ความเดิมตอนที่แล้วในโชกุน
พวกเขาตายเพราะคู่ควรกับการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่กว่า
ถึงคราวของเจ้า
ดังนั้นเพื่อความปลอดภัยของอันจิน จงนำตัวเขา
ไปที่หมู่บ้านชาวประมงของท่านที่อาจิโระ
ท่านอิชิโดะไม่เข้าใจที่ท่านออกเดินทางกะทันหัน
ได้โปรดบอกนายของท่านด้วยว่า ข้าน่ะรักษาสัญญา
เรือดำจะพาเราออกจากโอซาก้า
แต่ท่านต้องอยู่ที่นี่
ช่างแม่ง
อันจิน
ระวัง
เขาทำสำเร็จ
ข้าอยากให้เขาฝึกกองทหาร ด้วยยุทธวิธีของต่างชาติ
โดยใช้อาวุธจากเรือของเขา
ข้าขอประกาศว่าเขาคือ…
"ฮาตาโมโตะ"
ซึ่งเป็นเกียรติอย่างสูง
อันจินจะแข่งกับข้าไหม
นายท่านอยากว่ายแข่งกับท่านไปถึงฝั่ง
แต่ข้าขอเตือนว่าอย่ายอมให้เขาชนะนะ
นายท่านไม่ชอบ
ข้ามิบังอาจหรอก
ท่านโอมิ มีสารจากโอซาก้า
ทุกคน
ท่านยาบุชิเกะกำลังเดินทาง มาที่หมู่บ้านนี้กับแขกหนึ่งท่าน…
ซึ่งก็คือเจ้าผู้ครองแคว้นคันโต… โยชิอิ โทรานางะ
เร็วเข้า ไปเตรียมการให้พร้อม
(อิงจากนิยายที่แต่งโดย เจมส์ คลาเวลล์)
(SHOGUN)
(บทที่สี่: กำแพงใจ)
ข้าขอร้อง ได้โปรดอย่าให้ข้าต้องทำแบบนี้เลย
ท่านโทรานางะได้มอบตำแหน่งให้อันจิน
- เป็นตำแหน่งที่ท่านเห็นว่าเหมาะสม - ไร้สาระ
ในฐานะที่เป็นฮาตาโมโตะ อันจินจะต้องมีคู่ครอง
งั้นข้าขอร้องเจ้า
อนุญาตให้ข้าไปจากตระกูลนี้ และบวชเป็นนางชีด้วยเถิด
เจ้าจะไม่ทำเช่นนั้น
ข้าทำผิดอะไรจึงต้องถูกกระทำเยี่ยงนี้
ที่ข้าต้องเห็นลูกตายไปต่อหน้าต่อตานั้นยังไม่พอ
ตอนนี้จะให้ข้ามาบำเรอเจ้าคนเถื่อนอีกหรือ
ข้าช่างใจไม้ไส้ระกำ
ทั้งที่เจ้าทนทุกข์กับความสูญเสียยิ่งใหญ่
บุนทาโร่ตายอย่างสมเกียรติเป็นที่สุดแล้ว
ข้าจะรับช่วงความปรารถนาของเขา
และรับใช้นายท่านของเราต่อไป
ข้าเชื่อใจในตัวท่านโทรานางะ
เขาขอแค่ปีเดียว
นางขอต่อรองเป็นหกเดือน
ทุกอย่างที่อาจิโระจะเรียบร้อยดี
หลานข้ากำลังจัดการทุกรายละเอียดให้
ดี
เราไม่มีเวลาให้เสียแล้ว
กองกำลังของเราต้องพร้อม
ก่อนที่คณะอุปราชจะหาคนมาแทนพ่อของข้าได้
คนมาแทนเหรอ
นี่ข้าละเลยไม่ได้บอกเจ้าหรือ
ข้าได้ออกคำสั่งกับฮิโรมัตสึ
ทันทีที่เราออกจากโอซาก้า
เขาจะไปยื่นจดหมายลาออกของข้า
ว่ายังไงนะ ท่านลาออกจากคณะอุปราชแล้วหรือ
มันเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้
แต่นั่นมันเท่ากับฆ่าตัวตายนะขอรับ
ทำลายเป้าหมายของท่าน… เรือ พันธมิตร สหายทั้งหมดของท่าน
เราจบสิ้นแล้ว
โอ ไม่นะ เดี๋ยว
จบสิ้นกันทั้งแคว้นอิซุแล้ว
ขออภัยในความไร้มารยาท…
ข้าคิดว่าคงเป็นการเหมาะสม ที่ท่านจะทำการคว้านท้องโดยพลัน
ขอบใจ
แต่จนกว่าจะมีคำสั่งตามกฎหมายออกมา
หัวข้าจะยังตั้งอยู่บนบ่าข้าเหมือนเดิม
นายท่าน เราเข้าใกล้อาจิโระแล้ว
นั่นกองทัพของใคร
ของท่านยาบุชิเกะ
ล้วนแล้วแต่ภักดีต่อท่านโทรานางะ
หวังว่าอย่างนั้น
รู้งี้ซื้อสาเกดีๆ มาดีกว่า
ข้าเฝ้ารอการกลับมาของท่าน ท่านลุง
นั่นเจ้าคนเถื่อนคนเดียวกันเหรอ
คนเถื่อนเวลานี้มีตำแหน่งเป็นฮาตาโมโตะ
ช่วยจัดการหาเรือนให้เขาพักอาศัยด้วย
คู่ครองของเขากับท่านหญิงโทดะ ก็จะอาศัยในเรือนเดียวกัน
ในเมื่อคณะอุปราชกำลังอ่อนแรง
ค่าหัวของท่านพ่อตอนนี้คงสูงลิ่ว
พันธมิตรที่มีเป้าประสงค์หาใช่พันธมิตรไม่
เรารู้สึกเป็นเกียรติที่ท่านมา ท่านหญิงมาริโกะ
ท่านอันจิน นี่คือท่านโอมิ นายท่านของหมู่บ้านแห่งนี้
ที่จริงเราเคยพบกันแล้ว
ขออภัยด้วย
แล้วก็ไปเล่นขี้ตัวเองซะ ไอ้จังไรขี้แย
นายท่าน
การมาของท่านสร้างขวัญกำลังใจ แก่คนของท่านอย่างมาก
ฟังสิขอรับ
ท่านยาบุชิเกะ
นายท่าน ข้าจะยินดีมาก หากท่านตรวจตราคนคุ้มกันของข้า
ซามูไรแห่งแคว้นอิซุ
ข้ารู้สึกเป็นเกียรติที่ได้ประจักษ์แจ้งแก่สายตา
ในกองกำลังของคาชิกิ ยาบุชิเกะ ผู้เป็นทั้งสหายและพันธมิตรของข้า
เมฆฝนตั้งเค้าเหนือดินแดนญี่ปุ่น
เราต้องปกป้องบ้านเมือง ให้รอดพ้นจากการขายชาติ
ผู้ที่ทำให้มรดกตกทอดของไทโกต้องมัวหมอง
ขอทวยเทพโปรดลงโทษโดยไร้ปรานี
ส่วนผู้ที่ต่อสู้ด้วยความจงรักภักดี…
ข้า… โยชิอิ โทรานางะ
ขอน้อมคำนับ
ท่านโทรานางะ
ท่านลุง
ทั้งหมู่บ้านได้เตรียมการต้อนรับ การมาถึงของท่าน
พ่อข้ามีธุระด่วนต้องไปจัดการ
เราต้องฝึกฝนกองพลปืนใหญ่ของเรา ก่อนเขาจะกลับมา
น่าจะซื้อสาเกห่วยๆ มา
พวกคนที่หลุมน่ะ
เห็นพวกเขาไหม
พวกเขาปลอดภัยไหม
มูราจิ
ยินดีต้อนรับ ท่านอันจิน
คนของข้า
ข้าอยากเจอพวกเขาเดี๋ยวนี้ คน…
พวกเขาอยู่ไหน
ที่จริง พวกเขาทุกคนถูกพาตัวไปที่อื่นแล้ว
เป็นที่ที่ปลอดภัย
ขอโทษที ข้าไม่…
นี่ เจ้าอาจจะช่วยข้าได้นะ ตรงนี้
จะทำอะไร
ดูเหมือนเขาจะอยากไปที่เรือของเขา
จะเอาอะไรอีก ปล่อยสิ
เรือไม่ใช่ของเจ้า…
ห้ามขึ้น
ข้าเกรงว่าท่านจะถูกห้ามไม่ให้ขึ้นเรือ โดยไม่ได้รับอนุญาต
เรือของข้าเองเนี่ยนะ
- ถ้ามีสิ่งที่ท่านต้องการ… - ใช่เลย มีแน่ๆ
ปืนพกข้ากับคนของข้า… ข้าขอเจอพวกเขาตั้งหลายหนแล้ว
คนของท่านถูกพาไปที่เมืองเอโดะ ของท่านโทรานางะเพื่อความปลอดภัย
ส่วนปืนของท่าน เราจะเอามาให้เมื่อถึงคราวจำเป็น
ฟังให้ดี มาริโกะ
นายของท่านกับข้าตกลงกันไว้แล้ว
ตอนนี้เรือลำนั้นกับลูกเรือเป็นของข้าแล้ว
ท่านเข้าใจผิดไปไกลเลย
เรือกับคนของท่าน ตอนนี้เป็นของท่านโทรานางะ
และนายท่านสามารถใช้งานได้ตามใจชอบ
ขอบคุณที่ช่วยอธิบายจนกระจ่าง
ท่านอันจิน นี่คืออูเอะจิรุ คนสวน
ขอโทษ เราไม่ใช้คำว่า "ท่าน" กับอูเอะจิรุ
มันไม่เหมาะ
บ้านของท่านพร้อมให้ตรวจตราแล้ว
ทางนี้ค่ะ
บ้านข้าเหรอ
ทุกอย่างที่นี่ถูกจัดเตรียมขึ้นเป็นพิเศษ โดยคนงานของท่าน
คนงานของข้าเหรอ
มีห้องนอนส่วนตัวของท่าน รวมทั้งห้องของท่านฟูจิ
และห้องพักแขกที่ข้าจะอยู่ด้วย
ท่านอาจอยากดื่มชาหลังจากเดินทางมานาน
ทำไมข้าถึงได้รับสิ่งเหล่านี้
มันสมเกียรติแล้วสำหรับตำแหน่งฮาตาโมโตะ
ไม่ เดี๋ยวสิ พวกเขากะจะให้ข้าอยู่ที่นานแค่ไหน
ท่านนางาคาโดะบอกว่า การฝึกจะใช้เวลาอย่างน้อยหกเดือน
ว่าไงนะ หกเดือนเหรอ
ท่านตกลงแล้วว่าจะฝึกคนพวกนี้ ลืมแล้วเหรอ
จำได้ แล้วข้าจะได้คนกับเรือของข้าคืน เป็นการแลกเปลี่ยน
อดทนไว้ก่อนเถอะ ท่านอันจิน
ในฐานะฮาตาโมโตะ ท่านได้รับบ้าน และเงินเดือนมากโข คือปีละ 240 โคกู
ข้าไม่ต้องการเงิน
รวมทั้งท่านฟูจิในฐานะคู่ครอง
ข้าเชื่อว่านางคงจะน่าเสน่หาไม่น้อย แต่ข้าไม่ต้องการผู้หญิง
ข้าไม่อยากร่วมเรียงเคียงหมอน หรืออยู่ใกล้กับนาง
หรือนอนหนุนหมอนทำอะไรกันทั้งสิ้น
ไม่ว่าจะยังไง นางจะดูแลบ้านท่าน และบรรดาคนรับใช้ของท่าน
รวมทั้งการเงินของท่านทั้งหมด
การปฏิเสธเท่ากับดูหมิ่น นายท่านของเราอย่างร้ายแรง
ข้าขอปฏิเสธ
ข้าปฏิเสธทุกอย่างนี่
ข้ามาที่นี่ด้วยเงื่อนไขชัดเจน ที่ตกลงกับโทรานางะ
ขอโทษ ท่านโทรานางะ
ตอนนี้เขาดันหายกบาล
แล้วตอนนี้ข้าก็เป็นนักโทษอีกแล้ว
แค่มีที่พักอาศัยที่ดีกว่า
หกเดือน
หกเดือน…
ไม่ยอมดื่มสาเกด้วยซ้ำ…
เจ้าโทรานางะนั่น…
ท่านเป็นคนช่วยชีวิตเขาไว้ที่โอซาก้าแท้ๆ
แล้วตอนนี้เขากลับถ่มน้ำลายรดหน้าท่าน
โอมิ ตกลงว่า…
หาเจอหรือยังว่าหมาตัวไหน
คาบข่าวเรื่องเรือคนเถื่อนไปบอกโทรานางะ
ยังเลยขอรับ
มัวทำอะไรอยู่ตั้งนานแล้ว
มัวพรมน้ำหอมเสื้อชุดเก่งเรอะ
เขายังเด็กอยู่เลย
เด็กเกินกว่าจะรับหน้าที่ดูแลหมู่บ้านนี้
ทวยเทพกำลังหัวเราะเยาะข้า
อิชิโดะอาจจะคิดว่าข้าหักหลังเขา
ดูข้าสิ ทุ่มเทเต็มร้อยกับงานที่มีแต่จะคว้าน้ำเหลว
ฝึกกองพลทหารปืนใหญ่
โดยมีคนเถื่อนเสแสร้งเป็นฮาตาโมโตะ
ทีนี้ข้าควรทำยังไง
กองพลทหารปืนใหญ่นี้…
ยังเป็นกองพลทหารของท่าน
ข้าขอพูดหน่อยนะ
ตอนนี้ท่านมีปืนและปืนใหญ่
ทั้งหมดเป็นของท่าน จนกว่าท่านโทรานางะจะกลับมา
เท่าที่เรารู้ตอนนี้ คณะอุปราชอาจจะยังหาตัวสมาชิกคนที่ห้าได้
ท่านโทรานางะก็ยังมีโอกาส ถูกขับออกจากตำแหน่ง
แล้วไง
ปืนกับปืนใหญ่พวกนี้ก็จะตกเป็นของท่าน
ซึ่งท่านก็สามารถนำไปมอบเป็นของกำนัล ให้กับท่านอิชิโดะ
ท่านไม่ต้องอยู่ที่นี่หรอก
ไปเสีย
นางไม่ยอมให้ข้าอยู่ลำพัง
ข้าไปไหน นางก็ตามติด
ตามธรรมเนียมแล้ว หากอีกฝ่ายยังตื่นอยู่ พวกนางจะไม่เข้านอน
เป็นธรรมเนียมที่ปัญญาอ่อนแท้
ท่านไม่ควรเดินย่ำตะไคร่น้ำ
ทำแบบนั้นหยาบคายมาก
ข้าขอพูดอะไรหน่อย…
ข้าเชื่อว่าท่านฟูจิควรได้สิ่งที่ดีกว่านี้
นางเป็นหลานของสามีผู้ล่วงลับของข้า
รู้จักวางตัว มาจากตระกูลชั้นสูง
ก็ดีสำหรับนางแล้ว
แต่เมื่อไม่นานมานี้ สามีกับทารกน้อยของนางถูกฆ่าตามใบสั่ง
สามีของนางไปดูหมิ่นท่านอิชิโดะ
จึงต้องมีใครทำอะไรสักอย่าง ไม่ให้เกิดการนองเลือด
งั้นทำไมนางไม่ไว้ทุกข์ล่ะ
แทนที่จะมาเดินตามชายชาวอังกฤษ ที่เดียวดายไร้ทางไปอยู่ต้อยๆ แบบนี้
เราไว้ทุกข์ให้กับผู้ที่เราสูญเสีย ด้วยการสู้ศึกของพวกเขาต่อไป
เลอะเทอะ
เด็กที่ไหนจะสู้ศึกอะไร
พ่อของเด็กเคยรับใช้ท่านโทรานางะ
และท่านฟูจิสามารถรับใช้ได้เช่นกัน ด้วยการเป็นคู่ครองของท่าน
มันทำให้นางมีเป้าหมายในชีวิต
มองดูนางสิ ไม่มีทางรู้ได้เลย
นี่คือแม่ที่เพิ่งเสียลูกไป…
หรือเสียสามี
ท่านรู้จัก "กำแพงใจ" ไหม
ตั้งแต่สมัยพวกเราเด็กๆ
เราต้องเรียนรู้ที่จะสร้างสิ่งนี้ขึ้นในตัวเอง
กำแพงที่ไม่อาจทะลุทะลวงได้ ที่เราจะแอบอยู่เบื้องหลัง เมื่อใดก็ได้ที่จำเป็น
เราต้องฝึกฝนตัวเองให้ฟังโดยไม่ได้ยิน
เป็นต้นว่า ท่านสามารถฟังเสียง ของดอกไม้ที่ร่วงหล่น หรือ…
ก้อนหินที่ก่อตัว
ถ้าท่านตั้งใจฟังจริงๆ สิ่งอื่นใดรอบข้างตัวท่านจะอันตรธานไป
อย่าได้หลงไปกับความสุภาพ การโค้งคำนับ หรือสารพัดพิธีกรรมของเรา
ในความเป็นจริงแล้ว เราอาจอยู่ห่างไปไกลแสนไกล
ปลอดภัย… และเดียวดาย
บอกเขาว่าข้าไม่สน
ท่านโอมิยืนกรานว่า ไม่ให้ท่านนำอาวุธติดตัวไปในวันนี้
ไร้สาระ พวกท่านล่ะ พกดาบกันไปไหนต่อไหน
เขาบอกว่าปืนมันไม่เหมือนกัน ท่านต้องเอาปืนให้เขาไป
ไม่ เข้าใจไหม ไม่ ข้าไม่ใช่นักโทษของเขาอีกแล้ว
ที่บ้านเมืองข้า เขามีแต่ขอร้องแขก ถ้าจะให้เขาทำอะไร
ประเดี๋ยวสิ กรุณาเถอะ
ไม่ต้องทำถึงขนาดนี้หรอก ท่านเป็นฮาตาโมโตะ ย่อมได้รับการปกป้อง
ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ข้าไม่อาจลืมตอนที่เราเจอกันครั้งแรกได้
ส่งปืนมา
ไม่
ท่านมาริโกะ บอกอันจินให้ส่งปืนมาให้ข้า
ส่งปืนให้ท่านฟูจิ
นางเป็นคู่ครองของท่าน นางจะปกป้องปืนท่านด้วยชีวิต
- ข้าบังเอิญปกป้องตัวเองได้… - ท่านอันจิน
โปรดมอบปืนแก่ข้า
บอกไอ้บ้าน้ำลายหน้าเหียกนี่ว่าข้าพร้อมแล้ว
ด้วยความเคารพอย่างสูงสุด
อันจินขออภัยในเรื่องเข้าใจผิดนี้
ปืนล่ะ
ท่านไปเสียเถอะ
ยอดเยี่ยมมาก
ดีมาก
ท่านยาบุชิเกะบอกว่า คนของเขาไม่จำเป็นต้องเรียนทักษะพื้นฐาน
อย่างใส่กระสุนหรือทำความสะอาดปืนคาบศิลา
เมื่อ 50 ปีก่อน พวกโปรตุเกสซื้อปืนให้เรา
พวกเราช่ำชองการใช้งานอย่างมาก
แน่นอน ข้าเชื่อเช่นนั้น
ข้าอยากเริ่มจากกลยุทธ์
วิธีการของต่างชาติที่ข้าศึกยังไม่เคยเห็น
เขาถามเรื่องกลยุทธ์ที่ข้าศึกของเรายังไม่รู้จัก
ได้สิ
กลยุทธ์…
นั่นเป็นไปตามที่เราตกลงกัน
ท่านโทรานางะตั้งให้ชายผู้นี้ เป็นฮาตาโมโตะของเขา
หวังว่าคงทำได้สมกับตำแหน่งนะ
เอาละ จะอธิบายเรื่องกลยุทธ์ก่อน
ข้าจะเริ่มด้วยการเล่าเรื่องการศึกที่ยิ่งใหญ่ให้ฟัง
เราเรียกมันว่า ป้อมค่ายประชิดมอลตา…
ที่มอลตา… เกิดสงครามป้อมค่ายประชิด
เห็นได้ชัดว่ามันเป็นสงครามที่ยิ่งใหญ่
ชาวเติร์กอิสลามหกหมื่น สุดยอดแห่งอาณาจักรออตโตมัน
ต่อสู้กับอัศวินคริสเตียน 600 คน
ที่มีอาสาสมัครชาวมอลตาไม่กี่พันคน มาเป็นกองหนุน
เหตุเกิดที่มหาปราสาทในเซนต์เอลโม
อัศวินสามารถต้านทานการเข้าประชิด ได้นานหกเดือน
และทำให้ข้าศึกถอยทัพด้วยความอับอาย อย่างไม่น่าเชื่อ
เราถูกสอนว่าชัยชนะครั้งนี้ ช่วยรักษาชายฝั่งเมดิเตอร์เรเนียนไว้ได้
- นั่นจึงเป็นที่มาของ… - ขอโทษนะ ท่านว่าถูกสอนหรือ
ใช่
สงครามนี้เกิดขึ้นเมื่อใด
ก็สัก… 35 หรือ 40 ปีก่อน
แปลว่าตัวท่านไม่ได้ร่วมรบในศึกนั้น
ท่านยังไม่เกิดด้วยซ้ำตอนที่เขาสู้กันน่ะ
นี่
ท่านถามอะไรเขา
ขออภัยค่ะ ข้าแค่ขอความกระจ่างในบางเรื่อง
ท่านน่าจะเริ่มใหม่นะ
แต่ครั้งนี้ขอศึกที่ท่านร่วมรบด้วยตัวเองจริงๆ
ก็อย่างที่ข้าน่าจะได้บอก กับนายของท่านแล้วหลายครั้ง
ข้าเป็นต้นหน ใช่ไหม
ไม่ค่อยได้มีส่วนในการศึกสงครามทางทะเล
เกิดอะไรขึ้น
ท่านหญิงมาริโกะ
ช่วยบอกเขาว่า ในความเห็นข้า กลยุทธ์การใช้ปืนนั้นไร้ประโยชน์
เมื่อเปรียบเทียบกับ ศิลปะของยุทธนาวีของอังกฤษ
แทนที่จะสอนเรื่องกลยุทธ์
เขาอยากจะสอนเกี่ยวกับ ยุทธนาวีของชาติอังกฤษค่ะ
ปราสาทที่โอซาก้า มันเจาะไม่ได้ใช่ไหม
อาวุธที่มีแค่ดาบ หรือกระทั่งปืนคาบชุด การเข้าประชิดต้องใช้เวลาหลายเดือน
แต่ถ้าทอดสมอเรือของข้า และยิงปืนใหญ่ในระยะไม่กี่พันหลา
ข้าศึกของท่านก็อาจทะลวงกำแพงปราสาทได้
โดยไม่ต้องใช้ปืนลูกธนูมากมาย
ให้ข้าสาธิตให้ดูแล้วกัน
ยก
เอาละ เดินไป
"กลับ" นี่พูดว่ายังไง
- "กลับ" - "อุชิโระ"
เป็นไปได้ไงที่ปืนใหญ่จะยิงโดนเป้า
ช่วยตอกที่ลิ่มหน่อยได้ไหม
โง่เง่าสิ้นดี
ปืนใหญ่ยิงแม่นที่ไหนกัน
พวกโปรตุเกสเคยลองแบบนี้เมื่อปีที่แล้ว
ใส่กระสุน
บรรจุดินปืนลงจานขนาน ทีนี้ออกมาให้ห่าง
ยิง
ถอยออกมา แล้วยิง
ดีมาก
ปืนใหญ่ของเขาอาจจะดีกว่า
บรรจุดินปืน
บอกพวกเขาให้บังคับข้าศึกถอยทัพ
เล็งวิถีกระสุน
ไม่ๆ ยังเร็วไปที่จะทำแบบนั้น
เยี่ยมมาก
(เผาให้มอดไหม้)
สวยดีนะ
พวกเขาเรียนรู้ได้เยอะและก็เร็วด้วย
ค่ะ ท่านโทรานางะคงจะยินดี
ช้าช่วยเขาด้วยวิธีอื่นได้อีกนะ
เรือเอรัสมุสของข้าก็แค่เรือลำเดียว
แต่กองเรือหนึ่งกองน่ะมันคนละเรื่องเลย
คนของข้าในเอโดะอาจช่วยข้าสร้างทัพเรือได้
อภัยให้ข้าด้วย ท่านอันจิน
แต่ข้าคิดว่าท่านต้องไม่ลืมคำสัตย์ปฏิญาณ ที่ให้ไว้กับท่านโทรานางะ
ไม่ใช่คำสั่งที่พาท่านมาที่นี่
คำสั่งอะไร
อาชญากรรมที่ท่านกระทำต่อคนโปรตุเกส
ข้าอ่านที่ท่านเขียนแล้ว
มันจะเป็นการดีกับท่านที่จะรู้ว่า นายท่านจะไม่มีวันถูกชักจูงให้เป็นอริกับศัตรูท่าน
และมันจะเป็นการดีกับท่าน ที่จะไม่ลืมว่าเรากำลังอยู่ในช่วงศึกสงคราม
นายท่านของท่านและราชินีของข้า
และมันก็บังเอิญที่เรามีศัตรูร่วมกัน
ก็คือพวกคาทอลิกที่พยายามฆ่าข้าในโอซาก้า
ใช่ พยายามฆ่าท่าน
เพราะพวกนั้นกลัวในสิ่งที่ข้าจะเสนอให้ได้
กองทัพเรือสมัยใหม่ เรือที่ต่อขึ้นเพื่อใช้ทำศึกจะเป็นประโยชน์กับเขา
ท่านไม่รู้หรอกว่าอะไรเป็นประโยชน์หรือไม่ กับนายท่านของข้า
เอาเป็นว่าเราทั้งคู่ก็มีเจ้านายให้รับใช้ ถูกไหม
เวร
เมื่อกี้มันอะไร
แผ่นดินไหวเล็กๆ
อะไรเล็กๆ นะ
ท่านจะต้องได้เจอแบบนั้นอีกแน่ระหว่างอยู่ที่นี่
แล้วก็ยังมีสึนามิที่มาจากทะเลด้วย
รวมทั้งเพลิงที่เผาไหม้เมืองและหมู่บ้าน
บ้านเรือนที่นี่จึงสร้างขึ้นได้รวดเร็ว พอๆ กับที่มันจะพังลงมา
เพราะความตายอยู่ในทุกอณูของอากาศ และทะเลและแผ่นดินของเรา
มันเกิดขึ้นกับเราได้ทุกเมื่อ
ก่อนที่ท่านจะเข้ามาก้าวก่าย ในการเมืองของเรา จำไว้ว่า
เรามีชีวิตอยู่และเราก็ตาย
ไม่มีอะไรที่เราควบคุมได้
แผ่นดินไหวเล็กๆ
ข้ารักเจ้า คิขุ…
เสียงปืนใหญ่อีกแล้ว
ตั้งแต่เจ้าคนเถื่อนนั่นมา
ก็มีแต่ข่าวร้ายไม่หยุดหย่อน
แม่นางคิขุ นางคณิกาแห่งราตรีกาล
ผู้คอยปกป้องสวัสดิภาพของหมู่บ้านของนาง
ช่างน่าประทับใจ
อย่าแหย่ข้าสิเจ้าคะ
ทั้งหมู่บ้านต่างก็นั่งไม่ติด เมื่อท่านลุงของท่านอยู่ที่นี่
ลุงของข้าคือนายท่านของเรา
เขาเป็นคนเรื่องเยอะ
แต่หมู่บ้านนี้จะเจริญรุ่งเรืองหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับเขา
ถ้าเพียงแต่ท่านเป็นนายท่านของเรา ทุกอย่างคงดีกว่านี้
แล้วทีนี้ก็… ดันเข้าไป
ดันเข้า
หมายเลขสี่
สี่ๆ
นำเครื่องยิงลูกโซ่มา
เครื่องยิงลูกโซ่ๆ
ดันสิ
ดัน
อย่างนั้น ใช่
เอาสิ ขอบคุณ ใช่
เอาละ เครื่องยิงลูกโซ่จะเพิ่มรัศมี ของความเสียหายที่จะเกิดขึ้น
รวมท้ังความรุนแรงของความเสียหายนั้นด้วย
เดี๋ยวจะได้เห็น คอยดู
ทีนี้ก็…
อย่างนั้น
เรียบร้อย
เป็นอันเสร็จสิ้น
คนของท่านอิชิโดะกำลังมาจากทิศประจิม
พวกเขาผ่านจุดตรวจมาแล้ว
เนบาระ โจเซน เป็นคนนำกำลังมา
เกิดอะไรขึ้น
ดูเหมือนท่านกำลังเตรียมทำศึกนะ
ได้โปรดเข้าใจด้วย…
ข้าไม่รู้เลยว่าโทรานางะจะหนีไปในคืนนั้น
เทียบเชิญ
ท่านจะต้องเดินทางกลับโอซาก้า
กล่าวคำสัตย์ปฏิญาณต่อคณะอุปราชอีกครั้ง
และยอมรับผลที่ตามมาจากการกระทำของท่าน
นี่มันเรื่องเข้าใจผิดกัน
แปลว่าท่านปฏิเสธหรือ
ขืนฆ่าข้า อิชิโดะจะได้เสียพันธมิตรสำคัญน่ะสิ
ตกลงว่าท่านตั้งใจแน่วแน่แล้ว
ข้าจะบอกนายท่านอิชิโดะ ว่าท่านประกาศตนเป็นศัตรูกับเขา
ท่านไม่เห็นหรือ จะเกิดสงครามในไม่ช้า
ท่านจะปิดกั้นอิชิโดะจากหนทางเดียว ที่จะนำเขาสู่ชัยชนะหรือ
นี่นะ
ปืนใหญ่ของเจ้าคนเถื่อนน่ะ
มันไม่เหมือนที่ข้าเคยเห็นมาที่ไหน
มันจะทำพวกคริสเตียนวิ่งกันหางจุกตูดได้เลย
ข้ารู้จักท่านมานาน
คืนนี้ค้างที่นี่สิ
พรุ่งนี้จะมีการฝึกอีก
ถ้าท่านไม่ชอบใจ ข้าจะส่งหัวนี้ไปให้อิชิโดะด้วยตัวเองเลย
ตกลงไหม
ได้
เตรียมที่พักให้โจเซนกับคนของเขา
พรุ่งนี้พวกเขาจะมาชมการสาธิตปืนใหญ่ของเรา
ด้วยเหตุผลอันใด
ข้าอยากให้เขาได้เห็นแสนยานุภาพ ของยุทโธปกรณ์ของเรา
จากนั้นเขาจะกลับไปโอซาก้า ที่ที่บรรดาขุนศึกทั้งหลายจะสั่นสะท้าน
ในความเกรียงไกรใหญ่ยิ่งของพ่อของเจ้า
ข้าอยากจะตัวสั่นเต็มแก่แล้ว
ข้าถูกเรียกตัวไปโอซาก้า
เพื่อให้คำสัตย์ปฏิญาณกับคณะอุปราช
และท่านจะปฏิเสธ
แน่นอน ท่านนางาคาโดะ
ให้หักหลังพ่อของท่าน… แค่ถูกคลางแคลงเช่นนั้น ข้าก็ปวดใจแล้ว-
ข้ายอมสละชีวิตเพื่อพ่อของท่าน
ข้าไม่อยากเชื่อว่า ข้าจะมอบชีวิตแก่ชายผู้นี้
ถ้าท่านไป พวกเขาจะบังคับท่านคว้านท้อง
ไม่มีทางเลี่ยงได้
มันบ้าดีแท้ ที่นี่จะเป็นจุดจบของข้า
มันอาจจะมีทางออก
สรุปว่าพวกอุปราชในโอซาก้า กำลังกดดันยาบุชิเกะงั้นหรือ
เขาจะถูกหมายหัวเป็นนักโทษหลบหนี หากปฏิเสธคำสั่ง
แต่ถ้าเขากลับไปโอซาก้า เขาจะถูกสั่งให้คว้านท้องอย่างไม่ต้องสงสัย
ทานเถอะค่ะ
ท่านกินอะไร
ท่านคงไม่ชอบหรอก
หมายความว่าไง ขอชิมหน่อยสิ
อันจินอยากลองชิมนัตโตะ
ดูเหมือนเขามุ่งมั่นมาก
ท่านมาริโกะ ช่วยบอกอะไรสักอย่างกับฟูจิ แทนข้าได้ไหม
ข้าอยากขอโทษในสิ่งที่ข้าทำลงไป ตอนที่มาถึงที่นี่ใหม่ๆ
อันจินอยากขอโทษที่เขาทำมารยาทแย่ๆ กับเจ้า
ข้าเชื่อว่านี่คือวิธีการมอบของขวัญ ฉะนั้นอย่าถือสาที่ข้าห่อมันไม่ประณีต
ข้าอยากขอบคุณนาง ที่จัดการงานในบ้านนี้อย่างดีเยี่ยม
ข้าขอให้นางยอมรับของขวัญ แทนคำขอบคุณของข้า
มันเป็นปืนชั้นเลิศที่กลาสีสักคนจะมีได้ และข้าคงจะคิดถึงมันน่าดู
แต่ถ้านางทำงานของนางได้ดี นางก็ต้องการสิ่งที่ดีที่สุด
เขาอยากมอบปืนกระบอกนี้แก่เจ้า
ข้าจะเอาไปทำอะไรได้
ข้าจะสอนวิธีใช้ให้
นางจะเป็นสตรีที่น่าเกรงขามที่สุดในเกาะญี่ปุ่น
เจ้ามีไว้เพื่อจะได้ปกป้องเขาอย่างดีในอนาคต
เห็นทีว่าพระอาทิตย์คงจะขึ้นในยามราตรีเป็นแน่
เขาแค่อยากจะทำดีกับเจ้า
ข้าทำให้นางโกรธหรือ
นี่เป็นของพ่อข้าที่ตายจากไปแล้ว
ช่วยบอกท่านอันจินให้ที
ข้าไม่อาจครองคู่กับชายที่ไร้ดาบข้างกาย
ในฐานะคู่ครองของท่าน ท่านฟูจิอยากให้ท่านรับดาบของตระกูลนางไว้
มันเป็นสัญลักษณ์ความกล้าหาญ ของพ่อผู้ล่วงลับของนาง
ข้ารับไว้ไม่ได้
ได้โปรดรับไว้ด้วยเถอะเจ้าค่ะ
ที่ท่านฟูจิทำนั้นถูกต้องแล้ว ว่าในฐานะฮาตาโมโตะ
มันไม่เหมาะสมที่ท่านจะไม่พกดาบ
ฉะนั้น ท่านต้องรับไว้
กรุณาด้วยเจ้าค่ะ
ขอบคุณ งั้นก็… "โกซิริมาซูรุ"
ต้องเป็น "โกซาริมาซูรุ"
ข้าคงพูดถูกเข้าสักวันละวุ้ย
ข้าขอบอกท่านว่า ท่านไม่จำเป็นต้องชิมอาหารจานนี้
มันคล้ายๆ ชีส
เหม็นมาก…
อาจจะเป็นชีสที่เสียแล้ว
แต่ก็ถูกปากเหมือนกันนะ
โชคไม่ดีที่โจเซนได้มาเห็นปืนใหญ่
ข้าเกรงว่าเขาจะนำข่าว เกี่ยวกับยุทธวิธีของเราไปบอกอิชิโดะ
ไอ้ระยำพวกนั้น
เราน่าจะส่งสารไปถึงพ่อของท่าน
ถามว่าเขาจะทำเช่นไร
ใครๆ ก็คิดว่าข้าไร้ประโยชน์
เป็นแค่เด็กตระกูลมิโนวาระ ที่เอาแต่ใจ แถมปวกเปียก
แต่ต้องมีใครสักคน ลุกขึ้นปกป้องชื่อเสียงของตระกูลเรา
ถึงกระนั้น…
ถ้าพ่อของท่านไม่อนุญาต ก็เป็นการดีกว่าที่จะไม่ก่อสงคราม
เจ้าชักจะพูดจาเหมือนเขาแล้ว
"อย่าเคลื่อนไหวก่อน"
"รอจนกว่าศัตรูของเจ้าจะทำพลาด"
เรากำลังเจอสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก
ถ้าเพียงแต่พ่อของท่านจะเข้าใจ
เขาเป็นคนไม่ฟังใคร
งั้นพรุ่งนี้
เราก็ไม่มีทางเลือก นอกจากเปิดเผยยุทธวิธีให้ศัตรูได้รู้
โอมิ
ไม่ต้องติดต่อพ่อของข้า
ข้าจะจัดการเอง
ช่างงดงาม
- เวร - ขอโทษ
ท่านฟูจิบอกว่าท่านออกมาเดินเล่น
ใช่ ข้ามาเดินเล่น
ข้ายินดีที่ได้เห็นว่า ท่านเปลี่ยนใจเรื่องอาบน้ำแล้ว
นั่งก่อนไหม
ข้ามาขอบคุณที่ท่านมอบของขวัญแก่ท่านฟูจิ
มันมีความหมายกับนางมาก
ของขวัญนางมีความหมายกับข้าเช่นกัน
ข้ายังอยากให้ท่านรู้ด้วยว่า ท่านเข้าใจผิดเรื่องงานของข้าที่อาจิโระ
มันไม่เกี่ยวอะไรกับศาสนจักร
ว่าต่อสิ
ข้ายังไม่ได้บอกชื่อสกุลของข้า
แต่มันเป็นที่รู้จักดีในญี่ปุ่น
เมื่อหลายปีก่อน…
ข้าถูกกระทำย่ำยีอย่างไร้ความยุติธรรม
เป็นเวลานานทีเดียว ที่ข้าไม่สามารถค้นหาทางออกให้กับสิ่งที่เกิดขึ้น
แต่เมื่อไม่นานมานี้ ท่านโทรานางะเสนอหนทางให้ข้า
ทางออกแบบไหน
ท่านบอกว่า…
บ้านของท่านที่นี่ออกแบบมาให้…
สามารถสร้างใหม่ได้เร็วเท่ากับที่มันพังทลาย
ฉะนั้น ถ้าบ้านหลังหนึ่งพังลงและถูกสร้างใหม่ และพังลง และถูกสร้างใหม่ 50 ครั้ง
ถ้าข้าเห็นบ้านหลังนั้น ข้าคงไม่เห็นซากหักพังของมัน
ข้าเห็นแต่ตัวบ้าน
และที่ข้าเห็นอยู่นี่คือผู้หญิง
ที่ไม่ได้ติดค้างคำอธิบายอะไรกับข้า
มันชื่อว่าอะไรนะ ขออีกที
เมืองที่ท่านเกิดน่ะ
ลอนดอน
เป็นเมืองเหมือนโอซาก้าไหม
ก็…
เป็นเมืองน่ะใช่ แต่ไม่เหมือนโอซาก้าสักนิด
มันแออัด โสโครก
แต่มีอะไรให้ทำมากมาย
ท่านจะทำอะไรที่นั่นในคืนแบบนี้
ถ้าท่านอุตส่าห์ถ่อไปที่นั่นจากเกาะญี่ปุ่น
ข้าจะพาท่านไปพบพระราชินีของข้า
พระนางจะให้เราเข้าเฝ้าหรือ
ให้สิ แน่นอนเลย
แล้วเราจะไปเที่ยวเขตพระราชฐาน พระราชวังริชมอนด์
แล้วนั่งกินอาหารค่ำแบบอังกฤษจ๋า
จากนั้นเพื่อเป็นการชดเชย ข้าจะพาท่านไปชมละคร
ที่นี่มีละครไหมน่ะ
มีสิ เป็นที่นิยมมาก
แต่ส่วนใหญ่จะเศร้าโศกและน่าสลดหดหู่
เราก็มีนะ โศกนาฏกรรม
คู่รักตกอับ ราชาอมทุกข์
แล้วหลังจากนั้นล่ะ
เราก็คงไปเดินเล่นกัน
ดีสิ
เราจะ "ซันโปะ ซูรุ" เลียบแม่น้ำเธมส์
มันเป็นแม่น้ำสายใหญ่
ไหลผ่ากลางเมือง และในตอนกลางคืน มันก็… มันสวยงามน่ามองมาก
เพลินตาจนเกือบลืมตัวเลย
แล้วปัญหาทั้งหลายของท่าน อดีตของท่าน แล้วก็…
ทุกอย่างที่ชีวิตเหมือนจะ…
ทำให้เราบอบช้ำ
มันจะอันตรธานหายไป
แล้วเราจะรู้สึกเป็นอิสระ
ใช่เลย
ข้าคิดว่างั้นนะ
ราตรีสวัสดิ์ ท่านอันจิน
สายฝนวันนี้ช่างสวยงามนัก
ฝน
อรุณสวัสดิ์
ดูท่านจะอารมณ์สดชื่น
อย่างที่ข้าควรเป็น
หลังจากค่ำคืนที่ดีกับสตรีที่น่าพึงใจ
ถ้าเช่นนั้นท่านก็ชื่นชอบคณิกานางนั้น ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น
ท่านฟูจิกับข้าคิดว่านางจะเป็นของขวัญที่น่าพึงใจ
ข้าไม่เข้าใจ ท่านไม่…
มันเป็นของขวัญที่พิเศษมาก
เดี๋ยวนี้มันพกดาบแล้วเหรอ
ลางร้ายแท้ๆ
เป้าของการสาธิตในวันนี้นั้น
นางาคาโดะเป็นผู้จัดการด้วยตนเอง
วิเศษมาก
นางาคาโดะ เจ้าน่าจะอนาคตไกลในการศึกสงคราม
สำหรับการซ้อมรบในวันนี้ ปืนใหญ่จะยิงข้ามทุ่งราบ
และทำลายเป้าหมายอย่างแม่นยำไร้ที่ติ
นางาคาโดะ
เริ่มเลยสิ
ทุกคน ถอยไป
ถอยไป
- เกิดอะไรขึ้น - ข้าไม่รู้
เนบาระ โจเซน
เราไม่ยอมรับการปรากฏตัวของเจ้าที่นี่
เจ้าหยามเกียรติพ่อข้า
ข้าต้องการการชดใช้
นี่อะไร
เก็บดาบไปนะ
โจเซนเป็นผู้ส่งข่าวของทางการที่อุปราชส่งมา
ใครเป็นคนสั่งการให้ทำแบบนั้น
ข้าเอง
บุตรชายของโยชิอิ โทรานางะ
โยชิ นางาคาโดะเป็นคนสั่ง
สิ่งที่ท่านทำนี่เป็นการยั่วยุที่เลวร้ายมาก
พ่อท่านจะต้องรู้เรื่องนี้
ข้าไม่สน
อันที่จริง ข้าอยากให้เขารู้ด้วยซ้ำ
- จะไม่มีใครหยุดเขาหรือ - อย่าเข้าไปยุ่ง
นี่ไม่ใช่วิถีของซามูไร
แกมันสถุลสิ้นดี
พวกแกทั้งหมด
โจเซน…
สงครามปะทุแล้ว
คำบรรยายโดย เอมวลี อัศวเปรม