ZIEMIA
KSIĘŻYC
CZAS DO UDERZENIA: 22 GODZ. 47 MIN
Dobra, słuchaj.
Pasiarz, Marsjanin i Ziemianin wchodzą do baru.
Barman pyta Pasiarza, co podać.
On na to: „Szklaneczkę najlepszej marsjańskiej whisky.
„Jak piję jak wróg, to myślę jak wróg”.
No i pije.
Barman pyta Marsjanina, co podać.
A on na to: „Szklaneczkę najlepszej ziemskiej tequili.
„Jak piję jak wróg, to myślę jak wróg”.
No i pije.
-Potem... -Przepraszam.
Jestem doktor Alaoui.
Proszę usiąść.
-Czego panu nalać? -Burbona.
Wspaniały antyk.
Lubię mechanizmy.
Słyszałem.
Doniesiono mi, że marynarka pilnie potrzebuje pomocy.
Bardzo pilnie.
I bardzo poufnie.
Ta rozmowa nie wyjdzie poza ten pokój.
Nie macie własnych naukowców do takich rzeczy?
Potrzebujemy opinii kogoś z sektora prywatnego.
Pańscy współpracownicy jako pierwsi
zauważyli asteroidy, które Hasami badał w pobliżu Wenus.
Owszem. Znałem kilka osób z tego statku. Tragedia.
Co panu mówią te odczyty?
Widziałem je.
Różny rozmiar, kształt i skład.
-Awaria przyrządów. -To też możliwe.
Co jeszcze jest możliwe?
Cóż...
Dziwne.
Co takiego?
Wszystkie skały mają silniejszy sygnał radarowy z jednej strony.
To mogą być fragmenty większej asteroidy?
Zdecydowanie.
Liniowe ułożenie fragmentów na to wskazuje.
Jakiej wielkości mogła być ta asteroida?
W przybliżeniu.
Wygląda na to, że od 10 do 30 metrów średnicy.
Gdyby uderzyła w Ziemię,
-jakie wyrządziłaby szkody? -Żadnych.
Nasze satelity wykryłyby tak dużą asteroidę.
Niech pan powie.
Teoretycznie.
Przy typowym żelazowo-niklowym rdzeniu,
prędkości przy zderzeniu jakieś 30 000 km/h,
siła wybuchu to od jednej do czterech megaton
zależnie od kąta uderzenia.
To głowica jądrowa o średniej mocy.
Promień rażenia to 13 kilometrów.
-Nie rozumiem... -Proszę wziąć drinka na wynos.
Ta rozmowa nie wyjdzie poza ten pokój. Jasne?
Tak jest.
Szanowna pani.
Silniejszy sygnał radarowy po jednej stronie
może oznaczać, że pierwotna skała była maskowana.
Mój szpieg jest pewien, że Pasiarze nabywali marsjańskie materiały maskujące.
Marco Inaros cisnął w nas niewykrywalną skałą.
Rozpadła się.
Mieliśmy szczęście.
Myślisz, że na tej poprzestał?
Trzeba przekalibrować satelity.
Odpieprzyło ci, kobieto?
Rozpoznają zamaskowane obiekty.
Dlatego są skierowane na Marsa.
Mars ma w dupie rozwalanie nas.
Musisz to przedstawić szefowi wywiadu.
Powie, że panikuję, o ile w ogóle mnie wysłucha.
A jak sekretarz coś zwęszy...
Spaliłam wszystkie mosty, za sobą i przed sobą.
Mam to w dupie.
Mamy rację.
Wiesz o tym.
DEWALT I MOWTENG - W PASIE
Pani kapitan. Miałem panią wzywać. Doganiamy go.
Daj podgląd.
Działka znikły.
Sporo pancerza też.
Ogołocili go.
Budź załogę.
Przygotuj się do abordażu.
Kto z was mnie potępi?
Mówię w imieniu Freda Johnsona i stacji Tycho.
Jesteś wolny.
To stanowisko ogniowe.
Dla kradzionych marsjańskich działek Ashforda.
Miał najlepsze działka w Pasie.
Zabrali rdzenie danych i bufory komunikacyjne.
Bosmang, jestem przy reaktorze.
Jest nietknięty, ale wzięli pelety.
Zbiornik na wodę jest pusty.
Skrubery też zniknęły.
Przenieść zapasy wody i paliwa z Dewalta i Mowtenga.
Połatać kadłub i przywrócić ciśnienie.
Jak odzyskamy elektryczność, szukajcie zapasowych rdzeni danych.
Ashford by je ukrył.
Czemu Marco Inaros miałby zmarnować tyle materiału?
Zostawił wiadomość.
Kto za nim ruszy, zginie.
To nagranie z Ceres sprzed kilku dni.
To Paolo Cortazar,
naukowiec z Protogenu, który badał protomolekułę.
Skąd to masz?
Twoja organizacja to sito.
-Wiedziałeś o tym? -Nie.
Według moich źródeł
Cortazara zabrała z tajnego ośrodka badawczego
i z Ceres grupa uderzeniowa Pasiarzy.
To jest ten drugi temat?
Zostawiłam ci wiadomość godzinę przed porwaniem.
Przyjrzałaś się porywaczom?
Może moduł optyczny coś...
Nie. Czekali na mnie. Nikogo nie widziałam.
Chyba było ich co najmniej dwóch.
Informujcie mnie. Prawie tam zginęłam.
Przejrzyjcie, kurwa, na oczy.
Macie problem.
Ktoś poluje na protomolekułę, a wy wiecie, gdzie ona jest.
Dawes potwierdził nagranie.
Nie wie, kto za tym stoi.
Możesz być następny.
Stacja jest wciąż odcięta.
Jak ich dorwiemy, poznamy odpowiedzi.
Lepiej opuść Tycho, dopóki tego nie rozwiążemy.
Nigdzie się nie wybieram. Bedę walczył.
Bosmang.
Jeśli znaleźli Cortazara,
mogą wiedzieć, że masz protomolekułę.
Nikt się do niego nie zbliży. Dam mu dodatkową ochronę.
To wystarczy. Mieliśmy już terrorystów na Tycho.
To nie jest banda kretynów, tylko zorganizowana...
Widzę, co się dzieje.
Siedzę w tym o wiele dłużej niż ty.
Najpierw najważniejsze.
Znajdźmy porywaczy.
CHETZEMOKA - W POBLIŻU STACJI PALLAS
Chetzemoka, ląduj w doku trzecim.
KOLEJNA ZMIANA: 04:21:30 7 DNI BEZ WYPADKU
-Co pijesz? -Wódkę.
Znam cię.
Jesteś Naomi Nagata.
Nie obsługiwałem nikogo sławnego.
Chyba że otoczonego złą sławą.
Na koszt firmy.
Dzięki, zapłacę.
Nie przyjmiesz prezentu od Pasiarza, copain?
Nie chciałam cię urazić.
Wiem, że jest wam ciężko.
Chuja wiesz o problemach.
Pracowałam kiedyś w rafinerii.
Tak? My też, niedawno.
Jebany Pierścień.
Wewnętrzniaki zgarnęły całą robotę.
Postawię wam kolejkę.
Tyle jesteśmy według ciebie warci?
Postaw nam 100 kolejek.
Niech będzie.
Naomi, którą pamiętam, by się tak nie dała.
Bo zawsze byłeś pod ręką.
-Cześć. -Cześć.
Parę miejsc się zwolniło.
Wódka, trzy razy.
Co tu, kurwa, robisz?
-Sprawy osobiste. -Gówno prawda.
Pracujesz dla Freda Johnsona i Wewnętrzniaków.
Spokojnie.
Naomi Nagata nagle wraca do Pallas?
Chcesz zgarnąć nagrodę za Marco.
Gdybym chciała cię wsadzić cię do kicia,
już byś siedziała.
Nie lej tyle.
Nie piję już tak jak kiedyś.
Jak na urodzinach Royku?
Wtedy ostatni raz byliśmy całą trójką.
Wynająłeś mu dwóch gości z burdelu,
żeby przydzielił ci lepsze zmiany.
A ty mu kupiłaś tyle whisky, że do burdelu nie dotarł.
-Nie odzyskałem forsy. -A ja dostałam lepsze zmiany.
Wiem, że Filip tu jest.
Chcę się z nim zobaczyć.
-Nie ma szans. -Nie decydujesz za niego.
Nie chce z tobą rozmawiać.
Nie chce cię znać.
Uwierzę, gdy powie mi to w oczy.
Czemu teraz, po takim czasie?
Zginie przez nagrodę za Marco.
Nie chcę, żeby go to spotkało.
Ani żadnego z was.
Filip nie jest już dzieckiem.
-Nadal jestem jego matką. -Zostawiłaś go. I nas.
Przekażcie mu, że tu jestem i chcę się z nim spotkać.
Mam do tego prawo.
Niczego nie masz.
Zmarnowałaś czas.
Wracaj do domu.
Do swoich Wewnętrzniaków.
Dobrze było cię zobaczyć ostatni raz.
Zasługuje na prawo do wyboru.
Proszę.
Sauveterre to dupek, ale nie handluje bronią.
To admirał.
60 lat służby, emerytura...
Nadal wybiera oficerów do logistyki,
podpisuje przeniesienia i osobiście zarządza zaopatrzeniem.
Jest też w czynnej służbie i wykłada.
Tak robi wierchuszka.
Chcą się nachapać, nim odejdą w siną dal.
To on.
I ty to mówisz, Bobbie?
Bez żadnego dowodu oskarżasz Marsjanina o zdradę?
Wyciśnij coś z Babbage, a będziemy mieć dowód.
-Chce pogadać o Ilosie. -Super.
Poprowadzi rozmowę. Nie zauważy,
jak podpytasz ją o Sauveterre'a.
Wydaje się w porządku.
Nie chcę jej do siebie zrazić.
To znaczy?
Pomyśli, że gadam z nią, aby zbliżyć się do jej szefa.
Ja też tego nie chcę.
Porucznik Babbage.
Znaczy, Emily.
Wyglądasz świetnie.
Dzięki. Za spotkanie również.
-Zawsze pomogę swoim. -Napijesz się wina?
-Na koszt Akademii. Odliczymy to. -Chętnie.
Poprosimy butelkę Binesi Cabernet.
Zatem, Alex...
Jakie to uczucie, wiedzieć, że będą o tobie pisać w podręcznikach?
Nigdy tak o tym nie myślałem.
Na pewno myślałeś.
Może i tak.
Sporadycznie.
Chyba było warto.
Pytanie, ile jeszcze razy zdołam uniknąć kostuchy.
Wybacz. Chciałem powiedzieć,
że to zaszczyt i przywilej służyć ideałom Marsa.
Nie przepraszaj. Dobrowolnie wszedłeś w nieznane.
Mało kto może tak powiedzieć.
No i widziałeś niezły szajs.
Tak.
Pewnie dlatego mnie tu zaprosiłaś.
Usiądziemy przy oknie?
Jasne.
Ilos. Nowa Ziemia.
Czytałam raporty i widziałam upublicznione zdjęcia.
Ale raporty RCE są utajnione,
a relacje Pasiarzy niespójne.
Chcę wiedzieć to,
czego nie widziałam.
Postaram się wypełnić te luki.
Co zrobiliście, by uruchomić machiny, gdy tam dotarliście?
Nic. Wystarczyło ciut protomolekuły na pokładzie.
-Wszystko aktywowała. -Wszystkie naraz?
Nie, to był powolny rozruch.
Zaczęło się od roju metalowej szarańczy,
a skończyło na przeczącym zasadom fizyki niekontrolowanym wyłączeniu reaktorów.
Najpierw małe, potem coraz większe.
-To systematyczność. -Tak.
Protomolekuła szukała na planecie czegoś...
o czym nie wolno mi mówić. Przykro mi.
Nie szkodzi. Opisałeś właśnie proces myślowy obcej technologii.
-Niech mnie. -Właśnie.
-A jak to wyłączyliście? -Fartem.
Holden kontaktował się z protomolekułą bezpośrednio,
przekonał ją, żeby to wyłączyła.
Ją, czyli ducha Josephusa Millera,
o którym wspominali Pasiarze?
Ludzką świadomość symulowaną przez obcą biotechnologię.
Zgadza się.
Niesamowite.
Gdyby nie Miller...
Właśnie to.
Gdyby nie Miller, zginęlibyśmy tam.
Na szczęście
zniszczyliśmy ostatni fragment protomolekuły,
więc takie maszyny na innych planetach
pozostaną nieczynne.
W tej historii największe wrażenie robi twoja skromność.
To trwa zbyt długo.
Nie mamy więcej zapasowych modułów mocy.
Musimy się zaopatrzyć.
Na razie wystarczy.
Bertold, zastąpimy działka rakietami.
Znajdź plany wyrzutni dziobowych i rufowych.
Jak idą poszukiwania?
Wszystko przetrząsnęliśmy.
Nie ma zapasowego rdzenia, bufora komunikacyjnego. Nic.
-Bosmang... -Tak?
Awaria hydrauliki śluzy dziobowej. Trzeba ręcznie resetować.
-Szlag. -Ja to zrobię.
Ja to zrobię.
Marco, chyba wiesz, że rzucanie skałami w Tycho czy Ceres
nie wyrządzi Wewnętrzniakom dużych szkód?
To prawda.
Jedynymi ofiarami będą Pasiarze.
Te czasy się skończyły.
Nadal tego nie dostrzegasz.
Czego nie dostrzegam?
Nie potrafisz sobie tego wyobrazić.
To zawsze był nasz problem.
Nawet nasze marzenia są małe.
Giń w ciemności, beratna.
Do portu egzekucyjnego
Przybyłem, by umrzeć
Do portu egzekucyjnego
By wypłynąć w siną dal
Za nami dobry dzień.
Fakt, mógłbym się przyzwyczaić.
Święta prawda.
-Jesteśmy flotą. -Niewielką.
Wolę nazywać nas armadą.
Pierwsza pełna kontrola systemu zakończona.
Wszystko na zielono.
Dobra robota.
Świetnie.
Gdy Tynan będzie zdolny do drogi, uzupełnimy zapasy na Hygiei.
Następnie
znajdziemy Marco Inarosa i odbierzemy 20 baniek nagrody.
Nagrody?
Jesteśmy piratami.
Rabujemy.
Jesteśmy piratami i robimy interesy.
Wiesz, gdzie jest Marco?
Nie, ale można go znaleźć.
Ludzie tylko boją się pytać.
Marco pokonał Klaesa Ashforda,
samego Widmowego Noża.
Ashford miał jeden statek.
My mamy trzy.
Jeśli tego dokonamy, zyskamy trwały szacunek pozostałych frakcji.
A nagroda zapewni nam byt nam na lata.
Dlatego to zrobimy.
Najpierw każesz mi się śpieszyć z naprawą Rociego,
a teraz mam zwolnić, żeby zrobić to.
Żadna różnica. Masz dwie prędkości: wolno i stop.
Roci może zaczekać.
Musimy to zrobić szybko i po cichu.
Oryginalny manifest dla kontenera przewozowego zaginął.
Dzięki, to już wiemy.
Ale wytwórca jest na Tycho.
Oni nie mają pojęcia o zabezpieczeniach.
Ten konkretny kontener kupiła firma...
Douru Freight.
Tamir i Vedasto Douru.
Firma rodzinna.
Dorabiająca na porwaniach.
Kto mówił, że Pasiarzom trudno znaleźć pracę?
Wynajmują pomieszczenie w doku na poziomie B.
Była wściekła, pytała, jak dotarłem tam tak szybko.
-A ja na to: „Jesteśmy sławni”. -Uwierzyła?
Nie.
Było miło.
Owszem.
Ureguluję rachunek.
Cóż.
Ty mi o sobie nie opowiedziałaś. Jaka jest twoja historia?
Nudna. Zepsuje nam wieczór.
Pracujesz w Akademii.
-To ciekawe. -Fakt.
Długo pracujesz dla Sauveterre'a?
Już pięć lat.
To świetny mówca.
Po jego wykładzie chciałem się zaciągnąć drugi raz.
Nie wiem, jak on to wszystko ogarnia.
Jakie wszystko?
Wykłady w Akademii i czynną służbę.
Do tego jest chyba jakąś grubą rybą od logistyki.
Chyba ciekawi cię bardziej niż ja.
Nie. Miałem cichą nadzieję na fuchę
jako wykładowca w Akademii Wojskowej.
Miałbym wymówkę, żeby być blisko domu.
Uczelnia na pewno będzie zainteresowana.
Po prostu powiedz, z kim muszę pogadać.
Chętnie cię skontaktuję.
Wspaniale.
Co powiesz na kolejną butelkę?
Tym razem na mój koszt.
Chętnie, ale muszę rano wstać. Wylatuję.
Szkoda. Dokąd lecisz?
To zwykły kurs zaopatrzeniowy.
Jakim statkiem?
Barkeith.
Świetnie się bawiłem.
Cieszę się.
Idę w tę stronę.
Dziękuję za zaspokojenie ciekawości.
To ja dziękuję za ciekawość.
Możemy to powtórzyć, gdy wrócisz.
To by było interesujące.
Jasne.
Pa.
Przepraszam.
Jesteś Alex Kamal, prawda?
To ja. Czemu...
Cholera.
Co do...
W dupę.
Co wyście mi zrobili?
Cześć.
Co taki miły, uczciwy Marsjanin
chce wiedzieć o admirale Sauveterre?
Nic złego.
Mów prawdę.
Co?
Co chcesz wiedzieć o admirale?
Czy naprawdę sprzedaje broń...
Pasiarzom.
Rozmawiałeś o tym z kimś jeszcze, skarbie?
Tak, z przyjaciółką.
Tylko z przyjaciółką?
Tak. Bobbie Draper.
Dobrze, dziękuję.
Zastrzel go.
-Co? Nie, to pomyłka. -Alex.
NAGRANIE ZMODYFIKOWANE
Rzucili się na mnie.
Wepchnęli mnie do środka i zaczęli tłuc.
Otumanili pana mocnym środkiem uspokajającym.
Dlaczego?
Dobre pytanie.
Próbowali go obrabować.
Tak.
O to pytali. O wartościowe rzeczy.
A pani akurat wpadła?
-Tak. -Mam farta.
Cześć.
Znacie napastników?
Nie. Niby skąd?
Służyli w marynarce. Zostali zwolnieni dyscyplinarnie.
-Za co? -Kradzież sprzętu wojskowego.
To tylko pijawki.
Chcieli pewnie dorobić się na kimś znanym.
Zajmiemy się tym.
Zapukaliśmy do właściwych drzwi.
Drzwi nie powinny odpukiwać.
-Czego się dowiedziałeś od Babbage? -Nie podobam się jej.
Zbyt zabójcza?
Unikała pytań o Sauveterre'a.
Ale dowiedziałem się, że jutro wylatuje po zaopatrzenie.
Masz nazwę statku?
Barkeith.
Dobiłam wielu targów na zakup broni w czasie operacji wojskowych.
Najciemniej pod latarnią. Sprytnie.
Jeśli to zaopatrzenie, statek może być pełny broni.
-To może być duża operacja. -Co zrobimy?
-Masz statek. -Mam jacht.
W zasadzie jest mój. Ja go zwędziłam.
Nie bądźmy drobiazgowi.
Weźmiemy Razorbacka i będziemy obserwować Barkeith.
Zidentyfikujemy statki, z jakimi się zetkną.
Prześlemy dane Avasarali.
Ujawnimy całą siatkę przemytników od Marsa po Pas.
Chyba że nas zauważą. Razorback nie ma działek.
Ale ma świetnego pilota.
Nie taki powrót do domu mi się marzył.
Nie jesteś domatorem.
Dobra, sierżancie, szykujmy statek.
Widzimy się na miejscu.
Wezmę parę rzeczy na wszelki wypadek.
Jasne.
Czułam tę samą pustkę co ty.
Gdybym chciała towarzystwa, zostałabym w łóżku.
Nie zauważamy, do jakiego stopnia ktoś jest cząstką nas,
póki nie zaciąży nam puste miejsce po jego odejściu.
Mogę się tylko domyślać, ile znaczył dla ciebie Ashford.
Ale to za mało, by usprawiedliwić ściganie Marco.
Nie chodzi o zemstę, ale o pieniądze.
Dobrą okazję dla nas wszystkich.
Dawno nie miałaś rodziny.
Nie musisz ukrywać smutku przed nikim z nas.
Już nie.
Gdy Ashford wyruszył tropić Marco,
poprosił, bym została jego zastępczynią.
Odmówiłam.
Podarowałam mu tę butelkę na pożegnanie,
a on kazał mi ją zatrzymać.
Powiedział, że wypijemy ją, jak wróci.
Gdybyś poleciała z nim,
spotkałby cię ten sam los.
Albo butelka byłaby już pusta.
Chciałam iść własną drogą.
I tak zrobiłaś.
Ale teraz opłakujesz przyjaciela.
A twój ból sprawia, że znów jesteś taka jak kiedyś.
Twarda i skora do przemocy.
Ale są lepsze sposoby na opłakiwanie kogoś.
Zostaniesz ze mną?
Tak.
Znaleźliśmy Tynana.
Jak się obawiałam, Ashford nie żyje.
Był pewny, że Marco Inaros coś knuje.
Sądzę, że miał rację.
Przesyłam ci to, co odkrył Ashford.
Może wyniknie z tego coś dobrego dla Pasa.
To nie moja walka.
Filipie, proszę.
-Muszę... -Czego chcesz?
Porozmawiać.
Dlaczego mam cię słuchać?
Nie wiem.
Liczyłam, że posłuchasz.
Musiałam spróbować.
Odeszłaś i wyrzuciłaś mnie jak jakiegoś śmiecia.
Opuściłam cię.
I przepraszam.
Ale kochałam cię nad życie.
Więc dlaczego odeszłaś?
Nigdy sobie nie wybaczę, że dokonałam takiego wyboru,
ale nie chodziło o ciebie.
Gdy byłem mały, śniłem o tej chwili.
Myślałem, co ci powiem.
Ale ta chwila nie nadeszła.
Nie spodziewam się, że mi wybaczysz.
Ale nie przestałam cię kochać.
I nie przestanę.
Dlatego tu jestem.
Przychodzę ci pomóc.
Ty chcesz mi pomóc?
Nie potrzebuję twojej pomocy.
Nie chcę, by coś ci się stało przez to, co zrobił twój ojciec.
Mogę ci pomóc, nim stanie ci się krzywda.
Statek, którym przybyłam,
kupiłam dla ciebie.
Daję ci go.
Weź go i leć, dokąd chcesz.
Gdy już tam dotrzesz,
wyślę ci pieniądze.
Ale weź go...
Pierdol się.
Wiem, przez co przechodzisz.
-Wiem, jak to brzmi, ale... -Gówno wiesz.
Nie potrzebuję cię.
Chcę cię tylko chronić.
Wszystko, co ojciec mówił o tobie, to prawda.
Nie.
Nie odchodź, Filipie. Proszę.
Wysłuchaj mnie.
Wygląda na to,
że ktoś zamknął i odpowietrzył komorę,
nim można było zadać pytania.
To tyle, jeśli chodzi o ochronę.
Tego kreta się tak łatwo nie pozbędziemy.
Przestańcie kopać. Sam się ujawni.
Kontener, w którym była Monica...
Sakai i ja znaleźliśmy statek, który miał go odebrać.
Pasiarski frachtowiec z Ceres, Zmeya.
Nadal go oczekujemy.
Nie wiedzą, że ją wydostaliśmy.
I tak zostanie.
Ta informacja stąd nie wyjdzie.
Pozwolimy im się zjawić
i załadować kontener.
Potem nie damy im odlecieć.
Nie. Jeszcze lepiej.
Umieszczę ludzi w kontenerze.
Jak otworzą drzwi, załatwimy i ich, i statek.
Tylko niech tym razem zostanie ktoś, z kimś da się gadać.
Filip!
Co się dzieje?
Dzięki za statek.
Przepraszam.
Stój.
Zabezpiecz ją na czas lotu.
Poleci z nami.
-Ona nie może... -Zrób to.
Nie!
Musisz to zobaczyć.
Gdy Inaros był młodszy, pilotował ścigacze...
Nie ma szans na przestawienie satelitów.
Dlaczego?
Jak mój kontakt usłyszał że to Inaros, wypiął się.
-Nie chciał mnie słuchać. -Czemu?
Wie, że chcesz pominąć sekretarz generalną.
Znajdź kogoś, kto posłucha.
Dzwonił szef kancelarii Gao
i kazał mi przestać być tubą dla twoich teorii spiskowych.
On jest słaby i bez charakteru.
To ja ryzykuję,
nie ty.
Czyli ciepła emeryturka jest ważniejsza od powstrzymania ataku?
Nie wiemy, czy to atak. Nie mamy dowodów.
Wiesz, że mamy rację.
Wierzysz w to tak samo jak ja.
To nieistotne.
Gdyby ktoś przedstawił ci tę teorię,
sama byś go wyśmiała.
Gdyby dalej nalegał, przeniosłabyś go
na najodleglejszą placówkę w układzie Jowisza.
Mylę się?
-Nauczyłam się słuchać. -Odpuść.
W tej branży trzeba wiedzieć, kiedy dać sobie spokój.
Tego nam właśnie trzeba.
Feliksie, proszę.
Jesteś moim ostatnim sprzymierzeńcem.
Zrobiłem, co mogłem.
Wiem, że dawno nie rozmawialiśmy.
Chciałam spytać, co u ciebie.
Nowy semestr, nowi studenci. Musi być ciekawie.
Miło było zobaczyć Ashanti i chłopców.
Pamiętam, jak przywieźliśmy ją tu pierwszy raz.
Patrzyła na Ziemię oczami jak spodki.
Dobrze ją wychowaliśmy.
Głównie ty.
Mam teraz inną robotę,
ale nadal jestem potrzebna.
Liczę, że niedługo znów porozmawiamy.
Marco, chyba wiesz, że rzucanie skałami w Tycho czy Ceres
nie wyrządzi Wewnętrzniakom dużych szkód?
Nadal tego nie dostrzegasz.
Czego nie dostrzegam?
Nie potrafisz sobie tego wyobrazić.
To zawsze był nasz problem.
Nawet nasze marzenia są małe.
MAKRELA ATLANTYCKA
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Mariusz Arno Jaworowski