze van houdt.
Je vader gaf meer om de opvoeding van de kinderen van Freemen...
dan van zijn eigen familie. Ja, maar hij had gelijk.
Het is mogelijk om gelijk te hebben en een dwaas te zijn.
Ik denk het niet. - Je wordt niet betaald om te denken.
Ik weet dat je nu niet veel om het huwelijk geeft.
Ik kan niet zeggen dat ik je dat kwalijk neem.
Maar ik ben van plan om weer naar Europa te gaan...
en ik heb een metgezel nodig.
Wil jij die persoon zijn?
Ik zou niets liever willen. - Goed, ga dan lezen.
En niet rondsluipen. Ik hou niet van gluiperds.
President Lincoln. - Nee, vader vecht voor hem.
Mijn vader zegt dat de oorlog verspilling is...
en we moeten ze hun werk gewoon laten houden.
Het is immoreel.
Iedereen profiteert van het systeem, inclusief jullie Marches.
Waarom moet alleen het Zuiden gestraft worden?
We moeten allemaal worden gestraft. - De Marches houden van een reden.
Doe alleen Mr Davis.
Ik weet niet of ik dat moet doen.
Ik zal je schuld kwijtschelden en je vijf extra limoenen geven.
...je spelling en tevens je leesgewoonten.
Ga zitten.
Ga zitten, Laurie.
Latijn is een voorrecht. Alsjeblieft, je moet dit leren.
Ik mag deze baan niet kwijtraken, terug Cicero. - Er staat een meisje buiten.
Niet waar. - Jawel, er staat een meisje.
Nee, niet waar.
Ik mag nooit meer naar huis.
Oh, daar staat een meisje. - Dat is een meisje.
Hallo daar. Ben je gewond?
Ik ben Amy. - Hallo Amy, ik ben Laurie.
Ik weet het, jij hebt mijn zus na het feest naar huis gebracht.
Ik zou nooit m'n enkel hebben verstuikt.
Ik heb mooie kleine voeten, de mooiste van de familie.
Maar ik kan nooit meer naar huis, want ik zit in de problemen.
Kijk. - Mr Davis heeft me geslagen.
Zeg tegen de bedienden dat dit schilderij onmiddellijk verkocht moet worden.
Amy, ben je hier? - Mijn hand, kijk.
Wat een rijkdom. - Het doet zoveel pijn.
Je bent vast de gelukkigste jongen ter wereld.
Een kerel kan niet enkel van boeken leven. - Ik wel. Wat heb je gedaan?
Ik heb niets gedaan. Ik was aan het tekenen en toen sloeg Mr Davis me.
Christopher Columbus, moet je dat zien.
Dat is mijn grootvader. Ben je bang voor hem?
Nee, ik ben voor niemand bang.
Hij ziet er streng uit, maar mijn grootvader was veel knapper.
We gaan geen grootvaders vergelijken. - Jij denkt dat hij knapper is, hé?
Nee, eigenlijk ben jij erg knap. Ik bedoelde niet...
Ik heb de vader van je moeder gekend. Je hebt zijn pit.
Dank u, meneer.
Jij gaat niet meer naar die school. Die man was altijd al een idioot.
Jo zal je lesgeven. - Ik geef Beth al les.
Je bent een goede lerares.
Vrouwen die thuis les krijgen, is beter, geloof ik.
Alleen omdat de scholen voor vrouwen zo slecht zijn.
Inderdaad, helemaal waar.
Ik wou dat alle meisjes zouden weggaan en hij zou sterven.
Je hebt iets fout gedaan. Dat heeft consequenties.
Ik heb niets gedaan. Ik was gewoon aan het tekenen.
Dank je wel voor het letten op Amy. - Natuurlijk, geen probleem.
Mijn meisjes komen makkelijk in de problemen.
Ik ook.
Dan kom je naar ons en zorgen wij voor je.
Kom wanneer je maar wilt. Nodig Beth ook uit.
Beth zou de piano geweldig vinden. - Is ze de rustige?
Ja, dat is onze Beth.
Ze mag onze piano gebruiken. - Jo, jij mag eender welk boek lenen.
Mag ik naar de schilderijen komen kijken? - Er is ook een mooie kas.
We moeten gaan, meisjes. - Ik neem deze mee, als dat goed is.
Ik breng het snel terug, dat beloof ik.
Bedankt voor mijn hand.
Je bent je handschoen vergeten.
Terug aan het werk.
Stilte, stilte.
Een nieuw toneelstuk, geschreven door Miss Jo March,
zal de komende week in het Barnville Theater verschijnen en...
alles overtreffen dat ooit in Amerika te zien is geweest.
In de hoofdrol de grootste actrice van hier tot aan de Mississippi, Miss Meg March.
Wekelijks rapport: Meg goed, Jo slecht,
Beth zeer goed en Amy middelmatig.
Mr President en heren, ik wil de toelating van een nieuw lid voorstellen.
Eén die ons zeer dankbaar zou zijn,
en immens veel zou toevoegen aan de ziel van de club.
Ik stel voor...
Mr Theodore Laurence.
Absoluut niet.
Laten we hem toelaten. - Hij is een echte jongen.
We willen geen jongens. Dit is een club voor dames.
Ik denk dat we het moeten doen. Zelfs als we bang zijn.
Het is Laurie.
Het zal alles veranderen. - Oké, laten we stemmen.
Handen omhoog. - Steek je hand niet op.
Steek je hand op. Het is Laurie. - Het is nu de tijd...
Dames, alsjeblieft, dit is mijn list, het is mijn schuld.
Jo stemde pas in na veel plagen.
Ik wil slechts zeggen, als een klein teken van mijn dankbaarheid...
dat ik de vriendschappelijke betrekkingen tussen aangrenzende landen wil bevorderen.
Dus overhandig ik jullie deze sleutels van een klein postkantoor...
dat ik in het bos bij de vijver gemaakt heb.
Vier sleutels, ze zijn voor jou, lieverd.
En voor jullie. - Dank je wel.
Dit is voor mij. Zonder verdere omhaal,
bedankt voor jullie gunst. Ik zal deelnemen aan de club.
Welkom, Laurie.
Drie, vier, vijf. - Jullie hebben allebei vijf.
Ik heb het de dokter gevraagd. - Gelijkspel, denk ik.
Het klopt niet. - Ik kan het niet geloven.
Daisy en Demi, geef me een knuffel. Jullie zijn zo groot geworden.
Ik wou dat je hier was om hen te les te geven.
Ik ben er nu. - Zo fijn dat je weer thuis bent.
Ik denk dat Beth zich eenzaam voelt, hoewel ze er niets over gezegd heeft.
Waar is Beth? - Ze is boven.
We dachten dat ze beter was, maar de koorts heeft haar verzwakt.
Hier, zoek de beste dokter.
Je hebt dat geld nodig om in New York te leven.
Ik ga niet terug. Ik gebruik de rest om haar aan zee te laten aansterken.
Wanneer komt Amy naar huis?
We wilden haar niet bezorgd maken. - Weet ze het niet?
Beth stond erop dat we niets zouden zeggen,
want ze wilde Amy's reis niet verpesten.
Amy wist altijd al de dans te ontspringen als het moeilijk werd.
Jo, niet boos zijn op je zus.
Ik kan niets meer vinden. Mammie, heb je mijn handschoen gezien?
Wanneer heb je hem voor het laatst gezien?
Jo, waar ben je?
Ik kan mijn andere handschoen niet vinden. - Neem de mijne.
Jo, we komen te laat. - Waar ga je heen?
Je bent niet uitgenodigd.
Je gaat ergens heen met Laurie, ik weet het.
Ja, dat klopt, laat me met rust.
Heb je de kaartjes? - Ja, schiet op.
Je gaat naar het theater met Laurie. Alsjeblieft, mag ik mee?
Sorry, maar je bent niet uitgenodigd. - Je mag niet, zeur er niet over.
Ik zit hier opgesloten en kom nooit ergens.
Beth heeft haar piano, ik ben eenzaam. - Ik kan je akkoorden leren.
Ik wil geen akkoorden leren, ik wil naar...
Je bent je aan het opdringen, terwijl je niet gewenst bent.
We moeten al met de saaie Mr Brooke omgaan.
Ik mag hem wel, hij is vriendelijk.
Ik kan voor mezelf betalen. - Je mag niet mee.
Het spijt me, maar Jo heeft gelijk. Volgende keer.
Stop met haar te aaien. - Alsjeblieft, alsjeblieft.
Je krijgt hier spijt van. Dit ga je betreuren.
Kijk niet zo naar me.
Ik vond alles geweldig
Ik vond de actrice... - Ze was erg goed.
Ja, echt goed. - Ze was erg goed.
Ik hou van het theater. - Jij bent een miljoen keer beter dan zij.
Hoewel ze geweldig kon flauwvallen. - Hoe kon ze zo wit worden.
Mr Brooke kon niet meer onderdanig zijn. - Ik vond hem zeer beschaafd.
Wacht even, laat me dit idee opschrijven.
Wat is je favoriete kleur ogen? - Paars.
Mr Brooke heeft blauwe ogen en een oude ziel. Dat is veel belangrijker dan geld.
Heeft iemand mijn roman gepakt?
Nee. - Nee, waarom?
Amy, jij hebt het. - Nee, ik heb het niet.
Dat is gelogen. - Nee, ik heb het niet,
ik weet niet waar het is en het kan me niet schelen.
Ik heb je boek verbrand.
Ik zou het je betaald zetten en dat heb ik gedaan.
Het spijt me, Jo.
Alleen, het enige wat je belangrijk vindt, is schrijven.
Ik had je pijn kunnen doen door één van je jurken kapot te maken.
Ik wilde je echt pijn doen.
Ik heb er nu veel spijt van. Het spijt me zeer.
Laat woede je niet overheersen. - Vergeef het haar, help elkaar.
Morgen beginnen jullie opnieuw.
Ze verdient mijn vergeving niet.
Ik haat haar. Ik zal haar altijd haten.
Goedemorgen, fris en monter buiten. Laatste dag, pak je schaatsen.
Je hebt me de vorige keer beloofd dat ik mee mocht.
Blijft ze eeuwig zo doen?
Het was een zwaar verlies voor haar.
Kan ik iets doen?
Ga achter haar aan.
Zeg niets totdat Jo blij bij Laurie is,
zeg dan iets aardigs. Ik weet zeker dat ze weer vrienden worden.
Wacht, ik kom.
De vorige keer zei je dat ik mee mocht.
Wacht, ik kom.
Blijf dicht bij de kant, het midden is niet veilig. - Begrepen.
Jo, ik kom eraan.
Jo, wacht.
Gaat het? - Ja.
Help, help me. - Amy. Het is Amy.
Pak een tak.
Ik kan niet ademen.
Help me trekken. Amy, pak de tak.
Het spijt me zo. - O, mijn zus.
Ze slaapt.
Als ze gestorven was, zou het mijn schuld zijn geweest.
Ze redt het wel.
De dokter denkt dat ze zelfs geen kou gevat heeft.
Wat is er mis met mij?
Ik heb zoveel ontwerpen gemaakt en zoveel trieste aantekeningen...
en ik heb om mijn zonden gehuild, maar...
het lijkt niet te helpen.
Als ik in een trance ben, word ik zo wild.
Ik zou iedereen kunnen kwetsen en ervan genieten.
Je doet me aan mezelf denken.
Maar jij bent nooit boos.
Ik ben bijna elke dag boos.
Echt?
Ik ben van nature niet geduldig, maar na bijna 40 jaar...
heb ik geleerd om het niet de overhand te laten krijgen.
Ik zal hetzelfde doen.
Ik hoop dat je het beter doet dan ik.
Er zijn wat karaktertrekken die te nobel zijn om te beteugelen...
en te arrogant om te plooien.
Beth, mijn liefste.
Je had niet hoeven komen.
Ik had nooit moeten weggaan - Heb je iets nodig?
Neem wat water.
Het is zo fijn om je te zien.
We gaan naar zee om je sterk en beter te maken.
Ik wil dat je rondhuppelt tegen de tijd dat Amy terugkomt.
Ze kort haar reis niet in, toch? - Nee, nee.
Is er nog nieuws? Wat zegt ze?
Ze schrijft dat Laurie er is. - Ik ben blij dat hij bij haar is.
Hij beantwoordt mijn brieven niet.
Mis je hem?
Ik mis alles.
Ik weet het.
Schiet op, Meg gaat een week weg.
We komen. - Jullie nemen het andere rijtuig.
Bespioneer Meg. Zorg dat ze niet verliefd wordt.
Het was lief van Annie om me voor haar debutantenbal uit te nodigen.
Dank je dat je me laat gaan. - Wees gewoon jezelf.
En draag dit op het bal. Het was van mij toen ik zo oud was als jij.
Ik heb nooit begrepen waarom sieraden tot het huwelijk bewaard moeten worden.
Je moet iets hebben dat helemaal van jou is.
Van mooie dingen moet je genieten.
Ja, van mooie dingen moet je genieten.
Ik wou dat ik naar het debutantenbal mocht.
Vind je het een goed idee, dat ze weggaat?
Meisjes moeten de wereld intrekken en hun eigen mening vormen.
Vergeet ons niet. - Dat doe ik niet, het is maar een week.
Het is prachtig. - Het is niet van jou.
Het zou mij goed staan. - Ze moet fatsoenlijke schoenen hebben.
Bedankt voor het rijtuig. Ik weet niet hoe ik u moet terugbetalen.
Onzin. - Ik heb de paarden begroet, ze zijn erg mooi.
Hoewel er één ding is.
Het viel me vandaag op dat de piano van mijn dochter lijdt aan te weinig gebruik.
Wil één van uw meisjes er af en toe op spelen? Om hem gestemd te houden.
Als ze niet willen, geen probleem. - Oh, meneer, ze willen zeker, heel graag.
Ben jij het muzikale meisje? - Ik hou er zielsveel van en...
ik kom zeker als niemand mij hoort of gestoord wordt.
Geen levende ziel, schat.
Ik zal je missen. - Dag.
Geniet van het bal. - Ik ben snel weer terug.
Niet trouwen, Meg. Niet verliefd worden.
Dank je.
Ik ben zo opgewonden over vanavond.
Natuurlijk - Ik ga echt niet...
Welke jurk ga je vanavond aantrekken?
Deze. - Die?
Kan je geen andere laten komen? - Ik heb geen andere.
Alleen deze? Dat is grappig. - Helemaal niet.
Er hoeft geen andere te komen, Daisy. Ik ga je vanaf nu Daisy noemen.
Ik heb een mooie roze jurk apart gehouden...
en jij gaat die dragen om mij een plezier te doen, nietwaar?
Als dat goed is. - Natuurlijk.
Iedereen vindt je zo lief, Daisy.
Je moet mijn jurk houden. - Ik kan je jurk niet houden.
Je moet, alsjeblieft. - Iedereen vindt je prachtig.
Veel plezier, kleine Daisy.
Ik wist niet dat je zou komen. - Het moest een verrassing zijn.
En wat een leuke verrassing.
Waarom noemen ze je "Daisy"? - Het is een koosnaampje.
Meg is een prima naam.
Daisy zijn is net een rol spelen.
Wat zou Jo zeggen?
Je gaat toch niet met één van deze mannen trouwen?
Misschien.
Je gaat morgen vreselijke hoofdpijn hebben.
Vind je dat ik er mooi uit zie? - Nee.
Waarom niet? - Ik hou niet van al die poespas.
Je bent de meest onbeschofte jongen die ik ooit ontmoet heb.
Vergeef me alsjeblieft en kom dansen.
Ik vrees dat het te onaangenaam voor je is.
Ik vind je jurk niet mooi, maar...
ik vind jou prachtig.
Echt waar? - Echt waar.
Ik weet dat het stom is, maar zeg alsjeblieft niets tegen Jo.
Gun me mijn plezier vanavond.
Ik zal de rest van mijn leven enorm braaf zijn.
Het spijt me, John.
De zijde was de eerste echte uitgave.
Vijftig dollar, hoewel veel, is niet te veel voor een jurk...
met alles wat nodig is om het te maken.
Het is nog niet een echte jurk.
Het is alleen de stof.
Ik snap het.
Ik weet dat je boos bent.
Ik wil geen geld verspillen, maar ik kan het niet weerstaan
als ik zie dat Sallie alles koopt wat ze wil en medelijden met mij heeft.
Ik probeer tevreden te zijn, maar het is moeilijk.
Ik ben het zat om arm te zijn.
Hier was ik al bang voor.
Ik doe mijn best.
Mijn lieve, vriendelijke, hardwerkende jongen.
Het was zo ondankbaar en gemeen.
Hoe kon ik dat zeggen.
Misschien meende je het. - Nee, niet waar.
We vinden wel een manier om een jas voor je te kopen...
en wat zijn wij dan statig, wij twee.
Ik kan het niet betalen, schat.
Ik moet naar bed.
En het spijt me zeer dat je het moet doen zonder veel mooie dingen...
en dat je niet getrouwd bent met iemand die je dat kan geven.
Ik wil je niet zien.
Amy, niet boos zijn. Het spijt me van mijn gedrag.
Heb je weer gedronken? Waarom ben je zo hard tegen mij?
Het is 16.00 uur, ja. - Iemand moet het zeggen.
Wanneer begin je met je meesterwerk?
Nooit. - Nooit? Hoezo?
Ik ben een mislukkeling.
Jo is een schrijver in New York en ik ben een mislukkeling.
Dat is nogal een uitspraak op je 20ste.
Rome heeft me van mijn ijdelheid beroofd.
In Parijs besefte ik dat ik geen genie zou worden.
Dus geef ik al mijn dwaze artistieke hoop op.
Waarom zou je dat opgeven? Je hebt zoveel talent en energie.
Talent is geen genialiteit. Energie kan daar niet voor zorgen.
Ik wil geniaal zijn of niets.
Ik wil geen alledaagse krabbelaar zijn en ik ga het niet meer proberen.
Welke vrouwen zijn eigenlijk toegelaten tot de club van genieën?
De Brontes?
Zijn dat de enigen? - Ja, ik denk het wel.
En wie bestempelt iemand tot genie?
Mannen, denk ik. - Zo verminderen ze de concurrentie.
Dat is een slecht argument om me beter te laten voelen.
Maar helpt het? Voel je je beter?
Ik denk dat ik, mannelijk of vrouwelijk, een middelmatig talent ben.
Een "middelmatig talent"?
Mag ik dan vragen of je laatste portret van mij is?
Oké.
Wat ga je doen met je leven, nu je je dwaze artistieke hoop hebt opgegeven?
Mijn andere talenten afstoffen en een sieraad voor de samenleving worden.
Daar heeft Fred Vaughn mee te maken, neem ik aan.
Doe niet zo flauw. - Ik heb alleen zijn naam gezegd.
Je bent niet verloofd, hoop ik? - Nee.
Maar wel als hij netjes op zijn knieën gaat?
Waarschijnlijk wel.
Hij is rijk, zelfs rijker dan jij.
Ik begrijp dat koninginnen niet zonder geld kunnen.
Hoewel dat vreemd klinkt uit de mond van een dochter van je moeder.
Ik heb altijd geweten dat ik rijk zou trouwen. Waarom zou ik me daarvoor schamen?
Er is niets om je voor te schamen, als je maar van hem houdt.
We hebben wel wat inspraak in van wie we houden.
Het overvalt je niet zomaar.
Ik denk dat de dichters het daarmee oneens zijn.
Ik ben geen dichter, ik ben maar een vrouw.
En als vrouw kan ik niet mijn eigen geld verdienen.
Niet genoeg om van te leven of mijn gezin te onderhouden.
Als ik mijn eigen geld had, wat niet zo is,
zou dat geld mijn man toebehoren vanaf het moment dat we getrouwd zijn.
Als we kinderen zouden krijgen, zijn die van hem, niet van mij.
Ze zouden zijn eigendom zijn.
Dus ga niet beweren dat het huwelijk geen economische waarde heeft, want dat is wel zo.
Misschien niet voor jou, maar wel voor mij.
Daar is Fred. Wil je me losknopen, alsjeblieft?
Dank je.
Hoe zie ik eruit? Zie ik er goed uit?
Je ziet er prachtig uit.
Je bent mooi.
Ik heb je gemist.
Dit zijn Fred Vaughn en zijn zus Kate.
Je kent Mr Brooke al.
Dit zijn Meg, Amy, Beth, en Jo.
Zo fijn om jullie te ontmoeten. - Wat elegant.
Ik ben Amy March.
Die naam onthoud je wel, want ik kom je in Londen opzoeken.
Dat doe ik zeker.
Die miste de boot. - Dat is erg vriendelijk.
Ik weet iets wat jij niet weet. - Vertel het meteen.
Is Meg een handschoen kwijt?
Heeft Mr Brooke die? Hoe weet je dat?
Ik heb het gezien. In zijn zak.
Al die tijd? - Is het niet romantisch?
Het is vreselijk. - Ik dacht dat je blij zou zijn.
Bij het idee dat iemand Meg kaapt?
Je wilt liever dat iemand jou kaapt.
Laat iemand dat maar proberen. - Dat zou ik wel willen zien.
"We zouden nooit zoveel van de aarde houden als er geen kinderen zouden bestaan,
als de aarde niet elk jaar weer dezelfde bloemen liet uitkomen,
die we vroeger met onze kleine vingers verzamelden.
Welke noviteit is die zoete monotonie waard,
waar alles bekend en geliefd is, omdat het bekend is?"
Wat mooi, hè?
Ik hou ervan als je voorleest,
maar ik hou er nog meer van als je je eigen verhalen voorleest.
Ik heb geen nieuwe verhalen. - Waarom niet?
Ik heb er geen geschreven.
Je hebt potlood en papier. Ga zitten en schrijf.
Dat kan ik niet.
Ik denk dat ik het niet meer kan.
Waarom niet? - Niemand wil mijn verhalen horen.
Schrijf iets voor mij.
Je bent een schrijver. Al voordat iemand het wist of je betaalde.
Ik ben erg ziek en je moet doen wat ik zeg.
Doe wat Mammie ons geleerd heeft. Doe het voor iemand anders.
Als je naar Vermont gaat,
woont daar Mrs Sewell in Keene, New Hampshire en zij zal je kost en inwoning geven.
Daar ben je.
Je moet naar huis. Ik kan dit wel aan.
Nee, ik moet hier zijn.
Ik heb me mijn hele leven voor mijn land geschaamd.
Met alle respect, maar je zou je nog steeds moeten schamen.
Ik weet het, dat doe ik ook.
Hallo, meneer. - Hallo, mevrouw.
Heeft u zonen in het leger?
Ja, mevrouw, vier, maar twee zijn omgekomen en één is gevangen genomen.
Ik ga naar de andere, die erg ziek in Washington Hospital ligt.
U hebt veel voor uw land gedaan.
Ik zou zelf gaan, als ik van enig nut kon zijn.
Aangezien dat niet zo is, stuur ik mijn zonen.
Meneer, ik haal een deken...
om u warm te houden.
Dank u. God zegen u. - Wees gezegend, meneer.
Mrs March, een telegram uit Washington.
Is Jo al terug van tante March? - Nee, ik heb haar nog niet gezien.
Nog een paar schoenen?
Dank je, ik mag de laatste trein niet missen.
Heb je vader's nachthemden gepakt? - Ja, heb ik gedaan.
Wat kan ik doen om te helpen, Beth?
Het is goed dat je er bent. - Natuurlijk.
Heb je de dekens gevonden? - Als ik nog iets voor je kan doen...
Ik kom elke dag even naar de meisjes kijken. - Bedankt voor alles.
Ik heb je man altijd bewonderd, ik bid voor een snel herstel.
Ik heb dit beddengoed gevonden.
Hannah, medicijnen? - De medicijnen zijn allemaal ingepakt.
Ik kom me aanbieden als begeleider van je moeder.
Mr Laurence heeft opdrachten in Washington...
en het zal me voldoening geven om haar van dienst te zijn.
Dank je. - Natuurlijk.
Als ik weg ben, heeft Hannah de leiding.
Vergeet de Hummels niet, het wordt voor iedereen een moeilijke winter.
Is dit genoeg voor de trein? - 25 Dollar?
Het is niets voor tante March om zo gul te zijn.
Ik ben niet naar tante gegaan. Ik kon het niet.
Waar heb je het geld dan vandaan? - Ik heb verkocht wat van mij was.
Jo, je haar.
Je bent echt knap. - Je ziet eruit als een jongen.
Het heeft geen invloed op het lot van het land, dus niet jammeren.
Ik ben zo trots dat jij mijn dochter bent.
Het is te gek om iets voor vader te doen.
Het is trouwens goed voor mijn ijdelheid.
Dat kan goed zijn. - Doe dat nooit.
Dat heb ik niet voor haar gewild.
Ik hou meer van jullie dan woorden kunnen zeggen. Wees goed voor elkaar. Bid voor vaders herstel.
Ik kom terug zodra ik kan.
Wat is er? Is het vader?
Nee.
Het is mijn haar.
Ik zou me ook zo voelen. - Dat weet ik.
Wanneer ga je terug naar je opa? - Binnenkort.
Dat heb je de laatste tijd talloze keren gezegd. - Korte antwoorden besparen moeilijkheden.
Hij verwacht je, dus waarom ga je niet?
Aangeboren verdorvenheid, denk ik. - Aangeboren luiheid, bedoel je.
Ik zal hem alleen maar kwellen,
dus ik kan net zo goed jou hier wat langer kwellen.
Jij kan het wel hebben. Het is op je lijf geschreven.
Hou op.
Wat doe je? - Ik kijk naar je.
Ik bedoel wat wil je gaan doen?
In het leven? - Ja.
Ik ben een opera aan het schrijven, met mezelf als hoofdpersoon.
Tijdverspilling.
Wat zou jij willen dat ik doe?
Werken voor je opa en iets van jezelf maken.
Je bent niet eerlijk.
Hier.
Dat is erg goed.
Wanneer heb je deze gemaakt?
Toen op het strand. De eerste keer dat ik Fred ontmoet heb.
Wat is hij aan het doen?
Hij is voor zaken in Londen. Hij komt over een paar weken terug.
Trouw niet met hem.
Wat?
Trouw niet met hem.
Waarom niet? - Waarom niet? Je weet waarom niet.
Je bent gemeen, hou op.
Ik heb mijn hele leven bij Jo op de tweede plaats gestaan.
Ik word niet de persoon waarmee jij genoegen neemt,
omdat je haar niet kon krijgen.
Dat wil ik niet.
Niet terwijl ik mijn hele leven van je hou.
Ik maak een mal van mijn voet voor Laurie,
om hem eraan te herinneren dat ik mooie voeten heb.
Mr Brooke schrijft dat vader nog steeds erg zwak is, maar verbetert.
Mr Brooke zegt ook dat moeder de beste verpleegster is die een man zich kan wensen.
Ik wou dat de brieven van moeder waren en niet van Mr Brooke.
Ik ben dankbaar voor elke brief.
Ik vind dat paars Mr Laurence erg goed staat.
Best wel, het is een slim ontwerp.
Ik moet hem bedanken dat ik altijd op zijn piano mocht spelen.
Ik ga boodschappen doen. - Wil je hout halen?
Jullie zijn niet naar de Hummels geweest. We moeten gaan.
We hebben nauwelijks genoeg eten voor onszelf. - Ik moet dit verhaal afmaken.
Van Mammie moeten we heel veel, maar we kunnen het niet allemaal doen.
Ik ga altijd. Jullie hebben je taken niet bijgehouden.
Wij wel, wij werken. - Maak je geen zorgen, we kijken wel.
Het is al weken geleden. - We gaan binnenkort.
Mijn voet zit vast. Ik krijg hem er niet uit.
Hou op, Jo. Ik krijg hem er niet uit.
Ik ga mijn voet verliezen.
Goed, ik ga zelf wel.
Hallo, voor Mr Laurence.
Daar komt ze.
Beth, kijk wat ze voor je hebben. Een brief van de oude heer.
Maak de brief open.
Beth, kijk eens.
Jo, lees de brief voor. Ik kan niet lezen.
"Ms Beth March, ik heb veel sloffen in mijn leven gehad,
maar nog nooit een paar dat zo goed past als de jouwe.
En ze doen me altijd denken aan de vriendelijke gever.
Ik wil graag mijn schuld afbetalen en hoop dat je dit geschenk aanvaardt.
Uw dankbare vriend en nederige dienaar, James Laurence."
Zo lief, "uw nederige dienaar".
Is het niet mooi? - Kijk hoe glanzend het is.
Het heeft overal goud.
Zijn handschrift is prachtig.
En het heeft een laatje hier.
Sir, ik wil u bedanken voor...
Je doet me erg denken aan mijn dochter.
De piano is van jou, ik had hem al veel eerder aan je moeten geven.
Dank u.
Mijn kind, je gloeit.
De Hummels zijn erg ziek.
Ze rust. - Hoe is het met haar? Kan ik iets doen?
Wat is het? - Roodvonk.
Wat is roodvonk?
Ik was op bezoek bij de Hummels. De baby is gestorven.
Hebben jullie het allemaal gehad? - Meg en ik wel, maar Amy niet.
Ze zal hier weg moeten. - Ik wil niet weg.
Misschien naar tante March? - Ik vind haar niet aardig.
Het is voor je eigen bestwil.
Moeten we moeder laten komen? - We moeten haar niet bezorgd maken.
Ik heb nog nooit zo naar geld verlangd als nu.
We zullen haar verzorgen en ze zal beter worden.
Dat zal ze.
"Het postkantoor in het bos was een belangrijke kleine instelling...
en floreerde prima, want vele dingen kwamen voorbij.
Poëzie en augurken, muziek en kruidkoek,
uitnodigingen, uitbranders, en zelfs puppy's."
Het gaat over ons. - Klopt.
Ik vind het mooi. - Het is maar een verhaaltje.
Niet wat je normaal schrijft.
Vind je het te saai? - Het is mijn favoriet tot nu toe.
Schrijf er nog een.
En blijf schrijven. Zelfs als ik er niet meer ben.
Zeg dat niet.
Ik moet het zeggen. - Nee, dat moet niet.
Ik heb veel tijd gehad om erover na te denken en...
ik ben niet bang.
Het is net als het getijde. Het gaat langzaam, maar kan niet worden gestopt.
Ik zal het stoppen.
Ik heb het al eerder gestopt.
Je zult beter worden. Vader zal beter worden.
Binnen zijn we allemaal samen, oké?
We kunnen Gods wil niet stoppen.
God is mijn wil nog niet tegengekomen. Wat Jo wil zal geschieden.
Amy, kom hier.
Ja? - Kom zitten.
Als je braaf bent, zal deze ring op een dag van jou zijn.
Als je een correcte jongedame blijft, let maar op.
Je bent de hoop van je familie.
Beth is ziek, Jo is een verloren zaak...
en ik hoor dat Meg's hoofd op hol is geslagen voor een straatarme leraar.
Jij moet ze allemaal onderhouden.
En je armlastige ouders op hun oude dag.
Dus moet je een rijke man vinden.
Red je familie.
Oké, dat is alles wat ik wilde zeggen.
Je kunt teruggaan, schilderijtjes maken.
Die Laurence jongen was net hier.
Echt? - Wat is hij een teleurstelling.
Dat is vast de Italiaan in hem. - Wanneer komt hij terug?
Hij is weg, naar Londen.
Waarom?
Wat moet je met hem bespreken?
Ik heb net tegen Fred Vaughn gezegd dat ik niet met hem ga trouwen.
Ik kom naar huis om te helpen met de kinderen.
Ik maak me zorgen om Beth.
Blijf. Ik heb om verlof gevraagd. Ik zal voor de kinderen zorgen.
Er is nog iets.
Stuur je stof zo snel mogelijk naar de kleermaker.
Dat kan niet.
Geen woord meer. Ik wil dat je die jurk krijgt.
Mijn oude jas is nog prima voor de winter. Het is allemaal geregeld.
Dat kan echt niet. Ik heb de stof aan Sallie verkocht.
Echt?
Ik wil niet dat je ongelukkig bent. - Dat kan ik niet zijn.
John Brooke is mijn man en ik ben zijn vrouw.
Het is goed, het is goed.
Wat doen we?
We moeten je moeder laten komen.
Het gaat slechter. Ik wist niets anders te doen.
Hoe gaat het met haar? - Mijn meisjes, mijn lieve Beth.
Hannah, maak een heldere bouillon. Jo, haal ijs. We moeten je afkoelen.
Wie is er bij vader? - John is bij hem gebleven.
We moeten het bed verschonen.
We gaan je verplaatsen, liefje.
Hou vol.
Ik weet het.
Vecht alsjeblieft.
Vertrek niet in stilte, vecht.
Alsjeblieft, alsjeblieft. Vecht tot het einde en laat je horen.
Ga niet in stilte, Beth.
Zalig Kerstfeest, Beth.
Popcorn, eerst het midden. Je doet de zijkanten eerst.
Er is te weinig afstand van elkaar. - Ik maak een popcornslinger.
Jullie verspillen versiering en ze hangen niet recht.
De zijkanten zijn het belangrijkste.
Hier is nog een kerstcadeau voor de familie March.
Mijn kleine vrouwen.
Wat zijn jullie gegroeid.
Zalig Kerstfeest, schat.
Vrolijk Kerstmis voor jullie allemaal. - Vrolijk Kerstmis, vader.
Godzijdank ben je thuis. - Godzijdank voor jullie.
Nu kan ik in het echt boos op je zijn.
Ik kan niet geloven dat het vandaag mijn trouwdag is.
Wat scheelt er? - Niets.
We kunnen weggaan. We kunnen nu weggaan.
Ik kan geld verdienen, ik ga verhalen verkopen, ik doe alles.
Ik kook, ik poets, ik werk in een fabriek.
Ik kan de kost voor ons verdienen.
Jij moet actrice worden en op het podium staan.
Laten we samen weglopen. - Ik wil trouwen.
Waarom? - Omdat ik van hem hou.
Je zal hem binnen twee jaar moe zijn en wij blijven interessant.
Mijn dromen zijn anders dan de jouwe, maar daarom niet onbelangrijk.
Ik wil een thuis en een familie. Ik ben bereid om te werken en te zwoegen,
maar wel met John.
Ik vind het vreselijk dat je me verlaat.
Ga niet weg.
Ik ga niet bij je weg. En trouwens...
op een dag is het jouw beurt.
Ik ben liever een oude vrijster die zijn eigen boontjes dopt.
Echt.
Ik kan niet geloven dat onze jeugd voorbij is.
Het zou ooit eindigen. En wat een mooi einde.
Wat een buitengewone belofte om jezelf weg te geven om de andere te krijgen.
Wat een geschenk, gegeven voordat bekend is wat de kosten zijn of de prijs.
Ik verklaar u man en vrouw.
U mag de bruid kussen.
Je hoeft niet moeilijk te doen. Je hoeft me niet naar het rijtuig te brengen.
Ik doe het graag. - Ik hoop dat je gelukkig wordt...
nu je je leven op dezelfde manier gaat verpesten als je moeder...
die met je vader trouwde.
Mijn lieve zuster, je bent te vriendelijk.
En bedankt voor de festiviteiten vandaag. - Heel graag gedaan.
Dank u, tante March. - Ik hou niet van kusjes.
Het spijt me.
Je zult spijt hebben wanneer huisje-boompje-beestje een mislukking wordt.
Het kan niet erger worden dan andere mensen in grote huizen.
Ik begrijp wat je bedoelt, mevrouw.
Ik zie het niet verkeerd. - Dat weten we.
En je hebt niet helemaal ongelijk.
Ik heb misschien niet altijd gelijk, maar ik heb nooit ongelijk.
Hier is het enige normale lid van de familie.
Ik kan het niet meer aan. Dat kan je je wel voorstellen.
Tante March gaat naar Europa en ze wil dat ik met haar meega.
Dat is geweldig.
Nu weet ik waarom ik haar al die saaie uren voorgelezen heb.
Nee, ze wil dat ik ga...
als haar metgezel. - Europa? Met jou?
Ja, ze wil dat ik aan mijn kunst werk en mijn Frans, natuurlijk.
Je houdt toch niet echt van Frans?
Dat is geweldig, Amy.
Vader, ik ga naar Europa.
Meg getrouwd, Amy naar Europa.
En als jij afgestudeerd bent, ga je lang met vakantie.
Ik ben gewoon niet zo goed als Beth, ik ben boos en onrustig.
Je hoeft niet hier te blijven.
Hoezo niet? Moeten we weglopen en ons aansluiten bij piraten?
Het heeft geen zin. We moeten het bespreken.
Ik hou van je sinds ik je ken. Ik kan het niet helpen.
En ik probeerde het duidelijk te maken, maar je liet me niet toe.
Maar je moet nu luisteren, en me antwoord geven,
want ik kan zo niet langer verder.
Ik ben gestopt met biljart, met alles dat jij niet leuk vindt.
Dat is prima en ik heb gewacht en ik heb nooit geklaagd, omdat ik...
ik dacht dat je van me hield, Jo.
En ik besef dat ik nog niet half goed genoeg ben en ook niet die geweldige man.
Dat ben je wel. Je bent veel te goed voor mij.
Ik ben je heel dankbaar en ik ben heel trots op je.
Ik snap niet waarom ik niet van je kan houden zoals jij wilt.
Ik weet niet waarom.
Snap je dat niet? - Nee.
Ik kan niet veranderen hoe ik me voel.
Het zou een leugen zijn om te zeggen van wel.
Het spijt me zeer, Teddy, het spijt me, maar ik kan er niets aan doen.
Ik kan van niemand anders houden. Ik hou alleen van jou.
Ons huwelijk zou een ramp worden.
We zouden ongelukkig zijn.
Ik zou een heilige zijn. - Ik kan het niet.
Ik heb het geprobeerd.
Waarom verwacht iedereen het dan? Jouw familie en mijn opa verwachten het.
Waarom zeg je dit? Zeg "ja" en laten we samen gelukkig zijn.
Ik kan niet oprecht "ja" zeggen, dus zeg ik het helemaal niet.
En je zult uiteindelijk zien dat ik gelijk heb en dan zul je me bedanken.
Ik verhang mezelf liever dan dat te beseffen.
Dan ben ik liever dood.
Teddy, zeg dat niet.
Je vindt vast een mooi, talentvol meisje die van je houdt en je aanbidt.
Ze zal een prima gastvrouw zijn voor je mooie huis, maar ik niet.
Kijk naar mij, ik ben lelijk, vreemd en gek.
Maar ik hou van je. - Je zou je voor me schamen.
Ik hou van je, Jo.
En we zouden ruzie maken want daar kunnen we niets aan doen, zelfs nu.
Ik haat de high society, jij mijn geschrijf...
en we worden ongelukkig en zouden willen dat we het niet gedaan hadden...
en alles zou vreselijk zijn.
Nog meer?
Nee, niets meer. - Oké.
Behalve dat...
Ik geloof niet dat ik ooit zal trouwen.
Ik ben gelukkig zo.
Ik hou te veel van mijn vrijheid om die op te geven.
Ik denk dat je het mis hebt. Ik denk dat je wel zal trouwen.
Ik denk dat je iemand zal vinden.
Je zult alles voor hem doen. Zo ben je.
Wacht maar af.
Ik wil je schrijven niet verstoren. - Dat doe ik niet meer.
Het heeft haar niet gered.
Je bent hier eenzaam.
Zou je niet naar New York terug willen?
Hoe zit het met je vriend Friedrich? Heette hij niet zo?
Ik heb onze vriendschap met mijn temperament verpest, zoals alles.
Ik weet zeker dat ik hem nooit meer zal zien.
Ik betwijfel of een oprechte vriend zich daardoor zou laten afschrikken.
Ik wou dat het waar was.
Als ik een meisje in een boek was, zou het allemaal zo makkelijk zijn.
Gewoon vrolijk de wereld opgeven.
Laurie komt terug, weet je. - Echt waar?
Er is een brief van Amy, ze komt naar huis.
Ze is kapot van Beth.
Tante March is erg ziek, dus Laurie zal hen vergezellen.
Dat is lief van hem.
Wat is er? - Ik weet het niet.
Ik ben altijd vrij tevreden met mijn familie geweest.
Ik begrijp het niet.
Misschien heb ik hem te snel afgewezen.
Hou je van hem?
Als hij me weer zou vragen, denk ik dat ik "ja" zeg.
Denk je dat hij me weer zal vragen?
Maar hou je van hem?
Ik vind bemind worden belangrijker. Ik wil bemind worden.
Dat is niet hetzelfde als houden van.
Ik weet het.
Ik voel me net als...
Vrouwen...
hebben een geest en een ziel, maar ook een hart.
Ze hebben ambitie, talent, maar ook schoonheid.
Ik ben de mensen beu die zeggen dat een vrouw...
alleen geschikt is voor liefde.
Ik ben het zo beu.
Maar, ik ben erg eenzaam.
Ik kan jullie niet alleen laten reizen, als tante March zo ziek is.
Zelfs als je me veracht.
Ik veracht je niet, Laurie.
Beth was de beste van ons.
Ik ga niet met Fred trouwen.
Ik heb het gehoord.
En je hoeft niets te zeggen of te doen.
Ik hield niet van hem zoals zou moeten.
We hoeven er niet over te praten, we hoeven niets te zeggen.
Mijn lieve Teddy, ik mis je meer dan ik kan uitdrukken.
Ik dacht vroeger dat echtgenote zijn het ergste lot was.
Ik was jong en dom.
Maar ik ben veranderd.
Het ergste lot is om mijn leven te leiden zonder jou.
Ik had het mis om je af te wijzen en naar New York te vluchten.
Oesters.
Kreeft.
Wakker worden. Wakker worden.
Teddy, je bent terug. - Ben je blij om me te zien dan?
Ik was bezorgd.
Kom zitten.
Hoe gaat het met Amy? Heeft ze je vanuit Europa steeds lopen uitdagen?
Ja, maar ik vond dat leuk.
Waar is ze nu?
Ze is met je moeder bij Meg. We zijn daar onderweg gestopt.
Ik kon met geen mogelijkheid mijn vrouw uit hun klauwen te houden.
Je wat?
Nu heb ik het gezegd. Het was bedoeld als een verrassing.
We waren verloofd en we hadden willen wachten,
maar we zijn nu man en vrouw.
Jij en Amy?
Zijn jullie verliefd?
Ja.
Ik wil nog één ding zeggen en het dan voor altijd wegstoppen.
Ik heb altijd van je gehouden.
De liefde die ik voel voor Amy, is anders. Ik denk dat je gelijk had.
Ik denk dat we elkaar zouden hebben vermoord.
Ik denk dat het zo bedoeld was.
Jij bent de enige die me zo noemt.
Hoe noemt Amy je? - "My Lord".
Dat klinkt als Amy.
Nou, je lijkt het verdiend te hebben.
Kunnen we vrienden blijven, Jo? Alsjeblieft?
Natuurlijk, mijn jongen, altijd.
Ze is een schilder.
Ben je opgewonden?
Heeft Laurie het verteld? - Ja, ja.
Amy, ik ben zo blij voor je. Dit was voorbestemd.
Ik ben zo opgelucht, dank je.
Ik wilde je schrijven en ik wilde alles uitleggen,
maar alles ging zo snel en ik was bang dat je boos op me zou zijn.
Nee, nee. - Ben je niet boos op me?
Het leven is te kort om boos op je zus te zijn.
Ik mis haar echt. - Ik weet het.
Dank je.
Ik kon mezelf er niet toe zetten om...
Het klopt niet in huis zonder haar.
Ik durfde niet naar binnen, wetende dat ze er niet zou zijn.
Ik weet dat ik niet half zo goed ben als mijn zus,
maar je weet dat je op me kan leunen, als je me dat toestaat.
Beste Mr Dashwood,
Ingesloten vindt u de eerste paar hoofdstukken van een boek waar ik net aan begonnen ben.
Het is een verhaal voor jonge mensen, maar ik denk dat het heel saai is.
Toch stuur ik het aan u op voor het geval het toch waarde heeft, wat ik betwijfel.
Ik dacht dat ze me haatte.
Ze kan je nog steeds haten en je het huis nalaten.
Hoe zit het met jou en John?
We kunnen zo'n groot huis als dit niet aan. Het is te groot.
Ik wil graag iets doen waardoor...
tante March zich in haar graf zou omdraaien.
Ik zou dat niet erg vinden. Een mooie draai, slechts één omwenteling, niets ergs.
Wat wil je doen?
Ik wil graag een school openen.
Wij hebben nooit een goede school gehad. Nu zijn er scholen voor vrouwen.
Er moet hier een school zijn. Voor Daisy. - En Demi dan?
Ik zal een school voor jongens en meisjes openen, allebei.
Hoe gaat het met schrijven?
Wat is daarmee? - Waar werk je aan?
Ik ben ergens aan begonnen, maar ik vind het niet erg goed.
Iedereen vindt je goed. - Nee, niet waar.
Ik wel.
Het gaat gewoon over ons leventje. - En?
Wie is geïnteresseerd in een verhaal over huiselijke strijd en pleziertjes?
Dat heeft geen echte impact.
Misschien lijkt het niet belangrijk, omdat niemand erover schrijft.
Schrijven maakt iets niet belangrijk. Het is een weerspiegeling daarvan.
Ik denk het niet.
Ze opschrijven zal het belangrijker maken.
Wanneer ben je zo wijs geworden?
Altijd al geweest. Je lette teveel op mijn fouten.
Die er nooit waren, natuurlijk.
Beste Ms March, Ik heb de hoofdstukken gelezen...
en ik ben het ermee eens dat ze niet erg veelbelovend zijn.
Maar alstublieft, stuur nog meer scandaleuze verhalen, als u er nog hebt.
Of, moet ik zeggen, uw vriendin.
Mijn excuses voor de grap, ik kon het niet helpen.
Jo, kom naar beneden. - Ik kom.
Ik sterf van de honger.
Kun je misschien even wachten. - Ik ben uitgehongerd.
Maar je hebt een gast. - Ik ken niemand.
Het spijt me om te storen.
Jij bent het.
Hallo, ik ben Josephine March.
Ik ben Jo. - Josephine, ben jij dat?
Welkom, dit zijn Kitty en Minny.
En ik zie dat je onze professor al ontmoet hebt.
Hij is een zeer geslaagd man.
Je moeder zegt dat je schrijver bent. Ik hou een dagboek bij, weet je.
We hebben veel interessante mensen hier, intellectuelen en Europeanen.
Ik hoop dat het goed is. Ik heb je adres van Mrs Kirke gekregen.
Wie is dit? Wie bent u?
Het spijt me om te storen, ik was in de buurt en ik dacht dat ik...
Maar ik ga maar weer. - Nee.
Blijf alstublieft. We hebben ruimte genoeg.
Kan iemand mij vertellen wie dit is? - Ik wil niet tot last zijn.
U bent helemaal niet tot last. - Natuurlijk, alstublieft.
Ik ben Laurie. Wie bent u? - Ik ben Friedrich Bhaer.
We zaten in hetzelfde pension in New York.
Hij is erg knap.
Bent u van plan om in New York te blijven? - Nee.
Ik heb een hoogleraarschap in Californië aangeboden gekregen.
Omdat niets mij hier houdt,
dacht ik eraan om naar het westen te gaan.
Het is nieuw daar en ze zijn minder kieskeurig tegenover immigranten.
Misschien moet ik ook naar het westen.
Jij bent geen immigrant, dus jij moet thuis blijven.
Nou, ik ga.
Ik ken Joseph. Behoorlijk goed, eigenlijk.
Dit is een mooi instrument. Wie van jullie speelt er?
Mijn zus Beth.
We spelen allemaal een beetje, maar niemand zo goed als zij.
Het is heel moeilijk om een zus te verliezen. Het spijt me.
Speel jij? - Ja, inderdaad.
Het zou ons blij maken als je nu iets zou spelen.
Ze zou niet willen dat de piano stil bleef.
Ik wil niemand voor het hoofd stoten. - Niet in het minst.
Het was heerlijk om je te ontmoeten. - Fijn jou te ontmoeten.
Het was me een genoegen, Mr Bhaer.
Dag, Laurie. - Tot ziens.
Bedankt voor alles. - Fijn dat je er was.
Als je ooit naar Californië komt, zou ik je graag willen zien.
Ik weet niet of ik dat ga doen, maar bedankt.
Nou, tot ziens.
Tot ziens.
Wat?
Waarom kijken jullie zo naar mij? - Wat een geweldige man.
Ik hoop dat hij terugkomt. Hij zou een fantastische vriend zijn.
Vader, hij was hier niet voor jou. - Nee?
Jo, je bent verliefd op hem. - Wat? Nee, niet waar.
Jawel.
Ik ben half zo slim als jij, maar je bent duidelijk verliefd op hem.
Goed instinct, je bent verliefd op hem.
Ik heb je nog nooit zo blij gezien. Wat kan dat anders zijn dan liefde?
Je moet achter hem aangaan.
We kunnen hem inhalen. - Ik ga ook mee.
Nee, ik ga niet. - Ja, je gaat wel.
Amy heeft gelijk. - Precies.
Ik had nooit gedacht dat ik Jo zou helpen om achter een man aan te gaan.
Hij gaat naar Californië. - Dat was fictie.
Hij was aan het bedelen om te mogen blijven.
Maar het regent buiten.
Dat maakt niet uit. Kom, ik moet je klaarmaken.
Laurie, wil je de paarden klaarmaken? Dank je.
Je vraagt nooit naar mijn moeder, zelfs als je weet dat ik haar gezien heb.
Ik neem aan dat ze nog leeft.
Maar ik vraag wel naar jouw moeder. - En ik heb geen idee waarom.
Je mist expres het punt. - Dat is waar.
Wat willen ze? - Ik heb geen idee.
Vader, publiceer jij dit? - Wat gebeurt er met de "Little Women"?
Zeg me dat je de rest van het boek hebt. - Wat?
Ik probeer alleen maar je haar in orde te maken.
Stop de koets.
Oké, eruit.
Ga. - Jo, je haar.
Kus hem met liefde.
Eerlijk gezegd snap ik niet waarom ze niet met de buurman getrouwd is.
Omdat de buurman met haar zus gaat trouwen.
Juist, natuurlijk.
Dus, met wie gaat zij trouwen?
Met niemand. Ze trouwt met geen van hen.
Dat gaat niet werken.
Ze zegt het hele boek dat ze niet wil trouwen.
Wat maakt dat uit?
Meisjes willen dat vrouwen trouwen.
Nee, dat is geen goed einde. - Het goede einde is datgene dat verkoopt.
Geloof me, als je besluit om je prachtige boek te eindigen...
met je heldin als oude vrijster, zal niemand het kopen.
Het zal niet de moeite waard zijn om te drukken.
Ik denk dat het huwelijk altijd al een economisch waarde had. Zelfs in fictie.
Het is romantisch. - Het is geldbelust.
Laat het gewoon zo eindigen, wil je? - Prima.
Ga. - Jo, je haar.
Kus hem met liefde.
Je ziet er prachtig uit.
Ik wil niet dat je weggaat. Ik wil dat je blijft.
Echt? Ik zou nooit weggaan als jij wilde dat ik bleef.
Ik wil dat je blijft. - Ik heb je niets te geven.
Dat maakt niet uit.
Mijn handen zijn leeg. - Ze zijn niet leeg.
Ik vind het geweldig. Het is romantisch.
Het is ontroerend. Het is heel emotioneel.
Dank je. - We zouden het hoofdstuk...
"Onder de Paraplu" kunnen noemen.
Dat is goed. - Perfect.
En dan nu het contract.
Ik ben bereid om vijf procent royalty's te betalen.
Krijg ik dan vijf procent van de winst?
Vijf procent van de netto winst. Na aftrek van mijn kosten.
Hoe zit het met een voorschot?
Ik neem het risico om dit boek te drukken.
Ja, maar het is mijn boek.
Als het goed verkoopt, verdienen we allebei geld. Zo niet, dan ga ik niet failliet.
Dus als het flopt, krijg ik niets?
Ik geef je nu 500 dollar om het auteursrecht af te kopen.
Auteursrecht?
Dat is het recht op herdruk en zo. Vervolgen, personages voor andere verhalen.
Is dat iets waard?
Alleen als het een succes wordt.
Aha, dat lijkt me iets dat ik zou moeten bezitten, niet waar?
Zei je niet dat je familie geld nodig had?
Ja, dat klopt, daarom wil ik een vooruitbetaling.
Dat is te riskant. Ik betaal alleen voor het auteursrecht.
Houd uw 500 dollar maar en dan hou ik het auteursrecht.
En ik wil tien procent royalty's.
5,5%, dat is erg genereus.
Negen procent. - Zes procent, laatste bod.
Als ik mijn heldin voor geld in het huwelijk laat treden,
mag ik er ook wat aan overhouden.
6,6 procent.
Akkoord.
Je hoeft niet meteen over het auteursrecht te beslissen.
Dat heb ik al besloten. Ik wil eigenaar zijn van mijn eigen boek.
Waar is ze? Ze is hier.