«Απόδοση Διαλόγων» ••• T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ ••• °°° Μόνο το καλύτερο είναι αρκετά καλό... °°°
••• T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ ••• Άψογα αποδοσμένοι & τέλεια συγχρονισμένοι Ελληνικοί υπότιτλοι
Κοιμήσου...
Μια φορά κι έναν καιρό, πριν έρθω...
...έκλαιγες ασταμάτητα και έβλεπες Τηλεόραση όλη μέρα...
...μέχρι που γινόσουν ζόμπι.
Αλλά μετά προσγειώθηκα απ΄ τον Φεγγίτη μέσα στο Δωμάτιο.
Και σε κλωτσούσα από μέσα.
Και μετά γλίστρησα στη Μοκέτα με τα μάτια μου ορθάνοιχτα.
Έκοψες το κορδόνι και είπες: "Γεια σου, Τζακ."
Mαμά, είμαι πέντε!
••• TO ΔΩΜΑΤΙΟ •••
- Είμαι μεγάλος! - Είσαι μεγάλο παιδί τώρα!
Καλημέρα, Λάμπα.
Καλημέρα, Φυτό.
Καλημέρα, Αυγοφίδη.
Καλημέρα, Μοκέτα. Καλημέρα, Ντουλάπα.
Καλημέρα, Τηλεόραση.
Καλημέρα, Νιπτήρα.
Καλημέρα, Τουαλέτα. Καλημέρα σε όλους!
Εντάξει.
- Έχω γενέθλια. Είμαι πέντε. - Το κατάλαβα.
Πάρε τη βιταμίνη σου. Είναι η τελευταία.
Βιταμίνες.
Πονάει το Χαλασμένο Δόντι;
Αν το βγάλεις απ΄ το μυαλό, δε σε νοιάζει.
Αν δε σε νοιάζει, δεν πονάς.
Έχεις δίκιο.
- Ξέρεις τι θα κάνουμε σήμερα; - Τι;
Θα φτιάξουμε μια τούρτα γενεθλίων.
Τούρτα γενεθλίων;
- Όπως στην Τηλεόραση; - Ναι, αλλά αληθινή.
Αποκλείεται!
Tα πίσω...
1... 2... 3... 4... 5.
Ορίστε.
Σ΄ αγαπώ.
Κλείσε την Τηλεόραση!
Θα μεγαλώσω και θα γίνω γίγαντας!
Μαμά, κοίτα! Είμαι δυνατός σαν τον Σαμψών!
Ναι, είσαι.
Θα είμαι ο Τζακ ο Γίγαντας, ο φονέας των Γιγάντων.
Θα εκτοξευθώ στο Διάστημα μέσα απ΄ τον Φεγγίτη...
...με τον σκύλο μου τον Λάκι, σε όλους τους πλανήτες!
Ας τεντωθούμε λιγάκι. Μπράβο! Μπράβο!
Το άλλο πόδι! Γρήγορα!
Άλλαξε πόδι!
- Ναι. - Το κάνω.
Πηδάω... σαν το βατραχάκι!
Πίσω τα πόδια. Ας κάνουμε μια κάμψη.
Ώρα για τρέξιμο.
Τώρα σ΄ αυτόν τον τοίχο!
Σ΄ αυτόν τον τοίχο, εννοούσα!
Αλλά εννοούσα πραγματικά σ΄ αυτόν!
Και σ΄ αυτόν!
- Είναι ένα μεγάλο, χοντρό αυγό. - Πολύ ωραία.
- Φέρε το βούτυρο. - Θα προσθέσουμε και λίγο βούτυρο.
Βούτυρο!
Λιώσε το.
Τα καταφέραμε!
- Μπορείς να τ΄ ανακατέψεις; - Ναι.
Και τα κεράκια τώρα!
Δεν έχουμε κεράκια.
Το ξέρω...
Αληθινή τούρτα, είπες. Θέλει αναμμένα κεράκια.
Τζακ...
Δεν πειράζει που δεν έχει κεράκια. Και πάλι τούρτα είναι.
Να ζητούσες κεράκια, όχι το χαζό τζιν, για το Κυριακάτικο Δώρο.
Συγγνώμη. Ζητάω πράγματα που χρειαζόμαστε και βρίσκει εύκολα.
Μα ο ΣαταΝίκ βρίσκει τα πάντα με μαγικό τρόπο.
- Να δοκιμάσουμε την τούρτα σου; - Όχι!
- Τζακ, ας φάμε μια μπουκιά. - Είπα, όχι!
Σε μία εβδομάδα που θα είμαι έξι, ζήτα αληθινά κεράκια.
Σε έναν χρόνο, εννοείς.
Ο Εντμόν βγαίνει απ΄ το σακί...
...και κολυμπάει στο Νησί του Μόντε Κρίστο.
Ξεθάβει τον θησαυρό που του είχε πει ο φίλος του.
Αγοράζει ένα μεγάλο σκάφος.
Και γυρίζει στη Γαλλία.
Κι αποφασίζει ν΄ αγοράσει το νησί και αποκαλεί τον εαυτό του "Κόμη".
Κι ορκίζεται να εκδικηθεί όσους ήταν κακοί μαζί του.
- Να φάμε κι άλλη τούρτα; - Αύριο.
- Μια μπουκιά μόνο. - Έχουμε πλύνει τα δόντια μας.
Μία τελευταία ιστορία; Σε παρακαλώ.
Τζακ, είναι αργά. Πήγαινε για ύπνο.
Τραγούδησε...
Ένα βράδυ που ο ήλιος είχε βασιλέψει...
Κι έκαιγε της ζούγκλας η φωτιά...
Ήρθε ένας κουρελής και είπε: "Παιδιά, δεν παραδίδομαι."
Σε μια χώρα πηγαίνω, πέρα απ΄ την κρυστάλλινη πηγή.
"Ελάτε μαζί μου να δείτε το Μεγάλο Ζαχαρωτό Βουνό."
"Στο Μεγάλο Ζαχαρωτό Βουνό, είναι μια χώρα λαμπερή..."
- Το τζιν του. - Ευχαριστώ.
Τα σταφύλια ήταν πολύ ακριβά. Σας αγόρασα αχλάδια κονσέρβα.
Τι είναι αυτό; Τούρτα γενεθλίων;
Έπρεπε να μου το είχες πει. Θα του αγόραζα δώρο.
Πόσων χρονών είναι; Τεσσάρων;
Πέντε.
1... 2... 3...
Είναι το Δωμάτιο, κι έπειτα το Απώτερο Διάστημα...
...με όλους τους τηλεοπτικούς πλανήτες, και μετά ο Ουρανός.
Το Φυτό είναι αληθινό, αλλά όχι τα δέντρα.
Οι αράχνες είναι αληθινές και το κουνούπι που μου ρούφηξε το αίμα.
Αλλά τα σκιουράκια και τα σκυλιά είναι μόνο στην Τηλεόραση.
Εκτός απ΄ τον Λάκι, τον σκύλο που ίσως αποκτήσω μια μέρα.
Τα τέρατα είναι πολύ μεγάλα για να είναι αληθινά. Και η θάλασσα.
Τα πρόσωπα στην Τηλεόραση είναι επίπεδα και χρωματιστά.
Αλλά εσύ κι εγώ είμαστε αληθινοί.
Ο ΣαταΝίκ... Δεν ξέρω αν είναι αληθινός.
Ίσως μισοαληθινός.
48... 49...
50... 51...
Τι είναι αυτό;
Ένα χαλασμένο δόντι.
Μπορώ να το κρατήσω;
Τον έδιωξες!
Ήταν ζωντανός, αληθινός!
Θα μας έκλεβε το φαγητό.
Ο Ποντικός μπορεί να φάει το φαγητό μου. Δεν πεινάω.
Θα έφερνε μικρόβια, θα μας δάγκωνε στον ύπνο μας.
Ο Ποντικός είναι φίλος μου κι εσύ τον σκότωσες!
- Όχι, είναι μια χαρούλα. - Με κοροϊδεύεις;
Τζακ, ορκίζομαι, είναι ασφαλής στην αυλή, με τη μαμά του.
Ποια αυλή; Τα ποντίκια ζουν σε μια αυλή στην Τηλεόραση;
Φτιάξε ένα Ούφο μ΄ αυτό.
Γιατί δεν είπες στον ΣαταΝίκ πως ήταν τα γενέθλιά μου;
- Επειδή δεν είναι φίλος μας. - Θα μου έφερνε δώρο, είπε.
Δεν έπρεπε να ακούς. Θα έπρεπε να κοιμάσαι.
- Ποτέ δεν πήρα κανένα δώρο. - Δεν το εννοούσε.
Μπορεί να ήταν ο σκύλος μου, ο Λάκι.
Τζακ, δεν έχουμε χώρο για σκύλο που θα γαβγίζει και θα γρατζουνάει.
Ο Λάκι δε θα γρατζουνάει. Το ορκίζεται.
- Δεν υπάρχει Λάκι! - Ναι, υπάρχει!
Όχι, δεν υπάρχει! Απ΄ το μυαλό σου τον έβγαλες, δεν είναι αληθινός!
Τζακ, με συγχωρείς. Έλα εδώ, με συγχωρείς.
Συγγνώμη. Έχεις δίκιο, δεν ήταν σωστό.
- Πού πάμε όταν κοιμόμαστε; - Εδώ, στο δωμάτιο.
Αλλά τα όνειρα;... Μπαίνουμε μέσα στην Τηλεόραση για να ονειρευτούμε;
Μόνο εδώ είμαστε.
Σαν τον Ποντικό...
Μπορώ να το ανοίξω;
Ναι!
Γιατί δεν ουρλιάζουν ποτέ κι οι εξωγήινοι;
Δε μας ακούν μάλλον.
- Θα ουρλιάξουμε πιο δυνατά, εντάξει; - Εντάξει.
Θα σε σκοτώσω! Θες να με σκοτώσεις τώρα;
Μαμά, μου επιτίθεται!
Σ΄ έπιασα!
Μαμά, τι μυρίζει έτσι άσχημα;
Γαμώτο!
- Τι μυρίζει έτσι; - Συγγνώμη, έκαψα λίγο τυρί.
Δε σκέφτηκα...
Η σκέψη δεν είναι το δυνατό σου σημείο.
Το ξέρω.
Κάθισε.
Ευχαριστώ.
Του άρεσε το φορτηγάκι;
Ξέρω καλά τα αγόρια.
Οι βιταμίνες;
Πεταμένα λεφτά. Δεν προσφέρουν τίποτα.
- Αν κάναμε καλύτερη διατροφή... - Γαμώτο, πάλι τα ίδια.
Πάψε να παραπονιέσαι. Ας ήσουν λιγάκι ευγνώμων.
Ευχαριστώ.
Να πάρει, είναι πολύ δύσκολο ώρες ώρες.
Σ΄ ευχαριστώ για όλα.
Δεν έχεις ιδέα για τον κόσμο σήμερα.
Ποιος πληρώνει το ρεύμα; Ποιος τα πληρώνει όλα;
Εσύ.
Και πώς νομίζεις ότι θα μπορώ να συνεχίσω να πληρώνω;
Τι εννοείς;
Τίποτα...
- Τι σημαίνει αυτό; - Έξι μήνες είμαι απολυμένος.
- Σκοτίστηκες καθόλου; - Τι θα κάνεις γι΄ αυτό;
- Ψάχνεις για δουλειά; - Δεν υπάρχουν δουλειές, γαμώτο!
- Γεια σου. - Κοιμάται.
Δε νομίζω.
Τον έχεις στη ντουλάπα μέρα-νύχτα;
Τι είναι; Τέρας με δύο κεφάλια;
Πάμε στο κρεβάτι.
- Πάμε στο κρεβάτι. - Θέλεις ένα γλειφιτζούρι;
Σου αρέσουν τα γλειφιτζούρια; Βγες να πάρεις ένα γλειφιτζούρι.
Έλα στο κρεβάτι. Σε παρακαλώ.
"Παρακαλώ";
Δε σου έμαθε καλούς τρόπους η μαμά σου, δεσποινίς;
Γεια σου, γιε μου.
Φύγε μακριά του!
Μην τον αγγίξεις! Μην τον αγγίξεις!
- Μην τον αγγίξεις! - Σκάσε!
Σκάσε!
Θες ν΄ αναπνεύσεις;
Βούλωσ΄ το τότε!
Μην τον αγγίξεις.
Γαμώτο!
Έτσι και με ξαναπιάσεις έτσι...
...θα σε σκοτώσω.
- Το κατάλαβες; - Μην τον αγγίξεις.
Μην ξεχνάς πώς τον απέκτησες.
Τζακ; Τζακ;
Συγγνώμη που βγήκα απ΄ τη Ντουλάπα!
- Είσαι καλά; - Συγγνώμη.
- Όλα καλά. - Δε θα το ξανακάνω.
Mαμά, είμαι δράκος.
Είμαι δράκος.
Έκοψε το ρεύμα.
"Πολλά αλλόκοτα πράγματα έγιναν τελευταία."
"Κι η Αλίκη είχε αρχίσει να πιστεύει...
...πως πολύ λίγα πράγματα ήταν πραγματικά αδύνατα."
"Δεν υπήρχε κανένας λόγος να περιμένει στη μικρή πόρτα."
Mαμά;
Τζακ, θυμάσαι τον Ποντικό;
Ναι.
Ξέρεις πού είναι;
Εγώ ξέρω.
Είναι στην άλλη πλευρά του τοίχου.
- Ποια άλλη πλευρά; - Τα πάντα έχουν δύο πλευρές.
Όχι το οκτάγωνο... Το οκτάγωνο έχει οκτώ πλευρές.
Ένας τέτοιος τοίχος, όμως...
Εμείς είμαστε στη μέσα πλευρά κι ο Ποντικός είναι έξω.
- Στο Απώτερο Διάστημα; - Όχι, στον κόσμο.
Πολύ πιο κοντά σε σχέση με το Απώτερο Διάστημα.
Δε βλέπω την έξω πλευρά.
Σου είχα πει κάτι παλιά, αλλά ήσουν πολύ πιο μικρός.
Νόμιζα πως δε θα καταλάβαινες, αλλά τώρα είσαι μεγάλος κι έξυπνος.
Ξέρω ότι καταλαβαίνεις.
Από πού παίρνει το φαγητό μας ο ΣαταΝίκ;
- Απ΄ την Τηλεόραση, με μαγικά! - Δεν υπάρχουν μαγικά!
Στην Τηλεόραση, βλέπεις εικόνες από αληθινά πράγματα κι ανθρώπους.
Είναι αληθινά πράγματα.
Η Ντόρα η Εξερευνήτρια είναι αληθινή;
Όχι, η Ντόρα είναι μια ζωγραφιά.
Άλλοι άνθρωποι, όμως, έχουν πρόσωπα σαν εμάς.
Είναι εικόνες αληθινών πραγμάτων. Κι όλα τα άλλα είναι αληθινά.
Αληθινοί ωκεανοί, αληθινά δέντρα, αληθινές γάτες.
Αποκλείεται! Πώς χωράνε;
Απλώς χωράνε. Απλώς χωράνε στον κόσμο.
Έλα τώρα, Τζακ, είσαι έξυπνος. Ξέρω ότι αναρωτιόσουν γι΄ αυτό.
Μπορώ να φάω κάτι άλλο;
- Ένα φύλλο! Το βλέπεις; - Πού;
- Κοίτα! - Δε βλέπω κανένα φύλλο.
Έλα, θέλω να δεις.
Έλα να δεις από πιο κοντά.
Το βλέπεις;
Χαζή μαμά, αυτό δεν είναι φύλλο. Τα φύλλα είναι πράσινα.
Στα δέντρα. Όταν πέφτουν, σαπίζουν σαν τη σαλάτα στο ψυγείο.
Πού είναι όλα αυτά που έλεγες; Δέντρα, σκυλιά, γατιά, γρασίδι...
Δεν τα βλέπουμε από ΄δώ, γιατί ο Φεγγίτης κοιτάζει προς τα πάνω.
- Με κοροϊδεύεις! - Δε σε κοροϊδεύω!
Ψεύτρα! Παλιοψεύτρα!
Τζακ, δε μπορούσα να σ΄ το εξηγήσω, γιατί ήσουν πολύ μικρός για να καταλάβεις.
Κι έπρεπε να σκαρφιστώ μια ιστορία.
Αλλά τώρα κάνω το αντίθετο του να λέω ψέματα.
Λέω ξεψέματα, επειδή είσαι πέντε χρονών.
Αρκετά μεγάλος για να καταλάβεις τι είναι ο κόσμος.
Πρέπει να καταλάβεις. Δε μπορούμε να ζούμε άλλο έτσι. Θα με βοηθήσεις.
Θέλω να γίνω πάλι τεσσάρων.
Θυμάσαι που η Αλίκη δεν ήταν πάντα στη Χώρα των Θαυμάτων;
Έπεσε βαθιά μέσα σε μια τρύπα.
Κι εγώ δεν ήμουν πάντα στο Δωμάτιο.
Είμαι σαν την Αλίκη. Ήμουν ένα κοριτσάκι που το έλεγαν Τζόι.
Ζούσα σε ένα σπίτι με τη μαμά και τον μπαμπά μου.
Εσύ θα τους έλεγες γιαγιά και παππού.
- Τι σπίτι; - Σπίτι. Ήταν στον κόσμο.
Είχε πίσω αυλή, είχαμε αιώρα...
...όπου κουνιόμασταν και τρώγαμε παγωτό.
- Ένα τηλεοπτικό σπίτι; - Όχι, Τζακ, ένα αληθινό σπίτι.
Δε μ΄ ακούς;
Όταν ήμουν 17 χρονών...
- ...γυρνούσα σπίτι απ΄ το σχολείο-- - Εγώ πού ήμουν;
Στον ουρανό ακόμα.
- Κάποιος είπε ότι ο σκύλος του... - Ποιος;
ΣαταΝίκ τον λέμε. Δεν ξέρω το αληθινό του όνομα.
Παρίστανε πως ο σκύλος του ήταν άρρωστος...
- Πώς λένε τον σκύλο; - Δεν υπήρχε σκύλος!
Προσπαθούσε να με ξεγελάσει, εντάξει;
Δεν υπήρχε σκύλος. Ο ΣαταΝίκ με έκλεψε.
- Θέλω αλλιώτικη ιστορία! - Όχι, αυτήν την ιστορία θ΄ ακούσεις!
Με έβαλε στην καλύβα του κήπου. Εδώ. Το Δωμάτιο είναι η καλύβα.
Κλείδωσε την πόρτα. Μόνο αυτός ξέρει τον κωδικό για ν΄ ανοίξει.
Μόνο αυτός ξέρει, κι είμαι κλειδωμένη εδώ, 7 χρόνια.
Επτά χρόνια είμαι εδώ μέσα! Καταλαβαίνεις;
Βαρετή ιστορία!
Τζακ, ο κόσμος είναι πολύ μεγάλος.
Τόσο μεγάλος που δε θα το πίστευες.
Και το Δωμάτιο δεν είναι παρά ένα βρωμερό μέρος του.
Το Δωμάτιο δεν είναι βρωμερό! Μόνο όταν αφήνεις κλανιά!
Θεέ μου...
Δεν πιστεύω τον βρωμερό κόσμο σου!
Είναι πάλι ζεστά.
Mαμά;
Mαμά.
Mαμά;
Ο Αυγοφίδης είναι ο πιο μακρύς κι εντυπωσιακός φίλος μας.
Το Λιωτό Κουτάλι είναι το καλύτερο για να τρως.
Ο Λαβύρινθος είναι ο πιο φιδωτός.
Και κρύβει πράγματα για να μην τα βρίσκω.
Η Τουαλέτα είναι η καλύτερη στο να εξαφανίζει τα κακά.
Η Λάμπα είναι η πιο λαμπερή, εκτός αν είναι κομμένο το ρεύμα.
Κι εσύ είσαι η καλύτερη στο να διαβάζεις και να λες τραγούδια.
Εκτός κι αν είναι μία από εκείνες τις μέρες.
Εγώ είμαι ο καλύτερος στις ζωγραφιές, στο να μεγαλώνω, σχεδόν στα πάντα!
Οι χελώνες είναι αληθινές;
Ναι, απολύτως αληθινές. Είχα μια χελώνα για κατοικίδιο.
Οι κροκόδειλοι κι οι καρχαρίες;
Ναι, είναι όλα αληθινά.
Αληθινοί;
Περίπου.
Είναι αληθινοί άνθρωποι, αλλά υποδύονται μεταμφιεσμένοι.
Παριστάνουν πως είναι άνθρωποι πριν από εκατοντάδες χρόνια.
Μόνο στην Τηλεόραση;
Το ΄πιασες!
Όταν έρθει ξανά ο ΣαταΝίκ, θα τον κλωτσήσω στον πισινό.
Θα σου πω κάτι.
Μία φορά, προσπάθησα να κλωτσήσω τον ΣαταΝίκ στον πισινό.
Κρύφτηκα πίσω απ΄ την πόρτα και κρατούσα το καπάκι απ΄ το καζανάκι.
Είχε καπάκι. Ήταν το πιο βαρύ αντικείμενο στο Δωμάτιο.
Όταν μπήκε μέσα αυτός, του το έσπασα στο κεφάλι.
Αλλά τα θαλάσσωσα.
Έκλεισε την πόρτα και μ΄ άρπαξε απ΄ τον καρπό.
Γι΄ αυτό με πονάει τώρα.
Να περιμένουμε να κοιμηθεί και να τον σκοτώσουμε.
Θα μπορούσαμε, αλλά... μετά;
Θα τελείωνε το φαγητό, δεν ξέρουμε και τον κωδικό της πόρτας.
Μπορούν να έρθουν η Γιαγιά κι ο Παππούς.
Τζακ, δεν ξέρουν πού είμαστε.
Το Δωμάτιο δεν είναι σε κανέναν χάρτη.
Τζακ, άκουσέ με. Τώρα έχουμε μια ευκαιρία.
Παραλίγο να τη χάσουμε, αλλά έχουμε την ευκαιρία μας.
Θα με βοηθήσεις να ξεγελάσουμε τον ΣαταΝίκ.
Δεν καταλαβαίνω.
Θα κάνω το πρόσωπό σου να καίει για να σε πάει στο νοσοκομείο.
Κι όταν φτάσεις, θα πεις στους γιατρούς: "Βοήθεια! Αστυνομία!"
Ίσως του χρόνου που θα είμαι έξι.
Απόψε. Απόψε πρέπει να γίνει, Τζακ.
Θα πούμε στον ΣαταΝίκ ότι κρύωσες επειδή δεν είχαμε ρεύμα κι ανέβασες πυρετό.
- Αύριο, σε παρακαλώ. - Όχι, είμαι η μαμά σου.
Κάποιες φορές, αποφασίζω και για τους δυο μας.
Έλα, πρέπει να είσαι "μαραμένος". Εντάξει;
Δε θα κουνηθείς και δε θα πεις λέξη. Είσαι πολύ αδύναμος, εντάξει;
Τι κάνεις; Τι κάνεις;
Συγγνώμη, πρέπει να σε κάνω να μυρίζεις σαν άρρωστος.
Ωραία... Δείξε μου πώς θα βγάλεις το σημείωμα απ΄ την τσέπη σου.
Δείξε μου το σημείωμα. Είσαι στο νοσοκομείο.
Δείξε μου... Τι είναι αυτό;
Βλέπεις; Θα έχεις ένα κομμάτι μου συνέχεια.
Βάλε το πάλι στην τσέπη σου.
Ωραία... Πρέπει να είσαι και δυνατός, εντάξει;
- Φοβάμαι. - Το ξέρω.
Έλα...
Μη φοβάσαι.
- Ήρθες επιτέλους! - Ξέρεις τους κανόνες.
- Ούτε κιχ μέχρι να κλείσει η πόρτα. - Συγγνώμη, αλλά...
Ο Τζακ είναι άρρωστος. Έκανε πολύ κρύο.
Εσύ το προκάλεσες.
Δε μπορούσα να τον ζεστάνω και τώρα "ψήνεται".
- Δώσε του ένα παυσίπονο. - Προσπάθησα, αλλά τα ξερνάει.
Μη! Όχι!
Μείνε ακίνητος.
Χριστέ μου, αυτός καίει.
Θα του φέρω κάτι πιο ισχυρό.
Μα είναι 5 ετών. Είναι αφυδατωμένος κι έχει πυρετό.
- Θα κάνει σπασμούς. Χρειάζεται αντιβιοτικά. - Σκάσε κι άσε με να σκεφτώ!
Εντάξει, θα του φέρω αύριο βράδυ.
Όχι! Πρέπει να τον πας στα Επείγοντα αμέσως!
- Σταμάτα την υστερία! - Όχι αύριο βράδυ! Σε ικετεύω!
Θα πάω τελικά;
Όχι αυτή τη φορά.
Δεν πειράζει.
Θυμάσαι πώς ο Εντμόν βγάζει τον φίλο του απ΄ το σακί...
...και τον κρύβει, και μετά μπαίνει ο ίδιος στο σακί;
Και μένει ακίνητος μέχρι να έρθουν οι φρουροί.
Αυτό θα κάνεις κι εσύ.
Έτσι θα τον ξεγελάσουμε πιο πολύ. Δε θα παριστάνεις τον άρρωστο.
Θα παριστάνεις... τον πεθαμένο.
Σε τυλίγω.
- Δε θέλω να πεθάνω. - Απλώς παριστάνεις τον πεθαμένο.
Ακίνητος!
Θα σε τυλίξω με τη Μοκέτα για να μη δει ο ΣαταΝίκ ότι ζεις.
Ο ΣαταΝίκ θα σε σηκώσει έτσι. Μείνε ακίνητος.
Δε θα είσαι μαραμένος τώρα. Θα είσαι ακίνητος σαν ρομπότ.
Θα νιώσεις ένα τράνταγμα... Κάπως έτσι...
Τότε θα ξέρεις ότι ο ΣαταΝίκ οδηγεί.
Θα είναι απασχολημένος κι εσύ θα ξετυλιχτείς.
Δε θα βγάλεις κιχ. Θα είμαι στο μυαλό σου και θα σου μιλάω.
Ξετυλίξου... Κουνήσου για να βγεις.
- Βγες. - Δε μπορώ! Κόλλησα!
- Έλα, Τζακ! - Mαμά, δε μπορώ!
Ο ΣαταΝίκ θα σε σηκώσει και θα σε βγάλει έξω.
Θα σε βάλει στο φορτηγό.
Και θα βρει ένα μέρος...
...για να σε αφήσει.
Όχι.
Όλα θα πάνε καλά, όμως.
Εσύ θα βγεις απ΄ τη Μοκέτα και θα το σκάσεις.
Εδώ το κεφάλι.
Έτσι τα χέρια... Λιγότερες στροφές αυτή τη φορά.
Κύλησε, κύλησε, Τζακ! Έλα, κύλησε!
Έλα, ξετυλίξου γρήγορα!
Σε μισώ!
Φορτηγό. Ξετυλίγομαι. Πηδάω. Τρέχω.
Θα πηδήξεις όταν το φορτηγό σταματήσει στο πρώτο Stop.
Και θα φωνάξεις μόλις δεις κάποιον.
Θα πεις: "Η Μαμά μου είναι η Τζόι Νιούσομ."
- Ποιος είναι ο "κάποιος"; - Ο πρώτος άνθρωπος που θα δεις.
Ένας αληθινός άνθρωπος;
- Κι αν με ξετυλίξει ο ΣαταΝίκ; - Δε θα το κάνει.
- Έχεις το Χαλασμένο Δόντι; - Εδώ, για να μην το χάσω.
Είσαι υπέροχος.
Και θα σου αρέσει πολύ.
- Τι πράγμα; - Ο κόσμος.
Το σπίτι μου με την αιώρα, τη γιαγιά και τον παππού.
Κι εσένα;
Ναι.
Ακίνητος! Συγγνώμη, Τζακ!
Ακίνητος! Μπορείς να το κάνεις!
Aντιβιοτικά.
Τι κάνεις;
Χειροτέρεψε μέσα στη νύχτα.
Δεν ξύπνησε.
Κακόμοιρο κορίτσι...
- Πρέπει να ήταν πολύ σοβαρά. - Σκότωσες το μωρό μου!
Ηρέμησε, να ρίξω μια ματιά.
Μην τον αγγίξεις!
Εντάξει.
- Είσαι σίγουρη; - Αν είμαι σίγουρη;
Δε μπορεί να μείνει εδώ. Το ξέρεις.
Όχι.
- Πού θα τον πας; - Δεν ξέρω. Σκέφτομαι.
Κάπου ωραία. Όχι εδώ, θα τον νιώθω.
Εντάξει.
- Κάπου με δέντρα. - Με δέντρα, βέβαια.
Ορκίσου ότι δε θα ρίξεις πάνω του το βρωμερό σου βλέμμα.
Ορκίσου ότι δε θα τον κοιτάξεις!
Ορκίζομαι.
- Νυχτώνει σε μία ώρα. - Τώρα!
Δεν το αντέχω!
Καλά, εντάξει.
Απαλά, σε παρακαλώ!
- Σε παρακαλώ... Απαλά... - Τον κρατάω!
Κάνε πίσω.
Πρόσωπο στον τοίχο!
Φορτηγό... Ξετυλίγεσαι...
Πηδάς... Τρέχεις... Κάποιος...
Ηλίθια σκύλα...
Συγγνώμη, φίλε. Εμφανίστηκε απ΄ το πουθενά.
Συγγνώμη. Είναι εντάξει η μικρή;
- Όλα υπό έλεγχο. - Εντάξει.
Είχε κάποιο ατύχημα; Θέλετε να τηλεφωνήσω;
- Βοήθεια! - Θα το φροντίσω εγώ.
Τι έχεις εκεί, γλυκιά μου; Να δω!
Για ΄μένα;
Κοίτα τη δουλειά σου!
- Mαμά! Βοήθεια! - Θα καλέσω την Αστυνομία, κύριε!
Γαμώτο!
Έλα ΄δώ. Κάθισε.
Γλυκιά μου;
Αυτός είναι ο Μπούμερ. Δε θα σε πειράξει. Έφυγε. Θα τηλεφωνήσω τώρα.
Ήταν ένα κόκκινο φορτηγάκι. Έτρεχε να του ξεφύγει...
Ο τύπος άρπαξε τη μικρή...
- Προσπάθησα να τον σταματήσω... - Σας ευχαριστώ.
Γεια σου, είμαι η Αστυφύλακας Πάρκερ. Πώς σε λένε;
- Τζακ... - Μπορείς να το πεις λίγο πιο δυνατά;
Μήπως έχεις κάποιο άλλο όνομα;
Τζακ; Μη φοβάσαι.
Μπορείς να μου πεις πόσων ετών είσαι;
- Είμαι πέντε. - Πέντε; Τέλεια.
Μπορείς να μου πεις τώρα πού μένεις;
Να καλέσουμε την Πρόνοια;
Έχεις μαμά, Τζακ;
Mαμά...
Ωραία. Έχει άλλο όνομα;
Δε θυμάμαι.
Πού είναι τώρα η Μαμά;
- Στο Δωμάτιο. - Πού είναι αυτό το δωμάτιο, Τζακ;
Αυτός με το φορτηγό, είναι ο μπαμπάς; Ο φίλος της Μαμάς; Τον ξέρεις;
- Τι είναι αυτό, Τζακ; - Ένα κομμάτι της Μαμάς.
Εντάξει, μωρό μου.
Σ΄ ευχαριστώ, Τζακ. Τα πήγες περίφημα, εντάξει;
Αναγνωρίζεις κάτι, φιλαράκο;
Τζακ, κάτι;
Τι είναι έξω απ΄ το δωμάτιό σου, Τζακ;
Το Διάστημα... Όχι, ο κόσμος...
Λες να έχει πάρει κάτι ο μικρός;
Άκου, όταν βγαίνεις απ΄ την πόρτα...
- Όχι; Δε βγαίνεις; - Δεν ξέρουμε ν΄ ανοίξουμε την πόρτα.
Στοίχημα, είναι κάποια αίρεση. Το δόντι, τα μακριά μαλλιά...
Μπαίνει το φως της μέρας στο δωμάτιό σου;
- Ωραία. Πόσα παράθυρα; - Κανένα.
- Πώς μπαίνει μέσα ο ήλιος; - Απ΄ τον Φεγγίτη.
Απ΄ τον φεγγίτη; Έξοχα. Ζεις σ΄ ένα σπίτι με φεγγίτη;
Το Δωμάτιο δεν είναι σπίτι.
Είναι...
Θα σου πει περισσότερα αν κοιμηθεί πρώτα.
Tομ, περίμενε λίγο.
- Το Δωμάτιο είναι καλύβα. - Καλύβα, Τζακ;
- Μπράβο, αγόρι μου. - Ψύλλος στ΄ άχυρα.
Γιατί πήδηξες απ΄ το φορτηγό, Τζακ;
Το είπε η Μαμά στο μυαλό μου.
Τι είπε ακριβώς;
"Πήδα όταν μειώσει ταχύτητα." Αλλά δε μπόρεσα.
Εντάξει, και τι έκανες;
Τι έκανες;
Την τρίτη φορά, κοπανήθηκα.
- Ποια τρίτη φορά, Τζακ; - Που πήγαινε πιο αργά.
Όλα πήγαιναν στο πλάι. Μετά σταμάτησε και πήδηξα.
Κατάλαβα. Κατάλαβα, φιλαράκο μου.
Εδώ 5409. Κέντρο, ακούστε προσεκτικά. Ασαφής τοποθεσία. Νότια της Ελμ.
Τρία Stop μετά τη διασταύρωση με Μπιτς.
Ψάξτε για καλύβα με φεγγίτη σε κήπο.
Και στις πιο πρόσφατες φωτογραφίες δορυφόρου, για κόκκινο φορτηγάκι.
- 5409 καθ΄ οδόν. - Απίστευτο.
Ελήφθη, 5409.
Μπράβο, Τζακ.
Έχουμε πιθανή κατάσταση ομηρίας σε εξέλιξη.
Είμαστε στην οδό Πάιν 40019.
Μείνε με τον μικρό.
Όλα θα πάνε καλά, Τζακ.
Χαλάρωσε.
Mαμά!
Mαμά...
Mαμά.
Mαμά!
Άνοιξε την πόρτα! Άνοιξε!
- Τζακ! Πού είναι; - Mαμά, εδώ είμαι!
Mαμά, μπορούμε να πάμε στο κρεβάτι;
Ναι, θα μας πάνε κάπου να κοιμηθούμε.
Όχι, στο Κρεβάτι...
...στο Δωμάτιο.
Mαμά! Mαμά!
Καλημέρα, υπναρά.
Περίμενα πολλή ώρα να ξυπνήσεις και με ξαναπήρε ο ύπνος.
Είμαστε σε άλλον πλανήτη;
Στον ίδιο, αλλά σε άλλο μέρος.
Αυτό εδώ είναι ένα υπνοδωμάτιο σε νοσοκομείο.
Είμαστε στ΄ αλήθεια άρρωστοι ή το κάνουμε στα ψέματα;
Είμαστε το αντίθετο του άρρωστοι.
- Πόσο καιρό θα μείνουμε; - Όχι πολύ.
Μας είδε η γιαγιά χθες βράδυ.
Και θα μας πάρει από εδώ μόλις πουν ότι είμαστε καλά.
Κι ο παππούς;
Έλειπε για δουλειά, αλλά τώρα έρχεται με το αεροπλάνο.
Έβρεξα το κρεβάτι. Συγγνώμη.
- Δεν το έκανα επίτηδες. - Δεν πειράζει.
Εμπρός;
Ναι. Μόλις τώρα.
Ναι, τέλεια. Μπορείτε να το φέρετε σε 20 λεπτά;
Ευχαριστώ.
Σήκωσε τα πόδια.
- Μαμά, αυτά είναι σκουπίδια. - Θα σου πάρουμε καινούργιο.
Για Κυριακάτικο Δώρο;
Θα πάρεις πάρα πολλά δώρα, κι όχι μόνο την Κυριακή.
Mαμά, πού είναι η μπανιέρα;
Έχει ντους. Πιτσιλάει πιο ωραία.
Τζακ, έλα εδώ.
Εμείς είμαστε αυτοί.
Mαμά, θα μας βρει;
Όχι. Δε θα μας βρει ποτέ.
Έλα.
Μπάνιο πριν το κρεβάτι. Αυτός είναι ο κανόνας.
Δεν υπάρχουν κανόνες, Τζακ. Κάνουμε ό,τι θέλουμε.
- Πονάς; - Όχι.
Θες να έρθεις μέσα;
Mαμά, χτυπάει η πόρτα.
Μη φοβάσαι.
Καλημέρα.
Μη φοβάσαι.
Ξυπνήσαμε, λοιπόν;
Ναι.
- Άφησέ το εδώ. - Μη φοβάσαι, Τζακ.
Γεια σου, Τζακ. Τι κάνεις;
Εγώ είμαι ο Δρ. Μιτάλ.
Κοιμόσουν όταν ήρθα το πρωί.
- Πεινάς; - Θες να φας πρωινό;
- Θα πεινάς σαν λύκος. - Θα σου φέρει πρωινό.
Για να δούμε τι έχουμε... Τηγανίτες και φρούτα.
Για να τα δούμε.
Τηγανίτες!
Φαίνονται πολύ νόστιμες!
Πολύ νόστιμες. Θα δοκιμάσεις; Τρώγονται και με σιρόπι.
Θα δοκιμάσεις σιρόπι; Είναι πολύ γλυκό.
Σας έφερα κάποια πραγματάκια...
Γυαλιά ηλίου!
Θα είστε πιο άνετα αν χρειαστεί να βγείτε έξω.
Και αντηλιακό, κυρίως για εκείνον.
- Αυτό είναι σημαντικό. Για τον Τζακ. - Είναι απαραίτητο;
Ο αέρας έχει πολλά μικρόβια και πρέπει να τα συνηθίσει.
Ο συνάδελφός μου σου έγραψε αυτό για τον πόνο στον καρπό σου...
...μέχρι να χειρουργηθείς. Κι αυτά θα σε βοηθήσουν να κοιμηθείς.
- Να τα πάρεις αν το χρειαστείς. - Εντάξει, ευχαριστώ.
Τζακ, έλα να δοκιμάσουμε τις τηγανίτες.
Σκέφτηκες καθόλου αυτά που συζητήσαμε το πρωί;
Ναι, τα σκέφτηκα. Ευχαριστώ, αλλά...
Θέλω να πάω σπίτι τώρα.
Εντάξει, ξέρεις την άποψή μου.
Ναι.
Με όλα αυτά που έχετε βιώσει...
- Για να εξετάσουμε σωστά τον Τζακ. - Τίποτα δεν έπαθε ο Τζακ.
- Καταλαβαίνω. - Θα είναι μια χαρά, έτσι;
Το σημαντικότερο είναι ότι τον έβγαλες από εκεί όσο είναι ακόμα "ζυμάρι".
Τι;
Δεν είμαι ζυμάρι.
Τι είπες, Τζακ;
Λέει ότι είναι αληθινός, όχι ζυμάρι.
Μου την έφερες, Τζακ.
Είσαι αληθινός και πολύ γενναίος.
Θα τα πούμε αργότερα.
Μπαμπά;
Μπαμπά!
Συγγνώμη, δε μπορούσαμε να περιμένουμε.
Δεν πειράζει. Μην ανησυχείτε.
Γεια σου, Τζακ. Σ΄ ευχαριστούμε που έσωσες το κοριτσάκι μας.
Είμαι 37 ώρες στον κόσμο.
Είδα τηγανίτες, μια σκάλα, και πουλιά και παράθυρα...
...και εκατοντάδες αυτοκίνητα...
Και σύννεφα και αστυνομικούς και γιατρούς.
Και τη γιαγιά και τον παππού.
Αλλά η Μαμά λέει πως δε ζουν πια μαζί στο σπίτι με την αιώρα.
Η γιαγιά ζει εκεί με τον φίλο της τον Λίο τώρα.
Κι ο παππούς ζει πολύ μακριά.
Είδα ανθρώπους με διαφορετικά πρόσωπα και μυρωδιές, να μιλάνε όλοι μαζί.
Επιβεβαιώνεται πως συνελήφθη ένα άτομο...
Ο κόσμος είναι σαν όλους τους τηλεοπτικούς πλανήτες μαζί.
Και δεν ξέρω πού να κοιτάξω και τι ν΄ ακούσω.
Έχει πόρτες κι άλλες πόρτες...
...και πίσω απ΄ όλες τις πόρτες, υπάρχει ένα άλλο μέσα...
...και ένα άλλο έξω.
Και πράγματα συμβαίνουν και συμβαίνουν.
Κι αυτό δε σταματάει ποτέ.
Κι ο κόσμος συνέχεια αλλάζει το πόσο λαμπερός και ζεστός είναι.
Κι υπάρχουν αόρατα μικρόβια που αιωρούνται παντού.
Όταν ήμουν μικρός, ήξερα μόνο μικρά πράγματα.
Αλλά τώρα είμαι πέντε και ξέρω τα πάντα.
- Πώς θα βγούμε; - Γλυκιά μου, πάρε τον αγκαλιά.
Έλα, Τζακ.
Μην ανησυχείτε, θα βαρεθούν σύντομα.
Το πίσω μέρος είναι προφυλαγμένο και φροντίσαμε ό,τι ήταν απαραίτητο.
Είσαι στο σπίτι τώρα.
- Θα είμαστε έξω αν χρειαστείτε κάτι. - Εντάξει. Ευχαριστούμε πολύ.
Ο πατέρας σου μιλάει με τον δικηγόρο.
- Είσαι καλά; - Ναι... Πάμε κάτω.
Μπορείς να το κάνεις. Θες να κρατάς το χέρι μου;
Ωραία... Έλα, ένα-ένα βήμα.
- Άλλο ένα. - Γεια σου!
Καλώς ήρθες στο σπίτι, γλυκιά μου... Χαίρομαι πολύ που σε βλέπω.
- Γεια σου, Τζακ. - Κι εγώ.
- Αυτός είναι ο Λίο. - Γεια σου, φιλαράκο.
Ο Λίο είναι φίλος μας από τότε που η μαμά σου ήταν μικρή.
Τζακ, έλα. Πες...
Δεν πειράζει. Όλα καλά, γλυκιά μου.
Έλα μέσα.
Λοιπόν, τι να σας φέρω; Πεινάτε; Έχουμε τα πάντα.
Ο κόσμος ήταν πολύ καλός. Τζακ, θέλεις να πιεις κάτι;
Τζακ, σε ρώτησε κάτι η γιαγιά. Θέλεις κάτι; Πεινάς;
Χυμό.
- Θέλει λίγο χυμό, παρακαλώ. - Αμέσως.
Ευχαριστώ.
- Εσύ; - Όχι, ευχαριστώ.
Όταν σε ρωτάει κάτι η γιαγιά, μπορείς να απαντάς.
Δε χρειάζεται να τα λες όλα σ΄ εμένα, εντάξει;
- Mαμά; - Τι;
Τι είναι αυτά;
Είναι παιχνίδια, δώρα για ΄σένα...
...από ανθρώπους που χάρηκαν πολύ που γυρίσαμε στο σπίτι ασφαλείς.
Τι ανθρώπους;
Απλοί άνθρωποι είναι.
Πού είναι το παγωτό κι η αιώρα;
Δεν ξέρω. Θα τα βρούμε μετά.
Τι είναι αυτό; Για να δω...
- Πού το βρήκες; - Εκεί.
Μήπως θέλετε...
Έχετε σκύλο;
Τον σκύλο του Λίο, τον Σίμους.
Λείπει σε "άδεια" στην εξοχή με έναν φίλο μου.
Στο νοσοκομείο, είπαν...
...να αποφεύγουμε τα κατοικίδια μέχρι ν΄ ανεβεί το ανοσοποιητικό σας.
Τι;
Ο δικηγόρος είπε ότι ίσως δεν αποφύγουμε τη δίκη.
- Είπα να μη μιλήσουν σήμερα. - Ωραία.
Ξεκαθάρισα πως δε θα υπάρξουν άλλες επαφές ούτε δηλώσεις...
...και να σεβαστούν την οικογένειά μας.
Συγγνώμη...
- Να σου βάλω κάτι να πιεις, Μπομπ; - Ευχαριστώ.
Ένα ουίσκυ... Ό,τι έχετε.
Αγάπη μου, θα ήθελες κάτι; Θα ήθελες να κάνεις κάτι;
Μπράβο.
Συνέχισε.
Αυτό είναι το δωμάτιο της μαμάς σου, Τζακ.
Μήπως να κόψουμε τα μαλλάκια αύριο; Τι λες, Τζακ;
- Μαμά; - Τι, αγάπη μου;
Αλήθεια είναι αυτό.
Αυτή είναι η δύναμή του, λέει.
Θα σας αφήσω να ξεκουραστείτε. Θα είμαστε κάτω, εντάξει;
Εντάξει.
Πολύ νόστιμο, Νάνσι.
Θέλεις να δοκιμάσεις;
- Μήλα είναι. Σ΄ αρέσουν τα μήλα. - Μήπως παγωτό;
Τι λες;
Ευχαριστώ.
- Μπορείς και πιο δυνατά. - Ευχαριστώ.
- Δεν πειράζει. - Ευχαριστώ που είσαι ευγενικός.
- Λίο; - Ευχαριστώ.
- Το παγωτό πονάει. - Σε πάγωσε γιατί είναι κρύο, Τζακ.
Να το τρως πιο σιγά, εντάξει;
Θα πάω για ύπνο.
Συμβαίνει κάτι;
Όχι.
Γιατί βιάζεσαι τόσο;
Ήταν μεγάλη μέρα.
Δεν είπες λέξη στον Τζακ.
Τζόι... Τζόι.
Δεν είν΄ ανάγκη να το συζητήσουμε τώρα.
Είναι, μπαμπά.
Κοίταξέ τον.
Μπαμπά.
- Ρόμπερτ... - Σε παρακαλώ.
Μπαμπά;
Συγγνώμη... Δε μπορώ.
Πάμε να φύγουμε. Άσε το κουτάλι.
- Πάμε για ύπνο. - Τζόι, μη!
Ρόμπερτ.
Πού είναι ο παππούς;
Έπρεπε να πάει στο σπίτι του για λίγο.
Θες να παίξεις με τα παιχνίδια;
- Ξέρεις ποια είναι αυτή; - Αυτή είσαι εσύ.
Ναι, εγώ είμαι.
Και η Στέισι Μπέντον...
...και η Χέδερ Νοέλ και η Λόρα Σάλιβαν.
Ήμασταν σε ομάδα σκυταλοδρομίας. Εγώ ήμουν η βασική.
Ήμουν πολύ γρήγορη. Κάναμε στίβο.
- Αληθινό στίβο; - Σε στάδιο.
Ξέρεις τι έπαθαν;
- Όχι. - Ακριβώς.
Τίποτα. Έζησαν τη ζωή τους και δεν έπαθαν τίποτα.
Τζακ, φύγε απ΄ το παράθυρο. Τζακ.
Υπέροχα, πρέπει να συζητήσουμε και κάτι άλλο.
- Τη στρατηγική με τα Μ.Μ.Ε. - Δεν είμαστε ακόμα έτοιμοι.
Θα υπάρξουν πολλά έξοδα.
Και μία μόνο συνέντευξη σε ώρα υψηλής τηλεθέασης είναι πολλά λεφτά.
Mαμά, πόσο καιρό θα μείνουμε εδώ;
Εδώ ζούμε τώρα, Τζακ.
Αυτά μπορώ να σας πω εγώ. Η Νάνσι ξέρει περισσότερα.
Θα της πω να σας τηλεφωνήσει μόλις γυρίσει...
- Ευχαριστώ. - Ευχαριστώ και πάλι.
Ωραία, λοιπόν...
Τι θα κάνω τώρα;
Μήπως υπάρχει κανείς εδώ γύρω...
...για να παίξει μαζί μου; Ή να μιλήσουμε;
Μάλλον όχι.
Πεινάω πολύ.
Α, ξέρω. Κάτι έχω στην κουζίνα, νομίζω.
Ναι, έχω κάτι πολύ... νόστιμο στην κουζίνα, νομίζω.
Για να δω τι υπάρχει εδώ.
Γεια σου! Δεν ήξερα ότι ξύπνησες.
Πολύ νόστιμο, ε; Δίκιο δεν έχω;
Κι εμένα μ΄ αρέσει.
Γλυκό, αλλά πολύ νόστιμο.
Έχεις στ΄ αλήθεια σκύλο;
Ναι. Τον λένε Σίμους.
Είναι πολύ μικρός, όχι πολύ έξυπνος.
Θα τον γνωρίσεις κάποια στιγμή.
Θα σου κάνει χειραψία.
Κι εγώ είχα έναν σκύλο, τον Λάκι. Αλλά δεν ήταν αληθινός.
Ναι;
Ζούσε στο Δωμάτιο.
Ένα αφράτο σύννεφο στον ουρανό.
Ωραία μέρα μοιάζει. Ποιος από αυτούς είσαι εσύ;
Αυτός;
Κι αυτός ποιος είναι;
- Τι είναι αυτό; - Μια φάλαινα.
Αυτός βλέπει αίμα κάτω απ΄ τον πάγο.
Και θέλει να βουτήξει για να βοηθήσει.
Δεν πειράζει, μην ανησυχείτε. Αφήστε την να ξεκουραστεί.
- Τελειώνουμε όπου να ΄ναι. - Εντάξει.
Ανυπομονώ να δω πώς θα γίνει αυτό το αριστούργημα.
Μην ανησυχείτε... Είναι απολύτως φυσιολογικό.
- Ναι, καταλαβαίνω. - Θα της πάρει λίγο καιρό ν΄ αναρρώσει.
Πόσο είναι εδώ; Δέκα μέρες;
Τζακ, πας κάτω, σε παρακαλώ;
Τώρα!
Τζακ!
Έλα εδώ.
- Κοίτα, έχεις τόσα παιχνίδια. - Δεν τα θέλω.
Κάθε παιδί θα ήταν πολύ χαρούμενο κι εσύ ούτε που τα άγγιξες.
Παίξε με τα Lego. Τα βλέπεις αυτά;
Τα ενώνεις έτσι. Βλέπεις πώς το κάνω;
Δοκίμασε κι εσύ.
Έχει πλάκα;
Τζακ, μπορείς να πεις κάτι;
Τζακ!
Πρέπει να παίζει με κάτι αληθινό. Ανησυχώ που παίζει με το τηλέφωνο.
Μια χαρά τα πάει.
Δεν του δίνω το τηλέφωνό μου. Μην του δίνεις το δικό σου.
- Δε θα του το δίνω. - Τέλεια.
Θέλω να συνδεθεί με κάτι.
Τζόι, τα πάει μια χαρά.
Δεν ξέρω τι μου συμβαίνει.
- Θα έπρεπε να είμαι ευτυχισμένη. - Χρειάζεσαι ξεκούραση.
- Όχι, δε χρειάζομαι ξεκούραση. - Έτσι είπε ο γιατρός.
Δεν είπε κάτι τέτοιο! Δεν ξέρεις τι είπε! Η συζήτηση ήταν απόρρητη!
Εντάξει. Αδύνατον να συζητήσει κανείς μαζί σου τώρα.
Λυπάμαι.
- Όχι, δε λυπάσαι! - Ναι, δε λυπάμαι!
Δεν έχεις ιδέα τι γίνεται μέσα στο μυαλό μου!
Πες μου! Σε έχω ρωτήσει!
Και να βλέπεις αυτό κάθε φορά που θα με κοιτάς;
Όταν θα σε κοιτάζω, Τζόι, θα βλέπω την κόρη μου.
Δε με χρειάζεσαι.
Μια χαρά τα πήγαινες χωρίς εμένα.
Πώς μπορείς και το λες αυτό;
Νομίζεις πως μόνο η δική σου ζωή καταστράφηκε;
Ακριβώς αυτό νομίζω.
Πώς θα ένιωθες αν σου έπαιρναν τον Τζακ;
- Πάψε! - Ήρεμα.
Κοίτα τον! Αυτόν θα ΄πρεπε να σκέφτεσαι!
Μη μου λες πώς να φροντίζω τον γιο μου!
Συγγνώμη που δεν είμαι καλή πια, αλλά ξέρεις κάτι;
Αν δεν είχα στο μυαλό μου τη φωνή σου να λέει: "Να είσαι καλή"...
...ίσως να μη βοηθούσα τον τύπο με τον γαμημένο άρρωστο σκύλο!
Μείνε εκεί, Τζακ.
Θα καλέσω τον δικηγόρο.
Δε μπορώ να μείνω εδώ.
Ίζαμπελ, η συζήτηση καθώς περπατάμε;
Να ξέρεις ότι εσύ καθοδηγείς τη συνέντευξη. Εντάξει;
Θα μιλάς για ό,τι σε κάνει να νιώθεις άνετα.
Αλλιώς, θα λες: "όχι άνετα", και περνάμε σε άλλη ερώτηση.
Εντάξει. Ο δικηγόρος είπε...
- Είσαι μια χαρά. - Ευχαριστώ.
Ήχος!
Πίστευες ότι θα ξαναδείς αυτό το σπίτι;
- Το έλπιζα. - Έλπιζες;
Ναι.
Και σκεφτόσουν περιστατικά απ΄ τα παιδικά σου χρόνια;
Πάμε κάτω, Τζακ. Θυμάσαι τι είπε η μαμά σου;
Θυμόμουν ανοησίες... Αστεία με φίλους...
- Κάνει ζέστη, ε; Τη νιώθεις; - Ναι, απ΄ τα φώτα.
Τα φώτα ζεσταίνονται πολύ.
Σ΄ ακούω, και είμαι σίγουρη πως κάποιες στιγμές θα ένιωθες...
...σαν να... σε είχε εγκαταλείψει ο Θεός.
Σε αυτές τις πολύ μαύρες στιγμές...
...σκέφτηκες ν΄ αυτοκτονήσεις για να γλυτώσεις;
Η πελάτισσά μου...
- Καλά είμαι. - Δώστε της ένα λεπτό.
Καλά είμαι. Μπορώ να έχω ένα χαρτομάντηλο;
Φυσικά. Ένα χαρτομάντηλο, παρακαλώ.
- Είναι δύσκολο να μιλάω γι΄ αυτά. - Είμαι σίγουρη.
- Συγγνώμη. - Μη ζητάς συγγνώμη.
Κανείς δεν περιμένει από ΄σένα να είσαι... δυνατή σαν βράχος.
Μπορείς να κλάψεις.
Θέλεις να περάσουμε στην επόμενη ερώτηση;
Σε πειράζει;
Θέλεις να βάλεις το χαρτομάντηλο κάτω απ΄ την καρέκλα;
Ναι.
Έχω μύξες στη μύτη.
Ωραία.
Λοιπόν...
Όταν ήρθε ο Τζακ, ήταν διαφορετικά για ΄σένα;
Όταν ήρθε ο Τζακ, όλα ήταν διαφορετικά.
Ήταν πανέμορφος και...
Ήξερα πως έπρεπε να φροντίσω να είναι ασφαλής.
Φυσικά...
Όταν μεγαλώσει, θα πεις στον Τζακ για τον πατέρα του;
Δεν είναι πατέρας του Τζακ.
Δεν είναι;... Δηλαδή λες ότι υπήρξαν κι άλλοι άνδρες;
Όχι!
Όχι.
Πατέρας είναι αυτός που αγαπάει το παιδί του.
Φυσικά, αυτό είναι αλήθεια...
- Αλλά η βιολογική σχέση-- - Αυτό δεν είναι σχέση.
Ο Τζακ είναι μόνο δικός μου.
Όταν γεννήθηκε, σκέφτηκες ποτέ...
...να ζητήσεις απ΄ τον απαγωγέα σου να πάρει τον Τζακ μακριά;
- Μακριά; - Να τον πάει σε ένα νοσοκομείο.
Να τον αφήσει κάπου όπου θα τον έβρισκαν.
Γιατί να το έκανα αυτό;
Για να είναι ελεύθερος ο Τζακ.
Αυτή είναι η απόλυτη θυσία, και το καταλαβαίνω.
Αλλά σκέφτηκες ποτέ να έχει φυσιολογικά παιδικά χρόνια;
- Μα είχε εμένα. - Φυσικά.
Αλλά ήταν αυτό το καλύτερο για ΄κείνον;
Mαμά;
Mαμά!
- Mαμά! Μαμά! - Τι συμβαίνει, Τζακ; Τι έγινε;
- Mαμά! - Τζακ!
- Έλα εδώ, Τζακ. - Τζακ, κάνε στην άκρη.
- Τζόι, ξύπνα! - Κάλεσε ασθενοφόρο!
Εμπρός; Γεια... Πώς είναι;
Δεν ξέρω. Είναι πάνω.
Τζακ;
Έλα.
Σε ζητούν στο τηλέφωνο.
Ορίστε.
- Πες "γεια". - Γεια.
Τζακ, είσαι εκεί;
Mαμά;
Τι κάνεις;
Έλα πίσω.
Δε μπορώ ακόμα...
Έλα πίσω αμέσως!
Θα έρθω σύντομα, αλλά πρέπει να μείνω λίγο εδώ.
Εγώ αποφασίζω και για τους δυο μας!
Τζακ;
Υπάρχει πάρα πολύς χώρος στον κόσμο.
Αλλά λιγότερος χρόνος, γιατί τον απλώνεις σε όλα τα μέρη σαν το βούτυρο.
Όλοι λένε: "Βιάσου, πάμε, πιο γρήγορα, τέλειωνε τώρα".
Η Μαμά βιαζόταν να εκτοξευθεί στον Ουρανό...
...αλλά με ξέχασε. Χαζή Μαμά.
Κι οι εξωγήινοι την πέταξαν ξανά κάτω...
...και την έσπασαν.
Είσαι καλά;
- Θα κουβαλήσεις μια σακούλα με ψώνια; - Ναι.
- Είσαι εντάξει;... - Ναι. - Ωραία.
Σ΄ ευχαριστώ. Ελαφριά είναι.
- Πήγατε για ψώνια; - Ναι, πήγαμε.
- Θα φτιάξουμε κεκάκια! - Τι νόστιμα!
- Καλημέρα. - Τα λέμε.
Έλα, πάμε.
- Το κάνεις πολύ καλά. - Το έκανα και στο Δωμάτιο.
Αλήθεια;
- Τι άλλο έκανες εκεί; - Πολλά πράγματα.
Μου λείπει κάποιες φορές.
Δεν ήταν τρομερά μικρό;
Πήγαινε προς κάθε κατεύθυνση μέχρι το τέλος. Δεν τελείωνε ποτέ.
Κι η Μαμά ήταν συνέχεια εκεί.
Αλλά η Ντουλάπα ήταν μικρή.
- Τι έκανες στη ντουλάπα; - Κοιμόμουν.
Όταν ερχόταν ο ΣαταΝίκ.
Θέλω να δω τη Μαμά.
Ναι, το ξέρω.
Πρέπει... πρέπει να μείνει μόνη της για λίγο καιρό.
Τζακ, θέλει να σε γνωρίσει κάποιος.
Τζακ, πάρε αυτό. Έλα, πάμε να δούμε.
Τζακ, από ΄δώ ο Σίμους.
Θες να τον χαϊδέψεις;
Πάλι... Νιώθει όμορφα.
Νιώθει όμορφα;
Ναι, νιώθει όμορφα. Κάνε το κι εσύ.
Κουνιέται.
- Γιαγιά; - Ναι;
Θέλω το ψαλίδι.
- Γιατί; - Για να κόψω τα μαλλιά μου.
- Το θέλεις στ΄ αλήθεια; - Θα τα στείλω στη Μαμά.
- Γιατί; - Χρειάζεται τη δύναμή μου.
Θα της τα στείλω ή θα της τα πας εσύ;
- Θα σε βοηθήσω αν θέλεις. - Ναι, σε παρακαλώ.
Ωραία. Εντάξει.
Ας το κάνουμε σωστά. Ανυπομονούσα να κόψουμε τα μαλλιά σου, πολύ καιρό.
Έλα.
Έκοβα και τα μαλλιά της μαμάς σου και του παππού σου.
Ελπίζω να μην ξέχασα.
Λες να πετύχει; Η δύναμή μου να γίνει και δύναμή της;
Φυσικά.
Βοηθούμε ο ένας τον άλλον να είμαστε δυνατοί.
Κανείς δεν είναι δυνατός μόνος.
Εσύ κι η μαμά βοηθούσατε ο ένας τον άλλον, έτσι;
Ναι.
Εσύ κι εγώ, εσύ κι ο Λίο, ο Λίο κι εγώ.
Έχουμε όλοι την ίδια δύναμη.
Μάλλον ναι.
Είσαι έτοιμος;
Ακίνητος...
Ορίστε. Είδες;
Είδες;... Πώς σου φαίνεται;
Μη μπει σαπούνι στα μάτια μου!
Όχι, υπάρχει πετσέτα εκεί αν τη χρειάζεσαι.
- Ούτε στο στόμα μου. - Ούτε στο στόμα.
Αυτό είναι το καλύτερο.
Δε νιώθεις ωραία;
- Ναι! - Ωραία...
Για να δούμε...
Σ΄ αγαπάω, γιαγιά.
Κι εγώ σ΄ αγαπάω, Τζακ.
Συγγνώμη, Τζακ.
Δεν πειράζει.
Μην το ξανακάνεις.
Το υπόσχομαι.
Είσαι καλύτερα τώρα;
Ναι, αρχίζω να είμαι.
Τζακ...
Όταν μου τα έφερε η γιαγιά...
...ήξερα ότι θα γίνω καλά.
Με έσωσες... ξανά.
Μπορώ...;
Όχι.
Δεν έμεινε καθόλου, συγγνώμη.
Εντάξει.
Δεν είμαι αρκετά καλή μαμά.
Μα είσαι η Μαμά.
Είμαι...
Είμαι.
Θα πάω να παίξω με τον Άραν τώρα. Είναι ο φίλος μου.
Εντάξει.
Όταν ήμουν τεσσάρων, δεν ήξερα τίποτα για τον κόσμο.
Και τώρα εγώ κι η μαμά θα ζήσουμε σ΄ αυτόν για πάντα, μέχρι να πεθάνουμε.
Αυτός είναι ένας δρόμος μιας πόλης σε μια χώρα που τη λένε Αμερική...
...στη Γη, που είναι ένας μπλε και πράσινος πλανήτης...
...που γυρίζει συνέχεια, αλλά δεν ξέρω γιατί δεν πέφτουμε.
Μετά, είναι το Απώτερο Διάστημα και κανείς δεν ξέρει πού είναι ο Ουρανός.
Η μαμά κι εγώ αποφασίσαμε...
...επειδή δεν ξέρουμε τι μας αρέσει, θα δοκιμάζουμε τα πάντα.
Υπάρχουν πολλά πράγματα εδώ έξω.
Μερικές φορές, είναι τρομακτικά, αλλά δεν πειράζει...
...γιατί είμαστε ακόμα εγώ κι εσύ μαζί.
Πάμε πίσω στο Δωμάτιο;
Τζακ...
Για επίσκεψη.
Πρόσεχε πού πατάς.
- Αυτό είναι το Δωμάτιο; - Ναι.
Συρρικνώθηκε; Πού πήγαν όλα;
Τα πήραν για στοιχεία.
Για αποδείξεις ότι ήμασταν εδώ.
Επειδή η Πόρτα είναι ανοιχτή.
Τι;
Δε μπορεί να είναι Δωμάτιο αν η Πόρτα είναι ανοιχτή.
Θέλεις να την κλείσω;
Μπα.
Τζακ, πάμε;
Αντίο, Φυτό.
Αντίο, Καρέκλα Νο 1. Αντίο, Καρέκλα Νο 2.
Αντίο, Τραπέζι.
Αντίο, Ντουλάπα.
Αντίο, Νιπτήρα.
Αντίο, Φεγγίτη.
Mαμά, πες αντίο στο Δωμάτιο.
«Απόδοση Διαλόγων» ••• T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ ••• °°° Μόνο το καλύτερο είναι αρκετά καλό... °°°
••• T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ ••• Άψογα αποδοσμένοι & τέλεια συγχρονισμένοι Ελληνικοί υπότιτλοι