Eerder... - Ian.
Ik zet geen voet op onze kust zonder Jonge Ian. - We zullen hem vinden.
Fergus. Marsali? Wat doe jij hier, verdomme?
Fergus en ik zijn getrouwd. - Ik stuur je naar huis.
Ik zeg tegen iedereen dat Fergus al met mij sliep. Dat deed hij niet, maar ik zeg het toch.
Ik weet dat jij meedoet aan je oom's gesmokkel.
Waar verbergt hij de drank?
Ze schieten op ons. - Nee, seinvuur. Ze willen aan boord komen.
Wij lijden aan de uitbraak van een besmettelijke ziekte.
Ik weet wat het kan zijn. Het wordt tyfus genoemd.
Ik kan het niet krijgen. Ik ben ingeënt.
Ik hou mijn ogen niet van dat schip tot je terug bent.
Waarom bewegen we? U kan mij niet zomaar ontvoeren.
U bent wellicht onze enige kans. Die moet ik nemen.
Wat bekokstoof jij met de kok?
Rozenbottels, kruidnagel, lavendel en sinaasappelschillen.
Het is een potpourri voor Marsali.
Het komt misschien als een verrassing, Milord, maar onze hut begint te stinken als de bilge.
Ik dacht dat ik indruk zou maken bij haar.
Waarom krijg ik het gevoel dat jij indruk op mij wil maken?
Milord?
De Porpoise, ze drijft af. - Aye. Zij hebben hun eigen hellereis voor zich.
Ze hebben mijn vrouw. Volgen we hen niet?
Ragasten. Naar boven.
Zet zeil bij. - Negeer dat bevel.
Zij ontvoerden Claire. - Zet alleen het hoofdzeil bij.
Bijdraaien en hou zuid-zuid-west aan. - Aye, kapitein. Zuid-zuid-west.
Dat is niet genoeg zeil. - Het is alle zeil dat we veilig kunnen bijzetten.
Ze ontkomen, verdomme.
De Porpoise heeft 100 zieken en elke dag gaan er meer dood.
Kapitein Leonard verzocht om een arts voor de rest van de reis
en voert volle zeilen om zich te verzekeren van de kortst mogelijke reis.
Hij beloofde haar veilig af te leveren in Jamaica. - Stemde u daarmee in?
Hij liet mij een boodschap brengen.
Als de kapitein van een schip met 74 kanonnen om een arts vraagt, geef je hem een arts.
Ik moet aan meer denken dan uw vrouw, Mr Fraser.
Mijn vrouw.
Zeg tegen uw mannen dat zij hun messen in de schede stoppen.
Doe wat hij zegt, mannen.
Zorg dat we haar niet uit het oog verliezen, man.
Wij varen in ons eigen tempo, Mr Fraser, en niet sneller dan veilig is.
Mr Warren, neem Mr Fraser in hechtenis en sluit hem beneden op.
Vertaling en Sync: Het 'Outlander' Team
HEMEL EN AARDE
Ik heb meer plaats nodig voor de geïnfecteerde mannen.
Zodra dit dek schoon is kunnen de zieken hier herstellen.
Waar slaapt de rest van ons dan? - Overal.
We moeten gebruik maken van elk stukje ruimte zodat
niemand slaapt met iemand tegen zich aan. Ziek of gezond.
Elk oppervlak moet worden schoongemaakt. Tyfus wordt door de handen verspreid
of door voedsel dat besmet is met geïnfecteerde urine of ontlasting.
Dan sterven we allemaal, als u het nog niet zag. Overal ligt stront.
Gelukkig, Mr Jones, is het meeste braaksel.
Laten we aan de slag gaan.
Een vrouwelijke arts die mij bevelen geeft. - Wat zei jij daar?
Niets, sir. - Het zijn de bevelen van de kapitein, Jones.
Je doet wat de dokter zegt en betoont haar alle respect.
Jawel, sir.
We moeten hier beneden meer frisse lucht krijgen. Het is hier bedompt.
Dank u, Mr Sullivan.
U mag niemand laten passeren voordat hij zijn handen erin dompelde.
Waarom dompelen wij onze handen in rum? - Omdat we geen pure alcohol hebben.
Wat deed je zonet? - Gewoon de smaak van rum, mevrouw.
Ik wilde het niet verspillen.
De alcohol doodt de verontreiniging die de ziekte verspreiden, Mr Pound.
Door uw handen in de rum te dompelen maak je ze schoon.
Door ze in uw mond te stoppen besmet je ze weer.
Als u de ziekte hebt geeft u het zo gemakkelijk door aan iemand anders
door zijn eten aan te raken of eenvoudigweg door zijn hand aan te raken.
Dompel ze, alstublieft, opnieuw onder.
Ik was minder dan een dag aan boord van de Porpoise.
Niet meer dan 80 kilometer verwijderd van Jamie.
Toch voelde het net zover als 200 jaar.
Ik was blij dat hij niet hier was...
vanwege de wetenschap dat hij niet beschermd zou zijn tegen de tyfus die op het schip woedde.
Ik wist een hoed voor u te bemachtigen, mevrouw.
De zon kan onverzoenlijk zijn.
Dank u. - Zou het helpen, mevrouw,
als we iemand hadden die wist hoe je pure alcohol kan distilleren uit rum?
U bent snel van begrip, Mr Pound.
Er zijn twee mannen aan boord die uit de Old Tolbooth in Edinburgh komen.
Ze zaten vast vanwege het illegaal stoken van whiskey.
Zal ik hen een distelleertoestel laten bouwen?
Ik denk dat u dat moet doen. Alhoewel het geen populair besluit zal zijn.
Ik zal met de betaalmeester praten om de mannen op een half rantsoen rum te zetten.
Dat zullen ze niet leuk vinden. - Gaan ze dan liever dood?
Die kruidenreukbal voorkomt de ziekte niet, Mr Overholt.
Maar de alcohol wellicht wel.
En wat weerhoudt die twee slakken ervan hun eigen productie op te drinken?
Een marinier kan hen bewaken.
Het zijn de bevelen van de kapitein. De dokter krijgt wat ze wil.
Aangezien we 250 zeemijlen van Jamaica verwijderd zijn,
kan het lukken, neem ik aan.
Hoeveel vaten hebt u nodig?
Hoeveel mannen wilt u dat ik red?
Nu, wat het eten betreft...
Dit moet je binnen kunnen houden.
Het is een pap van verbrandde geitenmelk en gestampte scheepsbiscuit.
Voelt u zich al beter, Mr Owens?
U kan de zieken aanraken als dat nodig is, Mr Pound.
Maar als u hier beneden bent mag u nooit uw gezicht of uw haar aanraken,
zelfs niet uw kleren, niet totdat u uw handen opnieuw waste.
Jawel, mevrouw.
Hoe oud bent u, Mr Pound? - 14, mevrouw.
Wat is uw voornaam, als ik dat mag vragen? - Elias.
Mag ik je zo noemen? - De kapitein vindt het waarschijnlijk niet goed.
Zo wordt men niet aangesproken in de marine, weet u?
Dan zal ik in het openbaar zeer marineachtig zijn.
Maar als wij moeten samenwerken is het voor mij gemakkelijker als ik je bij jouw naam aanspreek.
Hoelang ben je al op zee, Elias? - Sinds mijn zevende, mevrouw.
Mijn oom is een luitenant op de Triton, waardoor ik daar een aanstelling kon krijgen.
Ik kwam alleen voor deze reis op de Porpoise.
Jij bent een zeer indrukwekkende jongeman.
Dat is Jim Quigley, mevrouw. Hij is een vriend.
We komen uit dezelfde stad.
Nog drie meer kregen het, mevrouw.
Kun je hen daar neerleggen?
En als je kan blijven helpen... - Jawel, mevrouw.
Geef die mannen wat water.
Het logboek van de arts? Ja.
Ik liet het hierheen brengen toen hij stierf. Hier ligt het.
Ik moet de eerste vermelding van de ziekte weten. - Dat moet vier weken geleden zijn.
Hier, Ben Cole.
Cole.
'Vanmorgen ziek gemeld. Hoofdpijn, buikpijn, droge hoest, aanhoudende koorts'.
Steven Cory, hetzelfde.
De volgende dag twee...
MacMorrow, Enthwhistle, dezelfde symptomen, dezelfde...
Die aantekening naast de namen, T-I-M-P, is dat...?
Timmerman's ploeg.
Aten zij in dezelfde ruimte?
Kapitein, zoals ik al uitlegde wordt de ziekte overgebracht door handen en voedsel.
Waar aten zij? - De timmermanswerkplaats onder het koedek.
Ik moet de overlevenden spreken die daar aten.
Hun namen zullen hier staan.
Wat betekent dit? OdO?
Ontslag door Overlijden, mevrouw.
Allemaal? - Ja.
Iedereen, behalve één. Joe Howard. - Is hij nu ziek?
Nee, hij was nooit ziek. Hij kreeg een nieuwe taak, vanwege alle sterfgevallen.
Hij werkt in de kombuis bij Mr Cosworth, de kok.
Ik ben zo fris als een hoen. - Zoals u duidelijk kan zien is Howard niet ziek.
Hoe kan hij de bron van de ziekte zijn? - Iemand kan de ziekte meedragen
zonder zelf symptomen te hebben en toch overdragen aan de anderen.
Zij praat wartaal.
Ik moet al mijn pannen al gebruiken om water te koken.
We staan op een half rantsoen rum omdat we onze handen met alcohol moeten wassen.
En waarvoor? Er gaan nog steeds mannen dood.
Ze gaan dood omdat de bron van de ziekte het eten opdient.
Kapitein, ik geef mijn laatst overgebleven keukenhulp niet af
vanwege de achterlijke opvattingen van een vervloekt vrouwmens.
Het is niet achterlijk. - Kapitein, echt?
Iemand is of ziek, of gezond, dat kan iedereen zien.
Omdat iets buiten ons begrip ligt, Cosworth, maakt het niet minder aannemelijk.
We moeten haar geloven. Provoost?
Neem deze man in hechtenis.
Wat heb ik gedaan?
Dit is niet om jou te straffen, Howard, alleen om de mannen te beschermen.
U kan hier maar beter gelijk in hebben, Vrouwe Fraser.
Vijf minuten.
Hoe gaat het met u, Milord?
Het is nogal klein, non?
Ik ben heel goed bekend met de binnenkant van een cel, Fergus.
Alhoewel...
geen drijvende.
Milady is veilig, Milord. Dat weet ik zeker.
U zei dat zij de ziekte onmogelijk kan krijgen, non?
Er is meer dan alleen ziekte aan boord van dat schip, jongen.
Er zijn 300 mannen.
Ik raakte haar al eens kwijt, Fergus.
Dat mag niet opnieuw gebeuren.
Haal de sleutels.
De sleutels, Milord? - Ben je vergeten dat je een zakkenroller bent?
Haal die sleutels bij Raines, bevrijd mij. We nemen het schip over.
Zetten alle zeilen bij.
Muiterij?
Dat gaat niet lukken, Milord.
De bemanning is niet van u. Zij zullen u niet volgen.
Sommigen wel.
Dumez en Girard zijn al lang in Jared's dienst.
We hebben Willoughby, Lesley en Hayes.
Zeven tegen twintig. We zullen verliezen. - Overtuig er meer.
Manzetti zal zich aan onze kant scharen.
Anderen ook.
Maar de Porpoise ligt een dag op ons voor. We halen hen nooit in.
Dan dumpen we Jared's wijn.
Een leeg schip vaart sneller.
We halen de Porpoise... - En wat dan?
Dat weet ik nog niet.
Daar kom ik op terug als we hen ingehaald hebben.
Nee.
Ik hou ook van haar, Milord, maar... - Waar ben jij goed voor, verdomde idioot?
Ik had gelijk mijn zegen niet te geven.
Dit bewijst dat jij niet weet wat liefde is.
Dat meent u niet, Milord.
Hoe kunt u dat zeggen? - Omdat als je dat deed...
zou je Hemel en Aarde bewegen.
Je zou arrestatie en de dood riskeren.
Zelfs de Hel.
Je zou het met hetzelfde gemak doen als je met een speld prikken.
Jij bevrijd mij uit deze cel...
om mij te helpen de vrouw waar ik van hou te bevrijden van haar ontvoerders.
Totdat je alles op het spel zet kun jij niet praten over liefde.
Bezorg mij die sleutels.
Help mij te ontsnappen en ik geef jou mijn zegen om met Marsali te trouwen.
De laatste steek moet door zijn neus gaan, om zeker te zijn dat hij dood is.
Het wordt altijd door een vriend gedaan.
Scheepsbemanning, hoeden af.
Midden in het leven zijn we door de dood omgeven.
Wie zullen wij als helper zoeken dan U, Heer,
die door onze zonden terecht vertoornd bent?
Gij kent, o Heer, de geheimen van onze harten.
Sluit Uw genadige oren niet voor ons gebed.
Maar spaar ons, Heer, spaar ons,
O God, o almachtige God.
Laat ons niet in ons laatste uur, door de pijnen van de dood, uit Uw genade vallen.
Daarom, in de zekere hoop op de wederopstanding tot het eeuwige leven
bevelen wij onze scheepsmaten bij de Almachtige God aan
en vertrouwen wij hun lichamen toe aan de diepten der zee.
Presenteer geweer.
Klaar. Vuur.
Onze Vader, die in de Hemelen zijt, Geheiligd is Uw Naam.
Uw koninkrijk kome, Uw wil geschiede,
gelijk in den Hemel, alzo ook op de Aarde.
Het zal geschieden. - Geef ons heden ons dagelijks brood.
En vergeef ons onze schulden,
gelijk ook wij vergeven onzen schuldenaren.
En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van de boze,
Want Uw is het Koninkrijk, en de kracht, en de heerlijkheid
in der eeuwigheid. Amen.
Elf doden.
Dat is meer dan gisteren.
Meer dan de dag ervoor.
Wat doet u daaraan?
Water koken en handen wassen.
Het kunnen er maar beter minder worden de komende dagen...
dokter. - Ingerukt, Mr Cosworth.
De kok was altijd al een onaangenaam persoon.
Is er een geheim?
Geheim?
Om zo kalm te blijven in het aanzicht van zoveel dood.
Dat is er eigenlijk wel.
Er is een woord voor, 'compartimentering'.
Dat wil zeggen...
dat je bepaalde delen van je leven moet scheiden...
zodat je je werk kan doen.
Als elk sterfgeval je aangrijpt...
zul je nooit een leven redden.
Maar daarentegen...
Jim Quigley was niet mijn vriend.
Ik denk dat ik het begrijp.
Dit zal niet de laatste begrafenis zijn op de Porpoise, Elias.
Maar met een beetje geluk komen we er doorheen.
Neemt u mij niet kwalijk, mevrouw...
maar na u drie dagen aan het werk te zien, denk ik niet dat het veel met geluk te maken heeft.
Maar als er geluk nodig is, dan moet u dit hebben.
Mijn eigen moeder gaf mij dit toen ik vertrok met de Triton.
'Geluk en gezondheid', zei ze.
Dat is wat we nodig hebben.
Bedankt, Elias.
Wanneer zag je je moeder voor het laatst?
Ze is dood, mevrouw. Dat God haar ziel mag bewaren.
Neemt u mij niet kwalijk, mevrouw. Er is nog iemand ziek geworden.
Het is de man van Vrouwe Johansen. - Vrouwe Johansen?
De dame die voor de geiten zorgt en melk verschaft voor de mannen.
Goed. Breng mij naar hem toe.
Geen adem.
Jawel, dat doet hij wel. Alleen zeer langzaam.
Hij is ijskoud.
Dat is geen koorts. Wanneer begonnen de symptom...
Van alle achterlijke, domme... - Mevrouw?
De helft van de mannen aan boord van dit schip sterven aan tyfus,
en deze domme idioot drinkt zichzelf bijna dood
met de alcohol die ik nodig heb om te voorkomen dat die verdomde ziekte zich verspreid.
Het spijt mij, Mr Pound. Ik wilde uw gevoelige oren niet kwetsen.
Ik hoorde zulke dingen eerder, mevrouw,
maar niet van een dame. - Ik ben geen dame, Mr Pound.
Mevrouw Johansen, spreekt u Engels? - Beetje.
Uw man heeft alcoholvergiftiging.
Het komt goed. Hij wordt wakker, ja?
Mr Pound, blijf bij korporaal Johansen.
Laat hem op zijn zij liggen.
Zorg ervoor dat hij niet in zijn braaksel stikt. - Jawel, mevrouw.
Mevrouw Johansen... - Annekje. Mijn naam.
Annekje...
bedankt...
voor al het werk met de geitenmelk. Het houdt de mannen in leven.
Moet doorgaan?
Ja. Alstublieft. Doorgaan.
Potverdorie, mevrouw Fraser.
Zeelui drinken bijna alles, bedorven pruimencognac,
fijngestampte perziken laten gisten in een lege laars.
Ik kende zelfs een zeeman die met zijn hoofd sliep in een lege rum...
De havenmeester had slechts één verslag van een driemaster onder Portugese vlag.
De Bruja. - Mr Jones?
Is dat een Portugese vlag? - Aye.
Waar komt dat vandaan?
Twee weken geleden gingen we aan boord van een Portuguese driemaster op zoek naar een arts.
Wat was de naam van dat schip? Was het de Bruja?
Ik zou het niet weten. De kapitein herinnert het zich vast wel.
Kapitein Leonard?
Kapitein?
Portugese driemaster...
De Caçador. Verdomme.
Jamie.
'Harry Tompkins, capabele zeeman, vertelt mij dat Alexander Malcolm,
gezocht opstandeling, aan boord van de Artemis werd gezien.
Ik vermoed dat hij de man bedoelt die ik ontmoette,
Jamie Fraser, overduidelijk een valse naam.
Kapitein Leonard...
Mr Cosworth, ik zocht de kapitein.
En toch naar binnen gaan terwijl hij er niet was.
Ja. Excuseer mij.
U bent in overtreding, mevrouw.
Het lijkt erop dat u dat ook bent. - Nee.
Ik kwam kapitein's Leonard's pijp halen. Op zijn verzoek.
Dan verwacht hij u.
Ik mag u niet, mevrouw.
En ik vertrouw u ook niet.
Ik heb het beste met de kapitein voor.
En ik weet waarom u hier bent.
U hebt wellicht het beste met hem voor maar ik geniet zijn vertrouwen.
Wat denkt u dat er gaat gebeuren als ik hem vertel dat u mij wilde aanranden op zijn eettafel?
Dat deed ik niet. - Wie denkt u dat hij zal geloven?
Hij laat u zo snel arresteren dat uw hoofd ervan draait.
Ga aan de kant...
of ik ga gillen.
De kok en zijn verdenkingen waren de minste van mijn zorgen.
Iemand op dit schip had Jamie herkend.
Ik moest die Harry Tompkins vinden.
Laat hij ons trouwen?
Als ik hem bevrijdt en hem help dit schip te overmeesteren,
dan, ja.
En als je faalt?
Dan wordt ik samen met Milord opgesloten.
Het is een risico, mon coeur. Maar een die ik bereid ben te nemen om met jou te kunnen zijn.
Je riskeert helemaal niet bij mij te zijn.
Dan ben ik alleen op dit schip, zonder iemand om mij te beschermen.
Nee, het spijt me. We kunnen het niet. - Pappie is benedendeks opgesloten,
en die vrouw van hem zit ergens op een ander schip.
Niemand let op ons, mocht je dat nog niet zijn opgevallen.
En jij die jouw leven op het spel gaat zetten...
dit is misschien onze enige kans.
We moeten wachten tot we getrouwd zijn.
Dat beloofde ik Milord.
Er is nu hoop voor ons.
Jij bent net als hem, weet je dat? Stijfkoppig.
Zodra jullie je woord geven verbreken jullie het nooit.
De echtgenoot van Vrouwe Johansen gaat vooruit.
Goed. Heb je al geslapen?
Je mag gaan zitten. Het is in orde.
Elias...
ken jij een zeeman aan boord die Harry Tompkins heet?
Nee. Maar ik ken niet iedereen.
We zeilden uit met 400 man.
Ik snap het. Bedankt.
Vier nieuwe gevallen vandaag.
Ik dacht dat door het vinden van de drager het zou ophouden.
Je moet rekening houden met de incubatieperiode...
Mevrouw?
De reden dat ik naar Tompkins vroeg...
hij kan een tweede drager zijn.
Moet ik de kapitein verwittigen? - Nee.
Ik wil geen heisa veroorzaken zoals met Howard in de kombuis.
Maar als je de bemanning kan laten weten dat ik die Tompkins meteen moet zien.
Zeg hen alleen niet waarom. - Natuurlijk.
Dank je.
En ga dan wat slapen.
Ik vertrouw hem niet, kapitein, zelfs opgesloten niet.
Vergeet niet dat zijn mannen de oorzaak waren van al onze pech.
Dat is waar. Waar is hij nu?
In de voorraadruimte.
Gaat u hem vrijlaten? - Dat doe ik niet.
De supercargo is nu zelf vracht.
Hij heeft geluk dat wij hem niet overboord smeten.
De Fransoos loopt nog rond. - Wie? Die gehandicapte? Die is geen probleem.
Geen problemen, nee. Dat grietje van hem wil ik best eens uitproberen.
Ik wed dat zij geen maagd is. - Niet tegen de tijd dat ik klaar ben met haar.
Vrouwen brengen ongeluk aan boord.
Genoeg nu. Ga weer aan het werk.
Alsjeblieft, McGregor, ik zei je... - Naar binnen met hem.
Hier beneden.
Hier is uw Harry Tompkins, mevrouw.
Ik gaf opdracht hem niet te slaan, Vrouwe Fraser, maar hij probeerde zich te verbergen.
Omdat ik niets te maken heb met die verdomde ziekte.
Dank u, heren. U kan gaan. - Mevrouw.
Jij ook, Pound. Je staat rechtop te slapen. Ga wat rusten.
Zo, Mr Tompkins.
Ik weet wie u bent, Vrouwe.
Ik zag Mr Malcolm op het schip toen ik de kapitein er naar toe roeide.
U bent zijn vrouw.
Ja, dat ben ik.
U gaat mij precies vertellen wat u weet over mijn man.
Of wat?
Snijdt u mijn arm eraf? Ga uw gang.
Nog beter, dood mij. Ik zal u dankbaar zijn.
Na afgelopen maand zal ik dolgelukkig zijn de binnenkant van een kist te zien.
Drie maanden geleden stond ik met beide voeten op land,
werkte voor Zijne Majesteits douane, voor Sir Percival Turner.
Ik volgde een jongen naar de drukkerij van Mr Malcolm,
en ik ontdekte een verraderlijke samenzwering, niet dan?
De kleine etterbak gooide gesmolten lood in mijn gezicht en ik verbrandde bijna levend.
Ik kwam daar weg...
voor het leven getekend.
En ik informeerde Sir Percival erover.
Ik verwachtte een promotie.
In plaats daarvan wordt ik gedwongen dienst te nemen op een schip vol ziekte.
Dus doe maar. Hier is mijn keel.
Verlos mij uit mijn lijden.
Misschien doe ik dat wel.
Mijn man kan niet alleen op het woord van de kapitein worden gearresteerd...
of dat van Sir Percival.
Ze hebben hem nu, mevrouw,
en een arrestatiebevel voor moord en hoogverraad.
Moord?
Raad eens wat wij vonden op de dag dat de ronselaars mij te pakken kregen?
In een vat Crème de Menthe zat het.
Mijn echtgenoot doodde die man niet.
Op het opsporingsbevel staat wat anders. Ik zei dat tegen de kapitein.
Hij dient een rapport in zodra we in Jamaica aankomen.
Ik praat dat wel uit zijn hoofd. - Kapitein Leonard is zeer ambitieus.
Hij wil dat de admiraal hem het bevel over zijn eigen schip geeft.
Weinig kans, natuurlijk.
Maar als hij een gezochte provocateur aanbrengt,
dan zou het kunnen lukken.
Ik wed dat het niet uit zijn hoofd gepraat kan worden.
De autoriteiten zullen uw man staan opwachten
als hij u in Kingston komt halen.
En dan wordt hij opgehangen.
Hij is de tweede bron van de koorts.
Ik zou niet te dicht in de buurt van Howard komen als ik jou was,
tenzij je de ziekte wil oplopen.
Hij is de echte bron.
Ik hoor dat het veel beter gaat met uw man.
Ja. Dank u.
Kaas. Geit. - Dank u.
Ruikt heerlijk.
Waarom bedroefd?
Nee, ik ben... Ik ben in orde. Het is alleen...
Het gaat om mijn echtgenoot.
Ik ben bang dat hij in de problemen komt als hij in Jamaica aankomt en ik kan...
hem niet waarschuwen.
Ik denk dat ze mij als lokaas willen gebruiken.
Ik weet niet wat ik moet doen.
Ik help.
Dat is heel vriendelijk...
maar ik zou niet weten hoe.
Mijn geiten hebben gras nodig.
Ik snap niet wat u bedoelt.
Mijn geiten hebben gras nodig, dus...
Nou, bedankt.
Fergus.
Heb je de sleutels?
Ik heb ze niet.
Je kreeg ze niet te pakken. - Ik probeerde het niet.
Wat bedoel je, in Godsnaam?
U was niet aan dek, Milord.
U zag niet hoe de mannen keken of hoorde wat zij zeiden.
Als ik u bevrijd en wij niet slagen...
dan gooien ze ons beide in zee. - We zullen slagen.
Dat zullen we niet.
Ze zullen ons doden en Marsali is dan alleen.
Ik laat haar niet alleen.
En ik stuur u niet naar uw dood.
Ik weet dat u ons nu niet uw zegen geeft, maar...
u vroeg mij of ik Hemel en Aarde zou bewegen voor de vrouw waar ik van hou en dat doe ik...
zelfs als dat betekent dat ik niet met haar kan trouwen.
Ik doe dit ook voor u, Milord.
Fergus.
Misschien hou ik teveel.
Fergus.
Prettig geluid, niet?
Het is stil. - Aye.
Al drie dagen geen gekreun of geschreeuw.
Niemand smeekt om de genade van Christus voor een snelle dood. Alleen slapende mannen.
We hebben het ergste gehad.
Elias?
Moeder?
Ja, Elias.
Het is moeder.
Het is tijd dat je naar huis komt.
Je moeder zal zo trots zijn.
Het moet door een vriend worden gedaan.
Ik miste de signalen. Ik...
dacht dat hij gewoon moe was.
Uw inspanningen waren heroïsch.
Er was vandaag slechts één sterfgeval, hoe bedroevend ook...
en niet één nieuw geval.
Gisteren waren er drie.
De dag ervoor nog meer. - Dat doet er niet toe.
De betaalmeester zei dat we bijna geen drinkwater meer hebben.
De zieken kunnen niet overleven zonder constant te drinken.
Laat staan de gezonden.
U doet uw best. Ik ook.
Samen bereiken wij Jamaica veilig.
Het spijt mij voor uw verlies, Vrouwe Fraser. En ik ben dankbaar.
Vrouwe Fraser?
Vrouwe Fraser.
Wat is er? - Ze bespeurden een luchtje.
Land. Je kan het altijd ruiken voordat je het ziet.
Jamaica? - Nee, mevrouw.
Maar we bereiken Grand Turk morgen in de voormiddag.
We halen water voor de mannen. - En gras voor mijn geiten.
Ik realiseerde mij toen pas wat Annekje bedoeld had.
Kom.
Zij kon mij inderdaad helpen te ontsnappen en Jamie te vinden.
Ik begreep nu hoe.
We waren onder quarantaine en zouden daarom voor anker gaan
aan de onbewoonde kant van Grand Turk Island.
Annekje had een plan.
Haar geiten hadden gras nodig.
Aangezien hun melk het enige was dat de mannen in leven hield...
mocht zij van boord om hen te voeden, samen met de waterhalers.
En ik zou met haar meegaan.
Blijf in de buurt. Bevel van de kapitein.
Bevel van de kapitein om op het strand te blijven.
Ga nu.
Waarschuw man. Ik zorg voor mannen. Ik geef zieken eten.
Oké. Dank je, vriendin.
Kapitein Leonard. - Vrouwe Fraser.
De geiten eten goed, neem ik aan. - Ja, natuurlijk.
Wat doet u... - Ik doe mijn ronde.
Ik dacht dat sommige van de mannen de nabijheid van een bordeel te aanlokkelijk zouden vinden.
Ik had niet gedacht dat u, onze arts, mijn bevel niet af te dwalen niet zou opvolgen.
Nee, ik was op zoek naar kruiden.
In de richting van de haven?
Was ik dat?
Deze landingsplaats is zowel uw als mijn overwinning, mevrouw.
Ik lieg niet als ik zeg dat ik in uw schuld sta.
Maar u mag uw echtgenoot niet waarschuwen.
Ik weet wat u las in mijn logboek.
Ik geniet niet van de taak...
maar ik ben verplicht de misdaden van uw man te rapporteren aan de autoriteiten van Jamaica.
En mij als aas gebruiken.
Ik zou de wet overtreden als ik het niet deed.
Misschien zelfs nog belangrijker, ik zou een plechtige eed verbreken.
Kunt u alsjeblieft...
de andere kant opkijken?
Mariniers...
escorteer de dokter terug naar het schip. Het schijnt dat zij verdwaald is.
Ik verwacht morgenvroeg land te zien.
Wat heeft dat met mij te maken?
De passage tussen de eilanden is gedurende het hele jaar gevaarlijk
maar nog veel meer in de winter.
Ik heb alle goede mannen nodig als ik door die ondieptes moet navigeren.
Dus nu ben ik goed genoeg?
Wat doet zij hier?
Zij overtuigde mij dat je niet in opstand zou komen.
Aye.
Vraag hem zijn woord te geven.
Zodra hij het geeft, zal hij het niet breken.
Wat ben je aan het doen, meisje?
Geef hem gewoon jouw woord...
en hij laat je vrij.
Je ziet niet wat hij voor jou deed, of wel?
Raines? - Nee, Fergus.
Wat Fergus deed, deed hij voor jou.
Als je dat gelooft verdien je het niet hieruit gehaald te worden.
Jullie krijgen eventjes. Maar zoals ik zei...
ik heb iedereen nodig.
Markeren. Zeven vadem.
Rustig aan.
Je krijgt mijn zegen. Jullie mogen in Jamaica trouwen.
Door een priester.
Je moet jezelf aan haar bewijzen, net als aan mij.
En dan... - Laat ons eerst Jamaica bereiken.
Dank je, mon fils.
Fraser.
Diep. Zes-en-een-halve vadem.
Ga. Nu.
Wat?
Cockburn.
Jij springt.
Springen?
Ik kan niet in de zee springen in het holst van de nacht. Ik zal verdrinken.
Nee. Niet verdrinken.
Ik ken water. Water, het beweegt jou.
Brengt jou Cockburn. Het schip is niet ver, kom.
Ga nu. Ga.
Een vlot?
Het spijt me. Dat is krankzinnig. Ik kan dat niet.
Acht glazen en alles is in orde.
Ik hoor dingen. Jouw man gaat hangen.
Nu enige kans. Alsjeblieft.
Geld. Jij betaald schip.
Oké, oké. - Eraf.
Jesus H. Roosevelt Christ.
Vertaling en Sync: Het 'Outlander' Team
Ter nagedachtenis aan Gré