БИТИЕ И ВРЕМЕ МАРТИН ХАЈДЕГЕР
НЕ ВОЗНЕМИРУВАЈ
ОБРОК: ВКУС НА ХРАНА
“ЗАЈАКНИ“
"УРНИ"
Што има, душо.
ЕДЕН СОВРШЕН ГРИМАЛДСКИ КОМПИР
Ајде да експериментираме со алкохолни пијалаци.
Еј, Рик!
Рик?
Рик, ме игнорираш? Ало?
Рик! Оглуве ли?!
Не! О Боже мој!
Морти? Што, ебате? -Не беше намерно...
Што, ебате?!
Зошто го игнорираше знакот на кој пишува “Не вознемирувај“?
Не е важно. -Подобро да е.
Тукушто ми ја уништи дестилеријата.
Или е итно или е важно.
И подобро да е ебено важно,
затоа што ова денес ми беше најважното нешто.
Значи: Зошто. Дојде. Тука. Долу?
Се прашував дали можеш да ме однесеш да купам неколку Покемон-карти...
Извини. -Дали некогаш си ме видел среќен?
Што? Па, не баш... -Бев среќен во мојот живот.
И погледни! На графиконот нема точка
каде што мојата радост се пресекува со твоето присуство.
Тогаш зошто се дружиш со мене? -Не знам.
Кога те најдов, ти беше мамка. Кога ја убив таа риба,
можеби требаше да ја пресечам јадицата.
Затоа што сега имам само ебан црв.
Ми кажа дека не е така. Само се обидуваш да ме повредиш.
Морти, не, мислев...
Ебате!
По ѓаволите. Ова ќе беше совршен момент за пијалак.
РИК И МОРТИ СЕЗОНА 9, ЕПИЗОДА 8
Мерач на притисок, комора за ферментација, бакарна облога...
Морти го дигна сето ова во воздух? Што е комовник?
Само земи празно буре за пиво. Ќе ми требаат и буриња од 230 литри.
Добро. Само да знаеш, ќе си купам некои работи,
затоа што одам во твоја набавка.
Важи. -Може ли мало изненадување за мене?
Не, Амекс автоматски те блокира, Џери.
Како знае дека ја користам картичката? -Поради работите што ги купуваш.
Што купувам... -Глупости.
Компјутер. Замени го компирот.
Единствениот грималдски компир во галаксијата е... овде!
По ѓаволите.
Одиме.
Не, фала. Само ќе ми викаш.
Морти, што ако ти кажам
дека имам нешто поради кое веќе нема да ме слушаш како викам на тебе?
Чекај, навистина? Што?
Рик, кој ѓавол?!
Што направи? -Тоа е сочувственик.
Вид што создава неограничена емпатија кај домаќинот.
Што и да кажам или направам, сочувственикот ќе премине преку тоа.
Како Дизни верзија на хорор. Гледај!
Ти си обично ѓубре! Страшно ме разочара!
Еби се! Сè уште те слушам како врескаш.
Добро, мора малку подлабоко да се закопа.
Така. Да пробаме повторно. Ти си ѓубре...
Ќе проработи, Морти. Како златен ретривер, најдобриот пријател на Рик.
Кога велам дека ме разочара,
тоа е затоа што верувам дека можеш да бидеш многу подобар отколку што си.
Како ти изгледа? Прилично добро, нели? Ти ги грицка центрите за емпатија
и исфрла нешто многу посилно.
Чекај, ми ја јаде емпатијата? -Не грижи се!
Ќе го задржиме само додека заедно не го освоиме компирот.
Чекај, мора да го освоиме? Како...
Во “Танц со ѕвездите“!
Во ред е. Фокусирај се на моите колкови, таму ми е тежиштето.
Не знам, Рик... -Можеш ти. Верувам во тебе.
Вие двајца сте на ред.
А сега, “Клер де Лун: Епски ремикс“
од трејлерот за “Годзила: Кралот на чудовиштата“,
во изведба на Рик Санчез и неговиот партнер Морти Смит.
Триумф на движењето!
Рик, успеав! Те фатив! -Знаев дека можеш, другар!
Честитки, најнови шампиони! Еве ја вашата награда:
Еден совршен грималдски компир.
И виде ли кога направивме тројно вртење!?
Твојот тајминг беше метрономски, Морти!
А потоа кога те фатив...
Сето тоа беше сочувственикот, нели? Навистина танцувавме или...
Танцот беше вистински. Довербата, поврзаноста, не баш.
Беше навистина убаво да се чувствувам така со тебе.
Па, не може да остане таму засекогаш, следува мало приземјување.
Какво приземјување...
Се чувствувам како срање.
Надвор е толку убаво! -Престани да ми набиваш вина!
О Боже, ова ни е петти “Хоум Депо“. Уморен сум од “Депо“.
Не си одам дома без бурињата.
Тоа е последното нешто на списокот на дедо Рик.
Можеби требаше да ја завршиме набавката за Рик
пред купувањето за Самер.
Не сакав да ја пропуштам колекцијата “Гучи Икс Келогс“.
Исто така, не знаев дека насекаде ќе снема буриња од 230 литри!
Што, ебате?
Типот ги купил сите буриња! -Зошто е таков љубител на буриња?
Барам центар за миленици, на кучето му треба...
Тој е сериски убиец. -Боже! Мора да ја спасиме таа девојка!
Мора да повикаме полиција!
Се шегуваш? Бурињата се доказ. Полицијата ќе ги однесе.
Треба да го следиш мојот пример.
Овие багажници... -Тоа е мртва девојка?
Ме фати. Мислев дека тепихот ќе ја заврши работата,
но очигледно не функционира.
Тоа е добра идеја. Би сакал да се сетев на бурињата од 230 литри.
Да, тоа е индустриски стандард.
Поцрвенев ли?! Вистински аматер сум.
Би ми продал некое?
Да. Малопродажната цена е 75 долари. -Фала. Ме спаси.
Еве, имам стотка. -Немам ситно.
Во ред е! Задржи ги. -Не, не. Јас сум убиец, а не крадец.
Гледај, имам многу ситно кај мене, веднаш подолу по улицата.
Мора да ја спасиме таа девојка. -Мора да стигнеме до бурињата.
Еј, идиоту, качи се во автобусот за да можам да ти се потсмевам!
Имаш тело на 14-годишно момче!
Ќе го убијам Бога во тоа тело!
Насилството е живот! Ебено ќе те расплачам!
Во ред, другар. Со среќа.
Живеат од плата до плата,
но и понатаму гласаат против сопствените интереси.
Те разбирам. Знам колку те боли.
Не е твоја вина.
И затоа Бостонската чајанка ја започна Американската револуција.
Жими сите цели броеви! Крената рака. Затоа предавам само математика!
Поради историја ќе те “откажат“!
Само сакав да кажам дека часот по историја изгледа малку поинаку
кога сочувствувате со сите вклучени страни.
Пиеш апчиња за памет? Премногу си паметен за дете!
Следниот пат кога ќе бидам замена, можеби ти треба да предаваш.
Треба да разговараме за вистинскиот проблем, г. Голденфолд.
Вашата бивша жена. Јавете ѝ се.
Можеби нема да добиете втора шанса, но барем ќе го затворите тоа поглавје.
Би сакал да си ми син.
Може ли да ви раскажам како ме малтретираа во средно поради презимето?
Има доволно време за сите, директоре Вагина.
“ГОСПОЃИЦА ФАТЕНА“ “ГОСПОЃИЦА СФАТЕНА“
Фала што чекаше, морав да ги истоварам работите.
Чај? -Може.
Ова не треба да ме загрижува, нели?
Јас не знам, а ти?
Ќе одам да ти донесам ситно за бурињата.
Има ли некој? Те молам, поштеди ми го животот, ќе направам сè!
Жива си!
Боже мој! Помош!
Во ред. Да. Ќе те извлечам од таму...
Фала!
Ако ми помогнеш да ги изнесам овие буриња.
Морам да кажам, не изгледаш како сериски убиец.
Ти ветувам, јас сум личност од кошмарите! Најлош од најлошите.
Навистина? Кој ти е потписот?
Ах, мојот потпис. Кој е твојот?
Оставам играчка за мачки во џебовите на жртвите.
Затоа ме викаат Убиецот мачка и глушец.
Ставам мед во косата,
а потоа земам куп брашно и го втривам и него во косата,
ставам малку трошки и балон и правам честитка
на која пишува “Среќен роденден“, а потоа ги завиткувам во украсна хартија
и затоа ме викаат Роденденскиот месар.
Ги убивам на нивниот роденден затоа што тоа е двојно убиство.
Знаеш, смрт на детето и смрт на родителите.
Родител кој метафорично умира
кога повторно станува обична личност без деца. Две во едно.
Кога убивам близнаци, тоа се четири одеднаш!
Во тебе има вистински мрак.
Еј, Рик. Размислував за нашите граници и во право си.
Не треба само да влегувам и да очекувам да ми подариш време и внимание.
Какво пријатно изненадување, Морти!
Не очекував сочувственикот да има долготрајни ефекти.
Би сакал да ја подигнам нашата доверба на нивото на старите добри Рик и Морти.
Важно е да се чувствуваш ценет и разбран.
Ќе се фокусирам на наоѓање рамнотежа
меѓу моите потреби и она што ти го сакаш.
Го сакам тој термометар. -Лесно.
Може ли да го земам ова? Му треба на дедо ми.
Види го малиот!
Морти, твојата рака! -Мојата рака?
Да, раката. -Што ѝ е?
Сочувственикот сè уште е во тебе?
Не знам. Можеби. Дали е тоа проблем?
Од кога го имаш?
Рик, благодарение на него, сето ова функционира!
Морам да го погледнам, малечок. Во ред?
Рик! Тоа скокотка! -Мирен, ти...
Идиот! Што направи, ебате?
Мислеше дека вонземски паразит ќе ти го јаде мозокот без последици?
Каде сме? Што се случува? Зошто раката ми е таму?
Сочувствуваше со експлозијата, глупчо!
Го гледаш оној џиновски мозочен рак? Ти си виновен за тоа!
Одеби! -Одеби?
Да, Рик. “Ми го расипа утрото.“
Собери се, глупава пиздо со мртва жена!
Во ред. Центрите за емпатија ти се изедени.
Буквално не можеш да сочувствуваш. -Значи, сега сум како тебе?
Брзо, донеси ми некое дете за да можам да го навредувам до смрт.
Во ред. Можеби малку премногу се потпирав на кратенка
наместо да разговарам со тебе.
Па што? Ништо не е важно.
Да, но се трудам да не бидам морбиден. А ова спаѓа во морбидно.
Значи, можеш да сочувствуваш, само не сакаш?
Стар сум. Имам право да протнам малку ефикасност тука и таму...
Срање, Морти!
Ќе умреме!
Сама си виновна што праша морничав тип за насока.
Тинејџерка опседната со буриња ја обвинува жртвата?
Само ко го зафркнеш ова, ќе почнам да врескам и тој ќе дојде.
Ти си грозна личност. -Јас дури не сум ни тука.
А ако не сум тука, ти си на дното од бунарот.
Не обидувај се да го распакуваш, херметички е затворено
Не си ни жртва? Намерно дојде овде?
Страната ти е ниско! Подигни ја, кучко!
Не!
Кој ѓавол, девојката е плукната ти.
Да, тоа ми е ќерка. -Зар не беше во тепихот?
Изгледа дека е жива.
Боже, се обиде да ја убиеш сопствената ќерка?!
Колку заебано! Фала му на Бога!
Ја повика полицијата?! -Да.
Но ти си сериски убиец! Луд си!
Така мислев додека не те запознав. -Тука сум поради девојката!
Нема ни да ја допреш!
Помош! Ќе ме убие! -Нема! Нормален сум.
Излезете со подигнати раце!
Никој нормален не би дошол до твоите идеи!
Дојдов само по бурињата.
И да ја спасам девојката, ако ја убедам ќерка ми.
Значи, ме натера самиот да се пријавам во полиција?
Врати се ваму! Ќе те убијам!
Велат дека 70-тите биле полни со сериски убијци
затоа што Втората светска војна им ги заебала татковците.
Но знаете што мислам? -Господине...
Мислам дека тоа ни е во ДНК.
Мислам дека две лоши кафиња нè делат од тоа да зграпчиме ножеви.
Сите сме животни. Ебаго!
Би сакал оваа гума да ми беше глава!
Скршете ја вратата!
Не можам да поверувам дека ми е ебен роденден.
Не се чувствувам добро!
Мора да те извлечеме одовде и да го извадиме тоа од главата.
Проклетата бубачка во мене предизвикува многу чувства.
Многу чувства! Знам што сакаш, Морти!
Дојди, дедо има убав бакнеж во чело за тебе.
Дедо треба да те гушка, а не да те претвора во корпа за отпадоци
кога не ми се оди до другиот крај на собата.
Чекај, кога беше тоа... Ебате, еве ги!
Не. Тој протекува!
Морти, мора да го затнеме!
Што правиш? -Морам да му се јавам на семејството!
Рик, сега не е време...
Госпоѓо Горблфлакс? Жал ми е, вашиот сопруг е мртов.
Дај ми го ебениот телефон! -Целиот истече!
Боже, мора да направиме толку многу телефонски повици!
Побрзај. Разбирам колку е фрустрирачки
да се обидуваш да завршиш нешто додека твојот емотивен помошник заебува.
Морам да ја исчистам колата. Толку многу скршено стакло!
Постави дестинација Земја!
Дали тоа е употребен шприц на подот? Што ќе помислат луѓето?
Кој ти е проблемот? -Дај ми го дедо Рик на телефон.
Не сега, во главата на Рик има мозочен рак
што го претвори во филм на “Холмарк“.
Секое парче хартија крие животно.
Тато ќе го убие полицијата. Значи...
Можеме да најдеме друг татко. -Што?!
Погледни ги ѕвездите! Во вселената сме!
Не знам што се случува, дојди веднаш,
или ќе се погрижам да се случи нешто уште полошо!
Ебате! Добро! Постави дестинација Самер!
Дедо Рик, јас...
Не мора да ми се докажуваш. Дедо те сака.
Кој буквален кур? -Ти реков, мозочен рак.
Внатре е? -Да.
Еве го разбивачот на врати.
Супер. Типот сака ВАКО? Ќе му покажам кој е Бог.
Чекајте. Дајте да се обидам. Тато, уште ли си жив?
Морти, помош!
Жив ќе те сварам!
Малечок, нема да го смириш.
Ваквите типови немаат ни трошка емпатија.
Моментално ни јас немам. Извинете, г. сериски убиецу.
Знам како се чувствуваш. Знам дека сè е ништо.
Живееме во свет на измислени правила,
регулирани со политики кои никому не му служат.
Се чувствуваш осамено и никого не разбираш.
Но тоа не значи дека не можеш да се разбереш себеси.
Знам што ми треба. Ми треба некој да ме прегрне,
не затоа што сака нешто од мене,
туку затоа што сака да ме прегрне.
Но светот не ги прегрнува луѓето како нас.
Освен ако не им кажеме на луѓето што ни треба.
Значи, ако сакаш вистинска прегратка, излези и побарај ја!
Сакам прегратка!
Има нож.
Па... -Морти, толку сум горд на тебе.
Успеа. А ова, господине, е за вас.
Среќен роденден.
Како знаевте? -Едноставно знаев.
Може ли да излезам или и мене ќе ме застрелате?
Имаш нож?
Технички имам швајцарски нож во џебот.
Тоа ли беше звукот на целата полиција како останува без куршуми?
Секогаш ли се чувствуваш вака? Толку отсечено?
Да. Всушност, можеби не треба да сочувствуваш со мене.
Кога ти го ставив ова во главата, почна да го игнорираш моето однесување.
Но суровоста е знак на опасност
и мора да внимаваш на тие предупредувачки знаци да не настрадаш.
Сакаш да кажеш дека си гомно?
Да, веројатно. -Тогаш е во ред.
Би сакал да можам да уживам во ова.
Не замерувај.
“ГОСПОЃИЦА ФАТЕНА“ “ГОСПОЃИЦА СФАТЕНА“
Ова требаше да ме расположи? Игра на зборови?
Еден ученик ми ги дупна гумите.
Ученичка ми ја наполни фиоката со менструална крв.
Сè ќе биде во ред. -Не! Нема!
Заработувам 40.000 долари годишно! Би имала повеќе пари во затвор!
Ве сфаќам. -За што зборуваш, ебате?
Ја виде ли другата страна од цртежот? Тоа е закана со смрт.
Зошто ме замолчуваш?
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС