Tale of Tales (2015) 23.976 fps runtime 02:13:39
ได้โปรดเถอะ ที่รัก
ได้โปรดเถิด ยอดดวงใจ อย่าได้อารมณ์เสียไปเลย
มันเป็นความผิดพลาดนะ
ข้าไม่ได้รู้นี่ ว่าเธอกำลังท้องอยู่ ที่รัก ได้โปรด
ได้โปรดเถอะ ที่รัก
ให้อภัยข้าเถอะ ที่รักของข้า
ข้าจะทำให้เจ้ามีความสุขเอง
เจ้าเป็นใคร ?
ข้าคงจะไม่รบกวนท่านหรอก
ถ้าหากข้าไม่ได้มั่นใจว่าท่านพระองค์
จะไม่ใส่ใจให้ความสำคัญนัก ในสิ่งที่ข้ากำลังจะกล่าว
ข้าเคยได้ยินคำมั่นจากเหล่าคนปลิ้นปล้อน มานักต่อนักแล้ว
และท่านก็ได้หวังไว้กับคำเหล่านั้น
โชคร้ายนัก นั่นมันไม่ได้ทำให้ข้าเป็นกังวลเลย
ดูเจ้ามั่นใจเสียเหลือเกินนะ
ต้องแลกด้วยสิ่งใดกันเชียว?
ความกล้าหาญและเสียสละ
เจ้าหมายถึงอะไรกัน?
การเกิดนั้นแปดเปื้อนเสมอด้วยความตาย
และ ความตายนั้น กลับกัน ก็เป็นองค์ประกอบโดยพื้นของการเกิด
และนั้นหาได้เป็นสิ่งที่น่าโศกาเสียแต่อย่างใด
อย่ามัวแต่ปริศนาวกวน เข้าเรื่องได้แล้ว
ท่านต้องการบุตรหรือ?
ทุกชีวิตที่กำเนิดใหม่ ก็มีชีวิตต้องร่วงโรยไป
ความสมมาตรแห่งโลก จักต้องดำเนินไป
ท่านเข้าใจไหม?
ข้าได้เตรียมตัวตายแล้ว ในการได้รู้สึกถึงชีวิตที่เติบโตขึ้นในกายข้า
เรากำลังพูดถึงความ น่าจะเป็น หาได้ใช่ ความแน่นอน
ท่านเต็มใจ จะยอมรับความเสี่ยงไหม?
เราจำต้องทำอะไร?
ตามล่าหา อสูรทะเล
ผ่าเอาหัวใจมันออกมา แล้วทำมันเป็นอาหารโดยหญิงบริสุทธิ์
แต่เธอต้องอยู่เพียงคนเดียว
เมื่อใต้ฝ่าพระบาทได้เสวยหัวใจไป
ท่านจะตั้งครรภ์ขึ้นในทันใด
หญิงผู้ใดหรือ?
เจ้า มานี่ซิ
เจ้ายังคงบริสุทธิ์อยู่ ใช่ไหม?
มากับข้า ท่านราชินีต้องการเจ้า
เร็วเข้าสิ!
ออกมาแล้วค่ะ ใต้ฝ่าพระบาท ออกมาแล้ว
เกิดอะไรขึ้น? เกิดอะไรขึ้น?
16 ปีต่อมา
เอเลียส!
เจ้าอยู่ที่ไหน ลูกเอ๋ย?
หยุดนะ!
เอเลียส!
ใต้ฝ่าพระบาท!
ใต้ฝ่าพระบาทเพคะ
ใต้ฝ่าพระบาท
ทำไมเจ้าถึงต้องเอาแต่ฝ่าฝืนขัดคำสั่งของข้า?
ข้าบอกเจ้ากี่ครั้งกี่หนแล้ว
พวกเขาต้องไม่เจอกันอีก
คราวหน้าถ้าไอ้เด็กสารเลวลูกเจ้า มาป้วนเปี้ยนใกล้ๆลูกชายข้าอีกละก็
ฉันจะโยนแกออกไปทั้งคู่
แกเข้าใจไหม?
อย่าบังอาจมาจ้องหน้าข้านะ
ตอนนี้แกก็ไสหัวไปได้แล้ว
เธอมาเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้? เธอทำผิดอันใด?
มาลงโทษที่ข้าเลย ถ้าท่านอยากทำ แต่ปล่อยเธอไปเสีย
เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงมากล่าวกับแม่เยี่ยงนี้
เจ้าดูหมิ่นแม่ เจ้าจงใจละเลยคำสั่งแม่
เจ้าก็รู้ว่าเจ้าไม่ควรพบปะกับเขา
มานี่มา
เอลเลียส ลูกนะเป็นเจ้าชาย
ลูกไม่ควรจะมีสหายเป็นบุตรของคนรับใช้ในวัง
แต่ข้าชอบเขาท่านแม่
เขาเป็นเหมื่อนพี่เหมือนน้องของข้า ข้าจะเจอกับเขาเมื่อไหรก็ได้ถ้าข้าต้องการ
พี่น้องรึ
สายเลือดเดียวกันกับที่เจ้ามีอยู่ ก็มีเพียงข้าเท่านั้น
แม่ของเจ้าไงล่ะ
และกับแม่นั้น เจ้าติดค้างแม่อยู่ในเรื่องความเคารพและเชื่อฟัง
และยังเป็นพระชาชินีของเจ้า จงอย่าลืมเสียล่ะ
เจ้ายังไม่ได้กล่าวขอโทษข้านะ
ข้าขอประทานอภัย ท่านแม่
มานี่
ลูกรัก
ถ้าแม่เห็นเจ้าอยู่กับเขาอีกครั้ง เจ้าทั้งสองจะต้องเสียใจ
ใครกันช่างมีเสียงอันไพเราะเยี่ยงนี้
เจ้าไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหนมาล่ะ ตลอดเวลาที่ผ่านมานี้?
ข้าไม่ได้พบเจอกับเจ้าเลยได้เยี่ยงไร?
ไม่แม้แต่จะเห็นเจ้าด้วยซ้ำไป?
เจ้าอายุเท่าไหร่กันนะ
สิบเจ็ดรึ
รึว่า สิบแปด
ไม่อย่า อย่าไป อย่าไป อย่าหลบซ่อนอีกเลย
จงอยู่ในแสงแห่งตะวันเถิด
ได้โปรดออกมาเพื่อให้ความอบอุ่น แก่ราชันย์ที่หนาวเหน็บของเจ้าด้วยเถิด
โอ้ ข้ารู้แล้ว งั้นเจ้าต้องการจะให้ข้าลงแรงสินะ
ก็ได้ตามนั้นเลย
ข้ารบมาแล้วหลายสมรภูมิในชีวิตของข้า
และแม้แต่ป้อมปราการที่แข็งแกร่งที่สุด ท้ายสุดแล้วก็ยังต้องยอมสิโรราบ
นั่นคือใคร
ข้ามีของกำนัลมาให้แด่ท่าน จากพระราชา
มันคืออะไร
ช่างสวยงามเหลือเกิน
- ให้ฉันลองดูนะ - เดี่ยวนะ
รอเดี๋ยว
ดอร่า ได้โปรด เอากระจกมาให้ฉันที
หยุดนะ
เธอไม่คิดรึว่า เราควรจะคืนมันกลับไป
คืนให้พระราชานะเหรอ
ไม่หรอก
เก็บไว้ จะมีประโยชน์อะไรกับเราล่ะ
ก็ทำให้เราดูสวยขึ้นไง ไม่เห็นเหรอ
แล้วจะมีใครเห็นล่ะ ก็เราเก็บตัว อยู่แต่ในนี้ตลอด
ฉันเห็นเธอนะ ยัยโง่
เป็นไง..
ฉันจะะเก็บมันไว้เอง
- ข้าแต่พระเป็นเจ้า - โปรดพิทักษ์เรา ขณะที่หลับ
ขอเราสถิตย์อยู่ ในพระทัยของพระองค์
นั่นใครเหรอ
นี่ข้าเอง.. พระราชา
เจ้าชอบของขวัญ ที่ข้ามอบให้ไหม
ลองสวมแล้วหรือยัง
รู้มั้ย ข้าพึงใจอย่างยิ่ง
ตั้งแต่เมื่อเช้า ที่ได้ยินเจ้าร้องเพลง
ข้าดังถูกแผดเผา ด้วยไฟปรารถณา มาเถอะ
มาเปิดประตู เพื่อข้าจะได้ยลโฉมเจ้า
ว่าไง
พระองค์เพคะ คงมีการเข้าใจผิด..
รู้แล้ว..
เจ้าต้องการจะยั่วยวนข้า งั้นใช่ไหม
ให้ข้าได้พบเจ้าเถิด เพื่อเห็นแก่สวรรค์
อยากล้อเล่น กับพระราชางั้นรึ
ล้อเล่นกับพระองค์เหรอ
เปล่าเลย
ข้าเป็นเพียงสาวชาวบ้าน หาคู่ควรไม่
คู่ควรรึ คู่ควรอะไรกัน เป็นแรงปรารถณาต่างหาก ที่นำข้ามา
จงเปิดประตู ให้ข้าได้เข้าไป ให้ได้เห็นหน้าเจ้า ให้ตายสิ
- โดร่า นี่เราจะทำยังไงดี - ให้ข้าคิดก่อน
เราต้องไม่ปล่อยโอกาสเช่นนี้ ให้หลุดลอยไป
- ข้าแต่พระองค์.. - ว่าไง
พระองค์คงนึกไม่ถึงหรอก ว่าสาวน้อยไร้เดียงสา
จะรู้สึกปลาบปลื้มเพียงใด กับสิ่งที่พระองค์ทรงเสนอ
ข้า..
ใจข้าตื่นเต้น
จนรู้สึกหน้ามืด
ที่ข้าจะสามารถ ให้คำมั่นกับท่านได้ ในวันนี้
ก็คือ..
โปรดกลับมาอีกครั้ง ในสัปดาห์หน้า
แล้วข้าจะมอบ ส่วนหนึ่งของตัวข้า
ซึ่งบ่งบอกถึงความงามของข้า ให้แก่ท่าน
ส่วนใดของตัวเจ้ารึ ที่จะมอบแก่ข้า
นิ้วของข้าเพคะ
นิ้วเจ้างั้นหรือ
นิ้วเนี่ยนะ..
งั้นก็.. ตกลง แม่ดอกมะลิ แม่ดอกไม้แรกแย้ม
ข้าจะรอ
ข้าจะกลับมา เพื่อชื่นชม สิ่งมหัศจรรย์ที่ 8 ของโลก
นิ้วอันแสนสวยของเจ้า
เราจะทำยังไงกันดี โดร่า
แล้วเราก็จะคิดออกเองล่ะ
ท่อนต่อไป ข้าได้แต่งขึ้นด้วยตัวเอง ให้แก่พ่อของข้า
ให้แก่ชายผู้ที่ข้ามอบมันให้ ด้วยทั้งหมดแห่งหัวใจของข้า
เขาหยิบแท่งเหล็กขึ้นมา ดึงและเขย่ามัน
งอเหล็กโดยพลัน แล้วจากนั้นก็ฉีกลูกกรงออกจากผนัง
ท่านช่วยอ่านแค่ตอนที่พวกเขาจูบกันได้ไหม?
จากนั้น องค์ราชินี ก็อ้าแขนกว้าง
โน้มศรีษะเขาไปที่ถันพระนาง
แล้วโอบกอดอุ่นบนบรรจถรณ์
องค์ราชินีเผยใบหน้าเปล่งปลั่ง
แลนซล๊อตได้แล้วในสิ่งที่หวัง
อ้อมกอดราชินีให้เขาเพลิงพลัง
จุมพิตแล้วกอดช่างน่าสิเน่หา
ความสุขเยี่ยงนี้ จริงดังบอกมา
ไม่มีใครเคยเป็นก่อนหน้า ช่างสุขในรักและห้วงกามา
และตอนนี้ เราควรไปได้แล้ว
อ่านอีกครั้งได้ไหม ?
- ฝ่าพระบาท - ว่าไง?
- เอกสารที่ต้องประทับครับ - ทีหลัง ๆ
ประทานโทษ ฝ่าบาท พวกนี้ค่อนข้างเร่งด่วน ประชาชนต้องการจะจับจ่ายแล้ว
มันก็เร่งด่วนไปทั้งหมดแหละน่า
ข้าแต่พระองค์ท่าน และ ท่านบิดา
ในวัยเดียวกับข้าควรจะได้รู้แล้ว
ว่าเยี่ยงใดคือชายกะล่อนที่ควรรับมือ
ควรได้เรียนรู้ถึงความแตกต่าง ว่าหัวใจผู้ใดนั้นสัตย์จริง
หรือผู้ใดที่กล่าวซึ่งถ้อยคำลวง
ถ้าข้าอยู่ที่นี่,ข้าจะได้เรียนรู้สิ่งใดไม่
แล้วข้าก้กลัวว่า หัวใจข้าก็จะเช่นเดียวกัน
อีกไม่ช้า เจ้าจะโตพอที่จะได้วิวาห์แล้ว
แล้วจากนั้น เจ้าจะแยกออกจากผนังเหล่านี้ตลอดกาล
ก็..
ถ้าหากว่านั่นเป็นเรื่องราวโดยแท้แล้ว
หาพระสวามีให้ข้าที
สวามี?
สวามีเยี่ยงใดกันที่เจ้าชอบใจ?
ก็ข้าอยากให้สวามีข้าเป็น
ผู้กล้าหาญ และ แข็งแรง และ...
รูปงาม
ข้ามั่นใจว่าชายเยี่ยงนั้นมีอยู่
แต่จนกว่าเราจะเจอเขา
ได้โปรดเถอะ
อย่าได้ทำตัวเจ้าเอง กระวนกระวายกับอนาคตที่คาดเดาไม่ได้เลย
เอาล่ะ ทานอาหารเย็นให้เสร็จกันเถอะ
- เป็นอะไรไปรึ ลูกรัก? - นี่มันยังไม่สุกพอเลย
จริงรึ?
ใช่ ใช่ ใช่
สวัสดี
เอเลียส
มานี่มา ลูกข้า
เข้ามาใกล้ๆ แม่ซิ
นี่แม่ยังคิดไม่ตกเลย ว่าจะใส่ต่างหูคุ่ไหนดีในคืนนี้
- ลูกพอจะช่วยแม่ได้ไหม - เลือกเอาคู่ที่ลูกชอบที่สุด
เราควรจะลองใส่ดูก่อน
นี่ลูกได้ทบทวนบทเรียนของลูกบ้างรึยัง
ครับ เมื่อไม่นานมานี้
ท่านแม่ ตอนนี้ลูกไปได้แล้วรึยัง
ได้สิลูก
ราตรีสวัสดิ์ครับ
เอลเลียส
นายต้องไม่เชื่อแน่เลย
เกิดอะไรขึ้นรึ
ชั้นเพิ่งจะเข้าไปที่ห้องแม่นายมา
อะไรนะ อย่ากังวลไปเลย ฉันเข้าไปที่ห้องเธอก็จริง
แต่เธอคิดว่าฉันเป็นนาย
ไม่.....เป็นไปไม่ได้
- นายล้อฉันเล่นละ - เธอคิดว่าฉันเป็นนาย
ฉันอยู่ในห้องของเธอ ..ตัวฉันไง
- นายกำลังล้อฉันเล่นอยู่ใช่ไหม - เธอคิดว่าฉันเป็นนายจริง ๆ ฉันสาบานได้
เธอยังเรียกฉันว่า เอลเลียสอยู่เลย
นายรู้ไหมว่านี่หมายความว่าอย่างไร
อะไรรึ
ถ้าเราสามารถตบตาได้ แม้กระทั่งแม่ของเรา
แสดงว่าเราจะทำอะไรก็ได้ที่เราต้องการ
- อะไร - เราจะอายุ 18 เร็วๆนี้แล้ว
หลังจากนั้นฉันก็จะต้องขึ้นครองราชย์ เราสามารถผลัดกันเป็นราชาได้
- อะไรนะ ผลัดกันเป็นราชารึ - ใช่
- ฉันวันนึง ต่อไปก็เป็นนาย - ใช่แล้ว
- ตัวฉันเป็น พระราชารึ - ใช่ไง
ลองคิดดูสิ ว่าแม่นายจะมีความสุขมากแค่ไหน
นายสามารถจะทำอะไรที่นายต้องการก็ได้
บางทีฉันอาจทำเธอให้เป็นคุณหญิงได้
และบางที เธอก็มีปราสาทเล็กๆได้เช่นกัน
พวกเราจะเป็นราชา พวกเราจะต้องไม่บอกเรื่องนี้แก่ใคร
เราหาทุกๆสิ่งที่เธอต้องการมาให้เธอได้
ทุก ๆ อย่างจะต้องสมบูรณ์แบบ
แต่พวกเราจะต้องเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ
ใช่
ระหว่างนายกับฉันเพียงเท่านั้น ห้ามให้ใครรู้
- ใครกัน - นี่แม่เอง
รอประเดี๋ยวครับ
ทางนี้
โจนาห์ เสื้อของฉัน
ช่วยฉันที
เข้ามาได้ครับ ท่านแม่
มีอะไรหรือครับ
ไม่มีอะไรหรอก ...แม่แค่อยากจะเห็นเจ้า
เจ้าได้มือของแม่มา
ถึงแม้ว่า เจ้าอยู่ในกายแม่แม้เพียงหนึ่งคืน
เจ้าก็ยังได้รูปกายของแม่มา
เจ้าไม่รู้หรอกว่า แม่ต้องการลูกแค่ไหน
แม่ได้เสียสละเพื่อลูกมากเท่าได้
ท่านบอกข้าหลายครั้งแล้ว
ไม่มีผู้ใดจะรักเจ้าได้เหมือนแม่อีกแล้ว
พรุ่งนี้เจอกันนะ ?
ได้สิ
ฝ่าพระบาท ได้โปรด
ฝ่าบาท!
นั่นเจ้ากำลังทำอะไร นั่นเจ้ากำลังจะไปไหน
โจน่าห์
เจ้าจะทำอะไร
โจน่าห์ ทำไมเจ้าต้องจากไปรึ
หม่อมฉันจำเป็นต้องไป
ทำไม มันเกิดอะไรขึ้นรึ
กระหม่อมต้องไป ได้โปรดอย่าถามกระหม่อมอีกเลย
เจ้าจะจากไปอย่างนี้ไม่ได้นะ
ข้าได้ตัดสินใจไว้แล้ว,ข้าไม่มีทางเลือก
ได้โปรด อยู่ให้ดี แล้วอย่าได้ลืมข้าล่ะ
ไม่
ข้าเป็นราชาของเจ้า ข้าขอสั่งให้เจ้าอยู่ต่อ
มานี่ จงดู
เจ้ามาที่ตาน้ำแห่งนี้ทุกๆวัน
และที่นี่ เจ้าจะได้เห็นกระแสแห่งชีวิตข้า
ถ้าน้ำยังใส
เจ้าจะรู้ว่าชีวิตข้านั้นสดใสหาได้เป็นอะไร
ถ้ามันไหลขุ่น เจ้าจะรู้ได้ ว่าข้ากำลังมีภัย
ถ้ามันแห้ง เจ้าจะรู้ได้ ว่าคงได้จากไป
เจ้า! หยุดเดี๋ยวนี้นะ
ออกไปจากที่นี่
ไป๊!!
ดอร่า
ฉันอยู่ที่นี่แล้ว แม่หวานใจของข้า
ใจจดจ่อเฝ้านับวันและนับคืน
ในมราสุดแล้ว
ราชันย์ของเจ้าอยู่ที่นี่แล้ว
บัดนี้..
แม่โฉมงาม แสดงให้ข้าเห็นในสิ่งที่เจ้าได้สัญญา
ดอร่า ดอร่า
งดงามที่สุด
ช่างนุ่มนวลและอ่อนโยนยิ่งนัก
แถมมีกลิ่นที่หอมหวานยวนใจ
ตอนนี้,แม่ยอดดวงใจของข้า
ตอนนี้ ให้ข้าได้ยล นิ้วอันงดงามของเจ้าเสียที
ให้ข้ายลส่วนที่เหลือ เผยหน้าออกมาให้ข้าได้ยลเถอะ
เผยให้เห็นปากของเจ้า คอของเจ้า เพื่อข้าจะได้จูบมันที ได้โปรดเถอะ!
บัดนี้ ข้าได้กล่าวคำขอโดยสุภาพ
สำหรับบางสิ่งที่ข้าเอาไปได้ตามใจต้องการ
โดยไม่ต้องมีข้ออ้างใดๆ
ข้าคือองค์ราชา จงอย่าได้ลืม!
ฝ่าบาท ...
ท่านผู้สูงศักดิ์
นับแต่ที่ท่านได้ลดตัวลงมา
เพื่อลดเกียรติตัวท่านลง ละทิ้งท้องพระโรงอันโอ่โถง
เพื่อมาเยือนคอกหมูแสนต่ำต้อยนี้
ตัวข้าก็ไม่บังอาจปฏิเสธความต้องการ ของราชาผู้ยิ่งใหญ่
เช่นนั้นแล้ว...
ข้าพร้อมแล้ว
ที่จะสนองความปราถนาของพระองค์
ข้าเพียงขอร้องท่านหนึ่งอย่าง
แน่นอนว่า
ข้ายินดีจะร่วมเคียงในเตียงของท่าน
ในความมืดของราตรีกาล
โดยปราศจากซึ่งแสงเทียนใดๆ
ก็เพื่อหัวใจของข้ามิอาจทานทน
ให้ท่านมองข้ายามเปล่าเปลือย
แน่นอนอยู่แล้ว แม่เทพธิดาแสนสวยของข้า
ทุกสิ่งที่เจ้าปราถนาเลย
ทำไปเถอะน่า
อีก
ให้ฉันดูซิ ให้ฉันดูหน่อย
ดีล่ะ ยึดไว้
ยึดไว้นะ
ดี.....ดี...
แล้วก็อีกข้างนึงนะ
หุปปากเสีย เอมม่า
ให้เราปลอดภัย และอบอุ่นในหัวใจของพระองค์
ตลอดไปตราบจนนิรันดร์ ให้เราได้อบอุ่น....
และปราศจากภัยจากทุกๆสิ่ง
องค์รักษ์
ท่านบัญชาให้ฉันมาเองนะ ฝ่าพระบาท
จงเงียบเสีย แกทำอุบายตบตาข้า แกมันนังแม่มด
โยนเธอออกไป
ไม่
โยนหล่อนลงไปเดี่ยวนี้
ท่านต้องการให้ข้ามาเองนะ
เจ้าทำอะไรอยู่บนนั้นรึ?
เจ้าอย่ามาหัวเราะนะ
ข้าไม่ตลก!
- ช่วยข้าลงที ! - ได้ ข้าจะช่วยเจ้าลง
อายุก็ปูนนี้แล้ว เจ้าไม่ควรจะมาปีนต้นไม้อีกแล้วนะ
ช่วยข้าลง
โถ่ เธอจ๋า,เธอจ๋า
เอาแต่บ่นทั้งนั้น
น่า น่า
มาเถอะมา
ไปกันนะ
มาสิ มา
เอ้า...
เดี๋ยวก็ผ่านไป
ทุกๆๆอย่างมันผ่านไปแล้ว
ท่านหมอ ท่านหมอ
นี่นี่เร็ว พระราชาต้องการตัวท่านตอนนี้เลย
ไปแล้ว ข้าไปแล้ว
ฝ่าบาท! หมอมาถึงแล้วครับ!
ปัญหาเรื่องระบบหายใจน่ะ
อาการของท่านเป็นอย่างไร?
ไม่ใช่ข้านะ,ไม่ใช่ข้า!
- มานี่สิ - นั่นคือ?
มาสิ!
มาเถอะ ได้โปรด
- มาสิ! - ครับ ฝ่าบาท
ได้โปรดเถอะ ได้โปรด
- นี่คืออะไรกัน? - ฝ่าบาท ข้าไม่รู้จักตัวอะไรแบบนี้เลย!
โถ่! ไม่ดีเลย
ทำอะไรสักอย่างสิ!
ฝ่าพระบาท ..
โถ่เอ๋ย
ฝ่าพระบาท
ช่างน่าเสียดาย ..
หมอ
เจ้าต้องไม่บอกผู้ใด ในสิ่งที่เจ้าได้เห็น ในตอนเย็นนี้
- ครับ ฝ่าบาท.. - ห้ามบอกใครนะ!
นี่เป็นสีที่ข้าชอบเลยล่ะ
- ข้าชอบจัง - คอเสื้อช่างมีเสน่ห์
โอ้ เจ้าเจอตัวไหนที่ถูกใจรึยัง?
ค่ะ,ทั้งหมดช่างสวยงามยิ่งนัก
แล้วท่านนำมาให้เพื่อการใด ?
ลูกอยากจะดูสวยในวันแต่งงานนี่ ใช่ไหมล่ะ?
งั้น ข้าจะได้แต่งงานรึ?
แน่นอนสิ
ลูกพูดถูก ไวโอเล็ต ได้เวลาที่พ่อจะหาสวามีให้เจ้าแล้ว
พ่อเข้าใจว่าเจ้าเบื่อ ที่ต้องอยู่ในปราสาทกับพวกเรา
แล้วด้วยเหตุนี้เจ้าจะได้ผจญภัยยิ่งขึ้น และได้พบสถานที่แห่งใหม่
- นี่ใช่ไหมที่เจ้าต้องการ - ใช่ค่ะ!
งั้น ใครที่จะเป็นสวามีของข้าล่ะ ท่านพ่อ?
ถ้างั้นก็
เขาจะกล้าหาญมากกว่าอัศวินผู้องอาจที่สุด
และก็รอบรู้มากกว่าหมอประจำปราสาทเรา
ขอบคุณค่ะ
เขาชื่ออะไรหรือคะ? แม้แต่ข้าก็ยังไม่รู้ชื่อเขาเลย
เป็นไปได้เยี่ยงไร? ท่านไม่ได้รู้จักเขาหรือคะ?
แน่นอนว่า ความเป็นผู้กระหายในการอ่าน ลูกรู้สิว่า
สวามีของเจ้าหญิงนั้น จะพบด้วยแค่เพียงผ่านการแข่งขัน
งั้น,ข้าไม่ได้เลือกเขาเองรึ
ถ้าเกิดว่า ข้าไม่ได้รักเขาล่ะ
ลูกจะรักเขาเอง ไวโอเล็ต ลูกจะรัก
แน่นอนว่า มันเป็นไปได้ ว่าไม่มีผู้ที่เหมาะสมจะผ่านการทดสอบ
แล้ว ข้าจะทำยังไง?
ถ้าถึงตอนนั้น โชคชะตาจะตัดสินเอง
ว่าเจ้าจะอยู่กับพ่อของเจ้าต่อไปอีกนิด
ถึงตาเจ้าแล้ว
นี่เป็นหนังท้องของสุกรขอรับ
ไม่ใช่
รายต่อไป
- เขาดูดุดันจัง - แล้วก็แก่ด้วย
เวอร์รัส ซิงกูลาริส ซิลวาโน
ผิด
เวอร์รัส ซิงกูลาริส ซิลวาโน.. ไม่ใช่ !
รายต่อไป
- ท่านพ่อคะ - รอสักครู่
- อะไรรึ ? - ข้าใคร่อยากรู้
บอกข้าทีเถอะว่า หนังประหลาดนั่นมันเป็นของตัวอะไร
ไม่ได้หรอก มันเป็นข้อห้าม
- ข้าไม่แพร่งพรายหรอก - มันเป็นไปไม่ได้หรอก
ข้าเป็นลูกสาวท่านนะ
- โอ้ งั้นดีเลย - ข้าไม่อาจทัดทานเจ้าได้เลยสินะ
เจ้าอยากรู้ว่า หนังนี้เป็นของตัวอะไรใช่ไหม?
ใช่ค่ะ
มันเป็นผิวหนังของตัวหมัด
ว่าต่อไป
ปลาพะยูนยักษ์
โทษที
ไม่ใช่
รายต่อไป
ไม่นะไม่
ทุกๆคนมีสิทธิที่จะเดาได้น่า
- ท่านพ่อ - ไม่เป็นไรหรอกน่า
ตัวหมัด
อะไรนะ
หมัดขอรับ
ไวโอเลต
ไม่นะ
ไวโอเล็ต
ไม่ อย่าเพิ่งไป
ได้โปรด หยุดเถิด
ข้าไม่นึกมาก่อนว่าจะมีคนเดาได้
พ่อขอโทษ
พ่อเข้าใจ
มันไม่ได้เป็นความตั้งใจของพ่อเลย ที่จะให้ลูกได้กับตัวประหลาดเยี่ยงนั้น
แต่ พ่อจะทำสิ่งไดได้เล่า? ลูกก็ได้ยินที่พ่อป่าวประกาศไปแล้ว
กษัตริย์ตรัสแล้วไม่คืนคำนะ ไวโอเล็ต!
ใจเย็นๆนะ ลูกสุดที่รัก
แน่สิ แน่.. ไวโอเล็ต
แน่นอนว่าต้องเป็นประสงค์ของพระเจ้า ที่อยู่เบื้องหลังชะตาอันไม่ธรรมดานี้
พ่อรู้ ว่าลูกกลัว แต่...
หัวใจของพ่อบอกว่า ลูกจะพบกับความแข็งแกร่งที่จะมีความสุข
ความสุขหรือ?
ท่านพยายามจะหลอกล่อข้าโดยคำของท่าน ท่านพ่อ!
หัวใจของท่านบอกงั้นรึ ท่านมันไร้หัวใจ!
เงียบนะ! เจ้าลืมภาระและหน้าที่ของพระราชาไปแล้วรึ
ท่านมิได้เป็นราชา
ท่านไม่ได้แม้แต่จะเป็นชาย
ไม่แม้แต่จะเป็นสัตว์ร้าย
สัตว์สุดท้ายแล้วยังรักผู้สืบวงศ์ของพวกมัน
พวกมันพยายามจะปกป้องลูก
แต่ไม่ใช่ท่าน ข้าไม่มีค่าอะไรเลยกับท่าน
ข้าหวังให้แม่ของข้ารัดคอให้ข้าตายในอู่เด็ก
แทนที่จะทิ้งข้าไว้ให้ท่านเลี้ยง
เงียบนะ!
สิ่งใดก็ตามที่ข้าทำ คือการทำดีแล้ว
ไม่มีผู้ใดมีสิทธิจะสงสัยความต้องการข้า แม้แต่ลูกสาวข้าเองก็เถอะ!
หาได้กลัวไม่ พันธะของท่านต้องได้รับการเคารพ
ไม่มีใครจะพูดได้ว่า ราชาไม่ได้ทำตามที่ได้สัญญา
นั่งสิ
กระหม่อมขออภัยฝ่าบาท หม่อมฉันได้ตามหาทั่งทุกแห่งหนแล้ว
แต่ไม่พบพระองค์เลย
เจ้าหมายความว่ากระไร เจ้าตามหาไม่พบรึ
ฝ่าพระบาท
เอลเลียส
ฝ่าพระบาท
นั่นเขา
เขากลับมาแล้ว เฟนีเซีย
เขากลับมา โจนาห์ยังมีชีวิตอยู่
โจนาห์ยอดรักของข้า โจนาห์
เรารู้มาตลอดว่าท่านจะต้องกลับมาหาพวกเรา
เธอคงไม่รู้สินะ ว่าเราตามหาเธอมานานแค่ไหน!
นี่เป็นเวลาผ่านไปเท่าใดแล้ว
ฉัน...ขอโทษฉันจำอะไรไม่ได้เลย
5 วัน เธอออกจากบ้านไป 5 วันแล้ว
ฉันไปที่ใด
ที่ป่าใหญ่
ป่า.....แล้วผมเข้าไปในป่าทำไม
เขาอยู่ที่ไหน
เขาไปตามหาสหายของเขา
ท่านต้องการแยก ในสิ่งที่แยกจากไม่ได้
ข้าต้องการบุตรชายข้าคืนมา
ตอนนี้ ข้าจะทวนคำในสิ่งที่ข้าได้บอกท่านไป
ทุกๆความปราถนา ทุกๆการกระทำ ล้วนส่งผลต่อสิ่งอื่น
ความปราถนาที่รุนแรงดังเช่นของท่าน
ก็เพียงแค่สามารถทดแทนได้โดยความรุนแรง
และมันจะมีสิ่งตอบแทน
ท่านรู้นี่ ว่าข้าต้องการที่จะชดใช้มัน
โจนาห์
โจนาห์ นายได้ยินฉันไหม
ช่วยด้วย
ฉันอยู่นี่
ช่วยด้วย
ฉันอยู่ตรงนี้ ช่วยข้าที
โจน่าห์
เอลเลียส
ช่วยด้วย
- ข้ามาแล้ว - ช่วยด้วย
- ช่วยข้าเร็วเข้า - อย่ากังวล ข้ากำลังมา
เร็วเข้า โอ้พระเจ้า
นี่คือเทียบเชิญ ไปงานพระราชพิธีราชาภิเษกสมรส
ใครส่งนี่มาให้ข้ารึ
ว่าที่พระราชินี
ดอร่า
เอมมา
นี่ข้าเอง
นี่ข้าเอง ดอรา
ข้าคิดถึงเจ้ามากเลย
เอมมา
นี่ข้าเอง
ดอรา
ข้าไม่รู้เลยว่ามันเกิดอะไรขึ้น
ข้าเผลอหลับไป
และเมื่อข้าตื่นขึ้นมา ผิวพรรณข้ามันเปลี่ยนไป
นี่เจ้าหมายความว่าอย่างไรรึ
ข้าเปลี่ยนผิวหนังของข้า ข้าไม่รู้สิ....
เจ้าช่างสวยงามเหลือเกิน
เยาว์วัย...
ดอร่า...
จากนี้ไป เจ้าไม่มีอะไรจะต้องกังวลอีก
ข้าจะดูแลเจ้าเอง
ทุกสรรพสิ่งที่เจ้าอยากได้ มันจะเป็นของเจ้า
ดอร่า...
- ข้าต้องไปแล้ว.. - อย่าเพิ่ง
แล้วข้าจะกลับมา
แต่เจ้าอย่าลืมเสียล่ะ
นี่จะเป็นความลับของเรา
ห้าบอกใครแม้แต่คนเดียว
ดอร่า เดี๋ยวสิ ..เดี่ยว
พระราชินีคือพี่สาวของฉัน
ไม่ ไม่
ข้าต้องอยู่ที่นี่กับน้องสาวของข้า
ใช่สิ ข้ามั่นใจ ว่าเธอคือน้องสาวเจ้า
แต่ได้เวลาไปแล้ว งานเลี้ยงจบแล้ว แขกก็กำลังกลับกัน
ข้าไม่ใช่แขก ข้าเป็นพี่สาวของราชินี
- ลุกขึ้น - ไม่ ข้าจะอยู่ที่นี่
เจ้าไม่ฟังข้าเลย ลุกสิ!
- เจ้าไปได้แล้ว - ครับ ฝ่าพระบาท
ดอร่า พวกเขาจะให้ข้าไป
ข้าบอกเจ้าว่าอะไร?
เจ้าต้องเงียบไว้,จำได้ไหม ?
- มันเป็นความลับนะ - ข้าอยากอยู่กับเจ้านะ
เจ้าอยู่กับข้าไม่ได้
- เจ้าอยากให้ข้าสูญทุกสิ่งไปรึ? - ไม่
งั้นก็ไปได้แล้ว
ไปสิ !
- ข้าอยากอยู่กับเจ้า - ข้าบอกให้ไป!
ไปสิ!
ดอร่า...
ข้าคิดว่าบางทีข้านอนที่นี่ได้นะ
ข้าเหนื่อยที่ต้องอยู่คนเดียวแล้ว
ฟังข้านะ เจ้าอยู่ที่นี่ไม่ได้ ต้องไม่มีใครเห้นเจ้า เจ้าต้องออกไป
- ข้าอยากอยู่กับเจ้า - และเจ้าทำไม่ได้
- ทำไมล่ะ - ดูตัวเจ้าสิ อิมม่า
เจ้าน่ะแก่
ไม่มีใครเชื่อหรอก ว่าเราเป็นพี่น้องกัน
ข้าก็อยากจะกลับมาสาวนะ ข้าอยากนะ
ข้าอยากนะ เจ้าทำได้ยังไง?
- ข้าบอกไปแล้ว ข้าไม่รู้ - ไม่ บอกมานะ!
- เจ้าบอกข้านะ! - ข้าเปลี่ยน...
ข้าเฉือนหนังข้าออก พอใจรึยังล่ะ!
อย่าได้ขยับตัวเชียวนะ
- อะไรนะ? ไม่เอา - ไม่เป็นไรหรอก
อีนี่,อีกแล้ว!
ทหาร!
- ทหาร! - ใจเย็นๆ
- ทหาร ! - เธอไม่ใช่ใครอื่น ข้าอธิบายได้
- มันเป็นใคร ? - เธอเป็นเพื่อนบ้านน่ะ
มันอยู่หลังนั้น เอามันไปซะ!
- มันเป็นใครกัน? - เธอไม่ทำอะไรทั้งนั้นนะ ได้โปรด
- เอามันออกไป ! - ได้โปรด อย่าทำร้ายเธอเลย
- มันมาทำอะไรในห้องนอนข้าเนี่ย? - เอาตัวไปให้พ้น !
อย่าให้ข้าได้เห็นเชียว!
ไม่นะ...ไม่
ข้าต้องอยู่ที่นี่ กับน้องสาวข้า
ท่านช่างตัดผม ข้ามีบางอย่างจะถามท่าน
ถามมาสิ
ท่านเปลี่ยนหนังให้ข้าได้ไหม?
เฉือนข้า
ทำไมเจ้าทำได้อยากทำยังงั้นล่ะ?
เพราะว่า ข้าอยากจะกลับมาสาวอีกครั้ง
เธอจ๋า...
เจ้าจะตายนะ
ข้าจ่ายให้ท่านได้ น้องสาวข้าเป็นราชินี
ราชินีรึ?
งั้น...ก็..
เจ้ากลับไปบอกราชินีนะ
ว่าอย่าปล่อยให้เจ้ามาข้างนอกคนเดียวอีก
เถอะน่า กลับบ้านไป
ท่าน
ท่าน...
ข้ามีบางอย่างจะถามท่าน
- อะไรรึ ? - ท่านเปลี่ยนหนังให้ข้าได้ไหม?
- เปลี่ยนหนังของเจ้า? - เฉือนข้า
- เฉือนเจ้า ? - ข้าจ่ายให้ได้นะ
น้องสาวข้าเป็นราชินี
ท่าน...
ช่วยด้วย!!
ช่วยข้าที ได้โปรด! ได้โปรดเถอะ!
ข้าถูกกักขังโดยเจ้าอมนุษย์นั่น
- ท่านคงเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับข้ามาบ้าง - ข้าคือเจ้าหญิง
ลูกสาวของพระราชา ผู้ที่ถูกยกให้สมรสกับสัตว์ประหลาด
ข้าต้องการให้ท่านช่วยข้าออกไปข้างนอกที
แล้วเจ้าอมนุษย์นี้ มันอยู่ที่ใดกันรึ
เขาไปล่าสัตว์ที่ข้างนอกนั่น เดี๋ยวมันก็จะกลับมา
ฉันต้องการข้ามไปฝั่งนั้นก่อนที่มันจะกลับมา ข้าต้องการให้ท่านช่วยข้าเดี่ยวนี้
แล้วข้าจะช่วยท่านได้เยี่ยงไร
ข้าเสียใจ
ไม่ ได้โปรดเถิด อย่าเพิ่งไป
ข้าอยู่ที่นี่ไม่ได้
ได้โปรด อยู่ก่อน
ได้โปรดเถิดนะ ได้โปรด
ข้ามีบุตรชายข้าจะให้เขามาช่วยท่าน
แต่ท่านต้องรอจนกว่าจะถึงพรุ่งนี้
ไม่ฉันรอจนถึงพรุ่งนี้ไม่ได้แน่ ๆ
อย่ากลัวไปเลย เชื่อฉัน พรุ่งนี้เราจะกลับมา
ไม่ ได้โปรด อย่าไป อย่าทิ้งข้า ขอร้อง
ไวโอเล็ต
พระมารดา
ฝ่าพระบาท
ฝ่าพระบาทเพคะ
ไวโอเลตอยู่ที่นี่แล้ว
เจ้าหญิงทรงกลับมา
ฝ่าบาทคะ ไวโอเลตอยู่ที่นี่แล้ว
ไวโอเลตกลับบ้านมาหาพวกเราแล้ว
มาเถอะครับ ท่าน มันจะดีต่อหัวใจท่านนะ ที่ได้พบกับเธอ
ฝ่าบาทได้โปรด ทรงอย่าขยับ
ได้โปรดเถิด ฝ่าบาท
ท่านทรงอ่อนแอมากเพคะ
ไวโอเล้ต
นี่ไงล่ะ สามีที่ท่านเลือกให้แก่ข้า ท่านพ่อ
อภัยให้พ่อเถิด
ได้โปรด อภัยให้แก่พ่อด้วย
ไวโอเลต
บรรยายไทยโดย BaronLalita MODIFIED BY JOYTHUN