({i}) o •
TRAINSPOTTING 2 ~ του Ντάνι Μπόιλ ~ sous~titrage: dr•pierre•beauman
Δυστυχώς, η απάντηση είναι αρνητική, Φρανκ.
Για δες...
- Αυτό είναι πολύ κακό. - Λυπάμαι.
Κακό.
Δεν γίνεται να το δω αλλιώς.
Άλλα πέντε χρόνια;
Τι με πέρασαν;
Για κάποιο απ' αυτά τα μουνόπανα στη Βίβλο που ζουν για πάντα;
Αυτό νομίζουν;
- Δεν ξέρω. Σε αξιολόγησαν. - Έχω γράψει επιστολές.
Έγραψα σε κάθε μουνόπανο. Ακόμα και στη Βασίλισσα.
- Έγραψες στη Βασίλισσα; - Ναι, δεν μου απάντησε βέβαια.
Είναι πολύ απασχολημένη για να μιλήσει στην εργατική τάξη.
Όταν, όμως, χρειάζεται στρατιώτες είναι αλλιώς.
Από εδώ, κύριε Μπέγκμπι. Καθίστε εδώ, κύριε Μπέγκμπι.
Δεν ήξερα ότι υπηρέτησες στον Στρατό.
Δεν υπηρέτησα. Πώς θα μπορούσα;
Είμαι στη φυλακή εδώ και 20 χρόνια.
- Δεν το παρατήρησες; - Φυσικά.
Μειωμένη ευθύνη...
Αν εκείνο το μουνί στην πρώτη δίκη είχε δηλώσει μειωμένη ευθύνη...
...θα μπορούσα να βγω από εδώ ελεύθερος πάλι.
Νομίζω, ότι για εσένα...
- Η καλύτερη λύση... - Το ανέφερες;
Ανέφερες τη μειωμένη ευθύνη;
- Στην ακρόαση; - Ναι. Το έκανες;
- Μου φάνηκε πιο εποικοδομητικό... - Δεν το ανέφερες καθόλου:
Δεν το πιστεύω!
Τι σου είχα πει εγώ;
Έχε τον νου σου να δηλώσεις μειωμένη ευθύνη.
Γαμημένο μουνόπανο!
Νομίζω ότι καλό θα ήταν να βάλουμε ένα τέλος στη συνάντηση αυτή...
...και ξανασυναντιόμαστε όταν θα έχεις σκεφτεί πώς έχει η κατάσταση.
Δηλαδή, θα πατήσεις το κίτρινο κουμπάκι τώρα;
Μουνί!
Η θερινή ώρα.
Εγώ δεν έχω κάτι με την αλλαγή της ώρας.
Ούτε κερδίζω, ούτε χάνω. Πιο πολύ αγνωστικιστής είμαι.
Δυστυχώς, η αλλαγή της ώρας δεν έδειξε την ίδια αμφιθυμία.
Είχα δουλειά στην οικοδομή.
Έκανα λίγο τον μαραγκό, λίγο τον υδραυλικό πότε-πότε.
Δεν ήταν το επάγγελμα της επιλογής μου, αλλά...
...οι περικοπές στο Ταμείο Ανεργίας ήταν σαφείς.
Χωρίς δουλειά, δεν έχει φράγκο.
Είχα κόψει την πρέζα.
Έβλεπα τη Γκέιλ και τον μικρό Φέργκους, αν και τώρα πια...
...δεν είναι μικρός όπως τότε.
Βασικά, έκανα τα κουμάντα μου.
Και τότε, πάω στη δουλειά ένα πρωί και απολύθηκα επειδή άργησα μία ώρα.
Ύστερα, πήγα στον ΟΑΕΔ, για να εξηγήσω γιατί έχασα τη δουλειά.
Και είχα αργήσει μία ώρα για να κάνω αίτηση για το επίδομα.
Και άργησα μία ώρα για τη συνέντευξη.
Άργησα μία ώρα για τη συνάντηση με τον μικρό Φέργκους.
Και άργησα επίσης να πάω στην Πρόνοια να εξηγήσω γιατί.
Τελικά, ανακάλυψα ότι έφταιγε το ρολόι.
Πήγε μπροστά μία ώρα.
Βρετανική θερινή ώρα, το λένε.
Δεν έκανε καν ζέστη. Ακόμα πουλόβερ φορούσα.
Κάθε χρόνο γίνεται, κύριε Μέρφι.
Και πού να το ξέρω εγώ. Έπαιρνα πρέζα για 15 χρόνια.
Ξέρετε, η αλλαγή ώρας δεν είναι στα ενδιαφέροντά σου...
...όταν είσαι χρήστης. Αυτά είναι για αγρότες.
Για τύπους που σαλαγάν τα πρόβατα.
Δεν είναι για τα πρεζάκια, που ψάχνουν να τρυπηθούν.
Έτσι, λοιπόν, έμεινα χωρίς δουλειά και χρήμα.
Δεν μπορούσα να δω τον μικρό.
Και τότε γύρισες στην ηρωίνη.
Τον καλύτερό μου φίλο.
Για την ακρίβεια, τον μόνο φίλο που δεν έφυγε ποτέ.
Τι είναι αυτό;
- Είναι για σένα. - Τι;
Είναι μία ηχογράφηση.
Ένα ενθύμιο για να σου φρεσκάρει τη μνήμη.
- Ποιος είσαι; - Ο εκβιαστής σου.
Και η σωτηρία σου.
Αν συνεργαστείς μαζί μου, κανένας ποτέ δεν θα δει το βίντεο.
Σύμφωνα με την έρευνά μου...
ως διευθυντής ενός απ' τα καλύτερα ιδιωτικά σχολεία του Εδιμβούργου...
...βγάζεις περίπου £70,000 ανά έτος.
Δεν με συμφέρει να σε ξεζουμίσω...
...και δεν σε συμφέρει να με προκαλέσεις.
Οπότε, ας συμβιβαστούμε.
Το 10% του ετήσιου μισθού σου κάθε μήνα επ' αόριστον.
Βρομερό σκουλήκι, δεν θα το ανεχτώ αυτό!
Φυσικά, θα πρέπει να πεις ψέματα στη σύζυγό σου.
Αν χρειαστείς έμπνευση, φαντάσου την αντίδρασή της γι' αυτό.
Ή το ενδιαφέρον που θα δείξουν οι μαθητές του ιδιωτικού σχολείου.
Μάλλον θα τους διασκεδάσει το διάλειμμα με την πλαστική πούτσα.
Εμένα πάντως με διασκέδασε.
Θα σου στείλω μήνυμα με τα στοιχεία του τραπεζικού λογαριασμού.
Θα περιμένω να καταθέσεις £1,000 ως το τέλος της βδομάδας.
Καλωσορίσατε στο Εδιμβούργο.
- Με συγχωρείτε. - Ναι;
- Από πού είσαστε; - Απ' τη Σλοβενία.
TRAINSPOTTING 2 ~ του Ντάνι Μπόιλ ~ sous~titrage: dr•pierre•beauman
Φράνκο...
Φράνκο!
Πέρασε.
Εντάξει;
- Έτοιμος; - Ναι.
Το έχεις;
Ελπίζω να μην έπινες.
- Όχι, με τίποτα, δικέ μου. - Εντάξει.
Μία εκεί και μία εδώ. Όχι πολύ βαθιά!
Δυο μικρές σουβλιές. Λίγο αιματάκι...
- Μην με ξεκάνεις. - Ναι, μη φοβάσαι, Φράνκο.
Εντάξει, κάν' το.
- Είσαι σίγουρος; - Κάν' το λέμε!
Ρε μπαγλαμά!
- Με μαχαίρωσες στο συκώτι. - Λυπάμαι, Φράνκο.
- Να σου ρίξω και τη δεύτερη; - Όχι, όχι!
Δεν πειράζει, Ντόζο, αρκετά έκανες ήδη.
Σκατά...
Γαμώτο!
Βάλε μου λάδι, αλλά ξέσκισέ με δυνατά!
Χτύπα με!
Σκατά!
Μην την αγγίξεις!
Μαζί της είσαι;
Καριόλη, άντε γαμήσου!
Αν σε ξαναδώ, βρομόμουνο, θα πεθάνεις.
Ρα άντε και γαμήσου!
- Πού ήσουν; - Δίπλα ήμουν.
Άργησες.
Να πάρουμε άλλο ρολόι. Αυτό εδώ είναι εμφανές.
- Δεν το ξανακάνω. - Θα κάνουμε ένα διάλειμμα.
- Εντάξει; - Όχι, Σάιμον.
Είπα, δεν το ξανακάνω.
Αηδιάζω.
Ηρέμησε, ρε παιδί μου.
Έπιασε την πρώτη φορά.
- Θα δουλέψω πάλι για τον Ντόιλ - Τον Ντόιλ;
Όχι, δεν πρόκειται. Όχι στη σάουνα.
- Γιατί όχι; - Ο Ντόιλ είναι συμμορίτης.
Στη σάουνα, κανένας δεν θα τολμούσε να πειράξει καμία.
- Ο κ. Ντόιλ δεν θα το επέτρεπε. - Δεν θέλω να δουλεύεις εκεί.
- Εντάξει; - Γιατί; Επειδή γαμιέμαι με άντρες;
Καλύτερο είναι αυτό;
Θα με είχε σκοτώσει και δεν θα έκανες τίποτα...
...επειδή καθόσουν στο δίπλα δωμάτιο και έκανες κοκαΐνη.
Σε παρακαλώ, θέλω να πάω σπίτι.
Ήταν ήρεμη στο τέλος.
Κράτησε το δωμάτιό σου όπως ακριβώς το άφησες.
Πάντα ήλπιζε ότι θα επέστρεφες μια μέρα.
Γκέιλ...
Μακάρι να έβρισκα καλύτερα λόγια σήμερα για να σου πω ότι λυπάμαι.
Δεν θα 'πρεπε να το διαβάσεις αυτό, επειδή ήδη υπέφερες πάρα πολύ.
Όμως, ξέρω ότι εσύ και ο Φέργκους...
...ζείτε καλύτερα χωρίς το χάος που προκάλεσα.
Λυπάμαι για όλα όσα κατέστρεψα.
Είσαι πολύ όμορφη.
Η πιο όμορφη στον κόσμο.
Εγώ μόνο έκανα τον κόσμο πιο άσχημο.
Ο Φέργκους χρειάζεται να είναι πιο απλά τα πράγματα.
Το ξέρω ότι ντρέπεται για μένα.
Δεν μπόρεσα να είμαι αυτός που είχατε ανάγκη και οι δυο σας.
Προσπάθησα και προσπάθησα επί 20 χρόνια και τα κατέστρεψα όλα.
Σ' αγαπώ.
Αγαπώ τον Φέργκους πιο πολύ απ' οτιδήποτε.
Όμως, είμαι τελειωμένος, Γκέιλ.
Συγγνώμη...
Σας αγαπώ και τους δύο.
Θέλω να σας δω να χαμογελάτε ξανά.
Ντάνι.
Γαμώτο.
Σπαντ!
Σπαντ;
Σπαντ!
Σπαντ...
Ρε διάολε!
Γαμώτο!
- Ρε μπάσταρδε! - Τι;
Τι στον διάολο μου έκανες;
Σου έσωσα τη ζωή!
Μου έσωσες τη ζωή;
Μου κατέστρεψες τη ζωή, Μαρκ, μου την κατέστρεψες!
Και τώρα μου καταστρέφεις και τον θάνατο!
Ευχαριστώ πολύ, φιλαράκο.
Να πάρει, έκανα ό,τι μπορούσα για σένα!
Σου έδωσα £4,000!
Τι νομίζεις ότι θα έκανα με £4,000, Μαρκ;
Ήμουν ένας πρεζάκιας!
Υποθέτω πως ήσουν.
Ακόμα είμαι!
Γαμώ τον μπελά μου.
Εσύ, όμως, φαίνεσαι καλά, Μαρκ.
Αμέ.
Όλοι έτσι μου λένε.
Θα μείνεις εδώ για λίγο;
Όχι, πρέπει να επιστρέψω σε δυο μέρες.
Δεν μπορείς να μείνεις κι άλλο;
Θα ήταν ωραία να σε δω, να περάσουμε λίγη ώρα μαζί.
Δεν ξέρω.
Μου έλειψες, ρε.
Μην πας να σκοτωθείς ξανά, εντάξει;
Όχι όσο είναι στην πόλη το φιλαράκι μου.
Λοιπόν...
...είδες τον Σάιμον;
Τον Σάιμον, όχι. Θα έχει πολλή δουλειά.
Πρέπει να τον δεις τον Σάιμον, ρε.
Ξέρεις πώς ήταν, Σπαντ.
Εσύ και ο Σάιμον ήσασταν ένα, ρε.
Γεια σου, Φρανκ. Πώς είσαι σήμερα το πρωί;
Πονάω λίγο, κούκλα.
Είμαι σίγουρη ότι σύντομα θα σου βγάλουμε τον ορό.
Ευχαριστώ, καλή μου.
Φέρε το χέρι σου, Φρανκ. Πάω για χέσιμο.
- Άσε με ήσυχο, μωρέ. - Έτσι είναι οι κανόνες, Φρανκ.
Και πού στον διάολο θα πάω με όλα αυτά τα σωληνάκια;
Δεν έχεις λίγη τσίπα πια;
Καλά, εντάξει, Φρανκ.
Είσαι καλός άνθρωπος, κ. Ουίλσον.
Το σέβομαι αυτό.
Παλιομαλάκα.
Με συγχωρείτε, κύριε...
Είστε καλά;
- Μπορώ να βοηθήσω. - Αμέ, μπορείς.
Γεια σου, Μαρκ.
Σάιμον.
Για πες τι κάνεις;
Εδώ και 20 χρόνια.
Ήμουν στο Αμστερντάμ.
- Ωραία. - Καλά είναι.
- Τι άλλο; Παντρεύτηκες; - Ναι.
- Ωραία. - Μια Ολλανδή.
Παιδιά;
- Δύο. - Αγόρια ή κορίτσια;
Ένα κι ένα.
Έκανες τον διάδοχο, ε;
- Πρέπει να είσαστε φτυστοί. - Τζέιμς τον λένε.
Και Λόρα.
Εσύ τι κάνεις;
Έχω έναν γιο.
Είναι στο Λονδίνο με την πουτάνα τη μάνα του.
- Τον βλέπεις; - Αρκετά συχνά.
Για την ώρα, μία φορά στα 10 χρόνια.
Μάλιστα.
- Δουλειά έχεις; - Ναι.
Πήγα σε σχολή Λογιστικής.
Δουλεύω σε μια μικρή επιχείρηση.
Σχεδιάζω το αποθεματικό για το λιανικό εμπόριο
Πολύ ωραία.
Όπως βλέπεις, εγώ ανέλαβα την παμπ του θειου μου.
Έχει ελάχιστους πελάτες και δεν ξοδεύουν τίποτα.
Κάποιες φορές, ούτε να το ανοίξω δεν αξίζει.
Ακόμα περιμένουμε το σχέδιο ανάπλασης υποβαθμισμένων περιοχών.
Αλλά έτσι έχει το πράγμα...
- Αυτό μου έλαχε. - Κατάλαβα.
Δέκα...
έξι...
χιλιάδες...
...λίρες!
Γαμημένε κλέφτη!
Δεν σου έκοψε! Αυτό σε τσούζει, έτσι;
Ότι είχα το μυαλό και τ' αρχίδια να κλέψω τα λεφτά, κι εσύ όχι!
Παράτα με!
- Στον διάολο! - Μπάσταρδε...
Σκατά! Γαμώτο!
Γαμημένε μπάσταρδε!
Είσαι καλά;
Όλα θα πάνε καλά.
Που είναι εκείνη;
Να κοιτάς τη δουλειά σου.
Σε έσωσε, ωστόσο.
Αυτό είναι για σένα.
Το κέρατό μου...
Είχαμε μια συμφωνία πριν από 20 χρόνια.
Δύο τσάντες με άσπρη. Καλής ποιότητας πράγμα.
Πήγαμε στο Λονδίνο. Εγώ, αυτός, ο Μπέγκμπι, ο Σπαντ κι ο Μέρφι.
Την πουλήσαμε. Σε καλούτσικη τιμή.
£16,000 σε 4 ίσα μερίδια.
Το έσκασε με τα φράγκα.
Τα πήρε όλα.
Τι με πέρασε; Για πουτάνα;
Να με πληρώσει με 4 χιλιάρικα χωρίς τόκο;
Τι να τα κάνω; Ν' αγοράσω χρονομηχανή;
Να ζήσω πάλι απ' την αρχή;
Αλλά αυτή τη φορά να μην μου την παίξει ο ίδιος μου ο κολλητός;
Όχι... δεν πάει έτσι.
Αυτό που θα κάνω, Βερόνικα...
είναι να τον δεχτώ πάλι σαν τον καλύτερο φίλο και συνεργάτη μου...
...και θα τον πληγώσω με κάθε δυνατό τρόπο.
.
- Λείπουν £200. - Χρώσταγα σε κάποιον.
- Ναι, ψώνισες κόκα. - Σκάσε!
Βερόνικα...
Θα τον κάνω να μετανιώσει που γύρισε πίσω.
Σκάσε! Τι σ' έπιασε;
- Φρανκ, εσύ είσαι; - Ποιος θες να είναι;
Ίσως μας παρακολουθούν οι μπάτσοι!
Γι' αυτό μπήκα απ' το πίσω παράθυρο, ρε γυναίκα.
Κράτησες την εργαλειοθήκη μου;
- Φυσικά. - Ωραία.
Φρανκ, αιμορραγείς.
Δεν είναι τίποτα. Φέρε κανένα επίθεμα.
- Άσε με να το κάνω. - Άσ' το...
Μπαμπά;
Φράνκο ο νεότερος...
Ρε, για κοίτα...
Ολόκληρο παλικάρι.
Μα, μπαμπά...
Ακριβώς, γιε μου.
Γύρισα σπίτι.
Όμως, τι θα κάνεις;
Πάντως δεν θα κάτσω να βλέπω το χαζοκούτι όλη μέρα.
- Φρανκ, και άμα... - Όχι, άκουσε.
Εσύ κι εγώ, γιόκα μου...
...θα βγούμε εκεί έξω και θα κάνουμε δουλίτσες μαζί.
Γράφτηκα στο κολέγιο, μπαμπά.
- Τι; - Θα σπουδάσω Τουριστικά.
Πολύ καλό. Παραλίγο να το χάψω.
Σοβαρά τώρα, γιε μου. Εσύ κι εγώ.
Αυτά είναι!
Κοίτα τον, Τζουν. Καμάρωσε το παιδί μας.
Δεν κρατιέται.
Γαμώτο!
Δεν πειράζει, Φρανκ.
Είναι πολύ ωραία που γύρισες.
Θα βρω χτίστες.
Κοίτα.
Αυτή είναι η διαρρύθμιση. Οκτώ δωμάτια.
Δεκάξι κορίτσια, από δύο βάρδιες.
Μπορεί να βγάζουμε £10,000 τη βδομάδα.
Κάθε βδομάδα του χρόνου.
Και πού είναι το γραφείο μου;
Τι;
Χρειάζομαι γραφείο για να είμαι η τσατσά Βερόνικα.
Εντάξει.
Το γραφείο σου...
...είναι εκεί.
Έχεις λεφτά για όλα αυτά;
Θα τα βρω τα λεφτά και θα το κάνω για σένα.
Πότε, όμως, Σάιμον;
Με υποσχέσεις δεν ζει κανείς.
Σύντομα.
Το υπόσχομαι.
Έλα, Σπαντ!
Έρχομαι, Μαρκ...
Σχεδόν στα μισά είμαστε, Σπαντ, έλα!
Σ' ευχαριστώ, αδερφέ.
Δεν πρέπει να αποτύχω ξανά, Μαρκ.
- Πρέπει να αποτοξινώσω το σύστημα. - Τι πάει να πει αυτό, ρε Σπαντ;
Δεν σημαίνει τίποτα.
Το πρόβλημα δεν είναι να βγει απ' το σώμα σου.
Αλλά να βγει απ' το μυαλό σου. Είσαι εθισμένος.
Το έχω ακούσει 100,000 φορές, Μαρκ.
Είναι 12 στάδια απεξάρτησης, σύντροφε.
Τότε, γίνει εθισμένος σε κάτι άλλο.
- Να τρέχω μέχρι να ξεράσω; - Ναι!
Ή κάτι άλλο;
Πρέπει να το κατευθύνεις, να το ελέγξεις.
Ο κόσμος δοκιμάζει τα πάντα. Κάποιοι δοκιμάζουν το μποξ...
- Το μποξ; - Για παράδειγμα το είπα.
Δεν θέλω να πω ότι πρέπει...
Εσύ πώς το κατεύθυνες;
Αποδρώντας.
Θυμάσαι, Μαρκ, εκείνη την κοπέλα, τη Σάρον;
Έμενε στο Γκράντον.
Ψηλή...
- Από μας πιο ψηλή ήταν πάντως. - Ναι, τη θυμάμαι.
Η πρώτη σου σεξουαλική συνεύρεση.
- Σωστά. - Και δική μου.
ΟΚ.
Θυμάσαι που κλέβαμε το ψιλικατζίδικο...
...και σ' έπιασαν και με ρουφιάνεψες;
- Ναι. - Άκου κι αυτό τώρα...
Ζεστή μέρα, ηλιόλουστο απόγευμα...
Δυο πιτσιρικάδες, περνούσαμε καλά και ψωνίσαμε πρώτη φορά απ' τον Σουόνι.
Το πρώτο μας σακουλάκι ηρωίνης, το θυμάσαι;
Ναι.
- Ο Σουόνι έχει πεθάνει, βέβαια. - Σιγά που θα ζούσε.
Πήγαμε πίσω απ’ το πάρκο, μετά τις εργατικές κατοικίες.
- Το πάρκο με τα σκυλοσκατά. - Ναι.
Και μοιραστήκαμε τη βελόνα.
Μοιραστήκαμε τη βελόνα, ναι.
Εσύ το έκανες πρώτος.
Το αίμα σου τρέχει στις φλέβες μου, Μαρκ.
Σταμάτα να κοιτάς το ρολόι σου!
Πρέπει να προλάβω την πτήση μου!
Με συγχωρείτε για λίγο.
Γαμώτο!
Εσύ θα είσαι το Σχέδιο-Β.
Ναι.
Πρέπει να σε πείσω να μείνεις και να τον βοηθήσω.
Θα σήμαινε πολλά γι' αυτόν να έχει τον πιο παλιό του φίλο...
...στο πλευρό του σε αυτή τη φοβερή ευκαιρία για δουλειά.
- Αυτός σου είπε να το πεις. - Ναι.
Διάλεξε και το φόρεμά σου;
Όχι.
- Σου αρέσει; - Είναι πολύ ωραίο.
Κόκα κάνει εκεί μέσα;
Πιθανότατα.
Το κάνει συχνά;
Όσο πιο συχνά μπορεί.
- Πού πήγε; - Έφυγε.
Έφυγε; Γιατί τον άφησες να φύγει;
Σάιμον;
Σάιμον!
Γιατί τον άφησες να φύγει;
Δεν έχω τελειώσει ακόμα μαζί του!
Τι κοιτάτε, ρε!
Αυτό το μουνί μου έκλεψε £16,000.
Παίρνω διαζύγιο.
Και γύρισες πίσω να μου το πεις;
Κάθε κακοτυχία που σε βρίσκει είναι μουσική για τ' αυτιά μου.
Ήταν να γυρίσω και να μετακομίσω. Το σπίτι είναι δικό της.
- Και τα παιδιά; - Δεν υπάρχουν.
- Κανένα; - Όχι.
Άρα, όταν είπες ότι έχεις γυναίκα, δύο παιδιά, τον Τζέιμς και...
- Τη Λόρα. - Δεν ήταν η αλήθεια;
- Όχι. - Γιατί μου είπες ψέματα;
Επειδή δεν ήθελα να σου πω την αλήθεια.
Το ότι δεν είχατε παιδιά...
- Αυτό ήταν το πρόβλημα. - Να κοιτάς τη δουλειά σου.
Ναι, ήταν πρόβλημα και μεγάλο μάλιστα.
- Εντάξει; Χάρηκες; - Λιγάκι.
Άντε και γαμήσου.
Τέλος ο γάμος... 15 χρόνια.
Η εταιρεία όπου δουλεύω, συγχωνεύεται με μια άλλη.
Δεν υπάρχει θέση για μένα. Δεν έχω τα προσόντα.
Το έχω πάρει πρέφα. Δεν χρειάζεται να λάβω γράμμα.
Και πριν τρεις μήνες, έπαθα κάτι που λέγεται...
..επεισόδιο οξείας στεφανιαίας ανεπάρκειας.
Σαν καρδιακή προσβολή.
Μου έβαλαν ένα σωληνάκι.
Έχω μια μεταλλική ενδοπρόθεση στην αριστερή στεφανιαία αρτηρία.
Σαν καινούργιος έγινα.
Θα κρατήσει άλλα 30 χρόνια, μου είπαν, αλλά...
...δεν μου είπαν τι να τα κάνω αυτά τα 30 χρόνια.
Δύο ή τρία είναι εντάξει, ξέρω τι να κάνω.
Ξέρω αρκετά πράγματα για να ξεκάνω ό,τι έχει μείνει.
Αλλά 30; Τι να τα κάνω τόσα χρόνια;
Είμαι 46 και την έχω γαμήσει.
Δεν έχω σπίτι ή κάτι που να μοιάζει με σπίτι.
Δεν ξέρω κανέναν.
Και ποια είναι η ουσία της δικής μας γνωριμίας;
Φιλίας, παρακαλώ.
Μου ζητάς να εμπλακώ σε μια ανόητη κομπίνα.
Να ρίξω κεφάλαιο και να ανοίξω ένα μπορντέλο.
- Σάουνα, παρακαλώ. - Μπορντέλο.
Καλά...
Το άσχημο είναι, το πιο αξιολύπητο...
...ότι δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι καλύτερο.
Δηλαδή, θα με βοηθήσεις να βρω τα λεφτά;
- Πού είναι η Βερόνικα; - Δεν είναι εδώ.
Δεν της αρέσει να μένει εδώ.
Κάνει παράπονα ότι γίνεται χαμός και τα γνωστά.
- Αλήθεια; - Ναι.
- Δεν έμεινες γι' αυτό, έτσι; - Για ποιο;
- Για τη Βερόνικα. - Όχι, καλέ, φυσικά.
Είναι η φιλενάδα μου.
- Ναι, το ξέρω. - Ωραία.
- Δε γίνεται χαμός, έτσι; - Όχι, ρε, είναι σπίτι αντρίκιο.
Τι είναι αυτό;
Έλα εδώ.
Κάνε ό,τι σου είπα ακριβώς και θα είσαι μια χαρά.
Άρπαξε ό,τι κουβαλιέται και την τηλεόραση στο τέλος.
Πάμε!
- Εκεί; - Σκάσε!
- Γαμώ το κέρατό μου! - Συγγνώμη.
Ποιος είναι;
Ναι;
Τι γίνεται εκεί κάτω;
Τι στον πούτσο;
Λυπάμαι.
Ρε μουνί!
Ρε μουνόπανο! Ρε ομορφάντρα!
Τι κάνεις, Μάικι;
Φέρε την τηλεόραση.
Ποιος είναι δαύτος;
Αυτός ο κούκλος είναι ο γιόκας μου.
Φράνκο νεότερε, από εδώ ο Μάικι Φόρεστερ.
- Του μαθαίνεις την τέχνη; - Έχει πολλά να μάθει, όμως.
Είσαι σε καλά χέρια, μικρέ.
Πάντως, έχει ταλέντο.
Είχε ένα προβληματάκι.
Ένας ανήσυχος πολίτης κατέβηκε τη σκάλα οπλισμένος.
Εμένα δεν με έπαιρνε...
...αλλά ο Φράνκο ο νεότερος τον έβγαλε νοκ άουτ με τη μία.
Δεν έγινε έτσι ακριβώς.
Έμοιασε στον γέρο του.
Έτσι;
- Αντίο, μάγκες. - Τα ξαναλέμε.
Σε κάλυψα πριν.
- Λυπάμαι, μπαμπά. - Να μην ξανασυμβεί.
Θα τις φας, κι ας είσαι ο γιος μου.
Εντάξει, μπαμπά.
Εντάξει, πάμε.
Δεν πειράζει, Φρανκ.
Βγάλε τον σκασμό πια.
Αυτό το μέρος είναι χρυσορυχείο μετά βεβαιότητος.
Αυτοί οι άνθρωποι έχουν εγκαταλειφθεί από την κοινωνική τους τάξη.
Αλλά τουλάχιστον έχουν κάτι που εμείς δεν έχουμε, αίσθηση ταυτότητας.
Εντάξει, ας τελειώνουμε.
Μία ταυτότητα που εμπεριέχεται σε τέσσερα ψηφία.
Αν δεν έχουμε γυρίσει σε μία ώρα, πάρε τους μπάτσους.
- Τι να τους πω; - Πες τους ότι πεθάναμε.
Η Μάχη του Μπόιν έγινε στις 11 Ιουλίου του 1690...
...ανάμεσα στους δύο διεκδικητές των Βρετανικών και Ιρλανδικών θρόνων.
Τον Τζέιμς Β', που ήταν Καθολικός...
...και τον Γουλιέλμο της Οράγης, που ήταν Προτεστάντης.
Η μάχη ήταν αποφασιστική. Οι Προτεστάντες νίκησαν.
Όμως, 400 χρόνια μετά, οι νικητές και ασυμβίβαστοι νομιμόφρονες...
...ένιωσαν αποξενωμένοι από το μοντέρνο, κοσμικό Ην. Βασίλειο.
Τα αιρετικά τραγούδια απαγορεύτηκαν...
αλλά συναθροίζονται και δηλώνουν πίστη στη νίκη του 1690...
...και σε μια απλούστερη, λιγότερο ανεκτική εποχή.
.
Το δίχως άλλο, όμως, η ιστορία μάς έδειξε ξεκάθαρα...
...ότι αυτούς τους ανθρώπους δεν είναι φρόνιμο να τους προκαλείς.
Δεν είσαστε από εδώ γύρω, σωστά, παλικάρια;
Δεν θα μας πείτε ένα τραγούδι;
Μπορώ να τραγουδήσω. Θα βγάλω κάτι απ' το μυαλό μου.
Εσύ παίξε πιάνο.
- Δεν ξέρω να παίζω πιάνο. - Ξέρεις μερικά ακόρντα.
Τα εμβατήρια σε Φα και Σολ που παίζαμε στο σχολείο.
Παίξε αυτά.
Καλησπέρα σας.
Ο φίλος μου κι εγώ θα θέλαμε...
...να πούμε ένα τραγούδι που γράψαμε.
Όχι.
Αυτό είναι;
Ήταν τη χρονιά του 1690.
Στις 11 του Ιούλη.
Ή η πρώτη μέρα του Ιουλιανού Ημερολογίου.
Περιμένετε...
Παίξε κάτι περισσότερο ρυθμικό.
Πάμε.
Ήμουν στο πεδίο της μάχης.
Η ελπίδα μάς είχε εγκαταλείψει.
Αλλά μέχρι να τελειώσει...
...δεν είχε μείνει κανένας Καθολικός.
Θαυμάζαμε τον βασιλιά Ουίλιαμ.
Στο πηγούνι είχε βασιλικό λακκάκι.
Και μέχρι να τελειώσει, δεν είχε μείνει κανένας Καθολικός.
Ναι, έτσι μπράβο!
Είχε στρατηγική δυνατή, είχε στρατηγική επιδέξια.
Αλλά μέχρι να τελειώσει, δεν είχε μείνει κανένας Καθολικός.
Η μάχη ήταν νικηφόρα, χαλάσαμε την Παπική κλοπή.
Αλλά μέχρι να τελειώσει, δεν είχε μείνει κανένας Καθολικός.
Τέρμα οι Καθολικοί!
Τέρμα!
Δεν είχε μείνει κανένας Καθολικός!
Σας ευχαριστούμε πολύ. Καλό σας βράδυ.
Βάλε μπρος και φύγε.
1-6-9-0.
16-90.
Όχι.
Πήγε μεσάνυχτα!
Πάμε πάλι!
Και είναι ένας τύπος απ' την υπηρεσία δωματίου...
και μπαίνει στο δωμάτιο και βλέπει τον Τζορτζ Μπεστ...
...ξάπλα στο κρεβάτι με δύο μοντέλα του Πλέιμποϊ.
Τρία άτομα στο κρεβάτι, σαμπάνια και λίγη πρέζα.
Και χαρτονομίσματα!
Όμως, είχαν ξαπλώσει στα χαρτονομίσματα.
- Ξάπλωσαν πάνω στα λεφτά; - Ναι.
-Γιατί; - Δεν ξέρω.
Επειδή είχε πολλά.
Ή μάλλον είχε πολλά λεφτά εκείνη την εποχή.
Και μπαίνει μέσα ο τύπος της υπηρεσίας δωματίου...
και βλέπει την κατάσταση που μόλις σας περιέγραψα...
και λέει, "Τζορτζ Μπεστ..."
Ο μεγαλύτερος παίχτης ποδοσφαίρου όλων των εποχών;
Ακριβώς αυτός. Και του λέει, "Πρέπει να σας ρωτήσω..."
"Τι πήγε στραβά;'"
Τι πήγε στραβά;
- Τι πήγε στραβά, Τζορτζ Μπεστ; - Ναι, αλλά...
Νομίζω, όμως, ότι ο τύπος της υπηρεσίας δωματίου έχει δίκιο.
Όχι;
Έπαιξε στη Χιμπέρνιαν το 1979...
ανάμεσα στο διάστημα από τους Φορτ Λότερντεϊλ Στράικερς...
...και τους Σαν Χοσέ Ερθκουέικς.
Είχα πάει να τον δω. Ο πατέρας μου με πήγε.
Μου είπε, "Πρέπει να τον δεις αυτόν τον παίχτη".
"Πρέπει να δεις τον πιο σπουδαίο ποδοσφαιριστή όλων των εποχών".
Ήταν μεγάλο παιχνίδι, μεγάλο πλήθος κι ένας μεγάλος τύπος μπροστά μου.
Δεν μπορούσα να δω το παραμικρό.
Για 90 ολόκληρα λεπτά.
Αλλά μου έμεινε το πρόγραμμα.
Δηλαδή, το έχω από πάντα.
Αδύνατος, αδύνατος, κανένας δεν ήταν χοντρός τότε.
Δεν είναι μόνο το ποδόσφαιρό. Είναι το τέλος της λιτότητας.
Κανένας δεν ήξερε τις θερμίδες μέχρι το 1974.
Και ξέρεις τι έγινε το 1974;
Άνοιξαν τα πρώτα ΜακΝτόναλντς στο Ην. Βασίλειο.
Κοίτα αυτόν εδώ. Θα ήταν κοκαλιάρης σήμερα.
Ένα άθλιο κομμάτι μουσικής!
Όμως, αυτό ήταν φυσιολογικό το 1974.
Ξέρεις τι έγινε το 1974;
Τα πρώτα ΜακΝτόναλντς άνοιξαν στο Νότιο Λονδίνο.
- Και είναι ακόμα εκεί. - Είναι πολιτικές δηλώσεις.
Δεν ξέρετε και δεν καταλαβαίνετε τίποτα.
Ζείτε στο παρελθόν.
Από εκεί που έρχομαι, το παρελθόν το αφήνουμε πίσω μας.
Εδώ, όμως, όλο γι' αυτό μιλάτε.
Είστε τόσο ερωτευμένοι μεταξύ σας που με κάνετε και νιώθω αμήχανα.
Αντί να κοιτάτε εμένα, καλύτερα γδυθείτε και πηδηχτείτε.
Στην υγειά μας.
- Στον κώλο σου. - Πλασίμπο.
- Μ' έπιασε κάτι... - Ας το κάνουμε!
Άντε γαμήσου!
Χτύπα.
Διπλό χτύπημα.
Διπλό χτύπημα με το δεξί.
Ένα, δύο.
sous~titrage: dr•pierre•beauman •κ•ινηματογραφική•ο•μάδα •φ•οιτητικών•ε•στιών•θ•εσ/νίκης
Μικρέ, θα έρθεις επιτέλους;
- Φρανκ; - Τι έγινε πάλι;
- Το παιδί. - Τι έπαθε;
Κοίτα, Φρανκ, μη νευριάσεις, αλλά δεν είναι και πολύ...
Και πολύ τι;
Λυπάμαι, μπαμπά.
Τι είναι αυτό; Δεν γίνεται να έρθεις μαζί μου ντυμένος έτσι.
Ξέρεις, δεν νομίζω ότι θα το ήθελα.
- Δεν θέλει να έρθει, Φρανκ. - Δεν θέλει να έρθει;
Πού αλλού θα πας;
Λέω να πάω να βρω κάτι παιδιά απ' τη σχολή.
Απ' τη σχολή, ε;
Μάλιστα.
Αυτό είναι κακό και λάθος και δεν αλλάζει.
- Λυπάμαι, μπαμπά. - Ωραία φέρεσαι στον γέρο σου.
- Σε παρακαλώ, Φρανκ. - Εσύ να το βουλώσεις!
Τουριστικές επιχειρήσεις. Εσύ του τα 'βαλες στο κεφάλι.
- Μπαμπά, δεν είναι έτσι. - Βούλωσέ το! Άκου μπαμπά;
Ίσως δεν είμαι πατέρας σου.
- Τώρα το κατάλαβα. - Όχι, Φρανκ.
- Μπαμπά, άσ' το! - Δεν θέλω να το αφήσω!
Κι αν δεν θέλω να το αφήσω, τι σκατά θα κάνεις;
Άκου να σου πω... χτύπα.
- Όχι, Φρανκ! - Σκάσε.
Έλα...
Ρίξε μου μία, ρε μουνί.
Ρίξε μου μία ανάποδη, εμπρός.
Κάν’ το!
Όχι, δεν μπορείς να το κάνεις.
Βλέπεις, αν ήσουν γιος μου, θα μου την είχες χώσει.
Θα έπαιρνα την τελευταία μου ανάσα από μια τρύπα στο στήθος...
...αλλά εσύ δεν μπορείς να το κάνεις.
Τι θέλετε;
- Ναι. - Μαρκ;
Τι;
Χρειάζομαι δικηγόρο.
Καθώς καταλαβαίνω, ο ενάγων, ένας αναπληρωτής διευθυντής...
...ισχυρίζεται ότι έπεσε θύμα απόπειρας εκβιασμού.
- Τι δηλώνει ο Άρρωστος; - Τον λένε Σάιμον πλέον.
Εντάξει, ο Σάιμον.
Μάλιστα... αθώος.
Καλώς.
Ανεπίσημα...
η αστυνομία μου είπε ότι το φλασάκι είχε τα αποτυπώματά του πάνω...
...και πως, ψάχνοντας το σπίτι, βρήκαν το κινητό απ' όπου έστειλε τον λογαριασμό.
Μάλιστα.
- Όπως και την κοκαΐνη, φυσικά. - Αυτή ήταν για προσωπική χρήση.
- Πολλή ήταν για προσωπική χρήση. - Τον ξέρεις τώρα τον Σάιμον.
Σίγουρα τον θυμάμαι.
- Κάνει ακόμα ηρωίνη; - Όχι.
Εσύ;
Όχι, εδώ και 20 χρόνια.
Πολύ καλά.
Εύγε.
Λοιπόν, εσύ είσαι η γυναίκα στο βίντεο;
Δεν φαίνεται το πρόσωπό μου.
Έχεις κανένα αναγνωριστικό σημάδι;
Τατουάζ στα καπούλια σου;
- Ασφαλώς όχι. - Στο περίνεό σου;
Είναι το δέρμα ανάμεσα στον κόλπο σου και στην κωλοτρυπίδα.
Αηδία!
Άρα, δεν έχεις τρύπα στο πράμα σου.
Μπορώ να ρωτήσω τι σχέση έχεις με τον κατηγορούμενο;
Είμαστε φίλοι.
Μαρκ;
Δεν έχω τίποτα να προσθέσω.
Καλώς...
Ίσως βρήκαμε υπερασπιστική γραμμή.
Ο Σάιμον μπορεί να πει ότι το βίντεο ήταν συναινετικό...
...ότι, μάλιστα, το παρήγγειλε ο ενάγοντας.
Εξού και το αίτημα για πληρωμή.
Δηλώνει ένοχος για την κοκαΐνη, που είναι αδίκημα...
...πάει στην αποτοξίνωση και πληρώνει £1,000 για 6 μήνες με αναστολή.
Αυτή η διαβούλευση είναι δωρεάν.
Αν προχωρήσουμε...
...αυτό είναι το κόστος.
Λογική τιμή.
Πληρώνομαι τόσα την ώρα.
Φυσικά.
Ευχαριστούμε.
Μαρκ;
Είναι πολύ μικρή για σένα.
Να 'το, επιδοτήσεις επιχειρήσεων ΕΣΠΑ.
Δάνεια μηδενικού επιτοκίου διανέμονται κατά τόπους...
...για προγράμματα αναδόμησης πρώην βιομηχανικών περιοχών.
Τα δάνεια φτάνουν έως και τις £100,000.
Οι αιτήσεις θα γίνονται ηλεκτρονικά...
...και θα ακολουθεί πρόσκληση για παρουσίαση του επιχειρηματικού σχεδίου.
Φλυαρίες.
Να σε βοηθήσω πάω, Σάιμον.
Μας φεύγει πολύ χρήμα στην αμοιβή της δικηγόρου.
Ας έβρισκες πιο φτηνό δικηγόρο.
Δεν θα χρειαζόταν καθόλου, αν δεν είχες μπλέξει σε εκβιασμό.
Έχει μείνει τίποτα απ' τις £4,000 που σου έδωσα;
Όχι, έχω και έξοδα, όπως κάθε άνθρωπος.
Όλα;
Τα έκανες όλα κοκαΐνη;
Χρέος το λένε, Μαρκ.
Το θέμα είναι ότι χρειαζόμαστε ρευστό τώρα και όχι σε 6 μήνες.
Συνειδητοποιείς τι παίζεται εδώ;
Υποσχέθηκα στη Βερόνικα να της φτιάξω μια σάουνα.
Και αν δεν την έχω έτοιμη σύντομα, θα με παρατήσει.
- Έτσι κι αλλιώς θα σ' αφήσει. - Όχι, δεν υπάρχει περίπτωση.
- Το ξέρει ότι έχετε σχέση; - Είναι το κορίτσι μου.
Ούτε που την έχεις πηδήξει.
Την έχω πηδήξει και θα το κάνω ξανά.
- Πότε, όταν ήταν πουτάνα; - Γίνεσαι άδικος.
Μια και κάνουμε αυτή την κουβέντα...
σου λέω πως πλήρως συναινετική, συναισθηματική και αφιλοκερδής...
...συνεύρεση έχει επιτευχθεί.
Σάιμον, είσαι ρομαντικός.
Η Βερόνικα κι εγώ περάσαμε δύσκολες στιγμές, το ομολογώ.
Την αίτηση θα την κάνουμε;
Κάνε ό,τι θες, αλλά θέλω κάποιον να πιάσει δουλειά.
Χρειάζομαι πρόοδο.
Τώρα.
Λοιπόν, Σπαντ, πάνω είμαστε.
- Εντάξει, Μαρκ. - Πέρασε.
Όταν θα μπαίνουν πελάτες, θέλω...
- Να υπάρχει χώρος. - Ναι.
Ίσως ο χαμηλός φωτισμός να τους κάνει να νιώθουν πιο ήρεμοι.
Ακριβώς. Χαίρομαι πολύ που κάποιος με καταλαβαίνει.
Γεια σου, Φράνκο.
Σάιμον.
- Εσύ δεν ήσουν στη... - Βγήκα.
- Βγήκες; - Ναι, σκάσε τώρα.
Λυπάμαι που ξαφνιάστηκα όταν σε είδα, Φρανκ.
Ετοιμαζόμουν να...
Θα το φρόντιζα μόνος μου και θα σου έλεγα τα καλά νέα, αλλά...
Δεν θα το πιστέψεις.
Πριν από δύο μέρες, μου τηλεφώνησε ένας παλιόφιλος.
- Ο Γκαβ Τέμπερλι. Τον θυμάσαι; - Ναι.
Τέλος πάντων.
Έκανε δουλειές στο Αμστερντάμ.
Κι εκεί που κάθεται σε μια καφετέρια ένα πρωί...
...άκουσε μια φωνή πίσω του.
Μια γκρινιάρικη, αδερφίστικη φωνή.
Άντε, ρε...
Και γυρίζει να δει...
Πριν δύο μέρες έγινε. Κι εγώ δεν το πιστεύω.
- Και να 'τος! - Τι λες τώρα, ρε φίλε.
Απαράλλακτος επί 20 χρόνια.
Με το ίδιο αλαζονικό, πούστικο μειδίαμα στην άσχημη μάπα του.
- Θα τον γαμήσω! - Ναι, ο Ρέντον.
Ο Μαρκ Ρέντον, ρε.
Ζούσε στο Αμστελόδαμο τόσο καιρό με τα λεφτά μας.
- Τον είδε ο Ρέντον; - Όχι.
Ο Γκαβ τον πήρε στο κατόπι, ώσπου μπήκε σε κάτι γραφεία.
Κοντά στο κέντρο της πόλης.
Ο Γκαβ έπρεπε να την κάνει, αλλά ξαναπήγε.
Άραξε εκεί γύρω, ακολούθησε τον Ρέντον στο σπίτι του...
- Θα πάμε να τον επισκεφτούμε. - Ακριβώς.
- Χρειάζομαι διαβατήριο. - Μπορώ να σου βρω.
Θα αγοράσω όπλα.
Θα βρούμε όπλα εκεί, Φράνκο.
Ναι, μάλλον θα έχουν τέτοια πράγματα και στο Αμστερντάμ.
Ναι, αλλά το σημαντικό είναι να προσέχεις τι κάνεις.
Να κρύβεσαι μέχρι να βρω το διαβατήριο και τα εισιτήρια.
Επειδή είναι μεγάλη ευκαιρία, Φρανκ.
Ναι, θα τον κάνω κομματάκια.
Εννοείται ότι θα το κάνεις.
Ο Σάιμον κι εγώ δεν κοιμόμαστε μαζί.
Όχι; Και αναρωτιόμουν.
Μία φορά. Είμαι η κοπέλα του, αλλά είμαστε συνεργάτες.
Ο Σάιμον δεν είναι καλό άτομο.
Αλλά μου αρέσει.
Πιο πολύ απ' ό,τι αρέσει στον εαυτό του μάλλον.
Εντάξει, αλλά αν δεν είσαι...
Αν η σχέση σας δεν έχει κάποια σαρκική διάσταση...
...δεν θα ήθελες να χάνεις τον καιρό σου.
Τι είναι το "Διάλεξε τη Ζωή";
- Τι; - Διάλεξε τη Ζωή.
Ο Σάιμον το λέει μερικές φορές.
Λέει, "Διάλεξε τη ζωή, Βερόνικα".
Διάλεξε τη ζωή...
Ήταν το σύνθημα μιας καμπάνιας ενάντια στα ναρκωτικά το 1980.
Κι εμείς του προσθέταμε πράγματα.
Ίσως έλεγα, για παράδειγμα, διάλεξε...
...επώνυμα εσώρουχα.
Ελπίζοντας μάταια ότι θα σώσεις μια σχέση που έχει πεθάνει.
Διάλεξε τσάντες.
Διάλεξε ψηλοτάκουνα.
Κασμίρ και μετάξι για να νιώσεις τι περνάει για ευτυχία.
Διάλεξε το iPhone που έφτιαξε στην Κίνα μια γυναίκα που πήδηξε απ' το παράθυρο,
και βάλ' το στην τσέπη του παλτού σου που φτιάχτηκε σε μια αφρικανική παγίδα.
Διάλεξε το Facebook, το Twitter, το Snapchat, το Instagram...
...και χίλιους άλλους τρόπους να φτύσεις τη χολή σου σε αγνώστους.
Διάλεξε την ενημέρωση προφίλ.
Πες στον κόσμο τι έφαγες το πρωί, με την ελπίδα ότι κάποιος κάπου νοιάζεται.
Διάλεξε να ψάξεις τους πρώην σου.
...ελπίζοντας ότι δεν δείχνεις τόσο χάλια όσο αυτοί.
Διάλεξε να αναμεταδίδεις, από την πρώτη μαλακία σου μέχρι την τελευταία σου ανάσα.
Ανθρώπινη διάδραση που έχει αναχθεί σε δεδομένα και μόνο.
Διάλεξε 10 πράγματα που δεν ήξερες για διάσημους που έκαναν πλαστικές.
Διάλεξε να φωνάξεις για την έκτρωση.
Διάλεξε αστεία για βιασμούς, εξευτελισμούς και πορνό εκδίκησης...
...κι ένα ατέρμονο κύμα θλιβερού μισογυνισμού.
Διάλεξε ότι η 11η Σεπτεμβρίου δεν έγινε ή ότι το έκαναν οι Εβραίοι.
Διάλεξε απλήρωτη εργασία με μία δίωρη διαδρομή ως εκεί...
...και διάλεξε τα ίδια και χειρότερα για τα παιδιά σου.
Και ίσως να πεις μέσα σου, καλύτερα που δεν τα έκανες ποτέ.
Και μετά άραξε και πνίξε τον πόνο...
με μία δόση από ένα άγνωστο ναρκωτικό που έφτιαξε κάποιος στην κουζίνα του.
Διάλεξε τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις κι ευχήσου να τα είχες κάνει όλα αλλιώς.
Διάλεξε να μην μάθεις από τα λάθη σου.
Διάλεξε να βλέπεις την Ιστορία να επαναλαμβάνεται.
Διάλεξε την αργή συμφιλίωση...
...με ό,τι μπορείς να έχεις, παρά με ό,τι πάντοτε ήλπιζες
Βολέψου με λιγότερα και παίξ' το γενναία.
Διάλεξε την απογοήτευση.
Και διάλεξε να χάσεις όσους αγαπούσες...
...και καθώς θα χάνονται, ένα κομμάτι σου πεθαίνει μαζί τους.
Μέχρι να καταλάβεις ότι μια ωραία μέρα θα χαθούν όλοι.
Και δεν θα σου μείνει τίποτα, ζωντανό ή νεκρό.
Διάλεξε το μέλλον σου, Βερόνικα.
Διάλεξε τη ζωή.
Τέλος πάντων...
Τότε, μας διασκέδαζε.
Μου αρέσεις, Μαρκ.
Τι θα κάνεις;
Θα γίνω η τσατσά στο μπορντέλο του Σάιμον.
Αλήθεια τώρα...
Τι θα κάνεις;
Δεν ξέρω. Πρέπει να γυρίσω στη χώρα μου.
Όμως...
...να γυρίσω χωρίς τίποτα;
Χωρίς προσόντα, καριέρα και χωρίς λεφτά.
Τι έχεις εκεί;
Ξέρεις...
Συναισθηματικό δέσιμο.
Αυτό είναι όλο.
- Όλα έτοιμα; - Ναι, μια χαρά.
- Είσαι καλά; - Ναι.
- Σίγουρα; - Γιατί;
- Τίποτα. - Γιατί, τι έγινε;
Τίποτα δεν έγινε.
Απλώς μου αρέσει που συνεργαζόμαστε.
Αυτό είναι όλο.
- Ωραία. Πάμε μέσα; - Ναι.
Χριστέ μου.
Ιδού η ανακαίνιση και η μετατροπή ενός εμβληματικού κτηρίου στο Λιθ.
Το οραματιζόμαστε σαν μια χειροποίητη εμπειρία ξενώνα.
Σαν έναν προορισμό από μόνο του.
Με έργα ντόπιων καλλιτεχνών στους τοίχους.
Ντόπιο, φρέσκο φαγητό.
Με προγράμματα που θα εμπνεύσουν τα σχολιαρόπαιδα να σκεφτούν καινοτόμα.
Που θα τους εμφυσήσουν την πίστη ότι, ναι, μπορούν.
Κάποτε, το λιμάνι εξυπηρετούσε χιλιάδες πλοία απ' όλον τον κόσμο.
Τώρα, μπορεί να ανέλθει ξανά.
Πιστεύουμε ότι η επιχείρησή μας θα καταλάβει κεντρικό ρόλο...
τόσο υλικά, όσο και συναισθηματικά...
...στην καρδιά του νέου κύματος ανάπλασης του Λιθ.
Η νέα φάση του Λιθ.
Ακριβώς.
Κάποτε, τα κλέβαμε όλα αυτά.
Τις ακριβές τα ταπετσαρίες που αγόραζε η μεσαία τάξη.
Εγώ κι ο Μαρκ, βασικά, κλέβαμε κάθε λογής πράγματα.
Μέχρι που μας τσάκωσαν. Εκείνος τη γλίτωσε, εμένα μου έριξαν 6 μήνες.
Κι όμως, στη φυλακή μαθαίνεις σε ποιο πράγμα είσαι καλός.
Υπογραφές... αυτό έμαθα εγώ.
Οποιουδήποτε. Αν τη δω μία φορά, μπορώ να την κάνω.
Και όταν βγήκα, είπα αντίο στις μικροκλοπές και το έριξα στις επιταγές.
Μέχρι και της Ουέστερν Γιούνιον.
Υπογραφή και ρευστό στο χέρι.
Πήγα στου Σουόνι, πλήρωσα τα χρέη μου, αγόρασα λίγη ρούχλα.
Ήμουν ένα κινητό χρυσωρυχείο.
Και τι έγινε, τότε;
Βγήκαν τα PIN, οι χρεωστικές και το e-banking.
Οι ζάμπλουτοι κινούσαν το χρήμα πατώντας ένα κουμπάκι.
Δεν υπάρχει χώρος για έναν μάστορα σαν και μένα πλέον.
- Και τι έκανες, λοιπόν; - Βγήκα στο πεζοδρόμιο.
Εφτά μέρες τη βδομάδα.
Μου αρέσουν οι ιστορίες σου. Πιστεύω ότι πρέπει να τις γράψεις.
- Έτσι λες; - Ναι.
Γράψ' τες έτσι όπως τις λες.
Έχουν πλάκα. Θα ήθελα να τις διαβάσω.
Ο Μαρκ κι ο Σάιμον μπορούν να σε βοηθήσουν...
Ο Τόμι φαίνεται καλά.
Είναι τρομακτικό.
Θα πεθάνει.
Κάπου ανάμεσα στις επόμενες βδομάδες και τα επόμενα 15 χρόνια...
...ο Τόμι δεν θα υπάρχει πια.
Το πιο πιθανό είναι ότι θα πάθω τα ίδια.
Η διαφορά είναι ότι για τον Τόμι το ξέρουμε.
Ο Τόμι δεν μπορεί να ξεφύγει.
Δεν έχει λεφτά για θέρμανση.
Να φροντίσει τον εαυτό του.
Να ζήσει στη ζέστη, να φάει φρέσκο φαΐ...
...να διεγείρει το μυαλό του με νέες προκλήσεις.
Θα ζήσει μόλις 10 ή 15 χρόνια πριν την πάθει.
Ο Τόμι δεν θα βγάλει τον χειμώνα στο Δυτ. Γκράντον.
Προσπαθώ πολύ, Μαρκ, αλλά δεν αισθάνομαι τίποτα.
Μικροί ήμασταν, συνέβησαν άσχημα πράγματα, τέλος.
Πάμε σπίτι τώρα;
- Το επόμενο τρένο είναι σε 2 ώρες. - Γαμώ το κέρατό μου!
Κοίτα, είμαστε εδώ για ένα μνημόσυνο.
Από νοσταλγία, γι' αυτό είσαι εδώ.
Κάνεις τουρισμό στα ίδια σου τα νιάτα.
Κόντεψες να πεθάνεις και τώρα νιώθεις σύγχυση και έξαψη.
Ποιες άλλες στιγμές θα επισκεφτείς;
Άκου μία καλή...
Τι λες για όταν πούλησες στον Τόμι την πρώτη του δόση...
οδηγώντας τον στον εθισμό στην ηρωίνη και στο Έιτζ...
...και τελικά στον θάνατό του, στην ηλικία των 22 ή 23.
- 23. - 23.
Πόσο αθώο ήταν αυτό;
Εντάξει, το έκανα.
Για σένα τι έχεις να πεις;
Δεν ξέρεις τι λες.
Θα ήταν ολόκληρη γυναίκα τώρα.
Ίσως και να είχε παιδιά.
Αλλά δεν πρόλαβε, έτσι δεν είναι;
Δεν πρόλαβε να ζήσει.
Επειδή ο πατέρας της, που έπρεπε να την προσέχει...
να προστατεύει το ίδιο του το παιδί...
ήταν απασχολημένος γεμίζοντας τις φλέβες του με ηρωίνη...
...για να ελέγξει αν ανέπνεε κανονικά.
Αυτό πώς το αντέχεις;
Αυτό ήταν, λοιπόν.
Πάμε.
- Τι λέει, κούκλα; - Καλά, ευχαριστώ.
Όμορφη είσαι, μωρό μου.
- Κι εσύ δεν πας πίσω, μπαμπά. - Για έλα λίγο εδώ.
Αλήθεια;
Δεν φοράω κιλότα.
Πω, ρε φίλε!
Λοιπόν, πάω για κατούρημα και επιστρέφω σε λιγάκι.
- Και βλέπουμε τι κάνουμε μετά. - Εντάξει, λοιπόν.
Έγινε. Μέσα.
Γεια. Δεν μπορώ να απαντήσω. Αφήστε μήνυμα, παρακαλώ.
Τι είναι αυτά;
Ετοιμάζεστε για κάτι ξεχωριστό, κύριε;
Δώσ' μου τα χάπια, φίλε.
Θυμηθείτε να μην ξεπεράσετε τη δόση που αναγράφεται.
Φέρε εδώ τα χάπια, μην έρθω δίπλα και σου σπάσω τα μούτρα.
Εντάξει, ρε, ηρέμησε.
- Αμάν πια. - Μουνόπανο.
Μαλάκα.
Ρε μουνί!
Ρέντον, που είσαι; Μαρκ;
Οδήγα!
Γαμώτο!
Έλα εδώ, ρε μουνάκι!
Γαμώτο!
Οδήγα, ρε!
Να σου γαμήσω!
Γαμώτο...
Δεν ήξερα.
Καλά, εντάξει.
Ίσως να είχα ακούσει κάτι, λυπάμαι που δεν σ' το είπα.
- Ίσως είχες ακούσει κάτι; - Καλά, γάμα το, το ήξερα.
Το ήξερα και θα μπορούσα να σε είχα δώσει σε αυτόν όποτε ήθελα.
Πάω στοίχημα ότι ανυπομονούσες.
Ναι, έτσι είναι, ανυπομονούσα.
Θα 'πρεπε να σε σκοτώσω.
Τι είναι αυτό;
Μπείτε μέσα.
Ο Μαρκ και ο Σάιμον, σωστά;
Εγώ ξέρετε ποιος είμαι;
Ωραία.
Οπότε, θα ξέρετε ότι έχω μερικές σάουνες στο Βόρειο Εδιμβούργο.
Μάλιστα, θα έπρεπε να ξέρετε ότι μου ανήκουν όλες οι σάουνες στο Εδιμβούργο.
Το εγχείρημά σας, λοιπόν, δεν θα μπορούσε να γίνει.
Δεν γίνεται να σας έχω στα πόδια μου.
Να σας ανταγωνίζομαι για το προσωπικό και το πελατολόγιό μου.
- Δεν γίνεται, Σάιμον, έτσι; - Όχι, κύριε Ντόιλ.
Σωστή απάντηση.
Δεν θα το άφηνα να γίνει και δεν πρόκειται να γίνει.
Ευτυχώς για εσάς...
...φρόντισα να μάθω για εσάς και μου είπαν ότι είστε χαμένα κορμιά.
Δύο χαμένα κορμιά εντελώς.
- Τι λες γι' αυτό, Σάιμον; - Ναι, έτσι πρέπει να είναι.
Ναι, έτσι πρέπει να είναι. Σωστή απάντηση.
Βγάλτε τα ρούχα σας.
Όλα.
Έτσι πρέπει να είναι, κ. Ντόιλ.
Αν τον είχες γλείψει λίγο, δεν θα επιστρέφαμε με τον κώλο έξω.
- Τουλάχιστον έχω αξιοπρέπεια. - Έτσι το αποκαλείς;
.
Είσαι έτοιμος;
- Όχι. - Πάμε.
Γεια σας, αγόρια.
Σβήσ' τη αμέσως.
Την ανέβασα στο Twitter. Δεν θα τη δει κανείς.
Βερόνικα, το καταλαβαίνεις ότι δεν θα υπάρξει σάουνα;
- Ποτέ. - Το ξέρω.
Τα χάσαμε όλα.
- Δεν πήρατε το e-mail; - Όχι, δεν πήρα κανένα e-mail.
Πήραμε τα λεφτά.
- Τι; - Πόσα;
Τα λεφτά, πώς το λένε...
- Την επιδότηση; - Πόσα είναι;
£100,000.
Ναι!
Πρώτα...
...υπάρχει μία ευκαιρία.
Και μετά...
...υπάρχει μία προδοσία.
Ο Μαρκ έκλεψε από μένα.
Τον καλύτερό του φίλο.
Οπότε, τα λεφτά είναι δικά μου.
Πρώτα...
...υπάρχει μία ευκαιρία.
Και μετά...
...υπάρχει μία προδοσία.
Ο Σάιμον ήξερε ότι ο Μπέγκμπι ήταν έξω και το κράτησε μυστικό.
Δεν του χρωστάω τίποτα.
Δεν του χρωστάμε τίποτα.
- Καλώς τον Μέρφι. - Φράνκο;
Κάτσε.
Λοιπόν...
Πού είναι;
Μην πεις ποιος;
Μην πεις δεν ξέρω. Απλά πες μου πού είναι.
- Είσαι ακόμα πρεζάκι, Μέρφι; - Όχι.
- Καθάρισα, Φρανκ. - Εσύ; Καθάρισες;
Πλάκα κάνεις!
Τι είναι αυτές οι μαλακίες;
Κάτι ιστορίες είναι.
Ιστορίες;
Γιατί γράφεις ιστορίες;
Ποιος θα διαβάσει τις μαλακίες σου;
Ίσως τα εγγόνια μου.
- Έχεις εγγόνια; - Όχι.
Τότε, γιατί τους γράφεις ιστορίες;
Μπορεί να μην τους αρέσουν καν οι ιστορίες.
Όχι, έχεις ένα δίκιο, Φράνκο.
Ο ιδρώτας μαστίγωνε τον Άρρωστο....
- Για τον Άρρωστο γράφεις; - Για όλους μας είναι.
- Για όλους; Και για μένα; - Όχι, για σένα όχι.
Το καλό που σου θέλω.
Τσάρκα στα λιβάδια...
Διάβασέ το.
- Τι; - Διάβασέ το.
Τσάρκα στα λιβάδια.
Οι παμπ είναι τίγκα.
Είναι γεμάτες ντόπιους και επισκέπτες του φεστιβάλ.
Επειδή γινόταν ένα φεστιβάλ στην ιστορία.
Όλοι σνιφάρουν μια γραμμή, πριν πάνε στο επόμενο μαγαζί.
Ο Μπεγκ...
Μπεγκ...
- Θα το έβγαζα αυτό, Φρανκ. - Διάβασέ το.
Ο Μπέγκμπι...
κατούρησε...
...το παντελόνι του.
Τη θυμάμαι εκείνη τη νύχτα.
Διάβασε.
- Τι; - Διάβασε, εμπρός.
Ο πιτσιρικάς δεν έδινε το πορτοφόλι του...
...ακόμα κι όταν ο Μπέγκμπι τού έβγαλε μαχαίρι.
Το τελευταίο που άκουσα να λέει ο τυπάς ήταν...
Δεν θα το κάνεις!
Ο Μπέγκμπι τρελάθηκε και τον περιέλαβε με το μαχαίρι.
Παραλίγο να ξεχάσουμε το πορτοφόλι.
Το αίμα έρρεε στο ουρητήριο μαζί με τα κάτουρα.
Το αίμα...
...μαζί με τα κάτουρα.
- Ήταν άσχημο θέαμα, φίλε. - Μέρφι...
Έχεις κρυφά ταλέντα, φίλε.
Και τότε συνέβη...
Εγώ απλά έφερα μία βαρελίσια στον Μπέγκμπι.
Την ήπιε με μία γουλιά...
και μετά πέταξε το άδειο ποτήρι της μπίρας...
...κάτω απ' το μπαλκόνι, με μία ανάποδη κίνηση του χεριού του.
Το ποτήρι έπεσε στο κεφάλι μιας κοπέλας...
...της το άνοιξε στα δύο κι εκείνη έπεσε στα γόνατα.
Ο Μπέγκμπι σηκώνεται και κατεβαίνει τις σκάλες φωνάζοντας...
Πέταξαν ποτήρι στην κοπέλα!
Δεν θα φύγει κανείς, αν δεν μάθω ποιο μουνόπανο το έκανε.
Πέταξαν ποτήρι την κοπέλα...
Δεν θα φύγει κανείς, αν δεν μάθω ποιο μουνόπανο το έκανε.
Είναι υπέροχο.
Τι άλλο έχεις
Τι είναι αυτό;
Λονδίνο...
Ο Ρέντον δεν είχε ξαναδεί τόσα πολλά λεφτά.
Έκλεψε τα λεφτά. Τα πήρε απ' τους φίλους του.
Όχι, μία ιστορία είναι μόνο.
Μια μικρή ιστοριούλα είναι.
Ο Ρέντον δεν ένιωσε συμπόνια για τον Μπέγκμπι.
Όχι.
Οι ενοχές του Ρέντον ήταν για τον Σπαντ.
Τον αγαπούσε τον Σπαντ.
Ο Σπαντ δεν είχε πειράξει κανέναν.
Αν ήταν να αποζημιώσει κάποιον ο Ρέντον...
...αυτός ήταν ο Σπαντ.
Να αποζημιώσει;
Θα σε ρωτήσω μία μόνο φορά...
Πόσα λεφτά σου άφησε;
£4,000 σ' ένα ντουλάπι.
Αυτό, όμως, δεν μας το είχες πει, τότε.
Συγγνώμη, Φράνκο.
Μην κουνηθείς.
Τα έκλεψα τα λεφτά, αλλά δεν έπρεπε να τους κάνει εντύπωση.
Κλέβαμε από όλους.
Μαγαζιά, επιχειρήσεις, γείτονες, συγγενείς.
Οι φίλοι ήταν άλλη μία ομάδα θυμάτων.
Εκείνο το πρωί που έφυγες με τα λεφτά μου...
είχα εξοργιστεί, αλλά επίσης σκέφτηκα...
...φυσικά, τα πήρε.
Γιατί να μην το κάνει;
Ντάνιελ;
Εγώ είμαι.
Δεν είμαι εδώ.
- Τι εννοείς δεν είσαι εδώ; - Φύγε!
Βερόνικα, δεν πρέπει να είσαι εδώ, σε παρακαλώ.
Δεν είσαι ασφαλής, γατούλα.
- Πρέπει να την κάνεις. - Τι έγινε;
Πες στον Μαρκ και στον Σάιμον ότι πρέπει να φύγουν. Ο Μπέγκμπι είναι έξω.
Σε παρακαλώ, Βερόνικα, θα γυρίσει όπου να 'ναι.
Ποιος θα γυρίσει;
Τι έχουμε εδώ;
Διάσωση;
Γκόμενά σου είναι, Μέρφι;
Σε παρακαλώ, Φράνκο, άφησέ τη, δεν έχει καμία σχέση.
Φυσικά και δεν έχει.
Τι σχέση θα είχε μ' έναν ψωλομούρη σαν και σένα.
Πώς σε λένε, κούκλα;
Βερόνικα.
Βερόνικα...
Υπέροχο.
Και από πού τον ξέρεις τον κύριο Μέρφι;
- Απ' τον Σάιμον. - Τον Σάιμον;
Ο παλιόφιλος ο Σάιμον.
Και τον καλύτερο φίλο του Σάιμον;
Αυτόν τον ξέρεις;
Τηλέφωνο έχεις;
- Τηλέφωνο; - Ναι, κινητό.
Ξέρεις για τι μιλάω.
-Ναι. - Δώσ' το.
Όμως, θα πρέπει να μας αφήσεις και τους δυο μας.
- Θες άλλη; - Όχι, καλά είμαι.
Πού πας;
Δεν πρέπει να τριγυρνάς εδώ πέρα, γατούλα!
Έχω ένα σχέδιο για εμάς.
Τι;
Πήγαμε για κατούρημα στον παλιό σταθμό του Λιθ.
Εγώ, ο Ρέντον και ο Μπέγκμπι.
Το μέρος ήταν άδειο. Σύντομα θα το κατεδάφιζαν.
Τι μεγάλος σταθμός που ήταν!
Ήταν γεμάτος με ατμομηχανές.
Τσαφ-τσουφ!
Ένας γέρος μεθύστακας, τον οποίο έψαχνε ο Μπέγκμπι...
...μας πλησίασε τρεκλίζοντας μ' ένα μπουκάλι στο χέρι.
Τι σκαρώνετε, παλικάρια;
Χαζεύετε τα τρένα;
Στον σταθμό του Λιθ;
...είπε γελώντας.
Πρόσεξα ότι ο Μπέγκμπι ήταν πολύ σιωπηλός και αμήχανος.
Τον κλείσανε για εσάς, οι σκατιάρηδες!
Τότε μόνο συνειδητοποίησα...
...ότι ο γέρος μέθυσος ήταν ο πατέρας του Μπέγκμπι.
Πρώτα, υπάρχει μία ευκαιρία και, μετά...
...υπάρχει μία προδοσία.
Και έτσι τελειώνει.
Περίεργο είναι.
Είναι σαν όλα όσα έγραφα.
Ναι, Ντάνιελ.
Αυτό εδώ, όμως...
...χρειάζεται κι ένα κλείσιμο.
Τζουν.
Φράνκο νεότερε.
Να περάσω για λίγο;
Απόψε, έχω κάτι να κάνω και μετά θα φύγω.
Έτσι κι αλλιώς, θα κάνετε καιρό να με ξαναδείτε.
Έτσι, είπα να περάσω.
Είπα να περάσω, να σου πω καλή τύχη, γιε μου.
Αυτό είναι όλο.
- Ευχαριστώ, μπαμπά. - Μου είναι δύσκολο, επειδή...
...ποτέ δεν είχαμε τίποτα όταν ήμουν μικρός.
Δεν λέω για τις Τουριστικές...
Επιχειρήσεις.
Ναι, όλες αυτές τις μαλακίες.
Ποτέ δεν είχα τίποτα απ' αυτά.
Όμως...
Ο κόσμος αλλάζει. Σωστά, Τζουν;
Ακόμα κι αν εμείς δεν αλλάζουμε.
Οπότε, να προσέχεις, γιε μου.
Ο γέρος μέθυσος ήταν ο πατέρας μου.
Αυτός ο βλάκας είναι ο δικός σου.
You'll be a better man than either of us.
Τι στον πούτσο;
Δεν είναι εδώ.
Και βλέποντάς μας εδώ...
...δεν νομίζω ότι θα φανεί.
Θα την πάρω τηλέφωνο.
Κλειστό το 'χει.
Τότε, τι κάνουμε εδώ;
Μας λέει αντίο με τον δικό της τρόπο, μάλλον.
Την αγάπησα.
Μαρκ, λυπάμαι πολύ! Έκανα κάτι τρομερό!
- Τι κάνεις εδώ; - Κλείστε τις πόρτες!
Γιατί λυπάσαι;
Κλειδώστε!
- Γιατί λυπάσαι; - Πάμε πάνω γρήγορα!
Πρέπει να πάρουμε πούλο τώρα!
- Μαρκ, έκανα κάτι τρομερό! - Τι;
- Ο Φράνκο. - Τι;
Η Βερόνικα! Η Γκέιλ!
Ο μικρός Φέργκους! Αν και δεν είναι μικρός πια.
Τον έχεις δει πόσο έχει ψηλώσει;
Τι είναι αυτά που λες, Μέρφι;
Συνέχισε, Σπαντ...
Τέλειωσε την ιστορία σου.
Ψοφάμε να την ακούσουμε.
Βασικά, είναι όπως τα λέει η κοπελιά.
Προδοσία.
Όχι.
Όχι. Πρώτα, υπάρχει μία ευκαιρία. Σωστά;
Και μετά... υπάρχει μία προδοσία
Όλοι τα έχουμε ξανακούσει. Έτσι, Μαρκ;
- Ναι, ίσως. - Μη μου λες ίσως.
Όπως έλεγες, 20 χρόνια περνάνε σαν νερό, έτσι;
Και να 'μαστε πάλι. Τα παιδιά στάθηκαν τυχεροί.
Βρήκαν μερικά λεφτά πάλι.
Μαζί με...
Μαζί με μία πουτάνα από τη Βουλγαρία.
Λοιπόν...
Πώς τελειώνει;
- Στο φέρετρο, Φράνκο. - Ακριβώς.
Είμαστε όλοι στο φέρετρο.
Και περιμένουμε να κλείσει το καπάκι.
- Φρανκ, έλα τώρα. - Ήξερες...
Με κορόιδευες από την αρχή.
Ειλικρινά, φίλε...
Εσένα θα σε περιλάβω μετά.
Τώρα...
Ρέντον...
...οι δυο μας.
Κάποτε, σκότωσα κάποιον.
Δεν μου είχε κάνει τίποτα.
Το μουνόπανο με κοίταξε στραβά.
Μια στιγμή που σκεφτόμουν εσένα.
Σε σκέφτομαι εδώ και 20 χρόνια.
Όταν μας έκλεψες.
Τους κολλητούς σου.
Ποτέ δεν πήρα τα λεφτά μου πίσω.
Ποτέ δεν είχα ελπίδα ξανά.
Πάντα υποσχόμουν στον εαυτό μου, πως μία μέρα...
Έλα, Ρέντον.
Εσύ δεν είσαι τόσο ντροπαλός.
Θυμάμαι...
...την πρώτη μου μέρα στο Δημοτικό.
Την πρώτη μου μέρα.
Η δασκάλα είχε πει...
Καλημέρα, Μαρκ. Κάθισε εδώ...
...μαζί με τον Φράνσις.
Το θυμάσαι, Φράνκο;
Ήσουν πιο μεγάλος. Είχες μείνει στην ίδια τάξη.
Το θυμάμαι αρκετά καλά.
Ναι.
Είχαμε όλη τη ζωή μπροστά μας.
Όλο το μέλλον μπροστά μας.
Και τώρα είμαστε εδώ.
Ναι, καλά τα πήγες.
Όλα πάνε καλά για τα πονηρά μουνόπανα. Εγώ, όμως;
Τι γίνεται με ανθρώπους σαν κι εμένα. Τι κέρδισα εγώ;
Μόνο όσα πήρα με τα δυο μου τα χέρια.
Όσα πήρα με τις γροθιές μου.
Εγώ αυτά παίρνω μόνο;
Ποιος είναι το πονηρό μουνόπανο τώρα;
Ναι, να 'μαστε, λοιπόν.
Έλα.
Έλα, Μαρκ.
Έλα.
Έλα!
Φράνκο!
Και είπε στον Σπαντ...
Θα είσαι ασφαλής αν φύγεις μαζί μου.
Όχι, είμαι ένας απ' τους τελευταίους ντόπιους εδώ πέρα.
Δεν γίνεται να πάω πουθενά.
...είπε, ελπίζοντας ότι δεν θα διαπράξει το έγκλημα εναντίον των φίλων του.
Κι εκείνη είπε...
Θα σου στείλω το μερίδιό σου.
Δεν είμαι για τέτοια, Βερόνικα. Θα τα φάω όλα στην πρέζα.
Εντάξει.
Θα τα στείλω στη Γκέιλ, τότε.
Και στον μικρό Φέργκους.
Γκέιλ, μικρέ Φέργκους...
Μια ευκαιρία να τους δω να χαμογελούν ξανά.
Πιάνει το στυλό...
και με το χάρισμά του στην πλαστογραφία που είχε πια ξεχάσει...
...υπογράφει με τα ονόματά τους. Σάιμον Ουίλιαμσον, Μαρκ Ρέντον.
Καταθέτει και τις £100,000...
...στον λογαριασμό της Βερόνικα Κόβατς στη Βουλγαρία.
Σ' ευχαριστώ, Ντάνιελ.
Σπαντ. Ο πιο πολύς κόσμος με λέει Σπαντ.
Τι κάνει, είπες;
- Τα καταγράφει. - Σοβαρά;
Έτσι μου είπε.
- Ο Μέρφι; - Απ' ό,τι φαίνεται.
Και ποιος θα τα διαβάσει;
Αυτό είναι το πρόβλημα. Κανένας.
Σκέφτηκα έναν τίτλο...
({i}) o •
T 2 ~ του Ντάνι Μπόιλ ~ sous~titrage: dr•pierre•beauman