- Chcesz tego? - Chcę.
Upewnił się, że mu się oddam i odszedł.
Wyjdź za mnie.
- Od ukochanego? - Chciałby nim być.
Nie spocznę, póki Joss nie zawiśnie.
- Statki tonął? - Zabijamy wszystkich.
Powiem, kiedy będziemy tędy przepływać, wyrzucę beczki.
Will dziś wypływa. Do Francji.
Ciotka twierdzi, że ktoś wydaje wujowi polecenia.
- Nie rób tego! - Jaki mam wybór?
Wuj kieruje statki na skały.
Koniak rozwiązuje mu język?
Będziesz pracować jak my.
WYSTĘPUJĄ
KARCZMA JAMAJKA
SCENARIUSZ
NA MOTYWACH POWIEŚCI...
Niektóre wspomnienia trzeba pogrzebać.
REŻYSERIA
Na wybrzeże dotarliśmy o świtaniu.
Wuj ostrzegł, że jeśli ucieknę, złapią mnie.
Kiedy ujrzałam mężczyzn wznoszących fałszywą latarnię
wiedziałam, co się stanie.
Ale nie przeczuwałam, że ktoś nas obserwuje.
Koszmar, o którym mówił wuj, ziścił się na moich oczach.
Nie sądziłam, że przyjdzie mi wybierać między życiem a śmiercią.
Tamtego dnia...
i później.
Idziemy!
- Co robisz? - Twoja kolej!
Albo zabijesz, albo cię utopię.
- Jesteś szalony! - Pokażę ci, co to znaczy.
Patrz, jak on to robi.
Zostaw!
Trzeba to zrobić! Martwi nas nie wydadzą.
Z tym łatwo ci pójdzie.
Każdemu trudno na początku się przełamać. Zamknij oczy i zrób to!
Nie?
Niech cię szlag!
Nigdy!
Rób, co chcesz! Nie będę zabijać.
Ratunku!
Will! To Will!
Oszczędź go!
Powiedział ci o statku!
Wiem, że masz sumienie!
Chodź, Mary!
Nie jesteś do cna zepsuty!
Próbowałem wypchnąć beczki...
Błagam!
Sędzia? Do koniokrada?
Trafiłeś tu za kradzież, ale zawiśniesz za trupy na plaży.
O niczym nie wiesz?
Nocą ktoś zwiódł statek na skały.
Zginęła załoga. I kobieta.
Nie mam z tym nic wspólnego, siedzę tu od wieczora.
To sprawka twojego brata, a ty mu pomagasz.
Nie macie dowodu.
Ale mamy ciebie. Wybieraj.
Albo będziesz zeznawał przeciw bratu,...
albo zawiśniesz sam, za was obu.
Ocknęłaś się! A już się martwiłam.
Gdzie on jest?!
Wiesz, co zrobił? Co się stało?
Siedziałaś tutaj, śląc mu dobre myśli, modląc się o jego powrót,
kiedy twój mąż mordował i topił ludzi!
Zabił nawet tego, z którym dobił targu.
- Słyszałaś coś? - Nie! A ty?
Tak.
- Oby przyjechali po ciebie! - Nic na mnie nie znajdą.
Na dół!
Obie!
- Trzeba uciekać! - Może na nas czeka.
- Żeby pozbyć się świadków. - Nie możemy tu siedzieć jak szczury!
Nie wyjdę na wrzosowiska!
Tam was nie ochronię.
Przemkniemy się do Devonu. Za Tamar.
W końcu zjawi się tu sędzia.
Nie dba o prawdę! Chce tylko cię powiesić!
Głupcze!
Mogłem cię zabić!
Pani Merlyn, Mary.
Przyszedłem powiedzieć, że sędzia nie przyjedzie po ciebie.
Basset szanuje prawo, czeka na dowody.
Możemy się wymknąć.
Jest szansa jedna na milion, że się uda.
Powiedz, gdzie ukryłeś towar. Wezmę swoją działkę i ruszam.
Może poczęstuje mnie pani kromką chleba.
Jeśli palec mi drgnie...
stracisz płuca, jak Abe.
Co robisz?!
Przyszedłem powiedzieć ci, że można uciec.
To dlaczego nie zapukałeś do drzwi, tylko drapałeś w okno jak złodziej?
Myślałem, że śpisz.
Tak? A może to sztuczka?
Przed drzwiami ktoś czeka, żeby wsadzić mi kulę prosto w serce.
- Tak? - Nie!
- Zdradziłbyś? - Nie. Nigdy!
Daj mu chleba i sprawdź okna w kuchni,
żeby nikt nam nie przeszkodził.
Idźcie obie.
Ciociu! Trzeba sprowadzić sędziego.
- Wuj nie jest już człowiekiem. - To mój mąż!
Nie wolno ci źle o nim mówić.
Umrzesz wraz z nim, bo nie zdołasz go uchronić przed stryczkiem!
Trudno.
Nie rozumiesz? Patrzysz na wszystkich z góry.
Miłości się nie wybiera.
Pojmiesz to kiedyś.
Mary! Nie myśl, że zdołasz uciec.
- Prędzej Joss cię zabije. - Nie boję się go!
- Zastanowiłeś się? - Nie musiałem.
Joss jest moim bratem.
Zabij mnie, ale nie będę na niego donosił.
Mogę tylko powiedzieć...
że ktoś nim powoduje.
Joss Merlyn przewodzi przemytnikom.
To dlaczego nigdy nie znaleźliście u niego towarów?
Jak więc zwie się ów "król przemytników"?
Wypuście mnie, to się dowiem.
Joss mi powie.
W zamian za to, skażecie nas na więzienie, nie na stryczek.
Gdybyście mieli dowody, już byście go zgarnęli.
Miałeś posprzątać! Zrób to jak należy!
Poślę z tobą uzbrojonych ludzi.
Spróbuj ucieczki, a zginiesz.
Biedne dusze!
Gdzie Harry?
Chciał zabrać łup.
Odjechał? Ucieka?
Zmieniłem zdanie. Pojedziemy do Devon.
Wieczorem.
Dziękuję, Joss.
Pożyję, zanim mnie znajdą.
Będziesz jeździć własnym powozem.
I nosić czepek z piórami.
A ja będę chodził do kościoła.
Powinnyśmy odpocząć przed drogą.
Ciotka się spakuje.
Ciociu!
Żebyś była bezpieczna.
Pamiętam, jak mi je dałeś.
Zanim chwycił nas w szpony.
Zaczekajcie.
To ja, Jem!
Czego chcesz?
Musisz powiedzieć, kto trzyma ci nóż na gardle!
Inaczej cię zgarną.
Na Boga, podaj nazwisko!
Możesz uratować skórę.
Dla nikogo nie pracuję!
Jestem w tym sam.
Od zawsze.
Jeśli powiesz inaczej, umrzesz.
- Wpuść mnie. - Nie mogę.
Choćbym chciała. Zamknęli mnie.
Trzymaj!
Kto ci to zrobił?
Jak sądzisz?
Byłaś z nim na plaży?
A ty, gdzie byłeś?
W areszcie.
Legassik złapał mnie w karczmie.
Chciałbym ci tego oszczędzić.
Szybko cię wypuścili.
Chcieli, żebym zeznawał przeciw bratu.
Nie zgodziłem się.
Obiecałem, że dowiem się, komu służy Joss.
Jeśli się uda, oszczędzą nas.
- Kto to jest? - Ty o nim mówiłaś!
Wiem tyle, co ty.
Widziałam tylko jego stopy.
Joss myśli, że przyjdzie go zabić.
Wmieszał cię w to...
Szkoda na mnie twojego żalu.
Zadbam o siebie.
Twój brat zasłużył, żeby zawisnąć.
Ale ja muszę go uratować.
Jedziemy na plażę.
Popłynął, żebyśmy mogli wziąć ślub.
Przeze mnie zginął!
"Jam jest pierwszy i ostatni.
I mam klucze śmierci...
Jam jest Alfa i Omega".
Włóżcie go na wóz.
Ambrose!
Czyje rozkazy wypełnia Joss?
Nie chcę pytać przy nich, a wiem, że mu pomagasz!
Uczę dzieci!
- Wróciłeś na miejsce zbrodni? - Nie ja ich zabiłem!
- Wszyscy znają Merlynów. - Gra na zwłokę, ale go powiesimy.
Joss twierdzi, że mocodawca go zabije!
Panie Davey!
Hannah!
Joss?
Ciociu!
Pomarli.
Już za późno.
Macie zabójcę?
- Jestem niewinny, zamknął mnie. - To prawda, od zewnątrz.
Karczmarz, Joss Merlyn. Sam wam powie!
Nie wiesz, że umarł? Jego żona też. Ktoś ich zabił.
Ponoć Joss Merlyn wypełniał polecenia. Czyje?
Nic o tym nie wiem.
To nie miejsce dla dziewczyny.
Gdzie możemy cię zawieźć?
- Przepraszam za najście. - Współczujemy ci.
Dobrze, że tu jesteś.
Usiądź, przeżyłaś wstrząs.
Wypij.
Pomoże zasnąć.
- Co stanie się z ciotką? - Pochowamy ją i jej męża.
Wiesz, kto ich zabił?
Ponoć ktoś miejscowy.
Sędzia zamierza przesłuchać wszystkich w promieniu 10 mil.
Powoli zaciśnie pętlę...
W końcu ujmie winnego.
Panie Davey!
Chcesz się jej przypodobać!
Cokolwiek się stanie, Mary cierpi. Przyjechała tutaj, bo nam ufa!
Powinna zasnąć.
Nie musimy już udawać.
Możemy mówić wprost.
To ja zabiłem twojego wuja i ciotkę.
Tak...
śpij.
Przykro mi, już po nim.
Ktoś zakłuł go na śmierć.
Panią Merlyn też.
- A Mary? - Jest bezpieczna u pastora.
Jeśli zawiozą nas do Londynu, już po nas. Król każe nas powiesić.
Mogę umrzeć, jeśli ze mną zginie ten,
który zabił brata.
Ratowałbym go, gdybym mógł. Był moim przyjacielem.
Musiałeś coś słyszeć! Albo widzieć!
Zabójca przeszedł obok komory.
Wolałem tego nie mówić sędziemu.
- W drzwiach była szpara. - I?
Widziałem kogoś w czerni.
Pachniał.
Ale nie perfumami.
Czymś mdłym.
Kadzidłem!
Zbudź się!
Zbudź!
Nie lękaj się.
Jak mogłaś? O wszystkim wiedziałaś!
- Pomogłaś mu? - Oczywiście.
Spakuję nas.
Chodź, obiecałem pokazać ci Boga.
Pastor Davey zabił! Harry go widział.
Mary Yellan nie jest bezpieczna!
Kolega zapomniał o tym wspomnieć? Traficie na stryczek!
Klucz!
Ty powiedziałaś, że wuj gada, kiedy pije.
Żebyś sprowadził sędziego, nie zabił!
Sędzia kazałby go powiesić, co za różnica?
Wuj zabijał dla ciebie!
- A ciotka była niewinna! - Miała brudne ręce, jakby mordowała!
Nie jesteś aż tak naiwna.
Masz się za Boga! Pana życia i śmierci!
Smakuje mi twoja odraza.
Masz w sobie ogień, jak niegdyś mądre kobiety.
Mnie też byś zabił!
Nie, przyprowadziłbym cię tutaj.
Na górę.
Gdzie jest Mary Yellan?
Niełatwo odnaleźć dziś spokój.
Szukałem go w Kościele, ale jego prawdy to stek łgarstw.
Wierni są bezrozumni jak owce.
Pogańskie wierzenia są uczciwe i czyste.
Druidzi rozumieli istotę poświęcenia duszy dla wielu innych.
Mój statek głupców.
Kryjesz się za krzyżem, więc ludzie ci wierzą,
choć kłamiesz we wszystkim.
Pójdź. Nauczę cię jak żyć.
Niczego nie zdołasz mnie nauczyć.
Już to uczyniłem.
Przekonałaś się, że nie można ufać sutannie.
Niczemu, co jest ci narzucone z zewnątrz.
A nie pochodzi z duszy.
Zapomnisz o wrzosowiskach.
I karczmie. Łzy po Jemie wyschną.
Jeśli zaufasz...
samej sobie.
Twój brat miął czapkę, kiedy stawał przed nami.
Siał postrach, a dla nas był chłystkiem!
Milcz!
Jego próżność gwarantowała nam bezpieczeństwo.
Chciał być tyranem.
Przez was cierpiał!
Też będziesz błagał o łaskę. Na oczach tej głupiej dziewuchy!
Davey! Gdzie jesteś?
Jem!
Nie zabił jej.
- Co ci zrobił? - Nic.
Wiem, że zabiłeś mi brata!
Ja mam twoją siostrę.
Nie strzeli, brak mu odwagi!
Dobijmy targu!
Puścisz Mary wolno, a ja twoją siostrę.
Odjedziecie bez przeszkód.
On ma broń!
Wypuszczę twoją siostrę.
Kiedy zobaczę Mary.
Słyszysz mnie?
Nie pokonasz go. Jesteś próżny jak twój brat.
Puszczam Hannę wolno.
Oddaj mi Mary!
Moja siostra nie żyje.
Mary w niczym nie zawiniła!
Weź mnie zamiast niej!
Mnie zabij! Błagam!
Mam przyjąć jego propozycję?
Wiesz, że nie uciekniesz! Pojmają cię i postawią przed sądem.
Nie wyróżniasz się.
Jesteś zwykłym człowiekiem.
Nie ucieknę,
ale ktoś musi umrzeć.
Kogo wybierasz?
Siebie? Jema?
Czy mnie?
Jak to?
Tutaj nie ma prawa.
Jest tylko nasza trójka.
Wybierzesz ofiarę, czy pozostawisz to losowi?
Jeśli ja jestem człowiekiem, ty bądź Bogiem!
Kogo wybierasz?
Ciebie!
Musisz umrzeć.
Widzisz! Miałem rację co do ciebie.
Ktoś do ciebie.
Ned.
Witaj, Mary.
Jego brat nie przyszedł.
To bezbożnik.
Twój dom zajęli nowi gospodarze.
Ale mama zaprasza do nas.
- Ile macie ziemi? - 200 akrów. I sady.
Rozmów się z nim.
Ja to zrobię.
Nie przyszedłeś na pogrzeb.
Pożegnałem się na swój sposób.
Poszedłem do ciebie...
ale mnie nie wpuścili.
Mówią, że będziesz niańczyć ich dzieci.
Wracam do domu.
Chcę znów chodzić po polach...
Jedź!
Spiesz się!
Jesteś oschły.
Dla koni też.
Chociaż je kocham.
Co zrobisz?
Będę jeździł, jak dotąd.
Gdybyś była mężczyzną, prosiłbym, żebyś ruszyła ze mną.
W drogę.
Gdybyś ty był kobietą, wiódłbyś ze mną spokojne życie na farmie.
Nie jest dla ciebie!
Za każdy fałszywy krok przyjdzie ci zapłacić!
Nic możemy być razem.
Nie mówimy jednym językiem.
Zwolniłem go z więzienia.
Nawet nie podziękował.
- Mary go lubi? - Skądże!
To brudny Cygan!
Z żadnego Merlyna nie było pożytku.
Mary przeżyła tragedię, nie jest sobą.
Wkrótce się ustatkuje.
Dam jej wstążki do czepka.
Jesteś!
Dokąd ruszamy?
Mam więc twoje serce, Mary Yellan?
Chyba masz, Jemie Merlynie.
Na pewno.
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Agnieszka Stelmaszyńska
Fragment Apokalipsy Św. Jana pochodzi z IV wydania Biblii Tysiąclecia