T2: Trainspotting (2017) - Ocr fps 23.976216, runtime 1:57:21
เรือนจำกลางเอดินเบอระ
เกรงว่าเขาปฏิเสธมา แฟรงค์
งั้นเหรอ
โคตรน่าเสียดาย บอกเลย
เสียใจด้วย
ผิดหวังจริง
ไม่ต้องสงสัยเลย
อีกห้าปิเรอะ
พวกนั้นคิดว่าฉันเป็นใคร
นึกว่าเป็นพวกไอ้เวรในไบเบิล ที่อยู่ได้ตลอดกาลรึไง
คิดงั้นใช่มั้ย
- ผมไม่แน่ใจ พวกเขาประเมินแล้ว - ฉันเขียนจดหมายนะ รู้มั้ย
เขียนจดหมายหาแม่งทุกคน แม้แต่พระราชินี
- เขียนถึงพระราชินีด้วยเหรอ - เเหงสิ
ไม่เคยตอบ เหมือนกะ
ยุ่งเกินจะคุยกับพวกคนชั้นล่างล่ะสิ
ทีเวลาอยากได้ทหารน่ะคนละเรื่อง
"มาทางนี้เลย คุณเบกบี้" "เซ็นตรงนี้ คุณเบกบี้"
ผมไม่เคยรู้ว่าคุณเคยเป็นทหาร
ไม่เคยว่ะ จะเป็นได้ไง
อยู่ในไอ้คุกเวรนี่มา 20 ปี
- ไม่สังเกตรึไง - เห็นสิครับ เห็น
ฟั่นเฟีอนชั่วขณะ
ถ้าไอ้เวรที่ว่าความให้ครั้งแรก
แก้ต่างให้ถูกว่าฟั่นเฟีอนชั่วขณะ
ฉันอาจเดินเป็นอิสระออกไปแล้ว
ผมว่าสำหรับคุณ หลักการที่ดีที่สุด...
ได้บอกรึเปล่า
ไอ้ความฟั่นเฟือนชั่วขณะน่ะ ได้พูดรึเปล่า
- ตอนยื่นขอลดโทษน่ะเหรอ - ใช่ ได้พูดมั้ย
- ผมว่ามันจะสร้างสรรค์กว่าถ้า... - ไม่ได้เอ่ยปากเลยล่ะสิ
ไม่อยากจะเชื่อ
ก่อนออกไปฉันบอกอะไรเป็นอย่างสุดท้าย
อย่าลืมพูดถึงการฟั่นเฟีอนชั่วขณะ
ไอ้เวรงื่เง่าเอ๊ย!
ผมว่าจะดีกว่าถ้าเราจบการคุยกันเสีย
แล้วคุณกับผมค่อยมาคุยกันใหม่
เมื่อคุณได้มีเวลาคิดทบทวน ถึงสถานการณ์ของคุณ
ตกลงจะกดไอ้ปุ่มเหลืองนั่นมั้ย
ไอ้เวร!
เวลาออมเเสง
ผมน่ะ ไม่คิดมากอะไรหรอก เวลาเป็นเรื่องแสงตอนกลางวัน
แบบไม่คิดจะออมหรือจะใช้งาน เหมือนไม่เชื่อว่าพระเจ้ามีจริง นึกออกมะ
น่าเสียดาย แสงตะวันกลับไม่ได้ แสดงความไม่แน่ใจแบบเดียวกันนี้ต่อผม
ผมเคยมีงาน งานก่อสร้าง
ใช้แรงงาน มีงานช่าง ไม้นิดหน่อย บางทีก็ทำประปาบ้าง
คือก็ ไม่ใช่วิชาชีพแรกที่จะเลือก
แต่พวกที่สำนักสวัสดิการสังคมบอกชัด
ไม่มีงานก็ไม่ให้เงิน
ก็เลยต้องหยุดใช้ผง
ก็ได้เจอเกลกับเฟอร์กัสน้อย ซึ่งตอนนี้ก็ ไม่น้อยละ
แต่นี่มันเรื่องในอดีต
พูดง่ายๆ ก็พอจะคุมชีวิต ได้
แต่เช้าวันหนึ่ง ไปทำงาน ดันโดนไล่ออกเพราะสายไปหนึ่งชั่วโมง
แล้วก็ ไปที่ประกันสังคมสายไปชั่วโมงนึง เพื่ออธิบายว่าทำ ไมถึงตกงาน
แล้วก็ ไปยื่นอุทธรณ์ ไม่ให้เสียสวัสดิการ ช้า ไปชั่วโมงนึงอีก
แล้ว ไปสัมภาษณ์หางานใหม่ สายไปอีกหนึ่งชั่วโมง
ไปเยี่ยมเฟอร์กัสน้อยโดยมีคนคอยดู ช้า ไปอีกชั่วโมง
แล้วก็ช้าอีก ตอนไปอธิบายเหตุผลกับสังคมสงเคราะห์
ในที่สุดก็เข้าใจว่า มันเป็นที่นาฬิกา
ที่หมุนเดินหน้าเร็ว ไปชั่วโมงหนึ่ง
เวลาฤดูร้อนอังกฤษ เขาเรียกกันอย่างนั้น
มันยังไม่อุ่นด้วยซ้ำ
ผมยังใส่เสื้อหนาวอยู่เลย
"เกิดขี้นทุกปีนะ คุณเมอร์ฟีย์"
จะรู้ได้ยังไงล่ะ ก็ติดยามา 15 ปี
รู้ใช่มั้ยว่าเป็นไง... พวกเรา ไม่ได้สนเดือนสนตะวัน
เวลาที่ติดยา
แสงแดดมันสำหรับพวกชาว ไร่อะไรงั้น คนที่ต้องดูแลปศุสัตว์
ไม่ได้มีไว้เพี่อพวกขี้ยาที่อยากยา
ผมเลยเป็นงั้น ไม่มีงาน ไม่มีเงิน
ไม่ได้เจอกับเจ้าตัวน้อย
คุณเลยกลับไปใช้เฮโรอีน
เพื่อนซี้ของผม
ที่จริงเป็นเพื่อนคนเดียวที่ไม่เคยทิ้งเรา
นี่อะไรกัน
- สำหรับคุณครับ - อะไรนะ
เป็นคลิปบันทึกภาพ
ของที่ระลึกเพี่อให้ความทรงจำไม่จางหาย
- นายเป็นใคร - เป็นคนที่จะแบล็กเมล์คุณ
และเป็นผู้ไถ่บาปด้วย
ถ้าร่วมมือกับผม จะไม่มีใครเห็นคลิปนี้
ทีนี้ งานค้นคว้าของผมทำให้ทราบว่า
ในฐานะรองอาจารย์ใหญ่แห่ง โรงเรียนเอกชนชั้นนำของเอดินเบอระ
คุณมีรายได้ใกล้กับเจ็ดหมื่นปอนด์ต่อปี
จะบีบคุณหนักไปคงไม่มีประโยชน์กับผม
จะท้าทายผมก็คงไม่เป็นประโยชน์กับคุณ
งั้นมาเจอกันทางสายกลาง
ขอ 10% ของเงินเดือนต่อปี จ่ายรายเดือนอย่างไม่มีกำหนดสิ้นสุด
ไอ้เวรตะไลน่าสมเพช ฉันไม่มีวันยอม
เป็นธรรมดา คุณคงต้องโกหกภรรยา
ถ้าอยากได้แรงบันดาลใจ ลองนึกสิว่าถ้าเธอเห็นคลิปนี้จะเป็นไง
หรือนักเรียนในโรงเรียนเอกชนชื่อดัง จะสนใจสิ่งที่อยู่ในคลิปแค่ไหน
ผมว่าพวกเขาอาจชอบ การเล้าโลมด้วยสแตรปออนนะ
เพราะผมก็ชอบ
ผมจะส่งเลขบัญชีไปให้ในข้อความ
ต้องเห็นการชำระเงินพันปอนด์ ก่อนหมดสัปดาห์
ผู้โดยสารขาเข้าในประเทศ ผู้โดยสารขาเข้าต่างประเทศ 2
หวัดดี!
- ขอต้อนรับสู่เอดินเบอระค่ะ - ขอต้อนรับสู่เอดินเบอระค่ะ
ขอต้อนรับสู่เอดินเบอระค่ะ
หวัดดีค่ะ ขอต้อนรับสู่เอดินเบอระ
- ขอต้อนรับสู่เอดินเบอระ - ขอต้อนรับสู่เอดินเบอระ
- ขอโทษนะ - ว่าไงคะ
คุณมาจากไหน
- สโลเวเนีย - อ้อ
ฟรังโค
เข้ามาเลย
โอเคมั้ย
- พร้อมนะ - เออ
ได้มาแล้วเหรอ
หวังว่าแกไม่ได้ดื่มมานะ
- ไม่ ไม่เลย ฟรังโค พวก - เออ
จุดนึงตรงนี้ อีกจุดตรงนี้ อย่าให้ลีกเกิน
แทงเบาๆ สองที่ เอาเลือดนิดๆ
- ไม่ให้เสียหายถาวร - ได้ ไม่ต้องห่วง ฟรังโค
เอาละ เเทงเลย
- แน่ใจนะ - ทำไปเหอะน่า
ไอ้กร๊วกเอ๊ย
- แทงเข้าไปถึงตับ - เวร โทษที ฟรังโค
เวร จะให้แทงจุดที่สองมั้ย
ไม่ต้องๆ พอแล้ว โดโซ แค่นี้ก็น่าจะเกินพอ
เวร
แม่ง
ใส่ลูบเลย
ขอแน่นๆ
ตบสิ ตบ
เวร
เฮ้ยๆ อย่าแตะเธอนะเว้ย
อย่ามาแตะต้องตัวเธอ
แกร่วมมือกับมันใช่มั้ย
ไอ้ชั่ว ไปซะ
ถ้าเจออีก ไอ้เวรแกตายแน่
ไปซะ
- ไปอยู่ไหนมา - ก็อยู่ห้องข้างๆ
กว่าจะมาก็นานนะ
ต้องหานาฬิกาใหม่ อันนี้ดูแล้วชัดเกินไป
- ฉันไม่ทำอย่างนี้แล้ว - พักสักแป๊บก็ได้
- โอเคนะ - ไม่ ไซมอน
บอกว่าจะไม่ทำอีกแล้ว
ฉันโคตรขยะแขยง
ใจเย็นๆ โอเคมั้ย
ครั้งแรกก็ได้ผลดีไม่ใช่เหรอ
- ฉันจะกลับไปทำงานให้ดอยล์ - ดอยล์เหรอ
ไม่ๆ ทำงั้นไม่ได้ ไม่ทำซาวน่า
- ทำไมล่ะ - ดอยล์มันพวกมาเฟิย
ถ้าเป็นในซาวน่า ไม่มีไอ้หน้าไหนจะกล้าทำร้ายผู้หญิง
คุณดอยล์จะไม่ยอมให้ทำ
ฉันไม่อยากคิดภาพเธอ ทำงานที่นั่น โอเคมั้ย
ทำไมล่ะ เพราะต้องเอากับผู้ชายเหรอ
แล้วนี่มันต่างกันตรงไหน
ฉันอาจโดนฆ่า แต่นายก็ไม่ทำอะไรเลย
เพราะนายนั่งอยู่ห้องข้างๆ อัพโคเคนอยู่
ขอเถอะ ฉันอยากกลับบ้าน
ในตอนท้ายมันสงบมาก
แม่เขาเก็บห้องไว้อย่างที่แกทิ้งไว้เลย
เขาหวังเสมอว่าวันหนึ่งแกจะกลับมา
นี่จอร์จ เบสต์ ที่สุดของฮิบส์!
อิน เดอะ ซิตี้
เดวิด โบวื่
"เกล"
"ฉันอยากมืคำที่ดีกว่านี้ ที่จะบอกว่าฉันเสียใจ
"เธอ ไม่ควรต้องมาอ่านอีก เพราะฉันทำให้เธอเจ็บมามากแล้ว
"แต่ฉันรู้ว่าเธอกับเฟอร์กัส
"จะมีชีวิตในโลกที่ดีกว่า ถ้า ไม่มีความวุ่นวายจากฉัน
"ฉันขอโทษเรื่องทุกอย่างที่ฉันทำลายไป
"พวกเธองดงามมาก
"งดงามที่สุดในโลก
"และฉันมีแต่จะทำให้ โลกนี้น่าเกลียด
เกล เตือนครั้งสุดท้าย
"เฟอร์กัสต้องการให้อะไรๆ เรียบง่ายกว่านี้
"ฉันรู้ว่าเขาอายเรื่องฉันแค่ ไหน
"ฉันไม่อาจเป็นผู้ชาย แบบที่เธอทั้งสองคนจำเป็นต้องมี
"ฉันพยายามแล้วพยายามอีกอยู่ 20 ปี แล้วทุกอย่างที่ลองก็เป็นหายนะทั้งนั้น
"ฉันรักเธอ
"ฉันรักเฟอร์กัสมากกว่าอะไร
"แต่ฉันมันสิ้นทางแล้ว เกล
"ฉันขอโทษ
"รักทั้งคู่นะ
"อยากเห็นทั้งสองคนยิ้มอีกครั้ง
"แดนนี่ บอย"
เสีย โทรเรียกช่างแล้ว
แม่ง
สปั๊ด!
สปั๊ด
สปั๊ด!
สปั๊ด
ให้ตายสิวะ
แม่งเอ๊ย!
แม่ง
เวร
เเก
- แก ไอ้เลว - อะไรล่ะ
นายทำอะไรกับฉัน
ฉันเพิ่งช่วยชีวิตนายนะเฮ้ย!
ช่วยชีวิตฉันเหรอ
นายทำชีวิตฉันพัง มาร์ค ทำชีวิตฉันพัง!
แล้วตอนนี้ยังมาทำการตายฉันพังอีก
ขอบคุณชิบหาย ไอ้เพื่อนเกลอ
อย่ามาพล่าม ฉันก็ทำเท่าที่ทำได้
ให้นายตั้ง 4,000 ปอนด์ไง
แล้วคิดว่า ฉันจะเอาเงินสี่พันไปทำอะไร มาร์ค
ฉันเป็นไอ้ขี้ยา
เออ ก็สมัยนั้นก็คงเป็นงั้น
ตอนนี้ก็ยังเป็น
ให้ตายสิ
แต่นายดูดีนะ มาร์ค
เออ
ใครๆ ก็พูดงั้น
จะอยู่นานรึเปล่า
ไม่ล่ะ อีกสองสามวันต้องกลับไปแล้ว
อยู่นานกว่านั้นไม่ได้เหรอ
คงดีถ้าได้เจอนาย แล้วได้ใช้เวลาด้วยกันบ้าง
ไม่รู้สิ ไม่รู้เหมือนกัน
คิดถึงนายว่ะพวก
อย่าพยายามฆ่าตัวตายอีกละกัน
ไม่หรอก อย่างน้อยก็ตอนที่เพื่อนกลับมา
งั้น
ไปเจอไซมอนรึยัง
ไซมอนเหรอ ไม่ล่ะ เขาอาจยุ่งเกินไป
นายต้องไปหาไซมอนว่ะพวก
นายก็รู้มันเป็นไง สปั๊ด
นายกับไซมอนก็เป็นงั้นแหละ
หวัดดี แฟรงค์ เช้านี้เป็นไงบ้าง
เจ็บนิดหน่อยนะ ยาหยื
ฉันว่าอีกไม่นานเราคงเอาท่อออกได้แล้ว
ขอบใจ ที่รัก
เอาข้อมือมา แฟรงค์ ฉันจะไปห้องน้ำ
ไม่เอาน่ะ ขอสักครั้งเถอะ
มันมีกฎข้อปฏิบัติอยู่ แฟรงค์
แล้วฉันจะไปไหนได้ ทั้งที่มีท่อสอดเต็มไปหมดอย่างนี้
ขอให้เหลือศักดิ์ศรีบ้างเหอะน่ะ
เออ
ก็ได้ แฟรงค์
นายเป็นคนดีนะ คุณวิลสัน
อย่างนี้ฉันนับถือ
ไอ้โง่เต่าถุย
ขอโทษครับ
เป็นอะไรรึเปล่า
- มีอะไรให้ช่วยมั้ย - มีสิ ช่วยได้
ผลิตภัณฑ์จากเลือด อยู่ระหว่างขนส่ง
หวัดดี มาร์ค
ไซมอน
นายหายหัวไปทำอะไรมา 20 ปี
ไปอยู่อัมสเตอร์ดัม
- ดีนี่ - ก็โอเค
มีอะไรอีก แต่งงานรึยัง
แล้ว
- ดีนี่ - ผู้หญิงดัตช์
- ลูกล่ะ - สองคน
- ผู้ชายหรือผู้หญิง - อย่างละหนึ่ง
มาร์คน้อยสินะ
น่าจะเคาะพ่อออกมาเลย
จริงๆ ชื่อเจมส์
กับลอร่า
แล้วนายล่ะ
ฉันมีลูกชาย
อยู่ลอนดอนกับแม่อีตัวของมัน
- เจอบ้างมั้ย - ก็เจอเป็นประจำ
ตอนนี้เจอทุกๆ 10 ปี
ก็โอเค
งานล่ะ
มี
ไปเรียนทำบัญชีมา
ทำงานให้พวกธุรกิจเล็กๆ
ซอฟต์แวร์จัดการสต็อก ให้พวกคนขายของ
ดีมากเลย
ก็อย่างที่เห็น ฉันมาทำผับเก่าของป้า
แทบไม่มีลูกค้า แล้วที่มาก็ไม่ค่อยจ่ายกัน
บางทีเปิดยังไม่คุ้มเลย
คลื่นการตกแต่งใหม่ให้ฮิป ยังพัดมาไม่ถึงตรงนี้
แต่ก็อย่างนั้นแหละ
- ชะตาชีวิตของฉัน - เข้าใจ
16,000 ปอนด์
ไอ้ชั่วขี้ขโมย
นายพลาดไปเอง มันเจ็บตรงนั้นใช่มั้ยล่ะ
เจ็บที่ฉันมีสมองและกล้าพอ ที่จะขโมยเงินไปแต่นายไม่ได้ทำเอง
อย่ามาทำฉันสิโว้ย
- นรกเอ๊ย - ไอ้ชั่ว
เวร! แม่ง!
ไอ้ชั่วเลวสลัด
เป็นอะไรมั้ย
เดี๋ยวก็หาย
เธอเป็นใคร
ไม่ใช่เรื่องของนาย
แต่เขาช่วยชีวิตนายไว้
นี่เอามาให้นาย
ให้ตายสิวะ
ตอนนั้นเราลงงานกัน
เมื่อยี่สิบปีก่อน
ผงสองสามถุง ของดี
เอาไปลอนดอน ฉัน เขา เบกบี้ แล้วก็สปั๊ด เมอร์ฟีย์
เอาไปขาย
ได้ราคาไม่ใช่ชั่ว
หมื่นหก จะแบ่งเป็นสี่ส่วนเท่าๆ กัน
เขาเอาเงินไป
เอาไปหมดเลย
ตอนนี้คิดว่าฉันเป็นอะไร เป็นอีตัวเหรอ
ถึงได้จะจ่ายค่าตัวให้ได้
สี่พัน ไม่มีดอกเบื้ยให้ด้วยซ้ำ
แล้วจะให้เอาไปทำอะไร ซื้อยานท่องเวลาหรือไง
กลับไปใช้ชีวิตอีกครั้งเหรอ
แค่ครั้งนี้อย่าให้โดนปล้น และโดนเพื่อนรักที่สุดหักหลัง
ไม่ มันทำแบบนั้นไม่ได้
ที่ฉันจะทำนะ เวโรนิกา
ฉันจะดีงเขากลับมาเป็นเพื่อน เป็นเพื่อนรักที่สุด เป็นคู่หู
แล้วฉันจะทำร้ายเขาให้เจ็บ
จะทำให้เจ็บในทุกทางเท่าที่ทำได้
- ขาดไปสองร้อย - เป็นหนี้คนอยู่
เออ ไปซื้อโคเคนน่ะสิ
หุบปากไปเลย
เวโรนิกา...
ฉันจะทำให้เขาเสียใจที่คิดจะกลับมา
หุบปาก เป็นอะไรวะเนี่ย
แฟรงค์ คุณเองเหรอ
ไม่งั้นจะเป็นใครล่ะ
แต่ตำรวจอาจจับตาดูอยู่
ฉันถึงได้เข้าหน้าต่างข้างหลังไง แม่คุณ
ยังมีกระเป๋าอุปกรณ์อยู่มั้ย
- มีสิ - ดี
แฟรงค์ คุณเลือดออก
ไม่ใช่เรื่องใหญ่ เอาพลาสเตอร์ยามาก็พอ
นี่ ให้ฉันช่วย
อย่า ปล่อยมัน ปล่อยมัน
พ่อฮะ
ฟรังโคจูเนียร์
ให้ตายสิ
โคตรหล่อเป็นบ้า
แต่ว่า พ่อฮะ...
ใช่แล้ว ลูกพ่อ
พ่อกลับมาแล้ว
แต่พ่อจะทำอะไร
ก็ ฉันจะไม่นั่งเฉยๆ
นั่งดูทีวีทั้งวันหรอกน่ะ ไว้ใจได้
- แฟรงค์ ถ้าหาก... - ไม่ต้อง ฟังนะ
แกกับพ่อ ไอ้ลูกชาย แกกับพ่อ
เราจะออกไปทำงานนิดๆ หน่อยๆ ด้วยกัน
ผมสมัครเข้าวิทยาลัยไว้ พ่อ
- อะไรนะ - จะเรียนเอาใบประกาศการจัดการโรงแรม
มุกดีนี่ โคตร... เกือบเชื่อแล้วมั้ยล่ะ
เอาจริงนะ ลูก แกกับพ่อ แกกับพ่อ
แค่นั้น
ดูเขาสิจูน ดูลูกเรา
เขาแทบรอไม่ไหว
แม่ง!
ช่างเถอะ แฟรงค์
แค่คุณกลับมาก็ดีแล้ว
พอร์ทซันไชน์
ฉันจะจ้างช่างก่อสร้าง
ดูสิ
พวกนี้จะแบ่งพาร์ติชั่น แปดห้อง
สาว 16 คน เป็นสองกะ
เราน่าจะได้อาทิตย์ละหมื่น ทุกอาทิตย์ไปตลอดปี
- งั้นห้องทำงานฉันอยู่ไหน - อะไรนะ
ฉันต้องมีห้องทำงาน ถ้าจะเป็น มาดาม เวโรนิกา
ก็จริง
ห้องทำงานเธอ...
อยู่นี่
มีเงินจะทำหมดนี่เรอะ
จะหาเงินมาทำ แล้วจะทำให้เธอ
แต่เมื่อไหร่ล่ะ ไซมอน
ฉันอยู่กับคำสัญญาอย่างเดียวไม่ได้
เร็วๆ นี้
ฉันสัญญา
มาเร็ว สปั๊ด
ฉันมาแล้ว มาร์ค ไปเลยมาร์ค
เกือบครึ่งทางแล้ว สปั๊ด ไปเร็วเข้า
ขอบใจ พวก
ล้มเหลวอีก ไม่ได้นะ มาร์ค
คือฉันต้องล้างพิษทั้งระบบ
สปั๊ด "ล้างพืษทั้งระบบ"
นั่นแปลว่าอะไรวะ มันไม่ได้มีความหมายอะไรเลย
ปัญหาไม่ใช่เรื่องที่ จะเอายาออกจากร่างกาย
มันคือต้องเอามันออกจากใจ ใจนายมันติด
คิดว่าฉันไม่ได้ฟังเรื่องพวกนั้น มาเป็นหมื่นครั้งเหรอ มาร์ค
มีขั้นตอนเลิก 12 ขั้นอีกเหรอไง สหาย
ก็ติดไปสิ แต่ติดอย่างอื่นก็พอ
เช่นวิ่งจนจะอ้วกเนี่ยเหรอ
ใช่
หรืออะไรอย่างอื่นก็ได้
ก็ต้องหาทางใหม่ ต้องคุมมันให้ได้
คนเขาลองอะไรกันหลายทาง
บางคนก็ไปลองต่อยมวย
- ต่อยมวยเนี่ยนะ - คือมันก็แค่ตัวอย่าง
คือไม่... ไม่ได้แปลว่านายควร...
ตอนนั้นทางใหม่ของนายคืออะไร
การหนี
จำ ได้มั้ย มาร์ค จำชาร์รอน สาวคนนั้นได้มั้ย
อยู่ที่แกรนตัน
ตัวสูงๆ
- คือสูงกว่าเราแล้วกัน ไม่ว่าจะตอนไหน - เออ จำได้
เพศสัมพันธ์ครั้งแรกของนายเลย
- ใช่ - ของฉันด้วย
โอเค
จำตอนจิ๊กของในวูลเวิร์ธส์ได้มั้ย
นายโดนจับแล้วบอกชื่อฉันน่ะ
- เออ - แล้วอันนี้ล่ะ
วันอบอุ่น บ่ายแดดจ้า
หนุ่มสองคน ไปผับด้วยกัน แล้วก็ซื้อผงครั้งแรกจากสแวนนีย์
เฮโรอีนถุงแรกของเรา
- จำ ได้รึเปล่า - ได้สิ
- แน่ละ ตอนนี้สแวนนีย์ตายไปแล้ว - ไม่ตายก็แปลก
แล้วเราเข้าไปในสวนหลังแฟลตบานาน่า
- สวนขี้หมา - เออ
เราใช้เข็มร่วมกัน
เข็มร่วมกัน ใช่
นายใช้ก่อน
เลือดนายอยู่ในเส้นเลือดฉัน มาร์ค
เลิกดูนาฬิกาซะทีได้มั้ย
- ก็มีเครื่องบินต้องไปขึ้น - เวร
ขอตัวเดี๋ยว
แม่งเอ๊ย
แม่ง!
เธอคือแผนสองสินะ
ใช่
ฉันควรพูดโน้มน้าวให้นายอยู่ช่วยเขา
มันจะมีความหมายมาก ถ้ามีเพื่อนเก่าที่สุดอยู่เคียงข้าง
ในโอกาสทางธุรกิจที่น่าตื่นเต้นนี้
เขาบอกให้เธอพูดงั้น
ใช่
เขาเลือกชุดให้ด้วยรึเปล่า
เปล่า
- ชอบมั้ยล่ะ - ก็สวยดี
เขาไปอัพโคเคนอยู่ในนั้นเหรอ
ก็คงงั้น
เขาทำบ่อยรึเปล่า
บ่อยเท่าที่จะบ่อยได้
- เขาไปไหน - ไปแล้ว
ไปแล้วเหรอ เธอปล่อยเขาไปได้ไง
ไซมอน
ไซมอน!
ปล่อยเขาไปได้ไง
ฉันยังไม่เสร็จธุระ ยังไม่หมดธุระกับเขา
มองอะไรกันวะ
ไอ้เวรนั่นปล้นฉันไปหมื่นหก
อรุณสวัสดิ์ค่ะ ท่านผู้โดยสาร
ขอต้อนรับสู่สายการบินเจ็ตทูด็อตคอม เที่ยวบินที่ 0511 สู่อัมสเตอร์ดัม
ฉันกำลังจะหย่า
นายกลับมาเพี่อบอกแค่นั้นเนี่ยนะ
แน่ละ อะไรที่เป็นความซวยของนาย ฟังแล้วฉันก็ว่าดีทั้งนั้น
ฉันควรจะกลับไปขนของออก
เธอเป็นเจ้าของห้อง
- แล้วลูกๆ ล่ะ - ไม่มี
- ไม่มีเลยเหรอ - เออ
งั้นตอนที่นายบอกว่ามีเมีย มีลูกสอง... เจมส์กับ...
- ลอร่า - ลอร่า นั่นไม่จริงงั้นสิ
- ไม่จริง - โกหกฉันทำไม
เพราะไม่อยากบอกความจริง
แล้วไอ้เรื่องไม่มีลูกมัน... เป็นปัญหารึไง
ไม่ใช่เรื่องของนาย
เออ มันเป็นปัญหา เป็นปัญหาใหญ่เลยล่ะ
- โอเคมะ พอใจรึยัง - นิดนึง
โหย ไปตายเลยไป
มันจบแล้ว การแต่งงาน ตั้งสิบห้าปี
แล้วบรืษัทที่ฉันทำงานให้ ก็กำลังจะรวมกับบรืษัทอื่น
ไม่มีที่ให้ฉันหรอก คุณสมบัติไม่พอ
แค่ดูก็รู้แล้ว ไม่ต้องรอให้ซองขาวมาถึง
แล้วเมื่อสามเดือนก่อน ฉันก็เป็นสิ่งที่เขาเรียกว่า...
หัวใจขาดเลือดเฉียบพลัน
เหมือนหัวใจวาย
ใส่ท่อเข้าไปตรงนี้
แล้วตอนนี้มีท่อเหล็กอยู่ใน หลอดเลือดหัวใจด้านซ้าย
ดีเหมือนใหม่ เขาว่า ดีเหมือนใหม่
น่าจะอยู่ได้อีก 30 ปี เขาว่า
แต่ดันไม่ได้บอกว่าจะให้ทำอะไร กับ 30 ปีที่ได้มา
ถ้าสองสามปีก็พอไหว ฉันรับได้ จัดการได้หน่อย
คิดหาอะไรทำได้นานพอ ที่จะฆ่าเวลาที่เหลือ
แต่ 30 ปีเนี่ยนะ จะให้เอาเวลาไปทำอะไร
ฉันอายุ 46 แล้วก็ชีวิตพัง!
ไม่มีบ้าน ไม่มีที่ไหนให้คิดว่าเป็นบ้าน
จริงๆ ก็ไม่ได้รู้จักใคร
แล้วอะไรคือ แก่นสารของการรู้จักกันของเรา
เรียกว่ามิตรภาพเถอะ
นายขอให้ฉันไปช่วยในแผนงานโง่ๆ
ให้ลงเงินและก่อตั้งแล้วก็บรืหารซ่อง
เรียกว่าซาวน่าเถอะ
- ก็ซ่อง - เออ...
ที่เศร้าคือ... ที่โคตรน่าสมเพชที่สุดคือ
ฉันดันคิดหาอะไรที่ดีกว่านั้นไม่ได้
งั้นนายจะช่วยฉันเหรอ ช่วยหาเงินเหรอ
- เวโรนิกาอยู่ไหน - ไม่ได้อยู่นี่
เธอไม่ชอบค้างคืนที่นี่
บ่นว่ามันรกไปหมดอะไรอย่างนั้น
- งั้นเหรอ - เออ
- ไม่ได้อยู่ต่อเพราะงั้นใช่มะ - อะไร
- เพราะเธอ เวโรนิกา - ไม่ ไม่ใช่อยู่แล้ว
ไม่นะ เพราะเธอเป็นแฟนฉันว่ะ
- เออ ฉันรู้ - ดี
- มันไม่ได้รกใช่มะ - เปล่า แค่สมชายจรดปลายเท้า
รายการอะไรวะเนี่ย
มานี่
แค่ทำอย่างที่ฉันบอกไว้ แกไม่เป็นไรหรอก
คว้าทุกอย่างที่หิ้วไหว หยิบทีวีท้ายสุด
ไปเลย
- นั่นเหรอ - หุบปาก
- แม่งเอ๊ย! - ขอโทษครับ
ใครน่ะ
สวัสดี
เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย
อะไรวะ
- ขอโทษฮะ - ไอ้เวร!
แกมันแม่ง โคตรเจ๋งเลยแก
เป็นไงบ้าง ไมกี้
เฮ้ย เอาทีวีมาสิ
นี่ใครล่ะ
ไอ้เวรสุดหล่อนี่ ไม่ใช่ใครนอกจากลูกชายฉันเอง
ฟรังโคจูเนียร์ รู้จักไมกี้ ฟอร์เรสเตอร์ซะสิ
- นายสอนงานให้เขาอยู่เหรอ - ยังมีอะไรต้องเรียนอีกนิดหน่อย
นายได้มือดีแล้ว ไอ้ลูกชาย
เขามีพรสวรรค์นะ ต้องบอกเลย
เมื่อกี้เจอเรื่องนิดหน่อย
พลเมืองดีลงมาจากบันได อาวุธครบมือเลยล่ะ
ฉันนึกว่าซวยละ บอกได้เลย
แต่ฟรังโคจูเนียร์ นี่จัดการซะไม่ต้องถาม
คือ ไม่ใช่นะ ไม่ใช่อย่างนั้น
เก่งเหมือนพ่อใช่มั้ยล่ะ
ใช่มั้ย
- ลาก่อน พวก - แล้วเจอกัน
เมื่อกี้ฉันกลบเกลี่อนให้นะ
- ขอโทษครับ พ่อ - เออ ถ้าเกิดอย่างนั้นอีก
จะลูกหรือไม่ใช่ลูกก็โดนเตะ เข้าใจมั้ย
เข้าใจ พ่อ
เออ มานี่
ช่างเถอะ แฟรงค์
แม่ง หุบปากไปเลย
แสงสว่างยามมืดมิด
บนหนทางข้างหน้า
แสงสีฟ้ากลับเปลี่ยนเป็นเขียว
แล้วกลายเป็นแดง...
ที่นี่มันขุมทอง บอกได้เลย
คือพวกนี้เป็นคนที่ ถูกชนชั้นทางการเมืองทอดทิ้ง
แต่อย่างน้อยเขาก็มีสิ่งที่เราไม่มี คือตัวตนอะไรบางอย่าง
เอาล่ะ มาเร็ว ทำซะให้เสร็จๆ
ตัวตนที่อยู่ในเลขสี่หลัก
ถ้าหนึ่งชั่วโมงเราไม่กลับมา โทรเรียกตำรวจเลย
- แล้วจะให้บอกว่าไง - แค่บอกว่าพวกเราตายแล้ว
เครื่องจักรเหมือนจะกล่าว
ตอนฉันเดินวนรอบเพนนีอาร์เขด
และสั่นกระดิ่งบนบากาเทลใหญ่...
ศึกที่บอยน์รบกัน เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม 1690
โดยศัตรูสองฝั่ง จากบัลลังก์อังกฤษและไอริช
พระเจ้าเจมส์ที่สอง ชาวคาทอลิก
และพระเจ้าวิลเลียมแห่งออเรนจ์ ชาวโปรเทสเเตนต์
การรบนั้นรู้ผลชัดเจน ชาวโปรเทสแตนต์ชนะขาดลอย
แต่ 400 ปีต่อมา กลุ่มผู้รักชาติ ที่ ได้ชัยชนะและไม่ยอมอ่อนข้อ
กลับพบว่าตัวเองแปลกแยกจาก สหราชอาณาจักรสมัยใหม่ที่ ไม่แบ่งแยก
ขอบอกว่าฉันรักเธอ
และคิดถึงเธออยู่ตลอดเวลา
เพลงแบ่งแยกทั้งหลายถูกห้ามร้อง
แต่พวกเขายังมารวมตัวกัน แล้วก็คงมั่นกับชัยชนะเมื่อปี 1690
กับช่วงเวลาที่เรียบง่ายกว่า อดทนต่อคนที่แตกต่างน้อยกว่า
เป็นภาพอันยิ่งใหญ่สุดใจที่ ได้เห็น
เธอมันร้อนฉ่า
เธอเป็นนักเต้นร้อนฉ่า
ยักย้ายส่ายสะโพก ระหว่างที่เต้นซัลซ่า
โยกย้ายหน้าหลัง แล้วก็ทำอีกซ้ำท่า
เขยืบไปทางขวา...
แต่เหนือสี่งอื่นใด ประวัติศาสตร์ทำให้เราเห็นชัดเจน
ว่าเรา ไม่ควรไปกวนโมโหคนเหล่านี้เลย
พวกนายไม่ได้มาจากแถวนี้ไม่ใช่เรอะ
จะไม่ร้องซักเพลงเหรอ
ฉันร้องได้ เดี๋ยวฉัน... ด้นสดอะไรออกมาสักอย่าง
นายเล่นเปียโนไป
ฉันเล่นเปียโนไม่เป็นโว้ย
ก็เล่นได้อยู่สองคอร์ดไง
ไอ้เพลงมาร์ชคอร์ดเอฟกับจี ที่เคยเล่นที่โรงเรียนน่ะ
เอาอันนั้น
สวัสดีครับ
ผมกับเพื่อนอยากจะ
ร้องเพลงที่เราแต่งเอง
ไม่ใช่
อันนี้รึเปล่า
ตอนนั้นเป็นปี 1690
วันที่ 11 กรกฎา
วันแรกของปฏิทินจูเลียน
เดี๋ยวๆ
เล่นให้มันมีจังหวะหน่อยสิ
เอาล่ะนะ
เราอยู่กันในสนามรบ
ความหวังแสนจะริบหรี่สลัว
แต่เมื่อทุกอย่างจบลง
ก็ ไม่เหลือคาทอลิกสักตัว
เราเงยหน้ามองพระเจ้าวิลเลียม
ที่คางบุ๋มสุดสง่าเห็นกันทั่ว
และเมื่อทุกอย่างจบลง ก็ ไม่เหลือคาทอลิกสักตัว
เออ! เยี่ยม
กลยุทธ์ของเขาแข็งแกร่ง กลยุทธ์ของเขา ไวว่อง
เมื่อทุกอย่างจบลง ก็ ไม่เหลือคาทอลิกสักตัว
ศึกครั้งนี้เราชนะแล้ว ไอ้ โจรคาทอลิกแพ้หลุดลุ่ย
เมื่อทุกอย่างจบลง ก็ ไม่เหลือคาทอลิกสักตัว
ใช่!
ไม่เหลือคาทอลิก
- ไม่เหลือ - ไม่เหลือ
ไม่เหลือคาทอลิกซักตัว
ขอบคุณมากครับ ราตรีสวัสดิ์
ขับไปเลย
เวอร์จิ้น มันนี่
หนึ่ง-หก-เก้า-ศูนย์
สิบหก-เก้าสิบ
- ไม่ใช่ - ไม่โดน
เที่ยงคืนแล้ว
กดใหม่
เอดินเบอระ เอ 8 (เอ็ม 8)
คือมีพนักงานรูมเซอร์วิสใช่มะ
เขาเข้ามาในห้อง จอร์จ เบสต์อยู่ในนั้น
อยู่บนเตียงกับนางแบบ เพลย์บอย
นอนเตียง มีแชมเปญ กับโคเคนอีกหน่อย
แล้วก็มีแบงค์เว้ย
พวกนั้นนอนบนแบงค์เป็นปึ๊งๆ เลย
- นอนบนเงินเหรอ - ใช่
- ทำ ทำไม - ไม่รู้สิ
เพราะมีเงินเยอะมั้ง
หรืออย่างน้อยตอนนั้นก็มีเงินเยอะ
พนักงานรูมเซอร์วิสนี่ก็เข้ามา
เห็นภาพที่เพิ่งบรรยายให้ฟัง
แล้วก็บอกว่า "จอร์จ เบสต์..."
นักฟุตบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล
ใช่ "นักฟุตบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล ขอถามหน่อย
"มันพลาดไปตรงไหน"
มันพลาดไปตรงไหน
- มันพลาดไปตรงไหน จอร์จ เบสต์ - ใช่ แต่...
ฉันว่านายรูมเซอร์วิส นี่เขามีประเด็นนะ
ไม่จริงเหรอ
ดัมบาร์ตัน สเตอร์ลิง คาร์ไลส์ เอรีนเบอระ
เขาเล่นให้ทีมฮีบส์ในปี 1979
ช่วงเปลี่ยนทีมจาก ฟอร์ทเลาเดอร์เดล สไตรเกอร์ส
ไปทีมซานโฮเซ เอิร์ธเควก
ฉันไปดูเขาเล่นด้วยนะ คือพ่อพาไปดู
พ่อบอกว่า "แกต้องได้ดู ต้องเห็นนักเตะคนนี้
"ต้องดูนักบอลที่ยิ่งใหญ่สุดในโลก"
มันเป็นเกมสำคัญ คนดูเยอะมาก แล้วมีผู้ชายตัวใหญ่บังข้างหน้า
ฉันไม่เห็นอะไรเลย ไม่เลย
ไม่เห็นอยู่ 90 นาที
แต่ได้สูจิบัตรมาคือ...
ก็ยังเก็บเอาไว้ได้เสมอ นึกออกมะ
ผอม ผอม สมัยนั้นไม่เห็นมีใครอ้วน
นี่มันไม่ใช่แค่ฟุตบอล
- มันคือจุดจบของความเพรียว - สมัยนั้นไม่เห็นมี
- แคลอรี่เลย ในปี 1974 - ขอต้อนรับสู่ยุคใหม่แห่ง
- สิทธิมนุษยชน สำรวจอวกาศ - รู้มั้ยปี 1974 มีอะไร
แมคโดนัลด์สาขาแรกในอังกฤษ
เขาเหมือนจอห์น แบร์ริ่สวมรองเท้าบอล
ดูหมอนี่สิ ถ้าเป็นยุคนี้คงเรียกว่าผอม
เพลงดีโคตรโยกได้เยี่ยม
- แต่นั่น... อันนั้นเรียกปกติในปี 1974 - มันคือการเกิดใหม่
- นั่นแหละความงดงามของเขา - รู้มั้ยเกิดอะไรในปี 1974
แมคโดนัลด์สาขาแรก เซาธ์ลอนดอน วูลวิช
นั่นไม่ใช่ยิงประตู นั่นเป็นคำแถลงทางการเมือง
ยังอยู่เลยนะ ฉันไปมาหลายรอบแล้ว
นายไม่รู้อะไรเลย นายไม่เข้าใจอะไรเลย
พวกนายอยู่ในอดีต
ที่ที่ฉันจากมา
อดีตเป็นเรื่องที่ควรจะลืม
แต่ที่นี่ พวกนายเอาแต่พูดเรื่องนั้น
เห็นชัดๆ ว่าพวกนายตกหลุมรักกันเอง
จนฉันอยู่ด้วยแล้วรู้สึกเหมือน ก.ข.ค.
แทนที่จะมองฉัน
นายสองคนแก้ผ้าเอากันเองดีกว่า
ชน
- ยกตูด - ยาหลอก
- นี่มันโคตร... - เอาเลย เอาเลย
ไปตายไป
- เยี่ยม! - เยี่ยม!
สปั๊ด
สปั๊ดสุดโหด
แย็บ
ดับเบิลแย็บ
ดับเบิลแย็บ มือขวา
หนึ่ง สอง
จูเนียร์ จะมามั้ย ให้ตาย
- เเฟรงค์ - อะไร มีอะไรอีก
- ลูกน่ะ - เขาเป็นอะไร
คือว่า แฟรงค์ อย่าโกรธนะ คือเขา เขาไม่ค่อย...
"เขาไม่ค่อย" อะไร
ขอโทษครับพ่อ
มันอะไรกันวะ
จะแต่งตัวอย่างนั้นออกไปไม่ได้
คือผมว่า ผมไม่ค่อยอินเท่าไหร่
- เขาไม่อยากไปน่ะ แฟรงค์ - ไม่อยากไปเหรอ
งั้นจะไปไหน
คือผมจะไปเจอเพื่อนๆ จากวิทยาลัย
จากวิทยาลัยเรอะ
เออ
นั่นมันน่าเซ็งโคตรพ่อ ไม่ต้องสงสัยเลย
ขอโทษครับ พ่อ
ทำกับพ่อตัวเองอย่างนี้
- ขอล่ะ แฟรงค์ - หุบปากไปเลย
จัดการโรงแรมบ้าอะไร เธอบอกให้ลูกทำแบบนี้
พ่อ มันไม่ใช่อย่างนั้น
หุบปากไปเลย "พ่อ" เหรอ
ฉันอาจไม่ใช่พ่อแก
- เข้าใจแล้ว - ไม่นะ แฟรงค์
- พ่อ พอเลย - "พอเลย" เหรอ ฉันไม่อยากพอนี่หว่า
ถ้าฉันไม่อยากจะพอล่ะ แกจะทำยังไงวะ
จะบอกให้นะ ชกได้เลยฟรีๆ
- ไม่นะ แฟรงค์ - หุบปาก
มาเร็ว
ต่อยมาเลยสิ ไอ้ลูกหมา
เก่งจริงก็ลองต่อยฉัน ทำเลย
เอาเลย!
ไม่ แกมันไม่มีน้ำยา
ถ้าแกเป็นลูกฉันจริง ป่านนี้แทงกันไปแล้ว
ฉันจะนอนแผ่ หายใจเฮือกสุดท้ายผ่านรูบนอก
แต่แกมันไม่มีน้ำยา
ตำรวจ
มีอะไร
- ว่าไง - มาร์ค
อะไร
ต้องหาทนายว่ะ
ตามที่ฉันเข้าใจ ฝ่ายโจทก์ รองอาจารย์ใหญ่
กล่าวหาว่าเขาเป็นเหยื่อของ ความพยายามขู่กรรโชกทรัพย์
ซิคบอยจะตอบว่ายังไง
ทุกวันนี้ใช้ชื่อ "ไซมอน" แล้ว
อ้อ ไซมอน
คือ ไม่ผิด
ก็ได้
นอกบันทึกนะ
ตำรวจบอกว่า ธัมพ์ไดรฟ์มันมีลายนิ้วมือไซมอนอยู่จริง
แล้วพอค้นห้อง
ก็เจอมือถือเครื่องที่ใช้ส่งรายละเอียด บัญชีธนาคาร
อ้อ
แล้วก็เจอโคเคนด้วย
นั่นเอาไว้ใช้เอง
เยอะนะที่จะแค่เอาไว้ใช้เอง
คือเธอก็รู้จักไซมอน
ฉันจำเขาได้แน่
- เขายังอัพเฮโรอีนอยู่มั้ย - ไม่แล้ว
แล้วนายล่ะ
ไม่ ไม่อัพมา 20 ปีแล้ว
ดีมาก
เก่งมาก
งั้นคุณคือผู้หญิงในคลิปรึเปล่า
ไม่ได้เห็นหน้าฉัน
มีรอยตำหนิเฉพาะบนตัวรึเปล่า
รอยสักที่ก้นอะไรแบบนั้น
ไม่มีแน่ๆ
ที่ฝีเย็บล่ะ
มันคือหนังระหว่างช่องคลอดกับรูก้นน่ะ
อี๋น่ะ
เท่ากับไม่ได้เจาะหรือสักจิ๊มิ
ขอถามนะ คุณมีความสัมพันธ์กับผู้ต้องหายังไง
เป็นเพื่อนกัน
มาร์ค
ก็ไม่มีอะไรจะเสริมนะ
งั้น...
เราอาจแก้ต่างได้
ไซมอนอาจอ้างว่า คลิปถ่ายโดยสมัครใจ
ที่จริงผู้กล่าวหาเป็นคนจ้างเขาถ่ายเอง
จึงมีการขอให้จ่ายเงิน
เขายอมรับผิดเรื่องโคเคน ซึ่งน่าทึ่งมากที่เป็นความผิดครั้งแรก
เข้าบำบัดในที่ซึ่งได้รับอนุญาต ปรับพันปอนด์ ทัณฑ์บนหกเดือน
ปรึกษาครั้งนี้ยังฟรี
ถ้าจะทำต่อ นี่คือค่าใช้จ่าย
นี่ก็พอจะรับได้นี่นา
เป็นเรทต่อชั่วโมง
อ้อ
ขอบใจนะ
มาร์ค
เธอเด็กไปสำหรับนาย
นี่ไง "เงินกู้พัฒนาธุรกิจรายย่อยของอียู"
เงินกู้พัฒนาธุรกิจรายย่อยของอียู
"เงินกู้ดอกเบื้ย 0% แจกตามภูมิภาค
"ให้โครงการที่จะกระตุ้น การปลุกชีวิตของเขตอุตสาหกรรมเก่า
"เงินกู้อาจขอได้ถึง 100,000 ปอนด์
"สามารถสมัครออนไลน์
"ซึ่งอาจมีการเชิญให้ไปนำเสนอ แผนธุรกิจต่อในอนาคต"
พล่าม พล่าม พล่ามไป
ฉันพยายามช่วยนายอยู่ ไซมอน
เราผลาญเงินสดที่ได้ไปกับค่าทนายหมด
ก็น่าจะเรียกคนที่ถูกกว่านั้น
ถ้านายไม่ไปแบล็กเมล์ใครตั้งแต่ต้น คงไม่ต้องเรียกใครเลย
มีอะไรเหลือจาก 4,000 ที่ฉันให้นายมั้ย
ไม่มี ฉันก็มีค่าใช้จ่ายเหมือนคนอื่นๆ
อะไรวะ หมดเลยเหรอ
เอาทั้งก้อนไปซื้อยามาสูดหมดเรอะ
เขาเรียกว่าเป็นหนี้โว้ย มาร์ค
ประเด็นคือ เราต้องการเงินสดตอนนี้ ไม่ใช่อีกหกเดือน
รู้มั้ยว่าเดิมพันคืออะไร
ฉันสัญญาจะเปิดร้านซาวน่าให้เวโรนิกา
ถ้ามันไม่เสร็จและเปิดเร็วๆ นี้ เธอทิ้งฉันแน่
- ยังไงเธอก็ทิ้งนายว่ะ - ไม่ ไม่มีทาง
- เธออยู่กับนายจริงๆ รึเปล่าเหอะ - เธอเป็นแฟนฉัน
นายยังไม่ได้แอ้มเธอเลย
แอ้มแล้วโว้ย แล้วก็จะแอ้มอีก
- อะไร ตอนเธอทำงานในซาวน่าเหรอ - ไม่แฟร์ว่ะ
คือในเมื่อเราคุยกันอยู่
บอกได้เลยว่ามีเพศสัมพันธ์ที่สมยอม เป็นไปตามอารมณ์ ไม่ใช่เพี่อกำไร
ได้รับและเกิดขึ้นแล้ว
ไซมอน นายมันคนโรแมนติก
เวโรนิกากับฉันระหองระแหงกัน อันนั้นฉันยอมรับ
ส่งใบสมัครเลยดีมั้ย
จะทำอะไรก็ทำ แต่ฉันอยากให้มีคนมาทำงานที่ตรงนั้น
ต้องเห็นความคีบหน้า
เดี๋ยวนี้
โอเค สปั๊ด เราอยู่ชั้นบน
- ได้เลย มาร์ค - เข้ามาเลย
เมื่อลูกค้าเข้ามา ฉันอยากได้ความรู้สึกโล่งๆ
ได้
อาจติดไฟสลัวๆ ให้พวกตีหม้อรู้สึกผ่อนคลายไรงั้น
ใช่เลย ดีจังที่มีคนเข้าใจ
แล้วก็ปล่อยตัวแล้ว
วู้ดดี้ เบย์เป๋ตอนออกจากคอก แต่ก็เริ่มวิ่งเข้าที่
ส่วนทางขวาสุด ไฟน์ เอน แดนดี้นำเดี่ยว ไป
สตีเวนตัน สตาร์เกาะกลุ่มตรงกลาง กับเจค็อบ พิลโลว์
สวัสดี ฟรังโค
ไซมอน
- แต่นายไม่... - ออกมาแล้ว
- "ออกมา" เหรอ - เออ หุบปากได้
โทษทีที่ดูตกใจที่เห็นนายนะ แฟรงค์ คือมัน...
คือ ฉันว่าจะ...
ว่าจะจัดการเองแล้วค่อยบอกข่าวดีนาย แต่ว่า...
นายไม่เชื่อแน่ๆ
เมื่อสองวันก่อน ฉันรับสายจากเพื่อนเก่า
เกฟ เทมเพอร์ลี จำได้มั้ย
ได้
นั่นแหละ
เขาไปธุระที่อัมสเตอร์ดัม
เช้าวันหนึ่งอยู่ในร้านกาแฟ แล้วได้ยินเสียงมาจากข้างหลัง
เสียงแง้วๆ ขึ้นจมูก
ไม่จริง
เขาเลยหันกลับมา
นี่มันสองวันก่อน ฉันก็เพิ่งทำใจรับข่าวเหมือนกัน
- เขาอยู่นั่น - ให้ตายห่านบ้านบึ้ม
ยี่สิบปีไม่เปลี่ยนเลย
ใช่ ยิ้มแบบเดิมเป๊ะ แสยะมุมปาก บนหน้าตาโคตรน่าเกลียด
- ให้ตายสิ - ใช่ เรนตัน
ไอ้เวรมาร์ค เรนตัน
อาศัยอยู่ในอัมสเตอร์ดัมตลอดมา กับเงินของเรา
- เวรเอ๊ย เรนตันเห็นเขารึเปล่า - ไม่
เกฟตามเขาไป มันเดินไปในเขตออฟฟิศ
ไม่ไกลจากใจกลางเมือง
แล้วเกฟเลยต้องแยกไป แต่เดี๋ยวจะกลับไปดู
จะอยู่แถวนั้น จะตามเรนตันกลับบ้าน แล้ว...
- แล้วเราจะไปเยี่ยมเขา - ใช่เลย
- ฉันต้องมีพาสปอร์ต - เดี๋ยวจัดให้ได้
จะเอาอาวุธไป
เราน่าจะไปหาอาวุธที่นั่น ฟรังโค
เออ ก็จริง ของพวกนี้ที่อัมสเตอร์ดัมมีใช่มั้ย
ใช่ เรื่องสำคัญคือนายต้องหดหัวไปก่อน
กบดานไง จนกว่าจะได้พาสปอร์ต จนกว่าฉันจะได้ตั๋ว
- เพราะนี่เป็นโอกาสแล้ว แฟรงค์ - เออ
ฉันจะฉีกแม่งเป็นชิ้นๆ
นายได้ทำแน่ๆ
(ภาพจากกล้องวงจรปิด)
(ปิดบังใบหน้าเพี่อ ปกป้องผู้กระทำผิด)
ไซมอนกับฉันไม่ได้นอนด้วยกัน
เหรอ ก็สงสัยอยู่
เคยครั้งนึงแต่... ฉันเป็นแฟน ที่เหมือนเป็นธุรกิจของเขามากกว่า
ไซมอนไม่ใช่คนดี
แต่ฉันชอบเขา
น่าจะมากกว่าที่เขาชอบตัวเองอีก
อ้อ แต่เธอไม่...
ถ้าไม่มีด้านกายภาพของความสัมพันธ์นี้
คือเธอคงไม่อยากจะ... แบบว่าเสียเวลามั้ย
อะไรคือ "เลือกชีวิต"
เลือกชีวิต
- อะไรนะ - "เลือกชีวิต"
บางทีไซมอนชอบพูด
เขาบอกว่า "เลือกชีวิตสิ เวโรนิกา"
"เลือกชีวิต"
"เลือกชีวิต" เป็นคำขวัญที่ตั้งใจดี จากการรณรงค์ต้านยาเสพติดสมัยปี 1980
แล้วเราก็เติมอะไรเข้าไปเรื่อย
เช่นฉันอาจพูดว่า สมมตินะ เลือก...
ชั้นในดีไซน์เนอร์
เพราะหวังลมๆ แล้งๆ ว่าจะ เติมเชื้อไฟให้ความสัมพันธ์ตายด้าน
เลือกกระเป๋าหรู
เลือกรองเท้าส้นสูง
แคชเมียร์ผ้า ไหม เพื่อให้ตัวเองรู้สึกคล้ายจะมืความสุข
เลือกไอโฟน ที่ผลิตในจีน จากผู้หญิงที่โดดหนีจากหน้าต่าง
แล้วเอายัดใส่กระเป๋าแจ็คเก็ต ที่หลุดจากโรงงานนรกไหม้ไฟในเอเชียใต้
เลือกเฟซบุ๊ค ทวิตเตอร์ สแนปแชท อินสตาแกรม
และวิธีอื่นๆ อีกเป็นพันที่จะพ่นพล่าม ใส่คนที่ไม่เคยเจอ
เลือกอัพเดตโพรไฟล์
บอกโลกว่าเมื่อเช้ากินอะไร เพราะหวังว่าจะมีใครที่ใดที่หนึ่งสนใจ
เลือกตามหาถ่านไฟเก่า
อยากเชื่อเต็มประดาว่า เราไม่ได้แก่หง่อมอย่างเขา
เลือกถ่ายไลฟ์สด จากชักว่าวครั้งแรกไปจนลมหายใจสุดท้าย
ความสัมพันธ์มนุษย์ลดสภาพ เป็นอะไรที่เหลือแค่หน่วยข้อมูล
เลือกสิบอย่างที่เราไม่เคยรู้ เกี่ยวกับคนดังที่ไปอัพหน้ามา
เลือกกรีดร้องเรื่องการทำแท้ง
เลือกเล่นมุกเกี่ยวกับข่มขืน ด่าพวกร่าน ถ่ายคลิปโป๊แก้แค้น
และคลื่นความเหยียดผู้หญิง อย่างน่าหดหู่ไม่รู้จบ
เลือกเชื่อว่า 9/11 ไม่เคยเกิดขึ้น หรือถ้าเกิดก็เป็นฝืมือพวกยิว
เลือกสัญญางานไม่กำหนดเวลา กับการเดินทางสองชั่วโมงไปทำงาน
แล้วก็เลือกแบบเดียวกันให้ลูกตัวเอง เพียงแต่มันจะแย่กว่า
แล้วค่อยมาบอกตัวเองว่าดีแล้ว ที่เด็กพวกนั้นไม่เคยเกิดมา
แล้วค่อยๆ นั่งชิลกลบความเจ็บปวด
ด้วยยาอะไรสักอย่างที่หุงในครัวใครสักคน กินไปเท่าไหร่ไม่รู้
เลือกคำสัญญาที่ ไม่เคยทำ และนึกอยากทำทุกอย่างให้ต่างจากเดิม
เลือกการไม่เคยเรียนรู้ จากความผิดพลาดของตัว
เลือกนั่งมองประวัติศาสตร์ซ้ำรอย
เลือกการทำใจรับอย่างช้าๆ
รับสิ่งที่จะหาได้แทนที่จะเป็นสิ่งที่หวัง
ยอมรับอะไรที่ด้อยกว่า แต่ก็ปั้นหน้าว่าพอใจ
เลือกความผิดหวัง
และเลือกเสียคนที่รักไป
และเมื่อพวกเขาหายไปจากชีวิต ส่วนหนึ่งของเราก็ตายไปด้วย
จนกระทั่งเห็นว่าวันหนึ่งในอนาคต ทีละคน สุดท้ายทุกคนจะจากไปหมด
แล้วจะไม่เหลืออะไรของตัวเรา ให้วัดว่ายังมีชีวิตหรือตายไปแล้ว
เลือกอนาคตตัวเอง เวโรนิกา
เลือกชีวิต
นั่นแหละ ตอนนั้นมันก็สนุกดี
ฉันชอบเธอนะ มาร์ค
ร้านของมือสองเอดินเบอระ
ออกฤทธิ์ เหงื่อไหลโทรมร่างของซิคบอย
ไวอากร้า 100 มก.
แม่ง
วิคเคส อุปกรณ์ก่อสร้างและดีไอวาย
เธอจะทำอะไรต่อ
ฉันจะเป็น มาดาม ในซ่องของไซมอน
เอาจริงๆ สิ...
เธอจะทำอะไรต่อ
ไม่รู้เหมือนกัน ฉันควรกลับบ้าน
แต่...
จะให้กลับบ้านมือเปล่าน่ะเหรอ
ไม่มีใบประกาศ ไม่มีอาชีพ ไม่มีเงินกลับไปด้วยซ้ำ
มีอะไรรออยู่ที่บ้านล่ะ
ก็นั่นแหละ
ความผูกพันทางอารมณ์
แค่นั้น
- พร้อมนะ - เออ ก็ดี นายโอเคมั้ย
- ใช้ได้ - แน่นะ
- ทำไมล่ะ - ไม่มีอะไร
- ทำไม เกิดอะไรขึ้น - เปล่า ไม่ได้เกิดอะไร ฉันแค่...
แค่ชอบที่เราทำงานด้วยกัน
แค่นั้น
ดี งั้น...
- เข้าไปกันมั้ย ดี - ได้
ให้ตาย
นี่คือโครงการบูรณะและปรับปรุง ตึกลีธอันเป็นเอกลักษณ์
เรามองว่ามันเป็นประสบการณ์ โรงแรมเบดแอนด์เบรคฟาสต์แบบดั้งเดิม
เป็นจุดหมายในการท่องเที่ยว ในตัวของมันเอง
ผนังจะแต่งด้วย งานศิลปะจากศิลปินท้องถิ่น
อาหารสดใหม่พื้นบ้านในย่านนั้น
มืโครงการคืนสู่สังคมเพื่อสนับสนุน ให้เด็กๆ ในโรงเรียนคิดนอกกรอบ
เป็นแรงบันดาลใจให้พวกเขาเชื่อว่า... ใช่ พวกเขาทำได้
ครั้งหนึ่งท่าแห่งนี้เคยดูแล เรือนับพันๆ ลำทั่วโลก
และตอนนี้มันจะกลับมาผงาดอีกครั้ง
เราเชื่อว่าธุรกิจของเราจะมีบทบาทสำคัญ ในศูนย์กลางของมัน
ทั้งทางกายภาพและจิตวิญญาณ
ณ ใจกลางของคลื่นลูกใหม่ ในการชุบชีวิตลีธขึ้นมาอีกครั้ง
พอร์ทซันไชน์
ลีธ 2.1
พอร์ทซันไชน์ เป็นมากกว่าแค่ที่กินดื่ม
ถูกต้อง
เราเคยขโมยของพวกนี้
วอลล์เปเปอร์หรูๆ
แล้วเอาไปขาย พวกชนชั้นกลางอะไรอย่างนั้น
ฉันกับมาร์คเคยขโมยอะไรทุกอย่างเลย
จนเราโดนจับ
เขาหลุดไปได้ ฉันโดนหกเดือน
แต่นั่นแหละ เข้าไปแล้ว เราถึงได้รู้ว่าเราเก่งเรื่องไหน
ลายเซ็น ฉันเพิ่งรู้ว่าเก่งเรื่องนั้น
ลายมือใครก็ได้ เห็นครั้งเดียวก็ทำได้
ตอนออกมาฉันเลย "บ๊ายบาย การจิ๊กของ สวัสดีสมุดเช็ค สวัสดีใบถอนเช็ค"
ไปจนถึงเวสเทิร์นยูเนี่ยน
ลายเซ็น เงินสดเต็มมือ
ไปถึงร้านของสแวนนีย์ ปลดหนี้หมด ซื้อยามาอีก
ตอนนั้นฉันเป็นเหมืองทองเคลื่อนที่เลย
แล้วเกิดอะไรขึ้น
ชิปกับรหัสพิน เดบิตการ์ด อีแบงค์กิ้ง
พวกเศรษฐีโอนเงินกันด้วยการกดปุ่มเดียว
ไม่มีที่ให้ศิลปินแบบฉันอีกแล้ว
งั้นเธอทำยังไง
กลับไปอยู่ข้างถนนสิ สัปดาห์ละเจ็ดวัน
ฉันชอบเรื่องของเธอนะ เธอน่าจะเขียนไว้
คิดงั้นเหรอ
ใช่ ก็เขียนแบบที่พูดเนี่ยแหละ
สนุกดี ฉันก็อยากอ่าน
มาร์คกับไซมอนอาจช่วยเขียนด้วย
"ทอมมี่ดูดี
"จนมันน่ากลัว
"เขากำลังจะตาย
"สักวันระหว่างสัปดาห์หน้า หรืออีก 15 ปีข้างหน้า
"จะไม่มีทอมมี่อีกแล้ว
"คิดว่าฉันก็คงจะตายเหมือนกัน
"ที่แตกต่างคือ กับทอมมี่เรารู้แน่
"ทอมมี่หนีจากมันไม่ได้
"เขาไม่มีเงินจ่ายค่าฮีตเตอร์ที่บ้าน
"เอาตัวเองไปอยู่ที่ปลอดภัย
"อยู่ในที่อบอุ่น กินอาหารสดๆ ดีๆ
"หรือกระตุ้นสมองและจิตใจ ด้วยความท้าทายใหม่ๆ
"เขาจะมีชีวิตอีกแค่ห้าหรือ 10 หรือ 15 ปี ก่อนที่จะตายป่นปี้
"ทอมมี่จะไม่รอดจากฤดูหนาว ของเวสต์แกรนตัน"
คือฉันก็พยายามมากเลยนะ มาร์ค แต่ไม่รู้สึกอะไรเลยว่ะ
เรายังหนุ่ม เรื่องเฮงซวยเกิดขึ้น มันจบไปแล้ว
กลับกันได้รึยัง
- รถไฟเที่ยวต่อไปอีกสองชั่วโมง - ให้ตายสิวะ
นี่ เรามาที่นี่เพราะถือเป็นการรำลึกถึงเขา
รำลึกความหลัง
นายถึงได้มาตะหาก
นายมันนักท่องเที่ยว ในความเยาว์ของตัวเอง
แค่เพราะนายเจอประสบการณ์เฉียดตาย แล้วตอนนี้รู้สึกอบอุ่นซาบซ่า
แล้วมีช่วงไหนที่นายหวนคิดถึงอีก
อันนี้มั้ย
เอาเป็นวันที่นายขายยาล็อตแรกให้ทอมมี่
ทำให้เขาติดเฮโรอีน ติดเชื้อเอชไอวื
แล้วสุดท้ายก็ถึงกับตายตอนอายุ... เท่าไหร่นะ 22 หรือ 23
- ยี่สิบสาม - ยี่สิบสาม
มันไร้เดียงสาแค่ ไหนล่ะ
ใช่ นั่นความผิดฉัน
แล้วของนายล่ะ
ไม่รู้นายพูดเรื่องอะไร
ป่านนี้เธอคงเป็นสาวแล้ว
อาจมีลูกของตัวเอง
แต่เธอ ไปไม่ถึงจุดนั้นใช่มั้ยล่ะ
ไม่เคยมีโอกาสได้ใช้ชีวิต
เพราะพ่อของเธอ
คนที่ควรจะเฝ้าดูแลเธอ
ปกป้องลูกอ่อนของตัวเอง
มัวแต่วุ่นกับการฉีดเฮโรอีนเข้าเส้นเลือด
จนลืมดูว่าลูกหายใจดีอยู่รึเปล่า
เรื่องนั้นนายทำใจได้ยังไง
เออ ก็จบกันไป
ไวอากร้า
เอาล่ะนะ
สุขาชาย
ให้ตาย
- สวยนะน้อง - ขอบใจ
ดูดีมากเลย อีหนู
คุณก็ไม่ได้แย่นะ ลุง
แหม มาตรงนี้เลย
จริงเหรอ
ไม่ได้ใส่กกนุ นะ
ให้ตาย
จะบอกให้นะ ขอไปฉี่แป๊บ เดี๋ยวมา
แล้วค่อยดูว่ายังไงกัน โอเคนะ
- ก็ได้ - ดี
ตกลง ได้เลย
สวัสดีค่ะ ฉันรับสายไม่ได้ ฝากข้อความไว้นะ
แม่ง
อะไรกันเนี่ย
คิดจะทำการงานพิเศษเหรอครับ คุณ
เอายาคืนมาเถอะพวก
อย่าใช้ยาเกินขนาดล่ะ
เอายาคืนมาเถอะว่ะ
ก่อนฉันจะบุกเข้าไปเล่นงานแกให้น่วม
ได้ เอาไป ใจเย็นสิ
- ให้ตาย - ไอ้เวร
เลวเอ๊ย
ไอ้ชั่ว!
แม่งเอ๊ย แม่ง
ขอต้อนรับสู่ ที่จอดรถแคสเซิลเทอร์เรซ
เรนท์บอย นายอยู่ไหน... มาร์ค
ไปเลย ไปเร็ว
แม่ง!
มาเลยมา ไอ้ชั่วเอ๊ย
เวรละ
ไปเลย ไปเร็วๆ ได้มั้ย
ให้ตายสิ
ห่านเอ๊ย
ฉันไม่รู้ว่ะ
โอเคๆ
ก็อาจได้ยินอะไรมา โทษทีที่ไม่ได้บอก
นายอาจได้ยินอะไรมางั้นเหรอ
โอเค แม่ง ฉันรู้
ฉันรู้แล้วก็เอานายใส่พานให้เขา เมื่อไหร่ก็ได้
นายคงตั้งตารอวันนั้นด้วยสิใช่มั้ย
เออๆ ก็ใช่ ก็ตั้งตารออยู่
ฉันควรจะฆ่านายซะ
อะไรวะเนี่ย
ขึ้นมา
มาร์คกับไซมอนใช่ไหม
รู้ไหมฉันเป็นใคร
ดี
งั้นพวกนายก็รู้ว่าฉันเป็นเจ้าของซาวน่า ตอนเหนือของเอดินเบอระ
ที่จริง พวกนายควรรู้ว่าฉันเป็น เจ้าของซาวน่าทุกแห่งในเอดินเบอระ
ธุรกิจของนาย ยังไงก็ไม่มีทางเกิด ใช่มั้ย
ฉันยอมให้นายมาอยู่หน้าบ้านไม่ได้
มาแข่งขันแย่งพนักงาน แย่งลูกค้า
มันไม่ได้เกิดอยู่แล้ว ไซมอน ใช่ไหมล่ะ
- ไม่ครับ คุณดอยล์ - คำตอบนี้ถูก
ฉันไม่ยอมให้มันเกิด แล้วมันก็จะไม่เกิดใช่มั้ย
ยังดีที่เป็นนายสองคน
ฉันไปหาข้อมูลของนายมา เลยได้ยินว่านายมันไอ้ขี้แพ้สองตัว
โคตรขี้แพ้เลยทั้งสองตัว
- ฟังดูเป็นไงบ้างล่ะ ไซมอน - ใช่ ใช่ ก็อาจจะจริง
เออ "อาจจะจริง" เป็นคำตอบที่ถูก
แก้ผ้า
แก้ให้หมด
ให้ตายสิ
"อาจจะจริงนะครับ คุณดอยล์"
ถ้านายมอบราบคาบแก้วกว่านี้ เราอาจไม่ต้องนุ่งลมกลับบ้าน
อย่างน้อยฉันก็มีเกียรติ
นายเรียกว่างั้นเหรอ
พร้อมมั้ย
- ไม่ - มาเร็ว
วี. โคแวคช์
หวัดดี หนุ่มๆ
ลบไปเลยนะ
อัพขึ้นทวิตเตอร์ไปแล้ว ไม่มีใครเห็นหรอก
เวโรนิกา ไม่เข้าใจเหรอ เราจะทำซาวน่าไม่ได้แล้ว
- ไม่ได้เลย - ฉันรู้อยู่แล้ว
เท่ากับเราเสียทุกอย่าง
- นี่ไม่ได้อีเมลเหรอ - ไม่ ไม่ได้อีเมลบ้าอะไร
เราได้เงินแล้ว
- อะไรนะ - ได้เท่าไหร่
เงินน่ะ เรียกว่าอะไรนะ
- เงินพัฒนาธุรกิจรายย่อย - เท่าไหร่
หนึ่งแสนปอนด์
ไม่จริง!
เยี่ยม!
ก่อนอื่น
จะมีโอกาส
แล้วจากนั้น
ก็เกิดการหักหลัง
มาร์คเคยขโมยเงินจากฉัน
เพื่อนสนิทที่สุดของเขา
เท่ากับเงินนี้เป็นของฉัน
ก่อนอื่น
จะมีโอกาส
แล้วจากนั้น
ก็เกิดการหักหลัง
ไซมอนรู้ว่าฟรานซิส เบกบี้ออกมาแล้ว แต่เขาเลือกจะเก็บเป็นความลับ
ฉันไม่ได้เป็นหนี้เขา
เราไม่ได้เป็นหนี้อะไรเขา
เวโรนิกา
- สบายดีมั้ย เมอร์ฟีย์ - ฟรังโค
นั่งสิ
นั่งลง
เดี๋ยวนี้...
มันอยู่ไหน
อย่าพูดว่า "ใคร"
อย่าพูดว่า "ฉันไม่รู้"
แค่บอกมาว่ามันอยู่ไหน
- ยังติดยาอยู่เหรอ เมอร์ฟีย์ - เปล่า
ฉันเลิกสนิทแล้ว แฟรงค์
แกเนี่ยนะ เลิกสนิท ขำละ
ไอ้พวกนี้มันบ้าอะไร
ก็คือเหมือนกับ เขียนเรื่องอะไรอย่างนั้น
"เรื่อง" เหรอ
แค่เขียนเรื่องให้ใครกัน
ใครจะอื่นเรื่องบ้าๆ ที่เขียนจากคนโง่ๆ อย่างแก
ก็คิดว่าหลานๆ ฉันอาจจะอ่าน หรือ...
- แกมีหลานแล้วเหรอ - ยัง
แล้วจะเขียนเรื่องอะไรให้พวกนั้น
พวกมันอาจไม่ชอบนิทานก็ได้ เคยคิดรึเปล่า
ไม่เคย นั่นมีประเด็นดีนะ ฟรังโค
"เหงื่อไหลโทรมร่างของซิคบอย"
- ซิค... ซิคบอยเหรอ นี่เรื่องของเขาเรอะ - เรื่องของเราทุกคนแหละ
- พวกนี้มีเรื่องฉันด้วย - เปล่า ไม่มี
ก็ไม่ควรจะมี
"เดินตัดผ่านทุ่งหญ้า"
นี่ อ่านซะ
- อะไร - อ่านมา
"เดินตัดผ่านทุ่งหญ้า
"ผับคืนนั้นก็แน่นสุดๆ
"เต็มไปด้วยคนแถวนี้ เเละพวกมาตามเทศกาล"
เพราะกำลังมีเทศกาลอยู่ ในเรื่องน่ะนะ
"ทุกคนถือเครื่องดื่มแก้วเล็ก ก่อนจะมุ่งหน้าสู่โชว์เรื่องใหม่
"เบก...
"เบก... "
ยังไงฉันจะตัดตอนนี้ออกอยู่แล้ว แฟรงค์
เออ อ่านมาก่อนเหอะ
"เบกบี้ฉี่รดกางเกงยีนส์"
จำคืนนั้นได้
อ่านไปสิ
- อะไรนะ - อ่านต่อ อ่านต่อ
"เด็กคนนั้นไม่ยอมส่งกระเป๋าเงินมา ต่อให้เบกบี้ชักมืดออกมาขู่
"คำสุดท้ายที่ ได้ยืนหมอนั่นพูดคือ
"'นายไม่ใช้มีดหรอก'
"เบกบี้โคตรบ้าไปเลย ใช้มีดตวัดไปอย่างลืมตัว นึกออกมั้ย
"เราเกือบลืมเรื่องกระเป๋าตังค์ไปเลย
"เลือดไหลลงท่อระบายน้ำ ผสมกับฉี่ทั้งหลาย"
เลือด
ผสมกับฉี่
เป็นฉากที่ไม่สวยเลยพวก
เมอร์ฟีย์
แกมีทักษะซ่อนเร้นนะพวก
"แล้วมันก็เกิดขึ้น
"แค่เอาเบืยร์เอ็กซพอร์ตหนึ่งไพนต์ ตั้งไว้หน้าเบกบี้
"เขายกดื่มอึกเดียว
"แล้วก็ปาแก้วเปล่าจากไพนต์ก่อน
"ข้ามระเบียงลงไป แบบปาข้ามไหล่ตัวเองง่ายๆ
"แก้วตกลงมาโดนหัวสาวคนหนึ่ง
"ซึ่งก็หัวแตกตอนที่เธอทรุดลงคุกเข่า
"เบกบี้ลุกขึ้นทันที แล้วเราก็วิ่งลงบันได เขาตะโกนว่า... "
"แม่สาวนั้นโดนแก้วว่ะ!
"แล้วต้องไม่มีใครออกไป จนฉันเจอว่าใครเป็นตัวการ"
"แม่สาวนั้นโดนแก้วว่ะ
"แล้วต้องไม่มีใครออกไป จนฉันเจอว่าใครเป็นตัวการ"
โคตรดีเลย
เขียนอะไรไว้อีก
นี่อะไร นี่อะไร
ลอนดอน ลอนดอน
"เรนตันไม่เคยเห็นเงินมากขนาดนี้
"เขาขโมยเงินมา เอามาจากเพื่อนตัวเอง"
อะไร นั่นแหละเป็นเรื่อง นั่นเลย
นั่นมันเรื่องย่อยเฉยๆ
"เรนตันไม่รู้สึกสงสารเบกบี้
"ไม่เลย
"เรนตันรู้สึกผิดจริงๆ ต่อสปั๊ด
"เขารักสปั๊ด
"สปั๊ด ไม่เคยทำร้ายใคร
"ถ้ามีใครสักคน ที่เรนตันอยากจะชดเชยให้
"ก็คงเป็นสปั๊ด"
"ชดเชย" เหรอ
ฉันจะถามแค่ครั้งเดียวนะ
เขาทิ้งเงินไว้ให้แกเท่าไหร่
สี่พันปอนด์ ทิ้งไว้ในล็อกเกอร์
แล้วตอนนั้นแกก็ไม่บอกเรา
ขอโทษที ฟรังโค
อย่าขยับนะเว้ย
ฉันขโมยเงินมาจริงๆ แต่พวกนั้นก็ ไม่น่าแปลกใจ
คือเราก็ขโมยจากคนทุกแบบ
ร้านค้า ธุรกิจ เพื่อนบ้าน ครอบครัว
เพื่อนก็แค่เป็นเหยื่ออีกกลุ่มหนึ่ง
ตอนเช้า ตอนที่นายหายไปพร้อมกับเงิน
ฉันโมโหมาก แต่ฉันก็คิดว่า
"แน่สิ เขาต้องเอาไป
"ทำไมถึงจะไม่เอา"
แดเนียล
ฉันเอง
ฉันไม่อยู่นี่
- หมายความว่าไงไม่ได้อยู่นี่ - ไปซะ
เวโรนิกา เธออยู่ตรงนี้ไม่ได้ ขอล่ะ
มันไม่ปลอดภัยสำหรับเธอนะ แม่แมวน้อย
- เธอต้องหายตัวไป - เกิดอะไรขึ้น
บอกมาร์ค บอกไซมอน
พวกนั้นต้องริบหนี เบกการ์หลุดออกมาแล้ว
ขอร้อง เวโรนิกา ไม่รู้เขาจะกลับมาเมื่อไหร่
ใครจะกลับมา
ไหนดูซิ
กู้ภัยเหรอ
นี่สาวของนายเหรอ เมอร์ฟีย์
ขอร้อง ฟรังโค อย่ายุ่งกับเธอ เธอไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้
แน่สิว่าไม่เกี่ยว
เธอจะมาอยู่กับ ไอ้หน้าทุเรศอย่างแกทำไม
ชื่ออะไรจ๊ะ สาวน้อย
เวโรนิกา
ชื่อเพราะนะ
แล้วเธอรู้จักคุณเมอร์ฟีย์ได้ยังไง
- ผ่านไซมอน - ไซมอนเหรอ
เจ้าไซมอนเอ๊ย
แล้วเพื่อนสนิทที่สุดของไซมอนล่ะ
รู้จักเขาด้วยมั้ย
มีโทรศัพท์รึเปล่า
- โทรศัพท์เหรอ - ใช่ มือถือน่ะ
อะไรแบบนั้น
- มี - เอามานี่
แต่คุณต้องปล่อยเราไป
ทั้งสองคน
เวโรนิกา อยู่ไหนเนี่ย เกิดอะไรขึ้น
- เอาอีกมั้ย - ไม่ล่ะ พอแล้ว
เธอจะไปไหน
เธอไม่ควรออกมาในย่านนี้นะ แม่แมวน้อย
ฉันมีแผนให้เราสองคน
อะไร
มาเจอฉันที่ผับตอนเที่ยงคืนนะ X
เวโรนิกา / 21:59 น. มาเจอฉันที่ผับตอนเที่ยงคืนนะ X
"เรา ไปหาที่ฉี่ในสถานีลีธเซ็นทรัลเก่า
"ฉัน เรนตัน กับเบกบี้
"ที่นั่นว่างเปล่า อีกไม่นานก็จะทุบทิ้ง"
นี่มันเคยเป็นสถานีใหญ่น่าดู
เคยมีหัวรถจักรไอน้ำจากนี่ วิ่งไปทุกที่
ปู๊น-โคตรแม่ง-ปู๊น!
"ตาแก่ขี้เมาคนที่เบกบี้มองอยู่
"ลุกขึ้นมาหาเรา ขวดไวน์ยังอยู่ในมือ"
พวกหนุ่มๆ จะไปไหนกัน
ไปดูรถไฟเหรอ
ที่ลีธเซ็นทรัลเนี่ยนะ
"เขาพูดพลางหัวเราะพลาง
"ฉันเห็นว่าเบกบี้ดูสลด และกระสับกระส่ายพิลึก"
พวกนี้เปิดให้แกเลยว่ะ
ไอ้เฮงซวย
"ตอนนั้นเองที่ฉันนึกได้
"ตาแก่ขี้เมานี่คือพ่อแท้ๆ ของเบกบี้"
"ก่อนอื่นจะมีโอกาส
"แล้วจากนั้นก็เกิดการหักหลัง"
เรื่องก็จบอย่างนั้น
ตลกดี
นั่นมันทุกอย่างที่ฉันเขียนไว้แล้ว
ใช่ แดเนียล
แต่เรื่องนี้...
ก็จำต้องจบเหมือนกัน
จูน
ฟรังโคจูเนียร์
ขอเข้าไปหน่อยได้ไหม
มีเรื่องที่ฉันต้องทำคืนนี้ แล้วฉันจะหายตัวไป
ไม่ว่ายังไง คงอีกนาน กว่าพวกเธอจะเจอฉันอีก
เลยคิดว่าจะแวะมาหา
คิดว่าจะแวะมาหา แล้วบอกว่า โชคดีนะ ลูก
แค่นั้น
ขอบคุณครับ พ่อ
คือ มันก็ยากสำหรับฉัน เพราะว่า...
เราไม่เคยมีอะไรแบบนั้น สมัยฉันเป็นเด็ก
คือไม่เหมือน จัดการ...
โรงเเรม
เออ ไอ้จัดการโรงแรมบ้าอะไรเทือกนั้น
ไม่เคยมีอะไรแบบนั้นเลย
แต่ว่า...
โลกมันเปลี่ยนไปนะ ใช่มั้ย จูน
ต่อให้ตัวเราไม่เปลี่ยน
งั้นก็... ดูแลตัวเองด้วย ไอ้ลูกชาย
ตาแก่ขี้เมานั่นคือพ่อของฉัน
ส่วนไอ้โง่ตรงนี้ก็พ่อของแก
แกจะต้องเป็นคนดีกว่าเราทั้งสองคน
ขอต้อนรับสู่ เอดินเบอระ เวฟเวอร์ลีย์
อะไรวะเนี่ย
เธอไม่อยู่ตรงนี้
แล้วในเมื่อเรามากันทั้งสองคน
ไม่คิดว่าเธอจะมาเร็วๆ นี้หรอก
ฉันจะโทรหาเธอ
ปิดเครื่อง
งั้นเรามาทำอะไรกันที่นี่
คิดว่าคงเป็นวิธีบอกลาของเธอมั้ง
ฉันรักผู้หญิงคนนั้น
มาร์ค ขอโทษ ฉันทำเรื่องแย่มากไปแล้ว
- นายมาทำอะไรที่นี่ - ล็อกประตูเลย
ขอโทษเรื่องอะไร
ล็อกเลย
- ขอโทษเรื่องอะไร - ขึ้นไปข้างบนเดี๋ยวนี้
เราต้องไปกันเดี๋ยวนี้
- มาร์ค ฉันทำเรื่องแย่มาก - อะไรล่ะ
- ฟรังโค - อะไรนะ
เวโรนิกา! เกล!
เฟอร์กัสน้อย ถึงตอนนี้จะไม่น้อยแล้วก็เถอะ
ได้เจอเขาบ้างรึยัง เขาตัวสูงปริ๊ด...
นายพูดเรื่องอะไรวะเนี่ย เมอร์ฟีย์
เออ พูดต่อซิ สปั๊ด
พูดต่อให้จบ
เพราะเราทุกคนอยากฟัง
ก็เหมือนพ่อหนุ่มนี่บอก
การทรยศ
ไม่
ไม่ใช่ ก่อนอื่นจะมีโอกาส ใช่มั้ย
แล้วจากนั้น... จากนั้นก็เกิดการหักหลัง
เราทุกคนเคยฟังมาก่อนแล้วนี่ มาร์ค
- เออ เป็นได้ - เออ ก็เป็นได้ว่ะ
เออ อย่างนายว่า เวลา 20 ปีผ่านไปเหมือนติดปีกบินนะ
เรามาอยู่ตรงนี้
พวกนี้โชคดีอีกแล้ว
มีเงินบ้างอีกแล้ว
แล้วก็มี... ก็มี...
อีตัวบ้าๆ จากบัลเกเรีย
งั้น...
มันจบยังไง
- จบในโลงสิ ฟรังโค - ใช่แล้ว
เราทุกคนต้องลงโลง
แค่รอว่าเมื่อไหร่จะตอกฝาโลง
- แฟรงค์ ไม่เอาน่ะ - แกรู้
ตั้งใจหลอกฉันด้วย แกนั่นแหละ
เอาจริงๆ นะ พวก...
จะจัดการแกทีหลัง
ตอนนี้...
เรนท์บอย
แกกับฉัน
รู้มั้ย ครั้งนึงฉันเคยฆ่าคน
คนที่ไม่ได้ทำอะไรให้เลย
ไอ้เวรนั่นแค่มองหน้าหาเรื่อง
ในจังหวะที่ฉันคิดถึงแกอยู่
ฉันคิดถึงแกมาตลอด 20 ปี
ตอนที่แกปล้นพวกเรา
เพื่อนรักสุดของแก
ไม่เคยได้เงินคืน
ไม่เคยได้ความหวังคืน
ฉันสัญญากับตัวเองว่าวันหนึ่ง...
ไม่เอาน่ะ เรนท์บอย
ปกติแกไม่ขี้อายขนาดนี้
ฉันจำได้นะ
วันแรกตอนเรียนประถม
วันแรกสุดเลย
ครูบอกว่า
"อรุณสวัสดิ์จ้ะ มาร์ค นั่งตรงนี้ก็ได้ ใกล้ๆ กับฟรานซิส"
จำได้มั้ย ฟรังโค
นายแก่กว่า แต่นายซ้ำชั้น
ฉันจำได้ดีเลย
เออ
เรียนทุกอย่างมาก่อนเราใช่มั้ยล่ะ
แล้วก็จะเจออะไรๆ อีก
เรามาถึงตรงนี้กันแล้ว
เออ แกก็เอาตัวรอดได้
โลกก็พออยู่ได้ถ้าแกเป็นคนโคตรฉลาด แต่คนอย่างฉันล่ะ
แต่คนเวรตะไลอย่างฉันล่ะ ฉันจะได้อะไร
ได้แค่ที่สร้างจากสองมือ
ได้แค่ที่ได้มาจากหมัด
นั่นคือสิ่งที่ฉันจะได้เหรอ
ทีนี้ใครโคตรฉลาดกันแน่
เวรเอ๊ย
เออ มาถึงตรงนี้กันแล้ว
ไม่เอาน่ะ
ไม่เอาน่ะ มาร์ค
ไปเร็วๆ
นี่ ไปเลย
ฟรังโค!
"เธอเลยบอกสปั๊ดว่า..."
จะปลอดภัยกว่าถ้านายไปกับฉัน
ไม่ล่ะ ฉันเป็นหนึ่งใน คนท้องถิ่นคนสุดท้ายของแถบนี้
ฉันไปไหนไม่ได้
"เขาพูด ยังเกาะเกี่ยวความหวัง
"ว่าเขาจะไม่ก่อเหตุร้าย ต่อเพื่อนของตัวเองอย่างนั้น
"แต่เธอบอกว่า..."
ฉันจะส่งส่วนแบ่งมาให้
ไม่ได้ผลสำหรับฉันหรอก เวโรนิกา ฉันก็เอาไปลงกับเฮโรอีนหมด
ก็ ได้
งั้นฉันจะส่งให้เกล
กับเฟอร์กัสน้อย
"เกล เฟอร์กัสน้อย
"โอกาสที่จะได้เห็นรอยยิ้มพวกเขาอีกครั้ง
"เขาหยิบปากกาขึ้นมา
"และด้วยพรสวรรค์ด้านการปลอมแปลง ซึ่งหลังๆ แทบไม่ได้ใช้
"เขาก็ลงชื่อของพวกนั้น
"ไซมอน วิลเลียมสันและมาร์ค เรนตัน
"เขาโอนเงินทั้งหมด 100,000 ปอนด์
"เข้าบัญชีของเวโรนิกา โคแวคช์ ในบัลแกเีรย"
ขอบคุณมาก แดเนียล
สปั๊ด คนส่วนใหญ่เรียกฉันว่าสปั๊ด
แม่งเอ๊ย
เขาทำอะไรนะ
- เขียนเรื่องทั้งหมด - เอาจริงดิ
เขาบอกฉันว่างั้นนะ
- เมอร์ฟีย์เนี่ยนะ - ก็ดูเหมือนอย่างนั้น
แล้วใครจะอ่านวะเนี่ย
นั่นแหละปัญหา ไม่มีคนอ่านหรอก
ฉันคิดชื่อได้แล้ว
เเปลคำบรรยายไทยโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์
Ocr from Bluray by Salsa Santana June 11, 2017