00: 00: 20,794 -> 00: 00: 24,598 Het jaar was 2149.
De grootste oorlog was al negen jaar geleden
aller tijden, die eindigde in massale chemische oorlogsvoering.
Meren en rivieren droogden op.
Regeringen vielen uit elkaar.
En miljarden mensen stierven door het gif in de lucht.
De enige overlevenden waren mensen zoals ik die het geluk hadden te leven
in een opvangcapsule.
Terwijl ik mijn vorige leven niet als een geluk zou omschrijven.
Het was allesbehalve.
Goedemorgen, Darwin!
Houd alstublieft stil voor een scan van het netvlies.
Bewoner KR201 slaapt.
Hoi mam. Ik wou dat je wakker was.
Ik heb echt nodig...
...wil met je praten.
Hoi mam! Bel me terug alstublieft. Darwin.
Wil je nu douchen, Darwin?
Start zoeken in sector 7.
Zoals bij elke grote ramp komt er een kans.
Althans, zo zag de Wereldautoriteit het.
In ruil voor voedsel, vermaak en onderdak,
we werden aan het werk gezet om zeldzame mineralen te delven
om meer geavanceerde pods te bouwen.
10 minuten pauze.
Welkom bij Ambrosia Meal Makers.
Wat kan ik je vandaag aanbieden?
U heeft vissticks geselecteerd.
Bevestig alstublieft.
U heeft kip à la King geselecteerd.
Bevestig alstublieft.
Een uitstekende keus. Wilt u het laten bezorgen
en dan?
Bedankt dat je voor Ambrosia Meal Makers hebt gekozen.
Aandacht aub!
Luchttesten laten nog steeds een hoge mate van vervuiling zien.
Verplichte opsluiting is nog steeds van kracht.
U zult nooit genoeg kunnen krijgen van Tarclore
de meest verslavende game ooit gemaakt.
Kun jij de computer verslaan?
Terug aan het werk.
Met het verstrijken van de dag voelde ik me steeds meer afstandelijk
van het leven dat ik vroeger leefde.
Einde werkdag.
Het hersenloze werk dat me tot in de kern verrot.
Ik had meer van het leven nodig.
Het enige uitstel was onbeperkt gamen.
Maar zelfs dat kon de leegte die in mij groeide niet vullen.
Gefeliciteerd! Je hebt het paradijs bereikt!
Bewoner KR201 slaapt.
Goedenacht, Darwin.
Heb een goede nachtrust.
Mijn vader vertrok lang voordat de bommen vielen.
Mijn moeder achterlaten met een verwoestende keuze.
Ofwel blijf bij elkaar en zoek een manier om me te beschermen
het gif in de lucht of voor altijd gescheiden worden
maar veilig in heiligdom.
Kom op, mam!
Ze vertelde me: "Zoon, jij bent de toekomst.
Je wordt oud en je zult liefhebben en op een dag zul je dat ook doen
begrijp waarom ik je hier moet achterlaten ".
Goedemorgen, Darwin!
Ik hoop dat je goed geslapen hebt.
Houd alstublieft stil voor een scan van het netvlies.
Is er een probleem?
- Nee . Wat ben je aan het doen?
Ik raakte de verkeerde toets.
- Blijf werken. - Ik zal het doen.
Ga nu door met werken.
Ik zal. Sorry.
- Wat is het probleem? - Er is geen probleem.
- Ik blijf werken. - U kunt eenvoudig worden vervangen.
Vervang me alsjeblieft niet. Ik zal naar behoren werken
vanaf nu.
Elektrische overbelasting.
Afsluiten.
Back-upbatterij ingeschakeld.
Alleen stroom voor levensonderhoud en noodverlichting.
50% batterijvermogen blijft over.
Er blijft 20% batterijvermogen over. Alle stroom wordt omgeleid
naar luchtzuivering.
Er blijft 5% batterijvermogen over. Luchtzuivering gaat offline
in 15 minuten.
Batterijvermogen is 0%, luchtzuivering is offline
en pod wordt afgesloten. Vaarwel Darwin.
Als de onweer mijn pod niet had vernietigd, zou ik nog steeds
geloof dat de lucht giftig was. Lucky, misschien ...
En toen dacht ik: misschien deed mijn moeder dat daarom niet
beantwoord mijn telefoontjes.
Kom op, mam!
Misschien wist ze ook van de heldere lucht
of misschien had ze mijn hulp nodig. Ik moest haar vinden.
Ik had de afgelopen negen jaar niet meer dan 3 meter gelopen.
Mijn benen waren zwak en mijn geest zo kwetsbaar als de jonge jongen
die als eerste de pod binnenkwamen. Dus het navigeren door dit gebroken
land zou een strijd worden.
Maar ik had geen keus.
Vijf eenheden per transmissie.
Krediet niet beschikbaar. Krediet niet beschikbaar.
Krediet niet beschikbaar.
Ik liep voor wat voelde als dagen in de zon zonder eten
van water.
Ik had dringend onderdak nodig.
En dan, in de verte, een bekend geluid.
Ik wist niet zeker of ik droomde of niet.
Maar het teken van leven gaf me hoop.
Wie ben je?
Je praat?
Kom op RT, laten we gaan.
RT, kom!
Gaan!
RT! RT, kom!
Wat is het?
- Een persoon. - Man of vrouw?
- Mannetje. - Bewoner?
Het leek erop.
- Kon hij iets zeggen? - Het leek niet zo.
Ik denk niet dat hij werd gezien.
Als hij was gezien, zouden ze er nu al zijn.
Dus je denkt niet dat hij bij de politie is?
Nee, ik denk het niet.
Het is allemaal duidelijk! Je kunt eruit komen!
Suzie, eet je avondeten op.
We hebben een plek voor je geregeld.
Steven.
Dank u.
Hou op.
Wil je een dessert?
Oh, ik zal het krijgen.
Ik ben trouwens Lillian Bale. Ik denk dat je elkaar al hebt ontmoet
mijn dochter Dara.
We willen graag met je communiceren als we dat kunnen. Spreek jij?
Sorry, we hebben hier geen computers.
Maar begrijp je wat ik bedoel?
Is goed.
Heb je genoten van je diner?
Je had erg veel honger, nietwaar?
Ik weet niet waar je van plan was om vannacht te slapen
maar we hebben een zeer comfortabele matras in huis.
Of we kunnen het naar buiten verplaatsen als je wilt.
Zou je dat willen?
Ik had al meer dan 9 jaar geen levend persoon gezien. Ik had niet
zei een woord in net zo lang.
En ook al was ik omringd door mensen die me het gevoel gaven
weer normaal, ik heb mezelf gezworen dat deze stop alleen zou zijn
tijdelijk.
Heeft u al eens thee gedronken?
- Probeer er wat honing in. - Ik doe het.
Daarom willen we u enkele vragen stellen
over wie je bent en wat je buiten doet.
Zou dat oké zijn?
Gewoon ... neuriën, leg je handen op de tafel, op de tafel,
zoals op een toetsenbord.
Goed, oké en dan komt Steven en hij gaat
om zijn handen op de jouwe te leggen en dan kun je gewoon typen
wat je maar wilt zeggen.
Het is in orde.
Je moet langzamer gaan.
Mijn kamer werd getroffen door bliksem en het heeft mijn computer vernield
en tegelijkertijd mijn noodalarm.
Ik denk dat niemand ooit de mogelijkheden van beide heeft overwogen
apparaten gaan meteen uit. Dat heb ik nooit gedaan.
Wat is je naam?
Darwin.
- Hallo Darwin! - Hallo Darwin!
Hallo Darwin!
Hallo!
Hier.
Dit is belangrijk.
Je legt het op je huid zodat je niet verbrandt door de zon.
Zien? Gewoon zo.
Je bent al een beetje roze, maar ik denk dat het wel goed komt.
- Jij bent het! - Suzie! Je weet hoe
tag spelen?
Oké, Susie heeft je aangeraakt, dus jij bent het
en nu raak je me aan. Ga je gang, raak me aan.
Oké, nu ben ik het en moet ik iemand anders aanraken!
Jij bent het!
Suzie, jij bent het!
Mijn moeder ... wat is er met mijn moeder gebeurd?
Ik weet het niet. Is er iets met je moeder gebeurd?
Ik dacht steeds dat ze hulp zou sturen. Ik dacht dat ze dat zou doen
neem contact op met de Autoriteit en vertel hen om mij te komen redden.
Ze heeft het nooit gedaan.
Welterusten, Darwin.
We willen gewoon helpen.
Als je je moeder wilt zien, gaat er niemand
om je te stoppen.
Wil je misschien eerst gaan slapen?
Welterusten.
Ik heb?
Mag ik binnen komen?
Hallo! Ben je daarbinnen?
Waar ben je geweest, Darwin? U bent geweest
vermist gedurende 23 dagen. Hoe heb je het overleefd?
Laat ons alsjeblieft met rust!
Je kunt praten, Darwin. Waar heb je leren spreken?
Laat ons alleen...
Wie bedoel je met "ons"?
Waar heb je die kleren vandaan? Darwin?
Laat me alleen!
U heeft hier geen recht op!
Het blijken er vijf te zijn. Stuur kruisers
naar sector M402.
Jij hebt geen recht!
Het is oké ... het is oké.
Hé, het is oké.
Zo lang waren mijn dromen het enige
dat voelde echt, als vensters naar een andere wereld.
Maar dat veranderde langzaam toen ik opnieuw begon te leren
alles wat ik ooit wist over het leven vóór de bevalling.
Oh!
- Wat is er met jou gebeurd? - Het is in orde. Het is in orde.
- Jij helpt hem. - Oke.
- Ik haal de dweil. - Ben je oke? Komen.
Je draait deze beide heen en weer totdat je krijgt
de gewenste temperatuur. Dan stap je onder de douche,
je neemt dit stuk zeep en wrijft het helemaal over je heen.
Spoel het daarna allemaal af. Deze waren van een van mijn ooms,
maar ik denk dat ze bij je passen.
We hebben tonnen oude kleren.
Ben je thuis in de manieren van douchen?
Je droogt jezelf af met die handdoek en legt hem dan gewoon neer
- deze kleren aan, oké? - Heb je hulp nodig
- je pak uittrekken of ... - Het komt wel goed, Dara.
Laten we gaan.
Deze gaan onder je broek door. Oke? Onder.
- Steven? - Ja?
- Geef dat aan mij. - Zeker.
Vangst.
Nou, zie je er niet leuk uit.
Shhhh !!
Steven?
Het is niets.
Maakt u zich geen zorgen. Um ... Dus, draag je zonnebrandcrème?
Dus denk je dat je misschien een tijdje bij ons blijft?
Ben je van plan om te gaan?
Oké, eh ... dus dit is "ja".
Dit is "nee", toch. Nu, als u wilt zeggen "Ik weet het niet",
je gaat zo. Jij probeert het.
Oké, niet slecht. Maar je moet eigenlijk wel
druk op je lippen terwijl je het doet. Zoals ... niet te veel.
Je komt er. Steven, kom eens hier.
Hij zal het doen. Je moet gewoon ontspannen.
- Ja. - Ik weet het niet.
Zoiets.
Bijna, dat is het bijna, oké. Je komt er, beloof het.
Dus nu, blijf je?
Ja ... oké, goed.
En je kunt wat zaadjes strooien.
Dara was een van de aardigste mensen
Ik ooit had ontmoet. Nou, niet dat ik veel mensen had ontmoet
op dit punt in mijn leven.
Maar naarmate de dagen verstreken, werd mijn stem sterker. Voelde ik
een voorliefde voor mijn nieuwe vriend, die ik nog nooit eerder had gevoeld.
Wat is er nieuw?
- Ik werk aan mijn communicatieve vaardigheden. - Probeer het opnieuw.
En nu sta ik op en ...
Ahum! Oke! Ik denk dat het eten bijna klaar is.
Mag ik jullie twee vragen om de tafel te dekken?
- Zeker. - En nu sta ik op
en we lopen naar de tafel en ik ga de tafel dekken.
Dus Darwin, heb je honger?
En!
Je hebt nog nooit zoiets goeds geproefd, toch?
Nee!
En wat denk je dat we als toetje zullen eten?
Ik weet het niet.
Ik weet het niet!
Dara! Het is erg goed, Darwin. Het is heel erg goed.
Beth!
Mama, kunnen we dansen? Ik wil dansen.
- Ja! Laten we dansen. - We hebben al heel lang niet meer gedanst
tijd! Beth, wil je de muziek halen?
Waarom moet ik alles doen?
Ah ... Dara, wil je de muziek halen?
- Nee, ik zal het doen. - Hier Steven, laten we gaan
- deze tafel terug. - Hier kan ik het krijgen.
- Weet je het zeker? - Ja.
Oke!
Darwin, hou je van dansen? - Ja.
Suzie? Ga je met me dansen?
Alsjeblieft.
- Weet jij hoe je moet walsen? - Nee.
- Wil je dat ik het je laat zien? - Ja.
Kom hier. Dus je steekt een hand zo uit
en de andere hand gaat om mijn middel. Is goed. Nu, stap
met je rechtervoet, je moet altijd met je rechterkant beginnen
voet. Oké, en dan doe je twee hops, een, twee, en dan links,
hop, hop, goed. Hop, hop en nu ga ik een draai, stap proberen,
hop. Stap, hop, hop. Stap, hop, hop! Stap, hop, hop!
Is goed! Hop, hop, stap ...
Sorry, dat was ik!
Hoe is je stem?
Het doet pijn.
Maar je doet het ongelooflijk goed voor iemand die dat niet heeft gedaan
gesproken in 9 jaar.
Ik las dat als een kind op leeftijd niet leert praten
van 6, zal het nooit leren hoe.
Ik praatte altijd een beetje.
Toen je bij je moeder woonde?
- Ja. - Mijn vader heette Mark
Hij was echt grappig. Hij maakte ons altijd aan het lachen
veel en hij ging in de buurt van de oceaan wonen.
Blijkbaar zijn daar veel gezinnen.
Voor de oorlog had de wereldbevolking
met miljoenen gekelderd. Dus, net als Dara's vader,
mijn vader werd gestuurd om te helpen de aarde opnieuw te bevolken.
Maar zodra de bommen vielen en opsluiting wet werd,
gezinnen waren verdeeld over het land.
Heb je die kale plek in het midden bedekt?
- Ja. - Is goed.
Hij gaat ze hierheen brengen. Is hij niet?
Wat bedoel je, Beth?
Ze gaan hem zoeken en ze gaan
- om ons te vinden. - Nee!
Nee, ik denk het niet.
Ik hoop het niet.
Hoop kan een sterke kracht zijn.
Het gaf ons iets om in te geloven.
Maar hoop kan de waarheid nooit vervangen en Beth had gelijk,
als ik bleef, zou er iets vreselijks gebeuren.
Weet je zeker dat we hier veilig zijn?
Dat heb ik me afgevraagd.
Ik denk dat we zijn. We zijn in een diepe vallei omringd
door dichte bossen. Niemand zal het vuur zien.
Als ze ons ooit zouden vinden, zouden ze ...
Beth! Ik denk dat Darwin weet wat de politiecruisers kunnen doen.
Ik weet wat ze criminelen aandoen.
We zijn criminelen, Darwin.
Ik hou niet van de politiecruisers.
Ik weet het schat. Daarom moeten we gewoon voorzichtig zijn.
We laten ze ons niet zien.
Wat als ze echt naar een van ons zoeken?
Ik denk niet dat ze dat zijn, Beth.
Wauw, de rivier ziet er vandaag mooi uit.
En dompel je vleugels in het water om ze te wassen en schud ze eraf!
Kwak! Kwak! Kwak!
Mijn moeder zegt dat er vroeger mensen bleven
samen zelfs nadat de kinderen waren geboren. In plaats van reizen
rond en nieuwe gezinnen stichten, de vader zou bij blijven
de moeder en zij zouden de rest bij elkaar blijven
- van hun leven. - Werkelijk?
- Ja. - Dat is een goed idee.
Ik zou dat graag willen doen.
- Werkelijk? - Nou ja.
Je zou echter de juiste persoon moeten vinden.
En.
Ik herinner me dat Steven hier voor het eerst kwam. Ik had dit raar
het gevoel dat hij op de een of andere manier bij ons zou komen wonen.
Hij had zich in elke richting kunnen afvragen, maar hij eindigde
hier komen. Denk je dat het toeval is?
Denk je dat het toeval is dat je hier bent gekomen?
Nee.
Werkelijk?
Dara, ken je die bouwplaats aan de rand van het bos?
En.
Ik heb daar gewerkt. Ik bediende vroeger een van de front-end
laders. Op een dag, toen ik aan het werk was, zag ik iets
op mijn monitor iets ongelooflijks.
Er was daar een persoon.
Je kwam hier omdat je me zocht.
Ik weet niet waarom ik u dit niet heb verteld. Mijn excuses.
Haat je me?
Nee.
Ik denk dat ik van je houd.
♪♪ BINGO en Bingo was zijn naam-o ♪
♪ Er was een boer die een hond had en Bingo heette zijn naam
♪ INGO en Bingo was zijn naam-o ♪♪
Shhhh! Shhhh! Shhhh!
Wat? Stel je voor dat.
Jongens, shhhh ...
Oké, we zijn duidelijk.
Oh nee! Kijk hiernaar. Wil iemand met mij van handdoeken wisselen?
- Hoe zit het met jou, Darwin? - Je handdoek is in orde, Beth.
Ik had het niet tegen jou. Ik was met Darwin aan het praten.
- Nee niet, je handdoek is in orde. - Als het goed is, ruil dan met mij.
- Ik denk het niet. - Kom op, Dara.
Hou op.
- Verwissel handdoeken met mij Steven! - Waarom?
- Doe het gewoon. - Het is van mij!
- Doe het gewoon! - Waarom?
- Geef me de handdoek Steven. - Goed, ben je blij?
Je hebt je handdoek.
Jongens, we zijn duidelijk.
Drone !!
Darwin!
Zich verstoppen!
Daarin! Gaan! Gaan! Gaan!
We kunnen nooit meer gaan zwemmen. We kunnen het nooit hebben
kampvuren en ga wandelen of doe iets meer.
- Beth ... - We zullen het gewoon hebben
om de rest van ons leven in ons camouflagehuis te blijven.
Dit is de wereld waarin we leven. Daar kunnen we niets aan doen.
Ja dat kunnen we! Darwin kan vertrekken. Iemand moet hem hebben zien aankomen
hier en ze zoeken hem. Hoe heeft die kruiser anders gedaan?
- weet je waar je ons kunt vinden? - Beth, kalmeer.
Ik weet zeker dat niemand me hier heeft zien komen.
Iemand moet je gezien hebben.
- We hebben al eerder telefoontjes gehad. - Niet zo dichtbij.
Die kruiser wist precies waar hij ons moest zoeken en hij ving bijna
ons en het komt allemaal door Darwin.
Ik denk dat we allemaal gewoon moeten kalmeren en je hebt gelijk
Beth, we moeten voorzichtig zijn. We moeten uit het zicht blijven.
De komende tijd blijven we allemaal binnen.
- Ik hou niet van de drones. - Het is oké, Suzie. Maak je geen zorgen,
we laten ze ons niet vinden. We zijn hier veilig. Oke?
Waren veilig.
Naar de wolken kijken?
Ze laten me zo klein voelen.
Ik zag dat je bed leeg was.
Ik dacht dat je misschien weg was.
- Ik kwam hier net om na te denken. - Over wat?
U...
... mijn leven hier.
Soms heb ik het gevoel dat alles hier is geweest
een droom.
Je gaat toch weg?
Dara, ik kan hier niet blijven wetende dat je in gevaar bent.
Ik kan niet de reden zijn die jij en je hele gezin krijgen
gevangen en weggevoerd.
Maar we komen er wel uit. We blijven binnen
- zoals mijn moeder zei en ... - En dan leef je nog
in exact dezelfde wereld waarin je je hele leven hebt doorgebracht
het leven probeert te vermijden.
Het spijt me zo.
Ik heb altijd geweten dat mannen vertrekken. Ik heb het altijd begrepen
en ik heb geprobeerd het zo veel mogelijk te accepteren, ik ...
Ik wou dat je me niet had verteld dat je anders was.
- Dara, ik wil niet weggaan. - Ja, dat weet je.
Het is jouw aard.
Ik heb het gevonden, het is universeel, dus het zou moeten werken als het niet zo is
te oud.
Dank u...
- ...voor alles. - Graag gedaan, Darwin.
Ik ga zo'n huisje zoeken voor mijn moeder.
Laat haar zien hoe het leven er aan de buitenkant uitziet.
Dat zou geweldig zijn.
Zeg Dara gedag voor mij.
Ik zal.
Zeg haar dat ik van haar hou.
Vaarwel Steven.
Vaarwel Suzie.
Dag Beth.
Laat u niet betrappen.
Ik niet.
Kom op.
De opvangcapsule van mijn moeder was terug
waar ik vroeger woonde, gemakkelijk een tweedaagse wandeling.
Ik kwam langs overblijfselen uit mijn vorige leven.
De grimmige herinnering aan mijn jaren in opsluiting.
Hallo moeder. Laat me alsjeblieft verbinding maken.
Ik ben op het communicatiestation en ik gebruik de laatste
van mijn eenheden. Alstublieft.
Verbindingsverzoek ingewilligd.
Code B3348721946, ik ben het echt, mam.
- Levend? - Ja. Ik leef.
Mam, ik kom je bezoeken. Ik ben onderweg naar je woning
- nu. - Waarom?
Geloof me. Zorg ervoor dat je de deur opent als ik er ben.
Mam? Ik ben het, Darwin. Ik ben hier. Mag ik binnen komen?
Je hoeft je geen zorgen te maken over het binnenlaten van de slechte lucht. Ik ben
ademt de lucht nu in en het is schoon. Alstublieft. Ik ben het,
- het is Darwin. Ik ben je familie. - ik ...
Bevriezen! Identificeer jezelf.
33348721946, retinale scanverificatie.
Uit gegevens blijkt dat u uw woning enige tijd daarvoor heeft verlaten
19 mei. Waar ben je geweest? Waar ben je naartoe gegaan?
Hier, bij mijn moeder.
Waarom zijn we niet op de hoogte gebracht?
Mijn moeder heeft je op de hoogte gesteld, nietwaar?
- Nee. - Ze vertelde me dat ze dat deed.
Vergeef haar.
Wie heeft op de noodknop gedrukt?
Mijn moeder. Ze zei dat ze hoorde dat iemand inbrak. Dus ik kwam
- buiten om een ​​kijkje te nemen. - Maak je je geen zorgen
- de lucht inademen? - De lucht lijkt in orde.
Een valse melding is een ernstig vergrijp. Laat het niet gebeuren
- opnieuw. - Ik zal het niet doen.
Uw naam wordt verwijderd van vermiste personen.
Oke. Sorry, dit zal nooit meer gebeuren.
Ga alsjeblieft achteruit bij het voertuig staan.
Bedankt en nog een fijne dag.
De politie heeft me laten gaan, mam. Zelfs zij kunnen zien dat ik geen bedreiging ben.
Ik weet dat jij dat ook zou doen als je me binnen zou laten.
Alstublieft.
Hallo mam!
Ik ben het, Darwin.
Speel je nog steeds Tarklore?
Ik heb geen games gespeeld omdat mijn computer dat wel was
vernietigd. Is het je opgevallen dat ik van het internet verdween?
Mam, wat als er een wereld is waar het veilig is om naar buiten te gaan
waar de lucht schoon was en de zon helder en warm?
De wereld is een andere plek dan je denkt.
Vind je het erg als ik je computer een paar minuten gebruik?
Hier, ik ga hier even iets controleren, oké?
Het is in orde.
Welkom bij World Authority.
Toegang geweigerd.
Je bericht kan niet worden verzonden.
Waar zijn ze?
Toegangscode voor werknemers B3348721946.
Archieftoegang verleend.
Bewakingscamera's voor thuis.
Straal van 1 kilometer.
1 tot 5 kilometer straal.
Bouwplaats sector 7.
Als ze me konden zien, waarom konden ze me dan niet komen helpen?
10 tot 20 kilometer straal.
Niemand kijkt toe.
Ze hadden ons op elk moment kunnen komen halen.
Niemand is hier.
Tot ziens, mam.
Ik hou van je.
- Darwin? - Ik heb.
Ben je ooit klaar met het spelen van Steam Drifters?
Ja. Ik heb het paradijs bereikt.
Mijn moeder had haar houding volledig verloren
op de realiteit. Ze was een bijproduct van de angst zaaiende
door de World Authority.
En ze was niet de enige. Zelfs na de regering
uit elkaar viel, bleven duizenden mensen in hun pods
bang om naar buiten te gaan. Ze wisten geen andere manier
van het leven.
Maar voor de meesten van ons was het het begin
van een dappere nieuwe wereld zonder opsluiting
en zonder de leugens.
Mensen in elk centrum kwamen eindelijk los.
Is er een probleem?
Ga verder met werken.
- Nee. - Ga nu door met werken.
Nee.
U kunt eenvoudig worden vervangen.
Oké, vervang mij.
Blijf alstublieft werken.
Is daar iemand?
Mijn moeder zei me ooit: "Zoon, jij bent de toekomst.
Je wordt oud en je zult liefhebben. "
En ze had gelijk.
Komen mannen ooit terug als ze vertrekken?
Niet gewoonlijk.
Het krijgt me elke keer als ik eraan denk hoe ik vroeger was
opgesloten in een drie meter hoge heiligdom, bang om naar buiten te gaan.
En hoe ik toen de moed vond om te re-integreren in een nieuw
de samenleving opnieuw bedacht met mijn uiteindelijke vrouw, Dara,
de mooiste vrouw die ik ooit heb ontmoet.
Ik denk dat ik misschien toch een beetje geluk heb gehad.