W POPRZEDNICH ODCINKACH
Chciała umrzeć. Nie musiała zabijać Cyna.
To nie ona. To ty.
Słyszałeś o Winnipesaukee?
To prywatne enklawy bogaczy.
-Każdy tam ma prom orbitalny. -Polecimy na Księżyc.
Mamy grupy uderzeniowe adekwatnego reagowania.
Ale powinniśmy się skupić na stacji Pallas.
Jak zaczniemy zabijać niewinnych Pasiarzy, będziemy walczyć z całym Pasem.
-Proszę mówić. -Powinniśmy wysadzić Pallas.
Nazywam się Naomi Nagata. Jestem na pokładzie frachtowca Chetzemoka.
Ze statku nadawane jest moim głosem automatyczne wezwanie pomocy.
Proszę o przekazanie wiadomości.
To kłamstwo, symulacja mająca na celu zwabienie Rocinante w pułapkę.
Chetzemoka to bomba.
Naomi Nagata zdradziła Pas. A teraz nie żyje.
Camina! Proszę.
Proszę o przekazanie wiadomości. Powiedzcie Jamesowi...
...Holdenowi, że mam...
kontrolę.
Dlaczego wiadomość się zmieniła? Czy ktoś może być na statku?
To może być Naomi?
To niemożliwe.
Ona nie żyje.
Pięć okrętów Złotej Gałęzi natarło
na dwa krążowniki ONZ i ciężką fregatę FWMRF koło Patroclusa.
Czterech naszych poległo, jeden krążownik zniszczono, drugi uciekł.
Marsjańska fregata zaginęła.
Wolna Flota opłakuje sojuszników, którzy zginęli w odważnej akcji.
Było jednak warto.
Kapitanie, wąska wiązka z Dewalta.
Przełącz tutaj.
Bosmang, zgodnie z rozkazem monitorujemy Chetzemokę.
Być może mamy problem.
Przerwano nadawanie wezwania pomocy.
Jego treść została wcześniej zmieniona. Na taką.
Mówi Naomi Nagata...
Powiedzcie Holdenowi, że mam...
Mówi Naomi Nagata...
Powiedzcie Holdenowi, że mam...
kontrolę.
Gdy pierwszy raz to usłyszeliśmy,
Naomi mówiła, że straciła kontrolę.
Jakaś przypadkowa awaria radia robi z tego
„mam kontrolę”, i to cztery razy z rzędu?
To ci wygląda na przypadek?
Mówi Naomi Nagata...
Powiedzcie Holdenowi, że mam...
kontrolę.
To może być usterka.
Radio wysiada, nadajnik zaczyna przerywać.
W końcu wszystko zamiera.
Wybacz, kiepski dobór słów.
Może Naomi nie ma szansy mówić swobodnie.
Albo ranna nie może dotrzeć do mikrofonu.
Albo nie ma pełnego dostępu do radia.
Dowiemy się, gdy tam dotrzemy.
Jesteśmy bliżej niż Roci. Będziemy tam pierwsi.
Skoro to celowe, po co te zagadki?
Nie może powiedzieć, o co chodzi?
Możemy jedynie gnać co tchu.
Nie możemy marnować paliwa.
Sprawdzę, czy damy radę zwiększyć ciąg.
Mówi Naomi Nagata...
Powiedzcie Holdenowi, że mam...
kontrolę.
JEZIORO WINNIPESAUKEE - POSIADŁOŚCI
Jak dostaniemy się do hangaru?
Chyba go widzę. Trzymajcie się za mną.
Naprawdę umiesz tym latać?
Ja tak.
Nie strzelajcie!
Nie strzelajcie.
Wartościowe rzeczy są w domu.
-Bierzcie, co chcecie. -Dzięki.
-Mieszkacie tu? -Tak. W domu.
-Zimowy personel. -Dlaczego się chowacie?
-Widzieliśmy wasz helikopter. -Bez oznaczeń ONZ.
Uznaliśmy, że złodzieje poszliby do domu.
Zależy, co chcą ukraść.
Jestem Clarissa. Mieliśmy dom po drugiej stronie wyspy.
Clarissa Mao? Byliście tu raz na Święto Dziękczynienia.
Zgadza się!
Cały czas kłóciłaś się z siostrą.
Mama kazała nam...
Kogo to obchodzi?
Najpierw interesy, potem łzawe wspominki.
-Gdzie ci, którzy tu mieszkali? -Wyjechali dawno.
A statek? Dotrze na Księżyc?
Tak, ale jakiś czas nie latał.
Od dwóch lat, odkąd tu pracuję.
Przez jakiś problem z reaktorem.
Kurwa!
Miejcie ich na oku.
Ładnie!
Akumulatory działają.
Nie wprowadzą nas na orbitę.
ONZ KONTRATAKUJE
Ty sukinsynu.
Ciebie też miło widzieć.
Zrobiłeś to za moimi plecami.
Sekretarz generalny pytał o moją opinię.
Wygłosiłem ją.
Inaros był wiązany z arsenałem na Kallisto.
Może też powinien wchodzić w grę.
Kallisto to marsjański obiekt.
Co z tego?
Jeśli Pasiarze na Tycho dołączyli do Inarosa,
ten cel jest uzasadniony. Nawet jeśli to ziemska firma.
Cel czego?
Kolejnych ataków. Poszerzam inicjatywę Pallas.
Możemy mówić tylko o tym, jak sprowadzić ten atak
do pojedynczej wojskowej akcji.
Jasno pokazać, że nie toczymy wojny z Pasem.
Toczymy wojnę z Pasem.
Szanuję pani zdanie, ale...
Inaros to ekstremista, nieprzewidywalny żywioł,
równie groźny dla swoich, jak dla nas.
Nie rzucał skałami w Pasiarzy...
Nie pozwólmy mu naświetlić tego inaczej.
Rozumiem pani gniew. Powinienem był pani powiedzieć o Pallas.
Jeśli będziemy dalej atakować cywilów...
Tak jak Inaros?
Nagle jest wzorem do naśladowania?
Inaros może mówić, co chce,
ale Pasiarze nie są jednym narodem.
Możemy to wykorzystać.
Zawrzemy sojusz z pewnymi frakcjami,
angażując je we wspólny cel.
To wymaga czasu, którego nam brakuje.
Naszym, moim zadaniem jest szybko zapewnić ludziom bezpieczeństwo
i ograniczyć zdolność wroga do wyrządzenia nam szkód.
Musimy przenieść walkę na teren drani, którzy ją zaczęli,
i tych, którzy im kibicują.
Sądzicie, że ja tego nie chcę?
Myślicie, że nie zasypiam każdej nocy,
marząc o tym, żeby przygwoździć Inarosa,
patrzeć, jak walczy o oddech,
kazać jego dzieciom być świadkami jego ostatniego tchnienia,
bo zamordował mojego męża?
Mój Arjun nie żyje.
Poświęciłabym wszystko, by mieć go z powrotem.
W tej chwili wszyscy, którzy mieli bliskich na Pallas,
czują to samo.
Zabijając jednego partyzanta,
stworzyliśmy dziesięciu nowych.
Bardzo pani współczuję,
ale nie możemy kierować się emocjami.
Musimy myśleć racjonalnie i obiektywnie.
Powinniśmy zaatakować stację Ceres. To największy port w Pasie.
Sądziłem, że Dawes to sojusznik.
Nie sprzeciwi się Inarosowi.
Bez Ceres i Pallas
źródłem zaopatrzenia Inarosa będą planety zewnętrzne.
Nie wytrzymają tego.
To śmiały ruch.
Na Ceres są miliony ludzi.
Setki tysięcy dzieci.
Jakie są scenariusze ataku na pełną skalę?
Celem jest unieszkodliwienie czy okupacja?
Nie będę w tym uczestniczyć.
Ustępuje pani?
Tak.
Dobrze. Przyjmuję pani rezygnację.
Może pani odejść.
-Proszę przyjąć także moją. -Chryste, Dehane!
I moją.
Powinniśmy być ponad to.
Wyjść.
Jakiś problem, ke?
Nie. Potrzebujemy trochę prywatności.
Chetzemoka nie zmieniła kursu.
Nawet jeśli Naomi żyje, nie ma kontroli nad statkiem.
To może długo nie trwać.
Drummer mówi, że nie zna nikogo mądrzejszego od niej.
Będzie chciała, żebyśmy polecieli to sprawdzić.
Nie powiemy jej.
To moja ankawala. Nie zataję przed nią czegoś takiego.
Nie ją jedną tu kochasz.
Marco wie, jaka jest sytuacja.
Przekaże nam rozkazy.
Ty i twoja załoga je wykonacie.
Jeśli stanie się inaczej,
to, co nastąpi, będzie twoją winą.
Dlatego będziesz milczeć. Zrozumiano?
Zrozumiano.
Nałóż sobie, zanim te zwierzęta wszystko zjedzą.
Bogaci dobrze jedzą.
To nic szczególnego, wiele w domu nie zostało.
Dziękujemy za gościnność.
I jak?
Reaktor się nie włącza.
Paliwa jest dość,
ale coś się dzieje przy każdej próbie uruchomienia.
Baterie domu padły, nie ma awaryjnego generatora.
Bez elektryczności na wyspie zrobi się zimno.
Jedzenia też nie wystarczy na długo.
Oczywiście możecie jeść, ile chcecie.
Sprawdzimy, jak daleko na południe
dotrze na tym baku helikopter?
Jeszcze nie.
Przyczyna wyłączenia reaktora
leży w mechanice, elektryce albo oprogramowaniu.
Czyli to może być dosłownie cokolwiek.
Ogarniemy mechanikę i elektrykę, ale debuggerem nie jestem.
Jeśli to komputer, przyda się pomoc.
To może być protokół bezpieczeństwa. Przegapiony wyłącznik.
Przekonaj statek, że należy do nas, to nam zajebiście pomożesz.
Dobra. Spoko.
Potrafisz podrobić tożsamość?
Kurwa.
Stać.
-Jesteście z akcji pomocy? -Nie.
Widzieliśmy helikopter.
Od tygodni czekamy na ewakuację.
Kończą nam się zapasy.
Ani was nie ewakuujemy, ani nic wam nie damy. Wypierdalać.
Musicie nam pomóc. Prosimy.
To też personel. Nie są groźni.
Odkąd spadły asteroidy, nie mamy łączności.
Domy są bez prądu. Potrzebujemy żywności...
Nie nasz zasrany problem.
Nie przybyliśmy tu z pomocą. Przykro mi.
-To co tu robicie? -Prosimy.
Naprawiamy w tym hangarze statek, żeby polecieć na Księżyc.
Możecie lecieć z nami.
Co ty odwalasz?
To mały statek.
Podróż będzie niewygodna, ale krótka.
Nikt im nie pomoże. Na pewno nie właściciele tych willi.
Wszystkim na jebanej wyspie powiesz, co zamierzamy?
Ma rację. Lepiej się tym nie chwalić.
Jeśli mam ci pomóc w naprawie,
to nie zostawimy tu nikogo, kto zechce lecieć.
Dobrze. Poradzimy sobie sami.
Siedź tu sobie, księżniczko.
Każdy, kto chce lecieć, ma tu być, gdy skończymy naprawę.
Nie czekamy.
Zrozumiano?
-Za mną. -Zamknij się.
Chodźmy do środka.
Wasze okręty dołączą do Serrio Mala i Koto.
Wspólnie przechwycicie i zaatakujecie Rocinante.
Jego zniszczenie to wasz priorytet.
Dopilnujcie tego.
Udanych łowów.
Otrzymałaś rozkazy.
-Są bez sensu. -Nie tobie to oceniać.
Mówiłaś, że Rocinante leci w pułapkę.
Skoro tak, po co podejmować walkę?
Żeby Wolna Flota pokazała, jak niszczy
symbol asymilacji i kompromisu.
Coś, co od pokoleń trzyma Pasiarzy na smyczy Wewnętrzniaków.
Tylko głupiec by w to wierzył.
Wiele można ci zarzucić, ale nie głupotę.
Przysięgłaś lojalność i życie swojej frakcji Inarosowi.
Odwołujesz to, ke?
Nie.
Jeśli tak trzeba, zrobimy to.
Prawidłowo.
Szykuj Dewalta.
Chcę mieć wąską wiązkę z Serrio Mal, a potem z Koto.
Daj mi swoją broń.
-Dlaczego? -Wiesz, dlaczego.
Nie ma potrzeby.
Ani powodu, by tego nie robić.
Camina, proszę. Zrób to dla mnie.
ARJUN AVASARALA-RAO - UKOCHANY MĄŻ
JEŚLI ŻYCIE PO ŚMIERCI ISTNIEJE, TAM BĘDĘ CIĘ SZUKAĆ.
Wyrazy współczucia.
Dziękuję.
Przyszła tu pani coś powiedzieć. No więc proszę.
Odeszło kolejnych trzech ministrów.
Jutro głosowanie w sprawie wotum nieufności.
Paster przegra.
Przedterminowe wybory.
Tak, a one są nieprzewidywalne.
Wiele osób uważa, że w tych czasach to zbyt ryzykowne.
-Mówi pani o zamachu stanu. -Co?
To zdrada.
Nie, proszę pani.
Ministrowie chcieli, by pytanie zadała osoba bezstronna.
Gdyby ponownie nominowano panią na naszą przywódczynię,
przyjęłaby pani funkcję?
Boże. Wybrali ciebie.
Głównie ze względu na nazwisko, jak sądzę.
Była i przyszła królowa.
Moje gratulacje.
Dołącz do mojego gabinetu.
Mówię poważnie.
Ufam ci, a ty się mnie nie boisz.
Dołączam do grupy uderzeniowej.
Liczę, że tej, która załatwi Inarosa.
Felixie, nie służyłeś na okręcie bojowym od 20 lat.
Zawsze odstraszałaś wojskowych.
Inaros ma flotę.
Ma miliony skał, którymi może rzucać.
Ma protomolekułę.
Możemy przegrać bezpośrednie starcie.
Potrzebuję twojej pomocy.
Ktoś zabije Marco Inarosa.
Chciałbym być tym kimś.
Pasiarz, Marsjanin i Ziemianin wchodzą do baru.
Pasiarz mówi: „Szklaneczkę najlepszej marsjańskiej whisky.
„Jak piję jak wróg, to myślę jak wróg”.
Marsjanin mówi: „Szklaneczkę najlepszej ziemskiej tequili.
„Jak piję jak wróg, to myślę jak wróg”.
Nie dokończyłeś.
Ziemianin mówi: „Szklaneczkę najlepszej pasiarskiej wódki.
„Najlepszej, jaką Pas oferuje”.
Barman na to: „Bo dzięki temu myślisz jak wróg?”.
Na co Ziemianin: „Nie, bo ograniczam picie.
„Najlepsze, co Pas oferuje, to koszmar”.
Kiedyś to było zabawniejsze.
Jak teraz?
Tu na zielono. Jak poprzednio.
Spróbujmy jeszcze raz.
Erich, zrób test pułapki magnetycznej.
Skarbie, on tam zasnął?
Nie ma go. Właśnie wyszedł.
Szlag.
Kurwa.
Timmy, wyłaź. Mamy kłopoty.
Musi wam być zimno.
Na całej wyspie nie ma prądu.
Można się spodziewać, że naprawią za parę dni.
Kieruję prywatną ochroną na wyspie.
Szeryf na wynajem.
Mówiłem twoim znajomym, że mamy nadzieję odzyskać
łączność z lądem wkrótce.
Chcą naszych zapasów.
Uważamy, że tymczasowo najlepiej będzie przechować zapasy
w jednym punkcie dla sprawnej dystrybucji.
-Dobra. Dajcie to tu. -Przypilnujemy.
Moi ludzie założyli tymczasową bazę w jednym z domów.
To najbezpieczniejsze miejsce na niezbędne zaopatrzenie.
Zajęliście cudzy dom
i chcecie też cudzego jedzenia?
Bardziej żałosnej próby wymuszenia nie znam.
Musicie być w tym nowi.
Przylecieliście tu helikopterem.
Do niego też chcemy mieć dostęp.
Mam lepszy pomysł. Ssij pałę, męska dziwko.
Niczego nie dostaniecie.
Jeśli uważacie, że to wygórowane, poskarżcie się władzom.
No tak. Nie ma już władz. Poza mną.
Dlatego zamknijcie mordy i róbcie, co wam mówię.
Nie licz na to.
Po to tu jesteście? Po ten stary prom?
Słyszeliśmy, że nie działa.
Dość!
Zejdź z linii ognia!
Nie musimy tego robić. Byliśmy w Baltimore.
Grzebią tam ludzi we wspólnych grobach przy drodze.
Proszę, odłóżcie broń.
Odejdźcie.
Odejdźcie, do kurwy nędzy.
Wiesz, że tu wrócą.
Dość ludzi zginęło bez powodu.
Dlaczego czekamy, aż dadzą nam powód?
To głupia strategia.
Dobra. Wracajmy do pracy, żeby nas tu nie było, jak wrócą.
Nie rozumiem, czemu Marco każe nam ryzykować.
Pięć statków przeciwko jednemu. Nie przegramy.
Teraz i tobie każe mieć przede mną tajemnice.
Coś wiesz.
Nie kłam.
Nie wychodzi ci.
Jeśli o czymś ci nie mówię,
to chyba jasne, że mam dobry powód.
Nie rób ze mnie dziecka. Zasłużyłam na prawdę.
Marco zabił Klaesa Ashforda,
a ja nic nie zrobiłam i byłam miła,
żebyście byli bezpieczni.
Zabił kobietę, którą kochałam,
teraz mam ze swoimi ludźmi zabić jej przyjaciół,
a ja znów się na to godzę.
W jakie gówno mam się jeszcze wpakować, zanim okażesz mi szacunek?
Nas też kochasz?
Co?
Kochałaś Naomi.
Kochasz nas?
Oczywiście.
Znaczymy dla ciebie tyle, co ona?
Muszę to usłyszeć.
Tak.
Możliwe, że Naomi jest żywa na tym statku.
Marco chce, żebyśmy zniszczyli Rocinante, zanim zdołają jej pomóc.
Nie ocalisz jej.
Wiesz, co spotyka tych, którzy sprzeciwią się Marco.
Jak nie będziemy lojalni, zginiemy.
Nie tylko ty czy ja, ale my wszyscy.
Błagam, uszanuj to.
Wszystko gotowe?
Na to wygląda.
Elektryka jest sprawna. A jak u ciebie?
Timmy jest właścicielem statku.
Nie ma ukrytych wyłączników rozruchu.
System operacyjny jest stary,
ale sprawny.
-Gdyby tylko chciało zaskoczyć. -Byłoby miło.
Nazywa cię Skarbem.
Tak.
-Dlaczego? -Nie wiem.
Dlaczego ty nazywasz go Timmym?
Bo tak ma na imię.
Powinnam pytać?
Nie radzę.
Jak chcesz jeszcze raz spróbować odpalić, jestem gotów.
Jestem, kurwa, na przerwie.
Coś nie tak?
Nie widzę nikogo na czatach.
Jest spokojnie, wyluzuj.
Ty.
Przestań się opierdalać i właź na dach.
Obserwuj linię drzew.
Komu chcesz, kurwa, rozkazywać?
Milcz i do roboty.
Później się złapiemy.
Idź do środka. Damy ci znać, jak będzie bezpiecznie.
A ty co, jej ojciec?
Odwraca jego uwagę.
Później sobie pobzyka.
Moi w końcu ci się postawią. Nie chcę, żebyś ich pozabijał.
Na migdalenie się będzie czas, jak odlecimy.
Jasne.
Otworzyłam barek.
Kamieniem.
Dzięki.
Jak ostatnio nas opuszczałeś, byłeś radosny.
Nie od razu.
Co się zmieniło?
Znalazłem swoje miejsce.
To świetnie.
Całe życie uczyłam się, jak przetrwać w Baltimore.
Byłam ulicznym kanciarzem.
Ale rozumiałam to życie.
Teraz przepadło.
Kiedyś też tak myślałem.
Nie chcę wszystkiego zostawiać i zaczynać od zera.
Też tak myślałem.
Wiesz, czego nauczył mnie powrót do Baltimore?
Czego?
Nikt nie zaczyna na nowo.
Bo nikt tak naprawdę niczego nie zostawia.
Cholera.
To złącze zasilające.
Co?
Cały czas miałem to przed nosem.
Czasem trzeba przestać o czymś myśleć, żeby to zrozumieć.
Nawet jeśli uruchomimy statek, kto wie, czy ma dostateczny ciąg,
by się unieść z całą wyspą na pokładzie.
Powiększamy plemię.
Co?
Amos mówił, że ludzie są plemienni.
Gdy robi się źle, plemiona się kurczą.
Tak to działa. Powinnaś go słuchać.
I posłuchałam. Ma rację,
ale też się myli.
Mówił, że nasze plemię jest dwuosobowe.
Ale gdyby nie wasza pomoc, byłoby po nas.
Jesteśmy silniejsi, bo nasze plemię się rozrosło.
Nie jestem pewny, co chcesz uzyskać, powiększając drużynę o służbę.
Czy to ważne?
Może wystarczy, że to ludzie w potrzebie.
Gdybyśmy przyjmowali do plemienia każdego,
nie żądając dowodu na użyteczność,
może nie ciskano by w nas skałami.
Chryste. Skąd Timmy cię wytrzasnął?
Odsiadywałam dożywocie jako wielokrotna morderczyni.
Mamy to. Wadliwe złącze odcinało prąd, jak dostawało kopa.
Wyrwałem je i zmostkowałem.
Mam nadzieję, że to nie spowoduje pożaru.
Zaczekaj, sprawdzę to.
Kurwa, działa.
Zabezpieczę to. Przygotujcie się do startu.
Wynośmy się stąd.
Odlatujemy za kwadrans. Kogo nie będzie na pokładzie, zostaje.
Dalej, idziemy.
Na co czekacie? Ruchy.
Mamy kłopoty. Theo, co widzisz?
Jakiś ruch w lesie. Nie widzę...
Snajper!
-Kryć się! -Tam! Strzelać do nich!
Padnij!
Kurwa!
Zajmijcie miejsca i zapnijcie pasy.
Zabierz wszystkich na statek. Szybko.
Dziękuję.
W razie czego połóżcie się na podłodze. Niektórzy mdleją podczas startu.
Strzelać do każdego, kto stawi opór.
Idziemy!
Dalej, ruchy!
Dalej!
Szybciej!
-Dalej! -Zostaw, już po nim!
Świetnie.
Wycofać się!
Ruchy!
Zachodzą nas z obu stron!
Kryję cię!
-Żyjesz? -Żyję. Leć!
Erich, szybko!
Zabiła ich. Gołymi rękami.
Od teraz będę dla niej milszy.
Czysto!
Bierz ją do środka! Kończ procedurę.
Nie zostawię cię.
Robi się gorąco!
Dalej, ruchy!
Musimy iść!
Amos!
Startuj!
Inicjowanie startu. Zaczekaj na pełne otwarcie hangaru.
Jebał to pies!
UWAGA - AKTYWOWANO NAPĘD FUZYJNY
Mogę wejść?
Jasne.
Odizolowałeś się.
Myślałem, że nie chcesz mnie widzieć.
Szczerze mówiąc,
nie chciałem.
-Przepraszam. -Przepraszam.
Nie masz za co przepraszać.
Chciałbym, by tak było.
Nie. Ja tu sprowadziłem Naomi,
bo sądziłem...
Teraz ona nie żyje.
Cyn także.
Przeze mnie.
Ona żyje.
Co?
Twoja matka żyje.
Widziałem ją.
Na zewnątrz, bez skafandra.
Jakoś przeżyła skok w próżni na Chetzemokę,
zanim statek odleciał.
Jest teraz na jego pokładzie.
Nie weszła do tej śluzy powodowana smutkiem czy rozpaczą.
Ani wyrzutami sumienia.
Nie próbowała się zabić.
Próbowała uciec.
Zostawiła nas.
Zostawiła nas obu.
Ponownie.
Nie!
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Mariusz Arno Jaworowski