N3krA @instagram.com/N3krA
Editing, Synchronization, Corrections: [g_poli]
ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΑΜΠΕΡΤ
Ποιος είναι;
Γεια, με λένε Κουΐν. Ψάχνω την Ελίζ.
Όλα καλά, Γουόρεν. Πήγαινε πάνω.
- Εγώ είμαι η Ελίζ. - Συγγνώμη για την ενόχληση.
Βρήκα τ' όνομά σας απ' τη μητέρα της Κλερ Ορτίσκι.
Συγγνώμη, την Έμιλι Ορτίσκι.
Μου είπε ότι είστε μέντιουμ και πολύ καλή μάλιστα.
- Θυμάμαι την Έμιλι. - Ναι, είναι πολύ καλή.
Μου είπε πόσο καταπληκτική είστε.
Μου 'δωσε το τηλέφωνό σας, αλλά δεν λειτουργούσε.
- Συγγνώμη που ήρθα έτσι ξαφνικά. - Δεν πειράζει.
Αλλά αν θες καμιά συνεδρία, δυστυχώς δεν ασχολούμαι πια.
- Έχω λεφτά, έχω 50 δολάρια. - Όχι, δεν πρόκειται γι' αυτό, γλυκειά μου.
- Δεν μπορώ. Είμαι πολύ απασχολημένη. - Κατάλαβα.
- Από που ήρθες; - Απ' το Γουΐλαν Παρκ.
Πολύ μακριά.
Δεν πειράζει. Εξάλλου εγώ ήρθα απροειδοποίητα.
Συγγνώμη που σπατάλησα το χρόνο σας.
Έλα λίγο μέσα.
Λίγη κουβεντούλα ποτέ δεν είναι χάσιμο χρόνου, σωστά;
- Μ' αρέσει το σπίτι σας. Πολύ ωραίο. - Ευχαριστώ. Κάθισε.
Είσαι έξυπνο κορίτσι, Κουΐν.
- Εξαρτάται ποιον ρωτάς. - Όχι, είσαι. Διαβάζεις πολύ.
- Έχεις πολλά βιβλία στην τσάντα σου. - Ναι. Λατρεύω το διάβασμα.
Γιατί ήρθες εδώ σήμερα;
Θέλω να μιλήσω σε κάποιον που δεν ζει πια.
- Σε ποιον; - Στη μητέρα μου.
Πέθανε πριν ενάμισι χρόνο.
Είχε καρκίνο.
Αρχικά είχε καρκίνο του μαστού, μετά έκανε μαστεκτομή...
αλλα έκανε μετάσταση και πήγε στους πνεύμονες.
Προφανώς, η αρρώστια την ήθελε κοντά της, όπως όλοι μας.
Μίλησέ μου για 'κείνη.
Ήταν καταπληκτική.
Ταίριαζε πάντα με όλους τους φίλους μου.
Της άρεσε η παλιά μουσική από βινύλιο.
Πάντα της άρεσε να μου μιλάει.
Είναι...
Συγγνώμη.
Δεν πειράζει.
Είναι σαν...
να τη νοιώθω γύρω μου μερικές φορές.
Τα βράδια στο δωμάτιό μου, ή όταν κοιμάμαι και σαν κάτι να με ξυπνάει.
Ή βρίσκω πράγματα σε περίεργες θέσεις.
Το ημερολόγιό μου για παράδειγμα.
Δεν ξέρω.
- Είναι λίγο παράλογο. - Για μένα δεν είναι.
Προσπάθησες να επικοινωνήσεις μόνη σου μαζί της, έτσι δεν είναι;
Ναι. Δηλαδή...
της ζήτησα να μου μιλήσει, αλλά δεν το έκανε ποτέ.
Γι' αυτό ήρθα σε σας.
Καταλαβαίνετε; Πρέπει να τη ρωτήσω κάποια πράγματα.
Σε καταλαβαίνω.
Εντάξει. Δώσε μου λίγο χρόνο. Αλλά δεν σου υπόσχομαι τίποτα.
Πάρτε τα λεφτά.
Όχι. Δεν κάνω πια αυτή τη δουλειά. Αν τα δεχτώ, είναι σαν να ξαναρχίζω.
Κανονικά, αυτό γίνεται κάτω στο αναγνωστήριό μου.
- Πως έλεγαν τη μητέρα σου; - Λίλι. Λίλι Μπρένερ.
Λίλι Μπρένερ.
Καλώ και θέλω να επικοινωνήσω με την Λίλι Μπρένερ.
Λίλι, αν μ' ακούς, μίλα μου, σε παρακαλώ.
Λίλι...
είσαι εδώ;
- Ακούω κάποιον. - Η μητέρα μου;
Όχι, δεν είναι η μητέρα σου.
Φύγε.
Φύγε! Φύγε!
Λυπάμαι. Υπήρχε λόγος που σταμάτησα ν' ασχολούμαι.
Υπάρχουν κι άλλα μέντιουμ. Βρες κάποιον άλλον.
Όλα θα πάνε καλά, Κουΐν.
Αλλά άκου τη συμβουλή μου...
και μην προσπαθήσεις να επικοινωνήσεις ξανά μόνη σου με τη μητέρα σου.
Πρέπει να προσέχεις πολύ.
Όταν καλείς έναν νεκρό...
μπορούν να σε ακούσουν όλοι.
Είσαι εδώ;
Μαμά;
Είσαι εδώ;
Σήμερα; Όχι, δε νομίζω.
Ξέρεις, δεν μπορώ να βρίσκομαι σε δυο σημεία ταυτόχρονα.
Ναι, όλο το κτήριο πρέπει να καλωδιωθεί απ' την αρχή.
Οι πρώτοι τα έκαναν μαντάρα.
Είναι μια επιπλέον μέρα δουλειάς για μένα, το καταλαβαίνεις.
Μια στιγμή, Μπιλ. Δεν έχει φαΐ. Δεν πήγες για ψώνια;
- Πήγα. - Και τι πήρες;
- Τι είναι αυτό το "Κουϊνόα"; - Κινόα.
Φυσικά θα τον πάρω τηλέφωνο, πρέπει να πάρω τη δουλειά. Περίμενε, Μπιλ.
- Τι κάνεις; - Τραβάω φωτογραφία.
- Γιατί; - Για το blog μου.
- Δεν καταλαβαίνω τίποτα απ' όσα λες. - Δεν είναι απαραίτητο.
- Άσε τα blog και φάε το. - Ωραίο moto για μπλουζάκι.
Είσαι πολύ παράξενη. Κανέναν δεν νοιάζει τι τρως για πρωϊνό.
Δεν πας να ετοιμάσεις τον αδερφό σου για το σχολείο;
- Αλεξ. Άλεξ! - Τι είναι;
- Σήκω να ετοιμαστείς για το σχολείο. - Ετοιμάζομαι.
Βρωμάει εδώ μέσα. Σήκω.
Ωραία, θα το πω στον μπαμπά.
- Περίμενε λίγο! Βγες έξω! - Μη μ' αγγίζεις!
"Δεν θα το ξεχάσω ποτέ."
"Θα πας στην άκρη του κόσμου κι εγώ θα σε περιμένω εκεί. Υπηρέτης σου".
"Πάντα θα με βρίσκεις να σε περιμένω εκεί, υπηρέτης σου".
"Δεν θα το ξεχάσω ποτέ."
Εντάξει, πηγαίνω. Αντίο.
Πολλή ησυχία έχει. Δεν είναι καλό αυτό.
Άλεξ, με βλέπεις; Θα φας ξύλο.
Ετοιμάσου.
"Μου 'δωσες ζωή όταν πέθαινα. Και όταν έφευγα απ' τον κόσμο αυτό..."
- Κουΐν! - Με τρόμαξες.
- Σου είπα να ετοιμαστεί κι αυτός χαζολογάει. - Του το είπα.
Εσύ θέλω να τον ετοιμάσεις για το σχολείο.
Μπαμπά, πρέπει να μάθω τα λόγια μου. Πότε θα προλάβω;
Θέλω να με βοηθήσεις, πνίγομαι. Θ' αργήσει.
Το κάνεις αργότερα αυτό. Μην είσαι εγωΐστρια.
Είμαι εγωΐστρια επειδή ανησυχώ για το μέλλον μου;
Βοήθα με λίγο.
Έλα.
Πάνω στην ώρα, Έκτορ. Θα δεις και την Κουΐν.
- Στην πόρτα περίμενες; - Σκάσε.
- Δεν περίμενα. Έτυχε να βγω. - Το ξέρω.
- Τι έχεις πρώτη ώρα; - Δεν θα πάω σχολείο σήμερα.
Έχω οντισιόν για τη Δραματική Σχολή στη Νέα Υόρκη.
Σοβαρά; Τέλειο. Νέα Υόρκη. Πολύ μακριά.
Κουΐν, πρέπει να δεις αυτά τα πουλιά.
Ολόκληρο σμήνος στο δημαρχείο.
Αυτά είναι πιο ωραία. Αλλά δεν μπορείς να τα φας.
Συγγνώμη, παιδιά. Καμιά φορά δεν ξέρει τι λέει.
Την ξέρω.
Αυτά θα πάθεις όταν γεράσεις.
- Κι εσύ. - Εσύ θα γεράσεις πρώτη, όμως.
Δεν μπορώ να περιμένω. Θα πάμε απ' τις σκάλες.
- Όχι! - Τα λέμε, Έκτορ.
Τα λέμε.
Μαμά, βοήθα με να τα πάω καλά.
Κουΐν Μπρένερ.
- Γεια σου, Κουΐν. - Γεια σας.
- Ευχαριστούμε που ήρθες. - Εγώ ευχαριστώ. Είμαι πολύ χαρούμενη.
Λατρεύω το θέατρο. Ήταν όνειρο ζωής να 'ρθω εδώ.
- Πάντα... - Τέλεια.
- Έχεις ετοιμάσει κάτι για μας; - Ναι.
Όποτε είσαι έτοιμη.
"Δεν θα το ξεχάσω ποτέ."
"Θα πας στην άκρη του κόσμου κι εγώ θα σε περιμένω εκεί. Υπηρέτης σου".
Δεν πειράζει. Μπορείς να το ξαναπάς απ' την αρχή.
Συγγνώμη. Το ξέρω.
Θες να κάνεις ένα διάλειμμα και να ξανάρθεις σε λίγο;
Τον μισώ. Δεν είμα απλά θυμωμένη μαζί του. Κυριολεκτικά τον μισώ.
Άσε τα κυριολεκτικά για όταν κυριολεκτείς.
Σκάσε. Μη μου το χαλάς.
Οι γονείς θα μας πρήζουν λιγους μήνες ακόμα...
και μετά τελειώνουν όλα. Αυτό είναι το καλό.
Θα είσαι σ' ένα κολέγιο στην άλλη άκρη, θα τον ακούς μια φορά τη βδομάδα στο τηλέφωνο...
και μετά μια φορά το μήνα μόνο, όταν θες λεφτά.
Δεν θα 'ναι πατέρας σου, αλλά μια τράπεζα που πας τις γιορτές.
Μα δεν πάω πουθενά, Μάγκι!
Τα πήγα χάλια στην οντισιόν, για τη μόνη σχολή που ήθελα να περάσω.
Δεν έχω εναλλακτικές. Τέλειωσαν όλα.
Είσαι γεννημένη θεατρίνα, Μπρένερ.
- "Τέλειωσαν όλα". - Σοβαρολογώ.
Ήταν η μόνη σχολή που ήθελα.
Αλλά ο πατέρας μου με θέλει εδώ, να μεγαλώνω τον αδερφό μου.
- Κι εσύ θα 'χεις φύγει. - Μια χαρά θα τα πας.
Όλοι το ίδιο λένε.
Έλα τώρα.
Λεσβίες!
Έχεις δίκιο. Ποιο είναι το κοντινότερο κατηχητικό;
Καλά να περάσετε, παιδάκια. Γεια σας τώρα.
Πάμε να φύγουμε.
Άντε, λεσβία!
Κουΐν! Όχι!
Βοήθεια!
Με το τρία. 1, 2, 3.
Φέρτε το μηχάνημα.
Ποιες είναι οι ενδείξεις;
Δείχνει κοιλιακή ταχυκαρδία.
Έχουμε πολλαπλά κατάγματα στο δεξί πόδι.
- Πίεση 163 και πέφτει. Καρδιακός παλμός μειώνεται. - Μια μονάδα επινεφρίνης.
- Απινιδωτής στο 360. - Φόρτιση στα 360 γρήγορα. Δεν έχουμε...
Την επαναφέραμε. Να την σταθεροποιήσουμε, παιδιά.
Μαμά;
Ο μπαμπάς είμαι. Είμαι εδώ, γλυκειά μου.
- Θυμάσαι τίποτα; - Ήμουν με τη Μάγκι.
Και κάποιος με χαιρετούσε.
Ήταν και στο θέατρο.
Μετά, όλα σκοτείνιασαν.
ΤΡΕΙΣ ΒΔΟΜΑΔΕΣ ΜΕΤΑ
Μια στιγμή, γλυκειά μου.
- Κύριε Σον, πως είστε; - Γεια σου, Χάρι.
Λυπόμαστε πολύ γι' αυτό που συνέβη στην κόρη σας.
Ευχαριστώ, Χάρι. Ζει. Αυτό έχει σημασία.
Αυτός που δεν αναπνέει.
Αυτός που ζει στους αεραγωγούς.
Τον άκουσα να λέει τ' όνομά σου χθες βράδυ.
Τον άκουσα στο δωμάτιό σου όταν έλειπες.
Είναι εκεί πάνω τώρα.
Στέκεται μέσα στο δωμάτιό σου. Θα τον δεις.
- Έκπληξη! - Καλωσήρθες, σκληρό καρύδι.
- Θεε μου, Κουΐν. - Σακατεύτηκα λίγο.
Θα είναι στην καρέκλα μέχρι να δέσουν τα κόκκαλά της.
Δόξα τω Θεώ. Χαίρομαι που θα γίνεις καλά.
Ο κόσμος είναι τρελός. Οδηγούν σαν παλαβοί.
- Λυπάμαι που σου συνέβη αυτό. - Ναι, πολύ χαζό.
- Σου έστειλα λουλούδια. - Τα πήραμε.
- Να γράψω στο γύψο ή είναι κοινότυπο; - Ελεύθερα.
- "Κανονικό φανάρι είσαι! - Έτοιμο το είχες.
Περίμενες πότε θα την χτυπήσει αμάξι;
Νομίζω τελείωσε η επίδειξη. Θέλαμε μόνο να σε δούμε, Κουΐν.
- Και ό,τι χρειαστείτε... - Ευχαριστώ, Ερνέστο.
Τα λέμε.
Σπίτι μου, σπιτάκι μου.
Έτοιμη; Ένα, δύο, τρία.
Ωραίους γείτονες έχουμε. Η τρελή με τις γάτες απ' τη μία...
κι ένας που είναι καψούρης μαζί σου απ' την άλλη.
Δεν είναι καψούρης μαζί μου.
Δεν είναι καψούρης μαζί μου όποιος με κοιτάει, μπαμπά.
- Ειδικά τώρα που είμαι σακατεμένη. - Όχι σαρκασμούς.
Ειδικά τώρα που σου πήρα αυτό το καλάθι με τα δώρα.
Έχει ό,τι σ' αρέσει. Βιβλία...
Ένα καμπανάκι, αν με χρειαστείς.
Γαλλική σάλτσα.
Σνακ. Τι είναι;
Είμαι χορτοφάγος.
- Αλήθεια; - Ναι.
- Από πότε; - Δεν έχει σημασία.
Ευχαριστώ.
Είχα κανένα γράμμα από καμιά σχολή;
Μην ανησυχείς γι' αυτά.
Το μόνο που θέλω τώρα είναι να γίνεις καλά.
Κατάλαβες;
Δες το σαν καλή δικαιολογία για να κάνεις αυτό που σ' αρέσει περισσότερο.
Να κοιμάσαι.
Με χρειάζεσαι; Μου φάνηκε ότι άκουσα το καμπανάκι.
Όχι, μια χαρά είμαι.
Καληνύχτα, Γουόρεν.
Καληνύχτα Τζακ.
ΚΟΥΪΝ ΜΠΡΕΝΕΡ
Ώστε πιστεύεις ότι σταματάω την κυκλοφορία;
Ίσως.
Σε ξύπνησα;
Δεν είμαι σπίτι. Είμαι στη γιαγιά μου.
Τι διάολο ήταν αυτό;
Δεν είναι παραμύθια, Μελ. Ράγισε το ταβάνι.
Δεν λέω αυτό.
Σου δείχνω ότι κανείς δεν μένει από πάνω σας. Βλέπεις;
Ναι. Αλλλα το άκουσα.
Και ακούστηκε απ' αυτό το δωμάτιο.
Μελ, έλα να δεις.
- Τι έχεις να πεις τώρα; - Δεν ξέρω τι να σου πω.
Να μου πεις ποιος θα πληρώσει τη ζημιά στο ταβάνι μου.
Γιατί ποτέ δεν βρίσκω... Κουΐν, που είναι το τηγάνι;
- Τρίτο συρτάρι αριστερά. - Κοίταξα ήδη.
Δεν έχω χρόνο γι' αυτά, έχω πολλή δουλειά.
Άλεξ, δεν έχει αυγά σήμερα. Βρες να φας κάτι άλλο για πρωϊνό.
Καλά.
- Έλα, Κουΐν, φάε το πρωϊνό σου. - Δεν θέλω.
- Πρέπει. - Δεν έχω όρεξη. Για τίποτα πια.
- Aλεξ, ντύθηκες; - Ναι.
Πήγα να δω ένα μέντιουμ. Ήθελα να μιλήσω στη μαμά.
- Τι έκανες; - Πήγα σ' ένα μέντιουμ, την Ελίζ.
Η μαμά της Κλερ μου έδωσε τη διεύθυνσή της.
- Πότε έγινε αυτό; - Πριν ένα μήνα περίπου.
Συνέβαιναν παράξενα πράγματα.
Αυτός ο θόρυβος χθες βράδυ, νομίζω ήταν η μαμά που ήθελε να μου μιλήσει.
Κουΐν...
Δεν θέλω να σου μπαίνουν τρελές ιδέες.
Αυτοί οι παλαβοί πληρώνονται για να δίνουν ελπίδες. Πουλάνε φούμαρα.
Αποκλείεται να ήταν η μαμά; Κι αν προσπαθεί να μου πει κάτι;
Γιατί δεν θες να μιλάμε γι' αυτή ή να την αναφέρουμε;
- Μιλάω γι' αυτή. - Όχι! Τσακώνεσαι μαζί μου μόνο.
Προκαλείς χάος για να υποκρίνεσαι ότι δεν υπήρξε ποτέ.
Όχι, Κουΐν.
Τη βλέπω κάθε μέρα.
Όταν κοιτάζω εσένα.
Κουΐν Μπρένερ
Εντάξει, θα τη βοηθήσω. Αλλά εσύ θα μείνεις εδώ.
Καλώ την Λίλιθ Μπρένερ.
Αν μ' ακούς, απάντησέ μου.
Η κόρη σου μπορεί να κινδυνεύει. Χρειάζεται τη βοήθειά σου.
Σε παρακαλώ, Λίλι, απάντησέ μου. Πρέπει να σου μιλήσω.
Λίλι, σε παρακαλώ, εμφανίσου.
Τι θες από 'κείνη; Ξέρω ότι δεν είσαι η μητέρα της.
Εκείνη έτσι νομίζει, αλλά δεν είσαι.
Κι εγώ δεν σε φοβάμαι.
Ξέρω ότι είσαι εδώ.
Έχω παλέψει με πολλούς σαν εσένα, δαίμονα.
Εμφανίσου.
Δεν μπορώ... Δε μπορώ να το κάνω πια.
Η Κέιτ Γουΐτιερ συνεχίζει να 'ναι μαλακισμένη. Ο κ. Πωλ είναι ακόμη κούκλος.
Ο Έκτορ ακόμη ρωτά για σένα με διακριτικό τρόπο. Πρέπει να το κόψει.
Και όλοι προσποιούνται ότι ενδιαφέρονται για τον χορό αποφοίτησης...
και ότι θα φορέσουν ειρωνικά κοστούμια.
- Ωραίο ακούγεται. - Όχι, χάλια είναι, πίστεψέ με.
Μακάρι να με πατούσε και μένα κανένα φορτηγό.
Πως πάει με τις αιτήσεις;
Όχι, για σένα μιλάμε. Πως πάει με τον πατέρα σου;
Λείπει πολύ απ' τη δουλειά. Είναι έξω και μιλάει με τ' αφεντικό του.
- Μπερδεμένη κατάσταση. - Κρίμα.
Τι κάνεις όταν θες να πας στο μπάνιο;
Όχι! Αποκλείεται. Πλάκα μου κάνεις.
- Ο Άλεξ είναι αυτός; - Τι;
Αυτός που είναι δίπλα σου.
- Τι λες; - Ο Άλεξ. Είναι ακριβώς...
Μάγκι;
Κουΐν!
Τι έγινε; Κουΐν!
- Χτύπησες; Είσαι καλά; - Ο λαιμός μου!
Κάποιος είναι εδώ!
Εγώ είμαι εδώ τώρα.
Αυτό θα την εμποδίσει να τραυματίσει περισσότερο τον αυχένα της.
Σιγά-σιγά.
Μείνε ακίνητη.
Ευχαριστώ.
Κουΐν, τι έγινε;
Με πέταξε απ' το κρεβάτι.
Δεν ήταν κανείς στο δωμάτιό σου. Θα τον έβλεπα.
Δεν ήταν άνθρωπος. Ήταν...
Πριν, νόμιζα ότι ήταν η μαμά που προσπαθούσε να επικοινωνήσει μαζί μου.
Αλλά δεν είναι. Είναι κάτι άλλο.
- Σίγουρα δεν ήταν εφιάλτης; - Όχι! Τον είδα.
Φορούσε μάσκα.
- Μια αναπνευστική μάσκα. - Σε πιστεύω.
Εντάξει. Θα γίνεις καλά. Ξεκουράσου τώρα.
Έχουμε ό,τι χρειαζομαστε.
Πάμε. Ευχαριστούμε πολύ.
Χάρι;
Πέθανε.
Δεν ξυπνούσε.
Χάρι, λυπάμαι.
Την έλεγαν "Η γυναίκα με τις γάτες" και "τρελή", αλλά δεν ήταν.
Ήταν άνθρωπος, σήμαινε κάτι. Ήταν γυναίκα μου.
Ήμασταν 52 χρόνια μαζί.
Είχε ζήσει πολλά, πριν αρρωστήσει.
Ήταν όμορφη. Πολύ όμορφη.
Η πιο όμορφη γυναίκα στην πόλη.
Ήξερα ότι δεν είχε πολύ χρόνο...
και έκανα ό,τι μπορούσα για να της δείξω τι σήμαινε για μένα.
Το θλιβερό είναι...
ότι δεν καταλάβαινε τίποτα απ' όσα της έλεγα.
Ήξερε τι της έλεγες.
Ήξερε πόσο την αγαπούσες.
Χάρι, αν ποτέ χρειαστείς οτιδήποτε, να μου το πεις.
Ευχαριστώ.
Όχι!
Βοήθεια! Βοήθεια!
Μπαμπά...
Μπαμπά! Βοήθεια!
Βοήθεια!
Μπαμπά, βοήθεια!
Κουΐν!
Τι κάνεις εδώ;
Μπαμπά, στο είπα.
Χριστέ μου, πήδηξε.
- Κουΐν! - Μπαμπά, βοήθεια!
Κουΐν! Κουΐν!
- Ποιος είναι; - Σον Μπρένερ.
Ο πατέρας της Κουΐν.
Της είπα ότι δεν ασχολούμαι πια. Πίστεψέ με, θέλω να βοηθήσω...
αλλά την ικανότητά μου να επικοινωνώ με την άλλη πλευρά...
υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μην την ξαναχρησιμοποιήσω.
Κοίτα, δεν ξέρω απ' αυτά.
Δεν ξέρω τι είναι αληθινό και τι όχι. Ξέρω μόνο ότι αυτή είναι αληθινή.
Είναι κόρη μου και κάτι προσπαθεί να τη σκοτώσει.
Και δεν ξέρω πώς να το εμποδίσω.
Δεν θα τ' αφήσω να ξανασυμβεί, όπως με τη γυναίκα μου.
Μου είπε ότι χάσατε τη γυναίκα σας.
Λυπάμαι πολύ.
Η αγάπη καθυστερεί τον πόνο.
Στο τέλος τους χάνουμε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
Έχασα τον άντρα μου πριν ένα χρόνο.
Αυτοκτόνησε.
Έτσι, δεν μπορούσα να κατηγορήσω τη μοίρα.
Υπέφερε και πριν από κατάθλιψη, αλλά ποτέ δεν φαντάστηκα ότι...
Ήταν τόσα πολλά που ήθελα να του πω.
Και ένα αντίο θα ήταν αρκετό.
Έτσι, προσπάθησα να επικοινωνήσω. Δεν κρατήθηκα.
Υπάρχουν δυο κόσμοι πέρα απ' τον δικό μας, κ. Μπρένερ.
Φανταστείτε τους σαν το φως και το σκοτάδι.
Επισκέφτηκα το σκοτάδι ψάχνοντάς τον. Κάτι που δεν είχα κάνει ξανά.
Κάτι που εμείς οι ζωντανοί δεν πρέπει να κάνουμε.
Αλλά κάποιος με ακολούθησε πίσω.
Μια γυναίκα. Μια οντότητα οδηγούμενη απ' το κακό.
Από τότε, όποτε χρησιμοποιώ την ικανότητά μου, αυτή τη γυναίκα...
την ακούω στο κεφάλι μου να ουρλιάζει συνέχεια ότι θα με σκοτώσει.
Νομίζω...
Μάλλον ξέρω ότι αν συνεχίσω αυτή τη δουλειά...
- θα με σκοτώσει. - Τότε, τουλάχιστον επισκεφτείτε την Κουΐν.
Αυτό ζητάω μόνο. Δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα άλλο. Μόνο να της μιλήσετε.
Ευχαριστώ.
Ολα καλά, μην ανησυχείτε.
Κουΐν;
- Ελίζ... Ήρθες. - Ευτυχώς σου πάει το άσπρο.
Τι μου συμβαίνει;
Το επόμενο βράδυ μετά την επίσκεψή σου...
είδα ένα όραμα με σένα. Στεκόσουν σ' ένα σκοτεινό μέρος.
Ένας άντρας περπατούσε προς το μέρος σου.
Ένας άντρας που δεν ανέπνεε.
Έχω βρεθεί κι εγώ σ' αυτό το σκοτεινό μέρος.
Δεν είναι μέρος για αγνές ψυχές. Είναι πολύ επικίνδυνο.
Όταν πας εκεί...
- επιστρέφουν διάφορα μαζί σου. - Δεν θέλω να πεθάνω, Ελίζ.
Έχεις πολλή ζωή μπροστά σου.
Στ' ορκίζομαι.
Είμαι εδώ με την Κουΐν Μπρένερ.
Ψάχνω να μιλήσω στην οντότητα που έχει προσκολληθεί πάνω της.
Μ' ακούς;
Είσαι εδώ;
- Που είναι αυτός που δεν αναπνέει; - Δεν ήθελα να τον αναστατώσω.
Μη με πλησιάζεις! Φύγε!
Δεν προχωράω άλλο.
"Ήθελα πάντα να ξέρω πως θα φύγω".
"Πες μου, φίλε μου, πώς θα πεθάνω";
Όχι!
Ελίζ!
Ελίζ, ξύπνα! Ελίζ!
Ξύπνα! Ελίζ!
Η γυναίκα που θέλει να με σκοτώσει, με περίμενε.
Λυπάμαι. Δεν μπορώ να σε βοηθήσω.
Λυπάμαι.
Μπαμπά, αυτοί μπορούν να βοηθήσουν.
Πολλοί ειδικοί στα παραφυσικά φαινόμενα ήρθαν σ' αυτό το νοσοκομείο...
Δεν ξέρω. Φαίνονται ηλίθιοι.
Βρήκαν ένα στοιχειωμένο σπίτι και το εξάγνισαν. Πίστεψέ με.
- Δεν είμαι σίγουρος. - Μπαμπά, κάτι πρέπει να κάνουμε.
- Είμαι ο Σον, πατέρας της Κουΐν. - Σπεκς.
- Τάκερ. - Από 'δω ο Άλεξ.
- Μεγάλος θαυμαστής της ιστοσελίδας σας. - Διαδικτυακή σειρά.
Του έδειξα αυτό με το φάντασμα στο ξενοδοχείο. Tο Φάντασμα του Λεβητοστάσιου.
- Πολύ καλό. - Ευχαριστώ, φιλαράκο.
- Είχα κάνει το καλύτερο μοντάζ σ' αυτό. - Σίγουρα απ' τα καλύτερά μας.
Το κάνετε συχνά αυτό; Το κυνήγι φαντασμάτων;
- Συνέχεια. - Ναι. Βασικά, μόνο αυτό κάνουμε.
Κυριολεκτικά, δεν κάνουμε τίποτα άλλο. Μόνο αυτό.
- Και τώρα τι γίνεται; - Μάλλον πέντε, ίσως τέσσερα.
Ορίστε;
Θα σε ξαναπάρω. Δεν ακούω καλά.
Ελάτε, εδώ είναι.
Ευχαριστώ. Πέτα το.
Ευχαριστώ.
Αυτή η ειδική κάμερα έχει μικροσκοπικό φακό.
- Βασικά, σαν κρυφή κάμερα. - Δεν είναι βασική ούτε κρυφή.
Θα είναι φανερή και θα γράψει οτιδήποτε συμβεί απόψε.
Αν και την κρύβουμε καμιά φορά.
Ευχαριστώ.
Αυτό είναι για τον ήχο.
Κάθε ήχος θα καταγραφεί εδώ.
- Εγώ τι θα κάνω; - Τίποτα. Θα κοιμηθείς ως συνήθως.
Εμείς θα μείνουμε ξύπνιοι.
Γεια σου, Ελίζ. Πάει πολύς καιρός.
Σε φώναξα λόγω ειδικής περίπτωσης.
Αυτή είναι.
Λέει πως μια μέρα, τελικά θα με σκοτώσει.
Και την πιστεύω.
Γι' αυτό σταμάτησα να χρησιμοποιώ το χάρισμά μου.
Αλλά τώρα καταλαβαίνω...
ότι μόνο αυτό μου έμεινε. Αυτό είμαι.
Πρώτον, είσαι κάτι παραπάνω απ' αυτό.
Και δεύτερον, βοηθούσες κόσμο να ξεφορτωθεί πνεύματα πολύ καιρό.
Στο τέλος, κάποιο θα σε κυνηγούσε.
Μην τη φοβάσαι. Είσαι πιο δυνατή απ' αυτή.
- Είσαι ζωντανή. - Ναι, είμαι ζωντανή.
Αλλά έχω περάσει περισσότερο καιρό με τους νεκρούς παρά με τους ζωντανούς.
- Αλήθεια πιστεύεις ότι βοηθάμε τον κόσμο, Καρλ; - Κάνουμε ό,τι μπορούμε.
Αν κάποιος δεχτεί επίθεση στο δρόμο, φωνάζει την αστυνομία.
Αν δεχτεί επίθεση από κάτι που δεν βλέπει...
κάτι που δεν κατανοεί, μόνο σε μας μπορεί να στραφεί. Ορίστε.
Κοίτα τι έκανες για εκείνη την οικογένεια. Τους έσωσες.
Αυτό το παιδί είναι άντρας πια και έχει τον δικό του γιο.
Δεν θέλω να σταματήσεις να βοηθάς οικογένειες σαν αυτή.
Σε χρειάζονται πολύ.
- Τι είναι αυτό; - Δεν ξέρω.
Ξύπνησε.
Όχι.
- Δεν μπορεί να το κάνει αυτό, αδύνατον. - Κι όμως το κάνει.
Πήγαινε. Πήγαινε!
Εξαφανίστηκε. Έλα. Κοίτα.
- Πρέπει να πάω να τη φέρω. - Καλή ιδέα. Πήγαινε.
Κουΐν;
Που είσαι, γλυκειά μου;
Περίμενε.
Κράτα τον φακό στην ντουλάπα.
Την έβγαλε.
Κουΐν...
Περίμενε.
Είσαι ένας άχρηστος πατέρας. Η γυναίκα σου πέθανε για να γλυτώσει από σένα.
Καλύτερα να πέθαινα κι εγώ.
Αλλά θα σ' αφήσω να ζήσεις να σε βλέπω να υποφέρεις.
Θα περιμένω στο σκοτάδι, μέχρι τελικά να σε σκοτώσει ο πόνος.
- Όχι! - Μη!
- Κουΐν! - Όχι! Όχι!
Δώσε μου το καλώδιο!
- Τι κάνουμε τώρα; - Δεν ξέρω. Δεν έχουμε τα προσόντα γι' αυτό.
Αυτό το πράμα και τα άδεια σκοτεινά δωμάτια ειναι πέρα της ειδικότητάς μας.
Μου λες ότι δεν έχετε ιδέα πώς να μας βοηθήσετε;
Ότι είστε δηλαδή πλακατζήδες του διαδικτύου;
- Σας έβαλα σπίτι μου, καριόληδες! - Μπαμπά, σταμάτα!
- Δεν βοηθάς την Κουΐν έτσι! - Έξω απ' το σπίτι μου!
- Ασ' τους να μείνουν. Ίσως τους χρειαστούμε. - Τι; Γιατί;
Για να με βοηθήσουν να ξεφορτωθώ το παράσιτο που γαντζώθηκε πάνω στην κόρη σου.
Πρέπει να μείνεις στον Ερνέστο απόψε.
- Θέλω να μείνω εδώ. - Το ξέρω.
Δεν φεύγω, μπαμπά.
Άλεξ, ξέρουμε ότι την αγαπάς.
Αλλά δεν πρέπει να δεις αυτά που θα εμφανιστούν απόψε.
Θα νοιώθει την αγάπη σου.
Καληνύχτα, φιλαράκο.
Τώρα τι γίνεται;
Αυτή η οντότητα είναι πολύ ισχυρή.
Είναι ένα πνεύμα που ζούσε σ' αυτό το κτήριο πολλά χρόνια πριν.
Είναι μόνο του εδώ και πολύ καιρό.
Εκείνη το κάνει ισχυρότερο. Τρέφεται απ' τη ζωή της.
Θέλει να την κυριεύσει;
Συνήθως, τέτοιες οντότητες που ζουν στο σκοτάδι...
θέλουν να κυριεύσουν τα σώματα των ζωντανών...
για ν' αφήσουν το σκοτάδι και να επιστρέψουν στη ζωή.
Όμως υπάρχει άλλο ένα είδος πνεύματος.
Ακόμα χειρότερο.
Που δεν θέλει ν' αφήσει το σκοτάδι.
Και θέλει οι ψυχές των ζωντανών να το συντροφεύουν στις σκιές.
Είναι ανθρώπινη κατά το ήμισυ τώρα.
Μετά το ατύχημα, πήρε μόνο τη μισή ψυχή της.
Αλλά τη χρειάζεται όλη. Κι αν δεν βιαστούμε, θα την πάρει.
Τι κάνουμε τώρα;
Για να φέρω σώα την κόρη σου, πρέπει να πάω εκεί που ζει το πνεύμα.
Καταγράφετε τα πάντα; Ακόμη και στο σκοτάδι;
Φυσικά. Ό,τι θες. Είμαι ο τεχνικός της ομάδας.
Ετοιμάσου τότε.
Εσύ σε τι χρησιμεύεις;
- Αυτό θα είναι καλό. - Όχι απλά καλό, τελειο. Το blog μας.
Είμαι ο συγγραφέας.
Ωραία. Θα γράφεις ό,τι σου λέω όταν θα είμαι εκεί.
Αν προλαβαίνεις, βέβαια.
- Θα μεταφερθώ σε άλλο κόσμο. - "Σε άλλο κόσμο".
Να είστε δυνατοί.
Ό,τι κι αν συμβεί, ό,τι κι αν δείτε...
"Ό,τι κι αν..."
Μπορείς να γράφεις χωρίς να μιλάς;
Ναι.
Συγγνώμη, αυτός ο "άλλος κόσμος" έχει όνομα;
Ας το πούμε "το υπερπέραν."
- Ωραίο όνομα. - Και τώρα θα κάνουμε ησυχία.
Μεταφερόμαστε στο υπερπέραν.
Έφτασα. Είναι σκοτάδι.
Περπατάω στο διάδρομο.
Έμενες κι εσύ σ' αυτό το κτήριο.
Σε ανάγκασε να αυτοκτονήσεις, σωστά; Που είναι;
Δείξε μου.
Πάμε πάνω.
Η φωνή του ήταν πάντα στο κεφάλι μου.
Ήμουν το ζωάκι του. Βρήκε καινούργιο ζωάκι. Το κορίτσι.
- Η Κουΐν είναι το νέο του ζωάκι. - Δεν υπάρχει διαφυγή.
Δεν μπορείς ούτε ν' αυτοκτονήσεις για να γλυτώσεις.
Μη φοβάσαι. Είσαι ελεύθερη τώρα.
Το ακούω ν' ανασαίνει.
Το ακούω.
Γύρνα.
Είσαι πιο δυνατή απ' αυτή. Είσαι ζωντανή.
- Τώρα θα πεθάνεις. - Όχι σήμερα.
Έλα, σκρόφα.
Άφησέ την. Μ' ακούς; Άσε ελεύθερο το κορίτσι.
Τζακ!
Γεια σου, Έλι. Έλα.
- Κάθησε δίπλα μου. - Τι κάνεις εδώ;
Το ένοιωσα ότι είσαι εδώ.
- Έπρεπε να σε βρω. - Μου έλειψες τόσο πολύ!
Το ξέρω. Το ξέρω.
Πώς θα συνεχίσω εγώ τώρα;
Δεν πρόλαβα να σου πω ούτε αντίο.
Ίσως μπορείς να συνεχίσεις.
Δεν μπορώ να υπάρξω πουθενά χωρίς εσένα.
Γι' αυτό ήθελα να σου ζητήσω να μείνεις εδώ μαζί μου.
Ν' αφήσεις τον άλλο κόσμο πίσω.
Να σταματήσεις να τον αναπνέεις, όπως εγώ.
Μείνε εδώ μαζί μου.
Πρέπει να το κάνεις μόνη σου.
Δεν μπορώ να σε βοηθήσω.
Δεν θες να είμαστε μαζί;
"Θέλω".
Το "θέλω" δεν είναι αρκετά δυνατή λέξη.
Ξέρω ότι θα 'ρθει η στιγμή που θα πεθάνω.
Όμως ξέρω ότι ο δικός μου Τζακ δεν θα μου ζητούσε ποτέ κάτι τέτοιο, δαίμονα.
Δώσε μου το κορίτσι τώρα, αλλιώς θα κάνω χειρότερα.
Δωσ' την μου πίσω.
Μπορεί να πήρες τη μισή, αλλά εγώ είμαι ολόκληρη...
και πολύ δυνατή.
Πάμε!
Ελίζ, ξύπνα. Ελίζ!
Από 'δω.
- Κουΐν! - Γλυκειά μου; Σε παρακαλώ.
- Τι της συμβαίνει; - Την έπιασε.
Ξύπνα. Μην το αφήσεις να σε πάρει. Πιάστε τα χέρια της!
Κουίν, μη φεύγεις. Μη φεύγεις!
Μείνε μαζί μας.
Αυτός ο κόσμος είναι το σπίτι σου, όχι εκείνος! Αυτός!
- Τι γίνεται; Πεθαίνει; - Κράτα την.
- Πεθαίνει; - Ναι.
Όχι! Φερ' την πίσω! Είπες ότι θα τη φέρεις πίσω!
Πρέπει να με βοηθήσεις. Κουΐν, άκουσέ μας.
- Γύρνα σε μας! - Κουΐν!
Τι κάνεις;
Υπάρχει κι άλλη γυναίκα που πέθανε εδώ πριν λίγες μέρες.
Ναι, η Γκρέϊς. Η γυναίκα του γείτονα.
Κάτι μου λέει. Δεν την ακούω καθαρά.
- Ποιο βιβλίο; Γκρέϊς, ποιο βιβλίο; - Γρήγορα, Ελίζ.
Το ημερολόγιο της Κουΐν.
Αυτό είναι. "Κούΐν, να το διαβάσεις τη μέρα της αποφοίτησής σου."
Είναι το γράμμα που έκρυψε η Λίλι απ' την Κουΐν.
Ήθελε να το βρει τη μέρα της αποφοίτησής της.
Ήθελε να την κάνει να το διαβάσει νωρίτερα. Όντως προσπαθούσε να επικοινωνήσει με την Κουΐν.
Λίλι, ξέρω ότι προσπαθούσες να επικοινωνήσεις μαζί της.
Ξέρουμε ότι ήθελες να διαβάσει το γράμμα.
Λίλι, σε χρειαζόμαστε τώρα!
Βοήθησέ μας.
Μπαμπά...
- Ευχαριστώ. - Είχαμε και βοήθεια.
- Από ποιον; - Είναι και κάποιος άλλος εδώ μαζί μας.
Κάποιος που θέλει πολύ να σου μιλήσει.
Η μαμά.
- Πρέπει να ξέρω ότι είναι αληθινό. - Εντάξει.
Λέει κάτι για μια σκηνή. Μια οντισιόν.
Λέει πως όταν ήσουν στη σκηνή, ήθελες να ξέρεις αν ήταν εκεί.
Ήταν εκεί.
Και ήταν πολύ περήφανη για σένα.
Θέλει εσύ και ο Σον...
να ξέρετε ότι δεν χρειάζεται να την αναζητάτε πια.
Γιατί θα 'ναι για πάντα μαζί σας. Ό,τι κι αν γίνει.
Θα στέκεται πάντα δίπλα σου.
Παρόλο που δεν θα τη βλέπεις, θα είναι εκεί.
Κι αν ποτέ νοιώσεις μπερδεμένη ή μόνη...
θα σου ψυθιρίζει στο αυτί.
Δεν θα ξαναγυρίσει, έτσι δεν είναι;
Όχι σ' αυτόν τον κόσμο.
Σ' αγαπώ.
Καλή δουλειά, παιδιά.
Προσεκτικά.
Ευχαριστώ.
- Πρώτη φορά που βλέπεις φάντασμα; - Ναι.
Δεν το συνηθίζεις ποτέ.
"Διαφασματικές ενοράσεις". Μ' αρέσει.
- Εγώ το σκέφτηκα. - Σοβαρά;
Σταματήστε. Πολύ τσακώνεστε.
Δεν χρειάζεται. Έχετε ανάγκη ο ένας τον άλλο.
Ίσως πρέπει να συνεργαστούμε.
Μα είπες ότι αυτή η δουλειά είναι επικίνδυνη για σένα...
- και ότι μπορεί να σε σκοτώσει. - Κάποια μέρα όλοι θα πεθάνουμε.
Νομίζω ότι είναι ώρα να βγω απ' το σπίτι, όσο είμαι ζωντανή.
Τι λέτε; Συμφωνείτε;
- Φυσικά. - Συνοδέψτε με στ' αμάξι μου, λοιπόν.
Νομίζω επίσης ότι πρέπει να φοράτε κάτι καλύτερο...
αν είναι να συνεργαστούμε.
- Σε πληροφορώ ότι η μπλούζα μου είναι πολύ σπάνια. - Είμαι σίγουρη.
- Άρα, πρέπει να ζητήσεις συγγνώμη. - Ζητώ συγγνώμη.
Τι θα πρότεινες να φορέσουμε;
Πουκάμισο και γραβάτα ίσως.
Αποκλείεται.
Γουόρεν, παλιόγερε.
Σευχαριστώ που με προσέχεις.
Που είναι το...
Κι εγώ σ' αγαπώ, Τζακ.