Ola?
Callum.
Quero que te reúnas comigo en 15 minutos.
Que? Esta noite? Agora?
Nesta localización.
Non vou chegar a tempo.
Moi ben.
Eu encantado de enviarlle as capturas de pantalla á túa moza
ou á túa nai.
Non, por favor, non llo digas a miña nai.
Pois ven en 15 minutos
ou todos os teus contactos recibirán as capturas de pantalla.
Merda. Agora non.
- Emerxencias. Que precisa? - Ola?
Bombeiros, policía ou ambulancia?
Ambulancia, por favor.
Se cadra policía. Houbo un accidente.
Non.
Hai alguén na estrada.
Un home. Se cadra hai alguén no coche.
Creo que estou en Olympic Park Avenue, preto da rotonda.
Si, podo comprobalo.
O home da estrada está...
Non, creo que non.
Vale, non me colgue.
Non me deixe só.
Merda.
Non, o pasaxeiro... está moi mal.
Non, parece que...
Merda.
- Boas. - Adiante.
Cerys Jones, banqueira, triunfadora,
desaparecida hai sete anos.
Sospéitase un suicidio.
Onde estivo?
Polo que podemos deducir, no xeo.
Durante sete anos?
Non sabemos durante canto tempo ata facermos probas.
E o coche?
Foi roubado no sur de Londres hai dez días.
E o tipo que chamou? Como se chama?
Aldrich?
Callum.
Que facía aquí?
Esa é a cuestión.
Veu ata aquí dende o traballo
sen ningunha razón que saibamos.
Viu o accidente, chamou a emerxencias e desapareceu.
Non é un caso de estar no sitio errado no momento errado, non?
- Alguén o quería aquí. - Perdoe, non pode pasar.
Teño que pasar, levo moito esperando.
Quen é?
A nai, Corinne.
Ola, Corinne. Son o inspector Luther.
Estou a cargo de atopar o seu fillo.
Onde está?
Por agora non o sabemos.
Esta situación é... particular.
O meu fillo está en algún sitio, tedes que atopalo.
- Farei o que poida. - Non abonda.
Quero que mo prometa.
Prométame que atopará a Callum.
Vale.
Prométollo.
Traereille o rapaz á casa, vale?
Non se preocupe de máis.
Non, tranquilo. Isto non é sobre ti nin as túas predileccións.
Hai un tipo, o inspector Luther.
Está a cargo de atopar o pobre rapaz Callum,
e temo que non podo deixar que pase.
Escoita.
Polo que escoitei, Luther é a ovella negra.
O problema é que é unha ovella negra á antiga.
Non ten presenza nas redes,
por iso te estou a chamar.
Quéroo todo sobre el.
Tódolos segrediños furtivos,
tódalas desgrazas persoais.
Quero que se corrompa.
Quero probas de calquera paso en falso,
de calquera erro.
Todas as liñas que cruzou.
Quero... humillalo.
Noticias chocantes fóra do Old Bailey de Londres,
onde seguimos a filtración aos medios dun expediente incriminatorio
do inspector Luther,
antigo axente de policía, que se enfronta
a cargos penais graves.
Agora está acusado dunha gran cantidade de crimes,
como violación de domicilio, intimidación de sospeitosos,
manipulación de probas e suborno.
Unha ladaíña de actividade xusticeira que, segundo os críticos, demostra
que o home cría que podía tomar a xustiza pola súa man.
O inspector John Luther estaba a cargo da busca
do rapaz londiniense Callum Aldrich
cando o detiveron.
Dende entón, criticaron duramente a policía de Londres
pola falta de progreso neste caso.
O inspector Luther detivo a parella de asasinos en serie
Jeremy e Vivian Lake,
mentres lideraba a busca do adolescente Callum Aldrich.
...da policía informou que a busca de Callum Aldrich
é a súa máxima prioridade.
Boa sorte con iso, meu.
...esperamos ver como sacan a Luther polas portas do Old Bailey
para comezar unha longa condena na prisión de máxima seguridade Hospesmore.
Como antigo axente de policía, ninguén sabe
o que lle espera alí.
Vale, creo que agora xa estamos listos.
Erguédevos se odiades a policía!
Bule.
Erguédevos se odiades a policía!
Veña, vamos.
Saíde do medio. Veña, movédevos!
- Veña. - Fódete, poli.
Movédevos, saíde do medio!
Botádevos para atrás. Veña.
Anda con ollo, poli.
Que vos dean.
Veña, sigue andando.
BASEADO NA SERIE CREADA POR NEIL CROSS
Ola.
Mamá?
Quen é?
- Mamá, pódesme vir buscar? - Quen é?
Mamá, son eu.
Callum? Es ti? Callum?
Callum?
Ola, son Callum. Non podo coller.
Deixa unha mensaxe logo do sinal.
Ola?
Callum?
Callum, son eu, mamá.
Ola, son Callum. Non podo coller.
Callum.
Ola, son Callum.
Inspectora Raine. Si. Vale.
O reporteiro John Cunningham está na escena do crime.
Hai moi pouca información de momento.
O lugar está acordoado, pero hai indicios
de que atoparon varios corpos na casa.
Agardamos a confirmación para saber
se un corpo é o do adolescente Callum Aldrich,
desaparecido hai 12 meses.
Oito vítimas.
Todos estaban desaparecidos ata onte.
A casa é dun saudita
que leva cinco anos sen pisar este país.
O asasino sabíao, hai que descubrir como.
O primeiro crime é de hai 11 anos.
O máis recente é do ano pasado.
Onde almacenaron os corpos nese tempo?
E quen ía ter o espazo, tempo e cartos
para facer algo así?
Levan anos planeando e executando isto ao detalle,
hai moito que analizar.
Mais se atopades unha cousa en común entre estas vítimas, só unha...
- Teremos o asasino. - Si, señora.
A traballar.
Atopade a conexión.
Merda.
Non!
Mamá, por favor!
Mamá! Por favor, para!
Ola de novo, John.
Sabes quen era? Seguro que si.
Pobre Callum.
Sabes que? Tíñao eu.
Si, tíveno agochado,
e estiven ao teu carón nunha parada de autobús.
Ofrecinche un caramelo de menta e aceptáchelo.
Mireiche aos ollos porque tiña curiosidade.
Quería saber se me calarías.
Porque iso é o que es, verdade?
O home que o sabe todo de xente coma min.
Pero non fixaches en min.
E agora estás no caldeiro porque eu te metín aí.
Faime preguntar como te sentes ao ter que ver o que vai pasar.
Estás ben?
Xenial.
Veute ver alguén.
Quen?
Barbra Streisand, eu que sei.
Corinne?
Sequera lémbraste do meu nome.
Claro que me lembro do nome.
Corinne, que fai aquí?
Corinne, sinto...
Sabe o que lle fixeron?
Non.
Pódemo contar?
Por que?
Para poder axudar?
Xa mo prometeu unha vez.
Miroume aos ollos e prometeumo.
Estaba moi ocupado con outras cousas.
Espero que lle digan que lle fixeron ao meu fillo.
Oxalá nunca pegue ollo.
Corinne, espere.
Mentireiro.
Grazas por facer isto.
Non podía conducir ata aquí.
Non te preocupes, de verdade.
Calquera cousa que precises.
Calquera, ti pídemo.
A policía non revela ningunha información oficial,
mais informáronnos de que hai varias vítimas mortais
como resultado dun incendio antes da medianoite.
Agardamos información das autoridades
para ver se as circunstancias...
Sen veciños. Moito sitio...
Perdoa, señora, ten unha chamada. Di que é urxente.
Grazas.
Inspectora Raine.
Inspectora Raine, son o inspector John Luther.
A ver, xa non.
Era inspector no teu departamento.
Claro, xa oín falar de ti.
- Por que me chama s? - Callum Aldrich, era o meu caso.
Estou ao tanto, si.
O asasino contactou comigo e envioume
unha gravación da morte de Callum.
Tamén me enviou unha mensaxe persoal.
Vale, síntoo.
Non podo imaxinar como te debes sentir,
pero contactou con todo o mundo.
Como?
Enviou gravacións dos asasinatos
ás oito familias.
Por que o fai público?
Por que o fai público agora?
Direiche por que. Algo vai pasar.
E sexa o que sexa, precisa audiencia.
Ten esa clase de personalidade.
Ten coidado. John, para.
Adiántate a el e non te preguntes de onde vén,
senón a onde vai.
- Xa abonda. - Meu Deus.
Cres que me importan os asuntos dun poli corrupto?
Cres que preciso o teu consello?
Non me podes axudar, John,
e a Callum Aldrich tampouco.
Segue sendo o meu caso.
Non, é meu.
Renunciaches a el ao faceres das túas.
E a verdade é que me alegra.
Alégrame que te avergoñes.
Alégrame que che doia estar onde estás, porque é o que debía ser.
Non volvas chamar aquí.
Se o fas, chamo e métenche en illamento
toda a condena, estamos?
Moi ben, Raine. Sigo sendo poli.
Non, non o es.
Xa non.
Fala co director da prisión, que lle quiten o móbil.
Non sei por que te molestas en chamar.
Non é a miña especialidade.
Son un ladrón.
Non che pido que cases comigo.
Faime un traballo.
Non teño problema co traballo, senón para quen é.
O carallo.
Non me fiaba de ti cando estabas no lado bo da lei.
Por que agora?
Viches as noticias?
O da Bishops Avenue, víchelo?
Viches o que fixo ese cabrón?
Si, vino.
Pois xa sabes por que hostia teño que saír de aquí.
Estás de broma.
Sei o que che pasou a ti e a túa nai.
E sei que tiñas oito anos.
Por iso te chamo a ti de entre todos,
porque odias eses cabróns.
E eu tamén.
Que me estás pedindo?
Quieto!
Sei que estar eu aquí
complícache moito a vida.
Que sexa problema doutro.
Que me trasladen hoxe.
Iso non pasa por arte de maxia, hai sistemas.
Xa, por iso tes que deixar que conmsigan o que queren.
Que veñan por min,
que me ataquen e que teñan que aplicar o sistema
e que me trasladen.
- Que vaian por ti? - Si.
E iso ten sentido?
Estou listo.
Pódelo facer?
A ver, en teoría si, pero...
Se sae mal e se descontrola, es home morto. Matarante, John.
Vale, podo vivir con iso.
Déixaos vir.
Merda.
Mira. Merda.
As medicinas!
Veña! Todo o persoal!
Non vos movades, hostia!
Ó puto chan!
Abre a porta!
Veña, móvete! Abre a porta!
Non movas a man!
Veña, érguete! Móvete!
Móvete!
Bu.
Non podo quedar moito.
Quería pasarme por aquí
e ensinarche algo.
Non dicía que lle preocupaba.
Tíñalle medo a alguén.
ÚLTIMA HORA MULLER DESAPARECIDA
A quen cres que lle ten medo?
Pobriña Brigida.
...o preocupante aumento de desaparicións de persoas mozas...
Querida, non. Abre os ollos, por favor.
...sobre a desaparición de Brigida ten semellanzas
coa da estudante francesa Camille Fontaine
e do adolescente croata Jacov...
Sabes que?
Sempre dixeches...
que debía falar con alguén disto.
E iso é exactamente o que fago.
Porque...
Vou saír.
Quero que o mundo saiba, teño que ensinarllo.
Vou saír.
Quero que o mundo saiba, teño que e nsinarllo.
Miña nai querida.
É o que lle compraras ao gordo Thommo Chitwood?
Si, 500 libras e un disco pirata de David Bowie.
Un vinilo azul. Nunca me defraudou.
E nunca o fará.
Se miras por el,
cousa que non fixeches.
Xa, a ver.
Grazas, Den.
Conseguinche o que pediches.
Perfecto.
Escoita, Luther.
Cando collas a ese cabrón,
zóscalle ben da miña parte, si?
Que sufra.
Cóidate, John.
Si.
Inspectora Raine.
Cando?
Vale.
Vale, grazas.
Xefa, que pasa?
Luther fuxiu.
Que Luther que?
Fuxiu.
Superintendente Schenk.
Só Martin, estou retirado.
Ben, fixeron que me retirase.
Inspectora Raine.
A miña substituta.
Como van as cousas por alí?
Atarefados. Podo sentar?
Supoño que vés por información do caso Aldrich,
pero para iso...
Sei a quen teño que acudir, e ese é o meu problema.
Sei que está no cárcere, pero se só precisa información,
non hai dilema ético.
Xa non está no cárcere.
Pero...
Claro que non.
Escoita, non é amigo teu?
- É. - Coñécelo mellor ca ninguén.
Sabes como pensa.
Se é amigo teu, atoparalo,
que non interfira na investigación.
Pero se John Luther aparece e se nega a renunciar,
e ambos sabemos que o fará,
a Unidade Táctica disparará a matar.
Así que,
Martin,
non che pido que o collas por min.
Iso facémolo nós.
Pídoche que lle salves a vida.
65.8 BUSCANDO
Non!
Mamá!
Mamá! Por favor, para!
Ola de novo, John.
Sabes quen era?
Seguro que si.
Pobre Callum.
O asasino chegou ata el usando a transmisión 65.8 FM.
Rastrexade a orixe da frecuencia e atoparedes a John.
Puto impresionante.
Grazas, Martin.
Tráedeo.
Que vas facer o resto do día?
Bos días.
Aínda non abrimos.
Son policía.
Podo ver a placa?
Esquecina no outro abrigo.
Síntoo.
Como te chamas?
Derek.
Sabes quen son, Derek?
Creo que non.
De verdade non sabes quen son?
Non, de verdade.
E como é que me retransmites a gravación dun asasinato?
Eh, non! Espera!
Puto...
Senta! Quero que me fagas un favor.
Senta e non fagas nada, estamos?
Si.
Archie, rastrexamos o sinal. Envíoche agora as coordenadas.
Onde está?
- Onde? - No armario.
No armario. Idiotas.
- Escoitaches isto? - Non.
- Non? - Non!
Ben, porque é horrendo. Sabes que é?
O último alento dun mozo.
Un mozo chamado Callum Aldrich, e é horrendo, hostia.
Quero atopar o cabrón que fixo a gravación.
E vasme axudar dicíndome como chegou isto aquí.
- Non podo. - Non?
Moi ben. Esta é a parte na que che fago algo horrible,
como, non sei, tatuarche un puto ollo.
Como se acende? Acéndeo, veña!
Xa vai. Non te movas. Deixa de moverte!
Non o vou facer. Sabes por que?
Teño unha cousa dende pequeno.
É como un instinto, sabes?
Miro a alguén e podo lelo.
E sei se son bos ou malos.
Derek, podo deducir que es boa xente.
Si.
Voucho preguntar de novo: como chegou ese transmisor?
Chegou por correo.
- É unha puta broma? - Non!
Tiña que transmitir 24 horas e logo tiralo.
Sigue.
- Xa está. - Que?
Non sei se o sabes, pero acabouse!
A policía está aquí!
Veña.
- Coñecín un home en Internet. - Si.
Gustáballe o porno de submisión.
Intercambiamos fantasías durante meses.
Decidimos pasar ao mundo real.
Quería cousas moi específicas.
- Quería que o collesen por sorpresa. - Si.
Deume os seus datos. Nome, enderezo,
- hora de chegada, código da alarma. - Apura, por Deus.
Unha noite estábao agardando cando chegou.
Tiñamos palabra de seguridade, mais non a usou.
Así que seguín.
Seguín...
porque non falara con el en realidade.
Era un perfil falso.
Alguén se facía pasar por ese pobre home para agredilo sexualmente.
Non sabía quen era nin que facía alí.
Policía! Apartádevos!
E logo que?
Chantaxe.
Tíñao todo gravado, todo o que fixen.
Quen era?
- Non sei. - Non sabes?
Non o sei! Escoita, só...
Non o coñezo, nunca o vin. Só fago o que me di, vale?
Teño que facer isto ben.
- De verdade. - Vale.
- E vai ser malo para ti. - Xa.
Non tanto como pensas.
Non se me axudas a collelo.
Non podo.
Podes.
A cona. Que é iso?
Envíame mensaxes.
- Policía! - Policía!
Nunca usa o mesmo móbil máis dun día.
Tiñas que darmo antes.
Xa.
Policía!
Despexado.
Despexado!
Está listo o lugar?
Está listo.
E o gando?
En camiño, como acordado.
Estamos listos?
Estamos.
Polo comezo dunha nova vida.
Oxalá puideses estar comigo na festa de lanzamento.
OBXECTIVOS
VULNERABLE ARRISCADO
JOSEPH MARINOS DISPOSITIVO
TV CÁMARA SEGURIDADE
Onde quedamos?
DETECTOR DE INTRUSOS TV
TELEVISIÓN MONITOR DE BEBÉS
ESCRITORIO PC 1
Ai, si. Sigue así.
PORNOGRAFÍA
AVENTURA
DROGAS - FRAUDE APOSTAS
RACISMO NAS REDES FRAUDE
A cona que te fixo! Que estás a facer?
POSIBLE OBXECTIVO
Schenk.
Boas.
Non sabía cando chamarías.
Xa. Vexo que volviches á comisaría.
Estou asesorando, si.
Axúdoos a collerte.
Bo traballo atopándome. Como fixeches?
Fisgando na túa cela.
Atopei a radio sintonizada cunha transmisión cortada.
Sei que escoitas as noticias.
Si, ou iso ou o cricket. Fixeches un bo traballo.
Este vello aínda sabe facer as cousas.
Nunca o dubidei. Están escoitando?
Inda non.
Téñoo.
Como que o tes?
Practicamente.
Teño un número.
Como?
Non importa como, pero non lles vou dar o número aos teus.
Non son os meus.
E tendo en conta
que o obtivo un criminal fuxido,
dubido moito que vaian obter unha orde para iso.
Fasme un favor?
Podes rastrexalo?
Sabes que non o vou facer.
Veña, xefe. Que van facer? Botarte?
Polos vellos tempos, e por se serve,
usa móbiles prepagamento. Mañá non vale.
Chámame en 15 minutos.
Apostamos 20 libras?
A que?
A que o collo
antes de que me collas.
Que sexan 50.
Ten collóns, iso teño que admitilo.
Sei como te sentes.
Estiven na mesma cadeira, tiven a mesma opinión,
pero é unha xogada dobre.
Fai o que pide. Rastrexa o móbil e dálle a localización.
Estanos afastando do caso.
O peor que pode pasar
é que o deteñan e o encarceren.
E o mellor?
Ten razón e lévate directamente ao asasino.
Se fose Luther, supoñería que estamos a ter esta conversa.
Claro que o sabe, pero tanto lle ten.
O único que quere é coller e deter ese home.
Hai que ir con todo.
Supoño que canto máis, mellor.
Non era amigo teu?
É, pero iso non significa que te debas fiar del.
Xefe, que ves por aí?
- Temos algo? - O móbil está en Piccadilly Circus.
Ben.
A todas as unidades, buscamos un home negro en Piccadilly Circus.
Non vos acheguedes. Cambio.
Perdoade.
Chego tarde a ver a miña muller. Podo chamar?
Perdín o móbil. Serán dous minutos.
Grazas, sálvasme a vida. Moitas grazas. Grazas.
Onde está?
Leva 20 minutos sen moverse.
En Piccadilly Circus.
Algo non vai ben.
A que espera?
John, identifica o obxectivo, pero non interveñas.
Quérote.
- Moitas grazas. - Grazas.
Vale, Luther vai a pé
dende Soho cara a Piccadilly Circus.
Seguídeo.
Adiante.
Posible suxeito un.
Afirmativo. Suxeito un confirmado.
Vale, confirmado. Luther está en Piccadilly Circus.
Collémolo?
Unidade Bravo lista.
Esperade que identifique o sospeitoso e colledes os dous.
Recibido.
BUSCANDO A JOHN LUTHER
Suxeito un está a usar un móbil. Preparados. Cambio.
Quen é?
Xa sabes quen son.
Movédevos!
Perdón. Eh!
Policía!
- Adiante! - Veña, vamos.
Eh, para!
- Atrás. - Vale, mírame.
Atrás!
Vamos!
- Vale. - Atrás.
- Vale, cálmate. Para! - Atrás.
Xa acabou, vale? Acabouse.
Si? E por que dis iso?
Isto acaba de comezar.
Que pasa?
Ti agarda.
Tintín.
Que fas? Párao.
Tintín!
- Movédevos! - Policía, atrás!
Agora cálasme?
Policía! Afastádevos!
Ao chan, xa!
- Non te movas. Ao chan! - Non te movas!
Os dous ao chan!
Vale!
Ao chan!
Saíde do medio!
Eh!
Perdón, movédevos!
Saíde do medio!
O tren está listo para partir. Coidado coas portas, por favor.
Merda, hostia.
Posible suxeito. Intento interceptalo.
Policía!
- Sen moverse! - Ven aquí!
Ven aquí e ponlle as esposas!
Policía! Quedos!
Espósao antes, hostia, e logo cóllesme.
- Non te movas! - Vale.
- As mans na cara! - Moi ben.
Merda!
Espera, ven aquí!
Merda!
- Tranquilo, meu. - Merda.
- Como te chamas, colega? - Jamal.
Jamal? Escóitame. Mírame.
Mírame. Moi ben, cálmate mentres che miro a perna.
- Policía! - Cálmate.
- Afástate! - Faime un favor e escoita.
Pódesme esposar se podo axudar a Jamal.
Bótame un man, si? Ven aquí.
- Freddie! - Tes algunha gasa?
- Teño algunha. - Deume, Freddie.
Tranquilo, colega. Cortoulle unha arteria.
- Merda! - Hostia!
Vou intentar poñer isto no corte.
- Meu, queda quieto, vale? - Inspector Luther.
- Si, colega. - Perdoa por darche.
Non pasa nada, son un home buscado.
Debías facelo.
Hostia!
Traballei contigo unha vez.
Si? En que caso? Fai presión aquí.
- Cameron Pell. - Cameron Pell?
- Un bus escolar e esa leria. - Si?
Lémbrome, fixeches un gran traballo.
Fixeches un excelente traballo.
- Vaise esvaecer. - Tes que marchar, lisca.
- Non te podo deixar. - Vai!
Vai! Estou ben.
Freddie encárgase, verdade?
- Si, encárgome eu, vai. - Vai.
- Freddie? - Dálle da miña parte.
- Vai. - Escoita, es un bo poli.
Jamal, cálmate, meu. Tranquilo, xa vén axuda.
Axente ferido! Jamal, esperta, hostia!
Jamal. Axente ferido!
MAMÁ
Pensei que ese cabrón estaba no cárcere.
Agora xa non.
Vainos crear moitos problemas?
Non o sei.
- Xa é un problema de carallo. - Ben...
Encárgate del por min.
É un gran día para min.
Que cona significa iso?
Encárgate del, si?
Sabes o que vai pasar, non?
Imaxina a cara da túa muller cando saiba o que fixeches.
A xente coa que traballas.
O xuíz.
Ai, mimá, a túa nai.
Todo ben?
Non. Vaime dar un ataque por culpa do teu amigo.
Xa, non me estraña.
O BÚNKER VERMELLO MIRA SE TE ATREVES
UNHA INVITACIÓN PARA O ASASINATO
AVANCE GRATUÍTO
ÚNETE AGORA!
Diga?
Arkady!
Necesito que te adiantes e prepares as cousas.
Chego un par de horas tarde.
Claro. Hai algún problema?
Ningún problema.
Teño que facer unha parada e recoller a un máis.
Como imos por aí?
O BÚNKER VERMELLO EN DIRECTO
Está en marcha, non vexo a hora.
Veñen en masa.
Perfecto.
- Vémonos logo. - Ata logo.
Silencio, por favor.
Silencio!
John, onde estás?
Faime un favor. Que se poña ela.
Que queres, John?
Como está?
Morreu, John.
Ti...
Non podías soportar non ser o centro
e agora un bo home está morto.
Estarás orgulloso.
Se queres traelo, tes que mantelo ao teléfono
mentres van os axentes.
Vale, John.
Di o que ías dicir, e rápido, por favor.
Que sabemos da maneira que selecciona as vítimas?
Non sabemos nin can. Hai todo tipo de vítimas.
Non hai patrón.
Ten que haber algo en común, semellanzas.
Pois se as hai, só as ve el.
Si, exacto.
Que sabemos dos que saltaron?
Ningún era vulnerable como é habitual.
Tiñan traballos,
unha estabilidade financeira e emocional
e eran do 5 % que máis gañaba.
Si. Eran todos boa xente, non?
Si, moi ben. Explícate.
Non importa quen es.
Todos temos algo que non queremos que ninguén saiba.
Algo que te avergoña. Podería ser algo sexual,
financeiro ou criminal.
O problema é que a xente amosa toda a súa vida en Internet.
Creo que está ao axexo,
buscando segredos,
e aposto a que non é el mesmo. Non é estúpido.
Sabe que así o collerían. Así que usa...
a chantaxe para que vaian ata el.
Por Deus, John.
Todos?
Si, todos,
porque creo que se deu conta que nas circunstancias axeitadas
o medo á vergoña, o medo a que o expoñan,
o medo a que o collan é moito maior que o medo á morte.
Non hai como adiantarse.
Como colles a quen pode chegar a todos?
É un parasito.
Aliméntase diso.
Está en Millfield Avenue SE1.
John, estás aí? Perdémoste un...
John?
Ola, mamá.
Anya Raine, estiveches a durmir?
Non.
Levas todo o día na cama?
Non.
Complicóuseme un pouco o traballo,
así que non sei se poderei levarte mañá.
Si, tranquila. Tanto ten.
Podes pedir un Uber, págoo eu.
Un SUV non, que non es Rihanna.
Se non podo falar contigo antes,
boa sorte.
Quérote.
- Eu tamén. - E...
Se a cociña está feita un desastre, voume anoxar moito.
- Está coma unha patena. - Vale.
Quérote. Abur.
Anya.
Manda, es ti?
Anya.
Corinne, vino.
Vino.
Creo que o home sabía algo.
Sabía algo sobre Callum
que Callum non quería que se soubese.
Algo coma que? Non o sigo.
Non sei. Se cadra...
roubou cartos ou enganou a alguén.
- Nunca faría iso. - Non.
Fose o que fose, era algo pequeno, pero para el era importante.
E accedeu a quedar con el.
E pagarlle.
Corinne, sei que isto é moi complicado.
E sinto o que vou dicir agora.
Creo que coñece o home.
Creo que está na súa vida.
Non entendo que significa.
Que preciso saber
se alguén entrou na súa vida dende que perdeu a Callum.
Podería ser un amigo...
alguén que coñeceu no grupo de apoio.
Puido coñecelo por aí.
É amable, é cariñoso.
Nunca pide nada a cambio. Só...
Está Tommy, pero non é el.
Tommy?
Que me pode dicir del?
Coñecino no grupo de apoio.
Perdeu a súa muller en circunstancias terribles.
Espantosas.
Levoume á prisión cando...
Non pode ser.
Iso sería...
Estivo nesta casa. Mirou todas as fotos.
Tocounas.
Apiadouse de min.
Por favor, dígame que non é tan desapiadado.
John, por favor.
Preciso usar o teléfono. Podo?
Si, está aí.
Falamos coas familias.
John tiña razón.
Polo menos cinco deles foron amigos, dalgunha maneira,
dun home duns 40 anos.
Diferentes nomes,
pero a mesma idade, altura e descrición xeral.
- É real algún nome? - Non.
Non exactamente,
pero ese home afirma ter unha muller
que morreu queimada nun incendio en Eccleston Square.
As datas van dende o 2007 ata a actualidade.
Bo traballo.
INCENDIO PROVOCADO - ECCLESTON SQUARE 2007 - 2023
Anya, meu ben, non podo falar.
Mamá!
Anya.
ANYA UNHA FOTO ADXUNTA
Mamá...
Non a toques, hostia. Voute matar, cacho de merda.
- Como lle toques un pelo... - Shh. Cala, cala.
Sabes como me chamo, Odette?
Si.
Dixéchesllelo?
- Non. - Ben, que siga sendo así, por favor.
Queres recuperar a túa filla?
Que che dean. Si.
Pois quero que soluciones o problema de Luther, por favor.
Podes facer iso por min para recuperar a Anya?
Porque me gustaría que imaxinases algo,
por favor, Odette.
Gustaríame que imaxinases...
a dor que podería facerche sufrir
mentres gozo con ela.
Archie ten razón, é unha rúa cega.
Odette, equivócaste.
- É unha pista, é bo. - Non, é unha quimera.
Outro cabo solto máis. Escoita...
Es de gran axuda, pero non serviu.
Podes marchar, moitas grazas.
Chámote se volvemos precisarte.
- Odette... - Acabouse, grazas.
Que temos?
Tiñas razón.
Está nas súas vidas, fíxose amigo deles.
Moi ben.
Temos un nome?
Si, temos.
Vale, quen é?
Non cho vou dicir, John.
Non podes aparecer na detención e montar un circo.
- Xa non. - Ben.
- Vale... - Débocha.
Quedamos nun sitio que eu escolla.
Quérote esposado no coche. Sen enganos nin xogos.
Xesús.
Presencias a detención antes de que te entregue.
Esta é unha oferta única,
e remata en cinco segundos.
Podo fiarme?
Iso xa o superamos.
Está ben, pero escollo eu o sitio.
BENVIDO AO PORTO DE DOVER
Boas, señor. Que quere?
Non sei, foi un día longo. Que suxires?
- Un día longo pide un Martini. - Non.
Whisky? Teño un Glenmorangie de 18 anos, Tullamore Dew.
Un vaso de auga.
Se che fai feliz, que sexa con burbullas.
Inspectora Raine.
Quen é, logo?
- Dígocho no coche. - Non.
Moi ben.
Chámase David Robey, comerciante.
Sospeitoso de agresión sexual hai seis anos.
Non se demostrou.
Meses despois a súa muller ía deixalo, mais foi ferida nun incendio.
Posible incendio provocado. Non se demostrou.
A muller sobreviviu?
Se queres chamalo así.
O coche?
Á volta da esquina.
Odette.
Vai ata o coche.
Que ten sobre ti?
- Que ten sobre ti? - A miña filla.
- Entra. - Raine...
Se fas isto, non a recuperarás.
- Sábelo. - Direiche o que sei.
Non a collería se non te involucrases.
Faríao cando te achegases.
Úsaa para controlarte, iso fai.
- Sube ao puto coche. - Está viva, vale?
Vaina matar cando lle conveña.
- Abonda. - E estarás viva.
- Encantaralle porque... - Cala.
- Deixa iso.
- Sube ao coche. - Tira iso.
Encántalle saber que non vas admitir o que fixeches.
- Que te avergoñas. - Cala.
Precísate agora, e precisa a túa filla.
- Por Deus! - Sube ao puto coche!
- Ao coche! - Poderiamos usar iso.
Vale? Para traela á casa. Ti mais eu podemos traela.
Odette!
Vale.
Vale, se o facemos, ninguén o pode saber.
Nin Schenk nin ninguén, porque ten a alguén dentro.
- Xa o sei. - Como?
Seino. Coñézoo, vale?
Baixa.
E agora que?
Está moi débil, cústalle moito falar.
Grazas.
Georgette, son a inspectora Raine, e este é...
Inspector John Luther.
- Creo que sabes que fai David. - Deixádeme soa, por favor.
Temo que non podemos.
Archie, a xefa?
Non sei, por que?
Merda. Ninguén dá contactado con ela.
Estará seguindo unha pista.
Luther tiña razón, vai pasar algo.
O BÚNKER VERMELLO POR AQUÍ
PRONTO DISPOÑIBLE
Cago na cona que me fixo.
Coinciden todos con persoas desaparecidas
nas últimas cinco ou seis semanas en Europa.
Podemos rastrexar a páxina?
Non.
VÉDEOS ARDER
E...
Que pasa?
Os usuarios poden ver
e votan como queren matar as vítimas.
Escoita, dáme un segundo, vale? Volvo agora.
MIRA COMO MORREN
É un bo home.
Non, non é un bo home.
Pensas que nos enviou para poñerte a proba, pero non.
Mírame.
Mírame, por favor.
Non hai razón ningunha para que teñas medo.
Xa non.
Sei que intentaches detelo.
Por iso che fixo isto.
Precisamos saber onde está.
E sei que mo podes dicir porque sei que goza dicíndocho.
Georgette, ten a miña filla.
Xefe.
John.
Onde estás?
Na igrexa.
Dan boa cervexa aí, non?
Dan.
Chámote porque creo que non estamos a buscar un home só.
Creo que buscamos unha organización.
Que significa?
Teñen unha red room.
As red room non existen.
Son unha lenda urbana.
A iso me refiro.
Quere que o mundo pense que é un pesadelo feito realidade,
que é un mal soño e que pode tocar
a quen queira onde queira.
Onde está a red room?
Non cho podo dicir.
Entendo.
Un último adeus, non?
Última oportunidade para eses pensamentos suicidas
que levas contigo hai canto tempo?
Xefe, síntoo, vale? Sei que te decepcionei...
demasiado.
Non me decepcionaches a min.
O problema é que es mellor home do que nunca te permitiches ser.
Non che vou pedir que te fíes de min.
Vouche pedir que me fagas un favor máis.
Pois claro.
O que?
Mira as mensaxes.
Pódelo facer?
Como non?
Xenial.
BENVIDO A DOVER
Ti pedíchesme que a atopase,
e atopeina.
Creei unha alerta no seu pasaporte, e usouno.
Onde?
Transbordador
cara a Noruega.
Na comisaría non saben nada disto?
Só durante un certo tempo.
Vale, ben.
Escoita, Archie.
Non, escoita ti.
Escoita.
Só unha persoa puido traer a inspectora Raine aquí.
Unha muller, é evidente.
Preciso que a vaias visitar.
Que non fale con ninguén máis.
A ver, non.
- Por favor. - Archie.
Non me podes deixar en paz xa?
Escoita, meu, chegaches moi lonxe.
Non hai volta atrás.
Só preciso que fagas esta cousa tan minúscula por min.
Si? E logo xa está.
É o teu billete de saída.
Pensa que é como abrir unha porta a un futuro no que non estou.
Odette, estás preparada?
Vouno facer.
Si? Pase o que pase logo?
Tes fillos?
Non.
Claro que non, ou non farías esa pregunta.
Ai.
Perdoa.
Fun algo dura.
Non pasei tempo abondo coa miña muller.
E logo o tempo...
acabouse.
Sei que a perdiches.
Non o pillo.
O que?
Pareces un home decente.
Non entendo as cousas que fixeches.
Ben,
non vía outra forma.
Para facer que?
O que había que facer.
Síntoo moito.
John díxome que alguén ía vir xunta ela...
mais non sabía quen ía ser ese alguén.
Pero eu si.
Que ten ese home sobre ti, Archie?
E como de malo pode ser para que permitises todo isto?
O gracioso é que...
non era tan malo.
Non o era.
Segundo Georgette, estamos a 5 km.
Estamos a 2,5 km.
Non podemos deternos.
Mamá!
- Mamá, axúdame! - Odette, espera.
- Meu Deus! - Non!
Mamá! Que alguén me axude!
Axuda!
Miña nai!
Non!
Debías ser ti!
Hostia!
Fóra de aquí!
Non é ela, John.
Ola.
Están as cámaras acesas?
Estamos en directo?
Vale, adiante.
E tres, dous, un.
Benvidos ao Búnker Vermello.
Contamos todos os vosos votos,
e probablemente esperedes que arranquemos con Brigida.
En realidade,
un de vós preguntou se o querido Jacov
podía esfolala coma unha serpe,
e teño que dicir que me fixo moita graza.
Mais resulta
que temos unha sorpresa para todos vós,
xa que o invitado especial desta noite é o inspector...
A ver, agora xa non é inspector. John Luther.
Ben, John,
pensei en comezar preguntándoche
como experto que es nestas cousas.
Cres que podo axudar sendo o que son?
Cres que algún de nós pode?
Meu, impórtame un carallo.
Claro que si.
Porque non tes nin idea
o que é nacer coma nós.
O carallo.
Vivir toda a túa vida sen poder expresar quen es
por medo a que xente coma ti... nos vixíe.
Pero ninguén ten que estar só, verdade?
Nin sequera nós,
porque podemos crear un lugar no que poidamos estar todos xuntos
e dicir o que pensamos.
E para estar a salvo de xente coma ti.
Mamá!
- Anya, parrula. - Mamá!
- Cago en todo, síntoo... - Por favor!
- Non! - Mamá!
Non, por favor!
Es unha boa peza de carallo.
Déixaa en paz!
Non.
- Non! - Para!
Non a toquedes, hostia! Sacádelle as mans de enriba!
Escoita.
Ten unha forma de saír disto.
Vai á merda. Non me toques. Para!
Odette, queres parar isto?
Porque tes o poder para facelo.
Di a palabra máxica.
Para.
Por favor.
Non esperaba que ningún dos dous
aparecésedes esta tarde, pero xa que estades...
Mamá, sácanos de aquí!
O que me gustaría facer é...
Quero que ti...
o apuñales.
Farías iso por min, Odette?
Mamá, non o fagas!
Non podo facelo.
Non podes. Vale, sabes o que pasa, non?
Non, para, por favor!
Dille que pare, por favor! Para!
Mamá!
- Vale. - Mamá!
Odette.
Ocórreseche mellor forma?
Mamá, non. Mamá!
Anya, pecha os ollos.
Non o fagas, por favor!
Pecha os ollos.
Por favor.
Ti dálle.
- Síntoo moito. - Non te preocupes.
Faino.
Síntoo.
Faino, veña.
- Vale. - Vale.
Iso é.
Para toda a súa arrogancia noxenta,
a única diferenza entre eles mais nós
é a quen podemos ferir e baixo que circunstancias.
E como xustifican iso?
Toda a "boa xente"?
Dinse que nós somos os malos.
Si.
Todos eses monstros dinvos a todos vós mais a min
que somos monstros.
Vale, moi ben.
Moi ben.
Mamá.
Déixaa en paz, cabrón! Sóltaa!
Agora...
tócache, meu.
Quero que ti
lle esnaquices a rótula esquerda con iso.
Que sexa rápido.
- Non o vou facer. - Faino, por favor.
- Faino. - Non podo.
Mamá!
Vana matar, por favor.
Todos os que estades vendo isto,
estanvos rastrexando a dirección IP
e a policía está de camiño.
Eu de vós marchaba.
Tranquilo. Por certo, este é un expolicía convicto.
- Non sabe que di. - Mentira.
Queimaranse todas as probas logo do espectáculo.
Estades todos a salvo, e ninguén sabe que estamos aquí.
Agás Georgette.
Si, está viva e ben viva.
E non só iso, díxolle á policía onde estamos,
están de camiño e moi anoxados contigo.
Seguramente te estará vendo agora
con esa cara de parvo
logo de contarnos os teus segredos máis vergoñentos.
Pódente ver todos, pero non como te vemos nós.
David Robey.
Sabemos quen es e quen estás avergoñado de ser.
Inda rinchas os dentes?
Pola ansiedade. Inda o fas?
- Non dixo iso? - É o que dixo.
Rinchaches os dentes toda a vida, e nunca puideches deixar de facelo
porque es un home nervioso. Un home patético e débil.
- Non dixo iso? - Si.
Estao facendo agora.
Non o vedes, pero rincha os dentes.
Lémbrome de ti cando te puxeches ao meu carón na parada de autobús
e me ofreciches un caramelo.
Lémbrome.
Pensei: "Que panoco máis nervioso e suorento. Que ten?"
John, vai!
PORTA BLOQUEADA
Vai!
BLOQUEADO ACCESO DENEGADO
Xa está, tranquila. Imos ir á casa, parrula.
Imos á casa, vale? Veña.
SECUENCIA DE COMBUSTIÓN INICIADA
Temos que ir, veña.
Tranquilo.
Afástate desa válvula, é queroseno.
Se non te afastas, imos arder todos.
Prefiro arder.
SECUENCIA DE COMBUSTIÓN INICIADA
Ponte de xeonllos coas mans detrás da cabeza!
- Atrás! - Ponte de xeonllos.
SECUENCIA DE COMBUSTIÓN INICIADA
Está bloqueado!
Non a toques!
- Eh, ábrenos a porta! - Ábrenos a porta, por favor.
Axuda, por favor!
- Ábrenos a porta! - Axúdanos!
Mamá, non podo xiralo!
Non!
SECUENCIA DE COMBUSTIÓN INICIADA
Sóltame.
Colle iso.
Non!
CUARTO PRINCIPAL
Ben, sigue.
PORTA BLOQUEADA - PORTA DESBLOQUEADA
- Por aquí. - Grazas.
Estou ben, atendédea a ela.
Si, estou ben.
Que hai.
Pois déboche 20 libras.
Son 50.
- Ah, si. - Si.
- Igual o esqueceras. - Non.
Grazas.
Xa sabes que vai pasar agora, John.
...chámase John Luther, un exinspector da Policía Metropolitana,
quen se cre que sufriu feridas mortais
logo de supostamente localizar o sospeitoso...
- Que hai. - Ola.
Onde estou?
Nun piso franco, evidentemente.
- Do goberno? - Abofé.
Creo que sacaron todo o sangue.
Un remendo imperceptible.
Quen son?
A verdade, non o teño moi claro.
Pero creo que non vas ao cárcere.
Unha oferta de traballo se cadra?
Con permiso.
Extraoficialmente,
fixo un traballo admirable.
E agora que?
O xefe quere falar contigo.
Subtítulos: María Suárez Seijas