Да, ова беше забавно.
Ова ми се допаѓа и не сакам да го расипам.
Прекинуваме?
Напротив. Фамилијата ми е домаќин на некој церемониски турнир
и ти би го направил тоа подносливо.
Знам, не можеш да се зближиш поради жена која умрела пред 40 години.
Не е тоа, ова е скара со моите родители.
Не сакаш да се зближуваш. Само ќе те разочарам или ќе изгубам интерес.
Само придружба си. Кај Дајен ти се допаѓаше?
Не се сеќавам многу.
Омега уред, со него Злобниот Јас ги избриша сите Дајен секаде,
ти ровари во умот.
Бет само мисли дека се сеќава на мајка ѝ.
Зошто зборувам за тоа? Пак ќе имаме секс?
Каква облека облекуваш?
- Облека за секс. - Супер!
Добре дојдовте назад во „Торта или лага“!
- Ви треба нож, господине Боц? - Донесов свој!
Уште сереш таму каде што јадам?
Не ме еби. Ја знаев БубАна уште пред да бидеш клонирана.
Смири се, тато премногу запнал за мама.
Фала Богу. Само ти биди потиштен.
Не видовте, беше право бебе, а не торта.
Господин Боц е откажан.
Второ, зошто го критизираме Рик?
Откако памтам, тој беше татко полн љубов.
Што? -Го памтиш на нашата свадба? И на раѓањето на Морти?
И кога изуми сендвич со путер од кикиритки?
Што? -Не се сеќавате?
Мислам дека знам што се случува.
Не сакам кога сите ме гледаат.
Знаев.
Дами и господа. запознајте го Рик од сеќавањата.
РИК И МОРТИ
Туркај! Можеш ти!
Толку е полн со поддршка. -Како ја добивме оваа верзија од тебе?
Тоа е само сеќавање на страсниот мене.
Од мозокот на Човек Птица во мојот.
Мора да влегол во Џери кога ги мешавме мозоците.
- Порано беше згоден. - Сè уште сум згоден.
Се заеба кога провали во семејната носталгија.
Џери сега има рак на сеќавањата.
Рак? -Но, паметен е малиот ѓавол.
Види колку напредуваше со технологијата.
Главно...
Чудо на животот. Ќе растурите.
Срање!
Дури и ако не бидам со вас! Џери, преземи го воланот!
Ми беше одлично со вас.
Смири се, малечок. Олабави се.
Ѓубре едно! Ме зароби!
Ти си ѓубре, го уништи мозокот на Џери!
Сега му се допаѓам, ужас!
Еби се! Имаш прекрасна фамилија!
Смири се. Го изградив оној мравчешки мозок
за да го имаш сиот простор кој некогаш ќе ти треба.
Уживај во вечноста. -Ова место е тапа! Врати ме...
Значи не си изумил сендвич со путер од кикиритки? -Само сеќавање.
- Бум. Тотално ресетирање. - Какво ресетирање?
Супер што можеш така да извадиш наметливо сеќавање.
Камо да можам да извадам сеќавања на бившите.
Особено Питер Кејси, типот опседнат со гуштери.
Еби се, старо! Мојата млада сила те загрозува?
Не си како јас!
- Изгледа некако осамено. - Тато стално се дупи.
- Дупи работи што не можат да се појмат. - Не спомнувај тато и дупење. -Извини.
Да се потврди пренос?
„Драг Рик, ти ги извади сеќавањата на Дајен.
Го направи тоа за да си емотивно поотворен. Немој да заебеш.“
БубАна? Имам чуден предлог...
Тато?
МОНИТОРОТ АКТИВЕН
Срање!
Што правиш?
Душо? Деца? Појадок!
Тука си. -А кај би бил?
- БубАна, сакаш кафе? - Може чај.
Еј, Бет. -Здраво!
Ова е БубАна. Не зјапајте, дојде по мене.
- Така е. - Здраво БубАна.
Рик ми се јави и рече дека има чуден предлог,
а предлогот беше дека го прифаќа мојот повик.
Нетипично за него.
Не биди чудна.
Го извадив сеќавањето на мама. Сега сум поотворен.
Ја извади мама од мозокот?
Не биди чудна! Пробав и други работи.
Пробав нешто ново и успеа, не ме еби. -Мислам дека е убаво.
Кога почна да велиш „не ме еби“?
Тато?
Еј, бејби. -Кај одиш?
Одам малку надвор. Не чекај ме.
Зошто заминуваш?
По работа.
Бет! Ќерко! Работата беше на таван. Сега се вратив.
- Твојата коса... - Многу подобра, така?
Многу ќе се забавуваме заедно. Тоа!
Ќе ја спасиме мајка ти од таен подземен затвор на сеќавањата.
Тоа?
Фала Богу што е готово. Извини што запна со вујко Скуб.
Не рече дека сите овде ќе бидат „кул“.
Не се. Онаа е вујна Булгоги, голема кучка.
А она е Џак-Пу, моето бившо момче од средно.
Веројатно веќе некое време зјапа.
БубАна!
Зошто си замина пред крајот на кревањето знаме?
Се срамиш од мене? -Немој пред вујко Скуб.
Мамо, тато, ова е Рик.
Пријател од раните револуционерни денови.
Човек мајмун!
Громфломитите прават лоша репутација за бубачките. Насилна култура.
Веќе долго ја знаеш ќерка ми?
Да, но во врска сме само неколку месеци.
Што?
- Зошто рече така? - Се отворав!
Не знаев дека твојот вид има ритуални двобои околу секс пред брак!
Гениј си, а не истражи ништо за мојата култура?
Ја извадив жената од глава! Минувам низ многу работи!
Искушението ќе продолжи додека еден од вас не умре или не признае пораз.
Кој се предаде, признава дека не е способен да љуби, да се посвети,
туку само знае бесмислено и нечесно да се секса.
Почнете! -Немој да го убиеш Џак-Пу!
Бори се, курво!
Мама е во заштитено подрачје. Ни треба посебен пристап.
Самер врши куќни работи за Рик, таа треба да има...
Стануваш побрза. Пак.
Ајде, душо! -Срање, мама дојде по мене.
Пред заминување...
Мама е заборавена во кутија во подрум.
Само јас можам да ја спасам. Така остануваме фамилија.
Идниот Рик кој ја заклучи е подмолен и параноичен.
Нашата фамилија ќе му верува? -Ако не се однесуваш чудно. -Нема.
Се грижам за идната мајка.
Но, сакам да поминувам време со таткото.
Секогаш тука за мене.
И секогаш ќе бидам. Сега уште еднаш...
Мама е заробена во кутија во подрум.
Само јас може да ја спасам.
Така остануваме фамилија.
Здраво, што има?
Ќе имаше дожд ако не ни се допаѓа тато да оди со некоја?
Да, доста никакво. Што не ти се допаѓа?
Ништо. Јас сум возрасна жена,
а тато е свој човек.
Билките се пак напалени.
Извини. -Боже, рамото ти е тврдо.
- За што зборувате? - За дедо.
Има ли одреден дел од подрумот во кој се битните работи?
Зошто? -Ќе му ја саботираш новата врска?
Не, сакам да направам нешто убаво за тато.
Сега сум помала од зрно.
На нивото 2 е зоната за опасни работи
а трезорот е на ниво 7.
Има смисла, рече дека ќе биде параноичен.
Сакате да гледате филм?
Може.
Дедо фрла алузии на „Кенонбол ран“, а јас не сум го гледала.
Те памтам.
И јас тебе.
Одиме. -Супер. Ми се допаѓа твојата нова кола.
Што правиш тука? -Ништо.
Знаев дека не си во ВЦ.
- Зошто рече дека тато е параноичен? - Го рече тоа кога бевме тинејџерки.
Тој тогаш не беше присутен.
Иста личност сме со исти сеќавања.
Има тоа врска со кул помладата верзија на тато?
Не, луда си. Ќе ти докажам, може да го прашаме.
Добро.
- Твојот череп е метален? - Да.
„Кул“.
Прекини да се бориш!
Не можам!
Така остануваме фамилија!
Вселенска Бет?
Срање!
Јас сум сеќавање од минатото.
Во иднината имаме ќерка.
Сега сме во нејзината глава?
Заедно сме ѝ во главата.
Правиот Рик направи мравчешки мозок каде може да живееме засекогаш.
- Што не е во ред? - Не нè префрли.
Бет требаше да нè префрли од подрум во гаража.
Одам да видам што е. Не допирај ништо.
Кој си ти?
Боже, Јас сум твојата мајка.
Не си. Мајка ми е заклучена во кутија во подрум.
Бев! Нешто во врска со сеќавањата...
- Премлада си. - Сеќавање сум, како и ти.
Мислам дека сме ти во главата.
Јас сум сеќавање? Не сум вистинска?
И мене ми е ново. Дојдовме во онаа капсула. -Што?
Дајен! Планот е малку сменет.
Мислам Бет се одметна. Зошто не си во капсулата?
Ќерка ни беше овде. Одев да ѝ кажам дека сме сеќавања.
Срање! Тоа ја разбудило!
Не треба да е толку лесно да создадеш свест.
Секој родител го помислил тоа во некој момент. Срање, ова е лошо.
Веќе го исправ умот на Бет со сеќавања за да те спаси.
- Ѝ го испра умот? - За да те спаси!
Прва караница, баш слатко.
Ова се случува ако слушаш луѓе.
Еве си во ринг со бившо момче и не смееш да го убиеш.
Те повикав, Рик, не мораше да дојдеш.
И сигурно не мораше да извадиш мртва жена од главата.
Ти реков зближувањето е глупаво.
Не влегувај во збор.
Не личи како твојата мртва жена да била проблем.
Сите се сложуваме? Тоагаш ќе го поништам тоа.
Рик!
Срање!
Те молам, проработи!
Фала Богу. -Тато?
Полека, имаш среќа што имаш роботски 'рбет.
Зошто си тука? Каде е бет?
Што е со кутијата со сеќавања од Дајен?
И каде е Рик од сеќавањата?
Некако влегол во нејзиниот ум.
Едно свесно сеќавање е доволно лошо.
Нејзиниот мозок може да е во распад.
Мора да ја најдеме. -Ќе го фрлам тоа лајно од сеќавање во школка.
- Како помина твојот состанок? - Гледаш порано се вратив.
Морав да го сторам тоа за мама.
Така остануваме фамилија.
Да најдеме понови сеќавања. Малку ќе доцниме,
но само така може да разговараме со неа.
Нашата фамилија не е баш нормална?
Добри се. Се дружев со нив во главата на зетот.
Тоа ништо не расипа? Нервозна сум зашто Бет се разбуди.
Ако нè лови, не ѝ оди.
Тато? Јас?
То не е нашиот татко. Тоа е натрапник.
Ни го наполни мозокот како вирус.
Тој е само сеќавање, како нас.
Како тебе.
Близу сме. Таму!
Добро фрлање.
Речиси сме тука.
Тука си, мила.
Еј, тато.
- Што се случува? - Буди сè повеќе од своите јас.
Што правите? Ќе ви изгори мозокот!
Се прашувам откаде ми е тоа!
Извини, ќерко од сеќавањата.
Мислиш ќе побегнеш? Го знеш мојот ум подобро од мене?
Мамо? Тато? Мислам дека ја убив Вселенската Бет.
Врати се! -Само вози!
Многу се гордееме со тебе.
Што сега? -Не знам!
Не планирав понатаму. Никогаш не морав да сум родител.
- Да се вратиме? - Рик ме мрази
и те извади од главата. Ќе нè убие.
Ако нема излез, ќе се фрлиме од карпа?
Чекај, што?
- Бет, ти си вистинска! Не! - Ќе бидеме во ред.
Не ми се живее без вас. -Те молам!
- Вака остануваме фамилија! - Бет, не!
Чекај, ако ова е скорешно сеќавање, дали тоа значи...
Дај да ти помогнеме!
- Не ти давам да ми ги одземеш! - Не се твојата права фамилија!
Слушај ме! Ми скрши врат и сè уште не сакам да те повредам.
Мојата глава!
Вака остануваме...
Бет? -Само сакам ова да заврши.
Гледаш што направи?
Ние сме твојата ќерка! Нè излуде!
Ќе те убиеме пред да нè убие.
Рик! -Дајен!
Чекајте!
Многу сум збунета!
Слушам толку многу гласови.
Се сеќавам како го сакав тато, па го мразев.
Тоа само значи дека си жив.
Не бев тука за тебе.
Но, сега сум тука. Твојот вистински татко е тука.
И емотивно е поотворен.
Изгледа љубезно. -Зошто ние ја немаме таа верзија од тато?
Што прави со раката?
Ѝ одвраќа внимание! Ѓубре едно!
Барем да си ја знаев мојата мајка.
Ја знаеш. Таа те порасна.
Знам, но не се сеќавам.
Никој не се сеќава. Дури ни јас.
Беше убаво за миг да ја имам во главата.
Сеќавањата не се вистински.
Можат да бидат себични, како и ние.
Дајен од сеќавањата помогна да ја грабнат ќерка ми.
Правата мајка те сакаше повеќе од тоа.
Ќе морам да ти верувам.
Готово е?
Како си? Се чувствуваш радикализирано?
- Во ред сум. - Импресивно ресетирање.
Што се случи со Рик од сеќавањата?
Го нема веќе.
Зошто сте тажни? Ја излуде мајка ви!
Ја сакаше баба. -Тажен сум оти љубезната верзија од тебе е мртва.
Тој е мислено суштество! Никогаш и не бил жив!
Што и да е! Одам да се дружам со БубАна.
Тоа сè уште трае?
Фала што не нè уби.
Слушај, активист, ова е најдобро што ќе добиеш.
Мравчешки мозок и парче празен простор.
Ако ни се приближиш на сто светлосни години,
или пробаш да направиш механичко одело, сè ќе експлодира.
Разбирам.
Го добивте тој тапа среќан крај
каде секогаш сте млади и стално се дупите.
Тоа ме излудува.
И ќе го тргнам сеќавањето за ова. Ве препуштам сами на себе.
Фала што ме задржа жива.
Да. Збогум, Дајен од сеќавањата.
Поздрав.
Осма сезона, така? Ми се допадна кога Џери беше Велигденски зајак.
Беше забавно!
Со кого зборува?
Немам поим.
Но, податоците се неоспорни.
Неговите атоми вибрираат на фреквенција која не се споредува со ништо.
Верувате дека овој патник дошол да го замени вашиот сопруг.
Знам дека звучам лудо и егоцентрично.
Фактите го откриваат спротивното.
- Бевте многу храбри, Ејми. - Што да правиме со него?
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС