NIEDALEKA PRZYSZŁOŚĆ.
CZAS PEŁEN NADZIEI ORAZ SPORÓW.
LUDZKOŚĆ PATRZY KU GWIAZDOM, WYPATRUJĄC ROZUMNYCH ISTOT ORAZ ŚCIEŻEK ROZWOJU.
KU GWIAZDOM
Jestem spokojny.
Wyspany. Ponad osiem godzin bez koszmarów.
Gotów do drogi. Dołożę wszelkich starań, by wypełnić misję.
Myślę tylko o tym, co konieczne. Reszta nie ma znaczenia.
Będę kierował się pragmatyzmem.
Nie pozwolę, by coś mnie rozproszyło.
Nie pozwolę rzeczom nieistotnym zaprzątać mi głowy.
Nie będę polegał na nikim ani niczym innym.
Nie będę podatny na błędy.
Tętno w spoczynku: 47. Prześlij.
Zatwierdzono pańskie badanie psychologiczne.
Przypominamy o sprawdzeniu sprzętu...
Zawsze chciałem zostać astronautą.
Dla dobra ludzkości i takie tam.
Przynajmniej to sobie wmawiałem.
Postrzegam się cudzymi oczyma.
Uśmiecham się i udaję.
Odgrywam rolę...
zerkając na drzwi.
Bez przerwy.
Nie dotykaj mnie.
Powodzenia, majorze. Ostrożnie.
Dziękuję.
Roy, słup B donosi,
że mechaniczne ramię w sektorze 93E zaczęło szwankować.
Chcemy, byś sprawdził je z zespołem.
Zrób diagnostykę. Odbiór.
Przyjąłem. Ruszam w drogę.
Dzień dobry, astronauci z Międzynarodowej Anteny Kosmicznej.
Mamy dziś piękny dzień.
W sam raz, by spróbować zagadać
do odległych sąsiadów gdzieś na niebie.
Przynajmniej mi tu wygodnie.
Mam wyniki meczów.
Zobaczmy. Iowa wygrało z Kansas 35 do 16.
Rozumiem kosmos.
Centrala, widzę ramię. Odbiór.
Przyjęliśmy. Do dzieła.
Przyjąłem. Ruszam na miejsce.
Centrala, przepięcie na słupie C. Wykryliście to?
Zgadza się, Roy.
Tam jest mnóstwo ludzi. Odbiór.
Centrala, notujemy skoki...
Już je analizujemy. Zaczekajcie.
Są we wszystkich układach!
Odcinam zasilanie.
Opuścić wieżę!
Trzeba wiać!
Boże!
Centrala, tu McBride.
Obracam się. Za rzadka atmosfera, by się wyprostować.
Staram się ograniczyć ruchy, by nie zemdleć.
Słyszycie mnie?
„Życie mi niemiłe”.
Tak to określała.
Powinienem coś czuć.
Przetrwałem.
Coś powinienem.
„Udarem” nazwano serię niszczycielskich burz elektrycznych,
które spustoszyły kulę ziemską.
Naukowcy obawiają się, że czekają nas kolejne.
Pochodzą z przestrzeni kosmicznej.
Przyczyna wciąż jest nieznana.
Wiadomość ze SPACECOM.
W obliczu niedawnej katastrofy
został pan wezwany na odprawę w budynku 91 w Bazie Vandersteen.
Spotkanie jest ściśle tajne.
Witaj, Roy. Dzięki za przybycie.
-Generale. -Oto generał porucznik Rivas,
szef grupy specjalnej SPACECOM.
Generał adiutant Vogel, szefowa ochrony.
Przylecieli na spotkanie z tobą aż z Wirginii.
Dziękuję.
Twoje akta robią wielkie wrażenie.
Zdałeś śpiewająco wszystkie testy sprawnościowe.
Szkolenie bojowe, kosmiczne... Same najwyższe noty.
Jeśli wierzyć plotkom, twój puls nie przekroczył 80
podczas żadnego spaceru kosmicznego ani tego upadku. Zgadza się?
Jak dotąd tak.
Bardzo imponujące.
Raz żonaty, bezdzietny?
Tak jest.
Jak wiadomo, to niebezpieczna praca. Lepiej oszczędzić innym cierpień.
W porządku.
Nie zaprosiliśmy cię tu, by pytać o ten wypadek.
Chcemy ci pokazać coś...
ściśle tajnego.
Niech major usiądzie.
Tak jest.
Zobaczy pan zaraz spektrograficzne zdjęcia Neptuna.
To wybuchy promieniowania kosmicznego.
Zdjęcia te wykonano zaledwie 11 dni temu.
Wysoce naładowane cząsteczki
wywołały ogólnoświatowe, katastrofalne w skutkach przepięcie.
I prawie pana zabiły.
Natężenie promieni wzrasta, w miarę jak zbliżają się do Ziemi.
Co może nam pan powiedzieć o Projekcie Lima?
To pierwsza załogowa misja na skraj Układu Słonecznego.
Jak pan wie, wysłano ją 29 lat temu.
A kto nią dowodził?
Mój ojciec.
Statek zniknął około 16 lat po starcie.
Wszelkie dane przepadły. Wkrótce zaniechano dalszych misji.
Tak, to on.
Jak znosili państwo rozłąkę z pana ojcem?
Cóż...
Na matce odbiła się dość źle. Była wtedy ciężko chora.
Był jednak... w pełni skupiony na zadaniu.
Z pewnością też było mu ciężko.
Roy...
To, co pokażemy, może bardzo tobą wstrząsnąć.
Sądzimy, że twój ojciec jest nad Neptunem.
Nie wiemy, gdzie dokładnie.
Wysłaliśmy tam liczne drony, ale to wciąż ogromny obszar.
Mój ojciec... żyje?
Tak uważamy.
Udar wydaje się następstwem jakiejś reakcji antymaterii.
Właśnie ten materiał zasilał Projekt Lima.
Twój ojciec zań odpowiadał.
Borykamy się z groźbą nieuniknionej reakcji łańcuchowej.
Nieopanowane uwolnienie antymaterii
może wkrótce zaburzyć równowagę w całym Układzie Słonecznym.
Unicestwić wszelkie życie.
Majorze. Chcemy, by nadał pan z Marsa osobistą wiadomość wiązką laserową.
Mamy nadzieję, że odbierze ją Projekt Lima.
Treść rzecz jasna byłaby przygotowana przez nas.
Mam lecieć na Marsa?
To nasz najdalszy bezpieczny bastion.
Musimy ustalić, z czym właściwie mamy do czynienia.
Podziemna baza na Marsie jako jedyna nie ucierpiała wskutek Udaru.
Sądzimy, że twój ojciec odpowie na osobisty apel od syna.
Wtedy namierzymy sygnał,
znajdziemy go i ustalimy, jak to powstrzymać.
Rozpętał się tam kryzys na niewyobrażalną skalę.
Liczymy, że pomoże nam pan go odnaleźć.
Zgadza się pan?
-Tak jest. -Dobrze.
Wyślemy cię na Księżyc. Na ciemnej stronie czekają dalekosiężne rakiety.
O reszcie cię poinformujemy.
Tak jest.
Ze względu na skalę zagrożenia
spreparujemy oficjalną wersję wydarzeń, by uniknąć paniki.
Poleci pan komercyjną linią, żeby nie wzbudzić podejrzeń.
Zaraz spotka się z panem pułkownik Pruitt.
Misja ma pozostać ściśle tajna.
Czy się zgadzam?
A mam inne wyjście?
Ojciec był pionierem.
Poświęcił się poszukiwaniu rozumnego życia.
Był twarzą programu.
Miałem 16 lat, gdy odleciał i 29, gdy zniknął.
Zachowana wiadomość sprzed 27 lat,
-3 miesięcy i 2 dni. -I tyle.
Roy, oto wiadomość od twojego ojca.
Nadaję do ciebie z Projektu Lima.
Mijam właśnie Jowisza i zmierzam w stronę Neptuna.
Wiem, że jesteś świadom tego, że przyglądają nam się pilnie ludzie
z całego świata. Jesteśmy za to wdzięczni.
Dokonamy wielkich rzeczy.
Odpowiemy na najbardziej nurtujące pytanie:
kiedy odkryjemy wszystkie te inne cywilizacje?
To kwestia czasu.
Lecimy na skraj heliosfery,
gdzie magnetyczne pole słońca nie zaburzy naszych pomiarów.
Będziemy mogli sprawdzić każdy układ na obecność życia.
Robimy to jako pierwsi i jesteśmy dobrej myśli.
Czuję twoją energię i rzecz jasna myślę o Bogu.
Widzę i czuję Jego obecność. Przytłacza mnie.
Jest tak blisko.
Kocham cię, synu.
Witaj, Roy.
Wysyłają mnie z tobą na wycieczkę.
Bym cię przypilnował.
Miło pana poznać, pułkowniku.
Właściwie...
poznaliśmy się.
Bardzo dawno temu. Znałem twojego tatę.
Byliśmy sobie bliscy.
Razem zaczynaliśmy. Studiowaliśmy razem w Purdue.
Był genialny.
Wiem.
Pamiętam, jak zobaczyłem cię u was, biegającego po całym domu.
Biedna matka traciła rozum.
Jak się czujesz?
Czy to część badania?
Nie do końca, ale tak.
Cały czas będziemy cię obserwowali.
Twój stan umysłowy i emocjonalny.
Jesteś bezpośrednio powiązany z celem.
Jeśli to coś zmienia, sądzę, że mój ojciec nie żyje.
Tak...
Przez 31 lat latałem na Księżyc dla SPACECOM.
Coś tam sobie uświadomiłem.
Że wyprawa badawcza to... czasem inna nazwa na zwykłą ucieczkę.
Mówię ci to, ponieważ musimy dopuszczać możliwość...
że twój ojciec się przed nami ukrywa.
Jesteś gotów do drogi?
Jestem.
Dobrze.
Pańska kwarantanna dobiega końca.
Nie wykryto u pana śladów bakteryjnej...
Dawałem w życiu ciała już tyle razy.
Wolałem mówić zamiast słuchać.
Byłem surowy, a powinienem był okazać czułość.
Na wypadek choroby lub urazu
proszę wyszczególnić wszelkich członków rodziny,
życiowego partnera lub najbliższą osobę w swoich aktach.
Ściszyć.
Wiadomość do Eve z osobistych kontaktów.
Cześć, tu Roy.
Znowu wyjechałem. Nic nowego.
Chcę ci powiedzieć...
Przyrzekałem jej, że zawsze będę szczery.
Ale nie byłem.
Słuchaj, chcę powiedzieć...
Chciałem, byś została.
Usunąć.
Anuluj.
Dzień dobry.
Uczono mnie dusić myśli w sobie.
SPACECOM wymaga, by poddał się pan badaniu psychologicznemu.
Takie mam chyba podejście do życia.
Tętno w spoczynku... 56.
Niewiele spałem, ale to raczej nie kłopot.
Wciąż jestem gotów do drogi.
Dopuszczono pana do lotu na księżyc.
Pańska pierwsza wizyta na Księżycu?
Nie, ale dawno nie byłem.
Czy zamierza pan wyjeżdżać poza bezpieczną strefę?
Nie.
Jeszcze raz.
-Dobrze? -Tak.
-Nie za ciasno? -W porządku.
Wdech.
Zapraszamy pasażerów lotu Virgin 6092 do bazy Tycho na Księżycu.
-Witam, jestem kapitan Lu. -Dziękuję.
Uwaga pod nogi i na głowę.
Jasne.
Dzień dobry. Zestaw podróżny?
-Dzięki. -Trzecie miejsce po prawej.
Przepraszam.
-Dzień dobry. -Dobry.
Przypominamy, że księżyc nie ma granic.
Wiele kopalń działających na terenach spornych jest w stanie wojny.
Prosimy o pozostanie w strefie...
Przepraszam.
Poproszę koc i poduszki.
Proszę. Należy się 125 dolarów.
Płatność przyjęta.
Dziękuję.
Nowe doniesienia w sprawie Udaru
Liczba ofiar wszystkich awarii i wypadków wzrosła już do 43 012 osób
Niektórzy z państwa mogą zobaczyć przez okno teleskopy przy kraterze Atlasa.
Największy księżycowy ośrodek poszukujący życia pozaziemskiego.
-Ręczniczek? -Poproszę.
Dziękujemy za wspólny lot.
Podchodzimy do lądowania.
WITAMY NA KSIĘŻYCU
Wszystkie marzenia dotyczące lotów kosmicznych
zakrywają stoiska z napojami i koszulkami.
Imitacja tego, przed czym uciekamy z Ziemi.
Pożeramy światy.
Gdyby ojciec to dziś zobaczył,
puściłby to z dymem.
Polecimy rakietą Cefeusz.
Załoga to wojskowi SPACECOM.
Nic nie wiedzą o naszej misji.
I ma tak zostać.
Platforma startowa jest po drugiej stronie ziemi niczyjej.
Droga jest niebezpieczna.
Dlatego przydzielono nam zbrojną eskortę, by zawiozła nas na miejsce.
Powie mi pan, czego dotyczyła jego ostatnia rozmowa z moim tatą?
Nie minęła zbyt miło.
Sprzeczaliśmy się o to, że odszedłem z programu.
Zarzucił mi zdradę.
Co pan zrobi, jeśli go znajdzie?
Czy jest ci trudno, synu?
Ze względu na ojca?
Nie.
Nie, tata to bohater.
SPACECOM próbuje oczernić kogoś, kto poświęcił programowi całe życie.
To odrażające.
Trąci desperacją.
Przed nami terminal R: hangar dla łazików.
Od września użeramy się z piratami.
Część państw udziela im azylu.
Porywają zakładników lub nasze łaziki.
To istny Dziki Zachód.
Ale dowieziemy panów do rakiety.
Pierwszy raz w spornym rejonie?
-Trzy lata na Kole Podbiegunowym. -Dobra.
I kupa meczy z marynarką.
To chyba widział pan już wszystko, nie?
Mamy prawie pełnię.
Spora część ciemnej strony będzie całkiem czarna. Ubieramy się.
Zgrupowanie C gotowe do wyprawy
do kosmodromu przy wrotach numer 12.
Prosimy zachować czujność.
Siódemka potwierdza współrzędne.
Kierunek 2-9-0.
Roy?
Tak, pułkowniku?
Spójrz tylko na tę wielką błękitną kulkę.
Ten widok wciąż mnie zadziwia.
Poruczniku, widzicie ich?
Tak jest.
Nie widzę oznaczeń. Odbiór.
Poruczniku...
Co my tu mamy, Alfa?
Alfa, zbliżają się do nas niezidentyfikowane łaziki.
Możliwe, że to piraci. Akurat wiozę dwóch VIP-ów.
Objedziemy was z flanki.
Alfa, przydałoby się uzbroić wyrzutnie.
Groźba starcia...
Znów to samo. Znów ta walka o surowce.
Dwa łaziki na siódmej.
To chyba piraci szukają kosztowności.
Wyrzutnie ich namierzają.
Co ja tu do cholery robię?
-Kurna! -Alfa, ostrzelać ich, ale już!
Osaczyli nas!
-Mayday! -Dajcie broń!
Trzymajcie się!
Trójka dostała.
Dwójka też.
Alfa, dojedziemy do ciemnej strony inną drogą.
Mam dziurę.
-Roy! -Mam dziurę.
Jesteś cały, Roy?
Jestem.
Alfa, powtarzam...
Poruczniku! O Boże!
Gazu, gazu!
Rozdzielcie się.
Pościg trwa. Powtarzam, pościg trwa.
Ściga nas kilka wrogich pojazdów.
Roy, chcą nas staranować!
Baza, porucznik zginął. Straciliśmy eskortę.
Wnoszę o ostrzał. Odbiór.
Baza,
zwłoki porucznika znajdują się na skraju krateru Walthera.
Bardzo mi przykro.
Odbiór.
Przyjęłam, majorze.
Pułkowniku Pruitt, wykrywamy u pana nieregularne tętno.
Radzimy czym prędzej się przebadać.
Miał pilnować, żebym nie wpadł.
Przejdzie.
Po co dalej to robi?
Dlaczego nie umie odpuścić?
Tata też nie potrafił.
Czekaliśmy na panów, majorze.
Jeśli ma pan jakąś sprawę osobistą, radzę załatwić ją teraz.
Rakieta jest gotowa do startu.
-Spocznij, sierżancie. -Tak jest.
Roy? Muszę na chwilę usiąść.
Co się stało?
Nie zdołam polecieć z tobą na Marsa.
Ale musisz się o czymś dowiedzieć.
Liczy się każda minuta.
Załogo Cefeusza, zaczynamy wstępne testy.
Odezwali się do mnie ze SPACECOM.
To ściśle tajne.
Weź.
Te dane bardzo cię narażą.
W SPACECOM ci nie ufają.
Ale koniecznie...
Sierżancie!
Wstępne testy w toku.
Musisz ruszać. Idź.
Idź!
Tu major McBride. Słychać mnie?
Głośno i wyraźnie. Witamy na Cefeuszu.
Zabrałbym się z wami, jeśli można.
Tak, powiadomiono nas. Na ostatni przystanek na Marsie.
Nie miało być was dwóch?
Niestety, został jeden.
Nie obrażamy się, majorze... McBride!
Coś czuję, że leci z nami syn legendy, koledzy.
Roy to syn Clifforda McBride'a.
No proszę. Galaktyczna czołówka.
Witamy.
To naukowcy i technicy.
Zaprawieni.
Kapitanie, proszę spytać centralę o stan pułkownika Pruitta.
Jasne, robi się.
SPACECOM, jak miewa się...
Wydają się wyluzowani.
Ciekawe, jak to jest.
Majorze, pułkownika musiano zabrać na operację.
-Rozumiem. -Testy skończone.
Nie znają mojej misji.
Cel: ośrodek badawczy Ersa.
Najodleglejszy przyczółek w naszym układzie.
Lot zajmie 19 dni, 14 godzin i 33 minuty.
Drogi święty Krzysztofie, strzeż mnie dziś i w wojażach moich wszystkich.
Daj mi znak, gdy będę zagrożony,
abym zdążył stanąć...
Cudnie. Otwieramy barek.
Zaczynamy wydawać środki uspokajające.
Potem - pora na badanie.
Frank.
Dobry wujek SPACECOM nie chce przecież,
byście nam się tutaj rozkleili.
Deavers.
Majorze?
Ja też chcę, cukierniku.
Kapitanie.
Mam lekko nieszczelny kombinezon. Sprawdzę tylko łatę.
Dobrej zabawy. Damy znać, jak zobaczymy jakieś ufoludki.
Witam, SPACECOM.
Zgłasza się Cefeusz. Start minął gładko.
Przyjąłem. Odbieramy wasze odczyty.
Panie i panowie, pora na Cidofovir. By wam włosy z głów spadły.
Dobre, Deavers. Dobre.
ADRESAT: THOMAS PRUITT
Pilna wiadomość dla pułkownika Thomasa F. Pruitta,
dotycząca stanu Projektu Lima.
SPACECOM podejrzewa, że odebrano możliwy sygnał SOS
od załogi Projektu Lima.
Wiadomość może świadczyć o tym, że komandor Clifford McBride
celowo uniemożliwił nadawanie transmisji.
W takich okolicznościach
możliwe, że stracił trzeźwość umysłu.
Jeśli to prawda
i nie uda się porozumieć z nim z pomocą jego syna,
najwyższym priorytetem stanie się zlikwidowanie komandora
i przerwanie udarów.
Wiadomość jest ściśle tajna.
Co się stało z tatą?
Co on tam znalazł?
Czy się załamał?
Czy zawsze był w rozsypce?
Mój ojciec.
Najbardziej odznaczony uczestnik programu.
Dyplom Akademii Lotniczej
i doktorat na MIT.
Obiecał mi, że kiedyś pomogę mu w jego dziele.
Że po mnie wróci.
A ja uwierzyłem.
Pierwszy nad Jowiszem.
Pierwszy nad Saturnem.
A później... nic.
Zmniejszyć ciąg w trójce.
Zwalniamy.
Tak jest.
Inny statek nadaje sygnał awaryjny.
To tajna misja. Nie wolno stawać.
Musimy dolecieć na stację Ersa na Marsie.
Proszą o pomoc. Taka jest procedura.
Może to zrobić każdy frachtowiec.
Priorytet ma misja. Czy mówię niewyraźnie?
Z całym szacunkiem, majorze, mamy obowiązek się zatrzymać.
Jest pan zwykłym pasażerem, więc nie rozumiem, co panem kieruje.
Ma pan rzecz jasna prawo przejąć dowództwo nad statkiem,
ale wtedy będzie pan musiał zdradzić kulisy misji.
Pomóżcie im.
Sztab, jednostka pochodzi z Norwegii.
To Vesta IX orbitująca wokół asteroidy Toro,
oficjalnie prowadząca badania nad kometą 17P/Holmes.
Przyjąłem.
Vesta IX, odpowiadamy na wasz sygnał.
Słyszycie nas?
Sygnał nadano w miarę niedawno.
Może dopadł ich Udar.
Sztab, będziemy zmuszeni wejść na pokład.
Porucznik Stanford lub ja wyjdziemy na zewnątrz
-i odwiedzimy jednostkę. Odbiór. -Tak jest.
Co myślisz, Donald?
Przejdziesz się?
Wszystko mi jedno.
Boi się.
Wiem, mój kombinezon też śmierdzi jak szatnia.
Dobra tam, przy okazji się rozciągnę.
Większość woli się ukrywać całe życie.
Ja z panem pójdę.
W porządku.
Załoga Vesty liczy 26 osób.
Według akt prowadzi badania biomedyczne na zwierzętach.
Przepraszam za tamtą sprzeczkę.
Lecieć z panem to zaszczyt.
To pański ojciec skłonił wielu z nas, by zostać astronautami.
Nikt nie doleciał dalej.
Był z nas najlepszy.
Co on musiał widzieć...
Prawda?
Vesta, Cefeusz odpowiada na wasz sygnał.
Słyszycie nas?
Cefeusz, załoga nie odpowiada.
Musimy wejść siłą.
Zaczynam nadawać awaryjny kod.
Vesta, Cefeusz odpowiada na wasz sygnał. Czy mnie słychać?
Sprawdzę piąty wspornik. Pan niech leci do drugiego.
Tylko niech pan nie zabłądzi.
Gdzie są wszyscy?
Vesta, Cefeusz odpowiada na wasz sygnał. Czy mnie słychać?
Tanner, tu McBride. Zgłoś się.
Tanner, zgłoś się.
Tanner, zgłoś się!
Tanner?
Wzywam majora McBride'a.
Wzywam kapitana Tannera.
Spokojnie, jestem tu. Wrócisz.
Cefeusz, kapitana napadł ssak naczelny.
Szykujcie ambulatorium.
Spróbuję go wynieść.
Cefeusz, tu SPACECOM.
Bardzo nam przykro.
Porucznik Stanford przejmie dowództwo do czasu, aż kapitan wydobrzeje. Odbiór.
SPACECOM, mówi porucznik Stanford.
Kapitan Tanner nie żyje.
Pociesza nas świadomość, że kapitan czerpał za życia...
Niech anioły i święci powitają cię, gdy odejdziesz z tego świata.
Stań twarzą w twarz ze Zbawcą i niech zawsze raduje cię Jego oblicze.
Amen.
Royu McBride, czy jesteś gotów na badanie psychologiczne?
Tak.
Niech pan zacznie.
Zmierzam na Marsa.
Odpowiedzieliśmy na wezwanie i...
doszło do tragedii.
Zginął kapitan.
Przetwarzam pańską odpowiedź. Proszę mówić dalej.
I już. To znaczy...
Idziemy do pracy, robimy swoje...
i koniec.
Jesteśmy i nas nie ma.
Proszę opisać, jak zajście na pana wpłynęło.
Ten atak...
był pełny gniewu.
Rozumiem ten gniew.
Przejawiał go mój ojciec...
oraz ja sam.
Bo gniewam się...
że odleciał.
Zostawił nas.
Ale gdy...
gdy dostrzegam ten gniew i odpycham go na bok, zostaje tylko...
zostaje tylko... żal.
Widzę tylko... ból.
Chyba dlatego wzniosłem wokół siebie mur, zamknąłem się na innych
nie umiem się otworzyć i szczerze kogoś pokochać.
Nie wiem, jak to zwalczyć.
Nie potrafię.
Niepokoi mnie to.
Nie chcę być kimś takim.
Nie chcę być jak tata.
Pańskie badanie psychologiczne zostało zatwierdzone.
Jeśli chce pan otrzymać...
Majorze, uruchomi pan autopilota?
Tak jest.
SPACECOM, zbliżamy się do stacji Ersa na Marsie. Odbiór.
Co to, kurna, było?
Kolejny udar?
Chyba wysiadła główna sekcja zasilania.
Przechodzę na sekcję C.
Trzeba skorygować kąt. 20 stopni odchylenia.
Uwaga, niewłaściwy kąt.
Lądujmy ręcznie.
Uwaga, niewłaściwy kąt.
-Uwaga, niewłaściwy kąt. -Dalej.
Musi pan coś zrobić.
-Niewłaściwy kąt. -Ja chyba...
Lądujmy ręcznie.
Uwaga.
-Uwaga. -Przechodzę na ręczne.
Pozycja 3-2.
Uruchomić na mój znak.
Już. Przejąłem stery.
Uwaga.
2000 metrów.
1000 metrów.
Uwaga, niewłaściwy kąt.
Cztery.
Trzy.
Dwa.
Jeden.
Lądowanie.
Gaszę napęd.
Napęd sprawny. Oddaję dowództwo.
Majorze, proszę wdrożyć procedurę po lądowaniu.
Przyjąłem.
Chyba rozumie pan, co mną kierowało.
SPACECOM się o tym nie dowie.
Ogłoszono alarm.
Straciliśmy zasilanie na powierzchni.
Wszystkie podziemne układy działają bez zarzutu.
Nie ma powodu do paniki.
Mój cel.
Podziemne układy działają bez zarzutu.
Siedem tygodni poza Ziemią, bez powietrza i słońca.
Hej, ziemianie! Witamy w Ersie.
-Bez drzew i ptaków. -Co za szczęście.
-Dzięki. -Poproszę raporty. Dziękuję.
-Proszę pana? -Kolejny udar, co?
Nie dotarł pod ziemię, ale kolejny może nas załatwić.
Wszyscy gonią tu w piętkę.
Tu ostatnio widziano ojca.
Wszyscy biegają, jakby jutro miał być koniec świata.
Proszę podejść.
Niech pan przyłoży rękę.
Super, dziękuję.
Przejdźcie na kolejny dziedziniec.
Pani kierownik czeka.
Dzięki.
Witamy na Czerwonej Planecie.
Jestem Helen Lantos, kieruję ośrodkiem.
Miło dla odmiany zobaczyć nową twarz.
Proszę za mną.
Cieszcie się, że dolecieliście.
Przeszła jakaś kosmiczna burza. Straciliśmy trzech astronautów.
Nikt nie zna przyczyny.
-Majorze? -Tak.
Dobrze, że pan dotarł.
Resztę zostaw nam, Helen.
Nie masz tu wstępu.
Majorze.
Dziękuję.
Do doktora H. Clifforda McBride'a
Przygotować się do wysłania wiązki. Nawiązuję ściśle tajne połączenie.
Zasięg: Neptun.
„Mówi major Roy McBride.
Nadaję szyfrowaną transmisję laserową
z ośrodka łączności w bazie Ersa w amerykańskim sektorze na Marsie.
Adresatem wiadomości jest doktor Clifford McBride.
Mówi jego syn, Roy.
Ojcze, jeśli mnie słyszysz, chcę się z tobą porozumieć.
Władze SPACECOM chcą cię powiadomić, że wiedzą o zakłóceniach
oraz że za nie nie odpowiadasz.
Proszą, byś wyjawił,
w jaki sposób usiłujesz załagodzić zaistniałą sytuację.
Ponadto są skłonne
przeprowadzić operację ratunkową, jeśli takowa wchodzi w grę.
Liczę, że to odsłuchasz. Bez odbioru”.
Transmisja przesłana. Oczekuję na odpowiedź.
Spróbujemy w kolejnym cyklu, Roy.
KOMORY RELAKSACYJNE
Wysługują się mną.
Niech ich szlag.
Nie wiem, czy chcę go odszukać...
czy wreszcie się od niego uwolnić.
Tato...
Chciałbym cię znów zobaczyć.
Pamiętam, jak oglądaliśmy razem czarno-białe filmy.
Najbardziej lubiłeś musicale.
Pamiętam, jak uczyłeś mnie liczyć.
Wpoiłeś mi pracowitość.
Mawiałeś: „Najpierw praca, później zabawa”.
Wiedz, że doceniłbyś zawód, który wybrałem.
Poświęciłem życie badaniu kosmosu.
To twoja zasługa.
Liczę, że mnie usłyszysz.
Twój kochany Roy.
Transmisja przesłana. Oczekuję na odpowiedź.
Jesteśmy bardzo wdzięczni za pomoc, majorze.
Niebawem odeślemy pana na Ziemię. Dziękujemy.
Zaraz. Czy ojciec odpowiedział?
Ze względu na pańskie osobiste pobudki uznano,
że zostanie pan odsunięty od misji.
Odpowiedział, tak?
Wyjawimy panu szczegóły jak najprędzej.
Roy.
Masz wysokie tętno.
Wiem!
Twoje biorytmy też są niestabilne.
Musimy się temu przyjrzeć, nim wrócisz na Ziemię.
Tamten pan odprowadzi cię na badanie psychologiczne.
Majorze.
Kapitanie.
Kapitanie!
Royu McBride, czy jest pan gotów na badanie psychologiczne?
Tak.
Jak się pan obecnie czuje?
Dobrze. Wkrótce wracam na Ziemię.
Cieszę się, że wrócę do domu i...
Nie zdał pan badania psychologicznego.
Trafi pan do komory relaksacyjnej do...
Połącz ze SPACECOM.
Podaj adresata oraz kod dostępu.
Pilne połączenie z generałem Stroudem.
Kod dostępu: Z-5-5-B-P.
Twój kod został unieważniony.
Jeśli zrobiono to omyłkowo, skontaktuj się z urzędnikiem.
Wraca pan na Ziemię?
O co chodzi?
Byłam tam raz.
Jako dziecko.
Pochodzę stąd.
Tak dobrze ją pamiętam.
Była... przepiękna.
Naprawdę chciałbym teraz pobyć sam, proszę pani.
Chodzi o te promienie kosmiczne, prawda?
To ściśle tajne.
Statek, którym pan przyleciał, Cefeusz...
Mam go przystosować do dalekiego lotu.
I wyposażyć w broń jądrową. Mówiono panu?
Wysyłają go, by coś zniszczył.
Odpowiadam za życie ponad 1100 ludzi.
W tej bazie.
Niech mi pan powie.
Zginiemy?
Nie wiem, co będzie.
Wiem, kim pan jest.
Synem Clifforda McBride'a.
Tak.
Czyli Projekt Lima skrzywdził nas oboje.
W ekspedycję wyruszyli moi rodzice.
Oboje straciliśmy bardzo wiele, Roy.
Proszę, powiedz mi.
Cefeusz odleci za pięć godzin.
Masz rację.
Źródłem Udaru jest Projekt Lima.
Całkowita zagłada jest prawdopodobna.
SPACECOM orzekło, że nie mogę lecieć dalej.
Tylko tyle wiem.
Wierzę, że twój ojciec żyje.
Nigdy ci nie powiedzieli, co się z nim stało?
Ściśle tajna odprawa Amerykańskiego Dowództwa Kosmicznego, A-P-4-2-7-8.
Odebraliśmy ten oto sygnał SOS
od załogi Projektu Lima, pod kierownictwem Clifforda McBride'a.
ODPRAWA W SPRAWIE BUNTU NA LIMIE
Clifford McBride melduje się z pokładu Projektu Lima.
Muszę donieść o tragedii.
Na skraju Układu Słonecznego, pewni członkowie załogi
nie byli w stanie znieść psychologicznej presji
związanej z przebywaniem tak daleko od domu.
Pragnęli wrócić na Ziemię, na co nie pozwoliłem.
Jestem zmuszony donieść, że doszło do buntu.
Chcąc odebrać mi mój statek, posunięto się do sabotażu.
Moja odpowiedź musiała być równie surowa.
Odłączyłem jeden z elementów układu podtrzymywania życia,
bez wątpienia karząc niewinnych wraz z winowajcami.
Nie zawrócimy. Wyruszymy dalej w głąb kosmosu
i znajdziemy pozaziemskie istoty.
Jest to moja życiowa misja.
SPACECOM nie mogło pozwolić, by ucierpiał jego wizerunek.
Zrobili z niego bohatera, by ratować własną skórę.
Twój ojciec zabił moich rodziców.
Ten potwór zagraża nam wszystkim.
Teraz to twój krzyż.
Wsadzisz mnie na statek?
Staniemy pod rakietą.
Ale potem radź sobie sam.
Rozprawię się z nim.
Z moim ojcem.
To mapa podziemnego jeziora pod lądowiskiem.
Tamtędy dostaniesz się na statek.
Nadjeżdżamy.
Wiesz, że cię dopadną.
Wiem.
Mam to gdzieś.
Wrócę i zrobię, co w mojej mocy.
Powodzenia.
Coraz bardziej oddalam się od światła.
Przez ciebie.
Żyjesz.
Ciągle żyłeś.
Muszę się pogodzić z tym, że jednak cię nie znałem.
A może jestem tobą?
Bo mnie też pochłania ta sama otchłań?
Melduje się Cefeusz.
Start za 11 minut i 7 sekund.
Odliczanie trwa i zamierzamy wystartować zgodnie z planem
o 7:51 czasu uniwersalnego.
Tu kontrola lotów. Lada chwila start.
Rozpoczynamy ostateczną rundę pomiarów
oraz synchronizujemy zegarki na pokładzie
z tymi w wieży w bazie Ersa.
Silniki uzbrojone.
10, 9...
8, 7, 6...
5, 4...
Odłączamy.
...2, 1.
Start.
7:51 czasu uniwersalnego.
Wyrwa.
Otwarto śluzę.
SPACECOM, tu Cefeusz. Mamy otwartą śluzę.
Co robić? Odbiór.
Tak, właśnie to sprawdzamy. Czekajcie.
UDZIELAM DOSTĘPU
SPACECOM, gdzie nasze rozkazy? Odbiór.
McBride do kapitana Stanforda.
Czy mnie słychać?
Jezu, to McBride.
Przelazł przez śluzę!
Kapitanie, tu major McBride. Jestem na pokładzie.
Nie zagrażam wam. Powtarzam: nie zagrażam.
Pańska obecność naraża misję. Proszę tam zostać.
Zabraniam panu iść dalej.
-SPACECOM... -Czekajcie.
-Co zalecacie? -Ustalamy to.
-Włączamy dalekosiężny napęd. -Unieszkodliwicie go?
Beze mnie nie dolecicie do Neptuna. Potrzebujecie mnie.
Unieszkodliwić.
Unieszkodliwić majora za wszelką cenę.
Tak jest.
Niech go pan nie słucha.
Biorę wszystko na siebie.
Niech pan tam zostanie.
Nie wolno panu iść dalej. Odbiór.
Unieszkodliwić.
-Za wszelką cenę. -Yoshida, nie zagrażam wam.
Nie jestem wrogiem.
Jestem z wami.
Mamy swoje rozkazy.
Do cholery! Odłączamy człon!
Wiej, Frank! Deavers!
Deavers, proszę.
Sukinsynu!
Skażenie powietrza.
Weź butlę!
Yoshida, tlen!
Wentylacja. Wentylacja.
Wdech.
Wdychaj.
Co ja zrobiłem?
Centrala, tu major Roy McBride.
Wbrew rozkazowi wszedłem na pokład Cefeusza.
Nie miałem wrogich zamiarów.
Z żalem oznajmiam jednak, że wskutek moich działań
wszyscy członkowie załogi zginęli.
Odsyłam do pokładowego nagrania.
Osądzi nas historia.
Zmierzam do Neptuna. Dołożę wszelkich starań...
by wypełnić misję.
Zamierzam doszczętnie zniszczyć Projekt Lima.
Wyłączam łączność.
Spędzę resztę lotu w ciszy, by mnie nie wykryto.
Bez odbioru.
Szacowana długość rejsu:
79 dni, 4 godziny i 8 minut.
Twoja praca bardzo cię zaprząta.
Czuję się, jakbym cały czas była sama.
Nie wiem, co robimy.
Jesteś taki odległy.
Nawet gdy jesteś przy mnie, błądzisz gdzieś indziej.
Czuję się, jakbym wiecznie cię szukała.
Staram się do ciebie przemówić i zbliżyć.
I chujowo to znoszę.
Mam własne życie.
Jestem niezależną osobą.
Już nie mogę na ciebie czekać.
Rozpoczynam karmienie.
...przyglądają nam się pilnie ludzie
z całego świata. Jesteśmy za to wdzięczni.
Dokonamy wielkich rzeczy.
Odpowiemy na najbardziej nurtujące pytanie:
kiedy odkryjemy wszystkie te inne cywilizacje?
To kwestia czasu, patrząc na Równanie Drake'a.
Widzimy tutaj nową zasłonę gwiezdną, tuż przed jej otwarciem.
Rozwija się niczym polny kwiat na wiosnę.
Już na to nie zasługujesz.
Dlatego...
żegnam cię.
Roy?
Odejście z programu to świadectwo
słabego rozsądku oraz charakteru.
-Zostawiliśmy w tyle Marsa. -Był na Marsie?
-Mijam właśnie Jowisza... -Zdradzić ci sekret?
-i zmierzam w stronę Neptuna. -Jesteś cudowny
-Jesteś przepiękny -Zamieniłeś...
-...szansę ujrzenia nieskończoności... -Cudów moc skrywasz
Jesteś rozkoszny
Nie ogranicza mnie twoja moralność. Nie mam żadnych wątpliwości.
Niczym piórko jesteś
Zmierzam do Neptuna.
Odnajdziemy braci i siostry...
Doskwierają mi nieważkość oraz długość rejsu.
Fizycznie i umysłowo.
Jestem sam.
Uważałem, że to mi odpowiada.
Jestem sam.
Ale przyznaję...
że mnie przytłacza.
Jestem sam. Sam.
Bez odbioru.
Zawiodłem już tylu ludzi.
Cześć, Roy.
To ciut dziwne, że mówię ci to w wiadomości, a nie w cztery oczy...
Jestem samolubny. Taki samolubny.
Jestem samolubnym człowiekiem.
Nie mam wątpliwości, że wypełniam boskie dzieło.
-Gówno. -Odszukamy braci i siostry...
Egzaltacja!
Zbliżamy się do punktu wskazanego przez Roya McBride'a.
Odebrano zaszyfrowaną wiązkę laserową.
Wchodzę w zasięg sygnałowy Neptuna.
Wdrożyć procedurę 72 plus 99.
Wdrożono.
Kod do aktywacji głowicy jądrowej dostępny w folderze 52B.
Zanotować: orbita Projektu Lima ulega osłabieniu.
Współrzędne odbiegają nieco od ustaleń.
Muszę wsiąść do kapsuły i ominąć pierścienie Neptuna.
Cefeusz pozostanie do ukończenia misji w trybie autopilota.
Balem się konfrontacji z ojcem całe życie.
Boję się jej nawet teraz.
Czego się spodziewam?
Ostatecznie syn zawsze płaci za grzechy ojca.
Uwaga, przepięcie. Procesor uszkodzony.
Uwaga, przepięcie.
Lima, mówi major McBride z Cefeusza.
Korpus Kosmiczny sił zbrojnych USA.
Wzywam doktora Clifforda McBride'a. Odbiór.
Lima, tu Cefeusz. Czy mnie słychać? Odbiór.
Kadłub uszkodzony. Nie mogę zacumować.
JEST TAM KTO?
ŻYCIE POZAZIEMSKIE
TAK TAK TAK
Roy?
Czy to ty?
Mam zaćmę, kiepsko widzę.
Cześć, tato.
Jesteś sam?
O tak.
Kapitan idzie na dno ze statkiem.
Siedzę tu sam już jakiś czas.
Próbuję zatrzymać te cholerne udary.
Co się stało?
Resztki oddanej załogi...
chciały uciec. Oni to rozpętali.
Pozwolili reaktorowi się stopić.
Nasze wysiłki sprowadziły katastrofę.
Dlatego tu jestem. Mam to zatrzymać.
Spróbuję odwieźć nas do domu.
Do domu?
No.
Tu jest dom.
To podróż w jedną stronę, synu.
Masz na myśli Ziemię?
To nie moje miejsce. Nie interesowałeś mnie ty, twoja matka
ani pomysły maluczkich ludzi.
Od 30 lat...
wdycham tutejsze powietrze, jem tutejszy pokarm i znoszę tutejsze znoje.
Ani razu nie zatęskniłem za domem.
Wiem, tato.
Wiedziałem, że owdowię twoją matkę,
a ciebie - osierocę.
Ale odnalazłem przeznaczenie.
Dlatego porzuciłem syna.
Dalej cię kocham, tato.
Zabiorę cię stąd.
Mam wciąż pracę.
Moja praca nie zna końca.
Muszę znaleźć rozumne życie.
Pora wracać.
Nie ma wiele czasu.
Chodź.
Podziwiam, że odważyłeś się przylecieć sam.
Że leciałeś tu za mną z tak daleka.
Ciekawe, ile byśmy razem dokonali.
Ale...
los widać pozbawił mnie mojego idealnego partnera.
Gdyby było tu więcej takich...
parlibyśmy naprzód, aż znaleźlibyśmy, czego szukaliśmy.
Załoga sprawdziła wszystkie odczyty.
I nie znalazła ani śladu życia.
Żadnych rozumnych istot.
Poddali się.
Chwilami...
ludzka wola musi dokonać niemożliwego.
Musimy być nieugięci, Roy. Razem.
Odkryć to, czego istnieniu przeczy nauka.
Ty i ja, Roy. Razem.
Ponieważ Projekt Lima ujawnił nam...
że jesteśmy sami w znanym wszechświecie.
Nie zawiodę.
Nie pozwól mi zawieść.
Tato...
nie zawiodłeś.
Teraz wiemy...
że mamy tylko siebie.
Uzbrojono. Trzy godziny do detonacji.
Przestań, tato!
Roy.
Puść mnie.
Puść mnie, Roy.
Roy, puść mnie.
No puść.
Tato!
Wypuść mnie, Roy.
Odepnij.
Odepnij, synu.
Po co się starać?
Po co przeć naprzód?
Zabierasz więc mój dorobek.
Rozpoczęto kopiowanie danych.
Jesteśmy na wymarciu, synu.
Uchwycił obce, odległe światy z nieznanymi dotąd szczegółami.
Były piękne. Majestatyczne.
Wprost zapierające dech.
Ale pod malowniczymi otoczkami...
nie było nic.
Żadnej miłości ani nienawiści.
Światła ani mroku.
Doszukiwał się tego, czego nie było,
nie widząc tego, co miał przed oczyma.
Dowództwo, mówi major Roy McBride.
Dotarłem do Projektu Lima.
Zniszczę jednostkę,
by uchronić Ziemię przed kolejnymi udarami.
Wykorzystam ładunek jądrowy.
Postaram się wrócić, wykorzystując impet fali uderzeniowej.
Zabezpieczyłem znaczną liczbę danych z Limy na wypadek mojej śmierci.
Proszę odzyskać statek za wszelką cenę.
Kurs: Ziemia. 4.367 miliarda kilometrów.
Cierpliwie wyczekuję końca mojej samotności.
Jestem w domu.
Detonacja za 20 sekund.
...system pokładowy.
Przyjąłem, gotowi.
System pokładowy sprawny. Dziękuję.
K-R-5 na 4-2.
Przyjąłem. Możemy ruszać.
Bez zgrzytów.
Przyjąłem. Dzięki.
Jedynka gotowa. Odczyty w normie.
Wszystko w normie.
Jest pan cały, majorze.
Jestem spokojny.
Wyspany. Bez koszmarów.
Jestem aktywny i zaangażowany.
Świadom swojego otoczenia i znajdujących się w nim ludzi.
Uważny.
Myślę o tym, co konieczne. Reszta nie ma znaczenia.
Przyszłość jest niepewna...
jednak się nie martwię.
Znajdę oparcie w najbliższych.
Będę dźwigał ich ciężary...
bo oni dźwigają moje.
Będę żył...
i kochał.
Przesłać.
Tłumaczenie: Piotr Kacprzak
KONIEC