"ชีวิตฉันมีแต่ปัญหา ฉันจึงเขียนนิยายหรรษา" ลุยซา เมย์ อัลคอร์ต
ขอโทษค่ะ ฉันจะหากอง บก. "วีคลีย์ โวลเคโน"
ขอพบคุณแดชวูด
เพื่อนคนนึงขอให้ฉันเอาต้นฉบับมาส่ง
เธอเป็นคนเขียน... จะส่งมาอีกถ้าผ่านการพิจารณา
ไม่ใช่มือใหม่หัดเขียนนะ?
ไม่ค่ะ เธอได้ลง"โอลิมปิค"กับ"สแกนดอล"
ได้รางวัลประกวดนิทานใน "บลานนีสโตน แบนเนอร์"
มือรางวัล? / ค่ะ
นั่งลง
เราจะรับเรื่องนี้
เหรอคะ?
แต่ต้องแก้ก่อน ยาวไป
แต่คุณตัด...
ฉันจงใจทำให้พวกคนบาปกลับใจนะคะ
ประเทศเราเพิ่งผ่านสงคราม
ผู้คนโหยหาเรื่องสนุก ไม่ใช่บทเทศนา
ยุคนี้ศีลธรรมขายไม่ออก
กลับไปบอก"เพื่อน"ด้วย
แล้วค่าเรื่อง...จะให้?
ปกติ 25-30 ดอลลาร์สำหรับแนวนี้
แต่ชิ้นนี้ให้แค่ 20
ตกลงค่ะ คุณแก้ได้เลย
ฉันควรบอกเพื่อน ให้ส่งชิ้นที่ดีกว่านี้มามั้ย?
เราจะพิจารณา
บอกให้เขียนสั้นๆ ฉูดฉาด
ถ้าตัวเอกเป็นผู้หญิง ก่อนจบต้องได้แต่งงาน
ไม่ก็ตาย เลือกเอา / โทษนะ?
เธอจะใช้นามปากกาอะไรสำหรับเรื่องนี้?
อ้อ ไม่ต้องใส่ชื่อได้มั้ยคะ?
จะเอาแบบนั้นก็ได้
งั้น...
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
ลาก่อน
เยี่ยม!
"สี่ดรุณี"
"ห้องแบ่งให้เช่า"
น้องเบธต้องชอบเจ้าแน่
ห้องเช่าไม่ใช่ศาลาวัด จ่ายค่าเช่าซะที
สวัสดีครับ คุณมาร์ช
อ้อ หวัดดีค่ะ
คุณ...ไฟติดแล้ว
ขอบคุณค่ะ
คุณ! ไฟติด!
ขอบคุณค่ะ
ผมก็ชอบเผลอแบบนี้ นี่ไง
คิตตี้กับมินนี่รออยู่
อ้อ นักเรียนรอฉันอยู่
คุณงานยุ่งตลอด
เงินคือจุดหมายและจุดจบของมือปืนรับจ้าง
เลอะหมึกมอมแมมแบบนี้ ไม่ใช่แค่เพื่อเงินแน่
น้องเอมี่ไปอยู่ปารีส ถ้าไม่ได้แต่งกับคนรวยซะที
ฉันก็ต้องหาเลี้ยงครอบครัว ไปล่ะ
พวกศิลปินนอกกรอบกำลังบ่อนทำลายปารีส
สาวฝรั่งเศสจะแปรงผมยังไม่มีแรงเลย
เอมี่...ป้าพูดว่า "ผู้หญิงฝรั่งเศสไม่มีแรงจะแปรงผม"
จริงค่ะ คุณป้ามาร์ช
อย่ามาพูดเอาใจฉัน
เขียนมาว่าไง ครอบครัวตัวป่วนของเธอ?
แม่ไม่พูดถึงเบธเลย
หนูอยากกลับไป แต่ทุกคนบอกให้อยู่
กลับไปก็ช่วยไม่ได้ คนป่วย ไม่ใช่แค่เหงา
เธอไม่ต้องกลับไป และต้องอยู่จนกว่าจะได้หมั้นกับเฟรด วอห์น
ค่ะ จนกว่าหนูจะเรียนจบจิตรกรรม
อ้อ ใช่ๆ
เออ
หยุดรถก่อน ลอรี่! / อะไรกัน?
ลอรี่ ลอรี่ ทางนี้
เอมี่!
โห...โตเป็นสาวแล้ว!
ไหนว่าจะไปหาฉันที่โรงแรม? / หาแล้วไม่เจอ
ถ้าหาจริงๆ ก็ต้องเจอ
เจอก็จำไม่ได้ สวยอย่างนี้
ไม่เอาน่า / ก็คุณชอบลูกยอ
คุณปู่คุณล่ะ? / ไปเยอรมัน ยังไหวอยู่
ผมฉายเดี่ยวเที่ยวสนุก / จีบสาว ดื่มเหล้า เข้าบ่อน
อย่าบอกแม่คุณแล้วกัน
ตามจีบใครไปทั่วยุโรปเหรอ?
เปล่า
ฉันไม่อยากเชื่อว่าโจปฏิเสธคุณ เสียใจด้วย
ไม่ต้องเสียใจ เอมี่
ผมไม่เสียใจ
เอมี่!
เอมี่ มาร์ช! กลับมาเดี๋ยวนี้!
คุณป้ามาร์ชน่ะ
ขึ้นมา / คุณป้าโนรีศรีสมร
อย่ามานัวเนีย เอมี่ ไปเลย
มางานเลี้ยงปีใหม่นะใครๆ ก็ไป เฟรดด้วย
ไปรับฉันสองทุ่ม โรงแรมชาวาน
ลอรี่! แต่งชุดหรูนะ ท็อปแฮทกับผ้าไหม!
ได้ รับรองครบเครื่อง
นั่นลอรี่ค่ะ
ฉันรู้ย่ะ
ผ้าไหมสีฟ้ากับชมพูอย่างละ 20 หลา จะส่งคนมารับ
เม็ก สีนี้เหมาะกับเธอจัง
ฉันจะแนะนำช่างเสื้อฝีมือดีให้
เธอจะเป็นคุณนายที่เริ่ดสุดในคองคอร์ด
หนาวนี้จอห์นต้องมีโค้ทใหม่ เดซี่กับเดมี่ด้วย
แต่ภรรยาเขาก็ต้องมีชุดใหม่
ฉันไม่มี...
ฉันซื้อไม่ได้
เขาเห็นเธอแล้วจะปลื้มจนลืมราคา
มันคงไม่ฟุ่มเฟือยเกินไป
20 หลาพอมั้ยครับ?
ค่ะ
ได้ครับ
50 ดอลลาร์...ฉันบ้าไปรึเปล่า?
แม่ / แม่จ๋า
ลูกแม่
ไปเล่นกันเถอะ
เบธ!
เบธ?
เจ้าจงไปทางตะวันตก
ตะวันตก ขอรับ
ข้าคำนับรับบัญชาคุณผู้หญิง
จะฝากสิ่งใดให้นายข้าอย่าประวิง
ช้าก่อน! เจ้าคิดอย่างไรกับข้า จงเอ่ยวาจาจากใจจริง
ข้าว่าท่านหญิงมีความลับดูคับใจ
เช่นนั้น ก็เหมือนเจ้าเฝ้าปกปิด
ขอรับผิด ข้ามิใช่ชายที่ท่านเห็น
ขอโทษค่ะ
ฉันพูดได้แต่อังกฤษ ไงนะ?
คุณจะบอกอะไร / เต้นรำกัน
ฉันรู้แน่ว่าฉันอยากเต้นรำกับใคร
"7 ปีก่อน"
พี่ล่ะ? โจ / เธอก็รู้ว่าฉันไม่เต้นรำ
ทำไมเราไปทั้งสี่คนไม่ได้? ไม่แฟร์เลย "คองคอร์ด แมสซาชูเซตส์"
ใส่รองเท้าคู่เดิมสิ / ปีก่อนพี่ใส่คู่นี้ได้
ทำไมจมูกฉันไม่สวย
แต่ฉันว่าสวย
ตาเธอ โจ
ไม่ต้อง...แค่นี้ก็ตลกแล้ว ฉันไม่ทำผม
พี่สวยได้อีกนะ / ไม่เอา...ไม่ทำ
ฉันไม่อยากไปงาน แต่อยากฟังเพลง
พี่จะจำเพลงมาร้องให้ฟัง
ดัดผมมีควันด้วยเหรอ?
ไอน้ำจากผมเปียก
กลิ่นยังกับไฟไหม้ขนไก่
ทีนี้เอาคีมออก จะเห็นลอนสวยๆ
หมดกัน! / ผมหลุดได้ไง?
เม็ก ขอโทษ / เธอทำได้ไง
ขอโทษ พี่ไม่น่าให้ฉันทำเลย
มาร์มี! หนูไปไม่ได้แล้ว!
ได้สิ พี่สวยแล้ว / ผมฉัน พังหมด
อย่ายืนเบิ่ง อย่าเอามือไพล่หลัง
อย่าพูดคำเชยๆ "ตาเถรหก" "แจ่มจรัส"
อย่าจับมือเขย่า อย่าเป่าปาก
เม็ก มาร์ช สวยจัง
เม็ก
ขอบคุณค่ะ
ไม่กลับ
โทษที ฉันไม่ทันเห็น
ไม่เป็นไร นั่งด้วยกันก็ได้ / จะรบกวนมั้ย
ไม่ ผมก็ไม่ค่อยรู้จักใคร
ทำตัวไม่ถูก
เหมือนกัน
คุณมาร์ช ใช่มั้ย?
ใช่ค่ะ คุณลอเรนซ์ เรียกโจเฉยๆ
ผมก็ไม่ใช่คุณลอเรนซ์ แค่ลอรี่เฉยๆ
ไม่ไปเต้นรำเหรอ
ผมไม่คุ้นกับธรรมเนียมที่นี่
ผมอยู่ยุโรปจนโต
ยุโรป? โห แจ่มจรัส!
ไม่ควรใช้คำนี้
ใครบอก?
เม็ก พี่สาวฉัน มานี่สิ
คนนั้นน่ะ
สาวชุดสีม่วงเข้ม
สวยจัง
เค้าสอนฉันให้ทำตัวดีๆ พ่อกลับมาจะได้ชื่นใจ
เขาไปไหน
ทหารอาสาฝ่ายเหนือ ฉันอยากไปรบด้วย
ฉันเสียใจไม่เลิก ที่เกิดเป็นผู้หญิง
โจ เต้นรำกับผมมั้ย
ไม่ได้ เพราะว่า...
เพราะอะไร
อย่าบอกใครนะ / รับรอง
ฉันทำชุดไหม้ไฟ...ตรงนี้
เม็กสั่งให้ฉันยืนนิ่งๆ อย่าให้ใครเห็น
ถ้าคุณขำก็หัวเราะได้ ไม่ว่ากัน
ผมคิดออกว่าจะหลบยังไง
อะไร? / เท้าฉัน
พี่เท้าแพลง
แล้วจะกลับบ้านยังไง
พี่คงต้องเรียกรถม้า หรือไม่ก็ค้างที่นี่
ค่ารถแพงเกินไป
ให้ผมพาไป บ้านติดกันแค่นี้
ไม่ค่ะ ขอบคุณ เรารับไม่ได้
ขึ้นรถม้าผมไป ขอร้อง
งานเพิ่งเริ่ม คุณจะไปได้ไง
ผมกลับก่อนทุกงาน...จริงๆ
มีทางอื่นมั้ยล่ะ
บอกแล้วรองเท้าคับไป
คุณพระคุณเจ้า เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
พี่เค้าเท้าแพลง / มาแล้ว!
งานหนุกมั้ย / ทำไมยังไม่นอน
งั้นมาช่วยพี่ แล้วกลับไปนอน
จัดที่...ให้ทหารบาดเจ็บ
ฉันข้อเท้าพลิก
เม็กเอ๊ย เจ็บตัวเพราะมัววิ่งไล่แฟชั่น
ฮันนาห์ ขอน้ำแข็ง
อ้อ เข้ามาเลย / ขออนุญาตครับ
วุ่นหน่อยนะ ฉันชอบอบขนมปังดึกๆ
บ้านก็รก แต่เราชินแล้ว คุณลอเรนซ์ / ลอรี่ครับ
ฉันเรียกคุณ"เท็ดดี้"ได้มั้ย / ได้สิ
มาเข้าคณะละครลูกๆ ฉันสิ เป็นตัวประกอบก็ได้
ฉันชื่อเอมี่
แต่ต้องแย่งบทแมนๆ กับโจ ไม่ก็เล่นเป็นผู้หญิง
นี่สโคน / ขอบคุณครับ
แล้วก็น้ำแข็ง ลอรี่จะประคบด้วยมั้ย
ไม่ครับ ขอบคุณ
เรียกฉัน"แม่"หรือ"มาร์มี"แบบคนอื่นๆ เถอะ
ทำไมใส่รองเท้าสีชมพูคู่นั้นไป
น้ำแข็งอีกมั้ย / ก็มันสวยนี่
นี่ฉันได้เป็นคุณหนูนั่งรถม้ากลับจากงานหรู
แล้วมีสาวใช้คอยดูแล
"นิวยอร์ค ซิตี้"
"เชคสเปียร์"
ถึงนักเขียนในห้องใต้หลังคา
เห็นคุณชอบละครคืนนี้มาก ผมจึงส่งหนังสือมา
เผื่อคุณจะศึกษาตัวละคร
ก่อนจรดปากกาเขียนเอง
ผมอยากอ่านสิ่งที่คุณเขียน ถ้าคุณเชื่อใจผม
รับรองว่า ผมจะช่วยดูอย่างสุดความสามารถ
ด้วยไมตรีจิต...เฟร็ดดริก
เฟรด สักแก้วมั้ยคะ?
ได้เลย ขอบคุณ
ขอตัวแป๊บนึงค่ะ
ลอรี่
เอมี่
ฉันรอคุณเป็นชั่วโมง
จนมุมแล้วเรา
เอมี่ ไม่เอาน่า
อยากรู้มั้ยฉันคิดยังไงกับคุณ / ยังไง
ฉันรังเกียจคุณ / ทำไมล่ะ
คุณมีโอกาสเหลือเฟือที่จะทำดี มีความสุข
แต่กลับเกียจคร้าน มัวเมา เสเพล / น่าสนใจ
คนเห็นแก่ตัวชอบคิดว่าตัวเองน่าสนใจ
ผมเนี่ยนะเห็นแก่ตัว? / ใช่ มากด้วย
เกิดมารวย เก่ง หล่อทั้งที
โอ้ว คุณชมว่าผมหล่อ / อีกละ...หลงตัวเอง
มีพร้อมทุกอย่าง แต่กลับใช้ชีวิตเหลวแหลก
ผมจะเป็นคนดีของคุณ นักบุญเอมี่
ไม่ละอายมือตัวเองบ้างรึ
ไม่เลย
มือนุ่มไม่เคยจับงาน แหวนก็น่าเกลียด
แหวนนี่ โจให้ผม
ฉันเห็นใจคุณจริงๆ
แต่อยากให้คุณตั้งหลักใหม่
ไม่ต้องสงสารผม อีกหน่อยคุณก็จะเจอเอง
ไม่ ต่อให้ไม่มีใครรัก ก็ยังต้องนับถือฉัน
แล้วคุณทำอะไรบ้างล่ะ แม่จิตรกรใหญ่?
วันๆ คงวาดฝันว่าจะได้ใช้เงินของเฟรด วอห์น
เฟรด วอห์น ท่านทั้งหลาย!
เฟรด...ฉันเสียใจจริงๆ ค่ะ
"นสพ.แฟรงค์ เลสลีส์ อิลลัสเตรต"
นี่แค่เรื่องสั้นค่ะ
ฉันกำลังเขียนนิยายอีกเรื่อง
นิยายของคุณ...
จะเป็นแนวนี้มั้ย
ใช่ เท่าที่เขียนมา
พล็อตแนวนี้นะ?
ดวลกัน ฆ่ากัน...?
ก็มันขายดี
ทำไมคุณไม่ใส่ชื่อจริง
คือ...แม่ฉันคงไม่ปลื้ม
มันเหี้ยมโหดเกินไปสำหรับแม่
ฉันแค่หาเงินช่วยแม่และไม่ทำให้แม่กลุ้ม
แต่ผมไม่ชอบเรื่องพวกนี้
บอกตรงๆ
ผมว่ามัน...ไม่เข้าท่า
แต่...
เรื่องฉันได้ลงพิมพ์ ใครๆ ก็ชมว่าฉันเขียนเก่ง
ใช่ ผมก็ว่า ถึงต้องบอกกันตรงๆ ไงล่ะ
แต่คำชมไม่ช่วยให้ฉันท้องอิ่ม
คุณโมโหรึ
โมโหสิ ก็คุณว่างานฉันไม่เข้าท่า
นึกว่าคุณชอบให้พูดตรงๆ
ใช่...ฉันชอบ
ไม่เคยมีใครพูดแบบนี้กับคุณรึไง
ฉันถูกปฏิเสธมาไม่รู้กี่ครั้ง
แต่มีใครจริงจังกับคุณบ้าง เรื่องงานของคุณ
คุณเป็นศาสดารึไง มาตัดสินคนอื่นแบบนี้
ไม่ใช่ ผมแค่... / งั้นพูดแบบนี้ทำไม
ปฏิกิริยาของคุณบ่งบอกว่าคุณ...
ปฏิกิริยาของฉันบ่งบอกว่า คุณขี้เบ่งเก่งแต่ปาก
เชคสเปียร์เขียนให้คนทั่วไปอ่าน
เชคสเปียร์เป็นยอดกวีเพราะซ่อนบทกวีในงานตลาด
ฉันไม่ใช่เชคสเปียร์
ดีเลย...เรามีเขาอยู่แล้ว
ถ้าคุณรู้มากขนาดนี้ ทำไมไม่เขียนเอง
ผมไม่ใช่นักเขียน ไม่มีพรสวรรค์แบบคุณ
ใช่ ไม่มี
คุณเป็นได้แค่นักวิจารณ์ ไม่ใช่นักประพันธ์
แล้วโลกก็จะลืมว่าเคยมีคนอย่างคุณ
มันแน่อยู่แล้ว
แต่ฉัน...
จะไม่มีใครลืมโจ มาร์ช
ผมก็อยากจะเชื่อ
เราไม่ใช่เพื่อนกัน ฉันไม่ใช่เพื่อนคุณ
ฉันไม่ฟังคุณ เพราะฉันเหม็นหน้าคุณ
จบแค่นี้นะ ขอบคุณ
โจเซฟีน...มีจดหมายถึงเธอ
ขอบคุณค่ะ
"กลับบ้านด่วน เบธอาการทรุดลงอีก - แม่"
เบธ
สุขสันต์วันคริสต์มาส...โลกจ๋า
สุขสันต์วันคริสต์มาส!
โจ เราตื่นนานแล้ว / เขียนอะไรอยู่
เมื่อคืนเขียนบทเพลิน...ล้างแค้นด้วยยาพิษ
ไม่เอายาพิษ...นี่วันคริสต์มาส
ไม่ใช่คริสต์มาสถ้าไม่มีของขวัญ
ความจนมันน่ากลัว
ไม่ยุติธรรม คนอื่นได้ของขวัญสวยๆ
อย่างน้อยเรามีพ่อแม่ มีกันและกัน
พ่อยังไม่กลับ ถ้าสงครามยังยืดเยื้อ
ฉันอยากรวย มีคนรับใช้ ไม่ต้องทำงาน
ไปเล่นละครเวทีสิ วงการนี้ไม่ได้เละเทะไปหมด
ฉันเป็นนักแสดงไม่ได้
ฉันจะขออะไรเยอะ แต่ที่สุดคือขอเป็นจิตรกรที่ปารีส
ผลงานดี เป็นที่หนึ่งในโลก
พี่ก็ฝันใช่มั้ย โจ...นักประพันธ์ชื่อดัง
ใช่ แต่เอมี่พูดซะขนหัวลุก
อายทำไม...อยากได้ก็พูด / ฉันไม่
ฉันขอให้เราอยู่พร้อมหน้า
กับพ่อแม่ในบ้านนี้
เบธคนดีที่หนึ่ง
แล้วดนตรีของเธอ?
ฉันเล่นให้พวกเราฟัง ไม่ต้องมีคนอื่นชื่นชม
อย่าจำกัดตัวเองสิ
แม่ว่า ปีนี้งดของขวัญคริสต์มาส
เพราะพวกผู้ชายต้องไปทนลำบาก
เราช่วยไม่ได้มาก แต่อย่างน้อยก็เสียสละบ้าง
อย่าสวมบทแม่ เพียงเพราะแม่ไม่อยู่
โจ เล่นเป็นเด็กผู้ชาย / ก็เพราะยังงี้
หยาบคายไม่ใช่กุลสตรี / ฉันเกลียดคำนี้!
จมูกฉัน! แค่นี้ก็น่าเกลียดพอแล้ว
ฉันรู้ พวกเธอไม่ฟังฉัน
แต่ถ้าแม่กลับมาเจอลูกๆ ในสภาพนี้?
เราเชื่อป้า ฮันนาห์
ป้าเป็นญาติเรายิ่งกว่าป้ามาร์ชจอมดุ
อย่าพูดงั้น โจ
มาร์มีไปไหน / หิว
ไม่รู้สิ มีคนอนาถามาขอรับบริจาค
แม่เธอก็รีบไปดูว่าต้องการอะไรบ้าง
แม่น่าจะไปช่วยตอนเราอิ่มแล้ว
โจแอนนากับฉันหิวมาก / ตุ๊กตาหิวไม่เป็น...เบธ
ฉันแก้บทไคลแม็กซ์ ต้องท่องใหม่ เอมี่ หยิบชุดมา
ฉันทำมงกุฎสุดสง่า
ทาสีฟ้าให้รองเท้า พี่จะเหมือนเจ้าหญิง
ดนตรีบทโศกที่ฉันแต่งน่าจะดี
เม็ก อ่านบทที่แก้ใหม่ก่อน
ทำไมพี่ถึงเขียนเก่งจัง โจ
เชคสเปียร์ชัดๆ / ไม่ถึงขั้นนั้น
แม่ไมเคิลแอนเจโล
ซ้อมบทสลบอีกที แข็งทื่อเป็นท่อนไม้
ก็ฉันไม่เคยเห็นคนเป็นลมล้มสลบ
และฉันไม่อยากฟกช้ำเสียโฉม
ถ้าล้มง่ายๆ ก็ดี ถ้าไม่ได้ขอเก้าอี้ให้ค่อยๆ เอนลงไป
ล้มสวยๆ ต่อให้ฮูโก้เอาปืนมาจ่อ
ฮันนาห์? / ฉันไม่เล่น
ยังไม่ได้ชวนเลย
ฉันรู้คุณหนูจะพูดอะไร ฉันไม่เล่น
ทั้งสองคนคุกเข่าลงตรงนี้
ไม่เอา เจ็บเข่า
นี่ฉากสำคัญ คุกเข่าลงผู้ชมก็ไม่เห็นเรา
นี่บทของฉันนะ
ให้เม็กเป็นผู้กำกับดีกว่า
สุขสันต์วันคริสต์มาสจ้ะลูกๆ
มาร์มี! / สุขสันต์วันคริสต์มาส!
แม่ดีใจที่เห็นลูกๆ มีความสุข
โจ...หน้าเซียวจัง เขียนทั้งคืนอีกแล้ว?
แน่นอน
เอมี่ มาจุ๊บแม่ซิ
สุขสันต์วันคริสต์มาส ลูกๆ เป็นไง
หนูหิวมาก / น่ากินจัง
กินม้าได้ทั้งตัว / พูดดีๆ โจ
อะไร
มีเรื่องอะไร
ใกล้บ้านเรามีหญิงยากไร้ชื่อคุณฮัมเมล
ลูกห้าคนหนาวสั่นต้องนอนเบียดกัน...ไม่มีอะไรกิน
ลูกๆ จะมอบอาหารเช้าเป็นของขวัญให้พวกเขามั้ย
แม่จะบอกว่า พ่อคงอยากให้เราทำแบบนี้?
ใช่
ขอบคุณ
ขอบคุณครับ คุณลอเรนซ์ ที่เชิญผมมา
ด้วยความยินดี
คุณช่วยสอนมารยาทให้หลานผมด้วย นอกจากคณิตศาสตร์
พระเจ้า เทวดามาโปรด
ฉันกลับมาแล้ว
พร้อมอาหาร ผ้าห่ม เสื้อกันหนาว
เตรียมยามาด้วย
นี่ลูกๆ ฉัน
ทักทายเค้าสิ
เขาไม่สบายค่ะ
ลูกๆ หยิบอาหารออกมาเลย
เอานี่มั้ย
มาร์มี เราไม่มีนิ้วเท้าก็ได้
ของหนูหลุดไปนิ้วนึงแล้ว
ใครอีกนิ้วเท้าหาย
นี่นางฟ้ามาจัดให้?
ซานตาคลอส
ป้ามาร์ชแน่ๆ / คุณลอเรนซ์ส่งมาค่ะ
คุณปู่ของอีตาลอเรนซ์นั่น? / ใช่
ทำไม
เขาเห็นคุณยกอาหารเช้าไปให้คนจน เลยห่วงว่าจะไม่ได้ฉลองกัน
นึกว่าเป็นตาแก่ใจร้ายซะอีก / ใจดีจัง
ลอรี่หลานเขาเป็นคนชงแน่ๆ
ต้องใช่เขาแน่
เราควรผูกมิตรกับเขา
ฉันกลัวเด็กผู้ชาย คฤหาสน์ก็น่ากลัว
เจนนี่ สโนว์ว่า คุณลอเรนซ์ตัดขาดลูกชาย
ที่ไปอยู่กับสาวอิตาเลียน
ตอนนี้หลานเขากำพร้าพ่อแม่
เขารับมา...ให้เรียนกับครูอยู่แต่ในบ้าน
เขาเป็นคนดีที่สูญเสียลูกสาวไป
ตอนที่ยังเล็กๆ แล้วนี่ลูกชายอีกคน
ลูกสาวเขาตาย? / เศร้าจัง
ลอรี่คงโรแมนติกดี ลูกครึ่งอิตาเลียน
รู้ได้ไง เธอไม่เคยคุยกับเขา
แม่ไม่ใช่คนเลี้ยงมื้อนี้
แต่แม่มีเซอร์ไพรส์
จดหมาย! / จากพ่อ
หนูอยากไปอยู่กับพ่อ
ไปได้ไง โจ พี่ชายคนเดียวของเรา
แย่แน่ถ้าต้องนอนในเต็นท์
โจไปนั่งหลัง อย่าให้เราเห็นน้ำตา / แล้วจะทำไม
พ่อจะกลับมั้ย
เขาจะอยู่สู้จนสุดกำลัง
และเราจะไม่ขอให้กลับมาก่อนถึงเวลา
"ฝากความรักและจุมพิตลูกๆ
พ่อคิดถึงทุกวัน สวดขอพรให้ลูกทุกคืน
และอุ่นใจกับความรักของลูกๆ ตลอดเวลา
อีกหนึ่งปี แสนนานกว่าจะได้พบหน้าลูก
แต่ระหว่างที่รอ เราก็ต้องทำงาน
อย่าให้เวลาผ่านไปอย่างไร้ค่า
พ่อมั่นใจว่าลูกๆ จะดูแลแม่
ทำหน้าที่อย่างดีที่สุด
สู้กับศัตรูอย่างองอาจ
เอาชนะตัวเองอย่างสง่างาม"
คำสาปแม่มด บทละครโดย โจ มาร์ช
จงอ่อนโยน ว่องไว ใจเข้มแข็ง
"และเมื่อพ่อกลับมา..."
วิญญาณแกร่งฟังเพลงปลุก จงลุกสู้
"พ่อคงรักและภูมิใจยิ่งกว่าเดิม...
สี่ดรุณีของพ่อ"
บราวา!
โทษนะ ถึงสถานีแล้ว
อ้อ ขอบคุณค่ะ
เธอไปแล้ว ทำไม
ไม่รู้ จู่ๆ ก็ไปซะงั้น
แล้วไม่บอกว่าจะกลับมา?
เราไม่สนิทกันขนาดนั้น อาจารย์
นั่งทำอะไร ไปทำงานเร็วเข้า
แล้วนี่ลูกฉันจะทำยังไง ไม่มีครูดีๆ อย่างเธอ
ผมรู้
สนุกจนไม่อยากกลับไปทำงานเลย
อยากให้มีคริสต์มาสทุกวัน / วันปีใหม่ก็ได้...คงดีนะ
เราคือสาวใจแตก ยังสนุกไม่พอ
พูดน่าเกลียด! / ฉันชอบคำแรงๆ สื่อตรงใจ
ฉันต้องกลับไปเรียนแต่ยังไม่มีมะนาว
นร.หญิงทุกคนซื้อขายมะนาวดองกัน ฉันติดหนี้อยู่หลายลูก
นี่พอมั้ย
ให้ทำไม / เม็ก ขอบคุณนะ
ฉันเข้าใจกิเลสเล็กๆ ของเด็กที่น้อยหน้าเพื่อน
ทีฉันยังต้องวาดรูปใช้หนี้
รูปอะไร / ไม่มีอะไร
ดีที่แม่ไม่ส่งฉันไปเรียนกับคุณหนูพวกนั้น
เร็วๆ ฉันจะสายแล้ว
เบธ ซื้อแล้วไปทำการบ้านต่อนะ
พี่จะกลับไปช่วยดูให้
บาย
โจเซฟีน! / ค่ะ
โจเซฟีน! / อยู่นี่ค่ะ
ทำไมเธอถึงหยุดอ่านเบลชัม
โทษค่ะ งั้นหนูอ่านต่อ
มีมารยาทหน่อยสิ
สักวันเธอจะต้องพึ่งฉัน อย่าอวดดี
ขอบคุณค่ะที่จ้างงานและเมตตาหนูในหลายเรื่อง
แต่หนูขอเผชิญโลกด้วยตัวเอง
โอย ไม่มีใครเบิกทางให้ตัวเองได้หรอก
ไม่ทุกคน
อย่างน้อย...เป็นผู้หญิงต้องหาคู่ดีๆ
แต่คุณป้าไม่ได้แต่งงาน / เพราะฉันรวยย่ะ
และฉันกอดสมบัติไว้แน่น ไม่ตกหล่น
ไม่เหมือนพ่อเธอ
งั้นถ้าอยากอยู่เป็นโสดก็ต้องรวยก่อน?
ใช่
แต่ผู้หญิงก็มีหนทางดีๆ ที่จะหาเงิน
ไม่จริง
ได้แค่เป็นแม่เล้า ไม่ก็เต้นกินรำกิน
มันก็ประเภทเดียวกัน
นอกจากเรื่องนี้ เธอพูดถูก
ยังมีหนทางดีๆ สำหรับผู้หญิง เธอจึงควรประจบฉันไว้
จะได้แต่งงาน
ไม่...เธอจะได้มีชีวิตที่ดีกว่าแม่ผู้น่าสงสารของเธอ
แต่แม่รักชีวิตของแม่ / เธอไม่รู้ว่าแม่รักอะไร
พ่อเธอมัวห่วงอนาคตลูกหลานของพวกอดีตทาส
ยิ่งกว่าห่วงครอบครัวตัวเอง
ใช่ค่ะ พ่อคิดถูก
คิดถูกแต่ก็โง่ด้วย
หนูไม่คิดอย่างนั้น
ฉันไม่ได้จ้างเธอมาคิด
ตอนนี้เธอไม่สนใจเรื่องแต่งงาน
ฉันไม่รู้จะว่าไง
แต่ฉันคิดจะไปยุโรปอีกสักครั้ง
ต้องมีคนไปด้วย
เธอจะไปกับฉันมั้ย
หนูอยากไปที่สุดเลยค่ะ
งั้นก็อ่านต่อสิ
แล้วอย่าหลบไปไหนอีก
ฉันไม่ชอบพวกอู้งาน
ประธานาธิบดีลินคอล์น
ไม่ พ่อฉันอยู่ฝ่ายเขา
แต่พ่อฉันว่าสู้ไปทำไม...มีทาสไว้ใช้งานดีกว่า
ซูซาน มันโหดร้ายนะ
ใครๆ ก็ได้ประโยชน์จากระบบทาส...บ้านเธอด้วย
โทษแต่ฝ่ายใต้ได้ไง / เราก็สมควรถูกลงโทษ
พวกมาร์ชบ้าอุดมการณ์
ก็ได้ งั้นวาดภาพล้อครูเดวิส
ฉันไม่กล้าวาด
ฉันจะยกหนี้ให้ แถมมะนาวดองห้าลูก
คุณมาร์ช
นั่งลง
นั่งลง ลอรี่
ละตินเป็นภาษาชั้นสูง
โธ่ เธอต้องเรียนให้ได้
ไม่งั้นครูจะตกงาน กลับมาอ่านซิเซโร
ข้างนอกมีเด็กผู้หญิง
ไม่มีหรอก / ครูบรูค มีเด็กผู้หญิงคนนึง
ไม่มีนะ
อ้อ จริงด้วย / นั่นไง
เป็นไง เจ็บรึเปล่าน่ะ?
ฉันชื่อเอมี่
สวัสดีเอมี่ ฉันชื่อลอรี่ / ฉันรู้
คุณพาพี่ฉันกลับจากงานเต้นรำ
ถ้าเป็นฉันใส่รองเท้าคู่นั้นก็คงไม่เจ็บ เท้าฉันเล็ก สวยที่สุดในบ้าน
แต่ฉันกลับบ้านไม่ได้แล้ว เพิ่งก่อเรื่องมา
ดูสิ
ครูเดวิสตีฉัน
สั่งคนรับใช้ไปซื้อภาพนี้ให้ฉันเดี๋ยวนี้
เอมี่ อยู่นี่เอง / เม็ก!
มือฉัน ดูสิ
โจ / นี่มันขุมทรัพย์
เจ็บจัง
ธีโอดอร์ ลอเรนซ์ คุณต้องมีความสุขที่สุดในโลก
คนเรามีแค่หนังสือไม่ได้ / ฉันอยู่ได้
เธอทำผิดอะไร / ไม่ผิด ฉันวาดรูปแล้วโดนครูตี
ตาเถรยายชี ดูนี่
ปู่ผมเอง...น่ากลัวเหรอ
ฉันไม่กลัวใคร
เขาดูหยิ่ง ปู่ฉันหล่อกว่าเยอะ
โจ เราไม่ประกวดคุณปู่กัน
เธอว่าเขาหล่อกว่าฉันรึ
ไม่ ตัวจริงคุณหล่อมากค่ะ
หนูไม่... / ฉันรู้จักคุณตาเธอ
เธอห้าวเหมือนเขา
แหม...ขอบคุณค่ะ
แย่มาก ลูกไม่ต้องไปเรียนที่นั่นแล้ว
ดี ตาครูนั่นงี่เง่า / โจจะสอนแทน
หนูสอนเบธแล้ว / ลูกเป็นครูที่ดี
ใช่ เด็กผู้หญิงให้เรียนที่บ้านดีกว่า
เพราะโรงเรียนหญิงมีแต่ที่แย่ๆ น่ะสิ
จริงด้วย ใช่เลย
อยากให้ทุกคนออกจากรร.บ้านั่น ให้ครูตายซะ
เอมี่ ทำผิดก็ต้องรับผิดสิ
หนูไม่ได้ทำอะไรผิด แค่วาดรูป
ขอบคุณมากที่ช่วยดูแลเอมี่
ยินดีครับ
ลูกๆ ฉันชอบหาเรื่องใส่ตัว
ผมเหมือนกัน
งั้นเธอหนีมาบ้านเราบ้าง เราจะช่วย
ทุกคน เชิญแวะมาตามสะดวก ฝากเชิญเบธด้วย
ใช่ เบธต้องชอบเปียโนนั่น
คนที่เงียบๆ ใช่มั้ย
ใช่ค่ะ นั่นเบธ / บอกให้มาเล่นเปียโน
โจ มายืมหนังสือได้ตามสบาย
หนูมาดูภาพวาดได้มั้ยคะ / ได้
มีเรือนต้นไม้สวยๆ ด้วยนะ
เราไปกันเถอะ
หนูยืมเล่มนี้ / คุณสั่งซื้อภาพนี้เลย
จะรีบเอามาคืน...รับรอง
แต่ไม่รู้เมื่อไหร่
ขอบคุณที่ช่วยหนู
ขอบคุณค่ะ บาย / ขอบคุณอีกครั้ง
อ้อ คุณเม็ก
คุณลืมถุงมือ
เอาละ...ทำงานต่อ กลับไปทำงาน
เงียบ!
บทละครเรื่องใหม่ โดย โจ มาร์ช
จะเปิดแสดงที่โรงละครบาร์นวิลล์ ในอีก 2-3 สัปดาห์
จะสร้างปรากฏการณ์ใหม่ให้วงการในอเมริกา
นำโดยดาวรุ่งแห่งย่านนี้ไปจรดแม่น้ำมิสซิสซิปปี้
คุณเม็ก มาร์ช
สุดยอด! บราโว! บราโว!
รายงานประจำสัปดาห์ เม็ก-ดี, โจ-แย่
เบธ-ดีมาก, เอมี่-พอใช้
ดีมาก ท่านชายทั้งหลาย
เยี่ยมๆ
ท่านประธานและสุภาพบุรุษทั้งหลาย กระผมขอเสนอให้รับสมาชิกใหม่
บุคคลที่จะซาบซึ้งใจเป็นที่สุด
และจะช่วยเพิ่มสีสันให้ชมรมเราด้วย
กระผมขอเสนอ
คุณธีโอดอร์ ลอเรนซ์
ไม่เด็ดขาด
อะไรกัน โธ่...รับเขาสิ
เขาเป็นชายจริง
เราไม่ต้องการผู้ชาย นี่ชมรมของผู้หญิง
แต่ฉันว่าควรรับ / ทำไม
ถึงเราจะกลัว แต่เขาคือลอรี่ / ไม่ได้
ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป / งั้นโหวตกัน
ยกมือขึ้น...ได้ๆๆ / อย่ายกนะ
ยกมือให้ลอรี่ / ก็ได้
มันช่างประจวบเหมาะกับที่...
สาวๆ ฟังนะ ผมวางแผนเอง ต้องโทษผม
โจยอมเป็นหน้าม้าเพราะโดนผมแกล้ง
และผมขอบอกว่า...
เพื่อแสดงความขอบคุณ ผมจะ...
ว่าต่อ...
เฉลิมฉลองสัมพันธไมตรีระหว่างประเทศเพื่อนบ้าน
ด้วยการมอบกุญแจชุดนี้
สำหรับไขตู้ไปรษณีย์ที่ผมทำไว้ในป่าริมบึง
นี่กุญแจสี่ดอก
ให้คุณ...สาวน้อย เม็ก...แล้วก็คุณ
โอ้ ขอบคุณมาก
ดอกนี้ของผม ครบแล้ว...ขอบคุณที่รับผม
ผมจะนั่งประจำที่สมาชิกชมรมเลย
ยินดีต้อนรับ ลอรี่
สวัสดีจ้า
โจ!
เดซี่กับเดมี่!
โตขึ้นเยอะเลย
เสียดายเธอไม่อยู่สอนหลานๆ
ฉันกลับมาแล้ว / ดีใจจังที่เธอมา
ฉันคิดว่าเบธว้าเหว่มาก แต่เธอไม่พูด
เบธอยู่ไหน
อยู่ข้างบน โจลูกแม่
เราคิดว่าเบธดีขึ้น แต่โรคทำให้หัวใจอ่อนแอลง
เอาเงินนี่ไปหาหมอที่เก่งที่สุดมา
ไม่ ลูกเก็บไว้ใช้ที่นิวยอร์ค / หนูจะไม่กลับไป
หนูจะใช้เงินที่เหลือพาน้องไปพักฟื้นชายทะเล
เอมี่จะกลับมาเมื่อไหร่คะ
เราไม่อยากให้เธอกังวล
เอมี่ไม่รู้?
เบธห้ามบอกเพราะไม่อยากขัดขวางทริปของเธอ
เอมี่ถนัดนักเรื่องหลบเลี่ยงความลำบาก
โจ อย่าไปโกรธน้องเลย
หาไม่เจอ
มาร์มี เห็นถุงมือหนูมั้ย / ถอดไว้ตรงไหนล่ะ
โจ อยู่ไหนน่ะ
พี่หาถุงมืออีกข้างไม่เจอ / เอาของฉันไป
โจ...จะสายแล้ว / จะไปไหนกัน
เธอไม่เกี่ยว
จะไปกับลอรี่ใช่มั้ย...รู้นะ
ใช่ เลิกจุ้นซะที
มีตั๋วแล้วนะ / มี เร็วเข้า
พวกพี่จะไปดูละครกับลอรี่
เม็ก ขอไปด้วย / เสียใจ เขาไม่เชิญเธอ
ไม่ได้ เอมี่ เลิกงอแงเป็นเด็กซะที
ไม่มีใครฟังฉัน ฉันไม่เคยได้ออกไปไหน
เบธมีเปียโน ส่วนฉันเหงาจะแย่ / ฉันจะสอนเธอเล่นคอร์ด
ฉันไม่เล่นคอร์ด ฉันจะไปดูละคร
หน้าไม่อาย! เขาไม่เชิญแล้วยังคิดจะไปอีก
เจอคุณบรูคทึ่มคนนึงก็แย่แล้ว / ฉันชอบนะ เขาน้ำใจดี
ฉันซื้อตั๋วเองก็ได้ / ไม่ให้ไป
เสียใจจ้ะน้อง โจพูดถูก...ไว้คราวหน้า
ไปเลยเม็ก ไม่ต้องโอ๋เค้า / โธ่
ขอร้อง
แล้วเธอจะเสียใจ โจ มาร์ช!
รับรอง เธอจะต้องเสียใจ
หยุดจ้องฉันแบบนี้ซะที!
"แด่...พ่อ"
เจ็บนะ โจ
ฉันคิดว่าตัวละคร...
ละครสนุกจัง
นางเอกเล่นเก่งมาก / ใช่ เล่นเก่งมาก
บาย
โอ้ ดีจัง
เม็ก พี่แสดงดีกว่านางเอกอีก แต่เค้าล้มสลบได้สวย
ฉันสงสัยว่าเธอทำหน้าซีดได้ไง
ตาบรูคของพี่ คอยดูแลจนน่ารำคาญ
ฉันว่าเขามารยาทดีออก
เดี๋ยวนะ ขอจดมุกที่เพิ่งคิดออก
เบธ ชอบตาสีอะไร / สีม่วง
คุณบรูคตาสีฟ้า เป็นสุภาพบุรุษแบบเก่า นี่สำคัญกว่าทรัพย์สิน
ใครหยิบนิยายของฉันไป
เปล่า / ถามทำไม
เอมี่ เธอเอาไป
ฉันเปล่านะ / โกหก
ฉันไม่ได้หยิบไป ไม่รู้ด้วยว่ามันอยู่ตรงไหน
บอกมา ไม่งั้นเจ็บแน่
ฉันเผามันแล้ว! / มาร์มี
ฉันเผาหนังสือเธอ บอกแล้วว่าฉันจะเอาคืน
หยุดนะ โจ!
เสียใจด้วย โจ
เอมี่
สิ่งเดียวที่พี่สนใจคืองานเขียนของพี่
ถ้าฉันฉีกชุดพี่ พี่ก็คงไม่เจ็บ
ฉันต้องการทำให้พี่เจ็บ
แต่ตอนนี้ฉันเสียใจที่ทำลงไป เสียใจมาก
โจ
อย่าให้ความโกรธครอบงำข้ามวัน
ให้อภัยน้อง
ช่วยเหลือกัน
แล้วเริ่มต้นใหม่ในวันพรุ่งนี้
เธอไม่สมควรได้รับการอภัย
ฉันจะเกลียดเธอ เกลียดเธอตลอดชาติ!
อรุณสวัสดิ์สาวๆ เช้านี้แดดจ้าแจ่มใส
วันสุดท้ายที่แม่น้ำ หยิบรองเท้าสเกตมา
โจ พี่สัญญาจะให้ฉันไปวันสุดท้าย
โจจะเป็นแบบนี้ไปตลอดรึไง
นี่คือการสูญเสียครั้งใหญ่ของเธอ
ฉันจะทำอะไรได้บ้างล่ะ
ตามเธอไป
อย่าพูดอะไรจนกว่าโจจะอารมณ์ดีกับลอรี่
แล้วพูดอะไรดีๆ กับเธอ
พี่ว่าเธอจะยอมคืนดีด้วย
โจ! รอด้วย
ไปด้วย
พี่บอกจะให้ฉันไปด้วยในวันสุดท้าย
โจ ลอรี่...รอฉันด้วย
รอด้วย
โจ!
อยู่ตรงขอบ ตรงกลางไม่ปลอดภัย / ได้
โจ!
โจ ฉันไปด้วย
โจ!
โจ ไปกันเลย
โจ...รอด้วย
โจ!
ไม่เป็นไรนะ? / ไม่
ช่วยด้วย!
เอมี่ นั่นเอมี่!
เดี๋ยว...โจ
โจ!
โจ...กิ่งไม้ หากิ่งไม้
โจ!
เอมี่! เอมี่!
หายใจไม่ออก / โจ ช่วยดึงนะ
เอมี่ จับกิ่งไม้! จับเลย!
โอ...น้องฉัน น้อง
หลับไปแล้ว
ถ้าน้องตายก็เป็นความผิดของหนู
น้องไม่เป็นไรแล้ว
หมอว่าแม้แต่หวัดก็ไม่มีอาการ
นี่หนูเป็นอะไรไป
หนูตั้งใจจะปรับปรุงตัวเอง เขียนระบายทุกข์
ร้องไห้สำนึกบาป แต่มัน...
มันเหมือนจะไม่ช่วยเลย
เวลาที่หนูหลง...
หนูบ้าคลั่ง ทำร้ายคนอื่นได้ แล้วยังสนุกกับมัน
ลูกทำให้แม่นึกถึงตัวเอง
แต่แม่ไม่เคยโกรธ
แม่โกรธแทบทุกวันมาตลอดชีวิต
แม่อ่ะน่ะ?
แม่ไม่ใช่คนใจเย็น
แต่แม่พยายามมา 40 ปี
สกัดมันไม่ให้มาข่มด้านที่ดีของแม่
งั้นหนูจะทำตามแม่
หวังว่าลูกจะทำได้ดีกว่าแม่
ธาตุแท้บางอย่าง...ดีงามเกินจะยับยั้ง
สูงส่งเกินกว่าจะบิดให้หักงอ
โจ
โอ้ เบธ น้องรัก
พี่ไม่ต้องมาก็ได้
พี่ไม่ควรจากไปเลย จะเอาอะไรมั้ย
ดื่มน้ำหน่อย
ชื่นใจได้เห็นหน้าน้อง
เราจะไปทะเลให้เธอพักฟื้นจนหายดี
ทะเล?
ให้เธอลุกขึ้นเต้นรำได้ก่อนเอมี่กลับมา
เอมี่จะกลับกลางคัน? / ไม่จ้ะ
ดี
มีข่าวจากเธอบ้างมั้ย
เธอเขียนว่าลอรี่ก็อยู่ที่นั่น ก็ดีแล้ว
แต่เขาไม่ตอบจดหมายพี่เลย
พี่คิดถึงเขามั้ย
คิดถึงทุกอย่าง
ฉันรู้
ทางนี้เร็ว เม็กจะไปตั้งสัปดาห์
เรามาแล้ว
คุณขึ้นรถม้าตามดูเม็ก อย่าให้ตกหลุมรักเขา
ตกลง
แอนนี่มีน้ำใจเชิญไปงานเต้นรำเปิดตัว
ขอบคุณที่ให้หนูไป มาร์มี
เป็นตัวของตัวเองนะลูก
สวมนี่ด้วย ของแม่ตอนสาวๆ
ก่อนแต่งงาน แม่ไม่เข้าใจว่าจะเก็บเครื่องประดับทำไม
ลูกควรมีสมบัติติดตัว มีของสวยไว้ชื่นชม
ใช่ ของสวยมีไว้ให้ชื่นชม
ฉันอยากไปงานบอลล์
จะดีหรือครับให้เธอไปแบบนี้?
ผู้หญิงควรออกไปเห็นโลก และคิดอะไรได้เอง
อย่าลืมเรานะ / โจ...แค่อาทิตย์เดียว
สร้อยสวยจัง / ไม่ใช่ของเธอ
แต่ถ้าฉันใส่ต้องสวยแน่
เธอต้องมีรองเท้าดีๆ
ขอบคุณที่ให้ยืมรถม้าค่ะ คุณลอเรนซ์
ฉันไม่รู้จะตอบแทนยังไง / เรื่องเล็กน่ะ
ม้านั่นน่ารักจัง
แต่มีอย่างนึง
เพิ่งนึกได้ว่าเปียโนของลูกสาวฉันฝุ่นจับแล้ว
เธอคนไหนจะแวะมาเล่นเมื่อไหร่ก็ได้นะ
จะได้ช่วยเคาะสนิม
ถ้าไม่อยากมาก็...ไม่เป็นไร
พวกเราอยากมาค่ะ อยากมาก
เธอคือคนที่ชอบดนตรี
ชอบที่สุดค่ะ
หนูจะมา ถ้าไม่มีใครต้องทนเจ็บหูฟังหนูเล่น
ไม่มีแน่ สาวน้อย
คิดถึงนะ / บาย
ขอยืมริบบิ้น / ไม่
บาย
ขอให้สนุกนะ / เดี๋ยวฉันก็กลับ
อย่าแต่งงานล่ะ เม็ก ห้ามรักใคร
กลับมาเดี๋ยวนี้เลย / ตอนนี้เลย
ขอบคุณค่ะ
ตื่นเต้นจัง...คืนนี้แล้ว
เธอจะใส่ชุดไหน เม็ก? / ชุดนี้จ้ะ
ชุดนี้? ส่งคนไปเอาชุดอื่นที่บ้านมั้ย
ฉันไม่มีชุดอื่น
มีชุดเดียว...ตลกจัง / ไม่ตลกเลย
ไม่ต้องหาชุดแล้ว เดซี่ ฉันขอเรียกเธอว่า เดซี่
ฉันยังมีชุดสีชมพูหวานจ๋อย
เธอต้องใส่เอาใจฉัน เดซี่
จะดีเหรอ
แน่นอน
ใครๆ ก็หลงรักเธอ เดซี่ ชุดนี้ฉันให้เธอ
ฉันเอาชุดเธอไปไม่ได้ / ได้สิ
ขอให้สนุกนะ สาวน้อยเดซี่
ลอรี่ ฉันไม่รู้ว่าคุณจะมา
ผมตั้งใจมาเซอร์ไพรส์
เป็นเซอร์ไพรส์ที่น่ารักมาก
ทำไมพวกเขาเรียกคุณว่าเดซี่
ชื่อเล่นเพื่อนตั้งให้น่ะ
ชื่อเม็กดีอยู่แล้ว
แค่สวมบทเป็น...
เดซี่ชั่วคราว
แล้วโจจะว่าไง
คุณคงไม่มาหาคู่แถวนี้นะ?
ก็ไม่แน่
พรุ่งนี้คุณจะปวดหัวมากๆ
ชอบชุดฉันมั้ย
ไม่ชอบ
ทำไม
ผมไม่ชอบชุดฟูๆ กับขนนก
คุณเป็นผู้ชายที่หยาบคายสุดๆ
ยกโทษให้ผม แล้วมาเต้นรำกัน
ฉันคงดูทุเรศเกินไปสำหรับคุณ
ผมไม่ชอบชุดคุณ แต่...
ผมคิดว่าคุณงามเลิศเลอ
จริงเหรอ
จริง
ฉันรู้มันงี่เง่า แต่อย่าบอกโจนะ ขอฉันสนุกสักคืน
แล้วฉันจะเป็นคนดีไปตลอดชีวิต
ฉันเสียใจ จอห์น
นี่ครั้งแรกที่ฉันซื้อของแพงๆ
50 ดอลลาร์...เยอะมาก
แต่ก็คงไม่แพงสำหรับชุดสวย
ที่ต้องประดับประดาตามสมัยนิยม
มันยังไม่เป็นชุดเลย
แค่ผ้าชิ้นนึง
งั้นรึ?
ฉันรู้คุณโกรธ จอห์น
ฉันไม่อยากผลาญเงินคุณ แต่อดใจไม่ได้
แซลลี่ซื้อทุกอย่างแล้วทำท่าสงสารฉัน
ฉันพยายามเจียมตัว แต่มันยาก
ฉันเบื่อความจนเต็มทน
ผมกลัวคำนี้มานาน
ผมจะทำให้ดีที่สุด เม็ก
โอ้ จอห์น
ยอดรักผู้ขยันอดทนและแสนดี
ฉันไม่รู้สำนึกและใจร้าย
ฉันพูดออกไปได้ไง
คุณอาจพูดจากใจ
ไม่ ไม่ใช่นะ
เราจะหาเสื้อโค้ทใหม่ให้คุณด้วย
แล้วเราจะดูโก้หรู เราทั้งคู่
ผมไม่มีเงินซื้อ ที่รัก
จอห์น... / ขอไปนอนก่อน
จอห์น
ผม...ผมเสียใจจริงๆ
ที่คุณไม่มีเครื่องประดับหรูๆ
เสียใจที่คุณแต่งงานกับคนที่ไม่มีปัญญาซื้อให้คุณ
สวัสดี เอมี่
ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณ
อย่าโกรธน่า ผมขอโทษที่ทำตัวแย่
ดื่มมาอีกใช่มั้ย
ทำไมต้องดุผมตลอด
ต้องมีใครสักคนคอยเตือนคุณ
แล้วเมื่อไหร่คุณจะมีผลงานสะท้านโลก ราฟาเอล?
ไม่มีวัน
ไม่มี ทำไมล่ะ
ฉันห่วยเอง
โจไปอยู่นิวยอร์คเป็นนักเขียน ส่วนฉันล้มเหลว
พูดแบบนี้ตอนอายุเพิ่งจะ 20
โรมทำให้ฉันฝ่อ ปารีสทำให้ฉันรู้ตัวว่าไม่เข้าขั้น
ฉันต้องเลิกฝันจะเป็นศิลปินซะที
เลิกได้ไง คุณมีทั้งฝีมือและพลัง
ช่างฝีมือไม่ใช่อัจฉริยะ สู้แค่ไหนก็ไปไม่ถึง
ถ้าฉันไม่รุ่ง...ก็เลิก
ฉันจะไม่เป็นศิลปินตลาดล่าง และจะเลิกดิ้นรนซะที
มีผู้หญิงกี่คนได้ชื่อว่าเป็นอัจฉริยะ?
พี่น้องบรองเต้
แค่นั้น? / คงแค่นั้น
แล้วใครเป็นคนตัดสิน
ผู้ชายมั้ง
พวกเขาจะสกัดคู่แข่งน่ะสิ
นั่นคำพูดเท่ๆ ที่จะช่วยให้ฉันรู้สึกดีขึ้น
แล้วดีขึ้นมั้ยล่ะ
ฉันคิดว่า...จะชายหรือหญิง
ฉันก็ได้แค่ระดับกลางๆ
"ระดับกลาง"?
งั้นภาพสุดท้ายที่คุณจะวาด ขอให้เป็นผม
ได้สิ
คุณเลิกฝันโง่ๆ จะเป็นศิลปินแล้ว...
จะเอาไงต่อกับชีวิต
ทำอย่างอื่นที่ถนัด เพื่อจะเป็นดาวสังคม
ถึงต้องอาศัยเฟรด วอห์นใช่มั้ย
อย่าหยามกันสิ / ผมแค่เอ่ยชื่อเขา
คุณไม่ได้หมั้นกับเขานี่
ยัง
แต่คุณจะรับหมั้นถ้าเขาคุกเข่าขอ?
ก็น่าจะยังงั้น
เขารวย...รวยกว่าคุณอีก
ผมรู้...จะเป็นดาวสังคมก็ต้องรวย
แต่มันแปลกที่ได้ยินจากปากลูกสาวของแม่คุณ
ฉันตั้งใจจะแต่งกับคนรวยมาตลอด...จะอายทำไม
ไม่มีอะไรต้องอาย ถ้าคุณรักเขา
ฉันเชื่อว่า เราเลือกได้ว่าจะรักใคร
มันไม่ใช่เกิดขึ้นเอง
ผมว่าพวกกวีคงไม่เห็นด้วย
ฉันไม่ใช่กวี แค่ผู้หญิงคนนึง
เป็นผู้หญิงไม่มีทางหาเงินเองได้
ไม่สามารถเลี้ยงตัวหรือครอบครัวได้
หรือถ้าฉันเกิดมารวย...สมมุตินะ
ทรัพย์สินก็จะตกเป็นของสามีทันทีที่แต่งงาน
ถ้ามีลูก...ก็เป็นลูกเขา ไม่ใช่ลูกฉัน
ลูกคือสมบัติของพ่อ
อย่ามาพูดว่าการแต่งงานไม่ใช่สูตรแก้จน...มันใช่
อาจไม่ใช่สำหรับคุณ แต่ใช่ที่สุดสำหรับฉัน
เฟรดกลับมาแล้ว ช่วยแกะกระดุมที
ขอบคุณ
ฉันดูดีรึยัง...เรียบร้อยมั้ย
คุณสวยแล้ว
คุณสวยมาก
เฟรด คิดถึงจัง
นี่เฟรด วอห์นกับน้องสาว เคท พวกคุณรู้จักครูบรูคแล้ว
นี่เม็ก เอมี่ เบธ และโจ
ยินดีที่รู้จักครับ
โอ้ เป็นผู้ดีจัง
ฉันเอมี่ มาร์ช จำไว้นะ สักวันฉันจะไปหาคุณที่ลอนดอน
อ้อ แน่นอนครับ
โอ้ว เกือบโดนเรือ / ขอบคุณค่ะ
ผมรู้อะไรที่คุณไม่รู้ / บอกมาเดี๋ยวนี้
เม็กทำถุงมือหายรึเปล่า
มันอยู่กับครูบรูค / ใช่
รู้ได้ไง / ผมเห็น
ที่ไหน / ในกระเป๋าเขา
ยังงี้นี่เอง / ใช่ โรแมนติกเนอะ
ไม่ มันทุเรศ / นึกว่าคุณจะชอบ
ที่มีใครมาคว้าเม็กไปจากเราน่ะ? ไม่ล่ะ ขอบคุณ
คุณจะรู้สึกดีถ้ามีใครคว้าคุณไป
หน้าไหนลองเข้ามาสิ
ผมก็อยากให้มีใครลอง
"เราคงไม่รักโลกมากขนาดนี้...
หากไม่มีวัยเยาว์ของเราอยู่ในนั้น
หากไม่ใช่แผ่นดินที่มีดอกไม้กอเดิมทุกฤดูผลิบาน
ดอกไม้ที่เราเคยเด็ดด้วยมือเล็กๆ
จะมีอะไรล้ำค่ากว่าความจำเจอันแสนหวาน
ที่เรารู้จักและรักไปหมด
เพราะมันคือสิ่งคุ้นเคย"
ชอบมั้ยล่ะ
ฉันชอบฟังพี่อ่าน โจ
แต่ชอบให้พี่อ่านเรื่องที่เขียนเองมากกว่า
พี่ไม่มีเรื่องใหม่
ทำไมล่ะ
ยังไม่ได้เขียนเลย
พี่มีกระดาษดินสอ...เขียนให้ฉันตรงนี้เลย
เขียนไม่ออก
พี่คงเขียนไม่ได้แล้ว
ทำไม
ไม่มีใครอยากฟังเรื่องของพี่หรอก
เขียนให้ฉันสิ
พี่เป็นนักเขียน
ก่อนมีใครรู้จักหรือจ่ายค่าเรื่องซะอีก
ฉันป่วยมาก พี่ต้องตามใจฉัน
ทำตามที่แม่สอนสิ ทำเพื่อคนอื่นบ้าง
ถ้าคุณเดินไปถึงเวอร์มอนท์
ไปหาคุณซูล์วที่คีน-นิวแฮมเชียร์ จะมีที่พักพิง
นี่ให้คุณ
กลับไปหาลูกเถอะ ฉันดูแลเอง
ไม่ ฉันต้องอยู่ เพื่อลบล้างความอัปยศของชาติ
อย่าโกรธนะ คุณควรรู้สึกอัปยศต่อไป
ฉันรู้ ก็นี่ไง
สวัสดีค่ะ / สวัสดีครับ
ลูกชายคุณเป็นทหารใช่มั้ย
ใช่ ลูกผมสี่คน
สองคนเสียชีวิต อีกคนโดนจับเป็นเชลย
ผมจะไปหาลูกอีกคนซึ่งป่วยอยู่ที่ รพ.ในวอชิงตัน
คุณเสียสละเพื่อชาติมากจริงๆ
ผมอยากไปรบเอง...ถ้ายังไหว
แต่ผมไปไม่ไหว...เลยให้ลูกๆ ไป
ฉันจะหาผ้าห่มให้...
คุณจะได้อบอุ่น
ขอบคุณ ขอพระเจ้าอวยพร / เช่นกัน
คุณมาร์ช
โทรเลขจากวอชิงตันครับ
โจกลับจากบ้านป้ามาร์ชรึยัง
ยังไม่เห็นเลย
เอารองเท้าไปอีกคู่มั้ย
ขอบคุณ ต้องไปให้ทันรถไฟเที่ยวสุดท้าย
ฮันนาห์ เสื้อนอนพ่อมีรึยัง / จัดไปแล้ว
ผมช่วยอะไรได้บ้าง เบธ / ขอบคุณที่มา
ยินดีครับ / ผ้าห่มอุ่นๆ มีมั้ย
ถ้าฉันช่วยอะไรได้ บอกมาเลย
ฉันจะดูแลเด็กๆ อย่างดีทุกวัน
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างค่ะ
ฉันชื่นชมสามีเธอ ขอให้เขาหายเร็วๆ
ผ้าปูที่นอนค่ะ
ฮันนาห์ ยาล่ะ / แพ็คแล้ว
อุ๊ย ขอโทษค่ะ
ผมขอเป็นผู้ติดตามแม่คุณ
คุณลอเรนซ์จ้างผมไปทำธุระที่วอชิงตัน
และผมอยากจะช่วยดูแลแม่คุณ
ขอบคุณ / ยินดี
ระหว่างที่แม่ไม่อยู่ ฮันนาห์คือ ผบ.
อย่าลืมไปเยี่ยมบ้านฮัมเมล ฤดูหนาวคงลำบาก
นี่พอค่ารถไฟมั้ย
25 ดอลลาร์ ป้ามาร์ชใจดีขนาดนี้เลย?
หนูไม่ได้ไปหาป้า ทนแบกหน้าไม่ไหว
แล้วเอาเงินมาจากไหน
หนูขายสิ่งที่เป็นของหนูเอง
โจ! / ผมเธอ!
พี่สวยเพราะผมนะ / ยังกะเด็กผู้ชาย
มันไม่ทำให้ชาติล่มจมน่ะ ไม่ต้องเสียดาย
แม่ภูมิใจในตัวลูกมาก
หนูอยากทำอะไรเพื่อพ่อใจจะขาด
แล้วหนูก็ดูเท่ขึ้นด้วย / ก็ดีนะ
ทำไปได้ไง / ฉันไม่ชอบทรงนี้
เท็ดดี้
โจ
แม่รักลูกเกินถ้อยคำใด
อยู่กันดีๆ นะ สวดขอพรให้พ่อหายเร็วๆ
แม่จะรีบกลับมา
รักลูกจ้ะ
โจ
มีอะไร...ห่วงพ่อเหรอ
ไม่
ผมฉัน
เป็นฉันก็คงรู้สึกเหมือนกัน
พี่รู้จ้ะ
ลอรี่ เมื่อไหร่จะกลับไปหาคุณปู่
เร็วๆ นี้
เดือนนี้พูดแบบนี้กี่ครั้งแล้ว
ตอบสั้นๆ ป้องกันเรื่องยาว
คุณปู่รออยู่...ทำไมไม่ยอมไป
สัญชาตญาณมืด...มั้ง
สันหลังยาวมากกว่า
กลับไปก็กวนใจคุณปู่
ผมจะอยู่ก่อกวนคุณต่ออีกหน่อย
คุณทนได้นี่
จริงๆ มันก็ดีสำหรับคุณ
หยุดนะ
คุณจะทำอะไร
นั่งมองคุณ
ฉันถามว่าคุณจะทำอะไรต่อ
กับชีวิต? / ใช่
ผมกำลังเขียนบทโอเปร่าให้ตัวเองเป็นพระเอก
เสียเวลาเปล่า
แล้วจะให้ผมทำอะไร
ไปทำงานกับคุณปู่ สร้างชื่อให้ตัวเอง
คุณพูดแบบนี้ ไม่แฟร์
นี่
ฝีมือดีจัง
ภาพนี้วาดตอนไหน
วันที่ไปเที่ยวหาด
ครั้งแรกที่ฉันเจอเฟรด
จริงด้วย
เขาทำอะไรอยู่
เขาไปลอนดอน ทำธุรกิจ
อีกสองสามอาทิตย์ก็กลับ
อย่าแต่งงานกับเขา
ว่าไงนะ
อย่าแต่งงานกับเขา
เพราะอะไร
คุณรู้อยู่แก่ใจ
ไม่
ไม่ / นะ
ทำไม / ลอรี่
อะไร / คุณใจร้าย
หยุดนะ / ใจร้ายตรงไหน
ฉันเป็นรองโจมาตลอดชีวิตในทุกเรื่อง
ฉันจะไม่เป็นตัวสำรองให้คุณที่อกหักมาจากโจ
ไม่ ฉันไม่ยอม
ไม่...หลังจากที่ฉันแอบรักคุณมาตลอด
ฉันหล่อรูปเท้าตัวเองให้ลอรี่ เขาจะได้จำว่าฉันเท้าสวย
คุณบรูคเขียนมาว่า พ่อยังนอนซมแต่ก็ดีขึ้น
เขาบอกด้วยว่าแม่เป็นพยาบาลที่เก่งที่สุด
ฉันอยากอ่านจดหมายแม่ ไม่ใช่คุณบรูค
จากใครฉันก็ดีใจ
สีม่วงเข้มน่าจะเหมาะกับคุณลอเรนซ์
เอมี่ว่าไง / ดี ลายปักนี่ยากจัง
ฉันจะขอบคุณเขาที่ให้เข้าไปเล่นเปียโนได้ตลอดเวลา
พี่จะไปซื้อของในเมือง โจคอยเติมฟืนด้วย
เรายังไม่ได้ไปเยี่ยมบ้านฮัมเมล
เบธี เราเองแทบไม่มีอะไรจะกินแล้ว
และฉันต้องเขียนเรื่อง / มาร์มีบอก...
มาร์มีสั่งไว้เยอะแยะ ทำไม่หมดหรอก
ฉันไปคนเดียวทุกที พวกเธอไม่ยอมทำหน้าที่
เราทำงานนะ / อย่ากังวล เราจะหาเวลาไป
ตั้งหลายสัปดาห์แล้ว / อีกไม่นาน...
เท้าฉันติด! ดึงไม่ออก!
หยุดหัวเราะ โจ!
ดึงไม่ออก ฉันจะถูกตัดขา
งั้นฉันไปเองก็ได้
ฝากให้คุณลอเรนซ์ค่ะ
มาแล้วๆ
เบธ มีอะไรจะ...
จม. จากคุณปู่ผู้แสนดี / เปิดอ่านเลย
เบธ ดูนี่!
โจ อ่านที ฉันไม่ไหวแล้ว
"คุณเบธ มาร์ช
ฉันได้รับสลิปเปอร์มาหลายคู่ในชีวิต
แต่ไม่มีคู่ไหนเหมาะกับฉันเท่าคู่นี้
มันจะทำให้ระลึกถึงผู้ให้ที่แสนดี
ฉันขอตอบแทนด้วยสิ่งนี้ หวังว่าเธอจะรับไว้
จากมิตรผู้ซึ้งใจ คนรับใช้ผู้ต่ำต้อย เจมส์ ลอเรนซ์"
โอ้ เบธ / ว้าว "คนรับใช้ผู้ต่ำต้อย"
สวยจัง / ดูสิ เป็นมันวับ
มีขอบทองไปถึงด้านหลัง
ขอบทองรอบเลย
ลายมือเขาสวยจัง / ตรงนี้มีลิ้นชัก
หนูขอขอบคุณสำหรับ...
เธอทำให้ฉันนึกถึงลูกสาวตัวน้อยของฉัน
เปียโนเป็นของเธอ ฉันน่าจะให้ตั้งนานแล้ว
ขอบคุณค่ะ
เด็กน้อย...
เธอตัวร้อนมาก
เด็กบ้านฮัมเมลป่วยอยู่ค่ะ
ให้เธอพักผ่อน
เธอเป็นไง ฉันช่วยอะไรได้บ้าง
ไข้อะไร
ไข้ดำแดง / ไข้ดำแดงคืออะไร
ผมไปที่บ้านฮัมเมล เด็กทารกตายแล้ว
พวกคุณเคยเป็นไข้นี้มั้ย
เม็กกับฉันเคย เอมี่ไม่
ต้องแยกเธอไปที่อื่น / ฉันไม่อยากไป
ฉันจะลองขอคุณป้ามาร์ช / ฉันไม่ชอบป้ามาร์ช
เพื่อตัวเธอเอง
ตามแม่กลับมามั้ย
อย่าให้แม่ห่วงดีกว่า ฉันไม่เคยอยากมีเงินเท่าตอนนี้เลย
ฟังนะ...เราจะดูแล และเธอจะหายดี
ต้องหาย
"ตู้ไปรษณีย์ในป่า คือสถาบันหลักเล็กๆ
ที่เติบโตงอกงามด้วยสิ่งต่างๆ ที่ผ่านเข้ามา
ทั้งบทกวี มะนาวดอง
โน้ตดนตรีและขนมปังขิง
บัตรเชิญ จดหมายด่า จนถึงลูกสุนัข"
เรื่องของเราเอง / ใช่
ฉันชอบมาก
ก็แค่นิยาย / แต่ไม่เหมือนเรื่องอื่นของพี่
เธอว่าน่าเบื่อมั้ย / เรื่องโปรดเลย
จริงเหรอ?
จะเอาอีก / ได้จ้า
เขียนต่อนะ / ตกลง
ถึงฉันจะไม่อยู่แล้ว
อย่าพูดแบบนั้นสิ
โจ...ฉันต้องบอกพี่ / ไม่
ฉันคิดมานานแล้ว...
และฉันก็ไม่กลัว
ไม่
มันเหมือนเกลียวคลื่นที่กลืนหายไปช้าๆ แต่หยุดไม่ได้
พี่จะหยุดมัน
พี่เคยหยุดมันได้
เธอต้องหายไข้ พ่อต้องหายป่วย
เราจะได้อยู่พร้อมหน้ากัน
เราขัดเจตนาของพระเจ้าไม่ได้
พระเจ้ายังไม่ได้เจอกับเจตนาของพี่
โจตั้งใจอะไรแล้วต้องทำได้
เอมี่
มานี่ซิ
มีอะไรคะ / มานั่งนี่
ถ้าเธอทำตัวดี สักวันแหวนวงนี้จะเป็นของเธอ
งั้นหรือคะ?
ถ้าเธอเป็นกุลสตรีดีงาม...ต้องพิสูจน์ก่อน
ตอนนี้เธอคือความหวังของครอบครัว
เบธป่วยหนัก โจหลงทาง
และฉันได้ข่าวว่า เม็กไปหลงรักครูจนๆ
เธอจะต้องแบกภาระดูแลพวกพี่ๆ
กับพ่อแม่ผู้ยากไร้ในยามแก่เฒ่า
เธอต้องหาคู่ครองที่มั่งมี
เพื่อช่วยเหลือทางบ้าน
แค่นี้แหละที่ฉันจะบอก
กลับไปวาดรูปต่อเถอะ
สวัสดีค่ะ คุณป้ามาร์ช
เด็กลอเรนซ์นั่นเพิ่งแวะมา
เขามาเหรอ
น่าผิดหวังที่เขาทำตัวแบบนี้
มันคงอยู่ในสายเลือดอิตาเลียน
เขาจะกลับมาเมื่อไหร่คะ
ไปแล้ว...ไปลอนดอน
ทำไม
มีอะไรจะคุยกับเขางั้นรึ
หนูเพิ่งบอกเฟรด วอห์นว่าหนูจะไม่แต่งกับเขา
เม็ก
ฉันจะกลับไปช่วยเขาเลี้ยงลูก
ขอโทษด้วย ฉันห่วงเบธมาก / อยู่เถอะ
ผมลางานแล้ว จะอยู่บ้านเลี้ยงลูก
โอ้ จอห์น
อีกเรื่อง คุณต้องส่งผ้าไปให้ช่างตัดเสื้อด่วน
ไม่ได้ / ไม่ ผมไม่รับฟัง
ผมอยากให้คุณมีชุดใหม่ หนาวนี้ผมใส่โค้ทเก่าได้
จอห์น / ได้ข้อยุติแล้ว
จอห์น...ฉันทำไม่ได้
ฉันขายต่อให้แซลลี่ไปแล้ว
งั้นรึ
ผมไม่อยากให้คุณเสียใจ
ฉันไม่เสียใจเลย
จอห์น บรูค คือสามีฉัน
และฉันคือภรรยาเขา
ฮันนาห์!
ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร
เราจะทำยังไง
เราควรตามแม่เธอกลับมา
มาร์มี / ลูกรัก
น้องทรุดลงอีก หนูหมดปัญญาแล้ว
โจ...เป็นยังไง / ลูกแม่
เบธลูกรัก
ฮันนาห์ไปต้มซุปใส โจเอาน้ำแข็งมา
ต้องประคบให้เย็นลง
แล้วใครอยู่กับพ่อ
จอห์นยังอยู่กับเขา
ต้องเปลี่ยนผ้าปูที่นอน
ยกตัวหน่อยนะลูก
โอ๋...ลูกจ๋า
อดทนหน่อยนะ
ค่ะแม่
สู้นะน้อง
อย่าแอบหนีพี่ไป
สู้นะ
ได้โปรด...สู้ให้ถึงที่สุด ส่งเสียงด้วย
อย่าไปเงียบๆ นะ เบธ
มาร์มี
มาร์มี?
มาร์มี
โจ
สุขสันต์วันคริสต์มาส เบธ
ต้องให้มันอยู่ตรงกลาง...ติดข้างๆ ก่อนทำไม
ข้างๆ เว้นที่ให้มาลัยป๊อปคอร์นของฉัน
แบบนี้เสียของ แถมยังเบี้ยวอีก
ด้านข้างสำคัญที่สุด
มีของขวัญคริสต์มาสอีกชิ้นสำหรับบ้านมาร์ช
โอ้ พระเจ้า! พ่อ!
พ่อ!
สี่ดรุณีของพ่อ
โตขึ้นเยอะเลย
เบธ สุขสันต์วันคริสต์มาส ลูกรัก
สุขสันต์วันคริสต์มาส ทุกคน
สุขสันต์วันคริสต์มาสค่ะ พ่อ
สุขสันต์วันคริสต์มาส
ขอบคุณพระเจ้า คุณกลับมาแล้ว
ขอบคุณที่มีคุณ
ทีนี้ฉันโกรธคุณต่อหน้าได้แล้ว
สุดจะเชื่อว่านี่คือวันวิวาห์ของฉัน
มีอะไร?
ไม่มี
โจ
เราหนีไป...ไปเดี๋ยวนี้เลย
ฉันหาเงินได้ ขายเรื่อง ทำได้ทุกอย่าง
ทำครัว ถูพื้น ทำงานโรงงาน เพื่อชีวิตใหม่ของเรา
ส่วนพี่เป็นนักแสดง เริงร่าโลดแล่นบนเวที
เราหนีไปด้วยกันนะ
พี่อยากจะแต่งงาน
ทำไม
เพราะพี่รักเขา
พี่จะเบื่อเขาภายในสองปี
แต่เราจะสนุกกับชีวิตไปตลอด
ความฝันของพี่ไม่เหมือนกับเธอ แต่ใช่ว่ามันจะไม่สำคัญ
พี่อยากมีบ้าน มีครอบครัว
และพี่พร้อมจะสู้เพื่อฝัน
แต่พี่อยากทำสิ่งนี้กับจอห์น
ฉันไม่อยากให้พี่ทิ้งฉันไป
อย่าไปเลย
โธ่...โจ
พี่ไม่ทิ้งเธอหรอก
แล้วก็...
สักวันอาจถึงตาเธอบ้าง
ฉันขอเป็นสาวทึนทึก พายเรือเองได้
จริงๆ
ไม่น่าเชื่อว่าวัยเยาว์ได้ผ่านไปแล้ว
มันต้องจบไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
แต่ก็จบอย่างมีความสุข
คำสัญญาอันยิ่งใหญ่... สละตนเองเพื่อให้ได้อีกฝ่ายมา
เป็นของขวัญล้ำค่า
สัญญาโดยไม่ล่วงรู้ว่าจะต้องสูญเสียหรือได้รางวัล
ขอประกาศให้ทั้งคู่เป็นสามีภรรยากัน
จูบเจ้าสาวได้
ไม่ต้องมาเอาอกเอาใจฉัน
ไม่ต้องไปส่งฉันขึ้นรถม้าก็ได้
ผมอยากไปส่งพี่
เธอคงดีใจมากสินะ...
ที่ได้ทำลายชีวิตตัวเอง เหมือนที่แม่เธอแต่งงานกับพ่อเธอ
พี่สาวสุดที่รัก ช่างมีใจกรุณา
ขอบคุณสำหรับงานเลี้ยงวันนี้
ยินดีจ้ะ
ขอบคุณค่ะ ป้ามาร์ช
ว้าย ฉันไม่ชอบให้ เอ่อ...จุ๊บ
หนูเสียใจค่ะ
ไว้เสียใจกับความรักในกระต๊อบ ที่จะพังครืนในที่สุดเถอะ
คงไม่แย่ไปกว่าคนที่มีคฤหาสน์หลังใหญ่
ฉันรู้นะว่าเธอหมายถึงใคร...แม่คุณ
ฉันไม่เคยพลาด
เรารู้ค่ะ
คุณพี่ก็ไม่ได้พูดผิดทั้งหมด
ฉันอาจไม่ถูกไปหมด แต่ก็ไม่เคยผิด
โอ๋ นี่ไงคนเดียวในครอบครัวที่ไม่เพี้ยน
ฉันทนพวกนี้ไม่ไหวแล้ว
รู้ค่ะ / เข้าใจฉันใช่มั้ย
มาร์มี!
มาร์มี...มาร์มี / อะไร
ป้ามาร์ชจะไปยุโรป
โอ้ ป้าจะให้ฉันไปด้วย
ดีจังเลย
นี่ไง ฉันถึงทนอ่านอะไรๆ ให้ป้าฟัง
ไม่ๆ ป้ามาร์ชจะให้ฉันไป
เป็นเพื่อนเดินทาง
ยุโรป...กับเธอ?
ใช่ ให้ฉันไปฝึกวาดรูปกับภาษาฝรั่งเศส
พี่ไม่ชอบภาษาฝรั่งเศสนี่นา
ดีจัง เอมี่
พ่อขา! หนูได้ไปยุโรป!
เม็กแต่งงาน เอมี่ไปยุโรป
เธอเรียนจบแล้ว ก็คงไปเที่ยวยาวเลย
ฉันไม่ใจดีเหมือนเบธ ฉันโกรธและว้าวุ่น
เธอไม่ต้องอยู่ที่นี่ก็ได้ โจ
จะให้หนีตามเธอไปเป็นโจรสลัดเหรอ
ไม่นะ...อย่า / จะเก็บไว้ทำไม เราต้องพูดกัน
ฉันรักเธอตั้งแต่วันแรก ฉันห้ามใจไม่ได้
ฉันจะแสดงออกเธอก็หลบเลี่ยง...นั่นไม่เป็นไร
แต่ฉันจะบอกตรงนี้ และขอคำตอบจากเธอ
เพราะฉันทนต่อไปไม่ไหวแล้ว
ไม่...อย่า
ฉันเลิกบิลเลียด เลิกทุกอย่างที่เธอไม่ชอบ
ฉันเต็มใจทำ ฉันรอได้ ไม่เคยบ่นเพราะฉัน...
ฉันคิดว่าเธอก็รักฉัน...โจ
ฉันรู้ว่าฉันไม่เอาไหน ไม่ดีพอ
ใช่สิ เธอใช่ เธอดีเกินไปสำหรับฉัน
ฉันซึ้งใจ และภูมิใจในตัวเธอ
แต่ไม่รู้ทำไมฉันรักเธออย่างที่เธอต้องการไม่ได้
ไม่รู้ว่าทำไม
ไม่ได้?
ไม่
ฉันเปลี่ยนความรู้สึกไม่ได้
ถ้าตอบรับฉันก็โกหก ฉันทำไม่ได้
ฉันเสียใจ เท็ดดี้
เสียใจจริงๆ แต่ฉันทำไม่ได้
ฉันรักคนอื่นไม่ได้แล้ว โจ ฉันรักแต่เธอ
มันพังแน่ถ้าเราแต่งงานกัน / ไม่สิ
เราแย่แน่
โจ ฉันจะเป็นพ่อพระ / ไม่ ฉันลองแล้ว ทำไม่ได้
ทำไมทุกคนคาดหวังเรา ครอบครัวเธอ คุณปู่ฉัน
เธอพูดได้ไง ตกลงซิ เราจะมีความสุขด้วยกัน
ฉันทำไม่ได้จริงๆ และฉันจะไม่ตอบรับใครทั้งนั้น
แล้วเธอจะเห็นว่าฉันคิดถูก และจะขอบคุณฉัน
ฉันแขวนคอตายดีกว่าจะยอมรับอย่างนั้น
เท็ดดี้ / ฉันขอตายดีกว่า
เท็ดดี้ อย่าพูดแบบนั้น
เท็ดดี้
แล้วเธอจะพบผู้หญิงที่ดีพร้อม
คนที่จะรักและชื่นชมเธอ
เป็นนายหญิงแสนดีของบ้านเธอ
ซึ่งฉันเป็นไม่ได้ / เธอเป็นได้ โจ
ดูสิ ฉันคนบ้านๆ เปิ่นๆ แถมยังแปลกๆ
ฉันรักเธอ โจ
เธอต้องขายหน้าแน่ / ฉันรักเธอ โจ
แล้วเราจะทะเลาะกัน ตอนนี้ก็ยังทะเลาะเลย
ฉันเกลียดสังคมชั้นสูง เธอจะเกลียดงานของฉัน เราจะไม่มีความสุข
แล้วเราจะเสียใจที่แต่งงานกัน มันจะแย่ไปหมด
มีอะไรอีกมั้ย
ไม่มีแล้ว / เอาละ
อีกอย่าง
เท็ดดี้ ฉันไม่คิดว่าตัวเองจะแต่งงาน
อยู่อย่างนี้ดีแล้ว ฉันรักอิสรภาพเกินกว่าจะรีบยกให้ใคร
ฉันว่าเธอคิดผิด ฉันว่าเธอต้องแต่งงาน โจ
เธอจะพบคนที่เธอรักมอบทั้งชีวิตให้ได้
เพราะเธอเป็นคนแบบนี้
ฉันจะคอยดู
แม่ไม่อยากขัดจังหวะนักเขียน
หนูเลิกเขียนแล้ว
มันช่วยน้องไม่ได้
ตอนนี้ลูกคงว้าเหว่มาก โจ
อยากกลับไปนิวยอร์คมั้ย
ที่นั่นมีเพื่อน...ฟรีดดริก
ชื่อเขาใช่มั้ย / ไม่ใช่
มิตรภาพพังไปเพราะหนูเจ้าอารมณ์ ทำพังทุกอย่าง
คงไม่มีวันได้พบเขาอีก
เพื่อนที่จริงใจต่อกันจะไม่หันหลังให้
หนูก็อยากให้เป็นอย่างนั้น
ถ้าหนูเป็นนางเอกในนิยาย มันก็คงง่าย
เต็มใจเสียสละได้ทุกอย่าง
ลอรี่จะกลับมา...รู้ยัง?
เขาจะมา?
มีจดหมายจากเอมี่ เธอจะกลับมา
เธอเสียใจมากเรื่องเบธ
ป้ามาร์ชล้มป่วย ลอรี่จะพาทั้งคู่กลับมา
เขามีน้ำใจดี
มีอะไรในใจ? / ไม่รู้
หนูสนุกสุขใจกับครอบครัวมาตลอด
ทำไมเป็นแบบนี้
คงเป็นเพราะ...
เพราะหนู...
รีบปฏิเสธเขาไปหน่อย
ลอรี่
ลูกรักเขามั้ย
ถ้าเขาขออีก หนูคิดว่าจะตอบตกลง
แม่ว่าเขาจะขอหนูอีกมั้ย
แล้วลูกรักเขารึเปล่า
หนูชอบเป็นฝ่ายถูกรักมากกว่า
หนูอยากให้มีใครรัก
นั่นไม่เหมือนกับที่เรารักใคร
หนูรู้
แต่หนูรู้สึกเหมือน...
รู้สึกว่าผู้หญิง...
มีความคิด มีวิญญาณ และมีหัวใจ
มีความฝัน ความสามารถ และความงาม
หนูทนไม่ไหวเวลาใครบอกว่า โลกของผู้หญิงมีแค่ความรักเท่านั้น
ฟังแล้วจะบ้า
แต่หนูก็ยังรู้สึกว้าเหว่
ฉันให้เธอไปคนเดียวไม่ได้ ป้ามาร์ชป่วยขนาดนี้
ถึงเธอจะรังเกียจฉัน
ฉันไม่ได้รังเกียจเธอ ลอรี่
เบธคือคนดีที่สุดในพวกเรา
ฉันจะไม่แต่งงานกับเฟรด
ฉันได้ข่าวแล้ว
เธอไม่จำเป็นต้องพูดหรือทำอะไรเพื่อฉัน
ฉันไม่ได้รักเขาอย่างที่ควรจะรัก
เราไม่จำเป็นต้องพูดเรื่องนั้น ไม่ต้อง
เท็ดดี้ที่รักของฉัน...
ฉันคิดถึงเธอเกินกว่าจะบรรยาย
ฉันเคยคิดว่าชีวิตจะพังเมื่อต้องเป็นภรรยา
ฉันยังเด็กและโง่เขลา
แต่ตอนนี้ฉันเปลี่ยนไปแล้ว
ชีวิตที่แย่ที่สุดคือการอยู่ต่อไปโดยไม่มีเธอ
"ลอรี่"
ฉันคิดผิดที่ปฏิเสธเธอแล้วหนีไปนิวยอร์ค
โจ
โจ โจ
โจ
ตื่น...ตื่นสิ
เท็ดดี้! เธอกลับมาแล้ว
ดีใจมั้ยที่เห็นหน้าฉัน
แน่นอน
ดี...ฉันก็หวั่นใจอยู่
มานั่งนี่สิ
เอมี่เป็นไง จุกจิกกวนใจมาตลอดทางมั้ย
ใช่ แต่ผมชอบนะ
เธอไปไหน ทำไมไม่ตรงมาที่บ้าน?
ไปเจอแม่ที่บ้านเม็ก เราแวะระหว่างทาง
ไม่มีทางแกะภรรยาฉันออกจากพวกเขาได้
อะไรนะ?
ฉันแต่งงานแล้ว...เก็บมาเซอร์ไพรส์ไง
เราหมั้นกันแล้วคิดจะรอไว้ก่อน แต่...
ตอนนี้เราเป็นสามีภรรยากันแล้ว
เธอกับเอมี่?
ใช่
เธอรักกัน?
ใช่
ขอฉันพูดอะไรนิด แล้วเราจะไม่พูดเรื่องนี้อีก
ฉันรักเธอมาตลอด
แต่ความรักที่มีต่อเอมี่ไม่เหมือนกัน
ฉันว่าเธอพูดถูก...ขืนเราแต่งไปก็ต้องฆ่ากัน
ใช่
มันถูกลิขิตไว้อย่างนี้
เท็ดดี้
เธอเป็นคนเดียวที่เรียกฉัน "เท็ดดี้"
แล้วเอมี่เรียกเธอว่าอะไร
"ท่านชาย"
แบบนี้ใช่เธอแน่
แต่เธอก็สมควรกับตำแหน่งนี้
เรายังเป็นเพื่อนกันได้มั้ย
ได้สิเพื่อน...ตลอดไป
ลอรี่บอกพี่แล้ว?
ใช่จ้ะ
เอมี่ พี่ดีใจกับเธอด้วย
มันสมควรเป็นแบบนี้ / โล่งใจไปที ขอบคุณนะ
ฉันอยากเขียนมาบอก โจ
อยากอธิบาย แต่อะไรๆ เกิดขึ้นเร็วมาก
และลึกๆ แล้วฉันก็กลัวพี่โกรธ
ไม่ๆ
พี่ไม่โกรธฉันรึ
ชีวิตแสนสั้น พี่น้องจะโกรธกันทำไม
ฉันคิดถึงเบธจริงๆ
พี่รู้
ขอบคุณนะ
"ลอรี่"
คุณลอเรนซ์
โจ
โอ้ โจ
ฉันยังทำใจไม่...
บ้านเธอไม่เหมือนเดิม เมื่อไม่มีเบธ
ฉันไม่กล้าเข้าไป เพราะรู้ว่าเธอไม่อยู่แล้ว
ฉันคงดีไม่ได้ครึ่งของน้องสาว
แต่ฉันเป็นเพื่อนช่วยปลอบใจคุณได้ ถ้าคุณยอม
เอาละ
"แด่...เบธ"
"โจนิ่วหน้า ล้มตัวนอน"
คุณแดชวูดที่รัก
ฉันขอส่งบทแรกๆ ของนิยายที่เพิ่งเริ่มเขียน
มันน่าจะเป็นวรรณกรรมเยาวชน แต่ฉันว่ามันน่าเบื่อ
อย่างไรก็ตาม ฉันส่งมาให้ช่วยพิจารณา เผื่อจะมีข้อดี แม้ฉันไม่มั่นใจ
โจ มาร์ช
นึกว่าป้าเกลียดฉันซะอีก
คุณป้าเกลียดพี่ แต่ยกบ้านให้พี่ได้
พี่กับจอห์นมาอยู่มั้ย
พี่ดูแลไม่ไหว บ้านหลังนี้ใหญ่ไป
ฉันน่าจะขาย แต่ขอทำอะไรอย่างนึง
มันจะทำให้ป้ามาร์ชต้องหันขวับอยู่ในหลุม
พี่จะไม่ห้าม
หันมาดีๆ แบบว่ากลับตัว ไม่โหดหรอก
เธอจะทำอะไร
ฉันจะเปิดโรงเรียน
เราไม่มีรร.ดีๆ แต่เริ่มมีวิทยาลัยสตรีแล้ว
น่าจะมีโรงเรียน...สำหรับเดซี่
แล้วเดมี่ล่ะ
ฉันก็เปิดเป็นโรงเรียนสหศึกษา
งานเขียนพี่ล่ะ
ถามทำไม
เธอเขียนอะไรอยู่
เขียนเรื่องนึง แต่คิดว่ามันไม่ค่อยดี
ใครๆ ก็ชอบที่พี่เขียน
ไม่หรอกน่ะ
แต่พี่ชอบ
ก็แค่เรื่องชีวิตเล็กๆ ของพวกเรา
แล้วไง
ใครจะสนใจเรื่องเราทะเลาะหัวเราะกันในบ้าน
มันไม่มีอะไรสลักสำคัญ
เราคิดว่าไม่สำคัญเพราะไม่มีใครเขียนเรื่องพวกนี้
ไม่ เขียนไปก็ไม่สำคัญขึ้นมา แค่สะท้อน
ฉันไม่คิดอย่างนั้น
เขียนเรื่องไม่สำคัญ จะทำให้มันสำคัญขึ้นมา
เป็นคนฉลาดตั้งแต่เมื่อไหร่นี่
ฉันฉลาดอยู่แล้ว แต่พี่มัวแต่จับผิดฉัน
ซึ่งก็ไม่มีอะไรให้จับ
คุณมาร์ชที่รัก
ผมได้อ่านบทที่คุณส่งมา
ผมเห็นด้วยว่า มันไม่ค่อยน่าอ่าน
ขอให้คุณส่งเรื่องประเภทชิงรักหักสวาทมาอีก ถ้าคุณมี
หรือจะให้เรียกว่า"เพื่อน"ของคุณ
ขอโทษที่หยอดมุกอำ
ผมอดไม่ได้
โจ ลงมานี่
ไปเดี๋ยวนี้
หนูหิวแล้ว
โจ อย่าเพิ่งดีกว่า
หิวไส้จะขาด
โจ มีแขกมาหาแน่ะ
หนูไม่รู้จักใครสักคน
ขอโทษที่ขัดจังหวะ
คุณนี่เอง
สวัสดี
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อโจเซฟีน มาร์ช
โจ / โจเซฟีนใช่มั้ย
เชิญเลย นี่คิตตี้กับมินนี่
เธอได้เจอศาสตราจารย์แล้ว
เขาเก่งมาก
แม่เธอบอกว่าเธอเป็นนักเขียน ฉันก็เขียนไดอารี่
ที่นี่มีแต่คนน่าคบ ปัญญาชน ชาวยุโรป
โจ...ไม่ว่านะ ผมได้ที่อยู่คุณจากคุณเคิร์ก
นี่ใคร...คุณเป็นใคร
ขอโทษที่บุกรุก ผมผ่านมาแถวนี้ก็เลย...
ผมไปดีกว่า / ไม่
อยู่ก่อนค่ะ บ้านเรามีที่เหลือเฟือ
ช่วยบอกที เขาคือใคร
ผมไม่อยากเป็นภาระ
ไม่เลยค่ะ / ใช่ อยู่ก่อนค่ะ
ผมลอรี่ คุณเป็นใคร
ผมเฟร็ดดริก แบห์
เราพักอยู่บ้านเดียวกันที่นิวยอร์ค
โจ เขาหล่อจริงๆ
คุณจะปักหลักอยู่นิวยอร์ค?
ไม่ครับ ผมเพิ่งได้งานอาจารย์ที่แคลิฟอร์เนีย
และผม...ไม่มีอะไรผูกพันทางนี้
เลยคิดจะย้ายไปฝั่งตะวันตก
แถวนั้นเพิ่งบุกเบิก ไม่ค่อยกีดกันคนต่างชาติ
งั้นฉันก็ควรไปอยู่ฝั่งตะวันตก
คุณไม่ใช่ต่างด้าว อยู่บ้านจะดีกว่า
งั้นยิ่งต้องไป
เปียโนนี่...สวยมาก
ใครเป็นคนเล่น
น้องสาวฉัน เบธ
เราพอเล่นได้ทุกคน
แต่ไม่เก่งเท่าเธอ
มันยากจะทำใจที่สูญเสียน้องสาวไป
ผมเสียใจ
คุณเล่นได้มั้ย
ได้ครับ
เราจะยินดีมากถ้าคุณเล่นให้ฟัง
เบธคงไม่ต้องการให้เปียโนเงียบเหงา
ผมไม่อยากจะตอกย้ำ
ไม่เลยสักนิด
ดีใจที่ได้รู้จัก / เช่นกันครับ
ลาก่อน / ยินดีที่ได้รู้จัก คุณแบห์
ลาก่อน ลอรี่ / ลาก่อน
ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง / ยินดีที่คุณมา
ถ้าคุณไปแคลิฟอร์เนีย...
ผมอยากพบคุณอีก
ฉันไม่รู้จะได้ไปมั้ย แต่ก็ขอบคุณ
งั้นก็...
ลาก่อน
อะไร
ทำไมทุกคนยืนจ้องฉันแบบนี้
เขาเยี่ยมมาก อยากให้กลับมาอีก
จะได้เป็นเพื่อนคู่หูของพ่อ
โธ่...เขาไม่ได้มาหาพ่อ / ไม่รึ?
โจ พี่รักเขา
หา ฉันเปล่านะ
ใช่ แน่นอน
ฉันฉลาดแค่ครึ่งของพี่ ยังดูออกเลย
พี่รักเขา...ใช่มั้ยล่ะ?
เดาเก่งนี่ เธอรักเขา
พี่ไม่เคยหน้าบานขนาดนี้ ไม่ใช่รักแล้วอะไร
พี่ต้องไล่จับเขา
ลอรี่ รถม้า ให้ทันก่อนเขาขึ้นรถไฟ
พี่ไปด้วย / ไม่ ฉันไม่ไป
ต้องไป เอมี่พูดถูก / ใช่เลย
ไม่คิดเลยว่า ผมต้องหารถม้าให้โจไล่จับผู้ชาย แต่ก็ชอบนะ
เขาจะย้ายไปแคลิฟอร์เนีย / อย่าฝัน
เขามานี่เพื่อหาเหตุผลจะอยู่ต่อ
ข้างนอกฝนตกนะ
ช่างเถอะน่า มานี่เลย ไปแต่งตัว
ลอรี่ ยืนบื้ออยู่ได้ ไปเอารถม้า ขอบคุณ
คุณไม่ถามถึงแม่ฉัน ทั้งที่รู้ว่าฉันเพิ่งไปเยี่ยมแม่
ผมเข้าใจว่าเธอยังไม่ตาย
ทีฉันยังถามถึงแม่คุณ
นั่นสิ ทำไมต้องถาม
นี่คุณแกล้งเบี่ยงประเด็น
ใช่เลย
เสียงอะไรน่ะ ใครทำอะไร
ฉันไม่รู้
พ่อจะพิมพ์เรื่องนี้มั้ย / เกิดอะไรขึ้นกับสี่ดรุณี
พ่อมีบทต่อจากนี้มั้ย
หา?
"บทที่ 1 เล่นบทพิลกริม"
จัดผมหน่อย
หยุดรถ...จอดๆๆ
โจ ลงไป
ไปเลย...ไป
ไปจูบสารภาพรักซะ
ผมไม่เข้าใจ ทำไมเธอไม่แต่งกับเพื่อนบ้าน
เพราะเพื่อนบ้านไปแต่งกับน้องสาวเธอ
อ้อ...ใช่
แล้วเธอได้แต่งกับใคร
ไม่แต่ง เธอไม่แต่งทั้งสองคน
ไม่
ไม่ได้! แบบนี้ใช้ไม่ได้
ก็เธอพูดมาตลอดเรื่องว่าไม่แต่งงาน
ใครสนล่ะ?
สาวๆ ลุ้นให้นางเอกแต่งงาน ไม่ใช่รักษาคำพูด
ไม่ จบแบบนั้นไม่ใช่
ตอนจบที่ใช่ คือที่ขายดี
เชื่อผม
ถ้าคุณจะจบนิยายหรรษา...
โดยให้นางเอกขึ้นคาน...จะไม่มีใครซื้อ
พิมพ์ไปก็ขาดทุน
การแต่งงานเป็นคาถาพารวย กระทั่งในนิยาย
นิยายโรมานซ์
นิยายรับจ้างน่ะ
จบแบบที่ผมว่า...ได้มั้ย
ก็ได้ค่ะ
ไป...ไปเลย!
จูบสารภาพรักซะ!
เร็ว โจ
โจ
ฉันไม่อยากให้คุณไป คุณต้องอยู่
จริงรึ / จริง
ผมไม่ไปถ้าคุณอยากให้ผมอยู่ / ฉันขอให้คุณอยู่
แต่ผมไม่มีอะไรจะให้คุณ / ไม่ต้องค่ะ
ผมไม่มีอะไรในมือ
ตอนนี้มีแล้ว
ผมชอบมาก
ช่างโรแมนติก
มันสะเทือนใจ ได้อารมณ์
ขอบคุณค่ะ
บทนี้ตั้งชื่อว่า "รักใต้ร่ม"
ดีค่ะ / เยี่ยม
ทีนี้ก็ร่างสัญญา ผมจะให้คุณ 5% ของผลการดำเนินงาน
แปลว่าฉันได้ 5% ของกำไร
5% ของกำไร หักค่าใช้จ่ายก่อน
แล้ว...จะจ่ายมัดจำมั้ย
ผมเป็นคนเสี่ยงกับการพิมพ์หนังสือ
ใช่ แต่มันเป็นหนังสือของฉัน
ถ้าขายดี เราก็ได้เงินทั้งคู่
ถ้าขายไม่ออก ผมก็ทำธุรกิจต่อ
แต่ฉันจะไม่ได้อะไร ถ้าขายไม่ออก
ไม่ ผมจ่ายสด 500 ดอลลาร์ ซื้อลิขสิทธิ์เดี๋ยวนี้
ลิขสิทธิ์?
สิทธิในการพิมพ์ซ้ำ...พวกนั้น
กับภาคต่อ เอาตัวเอกไปใส่เรื่องอื่น
อืม นั่นน่าจะมีราคา? / ถ้ามันขายได้นะ
ฟังดูน่าจะเป็นสิ่งที่ฉันควรเก็บไว้เองมากกว่า
ไหนคุณว่าทางบ้านต้องใช้เงินด่วน?
ก็ใช่...ฉันถึงต้องการค่ามัดจำก่อน
ไม่ มันเสี่ยงไป ผมจ่ายได้แค่ค่าลิขสิทธิ์
คุณเก็บ 500 ดอลลาร์ไว้ ฉันจะเก็บลิขสิทธิ์ไว้
และฉันขอ 10% ของผลกำไร
5.5% นี่ถือว่าใจดีแล้ว
9%
6% คำสุดท้าย
คุณแดชวูด ถ้าฉันจะขายนางเอกให้วิวาห์หาเงิน
ฉันก็ต้องได้เงินด้วยสิ
6.6%
ตกลง
คุณกลับไปคิดดูก่อนนะ เรื่องลิขสิทธิ์
คิดเสร็จแล้ว ฉันจะเป็นเจ้าของหนังสือของฉัน
"พลัมฟิลด์ อะคาเดมี่"
เธออยู่ไหน / มาแล้ว
เร็ว
ไหน...เขียนตัว B หน่อยซิ
สุขสันต์วันเกิด!
"สี่ดรุณี"
"สร้างจากนิยายของ ลุยซา เมย์ อัลคอร์ต"
แปลคำบรรยายไทยโดย จีรนันท์ พิศปรีชา