Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
FILADELFIA, PENSYLWANIA
To koleś z jedzeniem. Otwórz.
Daj mi forsę.
Idź otwórz.
A Chris? Jest w łazience.
To twój kuzyn, nie mój.
Ty znowu tutaj? Ile jeszcze chcesz przegrać?
Nic.
Pobudka, Fildelfio. Mówi wasz DJ...
To mój starszy brat, Eric.
Nazywamy go June, zdrobnienie od Juniora.
Opiekuje się nami, odkąd umarł tata.
Myślał, że będzie koszykarzem, ale życie miało inne plany.
Nasz tata mawiał: "Robimy to, co musimy".
Sam się męczył w tym domu, odkąd skończył 15 lat.
Serg, wstawaj, czas wychodzić.
Wiem, że słyszałeś.
Ruszaj dupę!
Nie możesz przespać swoich marzeń, musisz je gonić.
Wstawaj.
Kładę pieniądze na komodzie.
Jego marzenia spełnia mój brat bliźniak, Sergio.
Jego pierwszym słowem było "Kobe".
Tata był muzykiem i największym fanem 76ersów.
Doc, Barkley, Iverson... To byli nasi idole.
W szkole Sergio był jednym z najlepszych graczy w kraju,
co nas sprowadza do mnie, Jackie.
Obudź się.
Jest szósta. Nie siedź cały dzień w łazience.
Jack, wstawaj!
Słyszałam. Już wstaję!
Zawsze słuchałam wielkich z Filadelfii -
Jill Scott, Boyz II Men, Musiq Soulchild...
Tata grał na perkusji dla tych grup.
Kiedy byłam mała, często chodziłam na sesje.
Dlatego interesuje mnie muzyka.
Jack!
Siedzisz tam już pół godziny!
Serg!
Co?
Weź dla mnie od June’a pieniądze, zanim wyjdzie. Najlepiej 50.
Dzięki, mały.
Jackie potrzebuje kasy.
Ile?
Pięć dych.
Dałem jej wczoraj. Niech znajdzie sobie robotę.
- Daj mi pół tego jabłka. - Gdzie twój strój na kosza?
Najlepsi kumple Sergia, Sean i Dez, zawsze pakowali go w kłopoty.
Był mądrzejszy, ale prawdę mówiąc,
pewnie by się bez nich nudził.
Jest tam jakaś dziewczyna. Kiedy wyjdzie, ty wchodzisz.
Jak wygląda?
Wyluzuj. Martw się o chipsy, brachu.
Dobra, idzie.
Cześć, mała.
Żadnych suk.
- No idź, szybko. - Potrzymaj.
Weź mi Skittles, ziom.
Dobra.
Coś tam barbecue...
Gówniane Skittles...
A niech to.
Serg, mam barbecue.
Szybko!
Dzielnica była podzielona na dwie strefy,
Hilltop i Bottom, skąd jesteśmy my.
Dzieciaki z Hill miały więcej pieniędzy.
Ale wszyscy mieliśmy te same problemy:
narkotyki, przestępczość i tak dalej.
Dzielnica była podzielona, ale chodziliśmy do tej samej szkoły -
Overbrook High, zamek na wzgórzu.
25. DOROCZNY BAL
Znajdował się w centrum wszystkich dramatów.
Ciągle się kłóciliśmy.
Między nami a nimi stale panowała wojna.
Przyjaźniłam się z Triną i dziewczyną mojego brata, Simone.
Simone i June mają syna.
Nie musisz tego robić. Będzie tak bez przerwy.
- Jack, odrobiłaś lekcje z matmy? - Bo co?
Pokaż mi.
Dobrze, że nie mamy dziś treningu.
- Nie jestem w nastroju. - Pewnie.
- Lepiej sama zacznij odrabiać. - Czemu?
Wiem, że ty odrobisz. Po to są przyjaciółki.
Potrzebuję opiekunki do dziecka. Organizuję imprezę.
To nie moje dziecko.
Poza tym, jestem zajęta.
Jasne.
Nieważne. Poproszę twoją mamę.
- Widziałyście nowy samochód Chrisa? - Czyj?
Chrisa.
Fajny koleś.
On chyba jest z Hill, prawda?
Co z tego? I tak bym mu dokopała.
Ale zbliża się bal.
Nie mam z kim iść, Jack. Moni?
Nie... Ja się na to nie piszę.
Nie myślę o balu. Nie obchodzi mnie.
Chcę tylko zadbać o siostrę.
Idę do biblioteki. Też powinnyście.
Spotkamy się przy szafce po szkole.
Zajmiesz się moim dzieckiem?
Co czytasz, siostro?
Nie znasz.
Przekonajmy się.
"Chcę wrzeszczeć."
Nathana McCalla?
Spędzasz czas w bibliotece, a oceniasz książkę po okładce?
- Myślałam... - ...że się zgubiłem?
Czytałem ją. I kilka podobnych.
- Jesteś siostrą June’a? - Tak, to ja.
Ty i Sergio to bliźnięta?
Wszystko sprawdziłeś.
Widziałem cię na meczu. Jesteś cheerleaderką.
Pomyślałem: "Fajna laska".
Ale nigdy cię nie widziałem z kolesiami.
Masz chłopaka?
Wśród tych dzieciaków?
Jasne.
Zachowują się, jakby się bali June’a.
- Nie mieszkasz gdzieś w Bottom? - Co z tego?
Nic, ale...
wracam tamtędy do domu.
Chętnie cię podwiozę.
Jeśli chcesz.
Zaparkowałem dosłownie pod szkołą.
Moglibyśmy spotkać się
i dokończyć rozmowę.
Tak? Nie?
To na razie.
Grajmy!
Serg zawsze był dla mnie kimś wyjątkowym.
Dzielnica jest podzielona,
ale Serg jest jedynym, co nas łączy.
O to mi chodziło.
No właśnie.
Tak!
Jestem zmęczony jak diabli.
Lepiej odpocznij, bo dzisiaj impreza.
Idziecie dziś na imprezę do Nuta?
Pewnie!
Co będziesz robił, Serg?
Też idę, żartujesz?
Mam na myśli — jak skończymy szkołę.
Nie wiem.
Mam nadzieję, że będę grał w kosza w college'u.
Wszyscy mówią, że jestem dobry,
ale nie wiadomo, jak to będzie.
Masz rację.
To jakiś obłęd, stary.
Wtedy będziesz jeszcze lepszy.
Ja też spróbuję się dostać na studia.
Fajnie, brachu.
Nadajesz się do tego.
Tak myślisz?
Mógłbyś robić wszystko.
Ale po kolei.
Przecież wiem, że w piątek gramy z Bartram.
Martw się o to.
To ty się martw. Ja się nie martwię, ja wygrywam.
Nate Richards podpisał kontrakt z Georgetown.
- Daj z siebie wszystko. - Bo co?
Ma trzydziestkę i jest seniorem.
Trzeci raz w ostatniej klasie.
Będzie tylu skautów! Muszę im dokopać.
Rzucę z 50 punktów.
"Ma trzydziestkę. Dokopię..."
To on nam dokopie i rzuci 50, jeśli go nie wyłączysz z gry.
Mówię ci.
June kumpluje się z Peanutem i Bunchem,
odkąd miał pięć lat.
Wszyscy trzej zawsze szukali kłopotów.
Ale June się nimi opiekuje, tak jak mną i Sergem.
Peanut.
- Masz mój towar od Ty'a? - No.
- Powiedział, że musi mieć dziś 4 i pół. - Serio?
Dobra.
- To mój CD? - Był.
Zwinąłeś mi Drake’a, więc jesteśmy kwita. Siadaj.
Co ty pierdolisz? Meek za Drake’a? To ma być kwita?
Przyniosę ci to gówno jutro.
Widziałeś samochód Chrisa?
Zajebisty. Też bym taki sobie sprawił.
Serio. Ma z osiem cylindrów.
Nie, sześć.
Założył na niego AMG.
Przecież nie wydał 60 kawałków.
- Jeśli ktoś to wie, to ty. - Wiesz, że wiem.
Wiadomo coś o tym wczorajszym zabójstwie?
Jak zwykle. Czarnuchy z Hill się martwią.
Zrobi się tam gorąco.
Czarnuchy stamtąd ciągle szczekają, ale nie mają jaj.
Ale mogą robić, co chcą.
Stary, skupmy się na tym, co mamy.
Wszystko idzie gładko. Lepiej tego nie spierdolmy.
Kumasz?
Nie przejmuj się tymi ćwokami. Znajdziemy kasę.
Ten June zawsze się popisuje...
Czarnuch ciągle macha gnatem. Jebnięty sukinsyn!
Może masz coś ważnego do zrobienia?
Mam. Mam swoje obowiązki.
Staram się, żebyśmy się stąd wynieśli.
W przyszłym roku Jackie idzie na uczelnię muzyczną.
Słyszałem o tej szkole. Mógłbym sam się w to wjebać.
"Sam się w to wjebać"? Ty?
Próbuję robić beaty, sukinsynu.
A mój stary to Muhammad Ali. Dlatego mam takie łapy.
Przestań tak mówić o mamie.
Żartuję, ziom.
- Gdzie twoje książki? - Co?
- Nie miałeś pracy domowej? - Miałem.
Będę pracował, kiedy wrócę do domu.
Mają szczęście, że w ogóle chodzę do szkoły.
Robię to tylko dlatego, że wszyscy tam siedzą.
Słyszeliście, co się stało Omarowi?
Nie.
On i jacyś kolesie z Hill oberwali.
- Nie żyją? - Zimne trupy.
- Będzie wojna. - No to lepiej się przyszykuj.
Najpierw ty się przyszykuj.
- Znowu się zaczyna. - Mówię wam. Spadam.
Nic nie mówisz?
A co mam powiedzieć?
Cokolwiek ci przyjdzie do głowy.
Wiesz, że tu jest dla ciebie niebezpiecznie, zwłaszcza ze mną?
Nie interesuje mnie ta cała wojna.
Nie wiesz, że nie masz wyboru?
...ta piosenka, wiesz o tym, mała, "Gorąca noc".
To mój ulubiony kawałek. Kojarzysz go?
Ulubiony?
- Tak. - Wiesz, co?
Lepiej nic nie powiem, bo mi nie uwierzysz.
- Co? - Nie uwierzysz mi. Nieważne.
Dobra, nawet nie chcę wiedzieć.
Ojciec jest jej menadżerem.
Nie kłam.
Wiedziałem, że nie uwierzysz.
- Poważnie? - Poważnie.
Pomogłem to napisać.
Teraz wiem, że kłamiesz.
Mówię poważnie.
Chcesz ją poznać?
Pewnie. A przy okazji Beyonce i Jaya-Z.
- Dobra. - Zatrzymaj się.
To tu powstaje magia?
Chyba tak.
Mógłbym ci pomóc ze streszczeniem tej książki.
Zadzwoń, jeśli chcesz.
O co ci chodzi?
Co?
Daj spokój. Wiesz, że nie możemy.
Poważnie, nie widzę problemu.
Nic z tego nie będzie.
Kto to był?
Kto?
"Kto, kto"... Co ty, osioł jesteś?
Co to za facet cię podrzucił?
To tylko chłopak ze szkoły.
No to chłopak.
Nie wiem, czemu się prowadzasz z tym chłopakiem,
ale on nie lata za tobą bez powodu.
- Co? - Pięć stów.
Postaw.
- Rzucaj! - Chuchniesz mi na kostki?
- Zabieraj to. Szybciej. - Dobra, rzucamy.
Ile? Siedem. Gdzie moja forsa?
Gdzie moja forsa? Czarnuchu, wisisz mi kasę.
Gracie w kości? Co tam, Zip?
Gracie w kości?
Zip, kto to? Bunch, znasz tego czarnucha?
Nigdy go nie widziałem.
June, to jest Kram, mój kuzyn. Właśnie się tu przeprowadził.
Jak leci, June? Szukałem cię.
Szukał mnie, słyszeliście?
Łatwo nas znaleźć.
Powiedz coś kuzynowi, zanim dostanie wpierdol.
Przyszliśmy tu się zabawić.
Słuchaj, nie masz co tłumaczyć, bo to nasze osiedle.
Coś nie tak, mały?
Wasze osiedle?
Zabieraj stąd kuzynka.
To jego osiedle, a my nawet o tym nie wiemy!
Nigdy tu nie widzieliśmy tego tłustego czarnucha.
- Wytłumaczę ci, jak będzie. - Jak?
To gówno się skończyło.
Żaden Czarnuch z Bottom nie będzie tu przyłaził,
aż się dowiemy, kto zabił Omara.
Słyszycie? Twardzielu? Gogusiu?
- Ty, mały, słyszysz? - Tak jest.
Spoko. Ale coś ci powiem.
Ty tu nie rządzisz, jasne?
Nie wkurwiaj mnie. Przychodzisz, zgrywasz twardziela
z tą chińską bródką...
Kiedy zmarł tata, razem z nim umarła część mamy.
Bardzo się zmieniła.
Cały czas pije i pali.
Mam wrażenie, że my opiekujemy się nią.
Stary, ten czarnuch Peanut jest pojebany.
Widziałeś?
Muszę sobie sprawić gnata. Co wy na to?
Peanutowi odbiło.
Bunch chyba przetrącił jednemu czarnuchowi żuchwę.
To widziałem. Głowa tego kolesia zrobiła tak...
Klasa światowa!
Hej...
Chcecie trochę zarobić ?
Mnie nie trzeba powtarzać dwa razy.
To nie jest jeden z twoich pomysłów?
Wyluzuj.
Byłem u chłopaków z Hill w weekend z kuzynami.
Wiecie, gdzie są te wielkie domy?
Mój kuzyn zna kolesiów, którzy tam mieszkają.
W tym domu jest wszystko.
- Co to ma wspólnego z nami? - Zaraz powiem.
Graliśmy w 2K.
Poszedłem na dół po coś do picia i zobaczyłem klucz na półce.
Poszedłem do drzwi wejściowych, żeby go wypróbować.
Nie pasował, więc poszedłem do tylnych i bum!
Łatwa forsa.
Masz klucz do domu?
Słuchajcie, w przyszłym miesiącu wyjeżdżają.
Znalazłem sposób, co oznacza,
że tym razem u nich świąt nie będzie.
Ja odpadam, brachu. Nie chcę mieć na koncie włamania.
Nikt nie pójdzie siedzieć.
Twój brat i chłopaki...
Peanut, Bunch, BSB... Wszystkie czarnuchy to robią.
Zarabiają na tym. Ja też bym chciał.
Poza tym i tak mam stały dochód.
Co?
Stale muszę szukać źródeł dochodu.
Słuchaj, stary,
ja nie marzę o koszykówce, tak jak wy.
Muszę się narobić.
Dlatego z wami czy bez was, ja w to wchodzę.
Przydałoby mi się trochę kasy.
No właśnie.
Wyjeżdżają w dniu balu.
Powinniśmy zrobić to tej samej nocy.
Myślisz, że się uda?
Jasne, że się uda. I mamy doskonałe alibi.
Bal.
Halo?
Jack, co się stało?
Czekałam i o mało się nie spóźniłam na autobus.
Mój telefon się rozładował.
Zgadnij, kto mnie podwiózł.
Jack, mam to gdzieś, nawet jeśli to był Lil Wayne.
- Tak nie można... - Ten Chris.
Który Chris?
- Chris, Chris? - Tak.
- Cholera! Jak to się stało? - Spotkałam go dziś w bibliotece.
Jakim cudem z biblioteki zawiózł cię do domu?
Trochę rozmawialiśmy...
I zaproponował, że mnie podwiezie.
Nie musiał czekać aż tak długo, żeby cię przewieźć.
Świntucha z ciebie!
Dał mi swój numer.
- Zadzwoniłaś? - A powinnam?
Prawie się spóźniłam na autobus, więc dzwoń.
Daj mi jeden dobry powód.
Dam ci trzy.
Po pierwsze, nie będziesz dzwoniła do mnie co pół godziny,
mówiąc, że się nudzisz.
Po drugie, jeśli nie zadzwonisz,
przyjdę i skopię ci tyłek.
Nieważne.
I po trzecie, jeśli nie zadzwonisz, przyjdę i skopię ci tyłek.
Każę też Bunchowi skopać ci tyłek.
Tak myślałam.
Rozłącz się i zadzwoń do niego.
Dobra, cześć.
Halo?
- Cześć, czy to Chris? - Tak, kto mówi?
Jackie ze szkoły.
Jak leci? Zaczekaj chwilę.
Halo?
Wszystko gra?
Jasne.
Jednak zadzwoniłaś.
To przez książkę.
Zaskoczyłeś mnie tym.
Zabawne...
Właśnie ją czytałem, skoro o niej wspomniałaś.
Serio?
Pewnie myślałaś, że żartowałem.
Jak chcesz to załatwić?
Mogę zawsze...
- Mogę cię odwiedzić? - Uwierz mi, lepiej nie.
Dobra, ale ty możesz do mnie wpaść.
Do ciebie? No nie wiem. Nie znam cię aż tak dobrze.
Chciałbym ci pomóc. Wiem, że jest weekend...
Pewnie gdzieś idziesz?
Nie będę nalegał, ale...
Dobra.
Spotkajmy się w Sugar Bowl o 20.00.
Tylko mnie nie wystaw.
Nie ma szans.
- Jestem tu. - Przyda mi się wsparcie.
Serio, jestem z tobą.
- Jak leci? - Co tam?
Ilu z was będzie grać przeciwko Bartram?
Przyjdź i się przekonaj.
Racja.
- Chwilkę. - W porządku, zatrzymaj to.
- Na pewno? - Jasne.
- Dobra. - Nie ma sprawy.
- Lepiej tam bądź. - Pewnie.
Kurde, przyszedł Serg!
Peanut, wszystkiego najlepszego. Podkręćcie muzę!
Tu mieszkasz?
Nie, włamaliśmy się do cudzego domu. Trochę tu odpoczniemy.
Mądrala!
Po prostu ładnie tu.
Dzięki.
Gdzie twoi starzy?
Mój tata jest w klubie,
a co do mamy, kto wie?
Chcesz zająć się książką czy posłuchamy muzyki?
Co?!
- Znasz ją! Nie kłamałeś! - Mówiłem.
Chcę iść do Filadelfijskiej Akademii Muzycznej.
Od czego trzeba zacząć?
Mój tata jest menadżerem kilku grup,
to wszystko.
Kręcę się po studiu,
pomagam pisać piosenki, teksty...
Jeśli zespołom się podoba, to biorą mnie do tego.
- Płacą ci? - Widziałaś mój samochód?
Jestem pod wrażeniem.
Słyszałem, że ty też śpiewasz, i to bardzo dobrze.
Kto ci powiedział?
Ty słyszysz różne rzeczy o mnie.
A ja o tobie.
Racja.
Chcę się tym zająć. Staram się.
Może nawiążemy współpracę?
Jak Bobby i Whitney?
Dobra, nie jak Bobby i Whitney, ale coś w tym rodzaju.
Słyszałam o twoim kuzynie Omarze.
Bardzo mi przykro.
Jasne...
Był dla mnie jak brat.
Nadal nie wiem, jak się pozbierać.
Ale poradzę sobie.
Dobra.
Gdzie twoja dziewczyna?
Nie mam. Miałem nadzieję, że cię to zainteresuje.
Tyle dziewczyn za tobą gania!
Lepiej zaoszczędzę sobie kłopotu.
"Tyle dziewczyn"? Serio?
Nie wiem, od kogo bierzesz informacje,
ale ten ktoś grubo się myli.
Ja taki nie jestem.
Nie zrozum mnie źle.
Jesteś fajny, ale mam swoje plany
i nie chcę, żeby mi w nich przeszkodził jakiś pies na baby.
Pies na baby?
Jackie, fajna z ciebie dziewczyna.
Widziałem cię w szkole i doszedłem do wniosku, że chcę cię poznać.
Szczerze mówiąc, ja też mam dużo na głowie.
Nie sądzę, żebym zasługiwał na takie przezwiska.
Naprawdę. Nie będę cię zatrzymywać.
Chcesz wracać?
Miałeś mi pomóc ze streszczeniem książki.
Rżnąłem tę laskę jak prawdziwy Conan.
Conan, co?
Gdybyś się skupił na robocie jak na sukach,
wyjechalibyśmy stąd bentelyami.
Tobie nie wolno, ale nie wkurwiaj się na mnie.
Zachowuje się jakby miał 35 lat.
Spójrz na to, co tu mamy.
Staram się, żebyśmy mieli co jeść,
a wy się zachowujecie, jakbyście byli przy kasie.
Musisz zmężnieć, stary.
Te sukinsyny chcą mieć to, co ty.
Chcą mieć to, co ja.
Ale ja im na to nie pozwolę.
Pamiętaj, sytuacja zrobiła się ostra.
Noszę przy sobie gnata.
Poważnie?
Odłóż to. Zastrzelisz sam siebie.
June.
Wiesz, że jest tu ten koleś z centrum?
Czemu wyłączasz muzę? Co jest, kurwa?
June!
Powiedz to teraz!
Przyłazisz do nas?!
A więc...
mam nadzieję, że dostaniesz dobrą ocenę.
To zależy od tego, czy wiedziałeś, o czym mówisz.
Chyba tak.
A zatem...
co robisz jutro?
Mamy w piątek mecz.
A po meczu?
Będzie tam mój brat June.
I co z tego?
Zadzwonię!
Kurwa...
Zanim nadszedł piątek,
myślałam tylko o Chrisie.
Uznałam,
że jeśli Chrisa nie obchodzi, co pomyśli June, widząc nas razem,
to niech zaryzykuje.
Chcesz to?
Zaraz wracam.
Jak leci?
W porządku?
Jak leci, stary?
W porządku?
Pewnie.
- Podobał ci się mecz? - Niezły.
Serg świetnie grał.
Panuje nad piłką.
Możemy chwilę pogadać na zewnątrz?
Zaraz wracamy.
- Co ci chodzi po głowie, młody? - To znaczy?
Mam ci przeliterować? Podobno byłeś u nas pod domem.
Podwiozłem Jackie.
- Serio? - To wszystko.
Powinieneś uważać.
- Czasem bywa niebezpiecznie. - Jestem dużym chłopcem.
Doszedłem do wniosku, że sobie poradzę.
Tutaj jest zupełnie inaczej
niż w Hill, czaisz?
Wiesz, że między nami a wami trwa teraz wojna.
Ja z tym nie mam nic wspólnego.
Posłuchaj.
Będę z tobą zupełnie szczery.
Nie podoba mi się to, co robisz z moją siostrą.
Nie wiem, czy wiesz, ale cię szanuję.
Nie chcę żadnych problemów.
Powiem ci tylko jedno.
Nie czuj się zbyt pewnie.
Jasne?
Cześć, skarbie.
Słyszałam o twoim meczu.
Będziesz gwiazdą.
Wiedziałam o tym od samego początku.
Powiedziałam: "Spójrzcie na te ręce!"
Pomyślałam sobie: "Urodziłam koszykarza.
Uratuje tę rodzinę".
Szkoda, że cię nie było.
Usmażyłam ci jajka.
Musisz coś zjeść, zanim stąd wyjdziesz.
Jestem spóźniony.
Muszę być u fryzjera, więc zjem tylko to.
Weź pieniądze od brata.
I pozdrów wujka.
Dobra.
Mówię tylko, że to nie takie proste.
Nie można panować nad wszystkim, Ron.
Czasem zdarza się coś nieprzewidzianego.
To prawda, ale można panować nad tym, jak sobie człowiek radzi.
Nie można być głupcem.
Nie można tracić głowy i drzeć się na ludzi.
Nad tym można zapanować.
Łatwo powiedzieć, Ronny.
Daj spokój. Nie mam reszty.
To dla ciebie. Widzimy się za tydzień.
Dobra, murzynku.
Serg! Jak leci, byku?
Tak trzymaj, mały.
- Dziękuję. - Na razie!
Patrzcie, co do nas przywiało!
Co do nas przywiało!
- Chodź tu. - Jak leci, wujku Ron?
Popatrz tylko na te włosy. Prawie cię wiatr potargał!
Wszystko aż lata.
- Widziałeś mnie wczoraj? - Nie przegapiłbym meczu!
- Tata byłby z ciebie dumny. - Wiem.
Szkoda, że tego nie widział. To była gra o złoto.
Dawno cię nie było. Dużo zajęć?
Szkoła, trening koszykówki,
szkoła, trening koszykówki... Mam co robić.
Wiesz, jak to jest za młodu.
Właśnie o to mi chodzi.
To, co budujesz teraz,
będzie miało wpływ na przyszłość.
Kiedy przejdziesz się po Filadelfii,
ludzie będą mówić: "Idzie Sergio!
Poszedł na studia, grał w kosza, kupił wujkowi rolls-royce’a".
Wpadnę do jakiegoś college’u...
Dzięki, że się tak przejmujesz.
Poradzimy sobie.
June i ja mamy plan. I wszystko idzie, jak trzeba.
Prawda?
Rozumiem.
Widziałem, co ta dzielnica robi z ludźmi.
Bucky, ładny Tone
albo... Frog.
Will Smith.
Will Smith chodził do Overbrook.
I się starał. Czaisz?
Dzielnica to wylęgarnia młodych czarnych talentów.
Są wszędzie! Mamy Michaela Jordana,
Mike’a Tysona,
w Ishkabibble pracuje Biggie Smalls...
Ale dzielnica może też wybić cię z rytmu.
Dzielnica może dać ci to, czego chcesz.
Spójrz na brata.
Twój brat mógłby być, kim zechce.
Ale czy chce? Musi się postarać.
Nie pracuje. Bierze to, czego chce.
Jak jego tata.
Może kłamię? Powiedz, jeśli kłamię.
Nie jestem naiwny. Robię to, co muszę.
Rozumiem. Dlatego z tobą rozmawiam.
Z tymi czarnuchami tak nie gadam. Ani z twoim bratem.
Twój charakter określi twój los.
Nie twój talent.
Sobota była jest jak gwiazdka.
June mawiał: "Po co komu pieniądze, jeśli ich się nie wydaje?"
Uwielbiał, kiedy się cieszyliśmy.
Zwłaszcza jeśli to on nas uszczęśliwiał.
Starał się, żebyśmy mieli wszystko, czego potrzebujemy.
Traktował swoją ekipę jak braci
i chciał dla braci tego, czego dla siebie.
Żeby dobrze żyli.
Nie wyglądasz mi na typ chłopaka.
Naprawdę uważasz mnie za playboya?
Spotkamy się? Chciałbym gdzieś cię zabrać.
Powinnam zostać w domu.
Robi się tu nieciekawie.
Ze mną będziesz bezpieczna, obiecuję.
Muszę się ubrać.
Dobra.
I tak jadę do centrum.
Spotkamy się przy tym sklepie koło kina?
- Czemu tam? - Tak czy nie?
O której?
To moje ulice. Popatrz na siebie.
Kto cię tego nauczył? Popatrz.
Nadal jesteś za wolny.
Jesteś za mały. Coij się, Serge.
Zjeżdżaj.
Spójrz na tę trójkę. Jesteś za stary!
Jadę do Baja!
Miałeś farta.
- Nie pierdol. - Poszczęściło ci się.
- Przestań. - To ty pierdolisz!
Dobrze cię nauczyłem, mały.
Możesz zajść tak daleko, jak chcesz, Serg.
Naprawdę tak sądzisz?
Czasem mam wrażenie, że to sen.
Cholera, bo to jest sen.
Śnisz na jawie, więc ciesz się życiem.
Dobra?
Nie byłbym jedynym, który się obudził ze snu.
Wiesz, ilu chłopaków pracuje równie ciężko?
Mam gdzieś innych.
Ilu z nich było na okładce czasopisma "SLAM"?
Albo w reportażu ESPN o 16-latkach?
Pracujesz ciężej niż inni,
więc jesteś od nich lepszy.
Koniec i kropka.
To wszystko.
A co z tobą?
Ja zainwestowałem w ciebie, mały.
Kiedy będziesz grał w lidze,
potrząśniemy całym światem.
Zostawimy te gówniane ulice tam, gdzie ich miejsce.
W pieprzonej dziczy.
Rozumiesz?
Chodź no tu, stary.
Byłem na zakupach z kumplami. Właśnie ich odwiozłem.
Spotkajmy się, jeśli wyglądasz jak na Instagramie.
Z drogi, dupku.
W ten sposób. I będziesz dobry. Będziesz naprawdę dobry.
Tu nie można siedzieć.
Serg, uciekaj!
- Łap go. - Bierz go do domu.
Gdzie forsa, do kurwy nędzy?
Gdzie jest forsa?
- Uspokój się. - Gdzie forsa?
Pospiesz się.
- Gdzie reszta, czarnuchu? - To wszystko.
Myślisz, że żartuję?
Czujesz to? Chcemy resztę forsy jeszcze dzisiaj.
Inaczej umrzesz.
Powiedziałem, że więcej nie mam.
Jeśli zamierzasz mnie zabić, droga wolna.
Bierzemy czarnucha do samochodu. Coś nam za niego dadzą.
June?
Co tu się dzieje?
Mamo!
Mamo?
Zaciągnij go na górę.
Pierdolić to.
Walić ją. Chodź.
Nie wsiądę!
- Jeszcze się zobaczymy, June. - Na razie!
Co tyle trwało?
Musiałem coś załatwić. Przepraszam.
Powinienem zadzwonić.
Myślisz, że wystarczy przeprosić?
Uspokój się, proszę.
To była nieprzewidziana sytuacja.
Chcę cię gdzieś zabrać.
Gdzie?
To niespodzianka.
Jaka niespodzianka?
Po prostu, niespodzianka.
Niech będzie.
- Co to za miejsce? - Idź dalej, proszę.
Nic nie widzę. Otwieram.
Nie, proszę.
Nie otwieraj.
- Idź. - Chris!
Idź. Prawie jesteśmy na miejscu.
Dobra. Teraz otwórz.
Co my tu robimy?
Wynająłem ci studio.
Nagramy twoje demo.
A co zaśpiewam?
Napisałem ci piosenkę.
- Kiedy będziesz gotowy? - Kiedy powiesz.
Dobra.
W porządku?
Paul, to jest Jackie. Jackie, to jest Paul.
Miło cię poznać.
Będzie dziś twoim dźwiękowcem.
Nie wierzę.
Przećwiczmy tekst.
To łatwizna. Poradzisz sobie.
Miłość to piosenka, którą śpiewamy
To miłość, do której zgubiliśmy klucz
Miłość to gra
W której nie mamy szczęścia
Nie mamy szczęścia
Wczoraj było tak idealnie
Aż nagle odszedłeś
Ciągle to przeżywam
Modliłam się, żeby miłość wystarczyła
Ale to za mało
Zawsze za mało
Dlatego nie chcę miłości
Nie chcę, żeby ściskało mnie serce
Nie chcę upadać z wysokości
Nie chcę miłości
Zakochać się to nie dla nas
Bo to, co upada, rozpada się na kawałki
- Skarbie, świetnie śpiewasz. - Naprawdę?
Co?
- Paul, jak śpiewała? - Genialnie.
Nawet tego jeszcze nie zmiksowałem.
Mówię ci.
Dasz nam chwilę? Chcę z nią pogadać.
Jasne. Będę w poczekalni.
Poważnie. Podoba ci się?
Chyba tak. A co ty myślisz?
Twój głos przy tym podkładzie był doskonały.
Niesamowicie śpiewasz.
Nikt dotąd czegoś takiego dla mnie nie zrobił.
Naprawdę we mnie wierzysz.
To nie mój głos w tym kawałku.
Tylko twój. To twój czysty talent.
Powinnaś się tym zajmować.
Ale to nie moje studio i nie moja piosenka.
Nie myśl w ten sposób.
Zrobię wszystko, żeby ci pomóc.
Dobrze?
Co dalej?
Zmiksujemy to i będziemy szukać wydawcy.
Kiedyś musisz zacząć spełniać marzenia.
Coś ci powiem.
Co?
Nieważne.
- Powiedz mi! - Nie.
Proszę.
Bardzo mi na tobie zależy.
Mnie na tobie też.
Nigdy tego nie robiłam.
Kurwa, Jack! Przyjechała mała!
Co się stało?
Co ci jest?
Koleś włamał się do domu i postrzelił mamę.
- Gdzie ona jest? - Wiozą ją do szpitala.
Wszystko będzie dobrze. Zostań tu, a my ich dorwiemy.
Co ty tu, kurwa, robisz?
- Odwiozłem Jackie. - Odwiozłeś moją siostrę?
- Zabrał mnie do studia. - Mam to w dupie!
June, uspokój się.
Mam się uspokoić? Pojebało cię?
Skręcę ci pieprzony kark!
- Nie wkurwiaj mnie, czarnuchu! - Uspokój się.
Jedź stąd, proszę.
To koniec. Zabieraj dupę do domu.
June...
Nie obchodzi mnie to. Z wami koniec!
Więcej nie będę się z wami opierdalał.
Co się stało? Niech to szlag.
Zaczekaj.
No.
Co? Powoli.
Robisz sobie jaja?
Kto to zrobił?
Dobra.
Co się stało?
Pokaż mi pistolet.
Serio? Co robisz?
Daj mi pistolet.
Daj pistolet.
Chodzi o twojego brata.
Zabili twojego brata.
Zabili mojego zioma!
Kurwa!
Mój gnat.
Oddaj mi mojego gnata.
Zajmę się tym, stary.
Mój pieprzony gnat!
Boże! Kurwa mać!
Dokąd idziesz? Usiądź, Serg. Musimy pogadać. Siadaj.
Chcę z wami pogadać.
Nie życzę sobie żadnych numerów. Macie siedzieć w domu.
- Co? - Macie siedzieć w domu.
Wiecie, o czym mówię.
A co z treningiem? Muszę trenować.
Będę cię zawoził na treningi i odbierał.
Po drugie, jest trochę ciężko z kasą.
Będziemy musieli oszczędzać.
- Przez tę wojnę? - Niezupełnie.
Ale musimy to przeczekać. A ja muszę odzyskać forsę.
- Mogę znaleźć sobie pracę po lekcjach. - Nie możesz.
Masz się skoncentrować na koszykówce.
Poza tym nie chcę widzieć tu tych ludzi.
Również Chrisa.
Zwykle słucham twoich rad,
ale chyba trochę przesadziłeś.
Nie mam ochoty tego słuchać. Niedługo będzie bal.
Ten czarnuch jest z Hill.
- Nie zgodzę się. - Nie obwiniaj go o swoje problemy.
Moje problemy?
Musimy to przeczekać.
Teraz ja rządzę w tym domu.
Serg?
Posłuchaj, wiem, co mówię.
Serg i ja nie mamy z tym nic wspólnego.
Chcemy żyć własnym życiem.
Nie będę się z tobą kłócił.
- Co mówiłem? - Co ja powiedziałam!
- Nie jesteś moim ojcem. - Nie jestem?
Ale mogę ci kupować rzeczy, jakbym był, co?
Coś ci powiem.
Dopóki ja tu płacę rachunki, jestem twoim ojcem.
Nie chcę pieniędzy.
- Daj spokój. - Wracaj.
- June... - Jack, wracaj tu!
SZKOŁA ŚREDNIA OVERBROOK PANTERY
Słyszałem, co się przydarzyło twojej mamie.
Nic jej nie jest?
Dochodzi do siebie.
Ale jest słaba, więc...
Lekarz powiedział, że musi to przeczekać.
Okradli June’a.
Wzięli kupę forsy.
Ta robota pojawiła się w idealnym momencie.
To znaczy...
Może chociaż raz ty zrobisz coś dla domu.
Brachu, chcę ci tylko pomóc.
Przemyśl to sobie.
Serg!
Potrzebujemy cię, stary.
MIEJ MARZENIA BĄDŹ WIELKI!
Czyżby to była panna Jackie Taylor?
Zamknij się.
Cześć, dziewczyno.
- Jak się czuje twoja mama? - Lepiej. Uspokoiła się.
To dobrze.
Pewnie się wystraszyłaś.
Nie chcesz wiedzieć.
Jack...
Nie wracasz do domu z Chrisem?
Nie było go w szkole.
Ładnie razem wyglądacie.
Powiedz to June’owi.
Mam dosyć tej wojny między Bottom a Hill.
Ja też. Nie przejmuj się Junem. Zapomni o tym.
Chris jest inny niż wszyscy.
Naprawdę mu na mnie zależy.
Świetnie się z nim czuję.
Chryste, bzykałaś się z nim?
Cicho bądź!
- Naprawdę? - Uspokój się.
- Nie mogę. - Proszę!
Przepraszam.
Miałaś swój pierwszy raz z kimś fajnym.
Kupi coś do ubrania, zabierze do centrum handlowego...
To nie tak. To nie wszystko.
- Ale... - Dobrze się dogadujemy.
OK.
Nie zleży mi na tym.
Bo nie dostałaś na Gwiazdkę cukierków i plastikowej róży!
Głuptas!
Próbuję poprawić ci humor.
Wiem.
Przy tym całym szaleństwie z mamą i Junem,
naprawdę potrzebuję Chrisa.
Uwierz mi, Jack,
będzie dobrze.
Wszystko się ułoży.
Zawsze się układa.
Chyba tak.
Gdzie twoje rodzeństwo?
Byli tutaj.
Poszli do szkoły.
Zawsze o nas dbasz.
No nie wiem... Tym razem nie wyszło tak dobrze.
Nie nad wszystkim można zapanować.
- Przepraszam. - To nie twoja wina.
Te dzieciaki się rozszalały. To się zdarza.
Nic mi nie jest.
Nie chcę, żebyś zrobił coś głupiego.
Śmierć Buncha nas też zabolała.
Ale Bóg...
potrafi wszystko poukładać.
pozwól mu na to.
- W porządku? - Tak.
Pamiętam, jak miałeś 7 lat.
Zabrałam cię na bazar.
Mieliśmy cztery czy pięć toreb,
cztery czy pięć ciężkich toreb.
Szedłeś z nimi przez całą ulicę.
Z tymi torbami.
W końcu zrobiły się za ciężkie,
ale nie chciałeś stanąć.
Musiałam cię przekonać, żebyś dał mi najmniejszą,
mówiąc, że chcę coś z niej wyjąć.
Pamiętam to, mamo.
Spójrz na mnie.
Jackie...
to bystra dziewczyna.
Musisz dać jej trochę luzu.
Pozwól jej pożyć,
inaczej cię znienawidzi.
Uwierz mi.
Dobrze.
Tak zrobię.
Zajmij się swoimi sprawami.
Ja sobie poradzę.
Bywało o wiele gorzej.
Kocham cię.
Ja ciebie też, mamo.
Junior.
Uważaj na siebie, dobrze?
Brawo. Dobra robota.
Mamy 12 sekund. To cała wieczność na punkt.
Nie dopuśćcie Richardsona do piłki.
Nie dopuśćcie Richardsona do piłki!
Damy radę.
Pantery na trzy. Raz, dwa, trzy... Pantery!
POSIADNIE PIŁKI
Chłopaki, przegracie!
Chcecie wygrać czy nie?
- Chcecie wygrać? - Tak!
Mamy dziewięć sekund.
Taylor, podasz piłkę do Dawsona.
Kiedy wzmocnią obronę, oddasz piłkę Taylorowi,
a ty strzelisz na remis.
Wygramy w dogrywce.
Do dzieła.
Pantery na trzy.
- Raz, dwa, trzy... - Pantery!
Grajmy.
Kocham cię.
Jesteś ciężki jak cholera.
Dlaczego zawsze jeździmy tędy?
Bo zawsze ja pedałuję, więc jadę skrótem.
Niech ci będzie. Zdobyłeś 60 punktów!
Aż trudno w to uwierzyć!
Pewnie chcieli mnie zabić.
Jesteśmy mistrzami stanu, mały!
No pewnie!
Miałem rozdziawioną gębę.
Cholera, stary.
No...
Co myślisz o tym włamaniu z Dezem i chłopkami?
Stary, powiem ci prawdę.
To brzmi kretyńsko.
Dez ogląda zbyt wiele filmów.
Myśli, że jesteśmy jak Batman!
Ale prawdę mówiąc...
Przydałaby mi się forsa.
Mi też.
U nas w domu ostatnio ciężko z kasą.
Poważnie.
Ale chrzanić to.
Jeśli June się dowie, zabije nas.
Racja, stary. Co masz do jedzenia? Jestem głodny jak diabli.
- Nie mam pojęcia. - Czuję się jak Dez!
Muszę coś zjeść.
Ciemno tutaj.
- Niespodzianka! - Cholera!
O mało się nie zsikałeś!
Cisza! Proszę o ciszę.
Posłuchajcie.
Nie często spotykamy się w takim gronie.
Zwłaszcza nie przy takiej okazji.
Jako rodzina...
wiele przeszliśmy.
I wiele nam zostało.
Wiedzcie, że was kocham.
Naprawdę.
My ciebie też.
Serg, jestem z ciebie dumny.
Trenujesz, odkąd skończyłeś sześć lat.
Jeśli ktoś to wie, to ja. Nauczyłem cię wszystkiego.
Lewa ręka, prawa... To moje dzieło.
Zaraz, ja też coś o tym wiem.
Sean też był przy tym.
Mój ziomal.
Praca się opłaciła.
Trzymaj się tego dalej i cierpliwości.
Jackie.
Mała, jesteś śliczna.
Nigdy mi nie sprawiałaś problemów. Ani razu.
Ja sprawiałem,
zamiast ciebie.
Tak trzymaj.
I nigdy nie rezygnuj z marzeń.
- Na zdrowie! Bawmy się! - Na zdrowie.
- Wznieście toast! - Jeden za Buncha.
Otworzę drzwi, zaraz wracam.
Jak leci, June?
- Możemy chwilkę pogadać? - Co tam, młody?
Przykro mi z powodu tego,
co się przydarzyło twojej mamie.
Dobrze się czuje?
- Wyliże się z tego. - To dobrze.
- Nie chciałem... - Nie chciałem...
No mów.
To, co się wydarzyło tamtej nocy, to był jakiś obłęd.
Nie chciałem się na tobie wyżywać...
Musiałem coś z tym zrobić...
- Naprawdę to był obłęd. - Pewnie.
- Wiem, że nie masz mi nic za złe. - Nie mam.
Gadałem z ludźmi o tym, co się stało.
Poważnie?
Zdobyłem pewne informacje.
Zwykle zbierają się w tym barze,
na rogu 63 i Lebanon.
Ile jestem ci za to winien?
Nic. Uznałem, że chciałbyś wiedzieć.
Dobrze się sprawiłeś, chłopie.
Jestem ci coś winien.
- Jeśli czegoś byś... - Kto to?
Będziesz tak stał w progu?
Wejdź, jest impreza.
Właśnie o tobie rozmawialiśmy.
Dobra.
Widzimy się jutro. Mam moje cacko!
Dzięki.
Miło było cię widzieć.
Serg, jestem z ciebie dumna. Tylko żebyś nie spuchł z dumy!
I tak jestem duży.
Jackie, zrobię ci makijaż na bal.
- Będziemy tęsknili. - Dosyć tego!
Jeszcze raz!
Zajmij się dywanem, bo mama cię zabije.
Gotów, żeby dokopać tym czarnuchom?
Po to tu jestem.
Dobra.
W tej chwili mam to gdzieś.
Nie znoszę policyjnych programów. Stale zamykają czarne dzieciaki.
- A kogo by zamykali? - To nie śmieszne.
Nie żartowałem.
Pewnie nie wiesz, że te więzienia są teraz w rękach prywatnych.
Co z tego?
Więzienia to firmy,
na których ktoś zarabia.
Więcej więźniów, większe zarobki.
Najbardziej pojebane jest to, że dostają kasę od rządu.
Potem podpisują umowy z innymi firmami
i każą więźniom pracować.
To brzmi jak niewolnictwo.
Nie, to jest niewolnictwo.
O czym rozmawiałeś z moim bratem?
O koszykówce. Uwielbia 76ersów.
Ja jestem z LA, wolę Lakersów.
Nie mówię o Sergu.
Chodzi mi o June’a.
June jest w porządku. Nie gadaliśmy o niczym.
- Wyglądam na idiotkę? - No cóż...
Coś ci powiem o moim bracie.
Zrobi dla ciebie wszystko, ale jeśli go wkurzysz,
będziesz miał problemy.
Nie zrozum źle, kocham brata,
ale nie kumpluj się z nim i z jego kolegami.
Nie jesteś jak oni.
To gangsterzy, Chris.
June nie przebiera w środkach.
Oni się nie opierdalają.
SALA GIMNASTYCZNA IM. WILTA CHAMBERLAINA
Uwaga, uwaga!
Uczniowie!
Dosyć tego seksownego podrygiwania.
Patrzę na was!
Nie chcę wam przerywać zabawy,
ale świętujemy 25-ty, doroczny bal...
25 lat.
To był wspaniały rok,
poczynając od osiągnięć naszej drużyny koszykówki.
Naprawdę...
Jestem bardzo dumny z chłopaków,
ale bez wątpienia nie udałoby im się
bez ciężkiej pracy, prawda?
Nie będziemy dłużej zwlekać.
Panie i panowie, przejdźmy do...
wyboru króla i królowej balu.
OK.
Mój ziom Serg!
Panie i panowie, brawa
dla tegorocznego króla balu!
Pana...
Chrisa Collinsa!
Jestem bardzo dumny także z tej młodej damy.
Wiele przeszła, ale pokazała wielką siłę charakteru,
inteligencję, a przede wszystkim upór.
Panie i panowie, brawa dla królowej balu -
Jackie Taylor!
Brawo!
Widziałeś to? Szaleństwo!
A więc, jak mawiał nasz światły Pan i Zbawca,
bawmy się, ziomy!
Brawa dla nich!
Jeśli teraz wyjdziemy, wrócimy przed końcem imprezy.
Jesteś gotowy?
Nie wiem. Nie przemyślałem sobie tego.
Naprawdę.
Serg, wiem, że nie chcesz tego robić.
Ja też nie chcę, ale potrzebujemy forsy.
Musisz nam pomóc wynieść rzeczy z tego domu.
Podzielimy się forsą we trzech.
Dobra.
W porządku? Chodźmy.
- O to mi chodziło! - Ale musimy...
Poradzisz sobie.
- Dez, nie schrzań tego. - Zdobądźmy tę kasę.
Pospieszcie się i spadajmy.
Serg, biegnij na górę i bierz forsę i biżuterię.
Ja i Sean weźmiemy telewizor z dołu.
Zgarniemy za to ze dwa kawałki.
- Do dzieła. - Zdobądźmy tę forsę.
Do roboty.
- Nie upuść tego. - Ciszej! Tu są sąsiedzi.
Nie słyszeli.
Popilnuj samochodu. Idę po torbę.
Pospiesz się, jest zimno.
Gliny! Szybko!
- Nie strzelajcie! - Ręce do góry, szybko!
Do góry!
Dłonie na samochód.
Jest tam ktoś jeszcze?
Nie, proszę pana. Tylko my.
Sergio Taylor?
I jak, Williams? Czysto?
Jest tam ktoś?
Nie, jest czysto.
Jackie, gratuluję.
- Pięknie wyglądasz. - Dzięki.
Nie ma za co.
Jesteś gwiazdą wieczoru, co? Gratuluję.
Dzięki, stary.
Widzieliście Serga? On powinien wygrać.
- Myślałem, że wygra. - Powinien.
Coś wam pokażę. Mam coś dla was obojga.
Jack, zaczekaj tutaj.
Dobrze.
A ty chodź.
Potrzymasz mi drinka?
Kiedy wrócisz, muszę ci coś powiedzieć.
DJ, głośniej! Dla króla balu! Na razie.
Dzięki, bracie.
Oddam koronę Sergowi. To on powinien ją dostać.
- Zasłużyłeś sobie. - Dzięki.
Chciałem wygrać.
Zaraz dojdziemy. Co robisz później?
- Zabawię się. - Zabawisz?
- Mogę się zabawić? - Jak chcesz, stary.
- Ale coś dla ciebie mam. - O czym ty mówisz?
Zaczekaj, pokażę ci. Mam coś dla ciebie.
Tylko to wezmę.
Przyszedłeś mi pomóc...
Teraz ja pomogę tobie. Będziemy kwita.
June, kiedy się na to decydowałem,
miało być łatwiej.
To znaczy?
Nie zamierzałem zakochiwać się w Jackie.
W porządku. Nie jestem...
Sukinsyn.
Zapłacisz za to, co zrobiłeś.
Mały!
Wybory, jakich dokonujemy w życiu zawsze do nas powracają w jakiejś formie.
June wiele przeskrobał, ale tego się nie spodziewał.
Twoje pieniądze też zgarnę.
Dobra.
Czekaj. Co tam robicie pod stołem?
- Macie mnie za idiotę? - To znaczy?
Wiesz, o czym mówię. Oszukujecie, czarnuchy.
- Ciebie nikt by nie oszukał. - Jesteś po naszej stronie.
Zachowujesz się jak pizda.
Pierdolcie się.
June, kiedy wrócisz,
przynieś więcej forsy.
Ty znowu tutaj? Ile jeszcze chcesz przegrać?
Nic.
Stary, przestań!
Tylko graliśmy!
- Jesteś siostrą June’a? - Tak.
- To tu powstaje magia? - Chyba tak.
Co tyle trwało? Gdzie byłeś?
Musiałem coś załatwić.
June!
- Kocham cię! - June!
Błagam...
Nie mogłam uwierzyć.
Nasz brat był martwy.
Myślałam tylko: "Boże, chcę się obudzić!"
Ale tak się nie stało. To była prawda.
Ludzie dokonują złych wyborów,
ale i tak to robią.
I żyją z konsekwencjami.
DWA LATA PÓŹNIEJ
Hej.
Wszystko w porządku?
Tak.
Dostałaś list.
Od kogo?
Wiesz, od kogo.
Pójdziemy do babci.
Serg...
Jestem z ciebie dumna.
Wszyscy jesteśmy.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Chodźmy do babci!
Droga Jackie,
minęły dwa lata, sześć miesięcy i cztery dni,
odkąd cię widziałem.
Pisałem setki listów.
Nie wiem, czy czytałaś chociaż jeden, ale i tak je piszę.
Co noc myślę o tym, co mnie doprowadziło do tej sytuacji.
Kiedy June zabił kuzyna Omara,
wiedziałem, że też powinienem umrzeć.
Zabiłby mnie bez wahania.
Przysiągłem, że się zemszczę.
Może tego nie zrozumiesz, ale Omar był dla mnie jak brat.
Bardzo go kochałem, tak jak ty June’a.
Myślę o tym i zdaję sobie sprawę, że popełniłem błąd.
Okropnie wtedy cierpiałem... Odbijało mi z bólu.
W końcu zadałem ten sam ból twojej rodzinie.
Strasznie mi przykro.
Wiem, że nie mogę zmienić swojej sytuacji,
ale ty możesz zacząć od nowa.
Cały czas o tym marzę, Jackie.
Że się hajtamy, robimy karierę, może nawet mamy dziecko.
Ale wiem, że to tylko marzenie. Nic więcej mi nie pozostało.
To i wspomnienia o tym, jak byliśmy razem.
Serg dostał się do ligi. Wiedziałem, że mu się uda.
Widziałem jego pierwszy mecz. Był świetny.
Nie będę cię zatrzymywał.
Ale zanim skończę,
chcę powiedzieć: "Jakie, spełniaj swoje marzenia".
Spełniaj swoje marzenia.
Zawsze będę cię kochał.
Wiem, że nigdy tego nie mówiłem, ale zawsze chciałem....
Każdego dnia.