Më parë...
Ne ishim në Skoci në muajin tonë të dytë të mjaltit.
Doja të ishte një ëndërr, por e dija që nuk ishte.
Unë nuk isha më në shekullin e 20-të.
Ishte si të zbarkoje në një botë aliene
kishit parë vetëm përmes një teleskopi.
Po me ndjek?
Unë jam vetëm sytë e Dougal-it, jo koka e tij.
Unë dyshoj se mund të jeni një spiun anglez.
Emri im është Geillis Duncan.
Shpresoj se do të shihemi sonte në sallë.
[duke folur galisht]
Ai po ofron të marrë dënimin e vajzës.
[grimat]
Ju nuk duhet të keni frikë nga unë dhe askush tjetër këtu
për sa kohë që unë jam me ju.
Ju do të qëndroni këtu si mysafiri im.
Do të thoni si i burgosuri juaj, apo jo?
Vetëm nëse përpiqeni të largoheni.
[ goditjet e derës ] [ klikime me shul ]
* Më këndo një këngë të një vajze që iku *
* Thuaj, a mund të jem ajo goca unë
* Gëzuar shpirti ajo lundroi në një ditë *
* mbi det në qiell
* Frymë dhe fllad, ishuj dhe dete, *
* malet me shi dhe diell *
* Gjithçka ishte e mirë, gjithçka ishte e drejtë *
* Gjithçka që isha unë është zhdukur
* Më këndo një këngë të një vajze që iku *
* Thuaj, a mund të jem ajo goca unë
* Gëzuar shpirti ajo lundroi në një ditë *
* mbi det
* për Skye...
*
[fryn bilbil me avull]
Kam kontaktuar me kolonelin Halligan.
Ai tha se mund të jetë një javë
përpara se ai të mund të lëshojë një grup të ri urdhrash.
Frank, nuk mendoj se është e drejtë të përdor lidhjet e tua.
Po këta burra - nuk kanë kush t'ua ndryshojë urdhrat.
Unë nuk e kuptoj pse do të dëshironit të...
Ajo që dua është burri im në shtëpi me mua.
Por nuk mund ta kem këtë tani.
Dhe nëse njerëzit e përdorin sistemin për përfitimin e tyre,
atëherë edhe ne mund të heqim dorë nga anija
dhe filloni të flisni gjermanisht.
Ju lutem, dëgjoni arsyen, nëse jo burri juaj.
E dashur, gjithçka do të jetë në rregull.
Do të jem mirë. Unë jam i sigurt për këtë.
Ju duhet të më besoni mua për këtë.
Mjerë njeriu që qëndron mes jush
dhe mbi çfarë keni vendosur.
Dhe mallkuar nëse kjo kokëfortësi,
nuk është ajo që më duket aq tërheqëse tek ju.
[bilbili]
Të gjithë në bord!
[dirigjenti vazhdon në mënyrë të paqartë]
Të gjithë në bord!
Siç thonë ata, kjo është sugjerimi im.
Kjo është mbrapsht.
Unë duhet të jem ai që largohet për në vijën e parë.
Mirë se vini në shekullin e 20-të.
Ju lutemi, mos ndërmerrni ndonjë rrezik të panevojshëm.
Unë nuk do. Unë të dua.
[fëshpëritje me avull]
Claire Beauchamp Randall,
më premto se do të kthehesh tek unë.
Unë do, Frank Randall.
Unë premtoj.
[muzikë e zhytur në mendime]
*
[ bilbili i trenit ]
[gulçohet]
Ferr i përgjakshëm.
Po, pak i shpejtë?
Megjithatë, ju mban mendjemprehtë dhe të fortë.
Unë me të vërtetë mund të lahem dhe të vishem vetë, e dini.
Oh, nuk më intereson të të ndihmoj.
Sa lëkurë të bukur keni.
Unë kurrë nuk kam parë një grua pas tetë apo nëntë
me lëkurë aq të pashënjuar nga lëndimet ose sëmundjet.
Burri juaj i ardhshëm do të jetë një burrë me fat.
Çfarë nuk shkon, [flet gale]
Zonja Fitz,
Mund t'ju them diçka?
Natyrisht ju mund të.
Bëhet fjalë për burrin tim.
Ai nuk ka vdekur.
Ke ikur prej tij?
A nuk ishte një njeri i mirë?
Jo, ai është i mrekullueshëm.
Thjesht, mirë... nuk ka lindur ende.
Nuk e kuptoj kuptimin tuaj.
Zonja Fitz,
Më duket se kam rënë në kohë.
Unë isha në muajin e mjaltit në vitin 1945,
200 vjet nga tani.
Ishte Samhain, dhe unë shkova në rrethin e gurit
dhe Craigh Na Dun.
A e njeh?
Shansi.
Kam dëgjuar përralla të çuditshme.
E preka gurin dhe ai...
bota sapo doli jashtë kontrollit,
dhe gjëja tjetër që dija, isha këtu në 1743.
Unë nuk jam një spiun anglez.
Unë jam nga e ardhmja.
Është shumë për t'u marrë parasysh.
Unë vetë vështirë se mund ta besoj.
Unë as nuk e di nëse mund të udhëtoj përpara në kohën time.
Më duhet të kthehem te gurët.
A është ndihma ime që po kërkoni?
A mendoni se MacKenzies do të më besonin
po t'u them të vërtetën?
Ndoshta.
Ti je e bukur me sy dhe me gjuhë,
por unë të shoh tani për atë që je.
Çfarë?
Ik, demon i keq.
Unë të neveritem!
Jo, zonja Fitz--
Unë jam një grua e mirë e krishterë!
Nuk do të të lë të më shqiptosh.
Zonja Fitz, jo!
Magjistare! Magjistare!
[smack] [gulçohet]
Oh, po.
Qindra MacKenzie do të dalin
në ditët në vijim për mbledhjen.
A po më dëgjon, fëmijë?
Më falni, çfarë?
Mbledhja?
Unë nuk e njoh atë term.
Këtu janë të gjithë burrat MacKenzie
në të gjithë Malësinë vijnë dhe bëjnë betimin e tyre
ndaj klanit dhe vetes.
E fundit ishte dekada më parë kur Colum u bë Laird.
Më vjen mirë që je këtu për të përballuar fizkulturën.
Unë kam mjaft për të menaxhuar pa u marrë
me sëmundjet e njerëzve.
Ju bëni mirë me këtë.
Dougal dhe ai vetë nuk do ta harrojnë atë.
Do të jeni në hiret e tyre, mos gaboni.
Nëse do të mund të merrja hiret e mira të Colum dhe Dougal,
ndoshta mund ta fitoja lirimin tim
dhe filloj të kthehem në Frank.
“...për dhimbje koke,
merrni një top të bajgës së kalit.
Duhet të thahet me kujdes”.
Mjekësi dhe kujdes për njerëzit
e klanit MacKenzie dukej mënyra më logjike
që unë të fitoj besimin e tyre,
por për ta bërë këtë pa ngjallur dyshime,
Do të më duhej të gjeja një mënyrë për të aplikuar mjekësinë e shekullit të 20-të
duke përdorur vetëm metodat dhe pajisjet
në dispozicion në datën 18.
"Slaters".
[ bërtet ] [ trokasë filxhani ]
Morrat e drurit!
Jezus H. Roosevelt Krisht!
Krahas kavanozëve me gjak pëllumbash, vezët e milingonave,
dhe kafkën e njeriut të pluhurosur
të cilit, pyesja veten,
kishte një sërë barishtesh dhe ekstraktimesh
në koleksionin e Beaton që në fakt mund të jetë e dobishme.
[muzikë me zemër të lehtë]
*
[kollitet]
është në rregull.
Tani, nuk ishte aq keq, apo jo? Nr.
[duke qeshur]
Rojet e mia filluan ta kalonin kohën në kuzhinë
ndërkohë që shihja pacientë.
I thashë vetes se kjo ishte një shenjë e mirë, një shenjë besimi,
një ndjenjë që ata shpresojmë ta ndajnë me Dougal.
Më falni, zotërinj.
Mund të përdor një ndihmë në operacion.
Ilaçet e hedhura duhet të hidhen.
Çfarë jeni duke bërë akoma ju dy pijanecët
duke zënë vend në kuzhinën time?
Nëse nuk punon këtu, ik me ty.
Ne thjesht po ndjekim urdhrat duke mbajtur një sy në këtë.
Oh, dhe a është fshehur ajo në fund të turit tuaj?
për dy orët e fundit?
[pjata thyhet, gruaja gulçohet]
Oh, Shona.
Dinna mashtrohuni për këtë.
Shkoni në shtëpi tani.
Jini me bairn-ët tuaj të tjerë.
Vazhdoni të punoni.
Kush ishte ai?
Shërbëtorja e dhomës së Kolumit.
A do të jetë mirë ajo?
Po, me kohë.
Djali i saj vdiq mbrëmë, Lindsay MacNeill.
Cfare ndodhi?
Pse askush nuk erdhi dhe më mori?
Oh zonjushe,
ajo e dhimbshme Lindsay nuk ka shërim të vdekshëm.
U ngjit në detin e zi, e bëri.
Ku?
Rrënojat e vjetra të Manastirit Benediktin.
Njerëzit këtu e quajnë atë Black Kirk.
Mendon se disi e vranë rrënojat?
'Nuk ishin rrënojat, grua mendjelehtë.
'Ishin demonët që enden të lirë brenda rrënojave.
Shpirt i gjorë i vockël.
Djali i sëmurë në ditën e tij më të mirë.
Nuk ka ndeshje për nofkën e vjetër.
MacKenzie kërkon praninë tuaj në dhomat e tij,
Zonja Beauchamp.
Nuk ke dëgjuar kurrë për një krehër, o gomeril?
Ah, largohu, hallë.
Nipi im, Tammas Baxter.
Lindsay MacNeill ishte si një vëlla për të.
MacKenzie është duke pritur.
E drejta.
Ilaçet janë në shkallë. Nuk mund t'i humbisni ato.
Do të doja të kisha aftësinë për të trajtuar Colum.
Do të lehtësonte atë që e dija se ishte një dhimbje e madhe,
dhe sigurisht që do ta bënte Colum-in të më shihte
në një dritë më të favorshme.
Do të jetë një gjë e vogël më e gjatë se palltoja juaj standarde.
Epo, nuk je mezi standard, tani, a je moj Laird?
Një pallto e veçantë për një burrë të një lloji.
Më thanë që je rrobaqepësi më i mirë
në Malësi, vijnë të freskëta nga Edinburgu.
Epo, të falënderoj, Zonja ime.
Njerëzit e gruas sime janë MacKenzies,
dhe unë jam gjithmonë i lumtur për një shans për ta sjellë atë në shtëpi.
Dhe a ju inkurajuan njerëzit e gruas tuaj?
për të tallur Laird-in tuaj?
Tallje?
Nuk është një pallto mashkullore
zakonisht bie vetëm në gju?
Po.
Dhe a ju pyeta
per dicka ndryshe se kaq?
Epo, jo, jo në mënyrë eksplicite, por, um, thjesht mendova-
Që këmbët e mia duhet të jenë të fshehura?
Se kam diçka për të qenë turp?
Nuk do ta supozoja kurrë.
Zonja ime...
ju lutem.
Ju më bëni një pallto standarde të fustaneve
dhe ma kthe deri nesër.
Sigurisht, Laird im.
Faleminderit, Zonja ime.
Faleminderit.
[dera mbyllet]
A qepni po aq mirë sa fizikisht, zonja Beauchamp?
Vetëm mishi që bën një rrobë mjaft të varfër,
Kam frike.
[qesh]
Po ashtu, ju thirra këtu për një çështje tjetër.
Davy Beaton më bënte masazh.
E bëri lëvizjen më të lehtë.
Shpresoja se do të bënit të njëjtën gjë.
Sigurisht.
[rënkon]
Çfarë nuk shkon?
A ju duket këmbët e mia po aq të neveritshme sa rrobaqepësi?
Jo, është thjesht,
mirë, besoj se do të ishte më e dobishme
nëse në vend të këmbëve tuaja,
Unë masazhova bazën e shtyllës kurrizore.
Mm.
Mos me thuaj qe edhe bythi te ofendon.
Nxehtësia e lagësht është zakonisht mjaft qetësuese pas një masazhi.
A ka ujë për zierje apo ndonjë leckë të pastër?
Nr.
Zonja MacNeill, shërbëtorja ime,
ajo ka humbur djalin e saj mbrëmë.
Ajo nuk ka qenë në mëngjes.
Më erdhi shumë keq kur dëgjova për djalin e saj.
Po. Është punë e Satanait.
Fëmija budalla
ai u ngjit në Black Kirk.
Ndonjëherë pyes veten
çfarë bëra për të bërë Djallin
më dënoni kështu.
Çfarë, ju nuk keni demonë në Oxfordshire, zonjë?
Ne bejme,
por ne i quajmë skocezë.
[qesh]
[grimat]
Më fal, a të lëndova?
Jo jo.
Ne te kunderten.
Ju po e lehtësoni dhimbjen në mënyrë të konsiderueshme.
Gwyllyn bardi,
ai do të këndojë në sallë sonte
para mbledhjes.
Unë do të doja që ju të vini si mysafiri im.
Faleminderit.
[duke folur galisht]
Vëllai im duket shumë mirë sonte.
Ai thotë se varet nga ju dhe prekja juaj shëruese.
Jam i lumtur që mund të jem në shërbim.
Po. Duket se macja e egër që morëm në rrugë
po përpiqet të tërheqë kthetrat e saj.
Çfarë përshkrimi simpatik.
Hmm. Nëse më falni,
Besoj se nga atje do të kem një pamje më të mirë.
Përshëndetje.
Nuk jemi prezantuar siç duhet.
Unë jam Claire Beauchamp.
Laoghaire MacKenzie.
Shkurt një figurë mjaft të mirë, zoti MacTavish.
Shansi.
Por ai nuk e do mua.
Epo, burrat rrallë e dinë se çfarë është më e mira për ta.
Për këtë jemi ne femrat.
Laoghaire.
Zonja Beauchamp.
Zoti MacTavish.
Thjesht po i thashë zonjës MacKenzie
sa bukur dukej ajo sonte.
Po. Po, ajo është e bukur.
[duke luajtur muzikë në harpë]
*
[duke kënduar në gjuhën galike]
*
Nuk kuptoj asnjë fjalë,
por eshte shume e bukur.
[duke kënduar në gjuhën galike]
*
A ka qenë Gwyllyn në kështjellë për një kohë të gjatë?
Shansi.
Shume vite.
Kalova një vit në Leoch kur isha 16 vjeç ose më shumë.
Gwyllyn ishte këtu atëherë.
Colum e paguan mirë. Duhet të.
Uellsiani do të ishte i mirëpritur në çdo vatër Laird.
Më kujtohet kur ishe këtu më parë.
Mm, po ju?
Ju mund të jeni shumë më tepër se shtatë ose tetë vetë.
Dyshoj se kam pasur shumë për të parë atëherë për t'u mbajtur mend.
Epo, më kujtohet, megjithatë.
ti ishe kaq...
Domethënë, nuk më mbani mend që atëherë?
Nr.
Jo, kështu mendoj.
Megjithatë, do të kisha të ngjarë.
Një birkie e re e 16-tave është marrë shumë
me veten e tij madhështore për t'i kushtuar shumë vëmendje
për ato që ai mendon se janë asgjë
por një rrëmujë bairnësh me hundë të përgjakshme.
[goditje e lehtë]
[duke kënduar në gjuhën galike]
*
[duke kënduar këngë të ndryshme]
*
Mm. Colum's renish, apo jo?
Është shumë mirë.
Kam pirë dy-tre gota.
Ju mund të keni pjesën tjetër nëse dëshironi.
Shumica e njerëzve që pinë me Colum
janë nën tavolinë pas gotës së dytë.
A po nënkuptoni se jam i dehur?
Do të më bënte përshtypje nëse nuk do të ishit.
[duke kënduar në gjuhën galike]
*
[ duartrokitje ]
Kjo veshje më ka mërzitur prej ditësh.
Dëshironi të më ndihmoni me të?
Tani?
mirë -
[ pastron fytin ] Po, sigurisht.
Merre atë mbrapsht, a do vajzë?
[duke luajtur muzikë flauti]
*
Në rregull, kështu që le t'i hedhim një sy asaj supe.
Uh, kam nevojë për ndihmën tuaj.
Hmm?
Thjesht mendova se duhet të të shoh përsëri në operacion
ndërkohë që mund të ecje ende drejt.
[qesh]
Oh.
Faleminderit.
Mendoj se e teprova pak.
Megjithatë, duhet ta kisha ditur.
Nëse do të ishte vërtet e pakëndshme, mendoj
ju do t'i kishit hequr vetë fashat.
Oh, kisha frikë.
Mendova se do ta bëja bythën time të shtrembëruar nëse do ta prekja.
Shumë e drejtë.
Në fund të fundit, unë jam shëruesi.
Unë jam në krye.
Nuk e dyshoi kurrë.
[qesh]
Me të vërtetë, megjithatë, nëse po të shqetësonte,
duhet të më kishe thënë.
Unë do ta kisha hequr atë për ju
një ditë tjetër në stalla.
Jo. Unë mund ta bëja këtë përpara Alekut.
Plagët.
Nuk do që Aleku ta dijë se je rrahur?
Jo jo.
Aleku i vjetër e di që më kanë rrahur,
por ai nuk e ka parë.
Të dish diçka të tillë është...
mirë, nuk është njësoj si ta shohësh me sytë e tu.
Është paksa personale, ndoshta kjo është ajo që dua të them.
Unë mendoj se nëse Aleku do të shihte plagët,
ai mund të më shihte më
pa menduar për shpinën time.
Nuk të shqetëson të shoh kurrizin tënd?
Un nuk.
Duket se ke një aftësi për të më njoftuar
ju vjen keq për të,
pa më bërë të ndihem keq për këtë.
Gjithsesi...
Duhet te shkoj.
Prisni.
Më lejoni t'i hedh një sy kësaj.
[muzikë intime]
*
Është gërshetuar bukur.
Nuk ka kullim.
*
Hiqini ato fasha brenda disa ditësh.
Siç thoni ju.
Natën e mirë, zoti MacTavish.
Natën e mirë, zonja Beauchamp.
[psherëtij]
[zogjtë cicërijnë]
Nuk ulesh kurrë, grua?
Mëngjesi mezi po mbaron bukën time.
Ecja është e mirë për tretjen.
[psherëtij]
Claire.
Ah, jam shumë i lumtur që mund të bashkohesh me mua.
Nuk do të kishte munguar.
Kjo thjesht vazhdon të përkeqësohet.
Mbërtheva duke ecur me atë çantë ere pompoz
At Bain.
Ai planifikon të kryejë një ekzorcizëm mbi djalin Baxter.
[ gulçohet ] Kokrrat e murrizit.
Ju rrallë i shihni këto kaq vonë në sezon.
Thjesht "ekzorcizëm"?
Me sa duket Tammas Baxter shkoi në Black Kirk
me vogëlushin Lindsay MacNeill.
Tani budallai i ri është kapur me të njëjtën të keqe.
Dëshiron pak?
Nr.
Çfarë është ajo?
Çfarë ka që nuk shkon me ty?
Epo, djali, Tammas, ai është nipi i zonjës Fitz.
Kur thoni "të kapur nga e keqja",
çfarë saktësisht do të thotë?
A është ai i sëmurë?
Ai nuk është i sëmurë.
Ai është i pushtuar.
A nuk beson në pushtimin demonik, Claire?
A ju?
Unë besoj se ka fuqi përtej fuqisë sonë...
Përtej asaj që mund të shohim, dëgjojmë dhe prekim.
Demon, zanë, Djall,
nuk ka rëndësi se çfarë emri i vendosim.
Por ju besoni në fuqitë e magjisë,
ju nuk jeni?
Nuk kam menduar shumë për të.
A nuk e keni gjetur kurrë veten në një situatë
që nuk ka shpjegim tokësor?
Duhet të pranoni se është sigurisht e mundur
djali është në fakt i sëmurë dhe jo i pushtuar.
Dhe nëse është kështu, atëherë ndoshta ka diçka
ju dhe unë mund të bëjmë për të ndihmuar.
Njerëzit besojnë se djali është i pushtuar, Claire.
Ju e sfidoni atë në rrezikun tuaj.
Unë nuk do t'i afrohem atij, dhe as ju nuk duhet t'i afrohem.
Ku po shkojmë?
Hej!
[muzikë e qëllimshme]
*
Hej, ku po shkon?
Kolumit nuk do t'i pëlqejë të ndërhyni
me funksionimin e shpirtrave.
Nuk është vendi juaj.
Mendova se kjo mund të të ndryshojë mendje.
Një prift më tregoi një herë aftësitë e mia shëruese
ishin një dhuratë nga Zoti.
[rënkon]
Motra ime ka shkuar të marrë At Bain.
Pse është i lidhur?
Në rast se ai bëhet i dhunshëm.
[ gulçim ] Demonët, ti ken.
Shh.
Tammas, Tammas, unë jam këtu për të ndihmuar.
A janë simptomat e tij të ngjashme me ato të djalit tjetër?
Po, shumë e njëjta gjë.
Wee Lindsay ishte i dobët në fillim,
kështu që Djalli e mori atë shumë më shpejt.
Pa temperaturë, që do të thoshte se ndoshta nuk ishte një infeksion.
A është ndonjë nga të tjerët i sëmurë?
Jo, në rregull si shi.
Rrahjet e zemrës së tij ishin të ngadalta dhe bebëzat e syrit i shënuan,
një shenjë helmimi.
Diga? Diga?
Çfarë keni ngrënë kohët e fundit? [rënkon]
Ai nuk ka marrë gjë tjetër veçse pak lëng mishi në ditën e fundit,
dhe pjesën më të madhe ai e solli përsëri.
[ dobët ] Jo, mos më afro.
Ai i sheh demonët edhe tani.
Është në rregull. Ai thjesht ka halucinacione.
Është një tjetër simptomë.
Më jep diçka për të prerë këto litarë.
Jo, znj. Unë do ta bëja atë.
Unë duhet të them jo.
Çfarë po bën, Glenna?
Të lejosh një të huaj të hyjë në një kohë si kjo?
Zonja Beauchamp është një shëruese dhe e mirë.
Ajo mund të jetë në gjendje të ndihmojë.
[flet latinisht]
Zonja Baxter, ai duhet të jetë i palidhur
dhe futet ajri i pastër.
[flet latinisht]
Besoj se mund t'ia lehtësoj vuajtjen.
Më jep vetëm një shans.
[flet latinisht]
Më së miri hapi rrugën tani, vajzë.
Lëreni babain të bëjë punën e tij.
[flet latinisht]
[të gjitha përsëriten në latinisht]
[flet latinisht]
[të gjitha përsëriten në latinisht]
Keni ndjerë të dridhura kur iu afruat?
Një ftohje?
Epo, ata thonë se mund ta ndjeni praninë e nick-ut të vjetër
nga të ftohtit në ajër.
Na vjen keq që të zhgënjej, jo.
Ai duhet të ketë folur në gjuhë të huaja, a?
Kam frike se jo.
Epo, kam dëgjuar të them
se Lindsay ulëriti në pesë--
Dembele, bastard i trashë.
Prit këtu.
Ndihesha e sigurt që zonja Fitz do të më lejonte ta ekzaminoja djalin
pasi babai i mirë mbaroi magjinë e tij.
Por edhe nëse mund të kuptoja se çfarë nuk shkonte me të,
Mund të mos jem në gjendje të bëj asgjë për këtë
me burimet e kufizuara në dorë.
[vajza duke qeshur]
Mire shume mire.
Ju ken si t'i bindeni urdhrave të një njeriu për një herë.
Lëvizni.
[biseda të paqarta, pjata kërcitje]
Buza jote duket pak e fryrë, Xhemi.
Ju goditi një kalë?
Shansi.
Lëkundi kokën kur unë nuk po shikoja.
Eshte shume keq.
Ato mbushje mund të jenë të rrezikshme.
Fillies?
Alek po punon me fillies tani?
Hej!
Çfarë ka që nuk shkon me ty?
Më kafshoi gjuhën.
I ngathët i fshehur.
Më mirë të shkoj të shoh nëse Aleku dëshiron ndonjë gjë tjetër.
Hej, nëse po e ngacmoni djalin për Laoghaire,
nëse babai i saj ose Colum e dinë për këtë,
Xhemi i ri mund të merrte më shumë se një hundë të gjakosur.
Si një grua?
Ndoshta.
Kjo nuk është gruaja që duhet të ketë.
Jo?
Nr.
Ai ka nevojë për një grua, jo një vajzë.
Dhe Laoghaire do të jetë vajzë deri në moshën 50-vjeçare.
Unë kam qenë përreth mjaft gjatë
për të rregulluar shumë mirë ndryshimin,
po ashtu edhe ju, zonjë.
Ndihesha i turpëruar për mënyrën se si e ngacmova Xhemi,
dhe nëse do të isha plotësisht i sinqertë,
E bera sepse isha xheloze...
jo xheloz për Laoghaire
xheloz për intimitetin e tyre.
Më ka marrë malli për burrin tim. [ nuhat ]
Zonja Beauchamp. [duke nuhatur]
Zonja Beauchamp, a jeni mirë?
[ nuhat ] Po, jam mirë.
Faleminderit.
Çfarë mund të bëj për ju, zoti MacKenzie?
Mendova se mund të të pëlqente të vizitoje Geillis Duncan,
gruaja e fiskalit,
për të rimbushur raftet para mbledhjes.
Po. Po unë do të.
Unë do të shkoj në fshat nesër në mëngjes.
Do të të marr me vete te zonja Duncan.
[muzikë dramatike]
*
Unë do të thoja që ju duhet të shtriheni në një sasi të mirë
e lëvores së shelgut të bardhë. Lehtëson dhimbjen e kokës me uiski.
[qesh]
Po kjo është puna juaj,
vizita ime e papritur, por shumë e mirëpritur këtu?
Siç ju thashë,
ka shumë gjëra në këtë botë
ne nuk mund të shpjegojmë.
Në fund të fundit, dëgjova se keni bërë një vizitë në Baxter's.
Po, duhet të shoh
i mrekullueshëm At Bain në punë.
Çfarë pamjeje ishte ajo.
A ishte ekzorcizmi i suksesshëm?
Une nuk e di.
U largova pa mbaruar.
Unë e di nëse Tammas ishte fëmija im,
Unë nuk do ta lija atë
për mëshirën e butë të atij njeriu.
Largohuni mirë prej tij, Kler.
Nuk ka mëshirë në Biblën apo zemrën e tij.
Ai ka pikëpamjen se çdo grua që nga prag
është një joshëse e lindur që duhet rrahur çdo ditë
nga burri i saj për të mbajtur larg të keqen.
[psherëtij]
Ndonjëherë ndihem shumë i huaj në një tokë të huaj.
Nuk mund të jetë e lehtë...
duke qenë një Sassenach në Malësi ...
Duke supozuar se kjo është ajo që do të thotë.
[turma duke bërtitur]
Çfarë në tokë po ndodh atje poshtë?
[Bërtitja vazhdon] Huh.
Djaloshi u kap duke vjedhur, shumica si...
zakonisht është me djemtë e Tanerit.
E kanë çuar te Arturi për të dhënë drejtësi.
Nëse mëngjesi i tij do të kishte rënë dakord me të këtë mëngjes,
djaloshi mund të ketë zbritur me një kamxhik.
Por meqenëse ai ka shumë të ngjarë të jetë i kushtueshëm ose i fryrë,
djaloshi ndoshta do të humbasë dorën.
Për vjedhje?
Kjo është e tmerrshme. [ afrimi i hapave ]
[burrërmon]
[rënkim]
Më duhet pak mente, e dashura ime.
[rënkon]
Unë mund të...
gjykoj me zorrë të turbullt.
Oh.
Pra nuk e keni vendosur ende fatin e djalit?
Huh? Eh?
Kjo është Claire Beauchamp nga lart në kështjellë.
Oh, po.
Po sigurisht.
Ah, faleminderit, e dashura ime.
Ah.
[ gurgullim barku ]
[pordhë]
Ah!
Oh, besoj se po funksionon tashmë.
[pordha vazhdon] Ah...ahh...
Nuk e di çfarë provash
ka kundër djalit, por me siguri...
Në fakt ai e ka rrëfyer.
I vodhi dy banoka nga punëdhënësi.
At Bain po debaton për marrjen e dorës së tij.
Thotë se kjo është mënyra e vetme për të shpëtuar shpirtin e tij të pavdekshëm.
Por ai është vetëm një fëmijë.
Me siguri nuk do ta gjymtoni
vetëm për vjedhjen e një buke.
Oh, oh, larg.
Artur...
Imagjinoni,
nëse bashkimi ynë do të ishte i bekuar,
atëherë si do të ndiheshit
nëse djali juaj është marrë kështu?
ARTUR: Oh.
Sigurisht që ishte vetëm uria
që e bëri djaloshin ta çonte në vjedhje.
Shansi.
Nuk mund ta gjesh në zemër
të jesh i mëshirshëm,
dhe ti shpirti i drejtësisë?
Oh, zemra ime e ëmbël, e butë.
[qesh]
Meqë e ka rrëfyer, mund ta lë të shkojë,
por ndoshta një orë në pillory
dhe një vesh i gozhduar.
Uh-huh?
Jeni ju që jeni zemërbutë.
Oh.
[pordh] Oh!
Kam marrë një vendim, At Bain.
Ne kërkojmë vetëm drejtësi.
Aty.
Bëhet lehtësisht.
Burri nuk ka asnjë ide mashtrimi.
[qesh]
Çfarë do të thotë kjo, një vesh i gozhduar?
Të gozhduar në çfarë?
[qesh]
Deri në shtyllë, sigurisht.
[turma duke bërtitur]
Më mirë se të humbasësh dorën.
[Bërtitja vazhdon]
[duke bërtitur]
Tani do të lirohesh.
Le t'i grijmë këto barishte dhe t'i vendosim në pjerrësi.
Pastaj mund të zbresim në katin e poshtëm dhe të pimë një gotë të bukur porti,
dhe t'i tregojmë njëri-tjetrit të gjitha sekretet tona.
[turma qesh, tallje]
Ti më bën enigmë, Kler.
Dikush do të mendonte,
ju nuk keni shtylla apo ndëshkime
nga vjen.
Aty është ndryshe.
Ku, Oxfordshire?
Nuk do të mendoja se gjërat ishin kaq të ndryshme.
Nuk është vetëm Oxfordshire.
Kam pasur një fëmijëri të pazakontë.
Jam rritur në shumë vende.
Vërtet?
Tregojuni.
I magjepsur të dëgjoj gjithçka për të.
[trokitje në derë]
Çfarë është ajo?
Ketu brenda.
Zonja Duncan.
Zonja Beauchamp.
Zoti MacTavish.
Dougali u thirr përsëri në Leoch.
Unë jam dërguar të të marr.
E solli mantelin tuaj për t'ju mbajtur ngrohtë.
Zonja Beauchamp ishte gati të më thoshte
të edukimit të saj të pazakontë.
Jam i sigurt se është një histori e mirë.
Pse nuk keni një gotë port dhe të dëgjoni?
Më shumë kohë, do të doja, por ne duhet të largohemi,
ose nuk do të marrim gjë tjetër veç copëza për darkën tonë.
Faleminderit për mikpritjen tuaj, Geillis,
dhe për këto.
Ne duhet ta bëjmë përsëri.
Sigurisht.
Së shpejti.
Sa kohë mendoni se do t'i duhet të qëndrojë atje?
Ai mund të largohet sa herë të dojë.
Ora e tij ka përfunduar.
Thjesht djali nuk ka marrë guximin
të shkëpuste veshin nga gozhda.
Do të thoni se ai duhet të shqyejë veten?
Shansi.
Ai është ende pak nervoz,
por ai do ta vendosë mendjen për këtë së shpejti.
Z. MacTavish, gishtat tuaj,
ata janë mjaft të fortë, mendoj.
Shansi.
Tani, atëherë, Novelli,
e fute veten në një kthesë të duhur,
a keni jo?
[qesh]
Jon nuk ka punë për të bërë mot të rëndë.
Një shaka e vogël e kokës, dhe mbaroi.
Këtu, a do t'ju ndihmoj?
Jo jo.
[rënkim]
Ah!
[grimat]
[bërtet]
Larg në shtëpi.
Ajo do të jetë mirë,
thjesht nuk i pëlqen shikimi i gjakut.
Faleminderit.
E di që ishte një rrezik.
Ju nuk do të prisni që unë të jem më pak i guximshëm
se një vajzë e vogël Sassenach, tani, a do?
A do të ishit i gatshëm të rrezikonit të më ndihmonit përsëri?
A e njihni Black Kirk-un?
[muzikë paqësore]
*
Është kaq paqësore.
Nuk është aspak ajo që prisja.
Epo, ata thonë se Satanai është i zgjuar.
Ai vështirë se do të kapte shumë shpirtra që nuk dyshojnë
nëse i shtronte kurthet e tij në moçal dhe tunele.
A besoni në të vërtetë demonët jetojnë në këtë vend?
Hm.
Epo, unë i njoh Lindsay dhe Tammas
nuk janë djemtë e parë që sëmuren
ose vdes pas një vizite këtu lart.
Për të thënë të vërtetën, duke vizituar Black Kirk
dhe të jetosh për të treguar përrallën
është një mënyrë për të provuar burrërinë tuaj.
E bëra vetë -
Kur isha një djalë pa asnjë të keqe,
por kushëriri im ra në magji
dhe ishte i sëmurë gati një javë.
Mendoni se demonët ishin përgjegjës?
Unë jam një burrë i arsimuar, zonjë,
nëse mund të jem kaq i guximshëm.
Ndoshta jo aq i arsimuar sa ju,
por unë kisha një mësues,
një e mirë.
Ai më mësoi latinisht dhe greqisht dhe të tilla,
jo histori fëmijërie të zanave, djajve,
kuaj uji në liqene.
[të dy qeshnin]
Por unë jam edhe malësor,
lindur dhe rritur,
dhe unë besoj në fatin tundues
duke e bërë dritën e nick-it të vjetër në oborrin e tij.
Pra, kur do të vish këtu si djalë
për të vërtetuar burrërinë tuaj,
Çfarë saktësisht do të bënit?
Jo shume.
Kaper rreth, kryesisht.
Ngjit muret. [Kleri qesh]
Ndoshta sfidoni Djallin duke u pshurrur mbi gurët.
Ju mund të jeni me fat dhe të gjeni disa manaferra
ose hudhër druri për të ngrënë.
Hudhra druri?
Dhe do ta hanit? Po.
A mund të më tregoni?
Oh, nuk më pëlqeu shija e tij,
por disa njerëz e shohin atë një kënaqësi.
Kjo nuk është hudhër druri.
Është convallaria majalis, zambaku i luginës.
Zambak lugjeve?
Huh. Unë kurrë nuk kam dëgjuar për të.
Kjo për shkak se nuk është vendas në Skoci.
[psherëtij]
Murgjit që ndërtuan këtë vend,
ishin rastësisht nga Gjermania?
Gjermania?
Prusia, dua të them.
Shansi.
Sigurisht.
[prifti duke folur latinisht]
Zonja, Bairn i varfër pothuajse është zhdukur.
Satani ka marrë trupin e tij.
Ati Bain mund të shpresojë vetëm për të shpëtuar shpirtin e tij të pavdekshëm.
Mendoj se mund t'i shpëtoj jetën.
Mendoj se Lindsay dhe Tammas e hëngrën këtë.
Ky është zambaku i luginës, por duket
saktësisht e njëjtë me hudhrën e drurit
por kjo është helmuese.
Unë mund t'i jap Tammas diçka për të luftuar helmin,
por ne duhet të lëvizim shpejt.
Çfarë blasfemie është kjo?
Baba, dua të them jo blasfemi.
Unë thjesht - jam dishepull i zotit!
Ju nuk jeni caktuar për të përzënë demonin.
Tani, largohu nga kjo shtëpi në këtë çast.
Problemi i djalit është helmi, jo një demon.
Dhe nëse nuk më lejoni të kujdesem për të, ai do të vdesë.
Lëreni të kalojë, baba.
Nuk do të më urdhërojë një grua.
Ky djalë është skllav i Satanit dhe duhet pastruar
ose ta ketë shpirtin të dënuar me dënim të përjetshëm.
Kjo është shtëpia e motrës sime,
dhe babai im më parë,
dhe ne do të vendosim se çfarë do të bëhet nën çatinë e saj.
Kujdesuni për djalin.
I nuhas avujt e ferrit mbi ty.
Është një zierje e beladonës.
Nëse zierja ka funksionuar,
do të normalizonte rrahjet e tij të zemrës,
ul presionin e gjakut,
dhe e kthejnë në vetëdije brenda pak çastesh.
Nëse kam gabuar në lidhje me dozën ose helmin origjinal,
do të shkaktonte konvulsione
dhe vrasin djalin pothuajse aq shpejt.
[rënkim]
[duke qarë]
Diga.
Dhe.
Oh, djali im!
Oh, ai u kthye tek unë. Është një mrekulli.
Është një mrekulli, baba.
Zoti ju bekoftë, zonjë.
Satanait mund të dëshirojë ta bëjë një budalla Perëndinë,
por Zoti do ta ketë fjalën e fundit.
Unë ju premtoj atë.
Unë me të vërtetë besoj se babai Bain do të kishte preferuar
ai djali vdes se une e shpetoj.
Shansi.
Nuk dyshoj për këtë.
Besimet e një njeriu janë se si ai i jep kuptim jetës,
dhe nëse e heq atë, çfarë të mbetet?
A është kaq ndryshe nga vini?
Në këtë drejtim, mendoj se jo.
Epo, nëse ju bën të ndiheni më mirë,
Zonja Fitz tani ju thërret...
[duke folur galisht]
mrekullibërësi.
[ tall ] Zot i mirë.
[psherëtin] Të paktën,
Shpresoj se kam fituar një masë besimi nga Colum.
Shansi.
Ai po merr meritën që ju ka sjellë si shërues
tek MacKenzies.
Dyshoj se ai do të dëshirojë të të shohë të largohesh shpejt.
[psherëtij]
Nuk do të dal kurrë nga këtu.
Unë pothuajse qëndrova në dhomën time.
Nuk kisha dëshirë ta shihja atë përzierje
të frikës dhe dyshimit
që dukej se më ndiqte kudo tani.
Ajo vetëm sa e rriti ndjenjën e mungesës së shpresës
për situatën time që më kishte goditur.
Unë kisha bërë atë që është quajtur një mrekulli,
por në vend që të më blinin lirimin tim,
më kishte shtrënguar lidhjet me këtë vend.
Dhe edhe sikur të ikja, kthehu te gurët,
Nuk kisha asnjë garanci se do të funksiononte përsëri,
çfarëdo që të ishte.
Dhe nëse funksionoi,
nuk kishte asnjë garanci se do të kthehesha në shtëpi.
A nuk mund të kthehesha kaq lehtë pas në kohë
përsëri në mesjetë apo edhe pushtimin romak?
Çfarë më nxori më në fund nga dhoma ime
ishte harresa e premtuar nga rhenish Colum.
Ketu. A më sheh duke bërë dorë?
Gati më plagos përsëri krahun.
Qëndroni të ulët dhe të qetë, ose ka të ngjarë të na vrasin me gurë.
[mërmëritja e audiencës]
[duke kënduar në gjuhën galike]
*
Tani kjo ka të bëjë me një burrë që ka dalë vonë
në një kodër zanash në prag të Samhain
që dëgjon zërin e një gruaje që këndon e trishtuar dhe e ankuar
nga vetë shkëmbinjtë e kodrës.
[muzikë e frikshme]
[Këndimi gaetik vazhdon]
*
“Unë jam një grua e Balnain.
"Njerëzit më kanë vjedhur përsëri",
“, dukej sikur thoshin gurët.
"Unë qëndrova në kodër dhe era u ngrit,
dhe zhurma e bubullimave u rrokullis nëpër tokë".
[duke kënduar në gjuhën galike]
“Vendova duart mbi gurin më të lartë
"dhe udhëtoi në një vend të largët, të largët
“Aty ku kam jetuar për një kohë mes të huajve
që u bënë të dashuruar dhe miq”.
[duke kënduar në gjuhën galike]
“Por një ditë, pashë se hëna doli
"dhe era u ngrit edhe një herë.
“Kështu që i preka gurët
"dhe u ktheva në tokën time
"dhe u takua përsëri me njeriun
kisha lënë pas”.
[ duartrokitje ]
Ajo u kthye përmes gurëve?
Po, ajo bëri.
Ata gjithmonë bëjnë.
Ishte një përrallë popullore, çmenduri për ta marrë si fakt,
dhe megjithatë gjysma e asaj që kishte përshkruar Gwyllyn
me kishte ndodhur ne te vertete.
Pse jo gjysma tjetër,
pjesa ku gruaja u kthye në shtëpi?
Çfarë kishte thënë Geillis?
Siç ju thashë,
ka shumë gjëra në këtë botë që nuk mund t'i shpjegojmë.
Zemra ime u ndriçua papritmas,
dhe e dija në atë moment
Nuk mund të prisja më për leje apo ndihmë.
Më duhet të shpëtoj nga kështjella Leoch
dhe kthehu te gurët sa më shpejt të jetë e mundur
ose vdes duke u përpjekur.
*