NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Poprzednio...
Nie chcesz chyba zjeść tego wszystkiego?
Nie, poczekam, aż spleśnieje.
Robię penicylinę, a przynajmniej próbuję.
Wybiła godzina, by wywiązać się z przysięgi.
Proszę zebrać ludzi.
Murtagh Fitzgibbons i jego buntownicy muszą odpowiedzieć za swe czyny.
Proszę mnie nie zawieść, pułkowniku.
Roger.
Jeśli zwołam milicję, będzie musiał walczyć.
Nie jest na to gotowy.
- Kapitanie Rogerze Mackenzie. - Kapitanie?
Gdzie Murtagh Fitzgibbons?
Zgładziłeś człowieka bez procesu!
Josiah, myśliwy.
Ropne zapalenie migdałków. Mogę je usunąć.
Jeśli Claire to zrobi, osiedlisz się w Ridge?
I będziesz polować, gdy mnie nie będzie?
Dziękuję.
Skąd wiesz, czego szukać?
Bardzo dobre pytanie.
Warto je sobie zadawać.
A zatem?
Jaka byłaby ze mnie za nauczycielka, gdybym dała ci wszystkie odpowiedzi?
Jak myślisz, skąd wiem, czego szukać?
Eksperymentując.
Z książki.
Może w Bostonie.
Chyba mają tam mnóstwo nowomodnych pomysłów.
To prawda.
A więc?
Mówiłaś, że pleśń jest szara lub biała.
Albo...
Jasnoniebieska, a czasem zielona.
A staramy się unikać
ciemnozielonej i czarnej.
Te są szkodliwe.
Im więcej mamy jedzenia, tym większa szansa,
że znajdziemy pleśń, która zadziała jak lekarstwo.
Bardzo dobrze.
Niebawem będziemy ją oglądać pod mikroskopem.
A co potem?
Potem zacznie się prawdziwa praca.
Razem z Jamiem próbowaliśmy bez skutku
zmienić bieg historii.
Tym razem robiłam coś innego.
Kusiłam los,
aby coś się wydarzyło i pchnęło świat do przodu.
Penicylina była jedną z tych nowomodnych rzeczy,
którą chciałam zaprosić w przeszłość.
I nie obchodziło mnie, czy historia zamierza mnie powstrzymać.
A niech to.
Zaśpiewaj mi pieśń
O dziewczęciu, którego już nie ma
Czy tym dziewczęciem
Mogę być ja?
Wesoła dusza
Pożeglowała pewnego dnia
Za morze
Do Skye
Bałwany i bryza
Wyspy i morza
Góry deszczu i słońca
Wszystko, co było dobre
Wszystko, co sprawiedliwe
Wszystko, co moje
Przeminęło
Zaśpiewaj mi pieśń
O dziewczęciu, którego już nie ma
Czy tym dziewczęciem
Mogę być ja?
Wesoła dusza
Pożeglowała pewnego dnia
Za morze
Do Skye
Jamie.
Za co tak dziękujesz Bogu?
Za to, że cię widzę, Angielko.
Lubiłeś porucznika Knoxa.
Tak.
Choć Ethan go sprowokował,
nie sądziłem, że będzie tak mściwy i bezmyślny.
Nie możesz odpowiadać za cudze wybory.
Zdecydowałeś się uwolnić tych ludzi...
i miejmy nadzieję, że to coś zmieni.
Tego się właśnie obawiam.
Że nie zmieni.
Ci ludzie powiedzieli mi...
że mają teraz armię.
Widziałem ją na własne oczy.
Nie boją się śmierci.
Teraz...
Murtagh jest bezpieczny,
a ty jesteś w domu.
Tęskniłam za tobą.
Wszyscy się ucieszą, że wróciłeś.
Wątpię, by nasi dzierżawcy podzielali twoje uczucia,
przynajmniej nie ci, którzy złożyli mi przysięgę.
Muszę zebrać naszą milicję,
tylu ludzi, ilu tylko zdołam.
I wrócić do Hillsborough tak szybko, jak to możliwe.
By walczyć?
Mam nadzieję, że nie.
Knox rozpuścił informacje, poprosił Tryona o posiłki.
Jeśli zdołam zebrać dość ludzi...
Pokażesz siłę, by zapobiec wojnie.
Nie wiem, co będzie z regulatorami,
ale nie ma na ten temat nic napisane.
Zatem nie ma to wielkiej wagi.
Człek, którego zabił Knox, może się nie zgodzić
z historykami, jeśli chodzi o wagę.
Pojadę z tobą.
Jeśli trwa wojna z regulatorami...
Przyda ci się medyk.
Murtagh, Knox i Tryon podjęli decyzję.
Ja też ją podjęłam.
Potrzebujesz mojej pomocy.
Zawsze potrzebowałem.
I będę potrzebował.
Germain.
Przybył twój przyjaciel Thomas.
Weź to i podzieli się z nim. Tylko nie mów mamie.
Widziałem się z Ronniem w bimbrowni.
Mówił, że zbierasz milicję.
Zgadza się.
Cieszę się, że tu jesteś.
Może powinieneś zawieźć ogłoszenie do Woolam's Creek.
Przyniosę ci pióro i papier.
„Pułkownik James Fraser, dowódca oddziału milicji
hrabstwa Rowan...
zebranego przeciw regulatorom...
do wszystkich dobrych i sprawnych mężczyzn
w wieku od 16 do 60 lat.
Będę jechał przez hrabstwo
od 21. dnia tego miesiąca,
aby rekrutować ludzi”.
- Tak wcześnie? - Tak.
Niech wydrukują tuzin arkuszy.
Wywiesimy je przy tutejszych domostwach.
Poślij Rogera Maca, by przekazał ludziom z Ridge,
że za tydzień ruszamy.
Wrócisz na czas, by do nas dołączyć.
Weźmiemy twoją whisky,
by dać ją tym, którzy do nas dołączą.
Odkąd wyjechałem ze Szkocji, nie piłem nic równie dobrego.
Wdzięczny jestem, milordzie.
Ja również.
Leć już.
I spiesz do domu.
Po drodze zbierzemy ludzi, najpierw zatrzymamy się w Brownsville.
Tak jest, pułkowniku.
Mam nadzieję, że nie będziesz musiała go użyć.
Milordzie.
Przyszedł list do ciebie od...
Wiem, kto go wysłał.
Dziękuję, chłopcze.
Dziękuję, pani Bug.
A gdzie nasz urwis?
Zachowuj się pod naszą nieobecność.
Bezpiecznej podróży.
Ucz się pilnie.
Może trzeba ci będzie szyć rany.
Ćwicz zakładanie szwów.
Pamiętasz?
Świńska tusza dobrze zastępuje ludzką tkankę.
Właśnie.
Zostawiłam ci rysunki pleśni penicyliny.
Badaj ją przez mikroskop, jak ci pokazywałam.
Tak zrobię.
Bree, poćwiczysz z Marsali czytanie?
Oczywiście.
Będzie mi ciebie brakować.
Napiszę z Hillsborough,
jeśli będziemy musieli zostać dłużej.
Pa, mamo. Uważaj na siebie.
Przypomniało mi się, jak żegnałam się
z twoim ojcem na dworcu, gdy wyruszałam na wojnę.
Mamo, nie będzie żadnej wojny.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Czuję się jak Scarlett O'Hara,
gdy wszyscy mężczyźni wyjeżdżali z plantacji.
To dla ciebie prawdziwy zaszczyt.
Jamie zostawił to miejsce pod twoją opieką.
Co to niby oznacza?
Witaj w moim świecie,
gdzie żadne uniwersytety nie przygotują cię na to, co nadejdzie.
To się nie zmienia, bez względu na epokę.
Otóż to.
Na tym polega pionierski duch, którego tak wyglądamy.
Pchajcie!
Raz, dwa, trzy. Razem!
Dobra robota.
Ronnie, weź Evana i zbierzcie drewno na ognisko.
Dziś czeka nas zimna noc.
Tak jest, pułkowniku.
Muszę ci coś powiedzieć, Angielko.
Nie mogłem ci tego wyznać na weselu.
Potem wyjechałem z Knoxem i...
Chciałem się upewnić.
Stephen Bonnet żyje.
Ale wybuch w więzieniu...
Lord John powiedział, że...
Pośród gruzów nie było ciała Bonneta.
Rozpuścił wici.
Podobno widziano Bonneta w Wilmington.
Znowu szmugluje.
Bree o tym nie wie, prawda?
Nie.
Szczęście w nieszczęściu.
Tak, gdy zdawało mi się, że Black Jack nie żyje...
odczuwałem spokój.
Nie pragnąłeś zemsty.
Poniekąd mam nadzieję, że już nigdy nie zobaczę tego psubrata.
Nie będziemy mieć czasu na ćwiczenia.
Musimy ich nauczyć walczyć jak ludzie gór,
zbierać się lub rozpraszać na nasz rozkaz.
Tak.
Spokój dookoła, pułkowniku.
Zimno jak w psiarni.
Fergus i Morton strzegą wozu przed niedźwiedziami i inną dziczą.
Nie pamiętam tak zimnej wiosny.
Ledwie czuję klejnoty.
Poszedłem się odlać, lecz nic nie znalazłem.
Nie wystawiajcie stóp do ognia.
Uwędzi wam podeszwy, gdy będą za blisko.
Widzicie?
Lepsze to, niż przypalić sobie włosy w ogniu.
Ty raczej nie masz tego zmartwienia, bratku.
W przeciwieństwie do Rogera Maca.
Ten jest kudłaty jak niedźwiedź!
Zatem pójdę nastraszyć Fergusa i Mortona.
Jak obstawiasz, Mac Dubh?
Orzeł czy reszka?
Nie zawracaj mi głowy.
Zasnę smacznie, gdy tylko się położę.
Tak ci się zdaje.
Stój! Złodziej!
Stój!
- Nie! - Chodź tu!
Nie!
Złapałem go, gdy kradł jedzenie.
- Josiah? - To ten łowca?
Co tu robisz?
Fergusie, przyniesiesz mu koc?
Josiah, co się stało?
Zaczekaj.
Czyż nie miał blizny na prawej dłoni?
Tak, piętno złodzieja.
Jest nim.
Mów, chłopcze.
To Keziah...
mój brat.
Posłuchaj, mamy umowę.
Jesteś mym sługą.
Masz mą ochronę.
Jesteś mi winien prawdę.
Kezzie i ja służyliśmy człowiekowi, który mieszka niedaleko.
Zbiegłem stamtąd rok temu.
Bez brata?
Bycie ze mną w lesie jest dla niego niebezpieczne.
Nie słyszy, gdy coś się zbliża.
Obiecałem, że po niego wrócę, gdy będę miał taką sposobność,
która właśnie się nadarzyła dzięki wam.
Wczorajszej nocy udałem się po niego.
Rozbiliśmy obóz w lesie,
a gdy się zbudziłem...
Umierał z głodu, gdy po niego przybyłem.
Gdy zobaczył wasz prowiant...
Możecie się pożywić.
Jo, więcej.
Chce więcej.
Oczywiście.
Zawsze był głuchy?
Od piątego roku życia, pani.
Nasz pan uszkodził mu uszy.
Mogę spojrzeć? Przekażesz mu to?
Potrafi czytać z ruchu warg.
Umie mówić, ale się wstydzi.
Mogę ci zajrzeć do uszu?
Dlaczego nie ma spodni?
Zdjął je, gdy spał w stodole.
Tamtejsza kotka powiła na nich młode.
Gdy zaszedłem do niego,
nie chciał ich budzić.
Pęknięte bębenki.
Ciekawe, że się nie zrosły.
Pewnie wasz pan wielokrotnie bił go po uszach.
Zgadza się.
Masz jeszcze jakichś krewnych?
Nie.
Płynęliśmy tu na statku z rodzicami i czterema siostrami,
ale na morzu zabrała ich choroba.
Tak mi powiedziano.
Zostaliśmy my dwaj.
Pani rzekła, że znamy jeno nasze imiona.
To była pierwsza pani Beardsley.
Tak nazywał się ten, który was kupił?
Tak.
Handluje Indianami.
Kapitan statku sprzedał nas na 30 lat.
Trzydzieści lat?
A blizna na twojej ręce
ma coś wspólnego z twoją ucieczką?
Ukradłem ser w mieście i mleczarka mnie zauważyła.
Piętnem szeryf dał mi ostrzeżenie...
ale pan Beardsley się dowiedział...
Nie odeślecie nas do niego,
prawda, pułkowniku Fraser?
Bił nas i głodził, jak widzicie.
Nie odeślę was.
Ale muszę wykupić wasz kontrakt,
by nie zgłaszał do was roszczeń.
Jest w domu czy może w podróży handlowej?
Nie umiem powiedzieć.
Ale widziałem jego konia w stodole, gdy byłem po brata.
Bądźcie ostrożni.
Kapitanie.
Weźcie chłopaków i resztę kompanii
i jedźcie dalej do Brownsville.
Zapisz w swym rejestrze tylu ludzi, ilu tylko zdołasz.
Wiesz, o co toczy się ta gra?
W rzeczy samej.
Nie zawiodę was.
Razem z Claire pojedziemy z wizytą do tego pana Beardsleya.
Skąd mleczarka miała pewność,
że Josiah ukradł ten ser?
Myślisz, że to Kezzie, lecz oskarżono Josiaha?
Tak, mógł ponieść za niego karę.
To dzielny chłopak.
Musisz mu wyciąć to piętno.
W tych rejonach są łowcy złodziei.
Pomożesz mu, jak i mnie pomogłaś?
Oczywiście.
Jeśli mamy go wykupić,
musimy zadbać o to, by był wolny od swej przeszłości.
Oto jesteśmy.
Domostwo!
Myślisz, że udali się szukać chłopca?
Ktoś jest w domu.
Zajrzę do stodoły.
Odejdź.
Dzień dobry pani.
Jestem pułkownik James Fraser z Fraser's Ridge.
Chciałbym pomówić z pani mężem.
Mąż nie żyje.
Przykro mi to słyszeć.
Zatem pragnę pomówić z panią.
Znalazłem się w posiadaniu dwóch waszych służących,
do których prawo chciałbym odkupić.
- Z pewnością możemy... - Zachowaj ich. Na nic mi się zdadzą.
To był on?
Beardsley nie żyje.
Rozmawiałem z jego żoną.
Kazała mi zachować chłopaków bez zapłaty.
To dobrze, czyż nie?
Potrzebne mi ich dokumenty.
Jeśli ich nie zdobędziemy, może się rozmyślić.
Jest tutaj coś dziwnego.
Powinniśmy iść.
Załatwię to szybko.
Potrzebuję tych dokumentów.
Nie wiem, gdzie pan Beardsley mógłby trzymać ich dokumenty.
Może w tamtym biurku?
Dlaczego trzymacie kozy pod dachem?
W stodole jest za zimno.
Za zimno dla kóz, lecz nie dla służby?
Chcecie te dokumenty czy nie?
Chcemy.
Oczywiście.
Chryste. Co to było?
Pani Beardsley.
Z drogi!
Nie zbliżajcie się tam.
To tylko Billy.
Trzymamy go tam, by nie chędożył reszty.
Niech to szlag.
Zostań tu. Szukaj dalej.
Zmiataj!
Może zgubił te dokumenty.
Ten smród...
To nie koza.
Ja nic nie czuję.
Pani mąż...
kiedy zmarł?
Kilka miesięcy temu.
Co jest na górze?
Nie wchodź tam!
Angielko?
Jamie!
Angielko!
Chyba znaleźliśmy pana Beardsleya.
Co mu się stało?
Zgaduję, że doznał wylewu.
Dawniej nazywali to apopleksją.
Leży we własnych odchodach.
Zgadza się.
Potrzymaj.
Już dobrze.
Proszę nic nie mówić.
Przyszliśmy tu, aby pomóc.
Leży tu od tygodni, jeśli nie od miesięcy.
To kara boska, nie sądzisz?
Nie do końca boska. Spójrz.
Wydaje mu takie porcje, by utrzymać go przy życiu.
W udręce.
Nie możesz mu jakoś pomóc?
Na apopleksję - nie.
Ale dla lepszej oceny potrzebuję mocniejszego światła.
Mówiłaś, że nie żyje.
Jak do tego doszło?
Gonił mnie,
uderzył.
Oczywiście wiedziony furią.
Kiedy?
Miesiąc temu.
Skryłam się tu przed nim. Podążył za mną,
a potem upadł i zaczął się wić.
Nie mogłam go ruszyć.
Przynieś gorącej wody.
Zniesiemy go na dół.
Zgodnie z rozkazem gubernatora Tryona
wszyscy sprawni mężczyźni mają wstąpić do milicji Jego Ekscelencji.
Biedni muszą krwawić dla złota bogaczy.
Zawsze tak będzie.
Ich ojciec udał się do nieba po swą zapłatę, inaczej by dołączył.
Moje kondolencje, pani Findlay.
Jest jakaś zapomoga za mych synów?
Czterdzieści szylingów z kasy gubernatora...
i dwa szylingi dziennie za każdy dzień ich służby.
A jeśli nie wrócą?
Zadbam, by stawili się cali.
Czyżby?
A zatem, kapitanie MacKenzie,
trzymam was za słowo,
że jeśli oddam wam mych synów, odeślecie ich w zdrowiu do domu.
Zrobię wszystko, co w mej mocy.
Wpiszcie się, chłopcy.
Dobrze, mamo.
- Nazwisko? - Hugh Findlay.
Iain Og Findlay.
Ma mnóstwo odleżyn.
Zanikły mu mięśnie.
Przynajmniej czerwie oczyszczają mu rany.
Ten człowiek był kupcem.
Są tu beczki z jadłem i całe mnóstwo skór.
A on leżał tam, gdzie upadł,
zziębnięty i przymierający głodem.
Dlaczego nie dała mu umrzeć?
By móc zrobić to.
Można go wyleczyć?
Nie miałaś czasem szukać dokumentów?
Upuszczała mu krew, by go uzdrowić?
Nie. Spójrz na jego stopy.
Przypalała je,
a gdy się zagoiły, robiła to ponownie.
Torturowała go.
Chyba cię rozumie.
Rozumiecie?
Wasza żona wam to zrobiła?
Mrugnij, aby potwierdzić.
Cóżeś uczynił, żeś na to zasłużył.
W prawą stopę wdała się gangrena.
Muszę ją prędko amputować, bo gdy się rozprzestrzeni, on umrze.
Potrzebuję piły i czegoś do sterylizacji.
Mogę wypalić ranę, a potem...
Nie mamy czasu, Claire,
aby przeprowadzić operację i poświęcić mu czas, by ozdrowiał.
Muszę wrócić do kompanii i jechać dalej do Hillsborough.
Wiem, ale nie mogę go tak zostawić.
Jeśli znajdę sposób, by go wygodnie ułożyć,
możemy go zabrać do Brownsville
i znaleźć kogoś do opieki nad nim.
Wtedy może...
Nie!
Nie.
Ona by go ocaliła. Powinien umrzeć! Chcę, by umarł!
Mogłaś go zabić wedle uznania!
Czemu, na Boga, czekałaś, aż zjawią się świadkowie?
Nie chciałam jego śmierci. Miał umierać powoli!
Ty podła bestio!
Ty wredny nikczemniku...
Jestem jego żoną. Niech zgnije!
Dziecko.
Przyj, dalej.
Właśnie tak.
Dobrze, jeszcze raz.
Dalej.
No proszę, dziewczynka.
Chodź.
Świetnie.
Jamie.
Dobrze.
Jeszcze łożysko.
Przyj jeszcze trochę.
Dalej!
Właśnie tak.
Spisałaś się.
Claire.
Skóra dziecka.
Wygląda na to,
że ojciec dziecka jest czarny.
Pokaż mi ją.
Masz śliczną córeczkę.
Nie jest jego.
Słyszysz, stary draniu?
Nie jest twoja.
Nie jest!
Nie jest jego.
Masz jakąś rodzinę w okolicy?
Zabrał mnie z naszego domu w Baltimore
i przywiódł tutaj.
Tęsknię za Baltimore.
Jak długo to trwało?
Dwa lata, trzy miesiące i pięć dni.
To twoje znaki na drzwiach.
Nie.
Podejrzewam, że Mary Ann.
To jego pierwsza żona?
Nie.
Mary Ann była czwarta.
Ty jesteś piąta?
Reszta pochowana jest w lesie pod jarzębiną.
Czasem widuję ich duchy,
zwłaszcza Mary Ann.
Mówi mi różne rzeczy.
To on je wszystkie zabił.
Mnie też spotkałby ten los.
Żadna z nas nie mogła dać mu dziecka.
Kto jest ojcem, jeśli można spytać?
Dobry człowiek.
Mieszka niedaleko?
Potwornie nas bił,
mnie i tych chłopaków. Całą trójkę.
Gdybym znalazła te dokumenty, dałabym je wam.
Zasługują na szczęście.
Ty również...
i twoja dziewczynka.
Nawet jeśli zrodziła się z grzechu matki?
Tak.
Mam nadzieję, że zrodziła się z miłości.
Miłość nie wystarczy, by przetrwać w tym świecie.
Masz posiadłość...
ten dom.
To jej dziedzictwo...
lecz dla mnie to nic, jeno plugastwo i zło.
Zabierzemy twego męża do miasta.
Więcej cię nie skrzywdzi.
Jesteś teraz matką.
Posiadanie dziecka
nie czyni mnie matką.
Tak jak spanie w stajni nie uczyni cię wierzchowcem.
Może gdy nadasz jej imię...
Przepraszam cię.
Zapomniałam zapytać, jak masz na imię.
Frances.
Matka mówiła na mnie Fanny.
To miało znaczyć „wolna”.
A ciebie wołają Angielka?
Tylko mój mąż.
Możesz mnie nazywać Claire.
Jak długo musisz tu zostać?
Przynajmniej dzień lub dwa.
Musimy znaleźć kogoś, kto się nimi zajmie.
Wiem, że ci spieszno.
Co z nim zrobimy?
Nie wiem.
Jako medyk nie mogę go zostawić, ale...
Nie wiem, czy ty jesteś mu coś dłużny.
To nasi sąsiedzi.
Jak można sprowadzać dzieci na taki świat?
Tylko taki istnieje.
Nieprawda.
Jamie, chcę, by Brianna i Roger wrócili w swoje czasy,
gdy tylko będą wiedzieć, że Jemmy może podróżować.
Tam będą bezpieczniejsi,
zwłaszcza Jemmy.
Roger uważa podobnie. Chce ich zabrać do domu.
Oczywiście, że tak.
Twa penicylina sprawi, że będą tu bezpieczniejsi, czyż nie?
Pomoże tylko na infekcje.
Może byliby bezpieczniejsi w twoich czasach.
Lecz pozbawieni rodziny...
swych krewnych.
Chodź.
Nie myśl już o tym.
Połóż się.
Co się stało?
Fanny?
Gdzie dziecko?
Jest tutaj.
Gdzie ona się podziała?
Poszukam na zewnątrz.
Nie ma jej konia.
Może pojechała po pomoc.
Ona nie wróci.
Zostawiła to przy dziecku.
Akt własności.
KONTRAKT
Dokumenty.
Zostawiła nam ją.
Będziemy mieć kozie mleko na podróż.
Mam nadzieję, że w Brownsville znajdziemy karmiącą matkę.
W czasie podróży rozejrzymy się za panią Beardsley.
Nie znajdziemy jej.
A co z nim?
Zabierz dziecko na zewnątrz.
Nie wracaj, aż cię nie zawołam.
- Jamie... - Zrobiłbym to dla psa.
Mam go potraktować gorzej?
Idź.
Niechaj to będzie jego wybór, jego wola.
Czy tak się stanie, czy nie...
Zawołam cię.
Mrugnij raz na „tak”, a dwa razy na „nie”.
Rozumiesz?
Twoja żona zniknęła.
Wiesz, że dziecko nie jest twoje?
Moja żona jest uzdrowicielką.
Mówi, że doznałeś apopleksji...
i nie można cię uleczyć.
Gnije ci stopa.
Jeśli jej nie odejmiemy, zgnijesz i umrzesz.
Rozumiesz?
Chcesz, by odjęła ci stopę i opatrzyła ci rany?
Czy raczej prosisz mnie, bym odebrał ci życie?
Z tego, co mówią, podły z ciebie człowiek.
Nie zamierzam posyłać niczyjej duszy do piekła.
Będziesz się modlił o wybaczenie?
Zatem niechaj Bóg wybaczy nam obu.
Myślałem, że apopleksja zabija człowieka z miejsca.
Nie myślałem, by pytać Jenny, czy mój ojciec cierpiał.
Powiedziałaby ci.
Być może.
Powiedziałaby.
Przysięgnij mi, Claire.
Jeśli pewnego dnia ta zaraza dotknie mnie tak, jak mego ojca...
przysięgnij,
że zlitujesz się nade mną, jak ja zlitowałem się nad tym łotrem.
Zrobię, co należy uczynić.
Napisy: Marcin Łakomy