Noon, dalawang makapangyarihang magkapatid ang bumuo ng paaralan
para manatili ang balanse ng Mabuti at Masama sa mundo ng alamat.
Matagal na payapang naghati sa kapangyarihan ang magkapatid.
Pero minsan nagbabago ang mga bagay…
Alam mong nandaya ka.
Malinaw ang mga patakaran sa Arena ng Labanan. Bawal ang mahika.
'Di pandaraya kung mananalo. Pandaraya lang kung mahuhuli.
-Gusto mo ng isa pang round? -Hindi, wala na tayong oras.
Ang paglaban lang sa'yo ang kinasisiyahan kong bahagi ng araw ko.
Ako rin, pero kailangan na tayo.
Isa ito sa mga kalugihan ng pangangasiwa sa pinakamahalagang paaralang nabuo.
At nababagot ako.
Rafal, ano ang gusto mo?
Isa pang round.
Gagamitin natin ang mahika natin. Walang bawal.
Sige na, Rhian.
Ipakita mo sa akin kung paano.
'Di ka tumitigil…
Rafal, tama na!
Para sa iyo siguro, pero ayaw ko nang makihati.
Gusto kong makuha ang lahat!
'Wag!
Rafal, ano ang ginawa mo? Iyan ay…
Blood Magic.
Ilang taon na akong naghahanap, pero kagabi, nahanap ko na ito, sa wakas.
Rafal, may dahilan kaya iyan ipinagbabawal.
-Sisirain ka nito. 'Di mo ito makokontrol. -Mas gusto ko ang kaguluhan.
Libo-libong taon mong binibigyan ang mga bayani ng bentahe.
Iningatan ko ang balanse kasama ka.
Ako naman ngayon.
Rafal…
Ididikta ko ang mga tuntunin.
At lubos na mag-iiba ang mundo.
Puwede tayong magtulungan.
'Di nakikipagtulungan ang Masama.
'Di nakikihati ang Masama.
Kapag tapos na ako,
'di matatalo ang Masama.
Hindi!
Patawarin mo ako.
Matapos ang maraming taon,
sa malayong lupain,
may bagong kuwentong nagsisimula…
Noong unang panahon, may babaeng nagngangalang Sophie.
Isang nilalang na matapang, napakaganda,
at hindi matatawaran ang kabutihan
na nakatadhanang babago sa mundo.
Ngayon, makinig sa huling pagkakataon,
ikaw na batugan at nakakatawang babae.
Bumangon ka na.
Sophie, alam kong naririnig mo ako.
Iligtas n'yo ako.
Sige, gising na ako. 'Wag mong sirain ang pinto.
Oo, kung 'di ka babangon sa limang minuto.
At 'wag mong aayusin ang buhok mo nang isang oras.
Kahit papaano, may buhok ako.
Sige. Umupo na kayo, mga anak.
Magandang umaga, mahal kong pamilya.
'Wag mong sayangin iyang kamatis, Sophie. Isasabaw sana iyan.
'Di ito katanggap-tanggap.
Samantala, sa kabilang bahagi ng Gavaldon,
sa labas lang ng bayan, sa maliit na bahay sa tuktok ng Graves Hill,
may babaeng nagngangalang Agatha.
Buwisit.
Napakagaling mong makipagtitigan, Reaper.
Puwede ka bang bumaba, Aggie?
Ginagawa ko ang gayuma ni Lola para sa biyudang si Grunfeld. May kulang.
-Hemlock. -Siyempre.
Hindi alam ni Agatha kung bruha talaga ang ina niya
dahil 'di kailanman tumalab ang mga posyon niya.
Pero kay Agatha inilagak ng ina niya ang pag-asa niya,
sa paniniwala niyang maaaring maging tunay na bruha ang anak niya.
Ganito rin ang pananaw ng mga kakilala ni Agatha.
Bruha!
-Sunugin siya! -Bruha!
Hello, maliliit kong kaibigang taga-gubat.
-Mga weirdo! -Mga engot!
-Ayaw ko sa bayang ito. -Ayaw ko sa bayang ito.
Sa kabutihang palad, kasangga nila ang isa't isa.
Ang pagkakaibigan sa pagitan ng dalawang magkaibang babae
ay maaaring parang imposible,
pero espesyal ang ugnayan nila…
Kadiri!
…na nabuo noong bata pa sila.
Dahil ang kamatayan ng ina ni Sophie, ang taong pinakanagmahal sa kaniya…
Lagi mong tatatandaan kung gaano ka kaespesyal.
Babaguhin mo ang mundo balang araw.
At habambuhay kang magiging masaya.
…ang nagdala sa kaniya ng kaibigang mas nagmahal sa kaniya.
-Sino iyan? -Ginawa ko ito para sa iyo.
Nakikiramay ako para sa mama mo.
At sa ilalim ng wishing tree ng baryo,
pinagtibay nila ang pagkakaibigang alam nilang magtatagal habambuhay.
Sa pang-isang daang beses, hindi.
'Di kailangang baguhin ang lahat.
Puwede tayong maglagay ng pipino sa mata, pumice scrub para sa mga poro mo.
Hoy, pangit.
'Di mo ba siya sasagutin?
Hindi siya, ikaw.
Kinulam mo daw si Eric.
-Sino si Eric? -Ewan ko.
-Walong taon na tayong magkaklase. -Weirdo ka daw tumingin sa kaniya.
At ngayon, nangangati na siya.
Pasensiya, isyu iyan sa kalinisan.
Seryoso. Baka may lisa?
Hoy, manahimik ka!
Akala n'yong mas magaling kayo kaysa sa amin, pero baliw at baboy kayo.
Mga engot.
At ako si Eric.
Sa tingin ko, gusto ka niya.
Sino, si Eric?
Pasensiya na, may Eric?
Bibili ako ng hemlock kay Gng. Fisher para sa mama ko.
Bibili ako ng berdeng fringe.
-Magkita tayo sa Deauville. -Sandali, Sophie…
Sige.
Ayos.
Bruha.
Bruha siya.
Uy.
Hello, maliit na kambing.
Oo, gusto mo iyan?
Ikaw ang babaeng taga-sementeryo.
Nakatira kami malapit sa sementeryo, oo.
Alam mo, ang lahat…
Ibig kong sabihin, sinasabi ng lahat na bruha ka.
Alam mo ang ginagawa namin noon sa mga bruha sa Gavaldon?
Sinusunog namin sila.
Magandang araw, pare.
Ayaw namin ng mga bruha sa bayang ito.
Naiintindihan mo ba ako?
Banta ito sa mga disenteng mamamayan ng Gavaldon.
Nagtataka talaga ako kung may disenteng tao sa Gavaldon.
-Ayos ka lang ba? -Oo. Ayos lang ako.
Umalis na tayo dito.
Dumaan tayo sa Deauville, tingnan natin kung may bago.
Pero 'di ba dapat umuwi ka na?
Tingnan natin kung may maganda.
Mga paborito kong mambabasa!
Mabuti at dumaan kayo.
Maraming inihatid kahapon.
-May kuwento ng multo? -May ilang interesante.
May mga bagong alamat?
Wala ka nang 'di pa nababasa nang ilang libong beses, Sophie.
Pero may nakita akong mga napakainteresanteng lumang edisyon.
Tingnan mo! Maghukay ka.
Nakakatawa siguro ito, pero naisipan mo bang magbasa ng 'di mo gusto?
Tigilan mo na sigurong magbasa ng pambata?
Itong The Blood of the Homunculus na lang?
'Wag na, salamat.
Cinderella na lang kahit kailan.
Tingnan mo ang mga bestida rito.
Nahanap mo ito.
Tingnan mo ang pagkakadisenyo.
Sino si S.G.E.?
Hindi sino, kundi ano. Ang School for Good and Evil.
'Di mo ito alam?
-Nasaan ito? -Walang nakakaalam.
Ibang panahon, ibang mundo.
Pero ayon sa kuwento,
doon nagsisimula ang tunay na kuwento ng bawat magandang alamat.
Sinasanay ng School for Good ang mga bayani.
Sa School for Evil ang mga kontrabida.
-Iyon ang sabi nila. -Mga tao sa asilo ang ibig mong sabihin.
Hindi ako sigurado diyan.
Dalawampung taon ang nakaraan, kinuha ang babaeng si Leonora sa baryo namin
habang kulay dugo ang buwan.
Maraming naniniwala na gusto siya ng School.
Ano'ng nangyari sa kaniya?
Walang nakakaalam.
Wala ng balita sa kaniya.
Paraan iyon para makaalis dito. Tumatanggap ba sila ng bagong estudyante?
Nagbibiro ka, 'di ba?
Oo.
"Minamahal na School for Good and Evil,
Bilang magiging prinsesa, nais kong dumalo sa mapitagang institusyon ninyo.
Narito ang mga katangian ko
bilang natatangi at kwalipikadong kandidato.
Bata pa lang ako,
alam ko nang tadhana kong baguhin ang mundo."
Handang subukan ang anuman para matakasan ang buhay niya…
Sana totoo ito.
…inilagak ni Sophie ang pag-asa niya para sa hinaharap
sa kapangyarihan ng Wishing Tree.
-Galit ako sa madrasta ko! -Ano?
May bakante sa pabrika. Pinagtatrabaho niya ako para magkapera.
'Di na ako mag-aaral. Mapagtatrabaho niya din ako doon?
At ano?
Matutulad tayo sa mga nasa bayang ito?
Aggie, sinabi ni Mama na may gagawin akong mahalaga.
Iyong makabuluhan.
Kaya aalis ako, ngayong gabi.
Sandali, Sophie… 'di ka pa lumalabas sa Gavaldon.
'Di mo alam ang nasa labas. Walang nakakaalam sa atin.
Iyon ang punto.
Alam mong walang mangyayari sa akin hangga't narito ako.
Ayaw ko ng karaniwang buhay.
Ayaw ko.
Hoy, makinig ka.
Naaalala mo ba ito?
Nakita ko ito sa atiko noong nakaraang linggo.
Nakita mo na? May nagawa ka nang makabuluhan.
Noong araw na naging kaibigan kita.
Pakiusap, 'di ko kaya ang lugar na ito kung wala ka.
Kakausapin ko ang mama at papa mo, at sasabihin kong 'di ito patas.
Tatawagin kitang Reyna Sophie ng Gavaldon.
Hahayaan pa kitang ayusan ako.
'Wag ka lang umalis, pakiusap.
-Sige. -Pangako?
Pangako.
Salamat!
"Reyna Sophie ng Gavaldon."
Nagpasya si Sophie sa sandaling iyon
na hindi na siya aasang mala-mahikang bubuti ang buhay niya.
Oras na para akuin ang tadhana niya.
Kahit pa sirain niya ang pangako niya sa pinakamatalik at tanging kaibigan niya.
Patawarin mo ako, Aggie.
Pero napakahirap bawiin ang ilang kahilingan.
PALABAS SA GAVALDON
-Tatakas ka pa rin pala! -Aggie, patawad.
Ano iyon?
Ang pulang langit. Nangyayari na.
Sophie.
Hoy, kailangan nating umalis dito.
-Aggie, ito ang hiniling ko. -Ano?
Sophie!
Sandali!
Sasama ako!
Paalam, Gavaldon!
Paalam, karaniwang buhay!
Paalam, mababang ambisyon!
Aggie, 'wag!
Pakiusap, bumitaw ka!
Hindi! Hindi kita papakawalan!
Hindi.
Aggie, maganda ang nangyari.
Pasensiya na, Sophie, pero ayaw kong sumugal.
'Di ko hahayaang mapahamak ka.
Oo, alam ko.
Diyos ko.
Aggie, maganda ito.
Hindi, hindi ito maganda.
Ayos lang.
Ito na. Totoo ito. Tama ako.
Aggie, tingnan mo. Iyon yata ang School for Good. Napakaganda.
Teka, ibig sabihin, iyan ang…
Diyos ko, ang isa pa.
Aggie, ito ang gusto ko.
Hindi ito ang gusto ko.
'Di, Sophie, kailangan nating bumalik. 'Di kaya ni Mama nang wala ako.
Iuuwi ka nito 'pag naibaba na ako sa Good School.
Gusto kong iuwi niya tayo!
Hindi, Aggie!
Hindi! Dapat ako ang ibababa mo sa Good School, hindi siya!
'Di, ibalik mo ako! Pakiusap! 'Di! 'Di mo naiintindihan! Mabuti…
Ayos, kinain ng ibon ang pang-itaas ko.
Wow.
Pahawak ng buhok mo.
'Di maganda ang buhok ng karamihan ng bruha.
Amoy cake siguro iyan.
Gusto ko ang cake.
-Hindi ako bruha! -Hoy, saan ka pupunta?
Sige na!
Saklolo!
Pumila ka, baguhan.
-Pasensiya na! -Mag-ingat ka, engot.
Hoy, 'wag!
Dapat mo akong pakinggan. 'Di dapat ako narito. Mabuti ako!
Ayaw ko sa araw ng paglipat.
Dapat prinsesa ako, hindi kontrabida!
Hindi!
Pumatay siya ng diwata?
Ano?
Naku.
Naligaw ka.
Oo, higit pa riyan.
Paano ako aalis dito?
Ano ba ito?
Mukha itong bruha.
Troll ang naiisip ko.
Sa tingin ko, demonyo.
Baka kalahating kuba.
Hindi ako kuba.
Kung ganoon, kailangan mo ng sastre.
Paano ako makakapunta sa paaralang iyon?
Amoy pa lang.
Never ito.
Makinig kayo. Kailangan kong hanapin ang kaibigan ko.
Bahala na, paaalisin siya ng mga diwata.
Tara na.
Ano? Aalis na ako.
Hindi, kailangan kong…
Itigil mo iyan!
Ano ang…
Hindi, pakawalan n'yo ako!
Bitawan n'yo ako!
Ako ulit. Magkamay tayo.
Mas malinis ito kaysa sa kamay ko. Magtiwala ka.
-Ako nga pala si Hort. -Hort?
Tunog duwal iyan.
Iyan ang pinakamabuting sinabi sa akin ninuman.
Weirdo.
Mawalang galang na, ma'am.
Ikaw yata ang namamahala. Nasa maling paaralan ako.
Nakakaligalig naman. At imposible.
Atras. Ano ang pangalan mo?
Ang totoo, alam mo? Huhulaan ko ito.
'Di mo malalaman.
Sophie.
Ng Gavaldon.
-Nahulaan ko ba? Lagi naman. -Baka nagkamali.
-Malinaw… -Ikaw ang Nagbasa?
Nagbabasa ako, kung iyon ang tinutukoy mo.
Hindi. Paminsan-minsan, may napakaswerteng kandidato mula sa labas
ang pinipiling papasukin sa dakilang institusyong ito.
Tinatawag namin silang… Mga Nagbasa,
dahil nababasa lang nila ang kahanga-hangang pakikipagsapalaran
na nagsisimula dito.
Ngayon, pakiusap, paraan.
May bagong katampalasanan akong aasikasuhin.
Oras na ng palabas.
Makinig kayo!
Makinig kayo, mga susunod na Masama!
Kung ididilat n'yo ang mga maliit at mapulang mata n'yo,
mahahanap n'yo ang dormitoryo at iskedyul ng klase n'yo sa bulwagan.
Mainam kung kakabisaduhin n'yo ang dalawang iyon.
Galingan n'yo.
Diyos ko.
'Wag n'yo na ulit akong hahawakan.
Sige! Sige!
Akala ko mababait ang mga diwata.
Bigyang dangal ang pangalan niya
Mukhang nasa Impiyerno ako.
Impiyerno ito, sige.
Anong…
-Susma… -Bueno, hello.
Nahanap mo ang Groom Room.
Mahusay, Agatha ng Gavaldon.
Medyo maglinis ka kaya muna bago ang oryentasyon?
O baka ganap kang maglinis.
Paano mo nalaman ang ngalan ko?
Dahil inaasahan kita.
Ako si Propesor Dovey,
narito para tumulong sa anumang paraan.
Gustong pumarito ng kaibigan kong si Sophie.
-Ang Never? Hindi. -Ang ano?
Never ang kaibigan mo.
Ever ka.
Ever, dahil naniniwala tayo sa mabuhay nang maligaya magpakailanman.
Mga Never, dahil hindi sila naniniwala doon.
School for Evil. School for Good.
-Masama… -Oo, naintindihan ko.
Pero malinaw na may malaking pagkakamali.
Tingnan mo ako.
Hija,
hindi nasusukat ang kabutihan ng tao
sa hitsura niya lang.
Hindi, tungkol iyon sa ginagawa niya.
Kung narito ka, may malakas na kapangyarihan ka.
Magtiwala ka, wala ako noon.
Bueno, mukhang kailangan mo lang matutunang palabasin iyon.
Damdamin mo ito. Dahil ang mahika'y galing sa emosyon.
Kung mas malakas ang emosyon, mas malakas ang mahika.
Humugot ka ng sapat na matinding emosyon,
at magagawa mo ang kahit ano.
Para sa iyo.
-Paano mo iyon nagawa? -Sinabi ko na sa iyo.
-Sige. -Oo.
Maraming salamat sa palabas.
Magsaya ka sa mga mahikang pakulo mo, binibini.
Kailangan kong hanapin ang kaibigan ko at bumalik sa Gavaldon.
Tigil!
Makinig ka, kung may mali,
may masusunog dahil dito.
Literal.
Kaya magpanggap tayong walang mali hanggang sa maayos natin ito, ano?
At saka, walang daan pauwi.
Sandali, ano?
Alam ko na! Isusuot mo na ang kalasag mo.
Oo.
Ayos, tingnan mo ang ito!
Huhulaan ko. Hindi ka mahilig sa pink?
Hindi iyan problema!
Mayroon din tayong rosas, fuchsia, blush,
pakwan, gumamela.
Napakaraming kulay!
Mahal ko ang trabaho ko!
-Sophie! -Aggie!
-Hoy! -Hoy!
Binigyan ka nila ng gown?
Umupo at manahimik ka, Nagbasa!
-Sandali! -Tara na.
Oo na!
At diyan ka lang!
Hoy!
Ako ulit,
Diyos ko.
Sinabi ni Papa na 'wag akong makipag-usap sa mga Nagbasa. Malas daw sila.
Malamang nabasa mo na si Papa, si Kapitan Hook.
Maganda ang barko niya.
Gusto mong kumagat? Masarap at bulok ito.
Mauuna ang yumi at ganda.
-Kung gusto mo, Clarissa. -Masaya akong sang-ayon ka.
Maligayang pagdating, mga first-year na estudyante!
Ako si Propesor Dovey,
ang Dekana ng School for Good.
Mga Ever!
At ako si Binibining Lesso, ang Dekana ng School for Evil.
Patayin kayo!
-Walang lalaki sa School for Good? -Marami.
At maghanda kang masuka.
Alinsunod sa tradisyon,
ang nanalong paaralan sa nakaraang taon… Kami ulit. Isipin mo iyon!
-Isipin. -…ay pakikitaan tayong lahat
ng kanilang mga maginoong talento.
Mga ginoo!
Mga talunan.
Naku.
Kawili-wili sila, 'di ba?
Kung tapos na kayo sa klase n'yo sa sayaw,
-baka gusto n'yo ng totoong laban. -Naku.
Payag ba kayo?
Sino iyan?
Si Tedros!
Hari ang papa niya,
kaya siyempre may istupido siyang pagpasok.
Alam n'yo? Padadaliin ko ito para sa inyo.
Sugod!
Ayos!
'Di ko alam kung bakit mahalaga ang maging round table.
-Papa niya si Haring Arthur? -Nakakabagot.
Wow.
Mahusay, mga kasama.
Tingnan natin kung kaya mo ang totoong laban, pogi.
Maghanda kang mamatay.
Talunin mo siya!
Ano ba naman?
Kung gagawin natin ito, sa tamang paraan na.
Ano ba naman?! Bawal iyon!
Kahit sino… May mahika ang espada niya.
Paano iyon naging patas?
Iyan ang Excalibur.
Talaga?
Alam ko. Napakasama ko.
Buwisit.
Napakabait n'yo naman para magpatalo ulit.
Mahusay!
Isang matapang na pagtatanghal!
Makinig…
-Mawalang galang, binibini. Mukhang… -'Di ako nararapat dito? Alam ko.
Ayaw ko sa istupido mong rosas.
At siya nga pala, ganito ang hitsura ng normal na babae.
Sa akin niya ito ibibigay.
Normal na babae.
Bakante ang upuan sa tabi ko, Teddy.
At hindi mo alam ang sasabihin ko sana, pero ayos.
Ano ang amoy niya?
Kayabangan.
Sa dalawang paaralang ito,
aalisin natin ang anumang kalituhan
at pupuruhin natin ang mga kaluluwa n'yo hangga't maaari.
Purong Mabuti.
O purong Masama.
Mga susunod na bayani at kontrabida,
pinili kayo
para protektahan at panatilihin
ang balanse sa pagitan ng Mabuti at Masama.
Dahil kung masisira ang balanseng iyon…
'Wag muna nating banggitin iyan sa mga bago nating kaibigan.
Napakasayang unang araw nito.
'Wag tayong mapanglaw, hmm?
At saka sigurado akong magiging mahusay ang bagong klaseng ito.
At tulad ng mga magulang n'yo noon, narito kayong lahat dahil
kailangan ng mundo ng kuwento ng mahuhusay na bayani at kontrabida
para turuan ang mga tao sa mundo sa labas
na magpasya para hanapin ang landas nila.
Kaya sumunod kayo sa mga patakaran, mag-aral kayo nang mabuti,
at tandaan, ang pinakamahusay ang pinipili ng Storian para sa sariling abentura niya.
Paano kung nasa maling paaralan kami?
O may mali at kailangan na naming umuwi kaagad?
Walang mali sa School for Good and Evil,
kaya sana masaya ang semestre n'yo.
Lahat ng estudyante, pumunta kayo sa nakatalagang silid na tulugan n'yo.
Perpekto.
'Di nakikikuwarto ang Mabuti sa Masama.
Reena… sabihin mo sa mga diwata na kunin ang mga bag ko.
Lilipat ako.
Pero mami-miss kita.
Subukan mong 'wag manira.
Matulog ka nang mahimbing, Never.
Hoy!
Hindi, hindi n'yo naiintindihan. Kailangan kong hanapin ang kaibigan ko.
Nakuha nga natin siya.
Huhulaan ko.
Ikaw si Belle, o Anastasia, o Sugar Plum?
Ang totoo, Sophie ang pangalan ko.
Bastos talaga kayo.
Maligayang pagdating sa silid 66.
Ako si Dot, anak ni Robert de Rainault.
-Robert… -Hello?
Ang Sheriff ng Nottingham.
Ayos lang. Hindi naman siya sobrang sikat.
Oo, sino ba ang nakakaalam sa Robin Hood?
Alamin mo ang kasaysayan mo, cream puff.
Siya nga pala si Anadil.
At ang nakakagalak na iyan ay si Hester.
Puwede kang matulog sa tabi ko, Sophie.
Nakakatawang pangalan iyan para sa kontrabida.
Pakiusap.
-Hindi siya kontrabida. -Siyempre hindi.
Tumingin ka sa akin.
Mukha ba akong bruha
o troll o nakakadiri at matandang mangkukulam?
Ang mangkukulam na iyan ay ina ko.
Sige, tumingin ka sa itaas, Agatha.
Kupido lang ito. Istupido.
Sige, 'wag kang baduy.
'Wag kang duwag.
Kaya mo ito.
Uy.
Bawal ang mga estudyante sa gilid ng gusali.
Maghanda para sa parusa!
At akala ko mahirap sa Gavaldon.
Sige, prinsesa, ano ba ang napakahalaga at umakyat ka pa dito?
Nakatakong ako.
Ang mga Nagbasa,
at ang pagpipilit nilang nasa maling lugar sila.
At parang may mali nga.
Ang tanging parang mali
ay ang desisyon ng School Master na dalhin sila dito.
Paano kung nagkamali siya?
Paano kung naibaba niya sila sa mga maling paaralan
at may masamang mangyayari?
'Di niya ito aaminin.
Sisisihin niya ang isa sa atin
at alam mo ang susunod na mangyayari doon.
Walang mali. At saka, sa tingin ko, matutuwa ka.
May bago na naman akong tuturuang mahina.
Si Sophie ng Gavaldon.
Ano? Hindi. Ano ang sinasabi mo?
Sus. Wala pang napapanalunan ang Masama sa mahigit 200 taon.
Ilang beses ka nang muntikan.
Hindi sapat ang muntikan!
Dapat kong lalong pagsikapin ang mga estudyante ko,
dahil sa mundong 'di kasing lakas ng Masama ang Mabuti,
walang balanse.
Ngayon, mauuna na ako,
marami pa akong gagawin.
Lesso!
Lumayo ka kay Sophie, maliit na bruha.
May tadhana siyang tutuparin.
Akin na siya ngayon.
Nasaan ka, Sophie?
Maganda ang kalooban ng ina mo.
Kailangan kong makapunta sa kabila. Mabuti ako.
-Oo, sa pagtatago sa Masama mo. -Hindi ako Masama!
Gamitin natin ang siyensiya.
Kung Mabuti siya, sasaluhin siya ng mga diwata kapag nahulog siya,
pero kung lalagpak siya sa mga bato sa makabasag-utak na kamatayan,
Masama siya.
Ang pangalawa. Gawin mo ang pangalawa.
Pero kontrabida siya. 'Di niya pa iyon alam.
Hindi, Mabuti ako.
Umaangal siya tulad ng Ever.
Amoy Ever.
Mayroong buhok na pang-Ever.
O nagkaroon.
Hoy!
'Wag ang buhok!
Gusto mo ng patunay na Mabuti ako? Manalamin ka.
Mangkukulam ka!
Sinabi ko sa inyo. Masama talaga.
Sophie!
Aggie!
Aggie, hoy.
-Tara na. -Sandali, saan tayo pupunta?
Ilalayo kita dito.
-Mabuti. -Hindi mabuti.
May isang bagay na hinahanp ka.
Nakita ko iyon.
Kaya tatapusin na natin ito ngayon.
Aggie, 'wag! Mali iyan!
Tara na.
Simple lang ang plano ni Agatha.
Hanapin ang School Master
at magmakaawang paalisin sila sa paaralan nang direkta sa kaniya.
May isang problema lang.
Paano tayo papasok?
Siguradong umakyat siya papunta dito. Nakita ko.
Hoy! Papasukin mo kami!
Ayos. Hindi na tayo makakaalis dito.
Handa ba sila para sa naghihintay sa kanila sa dilim?
Tumawag si Agatha sa kadiliman.
Hello?
Pero walang sagot.
Sino iyan?
Nadiskubre ni Sophie na ang mga libro sa dingding,
ay puno ng mga kuwento mula sa bawat sulok ng mundo.
Naririnig naming nagsasalaysay ka, weirdo.
Kung tinatakot mo kami, palpak ka.
Nakarinig sila ng kahig sa dilim.
Maingat silang lumapit dito.
Anak ng pating.
Puro dada, pero pluma lang?
Sophie, tigil!
'Wag kang hahawak!
Walang estudyante ang nakapasok sa tore ko.
Alam kong espesyal kayo.
Sinimulang isulat ng Storian ang kuwento n'yo
bago pa kayo dumating.
Kaya siguro ako nagtataka
kung bakit gusto n'yong umalis.
Gusto niyang umalis. Ayaw ko.
Sophie, kailangan kitang ilayo dito.
Mga binibini, masisiguro kong ligtas kayong dalawa dito.
Pinoprotektahan namin ang mga Nagbasa.
Talaga? Paano naman
iyong umiikot na tore ng dugong hinahanap si Sophie?
Napakaraming espirito at kakaibang orasyon ang palibot-libot, kahit ako ay nalilito.
Nanganganib siya.
Sa kasamaang palad, 'di kami mabubulok dito
habang sinasanay mo kami para sa nakakatawang pantasya.
Nabuhay ang mga nagtapos sa mga totoong pangyayaring bumago sa mundo
na naging mga kuwentong bumago sa mundo.
Sinasabi mong si Snow White
at Cinderella at ang Jack and the Beanstalk ay totoo?
Pati si Hercules,
at si Sinbad,
at si El Cid,
at ang lahat ng iba pang lumaban sa puwersa ng Masama.
Tuturuan namin kayong tuparin ang tadhana n'yo.
At iyan ang gusto kong matutunan, pero inilagay mo ako sa maling paaralan.
Dapat nasa Good ako.
Nagkamali ka.
Ser.
Baka nga oo. Pero kailangang patunayan mo ito.
Bakit, kung mali mo?
Dahil kapag naisulat na ng Storian ang isang bagay,
ang Storian lang ang makakapagbago nito.
Kahangalan ito.
Paano namin babaguhin ang isip niyan, may isip nga ba iyan?
Mayroon.
At isa lang ang paraan.
Ano ang isang bagay na hindi makukuha ng Masama
at 'di puwedeng wala sa Mabuti?
Alam ko. Magandang-asal.
Kastilyo.
Magandang buhok. Kabayo.
Tunay na pag-ibig.
Na tradisyunal na ipinapakita ng halik.
Kung ganoon… 'di ako makapaniwalang sinasabi ko ito.
Kung hahalikan ni Sophie ang tunay niyang pag-ibig,
mapapatunayan diyan kay Pluma na mali ka sa amin?
Kung makukuha ng sinuman sa School of Evil ang halik ng tunay na pag-ibig,
magbabago ang lahat.
-Puwede akong manatili at lumipat? -Sophie!
Ito lang ang gusto ko, Aggie. 'Di ako puwedeng bumalik sa Gavaldon.
'Di sa dati kong buhay. 'Di ko na makukuha ulit ang tsansang ito.
Pakiusap, hayaan mo akong gawin ito.
Pag-iisipan ko.
Mahusay.
Bueno… mukhang may dapat maghanap ng prinsipeng hahalikan niya.
Pero tandaan mo, mahal na Nagbasa,
walang halik ang walang kapalit.
Ano ang kahulugan?
Magandang umaga, mga giliw, bangon na!
Ang unang kaganapan sa semestre, ang Ever Ball, dalawang linggo na lang,
at marami kayong dapat matutunan.
-Magandang umaga. -Magandang umaga.
Magandang umaga, Agatha.
Gumising kayo, mga kasuklam-suklam!
MGA KANDIDATONG HAHALIK KAY SOPHIE
Sino iyan?
-Itim ang buhok. -Si Tristan.
Nasalo ko ang rosas niya. Sana ayain niya ako sa Evers Ball.
Dapat ayain ka ng lalaki, o babagsak ka.
At ayaw mong bumagsak.
Tatlong bagsak, papatalsikin ka.
Paaalisin ka nila?
Hindi.
Babaguhin nila ang anyo mo.
Tulad ng nagsasalitang takure
o daga
o mas malala pa.
Sandali, panghabambuhay iyon? Ano?
Papangitin!
Bakit dapat pangit tayo?
Hort! Gising!
Dahil napapaiyak nito ang maliliit na bata.
Mali.
Bonus lang iyan.
Bakit dapat maging nakakasuklam at nakakamuhi?
Iyan mismo ang tanong ko.
Kung wala kang pakialam sa hitsura mo,
mapipilitan kang gamitin ang talino mo.
Kalayaan ang kapangitan!
Nalaglag ang ngipin ko.
Nakakadiri, at wala akong pakialam.
At iyon ang kapangyarihan!
PAGPAPAPANGIT
Tama na iyan.
Ako si Propesor Anemone,
at narito ako para ipakita
kung paano maging tunay na makapangyarihang babae
sa pamamagitan ng kagandahan.
Ang ngiti ng binibini ang espada niya
sa laban para sa buhay at para sa tunay na pag-ibig.
Kaya, kunin n'yo ang mga salamin n'yo,
at ngiti.
-Napakaganda, Reena. -Salamat, propesor.
Katangi-tangi, Beatrix.
Pasensiya na, parang maling-mali ito.
Pagngiti? Ganoon mo kami palalakasin?
Mahigpit na kinakailangan ang pagngiti para makapasa sa kursong ito.
Kaya, ipakita mo sa akin ang ngiti mo kung ayaw mong bumagsak.
Ang ngiti ko?
Pakiramdam ko, 'di ako ligtas.
Sandali, ano iyan?
Bagsak ka, Nagbasa.
Ibabagsak mo ako dahil pangit ang ngiti ko?
Oo.
Magtrabaho na tayo.
Ngayon, maghanda kayong uminom at makita
kung gaano kapangit at kalakas ang maaabot n'yo.
Nagbasa.
Una ka.
Hindi. Ayaw kong maging pangit.
Hindi ako ganoon.
Hindi pa. Hort!
Oo, ser, Propesor Manly.
Pasensiya ka na.
Pero 'wag kang mag-alala, maganda ka pa rin para sa akin.
Ikaw si Agatha, 'di ba?
-Uy. -Ayos lang ba kung makiupo ako?
-Ayos lang. -Ayos.
Kung gusto mo.
Ako si Gregor.
Gregor Charming.
Ang anak ni Prince. Susubukan kong maging 'di gaanong kaakit-akit.
-Ako si Agatha. -Ayaw mo daw dito.
Bueno, ako rin.
-Ayaw mo? -Hindi bagay sa aking maging prinsipe.
Hindi ako ganoon.
Alam mo ang gusto kong gawin? Magkaroon ng tindahan.
-Sandali, talaga? -Oo.
Gusto ko ang pagkain, pero 'di ako magbebenta ng karne dahil ayaw ko sa dugo.
Dahil doon, bumagsak ako ngayon. Nasugatan ako sa laban.
Ibinagsak ka nila dahil sa maliit na sugat?
Hindi naman.
Nakita ko ang dugo at hinimatay ako sa mabigat na kalasag ko.
Nasa tuktok ako ng burol,
kaya gumulong-gulong ako pababa,
naitumba ko ang lahat ng nadaanan ko.
Siguradong pang-tindahan ako.
Dapat gawin mo ikaliligaya mo, Gregor.
Pasensiya na, Gregor, puwedeng umalis ka?
Sige. Magkita na lang tayo, Agatha.
Salamat.
-Inatake ka ba? -Oo.
Ng mga butete.
Sa klase sa kapangitan.
Bumagsak ako sa klase sa kagandahan.
Saan ka bumagsak?
Sa pagngiti.
Pagngiti?
Basta. Nahanap ko na ang prinsipeng hahalikan mo.
Nahanap ko na ang tunay na pag-ibig ko. Si Tedros.
Nagkaugnay kami sa una naming pagkikita.
At bagay ang mga histura namin.
Pero kay Beatrix na siya.
Mas maganda ba siya?
Ang sinasabi ko ay kailangan natin ng walang sabit ngayon.
-Dapat halik ng tunay na pag-ibig. -Sophie, ang halik ay halik.
Talaga?
Nakita mo? Walang nangyari. Dapat tunay na pag-ibig.
Ayos lang sa aking kaswal.
Napakalambing mo naman.
Ibigay mo ito sa kaniya at sabihin mo kung gaano ako kabuti.
At 'wag kang weirdo.
Alam mo na. 'Wag mong ikuwento ang pusa mo.
-Sige. -Sige.
Engganyohin mo siya.
Ako na ang bahala sa iba.
Bumaba ka!
Sino ka?
Ako ang Gnome ng Blue Forest.
Pero akala ko maliit ang mga gnome.
Akala ko kawili-wili ang mga prinsesa.
Maligayang pagdating, mga estudyante. Lapit.
Magpatala kayo para alam ko kung sino'ng nakaligtas at hindi.
Hoy.
Normal na babae.
Kumusta ang pagbabasa ng isip?
Oo. Hindi. Pasensiya na tungkol doon. Iyon ay…
Nagulat lang talaga ako noong pagdating ko dito.
Oo. Nakakagulat ang lugar na ito.
Pero gayon lang may prinseang ganoon kabastos.
Kahanga-hanga.
Ngumingiti at tumititig lang sila sa iyo?
Oo, na talagang nakakabagot, kaya salamat dahil hindi ka nakakabagot.
Hindi, nakakabagot ako.
Pusa ko lang ang nag-iisip na hindi.
Hindi…
Mahusay daw humusga ng pagkatao ang mga pusa.
-Talaga? -Oo.
Ngayong sinabi ko na.
Sikat ako dito, alam mo.
Numero unong prinsipe sa pantasya.
Sa tingin ko, 'pag naging hari ka,
maghahanap sila ng mas malaking korona
na kakasya sa malaking ulo mo.
Ayos.
Para sa iyo.
-Talaga? -'Di mula sa akin.
-Sa kaibigan ko, si Sophie. -Ang bruhang may magandang buhok?
Hindi, hindi siya bruha. Naibaba lang siya sa maling paaralan.
Imposible, normal na babae. Nilalaro ka niya.
Sa kasong ito, posible.
Magtiwala ka. Prinsesa talaga siya.
Ako nga pala si Agatha.
Agatha.
Mas maganda.
Dahil siguradong 'di ka normal.
Positibo iyon.
Sige, tara na. Tara na, magtipon-tipon kayo.
Tama na ang daldalan.
Ako si Yuba, ang eksperto sa pagkaligtas sa kakahuyan ng paaralan.
Ilang daang taon akong naroon at 'di pa ako namamatay.
Ayon
sa pagkakaalala ko.
Ganoon magbiro ang gnome.
Kaya, tara na.
Buksan natin ang mga pinto.
Sige na.
Bukas.
Buksan ang mga pinto ng gubat.
Salamat.
Sumunod kayo sa akin!
'Di n'yo kaya ang anumang abentura kung 'di n'yo kaya ang kakahuyan.
Inihahanda ng Blue Forest ang mga mag-aaral sa peligrong haharapin.
Hoy.
Uy.
Gregor, ano ang nangyari sa noo mo?
Bumagsak ako sa pagsakay sa kabayo kaninang umaga.
'Di rin pala ako mahusay sa kabayo.
Kailangan ko yata ng salamin.
Lalong umiinam ang mag-tindahan.
Layuan mo si Tedros, tanga.
Akin siya.
Hoy.
Tara na.
Isang lupain ng magagandang pansies,
pero gaya ng alam natin sa mga pantasya,
nakakamatay minsan ang maganda.
Bastos na halaman.
Ayaw mong masalo ang pumpon niyan sa kasal.
Biro ng gnome.
Ayon.
Ayos lang iyan, Gregor.
-'Di ka niyan mahahawakan. Ligtas ka. -Ayaw ko talaga sa lugar na ito.
Bilis! Tara na.
Ito ang paboritong bahagi ni Yuba.
Ang hardin ng kalabasa.
Maamo sa araw,
pero sa gabi,
isang mundo ng katatakutan kung saan hahanapin ka ng reapers,
iinumin ang dugo mo,
at ibebenta ang mga paa mo para sa pera.
Reapers? Ano ang mga iyon?
Ganito.
Panakot ng ibon lang iyan.
At bulaklak lang din ang pansies.
Tandaan, ang pinakamahusay na Masama lang ang makakapagpanggap na Mabuti.
-Aalis na ako. -Pangit na ideya iyan.
Bitawan mo ako.
Gregor, tigil!
Dalawa na ang bagsak mo!
Gregor!
Gregor, 'di mo alam ang gagawin nila sa iyo!
-Sige na, bumalik ka! -Ayos lang ako!
Saklolo!
Agatha!
Gregor?
May espesyal na talento ang kontrabida na mahahasa niya bilang malakas na sandata
para talunin ang kaaway niya.
Ano ang kaaway?
Ang kalaban mo.
Hindi matatapos ang kuwento n'yo hanggang sa mawasak ang isa sa inyo.
Ngayon, gusto kong pahangain n'yo ako
gamit ang pinaniniwalaan n'yong natatanging talento n'yo.
Hort, una ka.
Hinahasa ko ang lobong kapangyarihan ko sa klase sa kulam.
Panoorin mo ito.
Sige.
Sa susunod na kailangan ko ng payat at iisa ang buhok na lobo
tatawagan kita. Upo.
Dot? Pakiusap, sabihin mong mas mahusay ka.
Panoorin mo ako.
May lason ba iyan?
Posible.
Mas mainam iyan kaysa sa iisang buhok.
Mapapahusay pa natin iyan.
Sophie.
Natatawag ng mga tunay na Mabuti ang mga hayop ng gubat.
-Ganoon ako sa mga squirrel kong kaibigan. -Diyos ko, tama na.
Bakit hindi ka tumawag ng pampang at tumalon doon?
Sa iba mo ilabas ang isyu mo sa mama mo.
'Wag mong babanggitin ang ina ko.
Wala kang alam sa kaniya!
Alam kong mahusay ka niyang ginawang ngumangawang baliw.
Kinamumuhian kita, bobo ka. At ang lahat ng sinisimbolo mo.
Na nagpapatunay na nasa maling paaralan ako.
Gusto mong lumabas, prinsesa?
Ikaliligaya ng natatanging talento ng ngumangawang baliw na ito
na tuluyan kang patayin.
Nakakatuwa ito.
Sophie, mag-ingat ka!
Mag-ingat ka, Nagbasa, malapit na malapit na siya.
Gamitin mo ang talento mo.
'Di ko alam kung ano!
Ang mga squirrel mong kaibigan, Sophie! Tawagin mo sila!
Saklolo! Saklolo!
Mukhang ayaw rin sa iyo ng mga squirrel.
Kawawang prinsesa ka.
-Tatapusin ko ang paghihirap mo. -Papatayin niya siya!
Hindi!
Sophie, bawal pumatay ng kahit sino hanggang sa makapagtapos ka.
Patigilin mo ang mga ito.
Tigil!
Diyos ko.
Rafal.
Napaka…husay mo.
Sophie.
Tabi!
Hester!
Ayos ka lang.
Magiging maayos ka. Hinga.
Ayos ka lang.
Sino iyon? Sino si Rafal?
'Wag mong uulitin ang pangalan niya. Sa akin lang.
Sino siya? Bakit niya ako kilala?
Kapatid siya ng School Master.
Dati siyang pinakamakapangyarihan sa paaralan natin.
'Di pa natalo ng Masama ang Mabuti magmula noong nawala siya.
Pero napansin niya ang kapangyarihan mo.
'Di ko alam ito. Ayaw ko nito. Gusto kong…
'Wag kang umangal!
Ang ginawa mo sa silid-aralang iyon ay patunay sa aking nararapat ka dito.
'Di ito ukol sa ano tayo.
Tungkol ito sa ginagawa natin, Sophie.
Umalis ka na.
Wala kang pagsasabihan.
Kung bibisita ulit si Rafal, sabihin mo kaagad.
Alis na.
Kung siya ang napili, Rafal…
gagawin ko ang makakaya ko para ihatid siya sa iyo.
Mahal ko.
Hindi.
Siyempre hindi tayo namumuhi.
Namumuhi ang Masama.
Nagmamahal ang Mabuti.
Masama'y lalaban.
Mabuti'y magtatanggol.
Chinen, kailan pinapahintulutang umatake ang Mabuti?
Bawal. Magtatanggol lang ang Mabuti.
Kung unang aatake ang Mabuti, 'di na iyon Mabuti sa kahulugan.
Mismo.
Ano ang ginawa n'yo sa kaniya?
Ano?
Tatlong beses bumagsak si Gregor,
at nawala siyang sumisigaw sa sakit.
Ginawa n'yo siyang ano?
Dapat sundin ang mga patakaran sa paaralang ito.
Walang pagbubukod.
Mga binibini, gaya ng sinasabi ko,
maraming sandata ang Masama, pero tayo…
Mayroon tayong mga hayop.
Mga hayop sa lupa, mga hayop sa tubig.
Kung kaya't, mga binibini, ipapakita ko sa inyo ngayon
ang wish fish,
mga kumikinang na kaibigan sa ilalim ng tubig,
na nakakaunawa sa atin at sa mga kagustuhan natin.
Dahil ba dati silang estudyante dito?
Tama na.
Hindi lahat ay magkakaroon ng sarili nilang kuwento.
Kahit papaano, magiging bahagi sila ng masayang wakas ng iba.
Mga binibini, kung matatag ang hiling,
posibleng tuparin nila iyon.
Sino ang mauuna?
Ako!
Kiko.
Si Tristan. Mahal niya ako.
Pasubok ako.
Tabi, Kiko.
Tabi. Umalis ka diyan.
Si Tedros.
Bagay na bagay kami.
Ang Evers Ball,
kung saan baka makuha ng marami sa inyo ang una n'yong halik sa susunod na linggo.
Agatha.
Ikaw naman.
Kahit ano'ng hiling?
Anuman ang pinakainaasam ng puso mo.
Hinihiling kong makauwi. Para ito sa lahat.
Ano ang ginagawa mo?
Ano ang nangyayari?
Tama na, Agatha. Pakiusap, tigil.
'Di ako makakawala!
Atras!
Isang daang taon magmula noong bumagsak ako.
Isang daang taon ng pagtupad ng hiling.
At ikaw ang unang humiling na palayain ako,
humiling na pauwiin ako.
Salamat.
Takbo! Alis na!
Takbo!
Agatha, umalis ka diyan!
Tayo!
Gregor?
Hoy, Gregor.
-Hindi, 'wag! Layuan mo iyan! -Gregor!
Hoy, Gregor, 'di ko alam kung matutulungan kita o hindi.
Pero kung kaya ko, tutulungan kita.
Poprotektahan kita!
'Wag kang mag-alala, Agatha!
Ayos ka lang?
Ano ang ginawa mo? Kaibigan ko iyon!
Papatayin ka noon! Iniligtas kita!
Hambog ka, pinatay mo siya!
Hindi! Inililigtas ka ni Tedros!
Bumalik kayo sa dorm!
Kanselado ang mga klase sa buong araw. Sumama ka sa akin. Alis na!
Alis!
Gregor, patawarin mo ako.
-Agatha… -Tumigil ka!
Iyon ang tinatawag mong Mabuti?
Pinatay ang taong mabait
dahil 'di niya matupad ang imposibleng gusto n'yo?
Ano ang mabuti doon?
Agatha, may papel ang lahat dito. Balang araw, mauunawaan mo iyon.
Hindi.
Sinabi ko sa'yo, 'di ako nararapat dito.
Ano ba ang problema mo?
Noong unang panahon, tunay at totoo ang Mabuti.
Nasa panahon na tayo ng makasariling perpeksyonismo,
pero ginamit mo ang hiling mo para iligtas ang kawawang babae.
Naaalala mo noong sinabi ko sa iyong emosyon ang sinusunod ng mahika?
Ang pinakamalakas na emosyon ay pakikiramay.
Ipinakita sa akin ng matinding emosyon mo na ikaw,
batang binibini, ay nasa lugar ka kung saan ka mismo nararapat.
Ikaw ang unang tunay na prinsesang nasaksihan ng paaralang ito
sa napakatagal na panahon.
-Mag-usap tayo. -Mag-usap tayo.
-Ibinigay mo kay Tedros ang liham? -Oo, pero may masamang nangyayari dito.
Tama ka.
Binisita ako ng kawan ng mga bubuyog na pinakamasamang tao sa mundo.
Lalaking Rafal ang ngalan.
Siya ang nakita ko. Sophie. Aalis na tayo, may halik o wala.
Ano ang sinabi ni Tedros?
Malakas daw ang kanang hook ng kaibigan mo.
Naku. Ano ang nangyari sa mata mo?
Tanungin mo ang kaibigan mo.
Sinapak mo siya?
Aggie, bakit?
Naglakas-loob lang akong iligtas siya.
Magkita tayo sa labas pag tapos ka na sa gagawin mo.
Pasensiya na.
Maiksi ang pasensiya niya…
at mukhang marahas rin.
Sophie, 'di ba?
Oo.
Maganda ang liham mo.
'Di ko lang alam kung paano kita makikita.
Pinaglalayo nila tayo dito.
Oo, malamang mainam paglayuin ang Mabuti't Masama. Iwas gulo.
Maliban kung malakas ka at nakulong ka sa maling paaralan.
Wala siya sa maling paaralan,
pero hindi dapat siya nakikipag-usap sa mga prinsipe.
-'Wag! -'Di siya kailangang kaladkarin… Ano?
Tedros, wala akong ginawa!
Hoy.
Masama siya, Teddy. Hayaan mo sila sa kaniya.
Saan n'yo ako dadalhin?
-Sa Doom Room. -Sa ano?
'Wag! Wala akong ginawang napakasama!
Kaya narito ka.
Ikaw.
Na pinili ni Rafal sa lahat.
Baka ikaw ang tagapagligtas na hinihintay ng paaralan natin. Pero hindi.
Sinasayang mo ang oras mo sa mga istupidong Ever na prinsipe.
Pakiusap, 'wag mo akong saktan.
Binigyan ka ng magandang regalo, Sophie.
Regalong 'di ko hahayaang sayangin mo.
Dumating na ang oras…
para aminin mo kung nasaang panig ka.
Ang gusto lang ni Rafal ay ang tunay na Masama.
Malinaw na nahahadlangan ka at ang iba ng kagandahan mo
na magtanggap kung sino ka talaga.
Hindi!
Hoy, brusko. Tigil!
Diyos ko, ano ang ginawa ko?
Tumayo ka lang habang ang isa sa malalaking aso
ay kinaladkad si Sophie na sumisigaw.
Saklolo ako ng prinsesa sa Masama. 'Di ko ito inililigtas.
Alam mo sino ang Masama?
Iyon mismo ang pangalan ng paaralan niya.
Mabuti ako. Iyon ang dapat at kailangan kong gawin.
-Intindihin mo ang konsepto dito. -Naiintindihan ko. At nakakatawa ito.
Iyong Masamang stymph na pinatay mo?
Oo, si Gregor iyon.
Hindi. Malalaman ko iyon.
Pero hindi mo nalaman.
Sigurado ka?
Tanungin mo si Dovey. At sabihin mo kung paano mo nakikilala ang Masama.
Mag-isip ka, baka makita mo ang itim at puting gusto ng paaralang makita mo.
Baka magulat ka sa malalaman mo.
Bakit ito nangyayari sa akin?
Dahil ito ang tadhana mo.
Rafal?
Puwede kang maging higit sa anumang pinangarap mo, Sophie.
Lagi mong alalahanin kung gaano ka kaespesyal.
Babaguhin mo ang mundo balang araw.
At espesyal ka, Sophie.
Pero ayaw nilang makita iyon.
Naging matapat, mabait, mapagtiis ka, at inamin ba nilang Mabuti ka?
Hindi.
Ako lang ang mapagkakatiwalaan mo. Kalimutan mo ang mga patakaran nila.
Gawin mo ang gusto, kung kailan mo gusto.
At kung 'di nila ibibigay ang sa iyo,
kunin mo iyon.
Matapos makumbinsi ng sinabi ni Rafal,
nagpasya si Sophie na gagawin niya ang kahit ano
para makuha si Tedros at ang halik ng tunay na pag-ibig.
May nawala ka?
O naghahanap ka ng mukang sasapakin?
'Di ko mahanap si Sophie. Gusto kong siguruhing ayos siya.
Siguradong 'di niya ito palalampasin. Mahalaga ang araw na ito.
Makukuha na ng dalawang paaralan ang mahika nila.
Hoy, dapat malaman mong sinasabi ng ilang bruha ka.
-Oo, narinig ko na iyan. -Bueno…
'di ka bruha para sa akin.
Talaga?
Ano ba ako, hmm?
Sana alam ko.
Dahil iba ka sa mga nakilala ko noon.
Hi… Hindi ko ito puwedeng gawin.
Ang ano? Ang matumba?
Tahimik!
Umupo kayong lahat.
Magsimula na tayo.
Para magamit ang mahika mo,
dapat magkaroon ka muna ng kinang.
Kapag mahusay ka na sa kinang mo, magiging napakahalaga nito.
Nasasabik na ako.
Kayang maging hayop ng ilan kapag may mahika na sila.
Gusto kong maging pusa sa gabi para makatulog ako sa ilalim ng stove.
Napakainit noon.
Magsimula na ba tayo?
'Wag kayong matakot, mga Ever. 'Di nakakaramdam ng sakit ang Mabuti.
Mga Never…
masasaktan kayo.
Sige.
Pila!
Maganda.
Tinutulungan kayo ng kinang na maramdaman ang kapangyarihan sa loob n'yo.
Salamat, ma'am.
Kapag kuminang ang daliri n'yo,
naabot n'yo na ang emosyong sapat ang kapangyarihan para makapag-orasyon.
Kapag mas malakas ang damdamin mo…
mas malakas ang mahika mo.
Sana 'di pa ako huli.
Ano ba ito?
Ito? Ginawan mo pala ako ng pabor.
Kailangan ko na palang magbago.
Ngayon, kung pagaganahin mo ang kapangyarihan ko,
lubos akong magpapasalamat.
Salamat.
Bati na tayo?
Ngayon, sino'ng may gusto ng facial?
Pakawalan!
Mabuti man o masama, full-time na trabaho ang kagandahan.
ANG ALAMAT NI HARING ARTHUR
Mag-usap tayo.
Tungkol saan?
Nakokontrol ko ito.
Parang hindi.
Dapat tumanggap ako ng payo sa pag-ibig
sa babaeng gumagawa noon ng plemang lilok?
Bakit umaarte ka nang ganito?
Dahil pagod na akong maging nakakatawang Sophie.
Ang nagtanggol sa akin gamit ang kawali ay 'di nakakatawa.
Gusto ko ang bagong ako.
Ano ang mayroon sa libro?
Pinili ng ama ni Tedros ang asawa niya, si Guinevere, dahil maganda siya,
pero nagtaksil sila ni Lancelot.
Nawala kay Haring Arthur ang trono at namatay siya sa kalungkutan.
-At dapat itong pag-usapan sa date? -'Di mo ba naiintindihan?
Matapos ang nangyari sa ama niya, 'di mahuhulog si Tedros sa maganda lang.
Kailangan nating patunayan sa kaniyang Mabuti ka,
sa harap ng lahat, sa paraang 'di maitatanggi ng sinuman.
Sige.
Ano'ng dapat kong gawin?
Uy.
Pasensiya na.
'Di ko gustong guluhin ka.
Walang nakakagulo sa akin.
Baka pampasuwerte ako.
'Wag kang magmataas.
Kodigo ng prinsipe iyan.
Diretso ang lipad ng palaso kung mabuti ang puso mo.
Ano ang ginagaw mo?
Sa pinagmulan ko, patas ang gawain ng babae at lalaki.
Walang kinalaman ang pagkababae mo.
'Di nakakatira ang mga Never.
Dahil hindi mabuti ang puso.
Sinabi ko na sa iyo, 'di ako Never.
Sige, hindi Never.
Lakasan mo ang siko mo.
Pahabain mo ito at gaanan mo ang hawak.
Nakakatulong kung magtutuon ka sa punterya.
Pakawalan mo.
'Di ako nagduda sa iyo.
Gusto mong sumama sa akin?
Ewan. Sino ang kasama?
Isang prinsipeng gusto kang makilala pa.
Ikaw naman.
Mga traydor.
-Parang magkakasakit ako. -Ano ang nagustuhan niya sa kaniya?
Insulto ito sa ating lahat.
Mali ito. Ayaw ko sana iyong sabihin.
Masama ito.
Akin siya.
Atin.
Never siya!
Nakakadiri ito.
Dapat kainin natin sila.
Buong araw silang magkasama.
Kalunos-lunos.
Alam mong walang makakakita sa ating magkasama.
Alam ko.
Kung nobya ko ang akala nilang Never, magkakagulo ang paaralan.
Mabubuhay ako.
Mababaliw silang lahat kapag isinama kita sa Evers Ball.
Ano?
-Teddy, pangako? -Siyempre.
Ano?
Hindi.
Hindi mo ako ipagpapalit diyan sa kulang sa sapin at mang-aagaw.
Kumilos ang isa sa inyo.
May pupuntahan ka?
Sa lalamunan mo!
Tama na!
Bakit pa rin natin pinapansin itong kalokohan…
Pakiusap!
Bawal maging magkarelasyon ang mga Ever at Never.
-Salamat. -Oo.
'Di dapat magsama ang Masama at Mabuti.
Nakaka… suklam iyon.
Ser, kung maaari.
Pinipili ko ang sunod na reyna ng Camelot. 'Di ito basta-bastang desisyon.
Mabuti si Sophie. Nasa maling paaralan lang siya.
Kung naniniwala siya, bakit ayaw n'yo?
At wala namang makapaghihiwalay sa tunay na pag-ibig.
'Di ba iyon ang unang patakaran sa mga pantasya?
Kung tunay na pag-ibig ito,
tiyak na napakahalaga nito.
Mukhang isa lang ang paraan para makasiguro.
Isang Kuwentong Pagsubok.
-Ano? Hindi! -Ser!
Ser, tinatanggap ko.
Pasensiya na. Ano ang Kuwentong Pagsubok?
Hiwalay kayong papasok sa magkabilang panig ng Blue Forest.
Dapat n'yong matalo ang anumang panganib, mahanap ang isa't isa sa bukang-liwayway.
Mahigpit na ipinagbabawal ang pagtulong.
Sophie, kaya natin ito.
Mabuti at malakas tayo para protektahan ang isa't isa.
-Kaya namin ito. -Ano?
Ikamamatay nila ito.
Magsisimula ang Pagsubok…
sa paglubog ng araw.
Tedros ng Camelot.
Sophie ng Gavaldon.
Hindi madali ang Kuwentong Pagsubok.
May nakamamatay na panganib sa labas ng pasukan ng paaralan.
Gusto n'yo pa bang magpatuloy?
Oo.
Siyempre.
Kung gusto n'yong sumuko,
ilaglag n'yo ang pulang panyo sa lupa, at ililigtas kayo.
Simulan na ang pagsubok.
Tedros!
Hello?
Narito ako!
Handa na akong mailigtas!
Mga bulaklak. Maganda.
Dito lang tayo sa maganda.
Hello, maliit kong kaibigan.
Napakaganda nating lahat.
Ako ito.
Saklolo!
Tedros, saklolo!
Tedros!
Tedros, nasaan ka?
Sige.
Nakakatuwa ang mga kalabasa.
Tedros, saklolo!
Tedros!
Sophie, tara na! Dali!
Sophie!
-Sophie! -Ayan.
Puntahan mo siya. Kapag iniligtas ka niya, halikan mo siya, at makakaalis tayo.
Ayos ba? Dali.
-Sophie! -Tedros!
Tedros, salamat sa Diyos.
Sophie, kunin mo ang Excalibur.
Tulungan mo siya.
Sophie, ibato mo ang espada ko, ngayon na!
Sophie, kumilos ka!
Ano ang ginagawa mo dito?
Nandaya ka.
-Dinala mo si Agatha! -Hindi!
'Di, kusa akong pumunta.
-Oo. -Alam mong 'di niya ako tutulungan.
-'Di iyan totoo. -'Di iyan patas.
Alam ng lahat ng na prinsipe ang nagliligtas sa prinsesa.
'Di ko mababago ang mundo kung patay ako.
At akala ko Mabuti ka.
Hindi!
Ikaw.
Kasalanan mo ito.
Sinubukan ko lang tumulong!
Alam mong patay na kayo kung 'di ko…
Sinungaling! Alam mong magaganap ito.
Una, ninakaw mo ang paaralan ko, at ngayon, ang prinsipe ko.
Paano mo iyan nasasabi? Sophie, ako ang best friend mo.
'Di puwedeng maging magkaibigan ang prinsesa at bruha.
Saan ka galing?
Kakausapin sana si Sophie, pero ikinulong siya sa kuwarto.
Oo, ikinulong siya dahil lumabag siya sa patakaran. Kayo.
Bakit mo siya tinulungan sa pagsubok?
Inisip mong 'di niya iyon kaya nang mag-isa?
Akala ko naniniwala kang tunay na Mabuti si Sophie.
Hindi.
'Di ako naniniwalang tunay na Mabuti o Masama ang sinuman,
dahil kumplikado ang mga tao,
kahit magpanggap ang lahat dito na 'di.
Binibini.
-Ang mga patakaran ng paaralan ay dapat… -Dapat sundin.
Lagi mo iyang sinasabi, pero ano ang silbi ng mga patakaran n'yo
kung wala kayong gagawin kapag narito ang tunay at mapanganib na Masama?
Pakiusap. Maraming katangian si Sophie, pero 'di ko siya matatawag na mapanganib.
Hindi si Sophie. Si Rafal.
Ano ang sinabi mo?
Si Rafal. Nakita ko ulit siya sa gubat, pero wala kayong ginawa.
Ulit? Ano ang ibig sabihin niyan?
Nakita mo na si Rafal noon? Dito?
Oo. Sa Tore ng Dugo. Sinabi ko iyon sa School Master.
At nakita siya ni Sophie sa silid-aralan.
Pati si Binibining Lesso. 'Di niya sinabi sa iyo?
Si Lesso.
Dapat inasahan ko na ito.
Sumama ka sa akin. Iimbestigahan natin ito.
Halika. Tara.
Sophie?
Ipinapabigay ito sa iyo ni Agatha.
Sana…
Sana bumuti na ang pakiramdam mo.
"Mahal na Sophie, pasensiya na talaga sa nangyari sa gubat.
Hindi kita gustong saktan.
Pero anuman ang nangayari, higit ito sa paghalik mo sa prinsipe.
Nakita ko si Rafal sa kakahuyan.
Sa tingin ko, may mas malaking nangyayari dito.
Ito ang tunay na Masama, at kailangan nating magkampihan.
Sa isa't isa lang tayo magtitiwala. Best friends tayo.
Dapat mong malaman na anuman ang mangyari, kakampi mo ako.
Lubos na nagmamahal, Aggie."
'Wag mong sabihing naniwala ka talaga diyan.
Kasinungalingan iyan.
At 'di naman nararapat sa iyo ang prinsipeng iyon.
Bumalik ka?
-Pero akala ko… -Iiwan kita? 'Di kailanman.
Kahit tinraydor ka na ng lahat.
-'Di ako tinraydor ni Aggie. -Hindi?
Tingnan mo.
Akala ko naniniwala kang tunay na Mabuti si Sophie.
Hindi.
Nagsisinungaling siya sa iyo, Sophie.
Simula pa lang, kinakalaban ka na niya.
Gusto ka niyang pabalikin sa miserable at maliit na baryong iyon.
Pero poprotektahan kita.
Tutulungan kita.
'Wag kang matakot.
Isipin mong katerpilar ka na magiging paru-paro na.
Malapit na,
lalabas kang mas maganda at mas makapangyarihan higit kailanman.
Isang reynang ngayon lang masasaksihan ng paaralang ito.
Mabibigyan kita ng mga kakayahang pangarap mo lang makuha.
'Di ka lang magiging pinakamaganda sa lahat,
magiging pinakamalakas ka.
Blood Magic, Sophie.
Mahal ko,
tatanggapin mo ba
ang regalong ito?
Oo.
Alam mong narito si Rafal sa paaralan, at wala kang pinagsabihan?
Baka nakalimutan ko.
Ganoon! Basta mong nakalimutan ang kaluluwa ng kasamaan, Lesso?
Ako ang Dekana ng School for Evil. May ibig sabihin ba iyon sa iyo?
Na walang nangangasiwa ang nakakaalam sa nangyayari sa istupidong lugar na ito.
-Manahimik ka, Nagbasa! -O ibabagsak mo ako sa pagsimangot?
Ano'ng pakay ni Rafal kay Sophie?
Ang manalo na sa wakas ang Masama!
Iyon.
Iyon ang akala mo? 'Di tutulungan ni Rafal na manalo ang Masama.
Noong sinubukan niyang patayin ang School Master, ang kapatid niya,
layunin niyang sirain ang paaralan, ang dalawa,
para sa kaniya lang ang mahika sa mundo.
Maraming salamat, guro ng kagandahan.
Hoy, ako ng pinuno ng Departamento ng Kasaysayan ng Mahika
bago ka pa mapunta dito, Pula.
-Talaga? -Oo!
Bago naging mababaw ang lugar na ito,
at ibinaba ako sa pagpapaganda.
Mukha ba akong may pakialam sa pagngiti?
Dapat nating protektahan si Sophie.
Oo, kapag nahanap na natin siya.
Nawawala si Sophie.
At tama si Anemone.
Sisirain ni Rafal ang buong paaralan kung magsasanib-puwersa sila ni Sophie.
Mga kasinungalingan, puros kasinungalingan.
Diskarte lang ito para manalo ulit ang Mabuti.
Magtiwala ka, hindi.
Kung nabuhay ulit ang kapatid ko,
malaki ang tsansang walang mabubuhay sa atin, Binibining Lesso.
Wala.
Hanapin n'yo si Sophie sa dalawang paaralan.
Oo, siyempre.
At, Agatha,
pumunta ka sa Evers Ball.
Baka magpakita doon si Sophie. Kung oo, dalhin mo siya sa akin.
Umalis ka na.
PAGHIHIGANTI
"Buhay na manika."
Sophie.
Hindi ka… Diyos ko.
Ano ang ginawa sa iyo ni Rafal?
Tinuruan niya akong tanggapin ang tunay na ako, iyon.
'Di ba iyon ang gusto mo?
Maganda ako, 'di ba?
Ang paboritong tao sa mga mata ni Rafal.
Ang pinakatalentado sa lahat.
'Wag mong sabihing nagseselos ka.
Leonora ng Gavaldon.
Sinabi ni Rafal.
leonora, ang malungkot na Nagbasa na gustong maging iba.
May nakita siya sa iyo. Ang Masamang 'di mo akalaing nasa iyo.
Kaya dinala ka niya rito para linangin ito.
Nagsikap ka, pero 'di sapat ang pagiging Masama mo para sa kaniya.
Kaya binalewala ka niya, kahit mahal mo siya.
At sinusubukan mong patunayan ang sarili mo sa kaniya magmula noon,
umaasa kang mapapabilib mo siya.
Pero dumating si Sophie.
Ano ang ipinangako niya sa iyo?
At ano ang ipinangako mo sa kaniya?
Para kayong manikang nagtatanong.
Sophie…
Diyos ko.
Akala ko 'di ka pupunta nang walang imbitasyon,
pero naisip kong, "Ginagawa ni Agatha ang gusto niya."
Tedros, nakita mo ba si Sophie?
Iba naman ang pag-usapan natin. Gaya ng nangyari sa gubat?
-Iyon ay… -Mamaya. Kapag nahanap ko na siya.
Sinisigawan, binabastos, sinisisi ka niya sa mga mali sa buhay niya,
pero lagi mo siyang tinutulungan.
Bakit mo naiisip na dapat siyang iligtas?
Sa Gavaldon, buong buhay ko, tinatawag nila akong bruha.
Harapan nilang sinasabing pangit ako
at balang araw, susunugin nila ako at ang mama ko.
At tumatawa lang ang buong baryo,
maliban kay Sophie.
Siya lang ang nagtanggol sa'kin magmula noong bata kami.
Para ko siyang kapatid,
at hindi ko sinusukuan ang pamilya ko.
'Di kailanman.
Hindi, tama ka.
Dapat walang sumuko sa pamilya.
Agatha, iniligtas mo'ko sa reaper,
at dahil sa iyo, nakikita ko ang mundo nang higit sa itim at puti.
Ngayon lang may gumawa nito sa akin.
At napagtanto kong
tunay kitang pag-ibig.
-Diyos ko, ang pangit ng tiyempo mo. -Hindi, seryoso.
Pinag-isipan ko ito, at mahal kita, Agatha.
Tedros, pakiusap, tama na.
Ginagamit ni Rafal si Sophie para wasakin ito.
Teka, sino si Rafal?
Sophie, ano ang nangyari sa iyo?
-Diyos ko. -'Wag kang mag-alala, Teddy.
'Di na ito ganito bukas.
'Wag mo itong pansinin para 'di masira ang gabi natin.
Ang Evers Ball!
Narito ako. Ako ang kasama mo, naalala mo?
-Nangako ka. -Sophie, pakiusap.
Tahimik, Aggie. Nagsasalita ang mga bida.
Ako pa rin ang date mo, 'di ba?
'Di ka tutupad sa pangako mo?
Dahil… may masamang nangyayari
'pag 'di tumutupad sa pangako ang Mabuti.
Walang pangako. Tinraydor mo ako. Kasama ko si Agatha.
-Hindi. -Sinungaling.
Alam mo, mukhang naiintindihan ko na ito.
Sophie, tumigil ka!
Anuman ang nangyari, matutulungan kita.
Kaibigan mo ako.
Hindi, Agatha.
Kaaway kita.
Kaya hindi matatapos ang kuwento natin hanggang sa mamatay ang isa sa atin.
Sophie.
Paalam.
Tedros.
Halika, bilis.
Ibig sabihin, kanselado na ang Ball?
Dapat siyang pigilan.
Hindi, walang mananakit kay Sophie.
Tingnan mo ang ginawa niya.
Kailangan siyang mapatay bago niya tayo patayin.
Mga lalaki, kunin n'yo ang mga sandata n'yo.
-Oras na. -Tigil!
Masama'y lalaban, Mabuti'y magtatanggol, 'di ba?
'Di kayo puwedeng umatake!
UNANG TAUNANG NEVER BALL
Mga mahal kong Never!
May mga bisita tayo.
Paano sila babatiin?
Papatayin natin sila!
Pabayaan n'yo sila!
Sophie, pakiusap. Takot lang silang aatake ka.
Bakit ko naman iyon gagawin?
Napakasama naman noon.
Ipakita natin sa kanilang Mabuti tayo.
Magsayaw tayo.
Batiin n'yo ang mga bisita natin.
Heto ang pambunga ko, mga lalaki.
Itutok!
Tedros, pakulo ito!
Patayin ang bruha!
Tira!
Ayan.
Kung Masama'y lalaban at Mabuti'y magtatanggol,
mukhang
naging Masama na ang Mabuti.
At naging Mabuti na ang Masama.
Napakasaya.
Dapa, Tedros!
Teddy, marami tayong dapat pag-usapan.
Sinubukan ng hukbo mong pumatay ng mga inosenteng tao.
Talagang Masama iyon.
Mukhang may dumadalo sa Pagpapapangit.
'Wag!
Pakiusap, Sophie.
Kailangan mo itong itigil!
Huli na.
Lumaban sila. Magtatanggol kami ngayon.
Tigil!
Sino ang may gusto ng tsokolate?
Prinsipe ang tawag mo sa sarili mo, Teddy?
'Wag, makinig kayo! Sandali!
Makinig kayo sa akin!
Narito na ako, reyna ko!
'Wag! Tedros!
Masarap iyon sa pakiramdam. Buong semestre ko iyong gustong gawin.
Tedros! Hindi!
Atras, Aggie!
Masayang wakas ko ito.
Ganito mo babaguhin ang mundo?
Ito ang matagal mo nang gusto? Ang basta tingalain ka lang?
Oo. Ang mali ko lang ay akala ko kailangan kong lumipat.
Ang mga paaralan lang ang dapat magkapalit.
Ang mali mo ay akala mo kailangan mo ang alinman dito.
Tingnan mo ang nangyari sa iyo.
Tingnan mo ang ginawa nito sa atin.
Sophie, si Rafal ang kalaban.
Dapat natin siyang talunin.
Ang kaaway ko na lang ang tatalunin ko.
Sophie, 'wag!
Hindi!
Sophie!
Ngayon… isa na lang ang tatapusin ko.
School Master, nasaan ka, 'tanda?
Magbabayad ka na ng mali mo.
Sa kagustuhang maghiganti,
hinanap ni Sophie sa tore
ang taong unang nagkasala sa kaniya.
Iyon ang akala niya.
Ano ang ibig sabihin noon?
Ngayon nagsimula ang kuwento mo, Sophie ng Gavaldon.
Rafal.
Pagsubok lang ito, Sophie.
Ang lahat ng ito.
Pagsubok para mahanap ang tunay na pag-ibig ko.
'Di ko naiintindihan.
Ako ang sumagot sa kahilingan mo at nagdala sa iyo dito.
Sinabi ng mga manghuhula ang potensiyal mo at gusto kitang tulungang maabot iyon.
Sino pa ba ang naniwala sa iyo,
nag-alaga sa iyo,
nagtanggol sa iyo,
nagbigay sa iyo ng lahat?
Kapag ginamit mo iyang kapangyarihan,
pinapanood mong bumagsak ang mga kalaban mo,
ano ang pakiramdam?
Gusto ko ito.
'Di ka nakatadhana sa Mabuti.
At siyempre, ako rin.
Bakit ka nagpanggap na School Master?
Kapatid ko siya.
Ilang siglo ang nakaraan,
ipinagkatiwala sa amin ang Storian habambuhay
dahil mas malakas ang ugnayan namin kaysa sa pagkakaiba namin.
Hangga't pinoprotektahan namin ang isa't isa, imortal at bata kami.
Ang Mabuti at Masama
na nasa tamang balanse.
Pero ang oras…
Ang oras ay nakayayamot.
Ano ang nangyari sa kaniya?
Naglaban kami…
at pinatay ko siya.
Pinatay mo ang kapatid mo?
Paano mo iyon nagawa?
Gaya ng sinubukan mong patayin ang mahal mong prinsipe.
Dahil iyon tayo.
Matapos mamatay ang kapatid ko,
nagpanggap akong siya para itago ang tunay kong pakay.
Sinimulan kong sirain ang balanse sa loob.
Walang mali sa School for Good and Evil.
Pero 200 taon nang nananalo ang Mabuti.
Talaga bang nanalo sila?
Sa bawat kuwento, sinira ko sila.
Pinabuyaan ko sila sa pagsunog sa matatandang babae sa mga pugon,
pagpapaputol ng dila ng mga sirena,
pagpilit sa mga babaeng sumayaw sa napakainit na sapatos.
Nawalan ng katuturan ang Mabuti.
Naging istupido.
Mahina.
Pero ikaw, Sophie?
Ipinahiya mo ako.
Pinabagsak mo ang buong paaralan sa ilang linggo.
Higit pa sa Mabuti at Masama.
Ikaw mismo… ang kaguluhan.
At kung magkasama tayo, 'di tayo matatalo.
Agatha!
Tedros?
Hoy.
Ayos ka lang?
Diyos ko, akala ko patay ka na.
Ayos lang ako. Makinig ka.
Kailangan ko nang patayin ang mga Never.
Hindi, Tedros.
Itong digmaan ng mga paaralan ay mali. Kung makakausap ko lang si Sophie…
Matapos ang ginawa niya? Walang punto. 'DI iyan gagana.
Hindi, ginagamit siya ng kapatid ng School Master.
Binigyan siya ng Blood Magic. 'Di niya ito kaya.
-'Di niya alam ang ginagawa niya. -Alam niya.
Makukumbinsi ko siya.
-Sigurado ako. -Makinig ka sa akin.
-Ano? -Wala na siya.
Naging uwak siya at pumunta siya sa tore ng School Master.
-Ano? -Narito ang labanan, Agatha.
Oras na para pakawalan siya.
Tedros, sinabi mong handa kang makita ang mundo
nang higit sa itim at puti lang.
Ito na ang tsansa mo.
Pakiusap, magtiwala ka lang sa akin.
Samahan mo akong iligtas si Sophie. Maililigtas din ang paaralan.
Mga Ever at Never.
-Pakiusap. -Tedros! 'Di namin sila mapigilan.
Puntahan mo siya.
Susunod kaagad ako. Pangako.
Sasamahan mo ba ako, Sophie?
Ang kailangan lang natin ay halik ng tunay na pag-ibig natin.
Halik ng Masama,
para buksan ang pag-ibig natin
at habambuhay na buksan ang mga pasukan sa Never After
para mapamunuan natin iyon.
Ako ang prinsipe mo.
Ako ang tunay na pag-ibig mo.
Noon hanggang ngayon.
Sasamahan mo ba ako?
Oo.
At ang Masama ang nanalo ng halik ng tunay na pag-ibig,
na nagdala sa dalawang paaralan at lahat ng nasa loob ng mga pader nito,
Mabuti at Masama,
sa masakit na kamatayan,
na nagbigay-daan sa Masama ni Rafal, ang tunay Masama, na manaig sa mundo.
Ano ang ginawa ko?
Bakit kailangang mamatay ng lahat? Akala ko gusto mong manalo ang Masama.
Mga kaibigan ko sila.
Masama lang sila sa alamat.
Dapat magsimula tayo ulit para mabigyang-daan ang tunay na Masama.
Maligayang pagdating sa Never After, mahal ko.
Hindi! Ayaw ko silang saktan. Akala ko ay pamumunuan lang natin sila.
At pamumunuan natin ang Never After, kung saan ang bawat estudyante,
bawat propesor, ang sinumang hahamon sa atin, ay mamamatay,
pati na ang kaaway mo.
DITO NAKAHIMLAY ANG BANGKAY NI AGATHA
Hindi, Aggie!
Hindi ito ang gusto ko!
Huli na para diyan, Sophie.
Pinalayo mo na ang lahat,
nagsinungaling ka at tinraydor mo ang lahat.
Mag-isa ka na ngayon.
Kaya akin ka…
Layuan mo siya!
Aggie!
Buhay ka?
-Patawarin mo ako. -Ayos lang. Ako ang bahala sa iyo.
Alam mo, higit pa ang inasahan ko sa isang Nagbasa.
Siguradong alam mo ang nangyayari sa humahadlang sa pag-ibig.
Pag-ibig? 'Di ito pag-ibig.
Alam mo kung bakit laging nananalo ang Mabuti?
Dahil lumalaban kami para sa isa't isa, at mahal namin ang isa't isa.
Ito ang nagagawa ng pag-ibig ng Mabuti.
Sarili lang ang ipinaglalaban ng Masama.
At napakalayo noon sa pag-ibig sa mundo.
Napakaganda ng sinabi mo
na wala nang kapangyarihan o kabuluhan.
Ngayon, pakilayuan ang mapapangasawa ko.
'Di mo siya makukuha, halimaw ka.
Handi hangga't buhay ako.
Kung iyan ang gusto mo.
Hindi! 'Wag si Aggie!
Sophie!
Sophie.
Hindi!
Hindi maaari.
Hindi pagkatapos ng lahat ng ito.
Hindi.
Akala mo talaga ganoon iyon kadali?
Sa paaralan ko?
Sa mga kamay ng ama mo, baka natalo na ako ng espadang iyan,
pero sa mga kamay ng nakakatawa at lampa niyang anak,
malaking kutsilyong pangmantikilya lang iyan.
Akala mo ang kuwentong ito…
ay tungkol sa tunay na pag-ibig mo.
Hindi, tungkol ito sa akin.
At ang kapangyarihang ibinigay sa akin ng halik ng Masama
para mapatay ang susunod na hari ng Mabuti.
O ang kuwento ng mga babaeng pumigil sa iyo.
Ang wakas.
Diyos ko.
Hoy. Diyos ko.
Diyos ko. Ayos lang.
Hoy. Uy.
Pa…
Patawad sa lahat.
Ayos ka lang.
Ligtas ka na ngayon.
Ayaw kong maging Masama.
Hindi, hindi ka Masama.
Tao ka lang.
Hangga't kasama kita.
Lagi tayong magkasama.
Pangako?
Pangako.
Mahal kita, Aggie.
Habambuhay kitang… best friend.
Hoy.
Hindi.
Hindi, pakiusap, gumising ka.
Mahal din kita.
Diyos ko.
Uy.
Hoy.
Pasensiay na, nasasaktan ba kita?
Diyos ko.
'Wag mo nang uulitin iyon.
Umuwi na tayo.
Oo.
Umuwi na tayo.
At natalo ng mga bayani natin ang pinakamalaking banta
na naranasan ng School for Good and Evil.
Hindi naglaho ang mundo ng mga pantasya,
pero habambuhay na itong nabago.
Magkasama ang Mabuti at Masama?
Isang paaralan?
Ano na ngayon?
Pagkakaisa, siguro.
Baka… pagkakaibigan pa nga.
Bueno…
-'Di kailangang magmadali. -'Di. Mabagal at dahan-dahan ang nananalo.
Uy.
May iba na akong mahal.
At ang dalawa nating bayani ay may daan na pabalik sa Gavaldon,
dahil pinalaya sila ng halik ni Agatha.
May mas tunay pa ba sa pag-ibig ng magkaibigan?
Magandang kung ako ang aalis.
Aggie, kung gusto mong manatili dito kasama si Tedros, mauunawaan ko.
Aalagaan ko ang mama mo.
Ikararangal ko iyon.
Salamat, Sophie.
Pero 'di ko iiwan ang kaibigan ko.
Salamat, Tedros, sa kagustuhan mong magbago.
Sana magkita ulit tayo balang araw.
Sandali!
Sinalubong silang dalawa ng mga yakap…
at malawak na pang-unawa.
Ngayon lang nila naramdamang mahalaga sila.
Pero hindi nagbabago ang ilang bagay.
-Bruha! -Masunog ka, bruha!
Maliban na lang kung gagamitin mo ang kapangyarihan mo para baguhin sila.
At iyon ang masasabi mong wakas ng ating kuwento.
Pero dahil nabutas ng pana ni Tedros ang vortex sa pagitan ng mga mundo nila…
Kailangan kita, Agatha.
…naging malinaw na ito
ay simula pa lang.
BATAY SA LIBRO N SOMAN CHAINANI
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni April J.V.A.