ใช่
สนุกดีนะ
โอเค คือฉันชอบแบบนี้
และฉันไม่อยากวุ่นวายกับอะไรดีๆ
- เดี๋ยว เราจบกันเหรอ - ออกจะตรงข้ามเลย
คือครอบครัวฉัน เป็นคนจัดพิธีการแข่งขันงี่เง่านี่
ถ้าคุณไปด้วย คงพอทนได้
รู้แล้วๆ คุณมีกำแพง
เพราะภรรยา ที่จากไป 40 ปีที่แล้ว ถูกไหม
นี่ไม่ใช่งั้น แค่กินบาร์บีคิวกับพ่อแม่ฉัน
เธอไม่อยากผูกพันกับฉันกว่านี้หรอก
ฉันคงจะหาเรื่อง ที่ฉันไม่ชอบในตัวเธอ ไม่ก็เบื่อ
แค่ไปเป็นแขกเอง
ไดแอนไม่มีอะไร ที่คุณไม่ชอบเลยรึยังไง
ฉันไม่ค่อยมีอะไรให้นึกถึง ดิโอเมก้าดีไวซ์
ที่ฉันร่างชั่วร้ายใช้ลบไดแอนจากทุกที่
ทำสมองรวนหมด
เบทแค่คิดว่าตัวเธอจำแม่ได้
เดี๋ยวๆ... ฉันพูดเรื่องนี้ทำไมเนี่ย
เราจะตั้มกันอีกไหม
เธอใส่ชุดอะไรของเธอน่ะ
- ก็ชุดตั้มไง - แจ๋วเลย
"ขอต้อนรับกลับสู่จริงหรือเค้ก"
"รวมพลคนดัง"
"ต้องการมีดไหมครับ มิสเตอร์สแต็บบี้"
"เอามาเองแล้ว"
พ่อไปไหนมา ยังกินไก่วัดอยู่เหรอ
อย่าสาระแน เบท อ.
พ่อรู้จักบั๊กแอนน์มาเป็นพันล้านปี
ก่อนแกจะถูกโคลนซะอีก
ใจเย็นน่า พ่อยังยึดติดกับแม่เกินกว่าจะมีใคร
ค่อยยังชั่วหน่อย
- ซึมต่อไปนะตาแก่ - โอเค ข้อแรก พวกคุณพลาด
นั่นน่ะมันคือเด็กจริงไม่ใช่เค้ก
มิสเตอร์สแต็บบี้โดนแบนแล้วเนี่ย
ข้อที่สอง เราจะรุมริคกันไปทำไม
ริคเป็นคุณพ่อที่น่ารัก ของบ้านเรามาตลอด
เท่าที่ผมจำได้นะ
อะไรนะ
จำที่งานแต่งเราได้ไหม วันที่มอร์ตี้เกิด
ที่เขาคิดค้นแซนด์วิชเนยถั่วแยม
ริคสุดยอด
ฮะ
เดี๋ยว จำกันไม่ได้จริงๆ เหรอเนี่ย
ฉันรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
ผมไม่ชอบที่ทุกคนจ้องผมเลย
ว่าแล้วเชียว
สุภาพบุรุษสุภาพสตรี เชิญพบกับ ริคความทรงจำ
(ริค แอนด์ มอร์ตี้)
เบ่งลูกรัก ลูกพ่อทำได้
พ่อเขาซัพพอร์ตมากเลย
ทำไมเราได้พ่อร่างนี้เนี่ย
เขาเป็นแค่ความทรงจำพ่อ
ตอนมีแพชชั่น และกล้าหาญ
เขาหนีจากสมองมนุษย์นก มาเข้าหัวพ่อ
คงจะเผลอเข้าไป ในหัวเจอร์รี่แทน
ตอนเราสลับสมองกัน ซีซั่นที่แล้ว
ในสายตามนุษย์นก ตาฮอตนะ
ตายังฮอต และเขาพังทุกอย่าง
เพราะดันบุกรุก ความทรงจำครอบครัวหมด
ตอนนี้เจอร์รี่ไม่ต่างอะไร กับเป็นมะเร็งความทรงจำ
มะเร็งเหรอ
แต่ไอ้หมอนี่ก็ฉลาดใช้ได้แหละ
มาไกลนะ กับเทคโนโลยีสปริงเฟืองนั่น
ไงก็เถอะ
ปาฏิหาริย์แห่งชีวิต
พวกลูกทำได้ฉลุยแน่
เวรแล้ว
ต่อให้ไม่มีพ่ออยู่ช่วยก็ตาม
- เจอร์รี่ พวงมาลัย - พ่อ
พ่อรักทุกวินาทีกับพวกลูกนะ
ใจเย็น พ่อหนุ่มน้อย ใจเย็น
"ไอ้สันขวานเอ๊ย แกขังเดี่ยวฉัน"
เอ็งสิสันขวาน
แกพังสมองเจอร์รี่
เขาชอบฉันแล้ว โคตรแย่เลย
"ไอ้เวรเอ๊ย"
"แกมีครอบครัวสุขสันต์แท้ๆ"
"พูดจริงนะ ใจเย็น"
"ฉันสร้างสมองฟาร์มมดนี่"
"ให้คอนเซปต์ขายง่าย ของแก"
"มีพื้นที่โลดแล่นเต็มที่"
สนุกกับนิรันดร์นะ
"ที่นี่อย่างกาก เอาฉันกลับ..."
คุณไม่ได้คิดแซนด์วิชเนยถั่วแยมเหรอ
เขาเป็นแค่ ความทรงจำ เจอร์รี่
ตู้ม รีเซ็ตเรียบร้อย ดีเหมือนใหม่
ฮะ รีเซ็ตอะไรเหรอ
สุดยอดมากนะที่พ่อ
ดูดความจำฝังใจ ออกไปได้แบบนั้นเลยน่ะ
หนูอยากดูดเรื่องแฟนเก่าห่วยๆ ทั้งหลายทิ้งเหมือนกัน
โดยเฉพาะปีเตอร์ เคซีย์
หมอนั่น คลั่งไคล้กิ้งก่าขึ้นสมอง
ไปตายไอ้แก่
เหอะ กลัวพลังหนุ่มของฉันรึไงวะ
แกหมดน้ำยาแล้วพวก
- พ่อเขาแอบดูเหงาอยู่นะ - พ่อตั้มตลอดนะ
ตั้มอะไรที่เรา เข้าไม่ถึงด้วยซ้ำ
เลิกพูดเรื่องพ่อตั้มซะทีเถอะ
โทษที
"ยืนยันการถ่ายโอนไหม"
"ถึงริค นายเอา ความทรงจำไดแอนออกจากหัว"
"นายทำแบบนี้ เพราะอยากเปิดใจมากขึ้น"
"ทำใจซะ"
บั๊กแอนน์ ไง ขอแหวก
พ่อ
(หน้าจอทำงาน)
เวรแล้ว
ทำอะไรของเขา
"ที่รัก เด็กๆ ข้าวเช้า"
โอ๊ะ อยู่นี่เอง
แล้วจะให้อยู่ไหน
ไง บั๊ก อ.
- กาแฟสักหน่อยไหม - ฉันขอเป็นชาแล้วกัน
- ไงเบท - ไง
มอร์ตี้ ทุกคน คนนี้บั๊กแอนน์
อย่าจ้อง เธอแค่มารับฉัน
- แหงล่ะตา - ดีครับ บั๊กแอนน์
ขอโทษที่มาขัดมื้อเช้า
ริคโทรมาบอกว่าขอแหวก
แต่กลายเป็นว่า แค่ขอไปงานที่ฉันเคยเชิญเขาแล้ว
ไม่ค่อยสมเป็นพ่อ สักเท่าไรเลยนะเนี่ย
อย่าเว่อร์น่า เบทอวกาศ
พ่อแค่เอาเรื่องแม่ลูกออกจากหัว
- ตอนนี้เลยเปิดใจมากขึ้นแล้ว - หา
พ่อเอาแม่ออกจากหัวเหรอ
- พ่อเอาแม่ออกจากหัวเหรอ - อย่าเว่อร์น่า
ใช่ว่าพ่อไม่เคย ลองมูฟออนทางอื่นซะหน่อย
ก็แค่ลองทางใหม่ ได้ผลด้วย
- อย่าสาระแน - ผมว่าก็ดี ล่ะมั้ง
ตาคะ ตาเริ่มติดปาก คำว่า "อย่าสาระแน" ตอนไหน
พ่อคะ
อ้อ ว่าไงลูกพ่อ
- จะไปไหนคะ - พ่อจะไปข้างนอกหน่อย
ไม่ต้องรอ
- ทำไม ทำไมต้องไปด้วย - งานน่ะ
เบท ลูกสาวพ่อ
งานพ่ออยู่บนเพดานน่ะ พ่อมาแล้ว
- ผมพ่อ ดู... - เท่กว่าเยอะเนอะ
เราจะสนุกกันเยอะเลยนะลูกนะ
แล้วเราจะไปช่วยแม่ลูก จากคุกความทรงจำใต้ดินลับกัน
ริค ในที่สุดก็จบ
โทษนะที่คุณต้องอยู่กับคุณลุงสกู๊บ
เธอไม่เห็นเล่าเลยว่าทุกคนที่นี่เจ๋ง
ไม่เลย ทางนั้นป้าบุลโกกิ อีตัวแสบ
ส่วนทางนั้นก็จั๊กพู แฟนเก่าฉันสมัยม.ปลาย
เดาว่าเขาน่าจะจ้อง มาสักพักใหญ่แล้วแน่ๆ
บั๊กแอนน์ ลูกออกมาก่อนพิธีชูธงจบ
ทำไมรีบนักล่ะ พ่อทำลูกอายเหรอ
ลุงสกู๊บอยู่ด้วยนะคะคุณ
แม่ พ่อ นี่คือริค
เขาเป็นเพื่อนหนู จากตอนช่วงปฏิวัติช่วงแรกค่ะ
- พ่อมนุษย์ลิง - พวกกรอมโฟลไมต์
ทำให้เรามีชื่อเสีย
เป็นวัฒนธรรมที่รุนแรงมาก
รู้จักลูกผมมานานแล้วเหรอ หือ
นานแล้ว แต่บั๊กแอนน์กับผม
นอนด้วยกันมา ได้แค่สองสามเดือนเอง
- หา - หา
- จะพูดแบบนั้นทำไม - ฉันแค่จะเปิดใจ
ก็ไม่รู้มาก่อนนี่ว่าพวกเธอมีประเพณี
ดวลกันเพื่อศักดิ์ศรี เรื่องเซ็กส์ก่อนแต่ง
เป็นอัจฉริยะ
แต่ไม่หาข้อมูล เรื่องวัฒนธรรมฉันเลยเหรอ
ฉันเอาเมียฉันออกจากหัว
ฉันเจอเรื่องหนักอยู่นะ
การประลองจะดำเนินต่อไป จนกว่าจะมีคนตายหรือว่ายอมแพ้
หากยอมแพ้ถือว่ายอมรับ ว่าไม่อาจรักหรือผูกมัดกับผู้ใดได้
ทำเป็นก็แต่มีเซ็กส์ที่ไร้เกียรติ ไร้ความหมายเท่านั้น
- เริ่มได้ - อย่าฆ่าจั๊กพูนะ
มาเลยไอ้สำส่อน
แม่ลูกจะอยู่ในพื้นที่ป้องกันพิเศษ
ต้องใช้สิทธิ์ผ่านพิเศษ
พ่อว่าซัมเมอร์เก็บกวาดให้ริค
ก็น่าจะมีบัตรผ่าน ที่เราสามารถใช้...
เร็วกว่าเดิมอีก เยี่ยม เอาอีก
ลูกรัก มาเร็ว
เวร แม่มารับหนูแล้ว
เร็ว ก่อนลูกจะไป
แม่ถูกขังในกล่อง
ในห้องใต้ดินชั้นลึก
หนูเป็นคนเดียวที่ช่วยแม่ได้
แบบนี้ถึงจะรักษาครอบครัวไว้ได้
"ริคแก่ในอนาคตที่ขังแม่ไว้ เจ้าเล่ห์และขี้ระแวง"
"สารเลวของแท้"
"แต่ครอบครัวเราจะเชื่อหนูเหรอ"
"เชื่อ ถ้าไม่มีพิรุธ"
หนูจะไม่มีพิรุธ
แบบว่า หนูห่วงแม่ในอนาคตนะ
แต่หนูชอบใช้เวลาพ่อลูกด้วยกันกับพ่อ
พ่ออยู่ข้างๆ หนูเสมอ
และจะตลอดไปเลยลูกรัก
มา อีกรอบนึง
แม่ถูกขังในกล่องในห้องใต้ดินชั้นลึก
หนูเป็นคนเดียวที่ช่วยแม่ได้
แบบนี้ถึงจะรักษาครอบครัวไว้ได้
โอ๊ะ ไง ว่าไง
คงน่าเบื่อถ้าเราไม่ชอบ ที่พ่อไปดูใจคนอื่นเนอะ
ใช่ ก็เชยอยู่
- เธอไม่ชอบตรงไหน - ไม่ได้ไม่ชอบตรงไหน
แบบว่าฉันเป็นผู้ใหญ่แล้ว พ่อก็มีทางของเขา
ต้นไม้กินคนบ้านี่มันติดสัดอีกแล้ว
- โทษจ้ะลูกรัก - ไหล่แม่แข็งจังเนี่ย
- เม้าท์มอยอะไรกันอยู่เหรอ - เรื่องตาลูก
อ้อ ว่าไปแล้ว พอมีตรงไหนของชั้นใต้ดินชั้นลึก
เก็บของสำคัญไว้ไหม
- ทำไม - ใช่
แม่จะป่วนความรักตา กับแฟนใหม่เหรอ
ไม่ ซัมเมอร์ แม่แค่อยากทำอะไรดีๆ ให้พ่อ
โอ้ ว้าว ฟังแล้วหน้าชาเลยแฮะ
เอ่อ มี มีโซนลับ เก็บของอันตรายที่ชั้นสอง
กับตู้เซฟของมีค่าที่ชั้นเจ็ด
จริงด้วย พ่อบอกว่าเขาขี้ระแวง
สาวๆ อยากจะดูหนังอะไรกันไหมคะ
- ดู - ได้
เยี่ยม ตาเอาแต่พูดถึง "เหาะแล้วซิ่ง"
หนูเบื่อจะทำเป็นเคยดูแล้วมากอะ
(ซัมเมอร์ สมิธ)
ฉัน ฉันจำคุณได้
ผมก็จำคุณได้
- ไปกัน - เจ๋งเลย
ฉันชอบรถใหม่คุณ
ลงมาทำอะไรที่นี่
- เปล่านี่ - เธอไม่ใช้เวลาขนาดนี้หรอก
แค่ไปห้องน้ำนะ
แล้วหมายความว่าไงที่ว่า "พ่อบอกว่าเขาขี้ระแวง"
- ประโยคอย่างแปลก - แค่สิ่งที่พ่อพูดตอนเราวัยรุ่น
พ่อไม่อยู่ตอนเราวัยรุ่น เบท
เราเป็นคนเดียวกัน ความทรงจำเราเหมือนกัน
นี่มันเกี่ยวอะไรกับพ่อ ในร่างหนุ่มสุดเท่นั่นรึเปล่า
ไม่ เธอบ้าแล้ว
มา มาพิสูจน์ เราลองเช็กเขาดูได้
โอเค
หัวเธอเป็นเหล็กเหรอ
- ใช่แล้ว - อ้อ เจ๋ง
- หยุดสู้กับฉัน - ไม่ได้
แบบนี้ถึงจะรักษาครอบครัวไว้ได้
เบทอวกาศ
เวรแล้วๆ...
โอเคๆ คือฉัน เป็นความทรงจำจากอดีต
และเรามีลูกสาวกันในอนาคต
และเราอยู่ในหัวลูก ใช่ไหม
เราอยู่ด้วยกันในหัวของลูกเรา
แต่มันมีสมองฟาร์มมด ที่ริคแก่ตัวจริงสร้างไว้
ให้อยู่ได้ตลอดกาล
มีอะไร
เราควรถูกย้ายไปเรียบร้อยแล้วนะ
เบทแค่ต้องย้ายเรา จากห้องใต้ดินไปโรงรถเอง
ผมจะไปดูว่าเกิดอะไร
อย่าแตะอะไรนะ
เธอเป็นใคร
แม่เจ้า เป็นแม่เธอประมาณนั้น
เธอไม่ใช่แม่ฉัน
แม่ฉันถูกขังอยู่ในกล่องในห้องใต้ดิน
เคยถูกขัง เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับ ความทรงจำน่ะ คงงั้นมั้ง
เธอเด็กไป
ฉันเป็นความทรงจำ เหมือนกับเธอ
เราน่าจะอยู่ในหัวเธอตัวจริง
ฉันเป็นความทรงจำเหรอ
ฉันไม่จริงเหรอ
ฉันก็เพิ่งรู้ไม่นาน ฉันเก็ท
- เรามานี่ด้วยยานนั่นและ... - หา
เฮ้ย
- โอ้ ริค - ไดแอน โอเค
แผนมีปัญหานิดหน่อยน่ะ
เหมือนเบทตัวจริงจะแหกคอก
เดี๋ยว ออกมาทำอะไรนอกยาน
ลูกสาวเราอยู่ทางนั้น ริค
ฉันพยายามบอกเธอว่า เราต่างเป็นความทรงจำ แต่...
เวร เวร
ที่รัก ถ้าบอกความทรงจำ ว่ามันเป็นอะไร มันจะตื่น
ฮะ จริงเหรอ มันไม่ควรจะ ตื่นรู้ได้ง่ายเบอร์นั้นสิ
ใช่ พ่อแม่ทุกคน คงคิดงั้นแหละพอถึงจุดนึง
เวร แย่แล้วล่ะ
ผมใส่ความทรงจำชี้นำ เพื่อล้างสมองให้เบท
ไปช่วยคุณหมดแล้ว
- ล้างสมองเหรอ - เพื่อจะช่วยคุณ
ตีกันครั้งแรก
นี่เป็นผลของการเปิดใจฟังคนอื่นสินะ
ต้องมาอยู่ในสังเวียน สู้กันกับไอ้แฟนเก่า
ที่จะฆ่าก็ไม่ได้เนี่ย
ฉันชวนคุณมางานแค่นั้นเอง ริค
คุณจะไม่มาก็ได้
แล้วคุณก็ไม่ได้จำเป็นต้องเอา เมียที่ตายแล้วออกจากหัวด้วย
ก็บอกแล้วว่าการเปิดใจมันไม่เข้าท่า
อ่านบรรยากาศบ้างพวก
อ่านอยู่ ดูเหมือนว่า เมียนายที่ตายไปแล้วไม่ใช่ปัญหานะ
อ๋อเหรอ งั้นเห็นตรงกันหมดเลยเนอะ
งั้นเดี๋ยวไปเอาเมียคืนละกัน
ริค
เวรแล้ว
ขอล่ะ ได้ผลทีเถอะ
- โล่งอก - พ่อเหรอ
ใจเย็น แม่คนเหล็ก
ลูกโชคดีนะที่มีสันหลังหุ่นยนต์
มาทำอะไรข้างล่างนี่ แล้วเบทล่ะ
เกิดอะไรขึ้นกับ กล่องความทรงจำไดแอน
แล้วไหนริคความทรงจำ
เขาคงหาทางเข้าไปในหัวเธอแน่ๆ
พระเจ้า ความทรงจำตื่นรู้เดียว วิ่งไปทั่วหัวก็แย่พอแล้ว
สมองเธอน่าจะ เกิดการระบาดเต็มแล้วตอนนี้
- เราต้องตามหาเธอ - ฉันจะกำจัด
ความทรงจำขยะนั่นทิ้งซะ
แล้วเดตพ่อเป็นไงบ้าง
ถ้าราบรื่นพ่อจะอยู่นี่เหรอ
ฉันจำเป็นต้องทำ ฉันต้องทำเพื่อแม่
แบบนี้ถึงจะรักษาครอบครัวไว้ได้
ต้องหาความทรงจำเร็วๆ นี้ของเบท
เราจะล่าช้านิดหน่อย
แต่ก็ใกล้เคียงกับการคุยกับเธอ ตามเวลาจริงสุดแล้ว
ครอบครัวเราไม่ค่อยปกติใช่ไหม
ใช่ พวกเขาเจ๋ง
ผมได้ใช้เวลา กับพวกเขานิดหน่อยในหัวลูกเขย
นั่นไม่ทำให้เรื่องวุ่นวายเหรอ
ฉันยังกังวลเรื่องเบทที่ฉันปลุกอยู่เลย
ก็ถ้าเธอล่าเราอยู่จริง ถือว่าสอบไม่ค่อยผ่านนะ
พ่อเหรอ ฉันเหรอ
เขาไม่ใช่พ่อเรา เขาเป็นตัวปลอม
และเขาอยู่ในสมองเราแบบไวรัส
เขาเป็นแค่ความทรงจำ
พวกเราก็ด้วย
เธอเองก็ด้วย
เราใกล้แล้วแน่ๆ
นั่น
โห โคตรแม่น
ใกล้ถึงแล้ว
อยู่นี่เองลูกรัก
ไง พ่อ
- เกิดอะไรขึ้น - เธอปลุกพวกตัวเองมาเพิ่ม
พวกลูกทำอะไรกัน
สมองลูกจะไหม้เอานะ
หนูสงสัยว่าไอเดียมาจากไหน
โทษนะ ลูกสาวความทรงจำ
อ๋อ คิดว่าหนีพ้นเหรอ
คิดว่ารู้จักหัวหนูดีกว่าหนูเหรอ
แม่ พ่อ หนู... หนูน่าจะเผลอฆ่าเบทอวกาศ
- กลับมานี่ - ขับไปลูกรัก
เราภูมิใจในตัวลูก
- แล้วไงต่อ - ผมไม่รู้
ผมวางแผนมาแค่นี้
ผมไม่เคยต้องทำหน้าที่พ่อคนจริงๆ
- กลับไปดีไหม - ริคเกลียดผม
และดึงคุณออกจากหัวเขา เขาฆ่าเราแน่
ถ้าหมดหนทางแล้ว
ไปสู่ความเวิ้งว้าง อันไกลโพ้นเลยไหม
- เดี๋ยว - หา
- ลูกมีตัวตนจริง อย่านะลูก - ลูกรัก เราไม่เป็นไร
หนูขาดพ่อแม่ไปไม่ได้
- อย่าเลยนะ - แบบนี้ถึงจะ
รักษาครอบครัวไว้ได้
- เบท ไม่ - เดี๋ยว
ถ้านี่เป็นความทรงจำเร็วๆ นี้ มันไม่ได้หมายความว่าลูก...
เบท ให้เราช่วยเธอ
ฉันไม่ยอมให้พรากพวกเขาไปหรอก
นั่นไม่ใช่ครอบครัวจริงๆ ของเธอ
ฟังฉันก่อนสิ เธอหักคอฉัน แต่ฉันก็ยังไม่อยากทำร้ายเธอ
โอ๊ย หัวฉัน
แบบ แบบนี้ถึงจะ... จะรักษา...
เบท
- ฉันอยากให้เรื่องจบแล้ว - เดี๋ยวๆ นี่
ดูสิ่งที่พ่อทำ
เราลูกพ่อนะ แต่พ่อทำให้เราเป็นบ้า
เราเลยจะฆ่าพ่อ ก่อนที่เธอจะฆ่าเราทั้งหมด
- ริค - ไดแอน
เดี๋ยวๆ...
ฉันสับสนมาก เบทอวกาศ
ฉันได้ยินเสียงเยอะแยะ
ฉันจำได้ว่าฉันรักพ่อฉัน แต่แล้ว...
ก็เกลียดเขาด้วย
เขาเรียกว่าการมีชีวิตไงล่ะลูก
พ่อไม่ได้อยู่ข้างลูก และมีคนใช้ประโยชน์จากเรื่องนั้น
แต่พ่ออยู่นี่แล้ว พ่อตัวจริงของลูกมาแล้ว
และเขาพร้อมเปิดใจมากกว่าเดิม
เขาดูใจดี
ทำไมเราไม่ได้พ่อร่างนั้นล่ะ
เดี๋ยว เขาจะใช้มือทำอะไร
เขาล่อให้เธอเผลอ ไอ้สารเลว...
หนูอยากให้หนูรู้จักเธอ แม่น่ะ
รู้สิ แม่เลี้ยงลูก
หนูรู้ แต่...
หนูจำไม่ได้เลย
เหมือนทุกคนแหละ
พ่อเองก็จำแม่ได้แค่นิดเดียว
ได้มีแม่อยู่ในหัวสักแป๊บนึง ก็ดีอยู่นะ ดีมั้ง
ความทรงจำไม่ใช่ของจริง เบท
มันเข้าข้างตัวเองได้ไม่ต่างจากเรา
ให้ตาย ไดแอนความทรงจำหลุดมาปุ๊บ
กลับช่วยปั่นหัวลูกสาวพ่อ
แม่แท้ๆ ของลูก...
รักลูกกว่านั้นเยอะ
หนูก็คงต้องเชื่อคำพูดพ่อแหละ
คือจบแล้วเหรอ
เป็นยังไงบ้างที่รัก
ความรู้ส่งรู้สึก ความหัวรุนแรงงี้...
ฉันโอเค เจอร์
รีเซ็ตมาได้น่าประทับใจนะ
- แล้วริคความทรงจำล่ะฮะ - อ๋อ
ไปแล้ว
แล้วนี่จะซึมกันทำถ้วยอะไรวะเนี่ย
- มันหลอกแม่แกนะ - ใช่ เพราะว่าเขารักยายไง
ผมเศร้าที่ตาร่างคนดีตายแล้วฮะ
ก็แค่สิ่งมีชีวิตทางความคิด ไม่เคยมีชีวิตจริง
เออ แล้วแต่เหอะ ตาจะไป... ตาขอไปเที่ยวกับบั๊กแอนน์ดีกว่าว่ะ
ยังไม่จบกันเหรอ
"ขอบใจที่ไม่ฆ่าเรานะ"
ฟังฉันนะไอ้ตัวประท้วงจิ๋ว
แกได้ดีสุดแค่นี้แหละ
สมองฟาร์มมดกับพื้นที่โล่งๆ
ถ้าเข้าใกล้ครอบครัวฉัน ในระยะร้อยปีแสง
หรือพยายามสร้างชุดหุ่นยนต์สมอง หรืออะไรของแกก็ตาม
ตู้แกได้ระเบิดทั้งตู้แน่
"รับทราบครับบอส"
แล้วก็การที่พวกแกสองคน ได้ตอนจบแฮปปี้งี่เง่า
ไม่มีวันแก่เฒ่า
และน่าจะเอากันตลอดเวลา ทำฉันแทบบ้า
เพราะงั้นฉันจะล้างสมองตัวเอง แล้วลืมเรื่องทุกอย่างซะ
เอาตัวรอดกันเอง
"ขอบคุณที่ให้ฉัน อยู่มานานขนาดนี้นะ ริค"
อื้อ ลาก่อน ไดแอนความทรงจำ
(บั๊กแอนน์)
(ไง อ่าน สามชั่วโมงที่แล้ว)
อู๊วี่ ซีซั่นแปดเหรอ
ฉันชอบตอนเจอร์รี่ เป็นกระต่ายอีสเตอร์
สนุกดี อู้...
เขากำลัง...
- คุยกับใครอยู่เนี่ย - ตอบไม่ได้เหมือนกัน
แต่ข้อมูลนี่เถียงไม่ได้จริงๆ นะ
อะตอมของเขาสั่นด้วยความถี่
ที่ไม่เคยเจอใน ความเป็นจริงทั้งหมดมาก่อนเลยล่ะ
และคุณเชื่อว่า นักเดินทางคนนี้มาที่นี่เพื่อ
แทนที่สามีคุณเหรอ
ฉันรู้มันฟังดูบ้าบอ และเอาแต่ใจที่คิดแบบนั้น
ข้อเท็จจริงแสดงให้เห็นตรงข้ามเลย
คุณกล้าหาญมากๆ เอมี่
อยากให้เราทำอะไรกับเขา
(โลก)