ROK 1600.
PORTUGALSCY KATOLICY OD DEKAD PROWADZĄ ZYSKOWNY HANDEL W JAPONII.
JEJ POŁOŻENIE JEST TRZYMANE W TAJEMNICY
PRZED ZAPRZYSIĘGŁYMI WROGAMI: PROTESTANTAMI.
W OSACE UMARŁ WŁADCA TYCH WYSP, TAIKŌ.
JEGO NASTĘPCA JEST ZBYT MŁODY, ABY RZĄDZIĆ.
PIĘCIU FEUDAŁÓW TOCZY ZAŻARTY BÓJ O WPŁYWY.
KAŻDY Z NICH PRAGNIE TYTUŁU, KTÓRY DA MU WŁADZĘ ABSOLUTNĄ…
SZOGUN
Kapitanie, nie byłem w stanie zmierzyć deklinacji ciał niebieskich z powodu…
Chmur.
Tak, chmur.
Jednakże,
biały piasek.
Według znacznika dziesięć.
Dziesięć sążni. Biały piasek w łoju ołowianki.
Widzisz to, co chcesz.
Dziennik hiszpańskiego drania nie łgał w sprawie Cieśniny Magellana.
Dawaj go. To diabelstwo prowadzi nas ku zagładzie.
Lepiej szykuj się na nieuniknione.
Nie ma już strawy.
A od wieczora wody.
Dotrzemy do brzegu.
Angielscy sternicy, do diaska. Nie wiecie, kiedy się poddać.
Dotrzemy do Japonii.
Japonii? Posłuchaj siebie, szkorbut odebrał ci rozum.
Położymy łapę na tej mrocznej krainie i wrócimy do Holandii.
Bogaci, opłynąwszy wprzód świat.
Nie.
Nie, Pilocie.
Ja nie.
Wypłynęliśmy pięcioma statkami.
Z załogą liczącą ponad 500 ludzi.
Ostał nam się jeden lichy okręt.
W moim wieku ustala się swe granice.
To byłoby wyjście tchórza.
Erasmus wciąż jest domem dla tuzina twych mężczyzn…
I co miałbym im dać?
Nie możemy spełnić misji. Nie widzisz, że tu nie ma niczego!
Dobrze, proszę.
Pilocie.
Uczucie lęku to wyzwalające błogosławieństwo.
Niczym delikatna bryza gładząca twarz.
Czujesz to?
To oddech Wszechmogącego.
Wzywa nas.
Wsłuchaj się.
Wzywa nas do domu.
Zagłodzeni.
Czym oni są…?
ROZDZIAŁ PIERWSZY: ANJIN
Ojcze.
Jest wspaniała.
Zaiste.
Skrywa się na tle słońca.
Oszczędza energię
i czeka na właściwy moment.
Można nawet nie wiedzieć, że tam jest.
Zatem…
ruszajmy.
Witam w zamku Osaka.
Lord Ishido prosi, aby pan ograniczył się do prywatnej kwatery.
Zaskoczył mnie, że przybył.
Mężczyzna światły wie, kiedy nadszedł jego koniec.
No więc?
Nie znoszę Osaki.
To miejsce…
stało się prawdziwą dziurą.
W takim razie
miejmy to już za sobą.
Witam w Osace.
Rada Regencyjna docenia, żeś przybył.
Nowe usadzenie, jak widzę.
Uznaliśmy, że tak będzie właściwie…
zważywszy na okoliczności.
Lordzie Toranaga,
przez ten rok od śmierci Taikō
z niepokojem obserwowaliśmy, jak spaja pan władzę przeciwko Radzie.
Świętej pamięci Taikō słusznie zakazał tychże praktyk.
Jaką rzeczoną władzę zgromadziłem?
Przystał pan na sześć ślubów.
Pana lenno się podwoiło.
Moi bracia regenci się niepokoją,
niech więc śpią spokojnie, bo wystarcza mi bycie panem Kantō.
Nigdy pierwszy nie naruszę pokoju.
Jakże to dziwne.
Raptem tego ranka
zabrano matkę dziedzica do pana zamku w Edo.
Bez ostrzeżenia, bez pytania.
Siostra lady Ochiby, moja synowa, rodzi.
A nie wzięto ją jako zakładniczkę,
aby nic panu tu nie groziło?
To są czasy pokoju, lordzie Ishido.
Pani jest nie jest zakładniczką w moim zamku.
Nie bardziej niż ja tutaj, w tym.
Co by powiedział Taikō, gdyby był tu teraz z nami?
Byłby rad,
wiedząc, że wciąż się o wszystko spieramy.
Na łożu śmierci życzył sobie, abyśmy pokojowo dzielili się władzą.
Tak, aż dziedzic nie osiągnie pełnoletności.
Wyczekuję owego dnia.
Te spotkania mnie wycieńczają.
Ujmę to więc inaczej.
Rada przegłosowała żądanie powrotu pani do domu.
Pod groźbą usunięcia z urzędu.
Nadszedł czas ujawnić tych zdrajców,
którzy przywłaszczają sobie władzę dziedzica.
Wysoko czy nisko urodzeni, a nawet Minowara jak pan.
Widnieją tam cztery podpisy.
Regentów Kiyama, Sugiyama, Ohno
i mój.
Proszę wybaczyć,
czyż mój pan nie postępował zgodnie z prawem?
Nazwać go zdrajcą na bazie tak nędznych pomówień to…
Tadayoshi, usiądź!
Uniżenie przepraszam,
ale nie mogłem znieść słuchania tychże zniewag.
Zniewag?
Jak śmiesz sugerować, że lord Ishido mnie znieważył?
Proszę o pozwolenie na seppuku.
Pozostanę bez dziedzica
i skrócę tym samym swój ród.
Mój gospodarzu, proszę przyjąć moje przeprosiny.
Czasu nie cofniemy.
Choć przyznam, że ów dziecięcy wybuch jest typowy dla pana klanu
i stanowi ujmę dla światłej spuścizny Taikō.
Ma pan siedem dni, aby uwolnić matkę dziedzica z Edo.
A potem
zagłosujemy nad twym losem, panie.
Usami Tadayoshi…
poślubił pana wnuczkę, prawda?
Tak, Fuji, to moja ukochana wnuczka.
Dopilnuję, aby przeżyła.
Chłopak był porywczy.
Może winić tylko siebie.
Nie,
był odważny.
Nie w smak mi bezcelowa śmierć.
Dlaczego więc tu sterczymy?
Uwięzieni w tymże zamku przez biurokratów, którzy życzą nam śmierci?
Jak tylko wróci matka dziedzica,
przegłosują naszą egzekucję.
Przykro mi, przyjacielu.
W razie wojny będą cztery armie przeciwko jednej – przegram.
Muszę tu pozostać.
Dlatego musi pan udać się do Ajiro zamiast mnie.
Mój pan jest więźniem swoich wrogów,
dni dzielą go od śmierci,
a miałbym pojechać zbadać statek barbarzyńców?
Proszę wyruszyć niezwłocznie.
Zastanawia mnie, czy nie popełnił pan błędu, Hiromatsu-san.
Sprzymierzył się pan ze mną zamiast z żądnymi mej krwi biurokratami.
Przeszło mi to przez myśl.
Zostawić wszystko na pokładzie. Wuj to zbada.
Lord Yabushige?
Niezwłocznie go powiadomiłem.
Chce to sprawdzić osobiście.
Jak Jan ma coś zobaczyć? Suń się!
Widzicie, co robią? No dalej.
Chyba go holują.
Widać, kim są? To katolicy?
Cicho!
Tak jak wam mówiłem. To Japończycy.
Nie dziękujcie Opatrzności wszyscy naraz.
Dotarliśmy. Oto tajne imperium Portugalii na Wschodzie.
Niemożliwe.
- Rozkazy obowiązują. - Jakie rozkazy?
Wiem tylko, że wypływając z Santa Marii, od południa i północy czyhały
hiszpańskie bandery.
A ten pilot zdołał je ominąć.
Możemy negocjować. Mamy towar do przehandlowania.
W dodatku mówię płynnie po portugalsku.
Gdy tylko Portugalczycy wyjawią im, kim jesteśmy, powieszą nas.
Nie wiedzą nic,
bo dzienniki leżą zamknięte w kwaterze kapitana.
Do tego czasu nic nam nie grozi.
Jesteśmy kupcami…
zagubionymi na morzu, szukającymi bezpiecznej drogi do domu.
Myślisz, że to zadziała?
Oto, czego cała wasza zgraja nie rozumie.
Utknęliśmy na zawietrznej, bez wiatru, drobinka na morskim prądzie.
Przetrwaliśmy zarazę,
poznaliśmy głód, wyżarliśmy skórę wołową ze sznurów.
Powinniśmy już nie żyć.
A jednak tu jesteśmy.
Dwunastka śmierdzących jak gówno,
ale krzepkich protestanckich łajdaków
z misją przeciwko dzikiej hordzie
i całej cholernej, niegodziwej, zawszonej portugalskiej flocie.
Tak jest!
Uznałbym, że mamy niezłe szanse.
Nie umrzemy tutaj.
Fuji, dość już tego.
Cofnijcie się.
- To rozkaz pana. Oddaj mi naszego syna! - Nie ma mowy!
Fuji-san.
Tadayoshi upokorzył naszego pana przed lordem Ishido,
po czym przystał na śmierć syna.
Słyszałam. Przykro mi.
Ale mnie kazano żyć.
Taki jest rozkaz pana.
Jestem twym mężem…
A to jest wnuczka Tody Hiromatsu.
To imię powinno budzić szacunek.
Jej ród kończy się dziś przez to, co pan uczynił.
Jakim prawem traktuje ją pan tak srodze?
Przykro mi.
Ma jednak rację.
Wiem, że czujesz zew śmierci.
Też go nieraz czułam.
Jednakże…
tej łaski musisz sobie odmówić.
Nie mam twojej siły, Mariko.
Nie chcę trwać na tym świecie bez celu w życiu.
Jeśli rozkazał ci żyć,
oto twój cel.
Pozwólcie, aby jej ręce jako ostatnie dotykały syna.
Boże…
wybacz mi.
Twój wuj nigdy dotąd nie odwiedził tejże wioski.
Nawet po śmierci twego ojca.
Trzeba wykorzystać tę okazję.
Tylko lord Yabushige może nadać ci należne lenno.
Więźniowie, wychodzić!
Nędzni tchórze.
Yabushige, władca Izu, rozkazał wam
wyjść i się przedstawić.
Witam. Pan jest przywódcą tych ludzi?
Jestem John Blackthorne.
Zależy mi na rozmowie z panem.
Wychodzić, wszyscy!
Jeśli to wam odpowiada, wejdę sam.
Nie rozumiem, co mówisz. Wychodzić, wszyscy!
- Zabiją cię, Pilocie. - Te miecze!
Wyprowadzić ich!
Uwaga!
Nie walczcie z nimi.
Po schodach! Nie opierać się!
Na górę!
Żadnej przemocy. Musi przeżyć.
Chodźcie!
- Teraz. - Dobrze.
Wracać na górę!
Brudne dzikusy.
Wy cholerne dzikusy!
Wejdę teraz sam i przemówię w imieniu moich ludzi.
Trzymajcie go, jakbym nie wrócił.
Pilocie!
Dranie!
Poddaję się.
Jesteśmy kupcami.
Proszę o nasz powrót na statek.
Nie mamy złych zamiarów.
Muraji.
Jesteś chrześcijaninem.
- Mówisz po portugalsku? - Odrobinę.
Każ mu się zachowywać.
Omi-sama mówi: „Bądź dobry”.
Czy to Japonia?
Tak.
Jak powiedzieć „rozumiem” w waszym języku?
Proszę o uwolnienie moich ludzi.
Niemożliwe.
Błagam. W imieniu przyzwoitości.
Proszę. W Japonia musi być dobry.
Jeśli tak traktuje gości,
powiedzże temu wszawemu draniowi, że szczam na jego cholerny kraj.
Jesteś podle wychowanym dzikusem.
„Rozumiesz”?
To chrześcijanin?
Nie wiemy…
Proszę! Odejdźże!
Dlaczego jest więźniem?
Dość!
Cofnąć się!
Gdzie ten tłumacz?
Lord Yabushige, ja zaszczyt w wioska ty.
Lepszego księdza nie było?
Ksiądz będzie tłumaczyć mnie i tego barbarzyńcę.
Kim on jest?
Dlaczego tu przybył?
Nasz busho, lord Izu, Kashigi Yabushige,
pyta o to, kim pan jest i skąd przybył do tej krainy.
A ty kimże jesteś?
Sługą Bożym.
Waszego Boga. Naucz się to rozróżniać, ty papistowski fiucie.
Dlaczego jest zły na księdza?
On zły.
Robić śmierć.
Pirat.
Jestem John Blackthorne. Anglik.
Pilot Erasmusa,
holenderskiego statku kupieckiego, który zboczył z kursu dwa miesiące temu.
Kłamstwa! To holenderski kaper.
Jesteś piratem, który chce wszcząć wojnę z pokojową portugalską osadą.
Ksiądz ma tłumaczyć!
Bardzo zły człowiek.
Robić zabicia Japonia i Portugalczycy.
Nie wiedzą o nas, prawda?
Mówicie, że w Europie jest tylko flaga Portugalii?
Jako pierwszy angielski żeglarz przybyłem do tego katolickiego skarbca.
I nie zamierzasz mnie tłumaczyć.
Proszę waszego króla o pertraktacje.
Uniżenie proszę nas przepuścić.
Przekaż, że skonfiskowano mu statek.
Yabushige-sama mówi, że twój heretycki statek należy do niego.
Wkrótce zostaniesz ścięty wraz ze swoją załogą.
Stój!
Nie jestem jednym z nich!
Katolicy nie przemówią w moim imieniu.
Ani w Europie, ani w tym mrocznym miejscu.
Zabierzcie go do domu. Wykąpcie.
Panie! Niebezpieczeństwo!
Pirat musieć umrzeć!
Ma ksiądz dowód na to, że jest piratem?
Zniewaga krzyż!
Nie mam czasu na te chrześcijańskie bzdury.
Pirat musieć umrzeć!
Dobrze. Ale wybierz innego na jego miejsce.
Zrobimy to w mój specjalny sposób.
Przykro mi, ojcze. Wkrótce zalejemy ten kontynent.
Wracaj do swojego chlewu, prącie ci w dupę.
Wysil się, wuju.
Zawsze przegrywasz!
To dla mnie nowa gra, panie.
Zbyt trudna dla starców.
Nie nauczono jej pana jako dziecko?
W twoim wieku, panie,
miałem zaszczyt być zakładnikiem.
Dopóki nie urosłem taki duży,
wymieniano mnie między wrogami.
Lordzie Yaechiyo,
panicz spóźni się na naukę pisania.
Dobrze panicz o tym wie.
Witajże, Daiyoin.
Chcę zamiast tego poćwiczyć łucznictwo.
Przywódca musi umieć pisać czytelnie i pięknie.
Musi we wszystkim być najlepszy.
Moja matka też mi to powtarza.
Wróci niebawem z pana zamku?
A owszem.
Niech panicz idzie na zajęcia z pisania.
Nie sposób domniemywać,
co Ishido obiecał regentom, aby uzyskać ich posłuszeństwo.
Zapewne moje lenno.
Potem ich zabije.
A na koniec dziecko.
Znów nastaną mroczne wieki.
Będę chronić dziedzica własnym życiem.
Gdyby tylko mógł ich pan powstrzymać.
Czyż pan nie jest Yoshii Toranaga? Lękają się tego imienia…
Przez rodowód Minowara.
Nie szukam tytułów swych przodków.
Bo dobry z pana człowiek.
Ale to nie czas dla dobrych ludzi.
Tylko dla szoguna.
Jak już pani mówiłem…
nie jest moim zamiarem zostać szogunem.
Ten tytuł to brutalny relikt.
Z minionej epoki.
Posadzono go tutaj w godzinę narodzin Yaechiya.
Podpora wspiera wzrost.
Podobnie jak pan wspomaga chłopca.
Co się z nim stanie, jeśli pana zabraknie?
Błagam! Jesteśmy li tylko kupcami!
Błagam!
Jesteśmy kupcami! Na litość boską!
Błagam! Nie!
Nie!
Błagam, nie!
Błagam!
Proszę wybaczyć dyskomfort, który mój pan wywołał w pani wiosce.
Nie potrwa to już długo.
Mój pan
ma obsesję na punkcie momentu śmierci.
Kiedy jest się bezsilnym
i jest ona nieunikniona…
ciekawi go, jak mężczyzna mierzy się z losem.
Bardziej nie może
się zbliżyć do śmierci.
Wciąż czekałem i nic.
Jego ostatnia chwila była i minęła.
Burkliwy jak cała reszta.
Panie, to Kiku.
Najbardziej ceniona kurtyzana na Izu.
Zaszczytem dla mnie jest móc służyć
i obowiązkiem zadowalać.
Na co się gapisz tymi zboczonymi oczami?
Co pani robi?
Mam przestać?
Kontynuuj.
Chryste.
Dzień dobry.
Gdzie są moje buty?
Barbarzyńca nie śpieszył się ze śmiercią.
Silniejszy od większości chrześcijan.
Opowiedz mi o nim wierszem.
W jego oczach…
żarzył się bezkres piekła,
wyrażał
sam ból.
Wczoraj krzyczał jakiś mężczyzna. Chyba strasznie cierpiał.
Mocno ściśnięte.
Jeśli którejś z was jest to na rękę,
bardzo chętnie znów pomówię z waszym przywódcą.
Z mieczami. Mężczyzna z mieczami.
Cudownie.
Dobrze zarządzałeś wioską, odkąd zmarł twój ojciec.
Ile to już minęło?
Prawie rok.
Powiększę ci lenno do 3000 koku.
Zadbam o to, gdy tylko wrócę do domu.
Wuju, jeśli wolno…
Wuj nie powiadomi lorda Toranagi o statku barbarzyńców?
Nasz pan, Toranaga, tkwi uwięziony w Osace.
Ostrzegałem, że to szaleństwo, ale i tak się tam udał.
Po co mówić trupowi o przyszłości?
Zatem…
wuj ma inne plany.
A co myślisz?
Cóż robić w tych niepewnych czasach?
Po śmierci wuja Toranagi zapewne wybuchnie wojna.
Lord Ishido będzie najpotężniejszym regentem,
ale najpierw musiałby utemperować chrześcijańskich panów.
Z ich chrześcijańską bronią.
Zatem feudał, który posiądzie statek z tą bronią,
byłby bezcennym sojusznikiem dla każdego.
Mój brat nigdy nie chwalił się, jak zdolnego ma syna.
Panie!
Przypłynął statek.
Hiromatsu-sama. To zaszczyt gościć pana w jednej z moich wiosek.
Yabushige.
Lord Toranaga prosił, aby zaczekał waść na niego w Edo.
Przechwyciliśmy zagraniczny statek i jego załogę.
Uznałem, że to ważne dla naszej sprawy.
Gdzie są armaty?
Doniesiono mi, że na pokładzie było 500 muszkietów,
20 armat i kilka skrzyń srebra i złota.
Wszystko zwiozłem na brzeg.
Znakomicie.
Jako Minister Spraw Zagranicznych
lord Toranaga konfiskuje ten statek i jego zawartość.
Z całym szacunkiem,
ale Izu to moje lenno.
Proszę wybaczyć.
Miałem przeświadczenie, że jest pan wierny lordowi Toranadze.
Ależ oczywiście.
Statek, rzecz jasna, należy do niego.
To dar, choć chciałem zrobić z tego niespodziankę.
Uraduje go pana hojność.
Wiedział wszystko.
Mamy szpiega w wiosce.
Dokąd mnie prowadzą?
Ty. Spójrz na mnie.
- Zabijasz więźniów bez sądu. - Ucisz go.
Tak to tu robicie?
To ten?
Przekaż mu, że zabieramy go do Osaki.
Ty iść Osaka.
Nigdzie nie pójdę, dopóki nie zobaczę załogi.
Hej, dranie szczynojady!
Zakazane!
To pilot?
Pilot?
Lord Hiromatsu.
Lord Rodrigues zająć się nim.
Dać mu pić i strzelić w głowa.
Ukłoń się. Ukłoń się bękarto-samie, jeśli chcesz żyć.
On tu jest niczym król.
Powiedz mu: goyosha wo.
Proszę wybaczyć.
Wszystkim gównożercom sama. Chodź.
- Jesteś pilotem Holendra? - Kim pan jest?
Młody szczyl, co? Jaki jest równoleżnik Lizard Point?
To 49 stopni, 56 minut na północ, uwaga na rafy, południe-południowy wschód.
Bo wylądujesz kilem do góry. Boże, jesteś pilotem.
I do tego inglés. Kurwa.
Mówi pan po japońsku. Muszę wiedzieć, czy moja załoga żyje.
Samuraj. Przyjaciele pilota?
Jednego stracono.
Resztę więzi lord Yabushige.
Dobre wieści. Tylko jeden członek załogi nie żyje.
Japońce uwolnią resztę, jeśli będziesz grzeczny.
Który z moich nie żyje?
Słuchaj, Inglés, twoja załoga należy do nich.
Może ich zobaczysz, o ile wrócisz. Ale nie masz na to wpływu.
- Dokąd płyniemy? - Do Osaki. Duże miasto.
Wielki lord Yoshii Toranaga cię wzywa.
Czego ode mnie chce?
Pobawić się jajcami. Skąd mam wiedzieć? Potężny gość, więc może mu pozwolę.
Silniejszy od tych?
Lord Kanto?
Milion tych fanatyków umarłoby za zaszczyt podtarcia mu zadu.
Nie znam imienia, przyjacielu.
Rodrigues, Hiszpan, który pływa z Portugalczykami. Żaden przyjaciel.
Są szanse, że wrócę na statek?
Tak, zaraz po tym, jak mi wyliżesz kuper.
Inglés, dość zwodzenia.
Mówiłem tym sama, że odpowiadam za ciebie.
Zrób nam obu przysługę i prześlij jej buziaka.
Wiosłować!
Płynąć do Osaki, aby stać się więźniem.
Słabe uczucie.
- Do zmierzchu będzie burza. - Trzeba płynąć na północny-zachód.
Ta załoga uwielbia trzymać się lądu.
Przybyłeś z Portugalczykami?
Żeglugą zarabiam na życie.
Jak tu trafiłeś?
Przepłynąłem przez Cieśnina Magellana z misją handlową.
Kapitan generalny przetrzymał nas w Chile. Ostrzegałem, że wiatry zelżeją.
Nie posłuchał.
A teraz dowództwo przypadło tobie.
Zrządzenie losu. Shukumei.
- Co to za słowo? - Shukumei?
Shukum… To niczym styl bycia.
Coś jak karma.
Los. Niezmienne przeznaczenie.
Wszystko jest połączone, częścią całości. Życie, śmierć.
Trzeba zaakceptować swoją tycią rolę.
To bezbożne dzikusy.
Albo mają gdzieś, co myślisz,
młody spiskujący piracie.
Dlaczego masz mnie za pirata?
Miałeś 20 armat na statku.
Dwadzieścia armat do obrony przed portugalskimi galeonami
pilotowanymi przez hiszpańskich psów.
Przypłynęliśmy tu przypadkiem.
Jesteśmy li tylko kupcami, chcącymi znów ujrzeć rodzime wybrzeże.
Lubię cię, Inglés.
Zważywszy, że czeka nas długa noc,
dam ci zaszczyt wzięcia tej warty.
Chodź.
- Miło, że mi zaufałeś. - A czemu by nie?
Jesteś pilotem, a nie bezbożnym dzikusem, co?
Rozumiesz?
Tak.
Być może jednak nie umrzemy w Osace!
Musimy skierować się w falę!
Gdzie masz cojones, co?
Na Boga, tam, gdzie być powinny. I gdzie mają zostać!
Zejdź pod podkład! Niech wiosłują! Umiesz pływać?
A ty nie umiesz?
Nigdy się nie nauczyłem! Lepiej szybko utonąć, nie?
Do licha! W stronę fal!
Co? Dlaczego wciąż jesteś na górze, ty piracka szujo?
Szczać na Hiszpana, sługusa Portugalii!
Szczać na całą Anglię!
Co on robi?
Wiosłować!
Trzymać się!
Trwać! Duże fale nadciągają!
Wiosłować!
- Rodrigues! - Piracie!
Rodrigues!
Jeśli wy dranie chcecie przeżyć,
ciągnijcie!
Wiosłować!
Statek jest gotowy.
Wszyscy wysiadać!
Co on robi?
Rodrigu-sama.
Wasz pilot gdzieś tu jest.
Wciąż może żyć.
Mam gdzieś, jaką dziką, łajdacką gnidą jesteście,
ale u mnie nie zostawia się swoich.
Nie myli się z tym, by poszukać Hiszpana.
To uzdolniony pilot.
Weź go. Bez zbędnej zwłoki.
Panie! Mam go!
Tam leży!
Rodrigues!
Przesuń się w głąb lądu!
Próbuję spojrzeć.
Nie pozwól pilotowi się narazić.
Wniosę go.
Ja.
A, rozumiem.
Nie odmówisz wyzwania na oczach swoich ludzi, prawda?
Dalej, dzikusie.
Upadek może cię zabić, zanim utoniesz.
Zróbmy to szybko.
Panie, pozwól mi pójść.
Nie widzisz, co robi?
Barbarzyńca liczy, że zawiodę.
Sprawdza mnie.
Prostak, choć o tym nie wie.
Panie!
Przykro mi z powodu waszego zasranego lorda.
Weź więcej lin ze statku!
Oddycha!
Lina już w drodze!
Panie!
Proszę chwycić się czegoś!
Panie! Pomoc nadchodzi!
Co on wyprawia?
Dobry wieczór, Mariko.
Wybacz, panie. Powiedziano mi, że mam się spotkać z teściem.
Wysłałem Hiromatsu z zadaniem.
To ja po ciebie posłałem.
Ile lat temu weszłaś do rodziny mojego generała?
Szesnaście.
I tak rzadko było nam dane ze sobą pomówić.
Dziękuję, że wsparłaś lady Fuji w jej żałobie.
Ubolewam, że tylko tak mogłam pomóc.
Taka strata.
Odkąd lord Ishido zjednał Radę przeciwko mnie,
śmierć czyha wszędzie.
Jeśli regenci przegłosują usunięcie pana z urzędu,
powitamy śmierć wraz z tobą.
Rzekomo mówisz po portugalsku.
Tylko jako studentka.
Twój teść przyprowadzi więźnia z Ajiro.
Barbarzyńcę z zagranicznego statku.
Masz dla nas tłumaczyć.
Portugalczycy zapewne mogą wysłać tłumacza, Tsujiego.
Minęło 14 lat od śmierci twego ojca?
Czternaście lat
i trzy miesiące.
Akechi Jinsai był nieulękły i pilnował zasad.
Wielce go ceniłem.
Wiem, że to cię prześladuje.
Zakaz dołączenia do niego w śmierci.
Tak jak Fuji.
Odcięta od walki i okradziona z celu w życiu.
A gdybym
jako twój pan lenny
przywrócił ci ów cel?
Barbarzyńca jest wrogiem twej wiary.
Czy twoja służba Bogu
stoi w sprzeczności do służby mnie?
Tak, gdybym była tylko chrześcijanką.
Jednakże…
mam więcej niż jedno serce.
Myślę, że połączyło nas przeznaczenie.
Ty, ja…
i ów barbarzyńca możemy odwrócić bieg wydarzeń.
Moja noga płonie,
głowa mi pęka, a nocnik mam pełen.
Podła z ciebie pielęgniarka, Inglés.
Mężczyzna prawie zabiłby się na tym klifie.
Ryzykował życiem, by cię ocalić.
Wydawał się być stracony, lecz nie walczył z falami.
Mógł próbować, ale zamiast tego wyciągnął klingę.
Wybrał swoją śmierć. Czegóż więcej może mężczyzna chcieć?
Umrę tutaj?
Prawdopodobnie.
Zwyczajnie godzisz się na bycie bezsilnym wobec tego obłędu?
Raczej wobec tego życia.
Nie da się oprzeć niewidzialnej ścieżce natury.
Można tylko przyjąć swoją małą rolę w niej.
Bajdurzenie.
Zbyt długo i ciężko walczyłem, aby tu być.
Nie poddam się temu obłędowi. Nigdy.
Dziwne. Nie przydryfowałeś tutaj?
Pilocie, słowa szczerości…
Znalazłem to na twym statku.
Domniemywam, że dziennik ukradziono hiszpańskiemu żeglarzowi.
Stąd znalazłeś drogę przez Cieśnina Magellana.
Czyli to należy do ciebie.
Lista katolickich baz,
które ty i twoja rzekoma załoga kupiecka podpalaliście na trasie.
Bestialskie czyny, że tak powiem.
Twoje rozkazy:
„Splądrować każde hiszpańskie terytorium, dotrzeć do Japonii,
otworzyć handel z Nowym Światem”.
Dlatego ostrzegam cię, że po dopłynięciu oddam to Portugalczykom.
To nie mój koniec.
Nie umrę na tej przeklętej ziemi.
Tej przeklętej ziemi?
Wiesz co, Inglés? Zaraz dopłyniemy do portu.
Wejdź tam i powiedz mi, co widzisz.
Powiedz mi, kiedy twoje oczy ujrzą Osakę,
czy wciąż wierzysz, że nasz świat to szczyt cywilizacji.
A potem zadaj sobie pytanie,
jaki mężczyzna dzierży władzę w takiej krainie.
Ten, który otwarcie spiskuje?
Czy ten, którego nigdy nie widać?
Istnieje tu powiedzenie, że każdy człowiek ma trzy serca.
Jedno w ustach, aby świat go poznał.
Drugie w piersi dla przyjaciół.
Oraz tajne serce zakopane głęboko tam, gdzie nikt go nie znajdzie.
To serce mężczyzna musi ukryć, jeśli zamierza przetrwać.
Wkrótce zrozumiesz, Inglés.
Kto to wie?
Może przeznaczenie sprowadziło cię tu w jakimś celu?
Może przeżyjesz na tyle długo, aby go odkryć?
Na motywach powieści JAMESA CLAVELLA
Napisy: Przemysław Stępień