Bakboord.
Er drijft iets in het water.
Trek het omhoog, jullie luie honden. Kom op.
Kom op, trek het omhoog.
Wees voorzichtig.
Wat hebben we hier?
Hé, kapitein, kijk hier eens naar.
Waar kom jij vandaan?
Die ouwe trien zal ons zeker een fortuin voor jou betalen,
nietwaar, jongens?
Jim Knoop en Lucas de machinist (2018) Vertaling: Janty
Het land waar de machinist Lucas woonde heette Lommerland.
Het was zeer klein.
Het bestond voornamelijk uit twee bergtoppen.
Een grote en een kleinere.
Natuurlijk staan er ook huizen in Lommerland.
Een normale en een winkel.
Verder was er een klein treinstation aan de voet van de berg.
En hoog boven, tussen de twee bergen, staat er een kasteel.
Het leven was vredig op het kleine eiland Lommerland...
tot op een dag...
Ja, en zo begint ons verhaal.
Een pakket uit de Wilde 13.
Leeft hier een zekere mevrouw Maaltand?
Mevrouw Wablief? Mevrouw Wablief? Dat ben ik.
Bent u mevrouw Maaltand? - Ik ben mevrouw Wablief.
Mevrouw Maaltand? - Maak plaats voor Zijne Majesteit.
Zou het een onderdaan kunnen zijn dat geen belastingen betaalt?
We zullen nooit weten wat erin zit of aan wie het toebehoort als we het niet openen.
Allemachtig.
Wat is dat, majesteit? - Inderdaad, wat is het?
Dit is waarschijnlijk het mooiste pakketje dat ik mijn hele leven heb gezien.
Hoe gemeen.
Als ik de persoon vind die dit heeft gedaan,
geef ik hem ​​pak slaag die hij nooit zal vergeten.
Mevrouw Wablief, ik beveel u hierbij...
om voor de inhoud van dit pakketje te zorgen.
Dat zou ik graag willen, Uwe Hoogheid. - Maar hoe moeten we het noemen?
Het kind heeft een naam nodig.
Is het een mannelijke of een vrouwelijke onderdaan?
Misschien kunnen we...
Ik zal het controleren, Uwe Majesteit.
Een jongen.
En hoe gaan we hem noemen?
Pip...
Ik zou hem Jim noemen.
Wat denk je ervan?
Jim? Ja?
Taart.
Ik eet dat graag.
Dat kun je niet doen, dit is de koning.
Goedendag, mevrouw Wablief. - Meneer Mouw, ook een goedendag.
En trek.
We gaan zo naar binnen.
In de tunnel.
Alsjeblieft, Jim...
De volgende keer dat het scheurt, knoop je hem gewoon dicht.
Een knoop.
Jim Knoop.
Dat is een mooie naam.
Bedankt, mama.
Goedendag, mevrouw Wablief. - Goedendag, meneer Mouw.
Wat kan ik voor u doen op deze mooie zomerochtend?
Mijn liefste, je was zo vriendelijk om me te helpen.
Juist. Je wilde dat ik iets voor je zou herstellen en strijken.
Waar is het?
Een zondagspak, twee zijden jassen,
drie buikbanden, vier strikjes, en vijf paar wollen sokken.
Een wollen...
Onderbroek? - Ja.
Hoe charmant. Jim.
Wees lief en breng dit naar de berging.
Maar ik moet Lucas helpen. - Lucas kan nog twee minuten wachten.
En wees alsjeblieft voorzichtig, oké? - Natuurlijk, meneer Mouw.
Die jongen toch.
Als hij wat meer tijd besteedde aan lezen en schrijven en minder tijd met locomotieven...
Dan zou hij niet onze Jim zijn. Nietwaar, meneer Mouw?
Je hebt een punt. Goedendag, mevrouw Wablief.
Goedendag, meneer Mouw.
De Wilde 13...
Oké, Emma...
Dit zal je goed doen.
Goedemorgen, Jim.
Kun je me die bout geven?
Hamer?
Schroevendraaier.
Goed dan, meid.
Ik denk dat ik die douche nodig had.
Waarom ben ik zwart en jij, mevrouw Wablief, meneer Mouw...
en koning Alfons niet?
Zo zijn we geboren, knul.
Oliekan...
Het is gewoon doen alsof, nietwaar?
Wat dan? - Dat mevrouw Wablief mijn moeder is.
Wie weet, misschien is alles wel alsof, Jim.
Misschien zijn jij en ik en Emma niet echt hier.
Maar het feit dat mevrouw Wablief van je houdt, is niet doen alsof.
Lucas, waar kom ik vandaan?
Goedemorgen. - Lucas, dit is je koning...
Alfons de Kwart-voor-Twaalfde. - Uwe hoogheid.
Ik wil graag met je praten, indien mogelijk. - Ja, meteen.
Ik heb een persoonlijke audiëntie met de koning.
Ik kan maar beter gaan.
Ja, ze hebben volkomen gelijk.
Mijn achterste... Geachte collega.
Mensen stemrecht verlenen...
was een zware slag voor ons vorsten. Ja...
Mijn audiëntie.
Ik moet je laten.
Kom binnen.
U wou me zien, Uwe Hoogheid. - Mijn beste Lucas.
Ja, inderdaad. Alsjeblieft, kniel.
Vergeet dat maar, geen tijd voor formaliteiten. Ga alsjeblieft zitten.
Beste Lucas.
Luister. Ik bedoel... Stop.
Lommerland is misschien klein,
maar het heeft dezelfde problemen als ieder ander stadje.
Vervuiling, files en overbevolking.
En we kunnen er niet omheen. We moeten het gewoon doen.
Wat moeten we doen? - Had ik dat niet gezegd?
Emma moet weg.
Maar als een teken van onze waardering voor haar vele jaren trouwe dienst,
zullen we haar met deze prijs eren.
De Lommerland-medaille. - Moet Emma weg?
Dat is wat ik zei.
Nooit.
Lucas?
Het is Emma of Jim.
Maar Jim is nog maar een jongen. - Ja, maar hoe lang nog?
Misschien wil hij op een dag trouwen en een huis bezitten en...
waar moeten we dat neerzetten, Lucas?
Zodra het treinstation en de treinsporen verdwenen zijn,
zal er voldoende ruimte zijn
dat Jim kan uitstellen... Ik bedoel, daar verblijven.
Ja, maar... - We zullen een rustige plek vinden voor Emma,
een mooie plek op het autokerkhof en...
Daar kan ze de rest van haar leven in alle rust genieten.
Ze is tenslotte vrij oud.
En ik bedoel, mijn bestaan ​​of uitmuntendheid...
Ik bedoel, mijn bescheiden zelf... Wat dan ook. Lucas?
Lucas?
Hij wil haar eruit gooien, zoals afval.
Hij denkt omdat hij koning is, dat hij kan doen wat hij wil.
Het wordt tijd dat we hem een ​​lesje leren. - Wat voor soort lesje, Lucas?
Weet je waarom treinen op sporen rijden? Zodat ze op koers blijven.
Als we vertrekken, zijn er geen sporen meer.
Dan beslissen Emma en ik waar we heen gaan.
En kan niemand ons zeggen wat we moeten doen of ons zomaar eruit gooien.
Vertrekken? Lucas.
Dat meen je niet.
Wat moet ik doen? Koninklijke bevelen tegenwerken?
Dat zou hoogverraad zijn.
Er moet een oplossing zijn.
Misschien heeft hij gelijk, Emma.
Lommerland is gewoon te klein voor ons allemaal.
Nee, ouwe meid. Ze zullen ons niet scheiden.
Niemand.
Wij gaan weg. Jij en ik. Wij twee.
En ik ga mee. - Wat?
Echt niet. - Maar ik kan je helpen.
We hebben niet genoeg ruimte. - Ik heb niet veel ruimte nodig.
Het is veel te gevaarlijk. - Ik hou van gevaar.
Denk eens na, Jim. Emma moet gaan zodat er meer ruimte is voor jou.
Als je weggaat, kan Emma net zo goed hier blijven. Het slaat nergens op.
Maar jij en Emma zijn mijn beste vrienden.
En als je denkt dat ik je laat Lommerland verlaten, dan ken je me nog niet.
Trouwens, als we toch al de wereld in gaan,
komen we misschien erachter waar ik vandaan kom.
Het kan gevaarlijk zijn.
Niemand weet wat ons daar te wachten staat. - Maak je geen zorgen.
Ik zal wel opletten voor je.
Oké, meid.
Wacht op mij, Lucas. Ik kom eraan.
Ik dacht dat je van gedachten veranderd was. - Ik moest eerst nog iets doen.
Heb je afscheid genomen?
Jim Knoop, jij bent de fijnste persoon die ik ooit heb ontmoet.
Kom aan boord.
Klaar?
Nou dan, liefste Emma, ​​laten we gaan.
Ik huil niet, het is rook in mijn ogen, ouwe meid.
Vaarwel, Lommerland.
We kunnen beter niet achterom kijken.
Ik ben weg met Lucas en Emma.
Huil niet, maak je geen zorgen.
Kusjes, ik hou van je, Jim.
Hou je vast.
Jim.
Lucas.
Hou vol, Jim.
Help.
Lukas, help.
Jim.
Zwemmen.
Kom op, knul.
Je kunt het, hou je vast.
Hou vol.
Je bent er bijna, kom hier.
Goed zo. Stap in.
Kom op, ik zal je hieraan vastmaken.
Kijk niet achterom.
Bukken.
Lucas, word wakker.
Ik denk dat we in de hemel zijn.
Dit moet Mandala zijn. Het legendarische keizerrijk.
Kom op, we gaan de keizer bezoeken en vragen hem...
als hij twee echte machinisten kan gebruiken...
en een oud blikje zoals Emma.
Niet kwalijk bedoeld, oude meid.
Laten we eerst kijken of we je een beetje kunnen opknappen.
Heb je iets gevonden?
Een briefje in een fles.
"Lieve vreemdeling."
"Breng deze brief alsjeblieft naar mijn vader."
De... nog iets.
"Ik werd gevangen genomen door..."
Nog iets.
"En verkochten me aan mevrouw...."
Maaltand.
Mevrouw Maaltand?
"Deze plek heet Draken..."
Draken en nog iets.
"Alsjeblieft, papa, red ons." Li Si.
Dat is nogal iets. - Li Si?
Wat is dat? - Misschien een naam.
Laten we daar heengaan.
Kijk, de beroemde haartellers van Mandala.
Ze nemen 100 haren samen en binden ze in strikken.
En daar zijn de oorreinigers.
Ze staan ​​op de schouders van hun klanten en maken hun oren schoon met kleine lepeltjes.
Lucas. Moet je zien.
Kijk naar hem.
En hen.
Dat zijn de beroemde kinderen en kleinkinderen...
en achterkleinkinderen van het Mandalese volk.
En nog een kleine eigenaardigheid.
Jim.
Prinses Li Si.
Ze is de prinses van Mandala.
We moeten haar gaan helpen.
We moeten haar vader spreken, Lucas.
Haar vader is de keizer.
Kom op.
En wat wensen de gewaardeerde heren?
Wij zijn twee buitenlandse machinisten en willen graag de keizer spreken.
Excuseer me, ik ben niet meer waard dan de kleinste bladluis,
maar ik vrees dat de keizer het erg druk heeft.
Maar het is heel belangrijk. - Wanneer heeft hij tijd?
Tot mijn spijt is onze soevereine heerser altijd bezet.
Excuseer me, alsjeblieft.
Heb je dat nu nog geweten.
Misschien kan ik u helpen, geachte vreemden.
Ik ben hier beneden.
En wie ben jij, kleine kerel? - Mijn naam is Ping Pong.
Ik ben het 32ste kleinkind...
van Mr Sjoe Foe Loe Pi Ploe,
De chef-kok van zijne keizerlijke majesteit.
Vergeef me, maar ik kan niet helpen...
dat ik het gerommel hoor van je eervolle maag.
Dat komt omdat we uitgehongerd zijn.
In dat geval zou het me een eer zijn om het ontbijt van de keizer op te dienen.
Wil de keizer het niet zelf? - Hij eet alleen het brood der smarten,
maar we bereiden nog steeds ontbijt...
voor het geval hij van keizerlijke gedachten verandert.
Maar vandaag heeft hij opnieuw niet aangeraakt,
dus sta me toe het je op te dienen. Wacht hier.
Misschien kan dat kleintje ons naar de keizer brengen?
Maar hij is nog maar een baby...
Vergeef me, geachte vreemden, maar ik ben geen baby meer.
Ik ben 368 dagen oud...
en ik mag al werken in de keizerlijke keuken.
En wat heb je daar? - Alle lekkernijen van Mandala.
100-jarige eieren op een bedje van eekhoornsalade,
gekonfijte aardwormen,
boomschorspudding gegarneerd met paardenhoefvlokken.
Ping Pong, ik weet zeker dat het allemaal heerlijk is,
maar heb je niet iets... - Eenvoudiger?
Ja. - Natuurlijk.
Knapperige sprinkhanenpoten met een pittige kever,
rauwkost of gekookte wespennesten
met slangenhuid in olie en azijn.
Smakelijk.
Het is helemaal niet slecht.
Kikker oogbollen met mier knoedels op kaviaar in slakkenslijm.
Een zeldzame delicatesse.
Lekker.
Maar heb je niet zoiets als beboterd brood of kaasbroodjes?
Kaas? Bah.
Vergeef me voor de huivering, geachte vreemden.
Wordt kaas niet gemaakt van bedorven melk?
Wie zou zoiets eten?
Wij.
Ik zal zien wat ik voor je kan doen.
Wacht even. Waarom eet de keizer alleen het brood der smarten?
Niemand mag erover praten.
De Keizer zelf heeft gezworen te zwijgen...
totdat zijn geliefde prinses Li Si aan hem wordt teruggegeven.
Ze is ontvoerd, toch?
Wie heeft het gedaan? - Piraten, zeggen ze.
Oeps, het is het uur van de krekel.
Alle kleinkinderen krijgen nu hun flessen.
Staat u mij toe mezelf te voeden.
Ga maar, kleine vriend.
Jim, we moeten...
Jim?
Misschien is het aan je eervolle oren ontsnapt,
geachte vreemden.
De keizer is bezig. Vertrek nu.
Maar we zijn gekomen om prinses Li Si te redden.
Ga weg, zeg ik.
Oké, vriend. Heb je niet gehoord wat de jongen zei?
Vertel de keizer dat Jim Knoop en Lucas, de machinist, hier zijn...
met belangrijk nieuws over zijn dochter.
Nou, dat is een andere zaak.
Zou je zo vriendelijk willen zijn om me los te laten met je eervolle handen?
Ik zal graag de poort voor u openen.
En wie ben jij dan wel?
De kapitein van de keizerlijke paleiswachten.
Ik ben hier de hoogste in rang,
gestuurd om u te komen halen.
Ik leef om te gehoorzamen.
Nou, ik niet.
Volg mij.
Wat denk jij ervan, Jim? Moeten we hem volgen?
Nou, omdat hij het ons zo vriendelijk vroeg...
Uwe hoogheid, mijn jonge vriend en ik denken dat we...
Je spreekt tegen...
de afgezanten van zijne keizerlijke majesteit...
Pi, Pa, Po.
De keizer is momenteel bezet.
We hebben tijd.
Zeg hem dat we nieuws hebben over zijn dochter.
Ik heb een bescheiden vraag...
Waar kom je vandaan?
Zoals ik al zei, we zijn twee...
Waar kom je vandaan? - En wat doe je hier?
Heb je een pas? - Of identificatie?
Hoe weten we dat je zonder identificatie bestaat?
Ik zal je enig bewijs geven dat ik besta als je ons niet meteen bij hem brengt.
Durf je een keizerlijke mandarijn te beledigen?
Kapitein.
Arresteer ze.
Grijp ze.
Kom hier, jongen.
Lucas.
Geef je over.
Keten hen.
Je bent schuldig bevonden aan spionage...
en ter dood veroordeeld.
We hebben het recht om in beroep te gaan.
Dat is inderdaad zo.
We gaan in beroep tegen de straf.
Ik ben ook de hoogste rechter.
En mijn uitspraak is...
Beroep afgewezen.
Onthoofd ze.
Stop.
Majesteit, het zijn extreem gevaarlijke spionnen.
Leugenaar.
Wij zijn hier om onze diensten aan te bieden als ervaren machinisten.
En om de prinses te redden. - Kom op, Jim.
We weten niet eens waar ze is.
Blijf van mij af.
Je bent een verrader.
Als ik je ooit te pakken krijg, zal ik je verpletteren als een worm.
Ping Pong, je bent echt het dapperste Mandalese kleinkind dat ik ken.
Mooi zo.
Uwe Hoogheid, wat waren het voor piraten die de prinses hebben ontvoerd?
Onze eervolle keizer heeft een eed van stilte afgelegd.
Volg mij, mijn vrienden, en alles zal onthuld worden.
Prinses Li Si is spoorloos verdwenen.
Maar toen vonden we deze brief in een fles in de Gele Rivier.
Niet huilen, meneer de keizer.
Zelfs onze wijste mannen konden de ontbrekende woorden niet terug toveren.
Wacht eens even.
Hier.
Blijkbaar schreef ze verschillende brieven. Het is hetzelfde handschrift.
Kijk, als je de brieven op elkaar legt, is de tekst compleet.
"Ik werd ontvoerd door de Wilde 13..."
"en werd verkocht aan mevrouw Maaltand,"
"samen met veel andere jongens en meisjes."
"We worden vastgehouden in Drakenstad."
"De Wilde 13 probeerde me ook aan mevrouw Maaltand te verkopen."
Maar wie zou deze mevrouw Maaltand kunnen zijn?
En waar kunnen we die Drakenstad vinden?
Laat de Geleerde Bloemen van de keizer verzamelen in de Grote Troonzaal.
Voor jou zitten de wijste mannen van Mandala.
Alle wijsheid van onze bibliotheken zit opgeslagen in hun hoofd.
Vraag ze maar wat je wilt.
Nou, ten eerste, waar is Drakenstad?
En ten tweede, hoe kom je daar?
Geen sterfelijk mens weet het antwoord op deze vragen.
Nou, dat is een goed begin.
We gaan ervan uit dat de betreffende locatie...
achter de rood-wit-gestreepte bergen ligt.
Dat is waar de Gele Rivier uit een diepe grot tevoorschijn komt.
Niemand kent de bron.
Koninklijke geograaf,
de kaart.
Nadat u de westelijke poort bent gepasseerd,
kom je aan in het Bos van de 1000 Wonderen.
Daarachter liggen de rood-wit-gestreepte bergen,
de Kroon van de Wereld.
Ze zijn onoverkomelijk.
Hier, een beetje naar het oosten, bevind zich de Vallei der Schemering.
Het spookt er met griezelige stemmen.
Voorbij de vallei...
ligt een wildernis die sommige mensen de "Spiegel woestijn" noemen.
In elk geval of in elk geval,
of in eender welk geval...
wordt het "Het Einde van de Wereld" genoemd.
En waar is Drakenstad?
Het zou...
Het zou voorbij het einde van de wereld moeten zijn.
Inderdaad.
Jim, wil je dit echt doen?
Maar iemand moet de prinses redden.
Woestijnen, bergen, draken...
Het wordt geen fluitje van een cent. Dat weet je toch?
Als dit geen taak is voor twee machinisten, wat dan wel?
Dan is het besloten.
Houd dit vast.
Kijk, het bos van de 1000 wonderen.
Dat moeten de rood-wit-gestreepte bergen zijn.
De Kroon van de Wereld.
En de enige manier erdoorheen is de Vallei der Schemering.
Ik denk dat we verder naar het zuiden moeten gaan.
Zie je?
Op een dag zul je een echte ontdekkingsreiziger zijn.
Maar ik wil liever een machinist worden, zoals jij.
Een machinist volgt alleen de sporen naar plaatsen...
die ontdekkingsreizigers al hebben ontdekt.
Weet je nog wat de Geleerde Bloemen ons vertelden?
Dat de vallei vol zit met griezelige stemmen.
Het lijkt me stil.
Het lijkt me stil...
Wat is dat?
- Geen zorgen. Het is maar een echo.
Het is maar een echo. Geen zorgen...
Wat is dat...
Het lijkt me stil...
Geen zorgen...
Emma, ​​je moet nu snel gaan. Sneller dan de wind.
Emma, wees stil.
NOODHENDEL Alleen gebruiken bij ernstig gevaar.
Sorry, oude meid.
Jim, hou je vast.
Ga ervoor, Emma.
Schiet op. - Kom op, meid.
Je kunt het. Ga zo door.
Kom op, Emma. - Emma, schiet op.
Je kunt het.
Goed zo. Je hebt ons eruit gehaald, Emma.
We hebben het gehaald. Lucas, we hebben het gehaald.
Emma heeft het gehaald, wij niet.
Is dat niet zo, schat?
Gaat het? Emma?
Emma toch.
Mijn arme Emma.
Lucas?
Haar zuiger is gebroken.
Kunnen we het niet repareren?
Alleen van binnenuit,
maar als we de ketel aftappen, komen we hier nooit weg.
Is er echt niets dat we kunnen doen?
Nou, er is wel iets.
Maar het is gevaarlijk. Iemand zou de ketel in moeten gaan.
Iemand die vrij klein is?
Iemand die zeer klein is.
Nee. Dat was een stom idee.
We zullen een andere manier vinden.
Maar er is geen andere manier.
Die daar wacht gewoon tot we opgeven.
Maar we zullen niet opgeven.
Vertel me wat ik moet doen.
Er zit een schroef onderaan. Die moet worden losgemaakt.
Drie keer draaien is genoeg,
dan kan ik de zuiger van onderaf installeren.
Jim,
succes.
Ga weg.
Kom op, ga weg.
Jim?
Jim, heb je de schroef gevonden?
Jim, kom eruit.
Jim.
Jim, doe me dat niet aan.
Emma, help hem. Help hem.
Jim, kom eruit.
Het is me gelukt. - Het is je gelukt.
Het is me gelukt. - Het is je gelukt. Gaat het?
Het is je gelukt.
Gaat het? - Ja.
Daar ben je dan, kleine onruststoker. Goed zo.
Kom hier.
Mijn god, het is je gelukt.
Je bent terug. - Ja.
Lucas, kijk.
Hallo.
Ik denk dat ik langzaam gek word.
Precies wat we nodig hadden.
Emma is opgedroogd.
Dat is onmogelijk. Daarstraks zat ze nog vol met water.
Ja, maar we hebben een lange weg afgelegd,
en het water verdampt in een mum van tijd in deze hitte.
Lommerland.
En daar is mevrouw Wablief.
Jim.
Wanneer zal je terug komen?
Ik ben hier. Het spijt me.
Ik weet dat ik niet had moeten weglopen...
Jim, het is een luchtspiegeling.
Laat me gaan.
Mevrouw Wablief. Ik ben hier. - Het is een optische illusie.
Als je naar daar gaat, zul je nooit meer terugkeren.
Maar ik zag haar net.
Het is maar een hersenpinsel, Jim.
Ik heb zo'n dorst.
Ik ook.
Lucas.
Jim. Stop.
Hallo. - Stop.
Jullie daar.
Blijf staan.
Ik denk niet dat dat een luchtspiegeling is. Ren, Lucas, ren.
Wacht, Jim, wacht even.
Ik wil je geen kwaad doen.
Het is een list. Luister niet naar hem.
Ren alsjeblieft niet weg.
Hij wil ons gewoon pakken en opeten.
Daar ben ik niet zo zeker van.
Kijk eens wat beter.
Ik ben zo vreselijk eenzaam.
Ik heb wat gezelschap nodig.
Hallo.
Wees niet bang. Kom gerust dichterbij.
Zie je? Angst helpt niet.
En weglopen maakt de zaken alleen maar erger.
Ik weet niet...
hoe ik jullie moet bedanken dat je niet voor me weggelopen bent.
Verontschuldig mij voor mijn slechte manieren.
Mijn naam is Toer Toer.
Mijn voornaam is Toer, en mijn achternaam ook... Toer.
En wat ben jij?
Ik... - Ben je een soort luchtspiegeling?
Ik ben een schijnreus.
Kijk, als je van me weggaat,
zie je er kleiner en kleiner uit, toch?
Nou, bij mij is het net andersom, ik zie er groter en groter uit.
Maar ik ben aan het babbelen,
je moet wel moe zijn van jullie lange reis, toch?
Volg me alsjeblieft.
Het zou een grote eer zijn om je uit te nodigen voor mijn bescheiden oase.
We kunnen Emma niet achterlaten.
Ze heeft geen water meer.
Maak je geen zorgen. Er is voldoende water in mijn oase.
Kom op. We zullen Emma later ophalen. - Kom op.
Bedankt voor de maaltijd, meneer Toer Toer.
Maar nu ben ik opgewonden om je verhaal te horen.
Ben je altijd al een schijnreus geweest?
Ik ben zo geboren, meneer Jim.
Als kind wilde niemand met me spelen.
Alleen mijn ouders waren niet bang voor mij.
Het waren geweldige ouders, weet je.
Toen ze stierven,
besloot ik een plek te zoeken waar niemand bang voor me was.
Maar waar ik ook ging, het was altijd hetzelfde.
Daarom woon ik nu in de woestijn.
Ik verlangde zo heel erg...
om nog één keer met iemand te praten voordat ik sterf,
en jullie hebben deze wens laten uitkomen.
Jullie zijn de eerste mensen sinds mijn ouders die niet bang waren.
Wanneer ik eenzaam word, zal ik aan jullie denken.
Van je vrienden Jim en Lucas.
Betekent dat... ik... Zijn we vrienden?
Ja, natuurlijk.
Natuurlijk.
Hoe kan ik jullie bedanken?
Je zou ons de weg kunnen wijzen naar Drakenstad.
Nou, Drakenstad is de hoofdstad van Somberland.
Somberland?
Daar moet het zijn, Lucas.
De postbode heeft Somberland op de een of andere manier aangezien voor Lommerland.
Daarom heeft hij me toen naar je toe gebracht.
Ja.
Een andere naam voor Somberland is Land der Duizend Vulkanen.
Er is maar één weg die daarheen leidt...
Door het Zwarte Rots-gebied.
Honderd kilometer zwarte, ijskoude niets.
Wilt u ons de weg wijzen?
Moeten we daardoor?
Het is de enige weg.
Ik zie er geen.
Dat is het geheim van de zwarte rotsen.
Ze zijn zo zwart, dat ze al het licht opslokken.
Eén misstap en je bevriest.
Links en rechts zijn er enorme afgronden.
Je kunt beter niet van het pad afdwalen.
Op het hoogste punt passeert u een stenen boog,
de Mond der Dood, waardoor de wind huilt en fluistert.
Vergeet me alsjeblieft niet.
Hoe zouden we dat kunnen?
Bedankt, meneer Toer Toer.
Vaarwel.
Laten we gaan, meid.
We moeten Emma's lampen aandoen.
Al gedaan.
Hoe moeten we door deze duisternis heen sturen?
Laten we dat aan Emma overlaten.
Ze is door vele donkere tunnels gegaan.
Ze zal wel een manier vinden.
Wat was dat?
Jim, we hebben een groter probleem.
We hebben bijna geen kolen meer.
Hoe lang kunnen we nog verder?
Nog een uur, misschien twee.
Wat is er nu weer?
Emma verloor het pad uit het oog.
Blijf doorgaan, Emma. Je kunt het.
Dit is het.
Maar als we hier langer blijven staan, zullen we doodvriezen.
Jim. Emma is er klaar mee.
We moeten naar buiten gaan.
Misschien kunnen we Emma helpen.
Dat zou zelfmoord zijn, Jim.
Het is gewoon te koud.
We moeten iets doen.
Ik wed dat de zon nu schijnt in Lommerland.
En mevrouw Wablief is een taart aan het bakken.
Hé, Lucas, herinner je je de geur nog?
Amandelen en honing en marsepein...
Ik hou van marsepein.
Ze zet ze altijd op de vensterbank om af te koelen...
Ze zette ze daar expres.
Ze weet hoe graag je knabbelt.
Denk je dat ze het niet wist?
Ik zal daar nooit meer aan kunnen knabbelen.
Het spijt me, mijn vriend.
Jim.
Lucas. Kijk.
Emma, ​​je moet me nu helpen.
Als ik zeg: "Start."
Fluit dan zo hard als je kunt, oké?
Op je plaats, klaar, start.
De stoom verandert in sneeuw. - Het werkt. Nog.
Blijf fluiten.
De sneeuw maakt het pad zichtbaar.
Jim, je bent een genie.
De Mond der Dood.
Nog iets verder en we zouden zijn neergestort.
Laten we gaan.
Nog een klein stukje, dan is het bergafwaarts.
Kom op, Emma. - Mooi zo.
Emma.
- Mooi. We hebben het gehaald.
Ja. We hebben het gehaald.
Inderdaad.
Het wordt warmer. - Ja.
Kom op, laten we gaan.
Dit moet het Land der Duizend Vulkanen zijn.
Het ziet ernaar uit.
Voorzichtig.
Daar.
Zoek dekking, ga naar binnen. Emma, ​​wees voorzichtig.
Wie durft de rust van een draak te verstoren?
Niet bewegen, Jim. - Vlucht zolang je nog kan...
of ik zal je levend opeten...
Verdorie.
Ik ben de gruwelijkste, verschrikkelijke, bloeddorstige draak...
dat ooit heeft bestaan.
Hallo? Ik zei dat ik de gruwelijkste, verschrikkelijke...
Ja, ik snap het.
Ben je niet bang voor mij?
Moeten we zijn?
Wat een laster.
Wat een schande.
Zelfs mensen denken niet dat ik een echte draak ben,
wat een pechdag.
Wie zegt dat je geen echte draak bent?
De echte draken laten me niet meer binnen in Drakenstad,
omdat mijn moeder een nijlpaard was en ik half-draak ben.
Een nijlpaard?
Nou, mijn vader was behoorlijk bijziend.
De echte draken zeggen dat een half-draak voor niets goed is.
Soms denk ik dat ze gelijk hebben.
Ik kan zelfs mijn eigen vulkaan niet in brand steken.
Laten eens zien.
Machinisten zijn experts op het gebied van vuur.
Natuurlijk, waarom niet.
Maar als dit een truc is...
dan zal ik... Laat maar zitten.
De oven staat daar. Ik ben trouwens Nepomuk.
Het is hier gezellig, Nepomuk. Heel gezellig.
Wat leuk dat je dat zegt. - Maar waar is je bed?
Ik slaap het liefst op mijn kostbare kolenbed.
Dan hoef ik niet elke ochtend vies te worden.
Mensen wassen zichzelf, wij doen het tegenovergestelde, ziet u?
Nee?
Ik hoop dat je weet wat je doet.
En?
O, dat klinkt niet zo goed.
Ik zie het probleem. - Probleem?
De ventilatie is geblokkeerd. - De ventilatie?
Breng me wat gereedschap.
Wat was dat lawaai?
Moet je zo slaan erop?
Maak dat je niets breekt.
Heb je het gerepareerd?
Het is opgelost.
Je luchttoevoer was geblokkeerd.
En je schoorsteen was verstopt. - Wat was er kapot?
Wat was er defect?
Mijn vulkaan brand weer.
Heel erg bedankt.
Je hebt zo hard gewerkt. Heb je een wens? Eender wat?
Misschien wat lava? - Dat zou leuk zijn.
Maar voor nu zouden we blij zijn met wat steenkool voor Emma.
Steenkool?
Neem er gerust, ik heb er genoeg.
Nepomuk, we willen naar Drakenstad.
Kun je ons vertellen hoe we daar komen?
Zie ik eruit als een verrader?
Ik mag je niet vertellen over de geheime ingang, dat is onmogelijk.
Wij draken moeten opkomen voor elkaar. De vraag op zichzelf is beledigend.
Ik bedoel, aan de andere kant... Je hebt me geholpen.
Ja, en de draken in Somberland zijn erg gemeen tegen half-draken.
Afgesproken, ik zal het doen. Je bent behoorlijk overtuigend.
Nou, het was niet gemakkelijk.
Ik ben een harde noot om te kraken.
Heb je de grote vulkaan daar gezien?
Daarin ligt Drakenstad. Het is gigantisch.
De draken hebben daar gewoond...
omdat de rest van de wereld te gevaarlijk voor hen is geworden.
En hoe kom je de stad binnen?
Er is slechts één ingang en die wordt dag en nacht bewaakt.
De draken laten niemand binnen dat er niet uitziet als een echte draak.
En hoe ziet een echte draak eruit?
Nou, een echte draak moet vuur spuwen en er anders uitzien dan elk ander dier.
Hij moet angstaanjagend en gruwelijk zijn, zo...
Oké, wacht erop.
Of zo.
Hou op. Je maakt me bang.
Werkelijk?
Ik sta op het punt om in mijn broek te plassen.
Emma spuwt ook rook en vuur,
maar ze zal nooit zo angstaanjagend zijn als jij, Nepomuk.
Werkelijk? Eerlijk?
Tenzij we haar verkleden.
O ja, ik ben dol op verkleden.
Daar gaan we dan.
Allemachtig.
Nou, ik ga beter weg voordat de echte draken me zien.
Succes.
Hé, Nepomuk. - Ja?
Je bent de engste, verschrikkelijkste half-draak die ik ooit heb ontmoet.
Werkelijk? Dank je.
Mijn lieve drakenmeid, vanaf nu ligt het van jou af.
Aandacht.
Valse draken die proberen binnen te komen worden gestraft met de dood.
Wie is daar?
Wat een mooi paar glanzende ogen.
Wat een stem.
En wat een heerlijke stank.
Ik vind je leuk.
Zeg, waar woon je?
Mijn dienst is bijna voorbij, laten we straks een wandeling maken.
Wat denk je ervan?
Ben je verlegen?
Je bent niet erg spraakzaam.
Denk je dat je beter bent dan ik?
Maak dat je weg bent, jij onbeschofte hagedis.
Ja.
Wat jammer.
Zo'n lekker ding.
Oude straat...
Nummer 133...
Ik zie geen kinderen, zelfs geen drakenkinderen.
Dat is waarschijnlijk waarom ze het Somberland noemen.
Daar is het.
Oude straat.
Mevrouw Maaltand. Klop drie keer.
Bezoekers niet welkom.
Jij.
Waar wacht je op? Zeg het...
Hoeveel is zes keer acht?
Zes keer acht. Dat is...
42?
Ga zitten.
Niet goed.
En nu jij...
nummer zeven.
Kom op.
Zes keer acht.
Zeg het.
Dat...
is...
Schiet nou op.
Prinses Li Si. Dat is ze.
Wie fluistert er?
Heb ik je gezegd te stoppen?
Nummer zeven.
Nu weet ik het. Vijfendertig?
Jij stom kind.
Nummer acht.
Kom naar het bord en geef ons...
het juiste antwoord.
Kom op.
We zitten te wachten.
Zes keer acht is 48.
En als ik je zeg dat het 40 is?
Dan zou het nog 48 zijn.
Je denkt dat je slim bent, hè?
Ben je het al vergeten wat je geleerd hebt?
Zeg het me,
wie zijn de opperste wezens der schepping?
De draken? Geloof je dat echt?
Natuurlijk.
Dan heb je het mis.
De opperste wezens der schepping zijn kakkerlakken.
Ze kunnen rampen en bosbranden overleven.
En ze zullen ook draken overleven. Maakt niet uit wat je zegt.
Doe niet zo brutaal.
Ik heb genoeg van je arrogantie.
Dat moet bestraft worden.
Ja.
Hou op.
Wie is dat?
Hoe durf je? Wie ben je?
Ik ben Jim Knoop, en ik ben hier om prinses Li Si te bevrijden...
en al deze andere kinderen ook. - Heb je dat gehoord?
Zwijg.
Denken dat jullie mensenkinderen...
beter zijn?
Je denkt dat je ons kunt vervangen,
en op ons jagen, en ons uitroeien.
Maar wij draken zijn veel slimmer en sterker dan jullie.
Waar kom je vandaan, jongen?
En wie zijn je ouders?
Ik weet het niet.
Toen ik een baby was, werd ik in een doos naar mevrouw Maaltand gestuurd.
Ik ben mevrouw Maaltand.
Ik kocht je voor een groot bedrag van de Wilde 13.
Maar ik heb mijn handelswaar nooit ontvangen.
Dat betekent dat ik werd ontvoerd. Waar kom ik vandaan?
Wie ben ik? En waar is mijn familie?
Jij bent niemand.
Jij bent van mij.
Kijk uit.
Wacht maar af.
Waar ben je?
Blijf staan.
Je zal niet ver geraken.
Schiet op, je kunt het. Sneller.
Schiet op. Snel.
Kijk jongen,
hier eindigt je reis.
Li Si, hier. Kom.
Schiet op.
Wat doe je daar?
Ga terug zitten. Niet te geloven.
O nee.
Wacht tot ik...
Lucas. - Je zie.
Denk je dat je kunt ontsnappen?
Wat zei hij?
Jim, we moeten haar vastbinden voordat ze weer wakker wordt.
Hier. Onze kettingen.
Goed idee.
Hier, neem deze.
Strakker.
Die flessen...
met de berichten aan je vader... Waar heb je ze ingegooid?
In de Gele Rivier achter de school.
Nou, als het bericht in de fles Mandala heeft gehaald,
dan denk ik dat wij dat ook kunnen.
En wat doen we met mevrouw Maaltand?
Als we haar hier achterlaten, zal ze alarm slaan.
Maak je geen zorgen,
ik weet zeker dat de oude forel de wereld graag wil zien.
Snel.
Kom op.
Zet jullie schrap.
Emma. - Kom op, Emma.
Opgelet. Bukken.
Alles goed daarboven?
Ja. - Ja hoor.
Je lijkt op mij.
Waar kom jij vandaan?
Uit het land van leeuwen en olifanten.
Hoe heeft mevrouw Maaltand u gevangen?
Ik zwom in de oceaan toen een enorm piratenschip voorbij kwam.
Ik had het nauwelijks zien aankomen...
toen ze al een net over mijn hoofd gooiden.
Ik was aan het vissen in mijn kano toen de piraten me gevangen namen.
Ja, die enge piraten.
Hou jullie vast, het gaat ruig worden.
Het lijkt erop dat we het gehaald hebben.
Volgende stop, Mandala.
Papa?
Papa.
Li Si.
Mijn kleine Li Si.
Mijn Li Si is terug.
Li Si.
Zijne majesteit spreekt weer. Hoera.
Hij spreekt weer.
Ping Pong. Wat is er met jou gebeurd?
Zijne Majesteit heeft mij tot afgezant gemaakt.
Papa, Jim heeft ons bevrijd.
Zeg me eens, hoe kan ik mijn dankbaarheid tonen?
Laat hem met me trouwen.
Ben je niet een beetje te jong om te trouwen?
Ze kunnen later zelf beslissen. - Uitstekend idee.
Goed dan.
Wil je met mijn poppen spelen?
Ja, natuurlijk.
Ik heb er meer dan duizend...
en ik zal je aan iedereen voorstellen.
Beste kinderen.
Geluk is teruggekeerd in onze harten.
Ik weet zeker dat je je families wilt zien die je missen.
Kapitein.
De kinderen mogen de keizerlijke vloot gebruiken.
Breng iedereen terug naar hun thuisland.
Geachte vrienden, u moet meteen komen.
Wat is er gebeurd? - De draak...
De Geleerde Bloemen geloven dat hij op sterven ligt.
Ze gaat dood. Heb je gehoord? Mevrouw Maaltand ligt op sterven.
Kijk, Lucas.
Dank je.
Bedankt voor wat?
Om mij te verslaan...
zonder mij te doden.
Niemand die slecht is...
is erg gelukkig, weet je.
Wij draken zijn alleen maar slecht...
totdat iemand komt en ons verslaat.
Dit gebeurt eens in de 1000 jaar,
en dan begint iets geweldigs...
Maar je gaat toch niet dood?
Alsjeblieft, ga niet dood.
Maak je geen zorgen.
Ik zal veranderen in een gouden draak van wijsheid...
met de kennis van alle mysteries en geheimen.
Spoedig...
zal ik in een diepe slaap vallen.
Niemand zal mij gedurende die tijd aanraken.
Een jaar later...
zal ik wakker worden.
Dan zal ik herboren worden.
Mevrouw Maaltand,
kun je een vraag beantwoorden voordat je gaat slapen? Alsjeblieft.
Ik ben zo moe.
Maar misschien nog een laatste vraag...
Vraag het haar, Jim. Je hebt het verdiend.
Mevrouw Maaltand, kunt u mij alsjeblieft vertellen...
hoe Lucas en Emma en ik allemaal samen kunnen wonen in Lommerland?
Maar Jim, je wilde altijd weten waar je vandaan kwam.
Dit is je kans.
Beantwoord de vraag alsjeblieft.
Vaar uit bij zonsondergang.
Op de tweede dag van uw reis naar huis,
op de middag,
op 321 graden westerlengte...
en 123 graden noorderbreedte,
kom je een drijvend eiland tegen.
Maar schiet op of het zal voorbijtrekken...
en je zult het nooit meer vinden.
Vergeef mij alsjeblieft. De wateren van de Gouden Rivier...
heeft mijn vuur geblust.
Ik ben zo vreselijk...
moe.
Mevrouw Wablief.
Jim toch,
ik hoor je stem zo vaak in mijn dromen.
En nu hoor ik je zelfs als ik wakker ben.
Ik ben het, mevrouw Wablief. Jim.
Mevrouw Wablief. We zijn terug.
Mevrouw Wablief, ik ben het, Jim.
Jim.
Koning Alfons, Mr Mouw. Ze zijn terug.
Een invasie.
Een aanval. Alle dek aan hens.
Elke plicht moet zijn burger doen voor Lommerland.
Uwe Hoogheid. De keizer van Mandala is hier voor een officieel bezoek.
Officieel bezoek?
O ja. Mijn kroon...
en mijn Raptor... Ik bedoel, scepter.
Kom hier.
Je bent terug, wat geweldig.
Maak plaats voor Zijne Koninklijke Hoogheid.
Lucas, Jim, Emma.
Kun je me ooit vergeven?
Maar natuurlijk, Uwe Hoogheid.
Ik vergeef je. En Jim en Emma ook.
Mijn hemel.
Wat voor soort territoriale groei is dat?
Een drijvend eiland.
De Gouden Draak der Wijsheid vertelde ons waar we het konden vinden.
O ja, ja natuurlijk.
Uwe Majesteit,
sta mij toe uw koninkrijk met dit eiland uit te breiden.
Beste Lucas, je wens wordt hierbij ingewilligd.
Dus ik zal mezelf Koning van Lommerland noemen...
en Nieuw-Lommerland in de toekomst.
Majesteit, de keizer van Mandala en zijn dochter, prinses Li Si.
Pardon? - Keizer van Mandala.
Het is hier prachtig, koning Alfons.
Noem me alsjeblieft Alfy.
Mag ik jou en je charmante kopje thee uitnodigen voor een dochter?
Nee, ik bedoel... Voor een stukje kasteel in mijn taart.
Dat zou geweldig zijn.
Volg mij.
Bang, bang. - Ja. Bang, bang.
Hoera.
De keizer keerde terug naar huis, maar Li Si bleef nog een beetje in Lommerland...
bij koning Alfons.
Natuurlijk werd het een beetje krap, maar niemand leek het erg te vinden.
De kleine prinses hield enorm van Lommerland.
Sneller.
Vier weken gingen voorbij,
en toen was het tijd om afscheid te nemen.
Tot ziens.
Kom snel terug voor een bezoek.
Tot ziens. - Tot ziens.
Ja, tot gauw. Vaarwel.
Wees niet verdrietig, vriend.
Dat schip zal nu regelmatig terugkeren.
Jim...
doe me een plezier en ga kijken bij Emma, ​​oké?
Gaat het, Emma?
Lucas, moet je kijken.
Het is een kleine Emma.
Nog een grilligheid.
Maak je geen zorgen, ze bijt niet.
Binnenkort wordt ze zo groot als Emma. Dan heeft ze een machinist nodig.
Heb je een naam voor haar?
Molly.
Ja, dat vind ik goed. M, voor Molly.
Zullen we ooit weer op zo'n avontuur gaan?
Op een dag, vast en zeker.
Jim? - Ja, Lucas?
Waarom vroeg je mevrouw Maaltand niet wat je echt wilde weten?
Ik weet het antwoord al.
Jullie zijn mijn echte familie.
En Lommerland is mijn thuis.
En zo keerden geluk en vrede terug naar Lommerland,
ons kleine eiland met twee bergen.
En Jim en Lucas gingen akkoord...
dat ze binnenkort weer op reis zouden gaan naar het onbekende.
Er waren nog zoveel mysteries dat ze nog wilden ontdekken.
Vertaling: Janty (2019)