มากันแล้ว
เตรียมตัวให้พร้อม
มีนักโทษเข้ามาอีกสองราย
เตรียมการรับคน
ประจำที่
ค่อยๆ
ประตูปลอดภัย
นักโทษเดินไป
เยี่ยมเลย เพื่อนร่วมห้องอีกคน
ไม่ได้ว่านะ เพื่อน เจ้าดูน่ารักดี
เดี๋ยวข้าพาชม ช่วยเจ้าปรับตัว
นี่คือถังที่ฉี่ของเราแข็งในนั้น และ…
ใช่ แค่นี้แหละ
เจ้าชื่ออะไร สาวน้อย
นั่นโฮลก้า ส่วนข้าเอ็ดกิน เจ้าล่ะ
ข้าติดคุกมาไม่รู้กี่ครั้ง แต่ไม่เคยติดร่วมกับผู้หญิงเลย
ข้าว่าข้าต้องชอบแน่
ขอแนะนำนะ
โฮลก้าไม่ชอบถูกกวนตอนที่นางกินมันฝรั่งอยู่
- ช่วงแสนสุขของนางน่ะ - หุบปาก
ได้สิ ตามสบายเลย
เขินนิดๆ สินะ
ถ้าได้รู้จัก ข้าก็ไม่เลวร้ายนักหรอก
อย่าทำแบบนั้นสิ
เราคงเพลินแน่ๆ ถ้า…
ข้าว่าจะถักแบบไม่มีนิ้วมือ แบบถุงมือแยกนิ้วโป้งน่ะ
ข้าอวดใครอยู่เนี่ย
ไม่มีสิ่งไหนจากโชคชะตาใด
จะเพลิดเพลินเท่าการจิบไวน์
กับเหล่าผองเพื่อน เราดื่มเฮฮา
มาดื่มคลายกังวลให้สุขอุรา
หยุดร้องสักที
ได้เลย โทไบอัส
พรุ่งนี้จะมีสภานิรโทษแล้ว
อย่าหวังไปเลย เอ็ด
พูดอะไรของเจ้าเนี่ย
คราวนี้จาร์นาธานก็อยู่ในสภา เขาเป็นแอราคอกร้า
ถ้าจะมีใครพาเราออกไปได้ ก็เขานี่แหละ
ไม่มีทางซะหรอก
จะบอกให้นะ โฮลก้า นี่เป็นวันสุดท้ายที่เจ้าจะได้สับน้ำแข็ง
ด้วยอำนาจแห่งสมาพันธ์ประมุข
สภานิรโทษจะเริ่มพิจารณา
ในคดีของเอ็ดกิน ดาร์วิสและโฮลก้า คิลกอร์
นี่คือปีที่สองของการจำคุก จากคดีอาชญากรรมในความผิด
ข้อหาโจรกรรมและต้มตุ๋นหลอกลวง
เป็นภารกิจของสภาแห่งนี้ ในการตัดสินคุณสมบัติรับนิรโทษกรรมของพวกเจ้า
เจ้าคิดว่าไง
ขอบคุณ สมุหนายกแอนเดอร์ตัน สมาชิกผู้ทรงเกียรติแห่งสภา
ก่อนที่จะเริ่ม ข้าสังเกตว่าสมุหนายกจาร์นาธานยังไม่มา
เราควรรอกันก่อนไหม
สมุหนายกจาร์นาธานติดพายุอยู่ เจ้าเริ่มได้เลย
เข้าใจ ก็แค่ว่าข้า…
เราคาดหวังให้เขาเข้าร่วมด้วยจริงๆ
ถ้าไม่เริ่มก็สละสิทธิ์ไป
เยี่ยมเลย
ข้าควรเริ่มด้วยการเล่าที่มาที่ไปก่อน
ท่านอาจแปลกใจ ที่ได้รู้ว่าข้าไม่ได้เป็นโจรมาตลอด
หลายปีก่อน ข้าได้เป็นสมาชิกของกลุ่มฮาร์เปอร์
เครือข่ายสายลับที่ให้คำสาบาน ว่าจะต่อสู้กับทรราชย์
ปกป้องผู้ถูกกดขี่ และไม่หวังสิ่งตอบแทน
เซีย ภรรยาข้าก็สนับสนุนการตัดสินใจนั้น แม้จะรู้ถึงความเสี่ยง
ตอนกลางวัน ข้าจะลอบฟังทหารรับจ้าง
ขัดขวางพวกโจร…
หรือแม้กระทั่งนำตัว จอมเวทย์แดงแห่งเธย์มาลงโทษ
ตกกลางคืน ข้าจะกลับบ้านไปหาภรรยา และลูกสาวข้า เคียร่า
จะว่าไป มีหลายครั้งที่ข้าเกิดคำถามในใจ
กับคำสาบานที่ว่า "ไม่หวังสิ่งตอบแทน"
แต่ภรรยาข้าก็จะพูดเสมอ
"เจ้าไม่ต้องให้เราทุกอย่าง แค่ให้ตัวเจ้าก็พอ"
จาร์นาธานอยู่ที่ไหนแล้ว
ใกล้ถึงหรือยัง เพราะว่าข้ารอได้
ไม่ได้ยินที่เราพูดเหรอ
ได้ยิน พายุไง ก็แค่จากที่ข้ารู้จักจาร์นาธาน
ข้าคิดว่าเขาจะรับฟังเรื่องราวของข้า
และข้าคงไม่ชอบเท่าไรที่ต้องรออีกปี เพื่อกลับมาในนี้และ…
พูดต่อไป
ได้เลย พูดต่อนะ
เมื่อเป็นฮาร์เปอร์ เรามักจะก่อศัตรู
และบางครั้งศัตรูก็จะตามเอาคืน
ไม่มีนักบวชคนไหนรักษาบาดแผล จากอาวุธของจอมเวทย์แดงได้
ไม่มีทางฟื้นคืนชีวิตนางได้
เมื่อเซียจากไป ความศรัทธาต่อคำสาบานของข้าก็จากไปเช่นกัน
ข้าขอโทษ มันไม่ง่ายเลยที่จะนึกถึงเรื่องนี้…
โดยที่ไม่มีจาร์นาธาน
อีกแล้วเหรอ
แต่เขาพลาดส่วนสำคัญที่สุดในเรื่องของข้านะ
เขาจะตัดสินข้าได้ยังไงถ้าไม่รู้แรงจูงใจของข้า
เรามีสิทธิ์เต็มที่ที่จะตัดสินคดีของเจ้า ถึงจะไม่มีจาร์นาธาน
- เล่าต่อไป - ก็ได้ ถึงไหนแล้วนะ
ตกกลางคืน ข้าจะกลับบ้านไปหาภรรยา และลูกสาวข้า เคียร่า
ย้อนไกลไป เลิกถ่วงเวลาสักที
ใช่ โทษที ใช่แล้ว คร่าวๆ นะ
ไม่กี่เดือนต่อมาเป็นช่วงที่น่าอับอายที่สุดของข้า
ข้าได้เจอโฮลก้าตอนนั้นแหละ
นางสงสารข้า
แบบว่า นางสงสารเด็กน่ะ
โฮลก้าเข้าใจชีวิตที่ตกต่ำดี
หลายปีก่อน นางถูกขับออกจากเผ่า
เพราะไปตกหลุมรักคนนอกเผ่า
เรากลายเป็นเหมือนพี่น้องในทันที
ด้วยความสัมพันธ์ที่เกิดจากความเชื่อใจ และการให้เกียรติกัน
เราทั้งคู่ไม่มีเงิน หรือวิธีที่ขาวสะอาดที่จะหามันด้วย
เราเลยตัดสินใจลบ "ขาวสะอาด" ออก และลองทำอะไรใหม่ๆ
มันฟินจริงๆ นะที่ได้รู้
ว่าสิ่งที่แยกเราจากสิ่งที่เราต้องการมาตลอด
อาจจะบางแค่กระจกแผ่นเดียว
ท่านอาจสงสัยว่าเราใช้ชีวิตวิถีโจรแบบนี้
โดยมีสาวน้อยอยู่ที่บ้านได้ยังไง
เราไม่ได้ทิ้งนางไว้ที่บ้านไง
เร็วเข้าๆ วิ่งเลย วิ่งๆ
เคียร่าไม่ใช่เด็กใหม่แค่คนเดียว เรายังมีไซมอน พ่อมดฝีมือดาดๆ
และนักต้มตุ๋นที่ชื่อฟอร์จที่ผลักดันให้เราหวังสูงขึ้น
และไม่นาน เราก็กลายเป็นทีม
ใช่ เราเป็นโจร แต่ข้าพยายามยึดเราไว้ในมาตรฐานหนึ่ง
เราไม่ทำร้ายใคร
และเราจะปล้นจากคนที่รู้สึกเดือดร้อนน้อยที่สุด
แต่ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป เมื่อเราได้พบจอมเวทย์โซฟิน่า
เราแทบไม่รู้เรื่องของนางเลย
รู้แค่นางอยากให้เราช่วยปล้นคลังของคอรินน์
นั่นคือที่มั่นของฮาร์เปอร์ ไม่รู้ว่าเคยได้ยินไหมนะ
แต่จาร์นาธานเคยแน่นอน
คลังนั้นเต็มไปด้วยสมบัติประเมินค่ามิได้ ที่ยึดมาจากพวกคนชั่ว
และมีเพียงกลุ่มฮาร์เปอร์ที่เข้าห้องนิรภัยได้
โซฟิน่าถึงได้มาหาเรา
ตอนแรกข้าก็ปฏิเสธ ข้าไม่ยอมดูถูกตัวเองแบบนั้นหรอก
แต่แล้วฟอร์จก็มาบอกข้า ว่าจากสมบัติในคลังของคอรินน์
มันมีจารึกแห่งการฟื้นคืน
ที่สามารถชุบชีวิตคนตายได้หนึ่งคน
แม้แต่คนที่ถูกฆ่าด้วยอาวุธของจอมเวทย์แดง
คงพอจะรู้แล้วนะว่าเป็นยังไงต่อ
- ทำไมข้าถึงไปไม่ได้ - โทษที เคีย งานนี้อันตรายเกินไป
งั้นพ่อก็ไม่ควรไปสิ
เรามีทุกอย่างที่เราต้องการแล้ว
ยังหรอก แต่นี่เป็นสิ่งสุดท้าย
เชื่อพ่อเถอะ
ไม่ต้องเศร้า ยัยหนู เราไปไม่นานหรอก
ข้าไม่ได้บอกนางเรื่องจารึก
นางคงใจสลายถ้าเรื่องนี้ไม่สำเร็จ
แล้ว
มันก็ไม่สำเร็จ
แล้วเจอกันนะ ที่รัก
มีผู้บุกรุก
อยู่นั่นไง
เราไม่ทำร้ายใครนะ
นางติดอยู่ในมนตร์หยุดเวลา ย้อนกลับมันสิ ไซมอน
ข้าทำไม่ได้ โซฟิน่าแข็งแกร่งเกินไป
เอาจารึกไป ปกป้องเคียร่าด้วย
ข้าขอสัญญา
ความจริงก็คือ ถึงสภานี้จะลงโทษข้าไปอีกสองปี
หรือ 20 ปีในข้อหานั้น
ก็คงไม่สาสมพอกับเรื่องเลวร้ายที่สุดที่ข้าเคยทำ…
ขโมยพ่อมาจากลูกสาวข้า
แต่ถึงอย่างนั้น ถ้าท่านเลือกที่จะปล่อยข้า
ข้าจะขอใช้ชีวิตที่เหลือพยายามแก้ไขสิ่งที่ผิด
มีอะไรอยากเพิ่มเติมไหม
ข้าโอเค
แต่ที่จะประกาศคำตัดสิน ข้าขอร้องให้ท่านรอ…
- จาร์นาธาน - ขออภัยที่มาช้า
บอกไม่ถูกเลยว่าข้าดีใจแค่ไหนที่ได้เจอท่าน
- โฮลก้า เอาเลย - ผู้คม
ปล่อยข้าเถอะ
นางขว้างมันฝรั่ง
จาร์นาธาน
แต่เราให้เจ้าได้รับนิรโทษกรรมนะ
บินสิ เจ้านก บิน
ยังหายใจอยู่
บอกแล้วว่าเขาต้องพาเราออกมาได้
(ดันเจียนส์ & ดรากอนส์ เกียรติยศในหมู่โจร)
มีวี่แววเคียร่าไหม
ร้างมาสักพักแล้ว
คิดว่าฟอร์จพานางไปไหน
ข้านึกภาพเขาไปจากซอร์ดโคสต์ไม่ออกเลย ฟอร์จชอบเมืองมาตลอด
มื้อเย็นสำหรับท่านและภรรยาไหม
- อะไรนะ ไม่ - ข้ากับหมอนี่น่ะนะ
- ริมฝีปากแบบนี้เนี่ยนะ - ขนลุก แค่เครื่องดื่มก็พอ
งั้นเราจะนั่งเรือไปยังบัลเดอร์ส เกต
และมุ่งไปทางเหนือ
และในขณะที่ตามหาฟอร์จ ข้าจะแวะไปหามาร์ลามิน
แน่ใจเหรอว่าอยากไปเจออะไรแบบนั้น
- ถ้าเขาไม่อยากคุยกับเจ้าล่ะ - ไม่ใช่เรื่องว่าเขาต้องการอะไร
- โอเค - แต่เป็นเรื่องการจบกัน
เขาส่งจดหมายมาบอก ว่าเขาไม่ใช่สามีของเจ้าอีกแล้ว
นั่นยังไม่จบอีกเหรอ
- เจ้าไม่เข้าใจหรอก - ก็ใช่สิ
ข้าไม่เข้าใจเอาซะเลย
นี่มัน…
อะไรวะเนี่ย
ฟอร์จเป็นเจ้าเมืองเนเวอร์วินเทอร์
เจ้าตัวตลกนั่นทำได้ยังไง
ถ้าเคียร่ายังอยู่กับเขา ข้าก็ไม่สน
เร็วเข้า ไปกัน
ขอบใจ เพื่อน ริมฝีปากข้ามันทำไม
- ใหญ่ไปสำหรับหน้าเจ้า - อะไรนะ
มีแต่คนชอบมันเหอะ
ไม่เคยเห็นที่นี่คนแน่นแบบนี้เลย
คงมางานไฮซันเกมส์
ใช่ พ่อข้าเคยพามาครั้งล่าสุด ก่อนที่พวกมันจะถูกสั่งห้าม
มีผู้ชนะไหม
ผู้แข่งขันคนหนึ่งเข้าถึงรอบสุดท้าย
ก่อนที่สัตว์ประหลาดจะเขมือบ ท่อนบนของเขา ก็สรุปว่า…
ไม่มี
ดีจังที่ได้เห็นว่าฟอร์จยังถ่อมตัวเหมือนเดิม
- นานแค่ไหนแล้วนะ - สองปี
ไม่ เรารอตรงนี้มานานแค่ไหนแล้ว
พ่อ
โฮลก้า
เคียร่า
- ข้าคิดถึงท่านจริงๆ - ว่าไง ยัยหนู
- มานี่เลย - ไงคะ
พ่อคิดถึงลูกทุกวันเลย
พ่อทำมาให้
- นี่อะไรคะ - ถุงมือไง
ขอบคุณค่ะ
ลูกสบายดีไหม
ลุงฟอร์จดีกับข้ามาก
"ลุง" ฟอร์จเหรอ
ไปกัน เขาอยากเจอท่านนะ
ข้ายังใส่สร้อยที่ท่านให้ข้าด้วย โฮลก้า
บางทีข้าก็ใช้มันลอบไปทั่วปราสาท
- แปลกจังที่ท่านมาที่นี่ - นี่ เคีย ฟังนะ
พ่ออยากให้ลูกรู้ว่าพ่อเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ
พ่อไปเสี่ยง
แต่มันก็ไม่สำเร็จ
ทำไมลูกถึงดูโกรธพ่อล่ะ
เพราะว่าพ่อทำเหมือนว่าพ่อไม่ผิด
อยู่นี่เอง
เพื่อนเก่าเพื่อนแก่
เป็นเซอร์ไพรส์ที่เยี่ยมไปเลย มานี่มา
นี่ข้าเห็นหนวดหงอกหน่อยๆ หรือเปล่า
ใช่แล้ว ข้าชอบนะ
ดูร้าย แต่ภูมิฐานดี
เจ้าดูเหมือน… ดูเหมือนอะไรนะ
เจ้าดูเหมือนคนหาปลาผู้รอบรู้ที่มีความลับเลย
แล้วก็โฮลก้า
ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ชอบกอด
แต่ข้าอยากกอด ได้ไหม
หลายปีมานี้คงเลวร้ายจริงๆ แต่ขอบอกเลย
ข้านึกว่าพวกเจ้าจะติดคุกนานกว่านี้
เราได้รับการปล่อยตัวก่อนกำหนดน่ะ
- ประพฤติตัวดี - ใช่ ทำตัวดี
อ๋อ
ยินดีต้อนรับนะ ยินดีต้อนรับกลับมา
ร้อนจัง ร้อนปากพองเลย
อีกแล้ว
เคียร่า เราต้องคุยกับคนครัวจริงๆ นะ
เพราะนี่ไม่จำเป็นต้องร้อนขนาดนี้เลย
ใช่ๆ ชาร้อน แล้วเจ้ามาเป็นเจ้าเมืองเนเวอร์วินเทอร์ได้ไง
จริงสิ
ก่อนที่เจ้าจะเข้าคุก เจ้าฝากฝังเคียร่าไว้กับข้า
ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไร
แต่ก็มีช่วงเวลาหนึ่งที่ข้ามองเข้าไปในตานาง
แล้วก็รู้ทันทีว่าข้าต้องเป็นคนที่ดีขึ้น
แน่นอนว่าข้าไม่อาจคืนสมบัติที่เราขโมยกันมาได้
เพราะงั้นตอนที่ลอร์ดเนเวอเรมเบอร์ล้มป่วย
ข้าก็ใช้โอกาสนั้นพยายาม แบบว่า สร้างความแตกต่างน่ะ
เงินจากคลังของคอรินน์ ก็ปูทางให้กับการหาเสียงของข้า
แต่ต้องบอกเลย
ข้าตัวคนเดียวคงทำไม่ได้
นางมานั่นแล้ว
คงจำโซฟิน่ากันได้
- เจ้ายังร่วมมือกับนางเหรอ - นางเป็นคนที่ทำให้เราถูกจับนะ
ไม่จริง ไม่เลย ถ้าไม่มีนาง เราคงถูกจับกันหมดแล้ว
และตั้งแต่ตอนนั้น นางก็กลายมาเป็น…
หัวหน้าที่ปรึกษาของข้า
ชานี่โคตรร้อน โทษที มันร้อนจี๋เลย
โซฟิน่า
ถ้าไม่ว่าอะไร…
ได้สิ
ดี ขอบใจนะ
ไม่นึกว่าเจ้าจะเอานิ้วจุ่มลงไป งั้น…
ไว้ข้าค่อยดื่มแล้วกัน
ถ้าเจ้ามอบจารึกให้เรา เคียร่า โฮลก้ากับข้าก็จะไปกันเลย
นั่นแหละเหตุผลที่พ่อกลับมา
ไม่ ไม่ใช่เพราะข้า แต่เพราะจารึกแห่งความร่ำรวย
ร่ำรวยเหรอ
ไม่ มันคือจารึกแห่งการฟื้นคืน
โทษที ว่าอะไรนะ
เหตุผลที่ข้ายอมทำการปล้นไง
พ่อบอกแบบนั้นเหรอ ว่าพ่อทิ้งลูกไปเพื่อเงินทองน่ะ
ข้าบอกนางตามจริง นางมีสิทธิ์ที่จะรู้
เขาโกหกลูกมาตลอด เคียร่า
พ่ออยากจะ… พ่ออยากจะพาแม่กลับมา
เอ็ด ไม่เอาน่า ฟังนะ ข้ารู้ว่าเจ้าอยากให้นางยกโทษมาก
แต่ข้าบอกได้เลย ยิ่งโกหกก็ยิ่งแย่
ไอ้คนทรยศ
เจ้ารู้ดีอยู่แล้วว่าเขาต้องการอะไร
ถ้าทำเพื่อแม่จริง ทำไมถึงไม่บอกข้าล่ะ
เพราะพ่อไม่อยากให้ลูกเสียแม่ไปอีกครั้ง ถ้าพ่อทำไม่สำเร็จ
แต่เจ้าจะโทษสาวน้อยน่าสงสาร ที่ไม่เชื่อใจเจ้าไม่ได้หรอกนะ
ยังไงซะ
เจ้าโกหกมาตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามาในนี้แล้ว ใช่ไหมล่ะ
- พ่อหนีมาเหรอ - เราพยายามกลับมาหาเจ้า ยัยหนู
เคียร่า มองพ่อนะ พ่อสาบานเลย มันคือจารึกแห่งการฟื้นคืน
พ่อทำไปเพื่อแม่ เพื่อเราทุกคน ลูกต้องเชื่อพ่อนะ
พ่อก็บอกให้หนูเชื่อตอนที่ทิ้งหนูไป
เคียร่า ไม่ เดี๋ยว เดี๋ยวสิ
- เคียร่า - ให้เวลานางหน่อย
นางโกรธอยู่ตั้งหลายปีที่เจ้าไม่อยู่
และเจ้าก็มีเวลาตั้งหลายปี ในการปั่นหัวให้นางไม่เชื่อข้า
ไม่ นั่นไม่จริงเลย
เราแทบไม่พูดถึงเจ้าด้วยซ้ำ
- ให้สิ่งที่เขาต้องการไปซะ - จารึกน่ะนะ
ข้าไม่คิดว่าจะคืนมันให้นะ
รวมทั้งลูกสาวเจ้าด้วย
ไอ้เวรนี่
และตอนนี้เจ้าก็จมดินไปแล้ว
ทนดูไม่ได้จริงๆ
โซฟิน่าเป็นจอมเวทย์ที่มีพลังกล้าแกร่งมากๆ
เจ้าคงคิดว่าได้รู้แล้ว ตอนที่นางกักเจ้าไว้เมื่อคราวก่อน
เจ้าอยากให้เราโดนกักมาตลอด
ไม่ ข้าอยากให้เจ้ากับไซมอนถูกจับ แต่เขาดันหนีมาได้
อยู่ด้วยกันมาตั้งหลายปี เจ้ากลับหักหลังเราเพื่อยัยแม่มดนี่เหรอ
อย่าได้ไว้ใจนักต้มตุ๋น
เว้นแต่ว่า…
อยู่ที่นี่เคียร่ามีความสุข และได้รับการดูแลเป็นอย่างดี
และข้าก็รู้สึกรักนางเหมือนลูกของข้าเอง
ข้าไม่เคยรู้สึกอยากเป็นพ่อเลย จนกระทั่งได้มาเป็น
แต่การที่มีอีกคนมาชื่นชมเรา
และยอมให้เราปรับแต่งให้เหมือนกับเรา
เหมือนพระเจ้าไม่มีผิด
เดี๋ยวนะ ข้าเป็นทั้งพระเจ้าและเจ้าเมือง ข้านี่มันยอดคนชัดๆ
แบล็กวูด
ช่วยส่งพวกเขากลับเรือนจำได้ไหม และอย่าลืมรับค่าหัวด้วย
ข้าต้องไปแล้ว
ข้ากำลังรอพบสองคนที่รวยที่สุด จากบัลเดอร์ส เกตและวอเทอร์ดีป
เพื่อคุยกันเรื่องไฮซันเกมส์ซึ่งกลับมาจัดแล้ว
ยอดเลยใช่ไหมล่ะ
ดีจริงๆ นะที่ได้เจอพวกเจ้าทั้งคู่
โฮลก้าๆ
ฆ่าทั้งคู่ซะ
- เราต้องพานางไปจากที่นั่น - เราทำแน่
แต่ตอนนี้ต้องเอาตัวเองให้รอดก่อน
- ใช่ เจ้ามีแผนใช่ไหม - ข้ารู้ว่าเจ้าไม่มีไง
คุกเข่าลง
ขวานสวยนี่
ใช่ผลงานของเกลริน โฟแฮมเมอร์หรือเปล่า
เจ้ารู้ได้ไง
ลายสลักที่ด้าม
น้ำหนักเป็นไง ใช้ปัดป้องได้ไหม
มันเป็นเหล็กมืด
- แจ๋วเลย - ก้มหัวลงซะ
เดี๋ยว
ทำความสะอาดมันด้วยอะไร
หัวเจ้าจะหลุดจากบ่าอยู่แล้ว
ยังจะห่วงเรื่องนี้อีกเหรอ
ก็ถ้าเจ้าไม่ว่ากัน
น้ำมันลินซีดต้ม เดือนละครั้ง
ควรทำสัปดาห์ละครั้งนะ ถึงได้มีสนิมขึ้นนิดหน่อยไง
- ก็ได้ ตัดหัวเลย - ฟันเลย จะได้จบๆ
จับนางไว้
หยุดนางซะ
เกมพลิกแล้วโว้ย
- ก่อนไปจากเมืองนี้… - ไปเอาน้ำมันลินซีดต้ม ข้ารู้
ก๊อกๆ
ข้าอยากมาดูว่าเจ้าไม่เป็นไร
ข้ารู้ว่าสักวันจะต้องเจอพ่อ
แค่หวังว่าจะไม่ใช่แบบนี้
เจ้าต้องเข้าใจนะ
ว่าตอนที่เขาเสียแม่เจ้าไป
เขาก็เป๋ไปเลย
แล้วทำไมพ่อถึงโกหกเรื่องจารึก
เขาอาจจะอายที่ต้องยอมรับ ว่าทำไปขนาดนั้นแต่แทบไม่ได้อะไรเลย
ข้าน่าจะไปคุยกับพ่อ
อะไรคะ
เขาไปแล้ว เขาไม่อยู่แล้ว
ข้าให้จารึกแห่งความร่ำรวยไปและ…
เขาก็ไป
โฮลก้าด้วยเหรอ
ข้าเสียใจด้วยนะ
และข้าอยากให้เจ้ารู้ว่าถึงเขาจะไม่อยู่เพื่อเจ้า
แต่ข้าจะอยู่ตรงนี้เสมอ
ข้ารู้
การที่เจ้าเห็นความดีในตัวข้า
ทำให้ข้าเชื่อว่ามันอาจจะมีอยู่ในนั้นจริงๆ
เรายิงธนูพร้อมข้อความไปในห้องนางได้
- ถ้ายิงโดนนางล่ะ - เป็นความเสี่ยงที่เราต้องยอมรับ
ฆ่าลูกสาวข้าด้วยธนูน่ะนะ
ไม่ ไม่เอา
ถึงนางจะได้ข้อความก็คงไม่มาอยู่ดี นางคิดว่า…
ฟอร์จเหมือนพ่อของนาง
เราต้องเข้าปราสาทและพานางออกมา
จะบ้าเหรอ เอ็ด
ปราสาทเนเวอร์แน่นหนายิ่งกว่าคลังของคอรินน์ และเจ้าก็รู้ดี
เราต้องรวมทีมมือดี
ทีมเหรอ ใครจะมาช่วยเรากัน เราไม่มีเงินจ่ายนะ
ใช่ แต่ฟอร์จมีไง
เขาบอกว่าพวกคนรวยที่สุดกำลังมา เพื่อเดิมพันในไฮซันเกมส์
- ในห้องนั้นต้องมีเงินมหาศาลแน่ - ใช่
ไม่ต้องพูดถึงจารึกเลย
แล้วเคียร่าก็จะได้รู้ว่า…
เราทิ้งนางไปด้วยเหตุผลที่ถูกต้อง
ข้าคงไม่พูดแบบนั้น แต่… ก็ใช่ ใช่
จะเอาใครมาร่วมทีมดี
ไซมอนยังอยู่ในไทรบอร์ไหมนะ
ไซมอนเป็นพ่อมดห่วยๆ
เราไม่เจอเขามาสองปีแล้ว เขาต้องเก่งขึ้นแน่ๆ
ไม่มีใครสู้กลนี้ได้แล้ว
งั้นกลนี้เป็นไง พวกเจ้าชอบกลิ่นหญ้าเพิ่งตัดไหม
ได้กลิ่นไหม หญ้าเพิ่งตัดเลย
ลูกชายห้าขวบของข้าก็ทำได้
แล้วเขาเล่นกลนี้ได้ไหม
โห่
ไม่ได้เก่งขึ้นสักนิด
ข้าว่ามันไม่เกี่ยวกับสิ่งที่เขาทำตรงนั้นนะ
ให้เบลอๆ นิดหน่อยแบบนี้มันยากนะ
ใครๆ ก็ทำให้เบลอเยอะๆ ได้ แต่ถ้าให้เบลอนิดหน่อย
นั่นแหละมายากลของจริง
นั่นมัน…
หมอนี่จิ๊กของเราอยู่
ไม่ใช่อย่างที่เจ้าคิดนะ มันเป็นส่วนหนึ่งของการแสดง
ตอแหล
จับมัน
มนตร์โล่
ไม่ใช่มนตร์โล่นี่
ข้าไม่ชอบโชว์นี้เอาซะเลย
แกตายแน่
- ไซมอน - โฮลก้า
- อยู่แสดงต่อไหม - พาข้าไปจากที่นี่ที
ข้าน่าจะเตือนว่าฟอร์จมันเฮงซวย
ทันทีที่ออกมาจากห้องนิรภัย โซฟิน่าก็พยายามฆ่าข้า
ส่วนเขาก็ยืนเฉย
ว่ากันว่านางเป็นคนที่ ทำให้ลอร์ดเนเวอเรมเบอร์ล้มป่วย
เพื่อเปิดทางให้ฟอร์จ
พลังเวทย์ของนางอยู่อีกระดับเลย
อย่าดูถูกตัวเองสิ เราเห็นโชว์ของเจ้าแล้ว
ใช่ เจ้าโจมตีนางด้วยกลหญ้าเพิ่งตัดได้
ตลกเนอะ
ฟังนะ ข้าไม่โทษที่เจ้าอยากช่วยเคียร่า
และข้าชอบความคิดโค่นฟอร์จลงจากอำนาจ
แต่ปล้นปราสาทเนเวอร์ไม่คุ้มเสี่ยงแน่
แล้วการปล้นผู้ชมของเจ้าล่ะ
- เจ้าถังแตกแค่ไหน - ละเอียดยิบ
คืนนี้ข้ากะว่าจะนอนที่โรงละคร
- แต่ตอนนี้ดูจะไม่ฉลาดเท่าไร - ว่าไงล่ะ
เรารู้หรือเปล่าว่ามนตร์ลับแลอะไร ที่คุ้มกันห้องนิรภัยอยู่
- เราจะไปหากัน - ยังไง
จะลอบผ่านการตรวจตราปราสาทเหรอ
ข้าเหรอ ไม่ละ
อาจจะดรูอิด ไวลด์เชป
พวกนั้นเข้าออกได้แบบไร้ร่องรอยในร่าง…
- หนูหรือ… - กวาง
ใช่ กวาง มันจะเนียนไปกับกวางตัวอื่นๆ ในปราสาท
อย่ามาแซว
เราจะไปหาดรูอิดได้ที่ไหน
ข้ารู้จักดรูอิดคนหนึ่ง ดอริก
ไม่มีใครเหมือนนางแล้ว
ฟังดูโรแมนติกอยู่นะ
ใช่ สำหรับข้าก็ใช่
แต่นางดันเห็นว่าการที่ข้าไม่มั่นใจในตัวเอง มันดูเห่ยน่ะสิ
ไม่ใช่จุดเด่นของเจ้าเลย
ขอบใจนะ
ในนามของฟอร์จ ฟิตซ์วิลเลียม
นักโทษคนนี้ได้รับโทษประหารด้วยการตัดแขนขา
ด้วยความผิดฐานพูดจาว่าร้ายผู้นำของเรา
เอ็มเมอรัลด์ อันเคลฟจะไม่มีวันยอมแน่
ความยุติธรรมไม่มีวันตาย
ด้วยบัญชาของข้า
- ดอริกของเจ้าหัวรุนแรงใช่เล่น - พร้อมนะ
ไม่ นั่นไม่ใช่ดอริก
ลงมือได้ ฆ่านางซะ
เข้าไปเลย
โจมตี
นั่นแหละนาง
- นั่นตัวอะไรนะ - ไอ้หมีฮูก
- มันอยู่สูงแค่ไหนเนี่ย - บนนี้แหละ
- หยุดอยู่ตรงนั้น - เดี๋ยวๆ ข้าเอง
- ไซมอน - ไซมอนไหน
โอ๊ย
ไซมอน ออมาร์
พ่อมดน่ะ
ข้าเคยจีบเจ้า
เจ้าบอกว่าข้าทำให้เจ้ารู้สึกเศร้า
ไม่ใช่จากสิ่งที่ข้าทำนะ แค่เพราะตัวตนของข้า
- อ๋อ - ใช่
เจ้ามาทำอะไรที่นี่
- เราอยากได้กวาง - เราไม่อยากได้กวาง
เราจะโค่นฟอร์จ ฟิตซ์วิลเลียม
แล้วเจ้ามาอยู่ที่นี่ได้ไง
ข้าเกิดจากพวกมนุษย์ ที่ไม่ต้องการทารกเป็นเด็กปีศาจ
เอลฟ์ป่ารับข้ามาอยู่ด้วย
ข้าเข้าร่วมเอ็มเมอรัลด์ อันเคลฟ เพื่อปกป้องพวกเขา
ถึงยิ่งต้องมาร่วมกับเราเลย
เจ้าเป็นคนเดียวที่ลอบเข้าปราสาทได้ โดยไม่มีใครเห็น
และบอกได้ว่าเราเจอกับอะไรอยู่
อย่างที่เจ้าพอจะนึกออก ข้าไม่ไว้ใจมนุษย์
ข้าเห็นว่าเจ้ามีแต่ความเกลียดและเห็นแก่ตัว
ส่วนข้าเห็นว่าเจ้าพูดแรงนิดๆ นะ
ถ้าพอจะช่วยได้ ข้าเป็นแค่ครึ่งมนุษย์
แต่เจ้าเป็นพ่อมดฝีมือห่วย
ไม่ ไซมอน… เขาเป็นพ่อมดระดับเทพ
เขาเป็นทายาทของเอลมินสเตอร์ ออมาร์
ทางเดียวที่จะทำเรื่องนี้สำเร็จ ก็คือมั่นใจว่าทำเรื่องนี้ได้
- แต่เขาไม่มั่นใจ - ใช่ ก็ไม่ผิดนะ
ฟังนะ ไซมอนอาจไม่ฉลาดเหมือนข้า หรือแข็งแรงแบบโฮลก้า
แต่เมื่อถึงยามจำเป็น ชายหนุ่มคนนี้ก็ทำได้
- เราถึงได้เลือกเขา - เขายังเป็นพ่อมดคนเดียวที่เจ้ารู้จักด้วย
โฮลก้า ไม่ได้ช่วยเลย
แล้วเจ้าทำหน้าที่อะไรในเรื่องนี้
ข้าเหรอ ข้าเป็นจอมวางแผน
ข้าวางแผนน่ะ
ก็วางแผนเสร็จแล้วนี่ แล้วตอนนี้เจ้ามีประโยชน์อะไร
ถ้าแผนล้มเหลว แผนในตอนนี้น่ะ ข้าก็วางแผนให้ใหม่
แปลว่าเจ้าวางแผนห่วยๆ
- ไม่ใช่ - เขายังเล่นลูตด้วย
โฮลก้า นั่นไม่เกี่ยว เชื่อสิ ขาดข้าไม่ได้หรอก
ก็
ทุกแผนที่เราลองทำมา ไม่มีแผนไหนโค่นฟอร์จลงได้
เรากล้าตั้งคำถามถึงวิธีที่เขาขึ้นมามีอำนาจ
เขาจึงประกาศว่าเราเป็นศัตรู
เริ่มทำลายบ้านของเรา
และเข่นฆ่าผู้คนของเรา
ถ้าเราไม่รีบหยุดฟอร์จ
ก็จะไม่เหลืออะไรให้ปกป้องอีก
ข้าไม่ได้ทำสิ่งนี้เพื่อเงิน
ข้าจะทำมันเพื่อคนที่รับข้าเข้ามา ในยามที่ไม่มีใครต้องการ
งั้นเราเก็บส่วนแบ่งของเจ้าไว้เอง
(ข้ารู้สึกได้ว่าเจ้าเหลืออด)
แซสส์ แทม
แต่เจ้าเป็นสาวกที่ข้าไว้ใจที่สุดมาตลอด
เอาผ้าคลุมลง
เจ้าไม่ต้องซ่อนสัญลักษณ์จากข้า
ข้ายอมถูกเชือดและถลกหนัง
ดีกว่าทนใช้เวลาอีกชั่วโมงกับฟอร์จ ฟิตซ์วิลเลียม
ชายคนนั้นช่างน่าเหลืออด
แต่เราคงมาไกลถึงขั้นนี้ไม่ได้ ถ้าไม่มี "เสน่ห์" ของเขา
มนุษย์คนนี้ทำให้โลกแปดเปื้อนมานานพอแล้ว
จงสบายใจเถอะที่ได้รู้ว่างานที่นี่ของเจ้า ใกล้สิ้นสุดลงแล้ว
อยู่นี่เอง
ไม่ใส่ผ้าคลุมซะด้วย
ข้าว่าใส่ไว้จะดีกว่านะ
เจ้าน่ะ จอมเวทย์แดงแห่งเธย์
ไม่ได้เป็นที่รักใคร่เท่าที่ควรที่นอกเธย์
และแน่นอนว่าเจ้ากำลังจะเป็นที่รักน้อยลงอีกมาก
แต่ข้าก็ไม่อยากจะสั่งว่าเจ้าต้องทำอะไรหรอกนะ
คาลด์เวลกับพิราดอสต์มาถึงแล้ว ข้าว่าจะให้พวกเขา…
แย่เลยใช่ไหมล่ะ ข้าต้องทำอะไรสักอย่างกับเก้าอี้พวกนี้แล้ว
พวกมัน…
ข้าคิดว่าพวกท่านจะเห็นว่าเราได้ใช้ทุกมาตรการ
เพื่อปกป้องทรัพย์สินที่พวกท่านอาจ… หรืออาจจะไม่…
เลือกที่จะเดิมพันในระหว่างไฮซันเกมส์
เรามีซุ้มประตูเหล็กใหม่ที่ทุกปีกของปราสาท
ถ้าสัญญาณเตือนดังขึ้น ก็ไม่มีใครเข้าออกได้ทั้งนั้น
แล้วก็มี…
ห้องนิรภัยนี้
หัวหน้าที่ปรึกษาของข้า โซฟิน่า จะบอกรายละเอียดทั้งหมด
มันถูกคุ้มกันไว้ด้วย มนตร์ผนึกลับแลแห่งมอร์เดนเคเนน
ก็…
อาจจะไม่ใช่รายละเอียดทั้งหมด แต่ก็…
พอจะบอกได้ว่าเป็นมนตร์ที่ทรงพลังทีเดียว
ข้ามีคำถาม เหตุใดท่านถึงกลับมาจัดเกมนี้
ลอร์ดเนเวอเรมเบอร์เห็นว่ามันโหดเหี้ยมมาก
ลอร์ดเนเวอเรมเบอร์กับข้าต่างกันโดยสิ้นเชิง
อย่างเช่น ข้าชอบลุกจากเตียง ส่วนเขาชอบนอนเป็นผัก
ท่านนี่แย่จริงๆ
ข้าหยาบคายได้น่ะ
อันที่จริงก็คือเกมนี้รวมคนทั้งรวมเมือง แบบที่สิ่งอื่นทำไม่ได้
และมันไม่ใช่หน้าที่ของรัฐบาล ที่มาปฏิเสธสิ่งที่ผู้คนโหยหา
หรือมาปฏิเสธคนรวยแบบพวกท่าน ไม่ให้ทำกำไรจากพวกเขา
ใครอยากได้เครื่องดื่มบ้าง
เงียบ
มีไวลด์เชปอยู่ในนี้
เฮ้ย
หยุดนะ
ข้าจับนางไม่ได้
งั้นนางก็แปลงร่างเป็นกวางสินะ
ก็แค่ตอนท้าย
- เจ้าแน่ใจเรื่องโซฟิน่าใช่ไหม - ข้าเห็นสัญลักษณ์ของนาง
ไม่แปลกที่ข้าย้อนกลับมนตร์หยุดเวลาไม่ได้
ฟอร์จรู้มาตลอด เขาให้ลูกสาวข้าอยู่ในนั้นกับจอมเวทย์แดง
ห้องนิรภัยถูกคุ้มกันไว้ด้วยสักอย่างที่ชื่อ "มนตร์ผนึกลับแลแห่งมอร์ตี้ เคเมน"
มอร์เดนเคเนนเหรอ
- ใช่ นั่นแหละ - ให้ตายเถอะ
อะไร
ถ้าห้องนั้นมีมนตร์มอร์เดนเคเนน เราก็เข้าไปไม่ได้แล้ว
- มันผ่านไปไม่ได้ - ใช้พลังเวทย์เปิดมันไม่ได้เหรอ
โอเค เอาละนะ
ข้าเกลียดจริงๆ ที่ทุกคนคิดว่าพลังเวทย์แก้ปัญหาได้ทุกอย่าง
มันมีขีดจำกัด นี่ไม่ใช่นิทานก่อนนอน
- นี่เป็นโลกความจริง - งั้นก็ไม่มีทางเปิดได้เหรอ
ได้ ถ้าข้าเป็นหนึ่งในพ่อมดที่มีพลังกล้าแกร่งที่สุด เพราะงั้นก็ไม่
หรือถ้าเรามีหมวกเหล็กสกัดมนตร์
มีอะไรนะ
หมวกที่ทำให้มนตร์ใกล้ๆ ไร้ผล
แต่ก็ไม่สำคัญ
หมวกนั่นสาบสูญไปเป็นชาติแล้ว เราจบเห่
ไม่เอาน่า
มีปัญหาอะไรล่ะ เราตามหาหมวกนั่นได้
ถึงเราจะเจอ ข้าก็ใช้มันไม่ได้ถ้าไม่อาจสื่อกับมัน ซึ่งข้าไม่ได้เรื่องเลย
เจ้าทำได้แน่ ข้ารู้
- ใช่ว่ามันจะเป็นตามที่เจ้าพูด - ใช่ แต่เป็นตามที่เจ้าพูดไง
- แต่ข้าพูดไม่ได้ - เจ้าพูดได้
- แต่ข้าจะไม่พูด - พูดเถอะ
- ไม่ - แล้วแต่
งั้นรู้กันแค่สองคนนะ ข้าไม่อยากให้กลุ่มเสียกำลังใจ
กำลังใจอะไรล่ะ
- โฮลก้ารู้ว่าหมวกอยู่ที่ไหน - รู้เหรอ
เผ่าข้าเคยต่อสู้แย่งมันกับลัทธิมังกร ที่เอเวอร์มอร์ส
เราไปถามก็ได้ว่ามันอยู่ที่ไหน
ศึกนั้นผ่านมาเป็นร้อยปี พวกเขาตายกันหมดแล้ว
แล้วไง ใช้พลังเวทย์ถามสิ
เขาเพิ่งสาธยายไปเอง ว่าเขาใช้พลังเวทย์แก้ไขทุกอย่างไม่ได้
อันที่จริง มีบางอย่างที่ข้าทำได้
เจ้าฟื้นชีวิตคนตายได้เหรอ
ข้าฟื้นคืนชีวิตไม่ได้
แต่ข้ามีเหรียญนี้ที่ให้ข้าถามคำถามซากศพได้
แล้วพวกเขาก็จะกลับไปตาย
- อี๋ - ใช่ แย่มากเลย
ยอดเยี่ยมเลยต่างหาก
เราจะไปที่เอเวอร์มอร์ส ไซมอน ขอบใจที่เลี้ยงนะ
อะไร ไม่นะ…
ใช้พลังเวทย์จ่ายสิ
(ไวลด์เชปตนนั้น ต้องเป็นพวกทีมเก่าของฟอร์จแน่)
(หรือฟอร์จมีแผนต่อต้านเรา)
(ตราบที่ได้ประโยชน์)
(เขาจะไม่ยุ่งกับแผนพิชิตของซาสส์ แทม)
(ข้าจะล่าโจรพวกนั้นเอง)
(ก่อนเจ้าจะไป)
(พวกข้างหลังนี่แหละทำมันหนีรอด)
(เข้าใจแล้ว)
เขาเป็นชาวเธย์
นี่ เอ็ด
ดูสิว่าเราอยู่ที่ไหน
มาร์ลามินเหรอ ถามจริง
เจ้าทำแบบนั้นกับตัวเองทำไม
ข้าแค่จะมาเก็บของนิดหน่อย
เขาทาสีบานเกล็ดด้วย
น่ารักดี
โฮลก้า
ไง มาร์ลามิน
- นั่นมาร์ลามินเหรอ - ใช่
พวกเราเองก็ตกใจนิดหน่อย ตอนที่เจอเขาครั้งแรก
นึกว่าจะติดคุกนานกว่านี้ซะอีก
ข้าแหกคุกมาน่ะ
โฮลก้าคนดีคนเดิม
แล้วเจ้าเป็นยังไงบ้าง
ก็เหมือนเดิมนะ
ข้ามีสวน กำลังเขียนหนังสือ
ข้าเห็นว่าเจ้ายังเก็บไม้เท้าที่ข้าให้ไว้
ใช่ ใช่แล้ว
ถ้าต้องการ เจ้าเอาไปก็ได้นะ
- กวินน์ไม่ค่อยเดินเที่ยวน่ะ - กวินน์เหรอ
- ถึงบ้านแล้วเหรอ ที่รัก - อยู่ในนี้
ข้าบี้บัลลี่วุกทั้งฝูง…
สวัสดี
- นี่ใครกัน - กวินน์ นี่โฮลก้า
ได้ยินเรื่องเจ้ามาเยอะเลย
ข้าอยากจับมือด้วยนะ แต่…
ด้วยความยินดี
มาอยู่นานแค่ไหนล่ะ
แค่ผ่านมาน่ะ
จะมาคุยกับซากศพที่ทางใต้ของเนสเม่
เยี่ยมเลย ใช่
ข้าไปอาบน้ำเตรียมกินมื้อเย็นนะ มีอะไรกินเหรอ
ข้าย่างห่านไว้ และเก็บพิกเคิลเบอร์รีมาด้วย
ดีใจที่ได้เจอนะ
- งั้นพวกเจ้า… - เกือบปีแล้ว
นางทำให้เจ้ามีความสุขไหม
มากกว่าที่ข้าเคยทำไหม
ข้าพูดแบบนี้แล้วกัน นางทำมาหากินสุจริต
นางไม่เมาหัวราน้ำ
และนางไม่ทำให้ข้าต้องร้องไห้ก่อนรุ่งสาง
สงสัยว่านางอยู่ที่ไหน
ตอนนั้นข้าเจ็บปวด
ข้าถูกขับออกจากเผ่าเพราะคบกับเจ้า
และข้าพยายามสร้างบ้านให้เรา เจ้าจะได้ลืมเรื่องนั้น
แต่เจ้าก็ไม่เคยลืม
กวินน์ดูน่ารักดีนะ
เจ้าคู่ควรแล้ว
ขอบคุณ
ตอนที่เจ้าไม่อยู่ ข้าสูญเสียครอบครัว
แต่ยังโชคดีพอที่ได้พบครอบครัวใหม่
และข้าก็หวังให้เจ้าได้เจอเช่นกัน
โฮโฮที่น่ารักของข้า
เราจะโค่นฟอร์จให้ได้
ข้าจะทำให้มาร์ลามินกับเผ่าเอลค์เห็น ว่าพวกเขาพลาดที่ปล่อยข้าไป
ไม่มีสิ่งไหนจากโชคชะตาใด
จะเพลิดเพลินเท่าการจิบไวน์
กับเหล่าผองเพื่อน เราดื่มเฮฮา
มาดื่มคลายกังวลให้สุขอุรา
- ชนแก้ว เอ้า เต็มที่ไป - ชนแก้ว เอ้า เต็มที่ไป
- งานใดๆ ล้วนรอได้ - งานใดๆ ล้วนรอได้
- เราเห็นพวกคนโง่เขลา - เราเห็นพวกคนโง่เขลา
- ที่เอาแต่บ่น แทนที่จะเมา - ที่เอาแต่บ่น แทนที่จะเมา
- ชนแก้ว เอ้า เต็มที่ไป - ชนแก้ว เอ้า เต็มที่ไป
- งานใดๆ ล้วนรอได้ - งานใดๆ ล้วนรอได้
- เราเห็นพวกคนโง่เขลา - เราเห็นพวกคนโง่เขลา
- ที่เอาแต่บ่น แทนที่จะเมา - ที่เอาแต่บ่น แทนที่จะเมา
ญาติของข้ามากมายสละชีวิตในศึกที่นี่
ข้านึกภาพมาตลอดว่าจะถูกฝัง ในพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้
ใช่
ใครมีพลั่วบ้าง
โอเค ไซมอน มันต้องยังไง
ข้าอ่านคาถาบนเหรียญนักบวชนี้
น่าจะอยู่สักที่ในนี้ นี่ไง
เอาละ เมื่อคนตายคืนชีพ เราก็ถามได้ห้าข้อ
เมื่อเสร็จ เขาจะตายอีกครั้ง ไม่มีวันคืนชีพได้อีก
ทำไมต้องห้าข้อ
- ไม่รู้สิ มันก็แบบนี้แหละ - ดูไร้เหตุผลนะ
- เรามาต่อกันเลยได้ไหม - ได้ ได้สิ
น่ายินดี
ข้าอาจจะร่ายมันไม่ถูก
ไม่ได้กลัวนะ แค่ตกใจเฉยๆ
เริ่มเลยนะ
เจ้าถูกฆ่าในศึกแห่งเอเวอร์มอร์สใช่ไหม
- ใช่ - เยี่ยมเลย
ไม่ใช่สำหรับเจ้า เสียใจด้วยที่ต้องตายนะ
- อีกสี่ข้อใช่ไหม - ใช่
เปล่า ไม่ได้ถามเจ้า
- นั่นนับด้วยหรือเปล่า - นับ
บ้าเอ๊ย
- ตอบแค่ตอนที่ข้าคุยกับเจ้า โอเคนะ - ได้
เจ้าพูดว่า "โอเคนะ" ตอนจบประโยคทำไม
ข้าเปล่า
เฉียบ พลั่วอยู่ไหน
โท้ก ฮอร์กาธ
ระหว่างทำศึก เจ้าเห็นหมวกเหล็กสกัดมนตร์ไหม
มันอยู่ในการครอบครองของหัวหน้าข้า สแตนฮาร์ด กริมวูล์ฟ
โอเค ดี
แล้วสแตนฮาร์ด กริมวูล์ฟทำอะไรกับมัน
เมื่อเหล่าสาวกผ่านสันเขามา เราก็รู้เลยว่าเรามีคนมากกว่า
แต่ข้อได้เปรียบของเราไร้ความหมาย เมื่ออยู่ต่อหน้ามังกรเรคอร์
ฮอร์กาธ
รับนี่ไว้และหนีไปซะ
อย่าให้เรคอร์ได้มันไปเด็ดขาด
รับทราบ ไม่ต้องห่วง
นั่นเป็นภาพสุดท้ายที่ข้าจำได้
โอเค ก็…
ขอบใจที่ช่วยนะ
ไปหาหลุมศพของสแตนฮาร์ด กริมวูล์ฟกัน
เดี๋ยวสิๆ
จะไม่ถามอีกสามข้อที่เหลือเหรอ
ให้ถามอะไรล่ะ เขาบอกทุกอย่างที่รู้มาแล้ว
เจ้าทิ้งเขาไว้แบบนั้นไม่ได้ ดูชายที่น่าสงสารคนนั้นสิ
ก็ได้
เจ้าชอบกินอะไร
ข้าวโอ๊ต ไม่สิ บาร์เลย์
โถ
เจ้าชอบแมวไหม
ก็ไม่เชิง
โอเค
สองบวกสองเป็นเท่าไร
ข้าคิดเลขไม่เก่ง
- รู้สึกดีขึ้นไหม - ไม่
บ่อยครั้ง การตัดสินใจอันยากยิ่งที่ผู้นำเลือกได้
ก็คือจะถอยทัพเมื่อใด
ข้าออกคำสั่ง
ข้าสั่งการขุนศึกของข้าให้นำหมวกไปส่ง
ให้กับม้าเร็วของเรา เวน ซาลาฟิน
ถ้าไปถึงสันเขาได้ เราก็จะ…
อีกแล้วไง
มันเป็นช่วงเช้าของศึกนั้น
ขณะที่ข้าก้าวออกจากอ่างอาบน้ำ เท้าข้าก็ลื่นก้อนหิน
แล้วเจ้าก็เข้าร่วมทำศึกเหรอ
เปล่า ข้าตาย เพราะหกล้ม
แต่สแตนฮาร์ด กริมวูล์ฟบอก ว่าเขามอบหมวกให้กับเวน ซาลาฟิน
นั่นเจ้าใช่ไหม
ข้าสเวน ซาลาฟิน เวนเป็นพี่ชายข้า
นี่มันฝันร้ายชัดๆ
เวนสบายดีไหม
ข้ามีบาดแผลและเสียม้า ในตอนที่หนีออกจากสมรภูมิ
ข้าไม่สนใจตัวเอง
ข้าแค่ต้องรักษาหมวกไว้ให้ได้
เป็นชาวเธย์ที่มีสัญลักษณ์แห่งแซสส์ แทม
ข้านอนรอความตาย
แต่ก็ไม่เป็นเช่นนั้น
เขามีวิธีที่เมตตา
เขาบอกว่าเขามีนามว่าเซงค์ เยนดาร์
เขาหนีจากแซสส์ แทม และตอนนี้ต้องมาอาศัยต่างถิ่น
เมื่อข้าตาย เขาสัญญาว่าจะเก็บรักษาหมวกไว้
เพราะอะไรไม่รู้ ข้าเชื่อเขา
พูดเป็นเล่น ชาวเธย์ที่ "เมตตา" น่ะนะ
ข้าพูดความจริง
เจ้าพล่ามไร้สาระ
ชาวเธย์นั่นโกหกและเจ้าก็ตายไปเปล่าๆ
หมวกถึงทางตันแล้ว เราต้องหาทางอื่นเพื่อเข้าห้องนิรภัย
ไม่ ข้าเคยได้ยินชื่อเซงค์
เขาเป็นอัศวิน เขาช่วยอันเคลฟ เอาชนะกลุ่มนักบวชทาลอส
ข้าก็รู้จักชื่อนั้น
ลุงข้าบอกว่าเซงค์ปัดป้องบีโฮลเดอร์ได้ โดยใช้แค่น้ำเต้าที่ฝนให้คม
- น้ำเต้าฝนให้คมเหรอ - บางอย่างคมๆ น่ะ
พวกเธย์น่ะเป็นฆาตกร จบนะ
อะไร
- ข้าก็เคยได้ยินเรื่องเขา - ไม่นะ
เขาเคยร่วมสู้กับญาติข้าในเอนอรอช ญาติข้าบอกว่าเขาเป็นคนดี
พวกเขาไปตามหาเซงค์ที่น่ารักคนนี้ และนั่งถักเปียให้กันได้เลย
ข้าจะหาทางอื่นเอง
- เขามีปัญหาอะไร - เขามีประวัติกับพวกเธย์น่ะ
ข้ารู้ว่าเจ้ารู้สึกยังไง แต่เราไม่มีเวลาแล้ว
แบบนั้นข้าคงทรยศเซีย
ไม่หรอก เจ้าจะทำมันเพื่อช่วยนางกับเคียร่า
ฟังนะ ถ้าเซงค์ทำตัวเฮงซวย ข้าจะสับผ่ากลางมันเลย
- น่ารักจริงๆ - เรามีอะไรต้องเสียล่ะ
มีใครรู้บ้างว่าไอ้เบื๊อกเซงค์อยู่ที่ไหน
ล่าสุดที่รู้มา เขาทำงานกับกลุ่มฮาร์เปอร์ อยู่ที่มอร์บรินส์ ชีลด์
แจ๋ว กลุ่มฮาร์เปอร์
เขามีปัญหาอะไรกับกลุ่มฮาร์เปอร์
เขาก็มีประวัติกับพวกนั้น
เอาละ ไปกัน
โทษทีนะ
ข้ายังไม่ตาย
จริงด้วย
เจ้าชอบหนังสือเล่มไหน
เลือกแค่เล่มเดียวยากนะ
- ห้าข้อใช่ไหม - ใช่
- ดี - ในด้านงานประวัติศาสตร์ ข้าคงบอกว่า
คัมภีร์เขี้ยวแห่งไลแคนทัส ซาร์
นั่นแค่ข้อที่สี่เองนะ
สวัสดี
ซวยแล้วไง
ดึงเลย ดึง
เร็วเข้า ขอคนเพิ่ม
ยังไม่ตาย
ขอบคุณ
- น่าสนใจไม่หยอก - ข้าเคยเห็นที่น่าสนใจกว่านี้อีก
- เอ็ด ไปคุยกับเขาสิ - เจ้านั่นแหละไปคุย
ข้าก็เคยดึงแมวจากปากปลานะ
เซงค์ใช่ไหม
เป็นคำถามที่ข้าไม่ขอตอบ ถ้าไม่รู้ว่าข้ากำลังคุยกับใครอยู่
ข้าโฮลก้า คิลกอร์
นี่ไซมอน เอ็ดกิน และดอริกที่ด้านหลัง
- เจ้ามาที่มอร์บรินส์ ชีลด์ด้วยเหตุใด - เพราะเจ้า
เราพยายามตามหาหมวกเหล็กสกัดแมว
สกัดมนตร์
หลายชีวิตต้องดับสิ้นเพื่อปกป้องหมวกนั้น
การพูดถึงมัน คงเป็นการด้อยค่าการเสียสละพวกนั้น
แจงกลี
แจงกลีสู่ท่านเช่นกันนะขอรับ
เจ้าเป็นที่รู้จักในฐานะชายผู้มีเกียรติและสัจจะ
และข้ารับรองได้ ว่าเหตุผลที่เราต้องการหมวกนั้นมีเกียรติ
ใช่ เราจะไปปล้นคน
โฮลก้า
ไม่ใช่ตาสีตาสา แต่เป็นฟอร์จ ฟิตซ์วิลเลียม
กับจอมเวทย์แดงแห่งเธย์ที่เขาร่วมมือด้วย
ตามข้ามา
นี่มันที่ไหนกัน
ที่หลบภัยฮาร์เปอร์
แต่เอ็ดกินเพื่อนของเจ้าคงรู้อยู่แล้ว
รู้ได้ไงว่าข้าเคยเป็นฮาร์เปอร์
เจ้าอาจจะละทิ้งคำสาบาน
แต่คำสาบานไม่เคยละทิ้งเจ้า
แค่เพราะประโยคมันคล้องจองกัน ไม่ได้แปลว่ามันมีสาระ
ทำไมเจ้าถึงอยากปล้นฟิตซ์วิลเลียม
เขาขโมยลูกสาวไปจากเอ็ดกิน และสมบัติมหาศาลไปจากเรา
รวมถึงจารึกแห่งการฟื้นคืนด้วย
เขาไม่ต้องรู้ทุกเรื่องก็ได้
ข้าก็แค่…
หรือพูดได้ว่า ฟอร์จมันไอ้ลูกหมาชัดๆ
งั้นเจ้าก็โทษแม่เขาในความชั่วที่เขาทำ
อะไรนะ
ไม่ มันแค่คำด่าเฉยๆ
อ๋อ
ข้าไม่ชินกับภาษาพูดเท่าไร
เจ้าเป็นคนเส้นลึกสินะ
ถ้าฟิตซ์วิลเลียมเป็นพันธมิตรกับจอมเวทย์แดง
พวกเขาคงมีเป้าหมายมากกว่าเรื่องการเมือง
กว่าร้อยปีก่อน จอมเวทย์แซสส์ แทม
เป็นหนึ่งในแปดซัลเคียร์ที่ปกครองอาณาจักรเธย์
แจ่ม วิชาประวัติศาสตร์
แต่แทมกระหายอำนาจแบบไร้ขีดจำกัด
ในคืนก่อนปรากฏการณ์อายัน
ชาวเมืองได้มารวมตัวเพื่อเฉลิมฉลอง
โดยที่ชาวเมืองและผู้ปกครองคนอื่นไม่รู้เลย
แทมมีแผนการบางอย่าง
ก่อรัฐประหารอันชั่วร้าย
เขาปลดปล่อยมรณะเพรียกหา
มนตร์ที่กลืนกินวิญญาณของทุกคนที่ได้พบเห็นมัน
ทำให้พวกเขาตกเป็นทาสตามบัญชา
ด้วยความช่วยเหลือของจอมเวทย์แดง แซสส์ แทมได้สร้างกองทัพผีดิบ
ทำให้เขายึดครองทั้งอาณาจักรได้
อำนาจของแซสส์แผ่ไปไม่เกินอาณาเขตของเธย์
ข้าคิดว่าเขากับจอมเวทย์แดงคงจะไม่พอใจ
จนกว่าจะกระจายความชั่วร้ายของพวกเขา ไปทั่วเฟรันได้
พูดจบยัง เพราะเรารู้อยู่แล้วว่าจอมเวทย์แดงน่ะชั่ว
ฟอร์จเองก็ด้วย
คำถามเดิม ถ้าพวกนั้นช่วยให้เขาครองอำนาจ พวกนั้นจะได้อะไรตอบแทน
ฟังดูเหมือนเรามีศัตรูคนเดียวกัน
เจ้ามอบหมวกให้เรา เราไปโค่นฟอร์จ
ไม่มีใครเป็นเจ้าเมืองได้ถ้าไร้เงินสนับสนุน
และจอมเวทย์แดงก็จะเสียหุ่นเชิดไป
แล้วสมบัติที่เจ้าจะปล้นมาล่ะ
สำคัญด้วยเหรอ
ข้าจะไม่ขอมีส่วน ในการใช้ทรัพย์สินที่ได้มาอย่างไม่ถูกต้อง
ก็ได้ เราจะแจกจ่ายมันให้กับชาวเมือง
- จงสาบาน - อะไรนะ
วางมือของเจ้าบนตราฮาร์เปอร์นี้
และสาบานว่าเจ้าจะแจกจ่าย ทรัพย์สินทั้งหมดที่ได้มา
ให้กับชาวเมืองแห่งเนเวอร์วินเทอร์
ได้สิ สบายมาก
พูดเลย เอ็ด
สาบานว่าเจ้าจะยกเงินของฟอร์จให้กับชาวเมือง
ข้าสาบานว่าจะ…
มอบเงินของฟอร์จ ให้กับชาวเมืองเนเวอร์วินเทอร์
จงเก็บสิ่งนี้ไว้
เจ้าอาจจะยังไม่เชื่อในคำพูดของเจ้า แต่ข้าเชื่อ
ใช่ ก็ดีแล้ว ไซมอน เก็บไว้
ทีนี้ ไหนล่ะหมวก
- ในลำไส้ของอันเดอร์ดาร์ก - อันเดอร์ดาร์กเหรอ
เจ้าเก็บรักษามันอยู่นี่ แล้วเอาลงไปเพื่อ
เพราะมันเป็นที่สุดท้ายที่คนรักตัวกลัวตายจะลงไป
- ฟังดูดีแฮะ - คิดใหม่เลย
รู้ ข้าพูดประชดน่ะ
คำพูดประชดมักทิ่มแทงผู้พูดมากที่สุด
เหรอ นั่นคือสิ่งที่เจ้ารู้เหรอ เซงค์
มีทางเข้าอยู่ทิศตะวันออกของเทือกเขาซอร์ด
ในป่าคริปต์การ์เดน
จากตรงนั้นเราอาจลงไป ถึงซากปรักหักพังแห่งดอลบลันด์
ข้าขอถามหน่อย เหตุใดเจ้าถึงละทิ้งกลุ่มฮาร์เปอร์
การเป็นฮาร์เปอร์ทำให้ภรรยาข้าต้องตาย
เสียใจด้วย
คนที่ฆ่านางได้รับโทษหรือยัง
หมายถึงพวกเธย์น่ะเหรอ
ยัง
ชาวเธย์ไม่ได้ชั่วร้ายกันทุกคน
ข้าเป็นเพียงเด็กน้อย ตอนที่แซสส์ แทมเข้ายึดครองเธย์
ข้าเห็นความน่ากลัวของมนตร์นั้นกับตา
ชายผู้มีเกียรติกลายเป็นอสุรกาย
ความคิดถูกลบหายไปในชั่วอึดใจ
พ่อแม่เข้าทำร้ายลูกตัวเอง
ข้าหนีรอดมาได้
แต่ก็ไม่เหมือนเดิมอีก
เจ้ากับข้าต่างสูญเสียตัวตนส่วนหนึ่งไป
สิ่งสำคัญก็คือเราทำยังไงด้วยส่วนที่ยังเหลือ
บอกแล้วนี่ว่าข้าจะทำยังไง
ข้าจะบุกปราสาทเนเวอร์ และเอาครอบครัวข้าคืนมา
แล้วจารึกล่ะ
- เจ้าคิดจะคืนชีพภรรยา - ใช่
ดีมาก
ข้าอยากให้คิดให้ดีว่าภพที่เราใช้ชีวิต ไม่ได้มีแค่ภพเดียว
การดึงหญิงคนรักของเจ้ากลับมาสู่ภพเดิม
เป็นการกีดกันนางจากภพใหม่
ใครช่วยมาขี่ข้างหมอนี่ทีได้ไหม
ตามข้าเข้ารูทวาร
รูทวารเหรอ
อันเดอร์ดาร์กมีทางเข้าหลายทาง
นี่เป็นหนึ่งในทางที่ไม่สะดุดตา
ข้าขอลงท้ายสุด
มันเป็นการเดินทางช่วงกลางวัน ข้าเลยเลือกเส้นทางที่เลี่ยงผู้คน
เกาะกลุ่มกันไว้ และอย่าส่งเสียง
ไม่ว่าจะเคยได้ยินอะไรเกี่ยวกับที่นี่ มันเป็นแค่เศษเสี้ยวของอันตรายที่แท้จริง
ถ้าเส้นทางสลัวเกินไป
จับมือข้าได้ ข้าจะนำทางเอง
บอกไว้ตอนนี้เลยนะ ข้าไม่จับมือหมอนั่นแน่
อย่าการ์ดตก ข้าไม่ไว้ใจหมอนี่
ถึงเขาจะช่วยเราอยู่น่ะนะ
เขามีแผนการบางอย่างซ่อนอยู่
สิ่งเดียวที่ข้าซ่อนอยู่คือแขนที่อยู่ในเสื้อ
- ได้ยินได้ไงเนี่ย - ก็ยังได้ยินอยู่
ข้าเกลียดเจ้า
เส้นทางสู่ซากปรักหักพังอยู่ตรงนี้
อยู่นิ่งๆ
ร็อกช์นอน
อสูรสูบปัญญา ตัวเล็กแต่จัดการยาก
พวกมันทำให้เหยื่อชะงัก และสูบสมอง ควบคุมร่างกายเหยื่อ
- และให้ทำไง - ห้ามส่งเสียง
พวกมันสนใจพลังทางจิต
ยิ่งเหยื่อมีสติปัญญาสูงเท่าไร พวกมันก็ยิ่งมีโอกาสจู่โจม
เจ็บนิดๆ แฮะ
นั่นไง นครแขวนแห่งดอลบลันด์
หมวกอยู่ที่อีกฟากของเหวนี้
แต่ระวังไว้ มีกับดักโนมิชโบราณคุ้มกันสะพานอยู่
มีรูปแบบชัดเจนที่เราต้องเดินตาม เพราะงั้นอย่าพลาดโดนกลไกเปิดมัน
- รูปแบบคือยังไง - ก็ง่ายๆ
เริ่มจากศูนย์กลาง ใช้บล็อกเลขคี่เท่านั้น
ไปทีละก้าว ยกเว้นทุกก้าวที่ห้า
ที่ต้องก้าวออกด้านข้าง
ซ้ายหรือขวา ไม่สำคัญ
ตราบใดที่คนนำกับคนตามยังห่างระยะเท่ากัน
หลังจากนั้นให้ไปต่อ และอีกครั้ง บล็อกเลขคี่เท่านั้น
แต่ว่าที่จุดกึ่งกลาง เราจะเปลี่ยนไปใช้บล็อกเลขคู่
รูปแบบเดิม แต่ทีนี้ก้าวออกข้างหลังจากก้าวที่สี่
จนเมื่อเราถึงที่…
ข้าคง…
เหยียบบนสะพานน่ะ
ไม่รู้ว่าตรงนั้นเป็นจุดเริ่มนี่
ก็… โทษที
โครงสร้างไม่แข็งแรงเลยเนอะ
เจ้าใช้พลังเวทย์พาเราข้ามไปไม่ได้เหรอ
ไกลเกินที่จะใช้พลังโทรจิต
ข้ามีเชือกอยู่ในกระเป๋า
ข้ามัดเข้ากับขวานได้
ขว้างมันข้ามไปยึดไว้กับก้อนหิน
- รู้ใช้ไหมว่าก้อนหินมันแข็ง - หุบปาก
ไปเอามาจากไหนน่ะ
อะไร ไม้เท้าของมาร์ลามินเหรอ
ข้าจิ๊กมาจากจอมเวทย์ในเกรย์พีคส์
นี่ไม่ใช่ไม้เท้าธรรมดา
มันคือไม้เท้าที่นี่ที่นั่น
- อะไรนะ - น่าจะมีระยะใช้เกือบ 500 เมตร
ดูไว้
ที่นี่
ที่นั่น
ใช้ได้ด้วย
เห็นไหม
ไม่ต้องใช้สะพานเลย
ข้าทำได้ดีนะ
เท่เลย
ข้าให้เจ้าในตอนนี้ โดยเชื่อว่าเจ้าจะรักษามันไว้ด้วยชีวิต
แน่นอน
เก็บไว้
ที่นี่มีปีศาจ
พวกนั้น…
นักฆ่าแห่งเธย์
(ดูแก่ขึ้นนะ เยนดาร์ คงเพราะเลือดมนุษย์อันต่ำต้อย)
(ส่วนเจ้า ดราลาส ยังอัปลักษณ์เหมือนที่เจอครั้งก่อน)
(งั้นข้าจะทำให้ไม่ต้องเจออีก)
ข้าจัดการเอง
ค่อยยังชั่ว เขาอยู่ข้างเรา
ต้องหนีแล้ว
ทำไม เจ้าฆ่าพวกมันหมดแล้วนี่
ฆ่าสิ่งที่ตายไปแล้วไม่ง่ายหรอกนะ
(พร้อมสู้ยกต่อไปหรือยัง เยนดาร์)
เร็วเข้า
มังกรจ้ำม่ำเชียว
นั่นเธมเบอร์ชวด คงเจอถ้ำใหม่แล้ว
กินถ้ำเก่าไปเหรอ
ข้าช่วยเอง
ทางตัน
ไซมอน บนนั้น
ขอบใจที่ช่วย
เป็นเจ้าก็คงทำเหมือนกัน
ใช่แหละ
ไอ้เวรนี่ตื๊อไม่เลิก
ไปเร็ว มันติดแล้ว
เราก็ด้วย
เราจมแน่
- เปิดประตูให้เราออกไปสิ - ข้าเปิดประตูได้เฉพาะที่ที่ข้ามองเห็น
อยากเดินทางข้ามผนังไหมล่ะ
น้ำเค็มนี่
ไซมอน จำกลที่เจ้าเล่นที่ไทรบอร์ได้ไหม
กลิ่นหญ้าเพิ่งตัดเหรอ
ไม่ใช่ นิ้วติดไฟน่ะ
- จำได้ ทำไม - โฮลก้า ฟาดมันเลย
อยากยั่วโมโหมันหรือไง
พอข้าบอก ให้ทุกคนลงไปใต้น้ำ
และนั่นจะเป็นตาเจ้า ไซมอน โอเคนะ
มองหาพระแสงอะไรวะ
มองฮาร์เปอร์ที่ตื่นตัวสักทีไง
ฟาดมันเลย โฮลก้า
อีกที
ตอนนี้แหละ
คงต้องจากกันตรงนี้
ขอให้การเดินทางของเจ้าประสบความสำเร็จ
- เจ้าไม่ไปด้วยเหรอ - ก็อยากไปอยู่
แต่นี่เป็นภารกิจของเจ้า
ข้าให้เครื่องมือเจ้าไปแล้ว เป็นเจ้าที่ต้องใช้พวกมัน
เจ้าใช้พวกมันแทนเราไม่ได้เหรอ
เพราะเจ้าเก่งกว่าเยอะ ทั้งการต่อสู้ การวางแผนและ…
ทุกเรื่องยกเว้นการคุย
การคุยกับเจ้าไม่ค่อยดีเท่าไร
ในยามที่ความศรัทธาลดลง และความแคลงใจเพิ่มขึ้น
ข้านึกถึงบัญญัติแห่งโบราณ…
โอเค ไว้เจอกัน
เขาไปแล้ว
แค่เดินไปเลย
เดินเป็นเส้นตรงเป๊ะ
โอ๊ะโอ เดี๋ยวนะ เขาจะเดินข้ามหิน
เขาจะเดินอ้อมไหม
ไม่
ข้ามหินไปเลย
พึมพำอะไรของเจ้า
ข้ากำลังเตรียมตัวสื่อกับหมวก
ถ้าข้าสื่อกับมันไม่ได้ มันก็ไร้ประโยชน์
กดดันมากเลยนะ จากทุกอย่างที่เราต้องเจอเพื่อให้ได้มันมา
ใช่ ข้ารู้ดี
งั้นชะตาของเราก็ขึ้นอยู่กับเจ้า
ให้ตายสิ
อยู่นี่เอง ไซมอน ออมาร์ผู้ยิ่งใหญ่
พ่อมดผู้สืบสายโลหิตจอมเวทย์
ท่านเป็นใคร
ไม่รู้จักข้าเหรอ
ข้าเองก็มีนามว่าออมาร์
ท่านคือปู่ทวดของข้า
เป็นหมวกที่ดีนะ
อะไรทำให้เจ้าคิดว่าเจ้าคู่ควรกับมัน
ข้าเชื่อในตัวเองเหรอ
ถามข้าเหรอ
ไม่ ข้า… ข้ามั่นใจ
ข้าเป็นพ่อมดผู้ยิ่งใหญ่
ตอนนี้น่ะนะ
มีเรื่องตลกเกี่ยวกับพลังเวทย์
มันเลือกผู้ที่จะใช้มัน
และมันไม่ยอมทนต่อคนเขลา
ท่านมาบอกข้าทำไม
ข้าว่าเจ้ารู้นะ
ไซมอน
เจ้าสื่อกับมันได้ไหม
เป็นอะไรไหม
ข้าช่วยเอง
เกิดอะไรขึ้น
- ข้าได้คุยกับบางคน - แล้วไง
ปู่ทวดของข้า เขา…
ไม่ช่วยอะไรเลย
เจ้าคุยกับเขาเหรอ
จากตรงนี้ ดูเหมือนหมวกหลุดออก ทันทีที่เจ้าใส่มันเลย
ที่นั่นเวลามันต่างกันน่ะ
โอเค ข้าจะลองวิธีอื่นดู
เยี่ยม วิธีใหม่ ลองดูเลย
เจ้าทำได้ๆ
ดีขึ้นนะเนี่ย ไม่ได้ลอยไปไกลเท่าเดิม
พยายามต่อไปนะ
เรามีเวลาอีกหกชั่วโมงก่อนไปเนเวอร์วินเทอร์
ถ้าเจ้าทำไม่ได้ ข้าก็ไม่มีวันได้ครอบครัวคืน
ยอดเลย
ไม่เคยเห็นใครปอดแหกขนาดนี้เลย
ปอดแหกเหรอ เจ้าก็หลบอยู่ใต้นี้นะ
ได้ เดี๋ยวข้าจัดการเอง
ไม่ๆ
ข้าจัดการได้
- แล้วยังอยากจะเป็นฮาร์เปอร์อีก - เงียบน่า
ให้ตาย บ้าเอ๊ย
อยู่นั่น
เลิกพยายามจับมันสักที
เจ้าแค่ต้องปล่อยมันไป
เอ็ด
เอ็ด เรามีปัญหาแล้ว
ข้าทำไม่ได้
หมวกเหรอ
ข้าพยายามมาหลายชั่วโมงแล้ว ข้าผ่านตาแก่นั่นไม่ได้เลย
บอกว่าแล้วข้าสื่อกับมันไม่ได้ ข้ามันไร้ค่าจริงๆ
โวยวายหาอะไร
เขามีปัญหากับหมวกนิดหน่อยน่ะ
ไม่เอาน่า ไซมอน ทำๆ ไปเถอะ
ได้ โอเค ได้ ขอบใจนะ โฮลก้า ข้าจะทำๆ ไป
นี่แหละสิ่งที่ข้าบอกว่ามันจะเกิดขึ้น ตอนอยู่ที่โรงเหล้า
แต่เจ้าไม่ฟัง
หมายความว่าไงที่บอกเขาแล้ว
เขาบอกไม่ให้บอกใครเพื่อรักษากำลังใจ
รู้ไหมว่าทำไม เพราะเขาเป็นคนหัวรั้นที่สุดที่ข้ารู้จัก
เจ้าพูดให้เราทำสิ่งต่างๆ ที่เจ้ารู้ว่ามันจะไม่สำเร็จ
แล้วก็มาโทษเราตอนที่มันผิดพลาด
ถ้าเจ้าสื่อกับหมวกไม่ได้ เราจะหาแผนสองกัน
แผนสองเหรอ เราขุดครอบครัวข้า เราไปอันเดอร์ดาร์กเพื่อหมวกนั่น
และเจ้ารู้มาตลอดเหรอว่าเขาใช้มันไม่ได้
พวกมนุษย์ เจ้าทำได้แค่โกหก
ข้าไม่ได้โกหก ข้าคิดจริงๆ ว่าไซมอนทำได้
พวก ฟังนะ เรามีเวลาอีกสองสามชั่วโมง ก่อนที่เกมจะเริ่ม
เราก็ทำกันแบบนี้ เราปรับเปลี่ยนแผน
แทนที่จะจมอยู่กับสิ่งที่ผิดพลาด และใครโกหกใคร
เรามาระดมสมองคิดแผนกันเถอะ
ข้าจะคิดหาทางกลับบ้าน
ไม่อยากเชื่อเลยว่าข้าเชื่อใจพวกเจ้า
ใช่ ข้าก็จะไปด้วย
เสียใจด้วยเรื่องเคียร่า
เราจะหาวิธีอื่นเพื่อช่วยนาง แค่ไม่ใช่วันนี้
ต้องวันนี้แหละ งานเรายังไม่จบจนกว่าลูกข้าจะปลอดภัย
ยังแป้กไม่พอเหรอ
ไม่ นั่นแหละประเด็น
เราต้องไม่หยุดแป้ก เพราะถ้าหยุดเมื่อไหร่ เราก็แป้กสนิท
ฟังนะ ในกลุ่มเราไม่มีใครพูดได้ ว่าชีวิตเราเป็นไปตามที่หวัง
ใช่ไหมล่ะ
โฮลก้า
เจ้าทิ้งเผ่าตัวเองเพื่อคบกับผู้ชาย
ที่ทิ้งเจ้าไปเพราะเจ้าเจ็บปวด เรื่องที่ทิ้งเผ่าตัวเองมา
ถ้าถอดใจตอนนี้ ทั้งหมดก็สูญเปล่า
เจ้าก็ด้วย ไซมอน
เจ้าเป็นโจรกระจอก ที่ทำตัวเป็นพ่อมดที่กระจอกยิ่งกว่า
- เจ้าอยากกลับไปแสดงงั้นเหรอ - ก็ยังดีกว่าไปตาย
มีที่แย่กว่าตายอีก
และดอริก เจ้ามีสัจจะ
ข้าแน่ใจว่าสิ่งสุดท้ายที่เจ้าอยากทำ คือบอกเอ็มเมอรัลด์ อันเคลฟ
ว่าเจ้ามีโอกาสช่วยพวกเขาแต่กลับหนีไป
ร่ายยาวเชียวนะว่าเราแป้ก
- แล้วเจ้าล่ะ เอ็ด - ข้าเหรอ
ข้านี่แหละไอ้แป้กตัวพ่อเลย
ข้าสูญเสียทุกอย่างในชีวิตไปแล้ว และข้าผิดเองทั้งนั้น
อยากรู้ไหมว่าจริงๆ แล้วใครฆ่าภรรยาข้า
ข้าเอง
ข้าตัดสินใจว่าเราควรมีชีวิตที่ดีกว่า ที่คำสาบานของฮาร์เปอร์จะให้เราได้
แต่ข้าไม่รู้ว่าจอมเวทย์แดง ทำสัญลักษณ์ที่สมบัติของพวกนั้น
ข้านำพวกนั้นเข้าบ้านของเรา
ข้าไม่โชคดีพอที่จะอยู่บ้านตอนที่พวกนั้นมาด้วยซ้ำ
ข้าทำกลุ่มฮาร์เปอร์ผิดหวัง ทำครอบครัวผิดหวัง ทำพวกเจ้าผิดหวัง
นั่นแหละเหตุผลที่ข้าถอดใจไม่ได้
งั้นถ้าไม่ว่าอะไร ข้าจะนั่งอยู่บนหินก้อนนี้
คิดแผนการ
เขยิบไป
ข้าก็จะนั่งด้วย แต่หินไม่มีที่ว่างแล้ว
แบบนี้เป็นไง
เราใช้ไม้เท้าที่นี่ที่นั่นเพื่อไปที่ห้องนิรภัย
ไม่ ข้าอธิบายไปแล้ว
จะใช้ไม้เท้าที่นี่ที่นั่นไปยังห้องที่มองไม่เห็นไม่ได้
ไม่ใช่แบบนั้น ข้าจะบอกว่า
เราเปิดประตูบนบางสิ่ง และลอบส่งสิ่งนั้นเข้าไปในห้องนิรภัย
สิ่งเดียวที่จะเข้าห้องนิรภัยได้คือสมบัติ
งั้นก็เปิดประตูไว้ที่สมบัติสักชิ้นสิ
ฟอร์จบอกไว้ว่าคนที่รวยที่สุด ในบัลเดอร์ส เกตและวอเทอร์ดีป
จะนำสมบัติมาที่เมือง
พวกเขาจะใช้เส้นทางไฮโรด เราจับรถคุ้มกันสักคันได้
แต่คงจะมีผู้คุมเป็นสิบ
ใช่ แต่ผู้คุมจะคุ้มกันคน
ที่จะเอาของออกจากรถม้า ไม่ใช่เอาใส่เข้าไป
- โฮลก้า อยากจะจูบสักที - ลองดูสิ
เยี่ยมเลย ขอบคุณมาก
เป็นความยินดีอย่างยิ่งที่ได้ต้อนรับทุกท่าน
เหล่าคนดีแห่งเนเวอร์วินเทอร์ มาสู่การกลับมาอีกครั้ง
ของไฮซันเกมส์
ข้ารับประกันได้เลย ว่าทุกท่านจะได้พบปรากฏการณ์ที่น่าตื่นเต้นที่สุด
ในซอร์ดโคสต์
กฎก็ง่ายๆ ไม่ซับซ้อน
ห้าด่านสุดโหด ห้าทีมแชมป์
ใครก็ตามที่ไปถึงกรงศักดิ์สิทธิ์ได้
จะได้ผ่านไปยังด่านต่อไป
บอกไว้อย่าง
ข้าขอแจ้งไว้เลย อย่าเพิ่งออกจากสังเวียนจนกว่าเกมจะจบ
เพราะว่าจะมีของขวัญสุดพิเศษ
ให้กับผู้ชมทุกท่าน
เอาละ เอาข้าลงไป
นี่มันโคตรสูงเลย ไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่นา
- ไม่นะ - เกิดอะไรขึ้น
มันหันหน้าประกบพื้น ทำไมถึงเก็บแบบนั้นล่ะ
- บ้าเอ๊ย - ไม่มีอะไรเข้าทางเราเลย
ข้าขอลองบ้าง ข้าอาจเปิดช่องได้
เกมเริ่มขึ้นแล้ว
- เราจะใช้แผนสาม - เวร แผนสามนี่อะไร
แผนสามคือกลับไปใช้แผนหนึ่ง
- เจ้าต้องสื่อกับหมวกให้ได้ - แล้วทำไมไม่เรียกแผนหนึ่ง
แผนหนึ่งมีลางไม่ดี
เจ้ารู้ดีว่าข้าสื่อกับหมวกนั้นไม่ได้
ไม่จริงเลย
เจ้าเคยสื่อกับมันไม่ได้ มองข้าสิ มองข้า
จำงานนั้นที่ลาวด์วอเทอร์ได้ไหม
เจ้าไต่ผนังไม่ได้ จนกระทั่งโจลิมส่งหมามางับเจ้า
และตอนที่เราไปปล้นหอกของเอวธ เฟซิม
มนตร์ผิวหินของเจ้าก็แป้ก จนลูกธนูอยู่ห่างแค่ไม่กี่นิ้ว
แม้แต่ที่ไทรบอร์ เจ้าก็พลิกกลับแรงโน้มถ่วงคนทั้งโรงละคร
จริงเหรอ
ไม่ตั้งใจน่ะ
พลังเวทย์นั้นโหดนะ และนั่นเกิดขึ้นเพราะพวกนั้นจะฆ่าข้า
ใช่ไง
ฟังนะ เจ้าจะแข็งแกร่งสุดขีด ตอนที่เจ้าคิดว่าตัวเองอ่อนแอที่สุด
แต่เจ้าทำได้
เจ้าจะเข้าไปในห้องนิรภัยนั้นได้ โอเคนะ
ไม่ใช่เพราะว่าเจ้าทำได้…
แต่เพราะเจ้าต้องทำ
ข้าจะแซะไปเรื่อยๆ
ถ้าได้สักครึ่งเซน ข้าก็ใช้ร่างหนอนลอดเข้าไปได้
ร่างหนอน
ร่างหนอน แจ่มเลย เห็นไหม ทีนี้เราก็มีแผนสี่ถ้าแผนสามแป้กแล้ว
แผนสี่ไม่ใช่แผนสองเหรอ
- แผนสองก็มีลางไม่ดี - ก็ลางไม่ดีหมดแหละ
นี่ ใช้นี่ไว้คอยติดต่อนะ
นี่มันก้อนหินนะ
ที่จริงมันคือศิลาส่งข่าว
แต่ใช้ได้แค่ชั่วโมงเดียว
ฉลาดนี่
แล้วเราจะเข้าไปได้ยังไง
ง่ายๆ ก็แค่ดึงความสนใจ
ข้าว่าแผนสามไปได้สวยแน่
เจ้ามาทำอะไรตรงนี้
เมื่อศึกจบลง เพื่อนก็กลายเป็นคนรัก
ลูกชายโผกอดแม่ พี่น้องและพ่อ
ศัตรูกลับกลายเป็นเพื่อนรัก
เหล่าหนุ่มสาว เรามาฉลองกันให้พอ
ศัตรูกลับกลายเป็นเพื่อนรัก
เหล่าหนุ่มสาว เรามาฉลอง เรามาฉลอง
เรามาฉลอง
อะไรเนี่ย เจ้าทำเพลงข้าพังนะ
เท้าข้าติด
มีสมาธิไว้ ไซมอน
นี่มันบ้าอะไรเนี่ย
พวกนั้นคงเริ่มสงสัยกันแล้ว
นรกทั้งเก้า
- ตรงนั้น ผู้บุกรุก - ไปเร็ว
ห้องเคียร่าน่าจะอยู่บนนั้น
หาห้องนิรภัย เราจะไปเจอเจ้า ไปเร็ว
หยุดนะ
นางอยู่นั่น
ข้าจะยื้อพวกนั้นไว้ ไปหาห้องนิรภัย
- แน่ใจนะว่าข้าช่วยไม่ได้ - มั่นใจเลย
- ไม่ต้องมั่นใจขนาดนั้นก็ได้ - จับนาง
ข้าอยู่กับสภานิรโทษ พวกเขาเพิ่งขึ้นไป
เปิดประตู
รอเดี๋ยวนะ
ก็ไม่ติดนะ
โอเค เจ้าทำได้
- ผ่อนคลาย ไม่ต้องรีบ - เขาอยู่นั่น
วางลงซะ
ดูซิว่าใครกลับมา พ่อมดวอนนาบี
- ข้าไม่มีเวลาแล้ว - แต่ข้ามีเพียบเลย
ท่านไม่เข้าใจ เราจะตายกันหมดถ้าข้าสื่อกับมันไม่ได้
งั้นเจ้าก็ตายอย่างคนเขลา ยังดีกว่ามีชีวิตแบบนั้น
พอได้แล้ว ท่านไม่รู้จักข้า
ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นจุดด่างพร้อยในตระกูล
ช่างหัวตระกูลข้าสิ ให้ข้าสื่อกับมันได้สักที
- ข้ามศพข้าไปก่อน - ท่านตายไปแล้ว
ท่านก็มีเวลาของท่าน ตอนนี้เป็นเวลาของข้า
ข้าไม่ยอมแน่
ข้าไม่สน
โทษที
กว่าจะทำได้นะ
ไซมอน
ไซมอน นั่นเจ้าใช่ไหม
ใช่แล้ว ข้าทำได้
ทำดีมาก
คงเป็นข้าเองที่ฉุดรั้งตัวข้าไว้
นั่นแหละที่ข้าพูดมาตลอด
ข้าเข้ามาในห้องนิรภัยได้แล้ว
เราด้วย
ในนี้ว่างเปล่า
หมายความว่าไง มีครบเลยนี่ เจ้าอยู่ที่ไหน
เจ้าล่ะอยู่ไหน
น่าจะอยู่ใต้สังเวียน
ฟอร์จ
ตรงนี้ด้วย
ไม่ดีแล้วไง
ไซมอน ดอริก อยู่ไหม
พ่อมาทำอะไรที่นี่
เคีย
พ่อมาช่วยลูก
เราต้องไปแล้ว
พ่อทิ้งหนูไป
ไม่ ไม่ พ่อรู้ว่าลูกคิดว่าพ่อโกหก และเป็นพ่อที่ไม่ดี แต่…
พ่อเป็นพ่อที่ไม่ดี
และพ่อทิ้งลูกไป
และพ่อไม่ได้พยายามจะพาแม่ของลูกกลับมา
พ่อพยายามจะ…
พาภรรยาของพ่อกลับมา
บางทีถ้าลูกได้มีโอกาสได้รู้จักนาง
และรักนางเหมือนที่พ่อรัก ลูกคงเข้าใจ
แต่ถ้าตอนนี้ลูกไปกับพ่อ
ลูกก็จะมีโอกาสนั้น
เจ้าคงคิดว่าจะแยกระหว่างลูกสาวตัวเอง
กับจอมเวทย์อายุ 300 ปีได้สินะ
ไม่ต้องห่วง เคียร่าปลอดภัย
ไม่เหมือนข้า นางไม่รู้เลยว่าเจ้าจะมา
ข้าไม่คิดว่านางรู้ด้วย ว่าเจ้ากลายเป็นคนดื้อรั้นขนาดนี้
ฟังนะ เอ็ด…
ข้าเสียใจจริงๆ ที่เรื่องทุกอย่างเป็นแบบนี้
แต่ข้าว่าถ้าเจ้าไม่มีอคติ
เจ้าคงยอมรับว่าข้าให้ชีวิตที่ดีกว่ากับเคียร่าได้
หวังว่าเจ้าจะสบายใจที่ได้รู้ ว่านางได้อยู่กับพ่อที่คู่ควรแล้ว
และตอนนี้ข้าลำบากใจจริงๆ เพราะข้าทนเห็นเจ้าตายไม่ได้
เพราะงั้นไม่ขออยู่ดูดีกว่า
อะไรนะ
ถ้าคิดจะฆ่าเรา อย่างน้อยก็ให้เราตายอย่างมีเกียรติ
หมายความว่าไง
ให้เราลงแข่งไฮซันเกมส์ ให้โอกาสเราได้สู้
ไม่มีโอกาส ไม่มีโอกาสสักนิดเดียว
ถึงเจ้าจะรอดจากทัวร์นาเมนต์ได้ โซฟิน่าก็จะ…
เจ้าตายอยู่ที่นี่มันดีกว่าไปลงแข่งเกมเยอะเลยนะ
ไม่
พวกนั้นเอาชนะคนของเจ้าและข้า ให้พวกนั้นได้สู้ในสังเวียน
พวกนั้นสมควรได้สู้
วันแย่ๆ
เจ้าอาจจะอยากกลับไปหลับนะ
- นี่เรา… - อยู่ในสังเวียน
ไอ้โง่นี่ไปพูดให้ฟอร์จส่งเราลงแข่ง
โง่เหรอ ข้าช่วยชีวิตเราไว้นะ
แถมพาเรามาอยู่เหนือจุดที่ดอริกบอกว่ามีสมบัติ
ไม่น่าสงสัยเหรอที่โซฟิน่ายอมทำตาม
ใช่ นางมีแผนอยู่แน่ๆ
เจ้าไปอยู่ใต้สังเวียนตรงไหนกัน
จำได้ไหม
ไม่แน่ใจ
มีท่าเรืออยู่ข้างล่างนั้น
ข้าเห็นผู้คุมขนกำลังทุกอย่างขึ้นเรือ
เรือ
- ฟอร์จไม่ได้ซ่อนสมบัติจากเรา - เขาจะขโมยมันไปเอง
เขาไม่ได้สนเรื่องเป็นเจ้าเมือง นั่นแค่ทำให้เขาเข้าห้องนิรภัยได้
เขาคงกลับมาจัดเกมนี้ เพื่อให้ได้สมบัติมากขึ้น
แล้วเคียร่าล่ะ
เขาไม่ทิ้งนางไว้แน่ เราต้องไปที่เรือนั่น
ข้าไม่เข้าใจ ถ้าฟอร์จจะไปแล้ว โซฟิน่าจะได้อะไรจากเรื่องนี้
ข้าอาจจะพาเราไปจากที่นี่ได้
กำไลสะกดพลังเวทย์ พวกนั้นก็ใส่ให้ข้าด้วย
มาใส่ตอนที่เจ้ากำลังเก่งซะด้วย
ก็แค่ผ่านเขาวงกตไปเหรอ
ไปให้ถึงกรงละมั้ง
วิ่ง
ตามข้ามา
ขอบใจ
- แล้วคนอื่นล่ะ - มาเร็ว ทางนี้
ท่านเคยชิมเนื้อดิสเพลเซอร์ บีสต์ไหม
ไม่นะ กลิ่นการล่าแรงไป
เรือพร้อมแล้วขอรับ
ดูเหมือนว่าเรือข้าจะพร้อมแล้ว งั้นก็…
เคียร่ากับข้าคงต้องบอกลาแล้ว
ข้าหวังว่าเจ้าจะพอใจในการร่วมมือของเรา เพราะว่ามัน…
ไสหัวไปจากเมืองของข้า
ได้สิ
หลบไปโว้ย
โอ๊ย แสบ
นานอีกนิด มือข้าคงหายไปแล้ว
ใช่ แต่ดูสิว่าอะไรที่หายไป
เร็วเข้า
ดอริก ดอริก
ต้องมีทางออกไปจากสังเวียนสิ
เร็วเข้าๆ
ไม่
- ไม่ นี่ไม่ใช่ทางออก - ใช่สิ นี่แหละ
ถึงจะรอดไปได้ ก็ยังมีด่านอื่นรออยู่อีก
จนกว่าคนสุดท้ายในกรงจะตายไป
เราต้องหาทางอื่น
ข้านึกออกแล้ว ตามข้ามา
นี่ เจ้านึกอะไรได้
พอได้ยินเสียงฆ้อง ให้โดดเข้าไป
- ในนี้เหรอ - อยากมีสภาพเหมือนหมอนั่นหรือไง
เราจะอยู่ในนั้นแค่ไม่กี่วิ
ถ้าเราเข้าไปกันหมด ใครจะดึงเราออกมา
- ข้าเอง เชื่อข้าเถอะ - เชื่อเสมอ
รอก่อน
ไปเลย
บ้าเอ๊ย แสบไปหมด
เราต้องเผ่นแล้ว
ข้าเคยมาที่นี่
ข้าวของของเรา
ไซมอน ลองใช้นี่ไขกำไลเจ้า
ตามข้ามา
เหมือนเดตที่สองเลยเนอะ
- ไปเที่ยวเหรอ - ใช่
มีเรื่องด่วนเข้ามา แต่ถ้าไปกันตอนนี้ เราจะปลอดภัย
ปลอดภัยจากอะไร
- อะไรเนี่ย - นี่เป็นการซุ่มโจมตี
บนเรือที่เจ้าจะใช้หนีไปจากเนเวอร์วินเทอร์
- พ่อ - ไง ลูกรัก
นี่ ฟอร์จ ไหนบอกนางซิว่านี่มันคืออะไร
- ข้าไม่รู้ - มันคือจารึกแห่งการฟื้นคืน เคียร่า
เหตุผลที่พ่อทิ้งลูกไป
พ่อเจ้าบอกความจริงกับเจ้ามาตลอด ยัยหนู
ลุงฟอร์จต่างหากที่คอยโกหกเจ้า
ไร้สาระน่า ไร้สาระจริงๆ
มากับพ่อสิ เคีย
เราจะกลับบ้าน พาแม่กลับมา
จะได้เป็นครอบครัวกันอีกครั้ง
เจ้าจะไม่ได้เงินของข้า
วางจารึกลงและลงมาจากเรือข้า พวกเจ้าทุกคน
- เดี๋ยวนี้ - โอเค โอเคๆ
ท่านทำอะไรน่ะ
ไม่เป็นไร ที่รัก เงียบเถอะ
กำลังวางแล้ว อย่าทำร้ายนาง
เห็นไหม เคียร่า
พ่อเจ้ารู้จักข้า
เขารู้ว่าข้าพร้อมทำเรื่องเลวร้าย เพื่อให้ได้สิ่งที่ข้าต้องการ
แม้แต่กับคนที่ข้ารักที่สุด
สุดท้ายแล้ว นั่นแหละคือสิ่งที่แยกขอทาน…
อย่าได้คิดทำร้ายยัยหนูของข้า
ไซมอน พาเราไปจากที่นี่
โทษที เอ็ด
โทษที ฟอร์จ
- พึมพำอะไรน่ะ - ใครจะรู้ล่ะ
แทงทีมเกรย์แฮนด์สองหมื่น
หนูขอโทษที่เชื่อเขา
อะไร ลูกพูดเรื่องอะไรเนี่ย
ไม่มีอะไรที่ลูกต้องขอโทษเลย
พ่อน่าจะทำหลายๆ อย่างต่างออกไป
พ่อเตรียมคำขอโทษไว้นะ แต่ดันพูดกับโซฟิน่าไปแล้ว
พ่อรักลูกนะ เคีย
และจะไม่มีอะไรมาขวางทางมันได้อีก โอเคนะ
สัญญา
หนูก็รักพ่อนะ
ดีใจที่ได้เจ้ากลับมานะ ยัยหนู
รู้ไหมว่าบนเรือนี้มีสมบัติเยอะแค่ไหน
ข้าแปลกใจเลยที่เรือยังลอยได้
เอาละ งั้นเราคงต้องห้ามทำตัวเด่นแล้ว
นั่นอะไรน่ะ
มรณะเพรียกหา
นางถึงต้องมีฟอร์จ
เกมนำชาวเมืองมารวมตัวกันเพื่อมนตร์นั้น
แซสส์ แทมกำลังยึดครองเนเวอร์วินเทอร์
เวรเอ๊ย
แล้วเราจะทำยังไงเมื่อไปถึง
กำลังคิดอยู่ ไซมอน เจ้าบอกว่าประตูนั้นมีระยะใช้เท่าไรนะ
เกือบ 500 เมตร ทำไม
ข้าจะรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับเซงค์
ไม่ว่ามันจะคืออะไรก็หยุดเลย เดี๋ยวนี้
- เจ้า นายท่า - ท่านเห็นนั่นไหม
ในนามเจ้าเมืองเนเวอร์วินเทอร์
ข้าขอสั่งเรือและลูกเรือ ออกไล่ตามคนห้าคนที่…
อะไรกัน ไม่นะ
ของขวัญที่ฟอร์จสัญญาไว้
ไม่ ไม่นะ ไม่
ไม่ ไม่ๆ ไม่นะ
ไม่
นั่นให้เจ้า ตามสบายเลย
เอาละ
เรื่องยังไม่จบจนกว่าเราจะฆ่านางได้
ไม่ว่าจะเกิดอะไรกับเรา ซ่อนตัวไว้นะ
ใช้สร้อยของลูก
คิดว่านางไปไหน
นางยิงพลาด
เป็นอะไรไหม
- ต้องทำยังไงเมื่อเข้าถึงนางได้ - ข้าจัดการเอง
เจ้าไม่ได้รู้ซึ้งถึงขอบเขตพลังของข้า
พอกันที
มนตร์หยุดเวลาอีกแล้ว
- ไซมอน ย้อนกลับมันได้ไหม - ไม่ได้ นางยังทรงพลังเกินไป
ข้าขอโท…
นานเกินไปแล้ว
ที่ข้าต้องทนกับความอวดดีของฟอร์จ ฟิตซ์วิลเลียม
เสน่ห์จอมปลอม
สำบัดสำนวน
และในตอนที่ข้าเริ่มชำระล้างดินแดนนี้
จากสิ่งมีชีวิตโสโครก เจ้ากลับกล้ามาขัดขวาง
ทีนี้ เมื่อเจ้าตาย
จงรู้ไว้เลยว่ามันจะไม่ใช่จุดจบ
เพราะเจ้าจะต้องทนทรมานชั่วกัปชั่วกัลป์
โทษที ปากเจ้าเหม็นอย่างกับ… ผ้าขี้ริ้ว
โคตรเหม็นเลย
นี่มันอะไร
ข้าย้อนกลับมนตร์หยุดเวลาของเจ้า ข้าเก่งขึ้นแล้ว
เราต้องดึงความสนใจของเจ้า เคียร่าจะได้ใส่กำไลนั้นได้
และดอริกจะได้ทำแบบนี้ได้
ข้าว่าเจ้าจัดการนางได้แล้ว
ข้าไม่คิดจริงๆ นะว่าแผนนี้จะได้ผล
ไหนบอกเราว่าจะได้ผลไง
นี่ โฮลก้า
- จัดการนางได้ไหม - โฮลก้า
ได้สิ
ได้ เราจัดการนางได้
- นั่น… - พระเจ้า
ไม่ใช่จุดที่ดีเลยเนอะ
ไม่ ไม่แย่หรอก
นี่
ไซมอน ไซมอน ช่วยนางที
มันเป็นอาวุธของจอมเวทย์แดง ข้าทำอะไรไม่ได้
นี่
เราจะปิดแผลให้เจ้า ไม่เป็นไรหรอก
อย่าเป็นอะไรนะ
- ใจเย็น ยัยหนู ใจเย็น - อย่าเป็นอะไรนะ
อย่าเศร้าเพราะข้า
ไม่ๆ ไม่เอาคำสั่งเสีย
- ไม่เอาคำสั่งเสีย - ข้าภูมิใจในสิ่งที่ข้าทำที่นี่
ข้ากำลังจะตายอย่างฮีโร่
ส่วนเจ้า…
เจ้าเป็นคนดีนะ
ฮาร์เปอร์ตัวจริง
เงียบน่า ข้ามันทึ่ม เจ้าก็รู้
สัญญากับข้าสักอย่างนะ
ได้สิ อะไรก็ได้
ว่าเจ้าจะดูแลสาวน้อยของเราให้ดี
นางเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เจ้าทำมา
แน่นอน
ไม่มีสิ่งไหนจากโชคชะตาใด
- จะเพลิดเพลินเท่าการจิบไวน์ - จะเพลิดเพลินเท่าการจิบไวน์
- กับเหล่าผองเพื่อน เราดื่มเฮฮา - กับเหล่าผองเพื่อน เราดื่มเฮฮา
- มาดื่มคลายกังวลให้สุขอุรา - มาดื่มคลายกังวลให้สุขอุรา
ชนแก้ว เอ้า เต็มที่ไป
ไม่นะ
ไม่
ข้าต้องการท่าน
เราใช้มันได้แค่ครั้งเดียวนะ
ข้ารู้
อย่าบอกนะว่าเจ้าใช้มันกับข้า
ทำแบบนั้นทำไม
แซสส์ แทมคงไม่ชอบใจแน่ๆ
ถ้าเขามาตามล่าเรา เราก็พร้อมลุย
เราเหรอ
จริงด้วย เจ้าไม่ชอบมนุษย์ใช่ไหม
บางคนก็ไม่แย่นะ
แล้วเจ้าล่ะ
จะกลับเข้ากลุ่มฮาร์เปอร์ไหม ไปอยู่กับคนของเจ้าน่ะ
ข้าก็อยู่กับคนของข้าแล้ว
คือ… ข้ารู้ว่าที่พยายามจีบเจ้าครั้งล่าสุด มันไม่ดีเอาซะเลย
แต่ข้าอยากรู้ว่าเจ้าสนใจจะลองดูอีกสักครั้งไหม
- เอางั้นก็ได้ - ถามจริง
- เบาๆ - ได้เลย
บ้าเอ๊ย ถ้วยเวรนี่
สายัณห์สวัสดิ์
เจ้าคงรู้อยู่แล้วว่าเกิดอะไรหลังจากนั้น
เมื่อพลังเวทย์ของโซฟิน่าถูกลบล้าง ลอร์ดเนเวอเรมเบอร์ก็ฟื้น
สิ่งแรกที่เขาทำก็คือมอบ
เหรียญตราวีรบุรุษ ให้เหล่าผู้กอบกู้เนเวอร์วินเทอร์
และสำหรับเอ็มเมอรัลด์ อันเคลฟ
เขาให้ความคุ้มครองอย่างเป็นทางการ กับผู้คนและดินแดนของมัน
ถึงการกระทำของข้าจะน่าประณาม แต่บางคนก็อาจพูดได้ว่า
มันนำไปสู่การฟื้นฟูเมืองนี้อย่างแท้จริง
และในขณะที่เพิ่งรับโทษได้เพียงปีเดียว ข้าต้องขอบอกเลย
ว่ามัน
เปิดโลกให้ข้า
ข้าได้มองเข้าไปภายในตัวข้า
และถามตัวเอง
"ข้างในนี้มันอะไรเนี่ย"
และข้าก็ได้รู้
หลายๆ อย่างต้องย้อนไปที่แม่ข้า
นางเป็นคนเข้มงวด มักจะ…
พอเลยๆ เราฟังมาพอแล้ว
ปฏิเสธการนิรโทษกรรม
จบการประชุม
จาร์นาธาน
ไม่นะ ไม่ ข้าขอโทษจริงๆ
ไม่รู้ว่าอะไรเข้าสิงข้า ข้าขอโทษ ขอโทษจริงๆ
สวัสดี
ใครก็ได้ช่วยถามข้าอีกข้อได้ไหม
มีใครอยู่ไหม
คําบรรยายโดย นัฐ วงศ์ศักดิ์ภักดี